ΑΠΟ ... ΜΕΡΑ ...... ΣΕ ... ΜΕΡΑ ......

Μονά - ζυγά δικά τους
Προσέξτε: Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί αυτούσιο το νόμο 4177/2013 της προηγούμενης κυβέρνησης, με τον οποίο τα καταστήματα θα ανοίξουν σήμερα για μια ακόμα Κυριακή. Η πλειοψηφία στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισε να ρίξει σήμερα μια ακόμα ντουφεκιά στον αέρα, κηρύσσοντας απεργία στο Εμπόριο, χωρίς να έχει πάρει και χωρίς να σκοπεύει να πάρει οποιοδήποτε μέτρο για την επιτυχία της. Στο καπάκι, έρχεται το Τμήμα εργατικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ να μας πει ότι «η λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων εμπορικών επιχειρήσεων», ότι «η κατάργηση της κυριακάτικης εργασίας (...) απετέλεσε πάγια θέση και προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ» και ότι «η κυβέρνηση πρέπει να αντισταθεί στις πιέσεις των δανειστών και να προχωρήσει άμεσα στην κατάργηση του νόμου 4177/2013». Ποιον κοροϊδεύουν όλοι μαζί; «Τα δικά σας δικά μας, και τα δικά μας πάλι δικά μας», λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας με τρεις διαφορετικές γλώσσες (κυβέρνηση, κόμμα, συνδικαλιστικό κίνημα) για να θολώσει τα νερά, να καλλιεργήσει κλίμα αναμονής και, τελικά, να κάνει αυτό που εξαρχής έχει υποσχεθεί στο κεφάλαιο: Να του δώσει μέσα από διάφορα κανάλια τη δυνατότητα να προσαρμόζει το ωράριο και τις εργασιακές σχέσεις στις ανάγκες της κερδοφορίας του, ακόμα κι αν τυπικά αλλάξει κάποιους από τους ισχύοντες νόμους...
Πρωτομαγιά ... πνιγμένη σε Ποτάμι
«Ελληνική Πρωτομαγιά είναι το δικαίωμα στην ισονομία και στην ισοπολιτεία», μας πληροφορεί το Ποτάμι με ανακοίνωσή του για την 1η Μάη. Μα λέει ακόμα ότι η εξέγερση του Σικάγου ήταν το «πολύχρωμο εθνικά και γλωσσικά πλήθος των "κολασμένων" που δεν ζήτησαν να γίνουν ήρωες αλλά ισότιμοι πολίτες» και ότι «σήμερα πλήθη "κολασμένων" ζητούν ακριβώς το ίδιο (...) Ανεργοι, άστεγοι, μετανάστες, εργάτες των 350 ευρώ ή υπάλληλοι των 500 ευρώ. Γυναίκες που μένουν σπίτι αρκεί να δουλεύει ο άνδρας, νέοι στα 30 τους και στα 40 τους που ζουν με την πενιχρή σύνταξη των γονέων τους. Αυτή είναι η ελληνική Πρωτομαγιά. Είναι το δικαίωμα στην ισονομία και στην ισοπολιτεία». Το Σικάγο ήταν μια σκληρή ταξική αναμέτρηση, με βασικό αίτημα την κατοχύρωση του οκτάωρου, που στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, στον κόσμο που υπερασπίζεται το Ποτάμι, έχει καταργηθεί, επειδή έτσι βολεύει τα πολυεθνικά μεγαθήρια. Οσο για την «ισοτιμία», για την οποία ...παλεύει το Ποτάμι, είναι γνωστή και δοκιμασμένη σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο: Ολοι οι εργαζόμενοι «ισότιμα» να αμείβονται με μισθούς πείνας και «ισότιμα» να δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες, για να κονομάει το κεφάλαιο...
«Ούτε βήμα πίσω»
Οσο πλησιάζει η ώρα να πέσουν οι υπογραφές στη νέα συμφωνία με την τρόικα - θεσμούς, τόσο αυξάνονται τα κείμενα μελών της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ που καλούν την κυβέρνηση «να μην κάνει πίσω». Αυτό το καλαμπούρι, να κάνει δηλαδή η κυβέρνηση αντιπολίτευση στον εαυτό της, κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει. Οσο κι αν νομίζουν ορισμένοι ότι κερδίζουν στις εντυπώσεις, τα δεδομένα είναι απλά: Για να δοθεί το χρήμα που ζητάει η αστική τάξη από τους δανειστές, πρέπει η κυβέρνηση να νομοθετήσει μέτρα που θα βεβαιώνουν ότι το χρήμα θα πιάσει τόπο. Κι αυτά σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί παρά να είναι σε βάρος της εργατικής τάξης. Παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν παρουσίασε τελικά το πολυνομοσχέδιο, οι πληροφορίες από το οικονομικό επιτελείο επιμένουν: Η επαναφορά της 13ης σύνταξης παραπέμπεται στο άγνωστο μέλλον, θολό το τοπίο για το Ασφαλιστικό, διατήρηση και ενίσχυση φόρων και χαρατσιών κ.ά. Αυτό που στην πραγματικότητα ζυμώνουν με αυτά τα πήγαινε - έλα είναι οι εργαζόμενοι να κάνουν και άλλο πίσω από διεκδικήσεις και προσδοκίες για αποκατάσταση δικαιωμάτων και αναπλήρωση απωλειών.
Θα τρίζουν κόκαλα!
Ο αστικός Τύπος κατέγραψε απίθανα στιγμιότυπα από την παρουσία των υπουργών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στη συγκέντρωση των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ. Δεν είναι βεβαίως πρώτη φορά που οι υπουργοί φιγουράρουν σε εργατικές κινητοποιήσεις οργανωμένες από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Οπως αναφέρουν, μάλιστα, τα ΜΜΕ, οι υπουργοί έγιναν δεκτοί με εκδηλώσεις αγάπης σαν σταρ! Αλήθεια, αποτελούν τιμή στους ταξικούς αγώνες των εργαζομένων, σε κορυφαίες ταξικές μάχες, όπως αυτή της Πρωτομαγιάς του Σικάγου, οι «κοινωνικοί διάλογοι» με την εργοδοσία, η διατήρηση όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, τα ψίχουλα που υπόσχονται, που ούτε αυτά δεν έρχονται; Οι μειωμένες απαιτήσεις που καλλιεργούν στους εργαζόμενους, η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη που αναγορεύεται σε «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης; Τα νέα μνημόνια που ετοιμάζουν; Ο στόχος της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου που διακηρύσσουν; Θα τρίζουν κόκαλα!
Ετικέτες

Δημοσίευση σχολίου

[blogger]

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget