ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV

Κάθε αξιολόγηση ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση είναι, φορτώνει νέα βάρη στις πλάτες του λαού, σηματοδοτεί την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης και διαμορφώνει νέες δυνατότητες για να θωρακιστεί η καπιταλιστική κερδοφορία.
Αυτό επισήμανε μεταξύ άλλων, ο Νίκος Καραθανασόπουλος μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ μιλώντας στην ΕΡΤ 1 το πρωί του Σαββάτου 25 Μάρτη.
Πρόσθεσε ότι προϋπόθεση για να επιτευχθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη είναι να τσακιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων, και όσον αφορά τους μισθούς, αλλά και όσον αφορά τις εργασιακές και ασφαλιστικές τους σχέσεις.
Και η σημερινή κυβέρνηση με την πολιτική της και οι απαιτήσεις των δανειστών είναι μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν τα αδιέξοδα της συνέχισης της εκδήλωσης της κρίσης, της αναιμικής καπιταλιστικής ανάκαμψης αλλά και της όξυνσης των αντιθέσεων και ανταγωνισμών που εκδηλώνονται, συμπλήρωσε ο κομμουνιστής βουλευτής. 
Κατήγγειλε επίσης τις ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης που καλλιεργεί αυταπάτες για την ΕΟΚ, η οποία φέτος συμπληρώνει 60 χρόνια από την ίδρυση της, τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, την ΟΝΕ και επιχείρησε να χειραγωγήσει και να ενσωματώσει το λαό και τους εργαζόμενους στη λογική του Ευρωμονόδρομου. 
Όσο ο λαός εξακολουθεί να ανέχεται αυτή την πολιτική, θα οδηγηθεί στην καταστροφή, το ΚΚΕ τον καλεί να συγκρουστεί με τις αιτίες των προβλημάτων που δεν είναι μόνο το πολιτικό σύστημα, το οποίο αποτελεί το υπαλληλικό προσωπικό, που εφαρμόζει και νομοθετεί με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου αλλά και με τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων. 

«Οι λαοί γράφουν την ιστορία» τονίζεται στην επιστολή των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, προς τους μαθητές με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου, με την οποία τους καλούν να μην κάνουν πίσω από τη ζωή που έχουν ανάγκη.
«Με την επιστολή αυτή θέλουμε να σου πούμε γι’ αυτά που δεν σου λένε τα σχολικά βιβλία γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση, για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου», τονίζεται στην επιστολή, με την οποία οι εκπαιδευτικοί του ΠΑΜΕ, φωτίζουν τις πτυχές γύρω από την επανάσταση του 1821.
«Όλα αυτά δεν τα διδάσκουν, γιατί θέλουν να μας κρύψουν ότι οι λαοί γράφουν την ιστορία. Ο λαός όρθωσε το ανάστημα του, παρόλο που τον τρομοκρατούσαν ότι αν ξεσηκωθεί κατά του Σουλτάνου, των ντόπιων συνεργατών του και της “Ιερής Συμμαχίας”, θα καταστραφεί», σημειώνεται.
Ολόκληρη η επιστολή:
«Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια,
Αυτές τις μέρες με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου θα ακούσεις για τους εθνικούς στόχους, ότι η Ελλάδα περνά δυσκολίες, για την ανάπτυξη, που ουσιαστικά είναι ανάπτυξη για τους λίγους, ότι χρειάζεται σταθερότητα, ότι οι αγώνες και οι απεργίες βλάπτουν τον τόπο. Θεωρούν δηλαδή εθνικό καθήκον οι εργαζόμενοι, η νέα γενιά της ανεργίας, των 200-300 ευρώ, της διαρκούς ανασφάλειας, να κάτσει στα αυγά της, για να αυξηθούν τα κέρδη μιας χούφτας ανθρώπων που καρπώνονται τον πλούτο που παράγουν με το μόχθο τους εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Με την επιστολή αυτή θέλουμε να σου πούμε γι’ αυτά που δεν σου λένε τα σχολικά βιβλία γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση, για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου.
Θα ρωτήσεις λοιπόν: Μα δεν ήμασταν όλοι μαζί εναντίον των Τούρκων; Σου απαντάμε: ΌΧΙ.
  • Για παράδειγμα, είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Όταν ο Παπαφλέσσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.
  • Οι πρόκριτοι καταπολέμησαν λυσσαλέα κάθε ιδέα για διανομή της εθνικής γης στους φτωχούς αγρότες. Για να ανατρέψουν τον Δημ. Μπαλή και τους χωρικούς, που είχαν λύσει δυναμικά το πρόβλημα των εθνικών κτημάτων και των τσιφλικιών, δεν δίσταζαν οι πρόκριτοι να ζητάνε τη βοήθεια του Καπουδάν πασά.
  • Οι προεστοί της Ύδρας σκότωσαν με 70 μισθοφόρους το λαϊκό ηγέτη και πρωτεργάτη του ξεσηκωμού στην Ύδρα Αντώνη Οικονόμου, ενώ αυτός κατευθυνόταν στην Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου.
  • Οι πρόκριτοι της Αχαΐας απείλησαν με εμφύλιο πόλεμο αν ο Κολοκοτρώνης πλησίαζε στην Πάτρα η οποία έμεινε στα χέρια των Τούρκων μέχρι το τέλος.
Θα ρωτήσεις: Μα λένε όμως ότι αυτές οι διχόνοιες είναι που έβλαψαν τους Έλληνες, που δεν άφησαν να πάει ο τόπος μπροστά;
Σου απαντάμε: Η κοινωνία τραβά μπροστά όταν ο λαός παλεύει για να ζει ανθρώπινα και με αξιοπρέπεια, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, με βάση τις δυνατότητες που επιτρέπει η σημερινή επιστήμη και τεχνολογία. Για αυτό με τις επαναστάσεις, με τους αγώνες τους οι λαοί γράφουν ιστορία. Αλλά δεν κερδίζουν όλοι από αυτό. Κάποιες κοινωνικές ομάδες, κάποιες τάξεις υπερασπίζονται το παλιό, για να μη χάσουν τα πλούτη τους, τα προνόμια που τους εξασφάλιζε το παλιό καθεστώς.
Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν μόνο πόλεμος ενάντια στον οθωμανικό δεσποτισμό, αλλά ήταν παιδί της Γαλλικής Επανάστασης που άνοιξε το δρόμο για να γκρεμιστεί το παλιό, η εξουσία των φεουδαρχών (κάτοχοι γης) που ήταν πλέον ξεπερασμένο σύστημα και να έρθει ένα νέο, για την εποχή εκείνη, οικονομικό σύστημα, της πολιτικής εξουσίας των αστών (κάτοχοι κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη), ο καπιταλισμός δηλαδή.
Μην απορείς για αυτό. Ο πρόκριτοι και οι Εκκλησιαστικές Αρχές που συμβούλευαν υποταγή στην "ισχυράν βασιλείαν των Οθωμανών" είχαν κτήματα, αντλούσαν φόρους, δοσίματα, εξουσίες από το παλιό κοινωνικό καθεστώς, το οθωμανικό σύστημα και την εξουσία του Σουλτάνου.
Όλοι αυτοί καλλιεργούσαν τη μοιρολατρία, τρομοκρατούσαν το λαό. Απαιτούσαν πίστη και υποταγή στην "Ιερή Συμμαχία" των δυναστών. Έλεγαν να αλλάξουμε το Σουλτάνο με τους Άγγλους και τους Γάλλους. Θυμήσου τη δίκη του Κολοκοτρώνη, τη δολοφονία του Ανδρούτσου κ.ά.
Άλλα είναι όμως τα δίκαια των πολλών, αυτών που κάθε μέρα αγωνιούν για το μεροκάματο και άλλα των εκμεταλλευτών τους. Ούτε το 1821, ούτε και σήμερα, δεν ήταν όλοι οι Έλληνες μαζί.
Όλα αυτά δεν τα διδάσκουν, γιατί θέλουν να μας κρύψουν ότι οι λαοί γράφουν την ιστορία. Ο λαός όρθωσε το ανάστημα του, παρόλο που τον τρομοκρατούσαν ότι αν ξεσηκωθεί κατά του Σουλτάνου, των ντόπιων συνεργατών του και της "Ιερής Συμμαχίας", θα καταστραφεί.
Μπροστά σε τέτοιους εκβιασμούς έχει βρεθεί πολλές φορές ο λαός μας και έδωσε την απάντηση με τους αγώνες του. Βρέθηκε και την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, όταν οι συνεργάτες των ναζί, πολιτικοί πρόγονοι της σημερινής Χρυσής Αυγής, καθώς και άλλοι πολιτικοί, τον καλούσαν σε υποταγή και συνεργασία με τους κατακτητές, είτε οργάνωναν ή ευλογούσαν τα Τάγματα Ασφαλείας που ήταν συνεργάτες των ναζί στην κατοχή (Θ. Πάγκαλος, Στ. Γονατάς, Θεμ. Σοφούλης κ.ά.). Και σήμερα μέσα στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές έδωσαν την απάντησή τους στα ρατσιστικά κηρύγματα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής που χτυπάνε τους αγωνιστές ναυτεργάτες και ζητάνε να δουλεύουν με μεροκάματα πείνας, ενώ στα σχολεία ρίχνουν το ρατσιστικό δηλητήριο ενάντια στα προσφυγόπουλα, θέλουν το φτωχό να σκοτώνεται με το φτωχότερο.
Σήμερα οι σύγχρονοι Κοτζαμπάσηδες και Φαναριώτες, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές έχουν φτιάξει τη δική τους Ιερή Συμμαχία, την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ΟΟΣΑ, το ΝΑΤΟ. Αυτή τη συμμαχία της πλουτοκρατίας φτιασιδώνει σήμερα και το υπουργείο Παιδείας που καλεί με σχολικό πρόγραμμα μαθητές και εκπαιδευτικούς να γίνουν "πρέσβεις των ευρωπαϊκών αξιών".
Γι’ αυτό σου λέμε. Και σήμερα, και χθες και αύριο, το θέμα είναι να μην κάνουμε πίσω από τη ζωή που έχουμε ανάγκη και να παλεύουμε ενάντια σε αυτούς που έχουν συμφέρον να μας εμποδίσουν να ζούμε "στο ύψος των ονείρων μας".
Σε καλούμε να αναρωτηθείς:
  • Γιατί στα σχολεία μας, στα σπίτια μας, ζούμε τη φτώχεια, την ανεργία, Μνημόνια δίχως τέλος και από την άλλη οι εφοπλιστές παίρνουν αφορολόγητα καύσιμα και στους βιομήχανους δίνουν φτηνό ρεύμα;
  • Γιατί ενώ η παραγωγή συνεχώς αυτοματοποιείται με "διαστημικές" τεχνολογίες, συνεχώς ακούμε για νέα θαύματα της επιστήμης, δεν εξασφαλίζονται ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για όλους, δωρεάν κάλυψη όλων των αναγκών στην Υγεία και στην Παιδεία, Πολιτισμός και Αθλητισμός για όλη τη νεολαία;
Οι επαναστάτες του '21 λέγανε "φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους", δεν το έλεγαν για τους ξένους αλλά για τους Έλληνες. Σκέψου ποιος είναι τώρα ο προσκυνημένος...
Σήμερα, "προσκυνημένοι" είναι αυτοί που στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κοινωνία του κέρδους, όλοι αυτοί που μας λένε πως στη ζωή μας πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί, πως εδώ είναι ο "θάνατος σου η ζωή μου", πως πρέπει να ζήσουμε με ψίχουλα.
Οργάνωσε τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου, διάβασε και μάθε την αληθινή ιστορία του λαού και του τόπου σου.
Διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει. Σήμερα είναι η δική σου σειρά. Σπάσε τα δεσμά! Αντάρτης - κλέφτης - παλικάρι πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!».

Οργάνωση, συλλογική δράση, συμπαράταξη με το ΚΚΕ για να μπορέσει ο λαός να σηκώσει κεφάλι, να διεκδικήσει και να βάλει στόχο να πάρει την εξουσία, αυτή είναι η πρόταση του ΚΚΕ, ανάφερε ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος στην εκπομπή «Απέναντι» της ΕΡΤ 3.
Σχολιάζοντας τις αντιπαραθέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, σημείωσε ότι μαζί ψήφισαν το 3ο μνημόνιο και «σκοτώνονται» για τα δευτερεύοντα, κρύβοντας τη στρατηγική τους σύμπλευση. Πρόσθεσε ότι πρόκειται για διαγωνισμό για το ποιος μπορεί καλύτερα να υπηρετήσει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.
Όπως είπε, το ΚΚΕ ποτέ δεν συμβιβάστηκε και ούτε προσκύνησε τη βαρβαρότητα που ζει ο κόσμος, είπε την αλήθεια, πως μια κυβέρνηση διαχείρισης του συστήματος δεν θα είναι φιλολαϊκή και ότι η ΕΕ αλλάζει προς το χειρότερο για τους λαούς.

Ο λαός πρέπει να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Να βγει στο προσκήνιο, έχει τη δυνατότητα να ζήσει καλύτερα, εάν πραγματικά συγκρουστεί με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των πολυεθνικών, της ΕΕ, εάν γκρεμίσει τα κάστρα τους και πάρει στα χέρια του την οικονομία. Αυτό επισήμανε ο Δήμος Κουμπούρης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 22 προς Πέμπτη 23 Μάρτη στον τηλεοπτικό σταθμό «KONTRA». 
Όπως σημείωσε, ζούμε μια άγρια προπαγάνδα για «σκληρές διαπραγματεύσεις», αλλά στην ουσία η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει. Περιμένουμε τα καινούργια μέτρα που θα προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα, θα είναι επώδυνα, θα ισοπεδώσουν συντάξεις και δικαιώματα της εργατικής τάξης για λογαριασμό του κεφαλαίου. Μια χαρά τα πάει η κυβέρνηση με το κεφάλαιο, τόνισε χαρακτηριστικά ο Δήμος Κουμπούρης, προσθέτοντας ότι το κλείσιμο της αξιολόγησης σημαίνει ότι η θέση του λαού, των εργαζομένων, των συνταξιούχων, δηλαδή αυτών που παράγουν τον πλούτο, θα χειροτερέψει.
Ζούμε σε ένα σύστημα, κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό, που τα κέρδη του προϋποθέτουν τη βαρβαρότητα, υπογράμμισε το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και φέρνοντας το παράδειγμα με την κατάσταση των συντάξεων, ανέφερε ότι χωρίς να ληφθούν τα νέα μέτρα, οι συντάξεις με την εφαρμογή των νόμων που ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, αλλά και του νόμου 4387 (Κατρούγκαλου) που ψήφισε η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, θα γίνουν προνοιακά βοηθήματα.
Το ερώτημα που τίθεται, τόνισε ο Δ. Κουμπούρης, είναι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα; Μπορούμε. Τι μπαίνει όμως εμπόδιο σ' αυτό; Αν η οικονομία, συνέχισε, δεν δουλέψει και δεν έχει το αποτέλεσμα για εκείνον που παράγει αυτή την οικονομία πώς να ζήσει καλύτερα; Όταν του παίρνουν από την τσέπη το μόχθο του για να τον δώσουν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, πώς να ζήσει καλύτερα, αναρωτήθηκε καταλήγοντας, ο Δ. Κουμπούρης.

Η συνυπογραφή από τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών των αποφάσεων του τελευταίου Γιούρογκρουπ για τα ασφαλιστικά συστήματα στην Ευρωζώνη αποκαλύπτει το παραμύθι της κυβέρνησης ότι στη διαπραγμάτευση δίνει τάχα μάχη υπέρ των συνταξιούχων και των ασφαλισμένων, για να μη μειωθούν ακόμα περισσότερο οι ήδη αποδιδόμενες συντάξεις.
Η απόφαση του Γιούρογκρουπ συνδέει την «ανθεκτικότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων» ευθέως με τις «δυσμενείς μακροοικονομικές και δημογραφικές προοπτικές». Σ' αυτήν την κατεύθυνση, προβλέπει «αυτόματες διορθώσεις», δηλαδή αυτόματους «κόφτες» στις συντάξεις, μαζί με άλλες ανατροπές, που θα αποφασίζονται ύστερα από «συγκριτική αξιολόγηση» κάθε δυο χρόνια, με την εφαρμογή των «βέλτιστων πρακτικών».
Στην πραγματικότητα, συγκροτείται ένας μηχανισμός διαρκούς ελέγχου των ασφαλιστικών συστημάτων, με αμιγώς δημοσιονομικά κριτήρια, και αυτόματων προσαρμογών των συντάξεων προς τα κάτω. Σ' αυτό συμφώνησε η κυβέρνηση, αυτό δεσμεύτηκε να εφαρμόσει από το 2018 και έπειτα.
Η θεσμοθέτηση αυτού του μηχανισμού προς αποφυγή «μελλοντικών (δημοσιονομικών) κινδύνων» αφορά όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης. Καταρρίπτεται έτσι ο κυβερνητικός μύθος ότι η Ελλάδα αποτελεί «εξαίρεση» από το λεγόμενο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» και στον τομέα της Ασφάλισης, ή ότι η ΕΕ κρατάει αποστάσεις στη διαπραγμάτευση από τις «ακραίες» θέσεις του ΔΝΤ.
Επιβεβαιώνεται ότι η διασύνδεση της Κοινωνικής Ασφάλισης με τα δημοσιονομικά μιας χώρας, η συνάρτηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης με το ΑΕΠ, τις δημογραφικές εξελίξεις, τη σχέση εργαζομένων προς συνταξιούχους, είναι στρατηγικός σχεδιασμός του κεφαλαίου για τη μείωση της ασφαλιστικής δαπάνης σε όλα τα κράτη - μέλη και όχι μια ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, που προκύπτει από την εφαρμογή των «προγραμμάτων προσαρμογής».
Επιπλέον, στους δείκτες με τους οποίους θα κρίνεται η αποδοτικότητα των συστημάτων και θα αποφασίζονται οι προσαρμογές, προστίθεται η σύγκριση του «μέσου μισθού» με τη «μέση σύνταξη». Ενας τέτοιος δείκτης, όμως, ισοδυναμεί με μόνιμο «κόφτη» των συντάξεων, ιδιαίτερα στη χώρα μας, όπου οι μισθοί κατακρεουργήθηκαν, και μάλιστα με κρατική παρέμβαση, ενώ ο μέσος μισθός συρρικνώνεται διαρκώς.
Επί της ουσίας, ο δείκτης αυτός προσδίδει σε όλα τα ασφαλιστικά συστήματα χαρακτηριστικά ιδιωτικής Ασφάλισης, αφού εμμέσως πλην σαφώς διασυνδέει τις συντάξεις με τους μισθούς. Δηλαδή, συνδέει τις συντάξεις αυστηρά με τις τρέχουσες εισφορές των ασφαλισμένων, βγάζοντας απέξω την υποχρεωτική κρατική χρηματοδότηση, την περιουσία των Ταμείων, αλλά και τα αποθεματικά που διαθέτουν σε κάθε χρονική περίοδο.
Πρόκειται για ένα νέο ποιοτικό στοιχείο, που δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Εννοείται, βέβαια, ότι σε μια επόμενη κρίση, η εκ νέου βύθιση των μισθών θα ισοδυναμεί πλέον αυτόματα και με νέες περικοπές στις συντάξεις.
Σε κάθε περίπτωση, η υπογραφή ενός τέτοιου κειμένου από την κυβέρνηση αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα εφαρμογής και θωράκισης των αξιώσεων του κεφαλαίου για παραπέρα μείωση του «κόστους» που συνεπάγονται για το κράτος και την εργοδοσία η Ασφάλιση και οι συντάξεις. Αποτελεί ταυτόχρονα τη νομιμοποιητική βάση για την περικοπή της «προσωπικής διαφοράς» που έχουν ήδη αποφασίσει κυβέρνηση - κουαρτέτο και τώρα ψάχνουν τον πιο πρόσφορο τρόπο για να την σερβίρουν στο λαό.

Τέλος, η απόφαση του Γιούρογκρουπ για τα ασφαλιστικά συστήματα έρχεται να συμπληρώσει την πρόσφατη «Κοινή Εκθεση για την Απασχόληση 2017», που υιοθέτησαν οι υπουργοί Απασχόλησης της ΕΕ, μαζί και η εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης. Θυμίζουμε ότι με την έκθεση αυτή, αποθεώνεται η «ευελιξία» στην αγορά εργασίας. Πρόκειται για κεντρικές αντεργατικές - αντιλαϊκές κατευθύνσεις της ΕΕ, στη διαμόρφωση των οποίων συμμετέχει η κυβέρνηση, που θέτουν την πραγματική ατζέντα των μεταρρυθμίσεων στα κράτη - μέλη, ανεξάρτητα από «αξιολογήσεις» και μνημόνια.

Στη στρατηγική ανάκαμψης του εγχώριου κεφαλαίου συγκλίνουν οι θέσεις και τα αντιλαϊκά παζάρια συγκυβέρνησης και κουαρτέτου, τα υψηλόβαθμα κλιμάκια του οποίου βρίσκονται από τις αρχές της περασμένης βδομάδας στην Αθήνα, στο πλαίσιο της δεύτερης «αξιολόγησης» του μνημονίου.
Την ίδια ώρα, πέρα και πάνω από τα επικοινωνιακού χαρακτήρα «φούμαρα» της συγκυβέρνησης, γύρω από τα λεγόμενα «αντισταθμιστικά» μέτρα, ξεπροβάλλουν τα επόμενα αντιλαϊκά μέτρα, τόσο στο μέτωπο της φοροληστείας ενάντια στο λαό, όσο και σε αυτό της κατακρεούργησης των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων, σε ό,τι αφορά το ζήτημα της κάλυψης των λεγόμενων δημοσιονομικών κενών στους κρατικούς προϋπολογισμούς των επόμενων ετών. Παράλληλα, το νέο αντιλαϊκό πακέτο συμπληρώνεται από τις διαρθρωτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις με έμφαση στα επόμενα χτυπήματα στα Εργασιακά, στην Ενέργεια, στις ιδιωτικοποιήσεις, στη διαχείριση των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων, σε ζητήματα δηλαδή που βρίσκονται σταθερά στην ατζέντα του εγχώριου κεφαλαίου.
Σφαγείο σε αφορολόγητο - συντάξεις
Οπως ανοιχτά ομολογείται πλέον και από τα κυβερνητικά στελέχη, η πρόταση των δανειστών του ελληνικού κράτους αφορά σε νέες παρεμβάσεις που φτάνουν σε 2% του ΑΕΠ ή σε περισσότερα από 3,6 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση κατά την πλήρη ανάπτυξη των μέτρων. Μάλιστα, η συγκυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι τα παζάρια βρίσκονται σε «πολύ καλό δρόμο», ενώ, όπως αναφέρουν, το συνολικό πακέτο, που αφορά στην κάλυψη των «δημοσιονομικών κενών», ενδέχεται να είναι και ...μικρότερο.
Στο μέτωπο της φοροληστείας ενάντια στο λαό δρομολογούνται μέτρα «μόνιμου χαρακτήρα και επαναλαμβανόμενης απόδοσης», τα οποία στην πλήρη ανάπτυξή τους φτάνουν μέχρι 1% του ΑΕΠ, ή σε περισσότερα από 1,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Καταληκτική ημερομηνία εφαρμογής τους είναι η 1η Γενάρη του 2019. Στο επίκεντρο, βέβαια, βρίσκεται η καρατόμηση του αφορολόγητου ορίου, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται και το ενδεχόμενο της καρατόμησης σε δύο δόσεις, αρχής γενομένης από το 2018, προκειμένου να καλυφθούν και τα «κενά» του κρατικού προϋπολογισμού της επόμενης χρονιάς. Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται η σταδιακή μείωση του αφορολόγητου ορίου από τα 8.836 ευρώ, που ξεκινά σήμερα, στα 5.500 ευρώ, δηλαδή θα επιβάλλεται φόρος σε εισοδήματα της τάξης των 400 ευρώ το μήνα!
Η καρατόμηση των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων φτάνει σε ακόμη 1% του ΑΕΠ, δηλαδή επιφέρει πρόσθετες «εξοικονομήσεις» στους κρατικούς προϋπολογισμούς, τουλάχιστον 1,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Σύμφωνα με πληροφορίες, το εν λόγω αντιλαϊκό πακέτο δρομολογείται με καταληκτική ημερομηνία το 2020, εάν, βέβαια, στην πορεία των παζαριών δεν αλλάξουν το μείγμα της αντιλαϊκής πολιτικής και το χρονοδιάγραμμα της εφαρμογής του.
«Κόφτες» διαρκείας, με «πλεονάσματα» σε βάθος χρόνου
Την ίδια ώρα, εμφανίζεται να κλειδώνει η συμφωνία συγκυβέρνησης - κουαρτέτου σχετικά με το νέο μηχανισμό έγκαιρης διάγνωσης τυχόν αποκλίσεων από τους στόχους των κρατικών προϋπολογισμών, στο πλαίσιο της αναβάθμισης του «δημοσιονομικού κόφτη» που ισχύει σήμερα.
Ενόψει βέβαια των επερχόμενων νομοθετικών παρεμβάσεων, η συγκυβέρνηση αρχίζει να ομολογεί τα εξής:
  • Τα προνομοθετημένα αντιλαϊκά μέτρα θα εφαρμόζονται ανεξάρτητα από την όποια έκβαση των στόχων για τα «πλεονάσματα».
  • Σε περίπτωση «αρνητικών αποκλίσεων», θα επιβάλλονται και νέα πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα, πέρα από αυτά που θα προνομοθετηθούν. Ηδη αρχίζουν να δείχνουν στην κατεύθυνση ακόμη μεγαλύτερης καρατόμησης κρατικών δαπανών, με προτεραιότητα στις συντάξεις, στους μισθούς στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα κ.ά.
  • Το ύψος και το χρονοδιάγραμμα των «πρωτογενών πλεονασμάτων» για την περίοδο μετά το 2018, αναμένεται να εξεταστούν σε επόμενη φάση, πιθανόν μετά το κλείσιμο της δεύτερης «αξιολόγησης». Εν προκειμένω, οι αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν σε επίπεδο Γιούρογκρουπ, που φαίνεται να αναλαμβάνει τον πρώτο ρόλο, σε συνεννόηση, βέβαια, με την πλευρά του ΔΝΤ. Το κεντρικό σενάριο αφορά στη διατήρηση των πλεονασμάτων στο 3,5% του ΑΕΠ μέχρι και το έτος 2023, δηλαδή για μια 5ετία μετά την αναμενόμενη τυπική λήξη του τρέχοντος μνημονίου.
  • Η διαχείριση του κρατικού χρέους και οι λεγόμενες μεσοπρόθεσμες ρυθμίσεις «ελάφρυνσης», από την πλευρά της Ευρωζώνης, επίσης έχουν ως όρο και προϋπόθεση την προνομοθέτηση του νέου πακέτου με τα αντιλαϊκά μέτρα.
Στο τραπέζι βρίσκεται η πρόταση για ανάληψη ισχυρής «νομικής δέσμευσης» σε επόμενο Γιούρογκρουπ, για την εφαρμογή τέτοιων παρεμβάσεων, οι οποίες, για την ώρα, θα σκιαγραφούνται και στη βάση αυτή η πλευρά της ΕΚΤ θα εξετάσει την ένταξη ελληνικών ομολόγων στα προγράμματα της ποσοτικής χαλάρωσης.
Το ΔΝΤ, από την πλευρά του, θα «τρέξει» τη δική του νέα «παράλληλη αξιολόγηση» για την ελληνική οικονομία με τις όποιες αλλαγές σε ό,τι αφορά τις προβλέψεις για τις οικονομικές εξελίξεις και τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού κρατικού χρέους.
«Αντισταθμιστικά» για το εγχώριο κεφάλαιο
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ, Τ. Βίζερ, αναφερόμενος στα λεγόμενα «αντισταθμιστικά» μέτρα, έκανε λόγο για την «ποιότητα των λεγόμενων επεκτατικών μέτρων», ξεκαθαρίζοντας ότι θα πρέπει «να υποστηρίζουν την ανάπτυξη με έναν οικονομικά υγιή τρόπο», δείχνοντας προς την κατεύθυνση των φοροελαφρύνσεων στις ισχυρές επιχειρήσεις. Επιπλέον, υπογράμμισε πως «οι στόχοι για την απασχόληση στον δημόσιο τομέα θα πρέπει να γίνονται σεβαστοί».
Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η συγκυβέρνηση παζαρεύει δάνειο με την Παγκόσμια Τράπεζα, στο πλαίσιο βέβαια της προώθησης των λεγόμενων «ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης». Μάλιστα, σε προηγούμενη «άτυπη» κυβερνητική ενημέρωση αναφερόταν πως οι δαπάνες για την... αύξηση της απασχόλησης δεν θα συμπεριλαμβάνονται στα «πρωτογενή πλεονάσματα», στα οποία, έτσι κι αλλιώς, δεν περιλαμβάνεται η εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους, στο οποίο θα προστεθεί τυχόν δάνειο από την Παγκόσμια Τράπεζα...
Η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Α. Μπράιτχαρτ, σημείωσε πως «οι ελληνικές αρχές έχουν επισημάνει ότι θα ήθελαν να προωθήσουν περαιτέρω ενεργές πολιτικές απασχόλησης και μια από τις οδούς είναι η προσέγγιση της Παγκόσμιας Τράπεζας», τονίζοντας ότι με τη στήριξη της Επιτροπής «πολλές από αυτές τις πολιτικές έχουν ήδη εφαρμοστεί στο παρελθόν», ενώ υπενθύμισε πως «ήδη έχουν χορηγηθεί κεφάλαια στην Ελλάδα για ενεργές πολιτικές στην αγορά εργασίας».
Σχετικά με τα παζάρια για τις «ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης», η εκπρόσωπος της Κομισιόν σημείωσε πως «είναι ακόμα πολύ νωρίς για περισσότερες λεπτομέρειες».
Από τα παραπάνω, ανάγλυφα προκύπτει ο κατάφωρος εμπαιγμός της συγκυβέρνησης γύρω από τα λεγόμενα αντισταθμιστικά, ενόψει, βέβαια, της επιβολής των νέων αντιλαϊκών μέτρων.
Εξωδικαστικό «ξεσκαρτάρισμα» του επιχειρηματικού πεδίου
Σε ό,τι αφορά τον «εξωδικαστικό συμβιβασμό», τα παζάρια συγκυβέρνησης - κουαρτέτου επικεντρώνονται, πλέον, στο ζήτημα της ταχείας διεκπεραίωσης των υποθέσεων και συγκεκριμένα την ανάπτυξη ειδικής «ηλεκτρονικής πλατφόρμας», στην οποία θα υποβάλλονται οι αιτήσεις και τα δικαιολογητικά των επιχειρήσεων.
Το συγκεκριμένο ζήτημα αφορά στην προσπάθεια ταχείας και αποτελεσματικής εξωδικαστικής ρύθμισης του συνολικού χρέους, αποκλειστικά για τις «προβληματικές» και ταυτόχρονα βιώσιμες επιχειρήσεις, για το ποιες από αυτές θα αποβληθούν οριστικά από το «κάδρο» και για το ποιες θα διασωθούν με βάση και τα κριτήρια ανταγωνιστικότητας του κλάδου στον οποίο εντάσσονται κ.ά.
Σε αυτό το φόντο, η Ελληνική Ενωση Τραπεζών έθεσε την ατζέντα των παρεμβάσεων, που αφορούν στην αποκατάσταση των όρων ανταγωνιστικότητας των εγχώριων τραπεζικών ομίλων. Μεταξύ άλλων, εστιάζουν στην ολοκλήρωση μιας σειράς νομοθετικών τροποποιήσεων, όπως οι φοροελαφρύνσεις σε περίπτωση διαγραφής ή πώλησης προβληματικών δανείων, η «αποτελεσματική διενέργεια ηλεκτρονικών πλειστηριασμών», ο «περιορισμός της αστικής και ποινικής ευθύνης» τραπεζικών στελεχών και κρατικών υπαλλήλων, που εμπλέκονται σε περιπτώσεις αναδιάρθρωσης επιχειρηματικών οφειλών κ.ά.
Το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων
Τα αντιλαϊκά παζάρια βρίσκουν τη συνέχειά τους στο ζήτημα της συγκρότησης, λειτουργίας και «προικοδότησης» του υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων. Κεντρική κατεύθυνση είναι η αποτελεσματική εκμετάλλευση της κρατικής περιουσίας, είτε απευθείας από τους επιχειρηματικούς ομίλους είτε με τη μορφή συμπράξεων με τον κρατικό μηχανισμό, όπου καθοριστικής σημασίας είναι ο ρόλος του υπερταμείου.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΣΕΒ, από την πλευρά του, προτείνει τη δημιουργία μεγάλων «εμβληματικών έργων», που βέβαια θα μπορέσουν να προχωρήσουν στο πλαίσιο της λεγόμενης αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας.

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget