ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

«Έκρηξη στο Σουλτάναχμετ: Αυτοί που υποφέρουν είναι ο λαός μας, υπεύθυνη η κυβέρνηση», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Κομμουνιστικό Κόμμα, Τουρκία.

Και προσθέτει, μεταξύ άλλων: «Είναι πάντα ο λαός αυτός που υποφέρει στο τέλος, ανεξαρτήτως τέτοιων ενεργειών. Οι κυβερνήσεις είτε κάνουν τα στραβά μάτια είτε σχεδιάζουν οι ίδιες τέτοιες ενέργειες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τέτοια μακελειά οργανώνονται μέσα από τους διακρατικούς και ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς». 

Υπογραμμίζει ότι «η μόνη δυνατότητα να συντριβεί το σκοτάδι είναι η εργατική - λαϊκή οργάνωση γύρω από την ειλικρινή και επαναστατική πολιτική μας γραμμή» και προσθέτει ότι «βασικός υπεύθυνος για τη βομβιστική επίθεση στο Σουλτάναχμετ είναι η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) που έχει οδηγήσει την Τουρκία σ’ αυτό το σημείο. Οι εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της δεσποτικής και μη νόμιμης κυβέρνησης του AKP, που είναι ο ηθικός αυτουργός για το συνεχιζόμενο μακελειό, έχει αποδειχθεί ότι είναι η βάση για μακελειά σαν αυτό».

«Δεν υπάρχει αμφιβολία -τονίζει- ότι μετά από αυτό το περιστατικό, αυτή η κυβέρνηση για ακόμη μία φορά θα εντείνει τις προσπάθειές της και θα ανακοινώσει ότι "είχε δίκιο". Δεν θα το αφήσουμε να γίνει! Η κυβέρνηση του AKP έχει τα χέρια της βαμμένα με αίμα και θα πληρώσει γι’ αυτό».

Την οριστική απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας αποφάσισε χθες το Διοικητικό Εφετείο του Κιέβου, μετά από μία δίκη-«παρωδία» που επισφράγισε ουσιαστικά μία καθαρά πολιτική δίωξη, που εκπορεύτηκε από την αντιδραστική κυβέρνηση των φασιστικών και εθνικιστικών δυνάμεων, που κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία μετά την ανατροπή του προέδρου Γιανουκόβιτς.

Συγκεκριμένα, το Εφετείο απέρριψε την προσφυγή του ΚΚ της Ουκρανίας ενάντια στην απόφαση του Πρωτοβάθμιου Διοικητικού Δικαστηρίου του Κιέβου για απαγόρευσή του.

Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη μήνυση εναντίον του ΚΚ Ουκρανίας κατατέθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης, τον Ιούλη του 2014. Οι κατηγορίες κατέρρευσαν, διότι όλες οι λεγόμενες αποδείξεις για «παράνομες δραστηριότητες» του ΚΚΟ ήταν κατάφωρα στημένες.

Μάλιστα ο δικαστής που κλήθηκε αρχικά να αναλάβει την υπόθεση, χαρακτήρισε τη διαδικασία «πολιτικά υποκινούμενη» και παραιτήθηκε από την εκδίκασή της, ενώ το ίδιο έπραξαν και άλλοι δικαστές. Το γεγονός αυτό ανάγκασε τις αντιδραστικές δυνάμεις που βρίσκονται στην εξουσία στην Ουκρανία να μεταφέρουν την υπόθεση σε άλλο δικαστήριο, που όμως δεν έχει τη δικαιοδοσία για τέτοιες περιπτώσεις.

Η απόφαση του υπουργείου Δικαιοσύνης για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας βασίστηκε στο πόρισμα της λεγόμενης Ανεξάρτητης Επιτροπής. Αυτή η Επιτροπή αποτελούνταν από αξιωματούχους του υπουργείου και ουσιαστικά συνεδρίαζε εν κρυπτώ, καθώς το ΚΚ δεν είχε καν ενημερωθεί ότι εξεταζόταν η υπόθεσή του.

Στην απόφασή της η Επιτροπή χαρακτήριζε το πρόγραμμα του κόμματος ασύμβατο με τις προβλέψεις του Συντάγματος, χωρίς όμως να αναλύει ενδεχόμενες «παραβιάσεις».

Το αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου επιμένει ότι το κόμμα θα πρέπει να παραιτηθεί από το όνομα «Κομμουνιστικό» και τα σύμβολά του, το αστέρι και το σφυροδρέπανο, δηλαδή τα παγκοσμίως αναγνωρισμένα σύμβολα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Το ΚΚ Ουκρανίας προσέφυγε κατά του πορίσματος, αλλά χθες μετά από 6 συνεδριάσεις το Διοικητικό Εφετείο του Κιέβου ανακοίνωσε την απόρριψη της προσφυγής του.

Από την πλευρά του το ΚΚ Ουκρανίας δηλώνει ότι η δίκη αυτή είναι πολιτικά υποκινούμενη και έχει ως στόχο να διαλύσει το κόμμα, τη μόνη πραγματική αντιπολίτευση στο αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου.

Σημειώνει ότι είναι το μόνο κόμμα που αντιτίθεται στη μετατροπή της Ουκρανίας σε αποικία, που αντιδρά στην πολιτική κοινωνικής γενοκτονίας που επιβάλλεται από το ΔΝΤ, με το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων, την αύξηση των τιμολογίων, που αντιπαλεύει τη διαφθορά που αυξήθηκε σημαντικά αφότου οι φασιστικές και εθνικιστικές δυνάμεις ήρθαν στην εξουσία.

Επίσης το ΚΚ Ουκρανίας δηλώνει ότι τάσσεται υπέρ της ιστορικής αλήθειας και ενάντια στο φασισμό, γι'αυτό δεν πρόκειται να αναγνωρίσει ως «ήρωες» τους συνεργάτες του Χίτλερ, προσβάλλοντας τη μνήμη των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού.

Το ΚΚΕ αλληλέγγυο με τους διωκόμενους κομμουνιστές της Ουκρανίας (VIDEO - ΦΩΤΟ)

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την απαράδεκτη στοχοποίηση στελεχών του ΚΚΕ από την κυβέρνηση της Ουκρανίας

Κίεβο: Συνεχίζεται η δίκη για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας

Στις 14 -15 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε στη Φρανκφούρτη το 21ο Συνέδριο του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (DKP), με κεντρικό σύνθημα: «Ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων, στην πολιτική του πολέμου και την άνοδο της δεξιάς».

Στο Συνέδριο συμμετείχαν 171 αντιπρόσωποι από τις Κομματικές Οργανώσεις όλων των περιοχών της Γερμανίας, μεταξύ των οποίων και σημαντικός αριθμός νεολαίων κομμουνιστών από την ΟργάνωσηΣοσιαλιστική Γερμανική Εργατική Νεολαία (SDAJ).

Στην κεντρική εισήγηση ο Πρόεδρος του κόμματος, σ. Πάτρικ Κέμπελε, παρουσίασε τις θέσεις της ΚΕ και μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε στις διεθνείς εξελίξεις, στην κατάσταση στη Γερμανία και τα προβλήματα της εργατικής τάξης, στα καθήκοντα του κόμματος για την επόμενη περίοδο.

Στα θέματα της ημερήσιας διάταξης περιλαμβανόταν η πρόταση της ΚΕ του DKP για άρση της ιδιότητας του παρατηρητή στο οπορτουνιστικό Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), αλλά η συζήτηση και η λήψη της απόφασης αναβλήθηκε και καθορίστηκε 3η μέρα συνέχισης του 21ου Συνεδρίου, μέσα στο Φλεβάρη/Μάρτη 2016, και για το θέμα αυτό.

Η άρση της ιδιότητας του παρατηρητή στο ΚΕΑ, η αναγκαιότητα ενίσχυσης των μαρξιστικών - λενινιστικών χαρακτηριστικών που υπερασπίστηκε η ηγεσία του κόμματος, αλλά και η αυτόνομη κάθοδος στις εκλογές, αποτέλεσαν θέματα ιδεολογικής - πολιτικής διαπάλης ανάμεσα στην ηγεσία του DKP και την εσωκομματική αντιπολίτευση που δρα ομαδοποιημένα με τη δική της πλατφόρμα, έχοντας πλέον συγκροτήσει και ξεχωριστή πολιτική κίνηση με την ονομασία «Μαρξιστική Αριστερά», και παρεμβαίνει στη ζωή του κόμματος από τη σκοπιά της υποστήριξης του ΚΕΑ, και της ενδυνάμωσης των σχέσεων με το οπορτουνιστικό κόμμα Die LINKE.

Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός γίνεται πιο επιθετικός

Στις θέσεις της ΚΕ, που παρουσίασε ο σ. Κέμπελε, αναφέρονται μεταξύ των άλλων και τα ακόλουθα:

«Η μάχη για το ξαναμοίρασμα του κόσμου μεταξύ των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα για την εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού, ξεσπά με νέα οξύτητα. Ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός δημιουργεί ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τις σφαίρες επιρροής, τις πρώτες ύλες, για τα μερίδια των αγορών και τους δρόμους ανεφοδιασμού. Εχει αποδειχθεί ότι η νομοτελειακή ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού αλλάζει συνεχώς το συσχετισμό, διαλύει συμμαχίες και φτιάχνει νέες. Ο πόλεμος ως συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα αποτελεί απειλή όσο εξακολουθεί να υπάρχει το καπιταλιστικό σύστημα.

Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός γίνεται όλο και πιο επιθετικός και αυξάνει τη στρατιωτικοποίησή του. Η τάση αυτή, σε σχέση με την περίοδο μετά το 1945, έχει άλλα ποιοτικά γνωρίσματα. Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός επιδιώκει να επεκτείνει το ρόλο του ως ρυθμιστική και ηγετική δύναμη στην ΕΕ και αξιοποιεί την ΕΕ στον αγώνα για τις σφαίρες επιρροής και τις πρώτες ύλες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός κατάφερε ήδη, πριν από το ξέσπασα της κρίσης, να μετατρέψει τη Γερμανία σε μία χώρα χαμηλόμισθων, σε σύγκριση με την υψηλή παραγωγικότητα. Αυτό αντιμετώπισε ελάχιστη αντίσταση και συντελέστηκε με την εκτεταμένη ενσωμάτωση των συνδικάτων. [...] Και στη Γερμανία αντιμετωπίζουμε ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων, μαζική φτώχεια και τη διαμόρφωση εξαθλιωμένων περιοχών στις πόλεις. Τα προσιτά ενοίκια είναι πλέον σπάνιο αγαθό. Η παιδική φτώχεια αποτελεί σε πολλές περιοχές της χώρας μας μαζικό φαινόμενο [...]».

«Κυρίως στα τμήματα της εργατικής τάξης που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση γνώμης μέσα στο εργατικό κίνημα κυριαρχεί η διαδεδομένη πεποίθηση της δήθεν ταύτισης συμφερόντων με το μονοπωλιακό κεφάλαιο. Από την άλλη, μεγάλα τμήματα των κοινωνικά αποκλεισμένων δεν συμμετέχουν πια ή συμμετέχουν μόνο σποραδικά στην πολιτική ζωή, στα κινήματα και στους αγώνες. Η "εσωτερική σταθερότητα" που διαμορφώνεται με αυτόν τον τρόπο αποτελεί σημαντικό παράγοντα επιτυχίας του επιχειρηματικού μοντέλου της γερμανικής αστικής τάξης. Ο φόβος της υποβίβασης σε ασταθή απασχόληση, στην ανεργία και στην φτώχεια δυναμώνουν τους εκβιασμούς [...]»

« [...] Το DKP παλεύει για την υπερνίκηση του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Η απόκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη και η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής είναι οι προϋποθέσεις για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού».

«Είναι απαραίτητη η ένταξη των σημερινών αγώνων μας σε μια στρατηγική επαναστατικής ρήξης με τον καπιταλισμό και η αναζήτηση τρόπων μετάβασης στο σοσιαλισμό. Η τήρηση της διαλεκτικής σχέσης των μεταρρυθμίσεων και της επανάστασης διαφοροποιεί το Κομμουνιστικό Κόμμα από οργανώσεις, οι οποίες προσανατολίζονται στις λεγόμενες "μεταρρυθμιστικές εναλλακτικές", τις "έννοιες του μετασχηματισμού" και τα "δημοκρατικά οικονομικά μοντέλα" και θολώνουν αυτήν τη διαφορά».

«... Ο αντιφασιστικός αγώνας μας δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιορίζεται στον αγώνα ενάντια σε δράσεις νεοφασιστών και στην εξάπλωση της ιδεολογίας τους. Πολεμάμε τη γενική άνοδο της δεξιάς και συνδέουμε τη δράση μας εναντίον της με τον αγώνα ενάντια στις κοινωνικές περικοπές. Διότι η άνοδος της δεξιάς και ο φασισμός εξυπηρετούν τη διάσπαση των εξουσιαζόμενων, στρώνουν το δρόμο για την επιβολή των συμφερόντων του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Υπερασπιζόμαστε την παρακαταθήκη της αντιφασιστικής αντίστασης και την αντιφασιστική κληρονομιά της ΓΛΔ [...] Οπου δραστηριοποιούνται ναζιστές, η αντίσταση είναι καθήκον. Κανένας δρόμος, κανένας χώρος, καμία θέση στο κοινοβούλιο, καμία δημόσια εμφάνιση των φασιστών και ρατσιστών....»

Στην παρέμβαση του, ο Πρόεδρος της κομμουνιστικής νεολαιίστικης οργάνωσης SDAJ, Πάουλ Ρόντερμουντ, μίλησε για την ενίσχυση των σχέσεων της Οργάνωσης με το DKP, και στα βήματα που έχουν γίνει στο άνοιγμα της Οργάνωσης μέσα στη νεολαία. Οπως τόνισε, 25 στελέχη της SDAJ επισκέφτηκαν την Ελλάδα μετά από πρόσκληση της ΚΝΕ και είδαν τι θα πει ΕΕ και σοσιαλδημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ, ότι χρειάζεται ένα κόμμα που θα οργανώνει τους εργαζόμενους στην πάλη ενάντια στον καπιταλισμό.

Στο Συνέδριο συμμετείχαν 28 Κομμουνιστικά κι Εργατικά Κόμματα και μεταξύ αυτών αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Γιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο οποίος παρέδωσε χαιρετιστήριο μήνυμα του Κόμματος στην ηγεσία του DKP.

Αλληλεγγύη στην πάλη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ

Οι εξελίξεις στην Ελλάδα, η επίθεση του κεφαλαίου και της ΕΕ κατά του λαού, ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ και η κριτική στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησής του, αποτέλεσαν θέμα πολλών ομιλιών στις οποίες εκφράστηκε η αλληλεγγύη στην πάλη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ.

Οι σύνεδροι υποδέχθηκαν με ιδιαίτερα θερμές εκδηλώσεις την παρουσίαση της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ από το προεδρείο και την εισηγητική αναφορά του Προέδρου του DKP, ο οποίος μιλώντας για τις εξελίξεις στην Ελλάδα τόνισε: «Το αδελφό μας κόμμα, το ΚΚΕ είχε δίκιο. Συγχαρητήρια στο ΠΑΜΕ για τη μεγάλη απεργία στις 12 Νοέμβρη. ΚΚΕ και DKP είμαστε στην πρώτη γραμμή ενάντια στον γερμανικό ιμπεριαλισμό. Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός».

Το Συνέδριο εξέλεξε νέα ΚΕ και επανεξέλεξε Πρόεδρο το σ. Πάτρικ Κέμπελε με 131 ψήφους υπέρ και 34 κατά.

Με τη «Διεθνή» ξεκίνησαν στην Κωνσταντινούπολη την Παρασκευή 30 Οκτώβρη οι εργασίες της 17ης Διεθνούς Συνάντησης των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, που φιλοξενεί το Κομμουνιστικό Κόμμα στην Τουρκία.

Στις εργασίες συμμετέχουν 60 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα απ’ όλο τον κόσμο και συγκεκριμένα αντιπροσωπείες από τα εξής κόμματα: Κομμουνιστικό Κόμμα Αζερμπαϊτζάν, Αλγερινό Κόμμα για τη Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό, Κομμουνιστικό Κόμμα Αργεντινής, Κόμμα Εργατών Βελγίου, Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας, Κομμουνιστικό Κόμμα Βιετνάμ, Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας, Βραζιλιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα, Κομμουνιστικό Κόμμα της Βραζιλίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας, Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Ενιαίο Κομμουνιστικό Κόμμα Γεωργίας, Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία, Δανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα, Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (Μαρξιστικό), Κομμουνιστικό Κόμμα Κουρδιστάν-Ιράκ, Κομμουνιστικό Κόμμα Ιράκ, Τουντέχ (Ιράν), Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Λαών Ισπανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ισραήλ, Κομμουνιστικό Κόμμα Καζακστάν, Κομμουνιστικό Κόμμα Καναδά, Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας, Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας, Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Κροατίας, ΑΚΕΛ,  Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα Λάος, Σοσιαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο Λιθουανίας,  Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα, Κομμουνιστικό Κόμμα Μακεδονίας (ΠΓΔΜ), Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας, Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού, Κομμουνιστικό Κόμμα Μπαγκλαντές, Εργατικό Κόμμα Μπαγκλαντές,  Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας, Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα,  Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας, Εργατικό Κόμμα Ουγγαρίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας, Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας,  Παλαιστινιακό Κομμουνιστικό Κόμμα,  Κόμμα του Λαού της Παλαιστίνης, Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας,  Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης, Κόμμα των Κομμουνιστών της Σερβίας,  Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Σουδάν, Κομμουνιστικό Κόμμα Σρι Λάνκα, Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα,  Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχία),  Κομμουνιστικό Κόμμα, Τουρκία, Κομμουνιστικό Κόμμα Φινλανδίας.

Να σημειωθεί πως οι τουρκικές αρχές αρνήθηκαν να χορηγήσουν βίζα στον εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Πακιστάν, ενώ οι αρχές της Λετονίας εμπόδισαν την αναχώρηση του Άλφρεντ Ρούμπιξ, προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος Λετονίας.

Η εισαγωγική ομιλία του Κεμάλ Οκουγιάν

Στην εισαγωγική ομιλία του ο Κεμάλ Οκουγιάν, εκπρόσωπος της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος, Τουρκία, σημείωσε πως η πάλη ενάντια στον καπιταλισμό δεν μπορεί να διαχωριστεί από την πάλη ενάντια στα μονοπώλια, ντόπια και ξένα, από τις επιδιώξεις της αστικής τάξης και τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όπως είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. Όπως είπε μεταξύ άλλων: «Δεν θεωρούμε τον ιμπεριαλισμό σαν ένα ζήτημα εξωτερικών σχέσεων για την Τουρκία. Ούτε ιμπεριαλισμός σημαίνει εξάρτηση της χώρας. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η Τουρκία είναι ανοιχτή στις επεμβάσεις των ισχυρών καπιταλιστικών δυνάμεων, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, σε σχέση με την οικονομία, την πολιτική, τις στρατιωτικές υποθέσεις και τον πολιτισμό μας. Το λέμε αυτό όχι για λόγους τακτικής, αλλά επειδή είμαστε κομμουνιστές και είμαστε επίσης πατριώτες. Σε σύνδεση με αυτό, παλεύουμε για τη διάλυση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, που δεν επηρεάζουν μόνο την Τουρκία, αλλά και ολόκληρο τον καταπιεζόμενο κόσμο.

Όμως με ποιον τρόπο μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει αυτή την πάλη από εκείνη που διεξάγουμε ενάντια στα ντόπια και ξένα μονοπώλια και ενάντια στο λόγο ύπαρξης των μονοπωλίων, τον καπιταλισμό; Πώς μπορούμε να συνεχίζουμε να παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό, εάν δεν σταθούμε ενάντια στις περιφερειακές διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης και στις προσπάθειες και την επιθυμία της να αναδειχθεί σε ισχυρή ιμπεριαλιστική δύναμη; Μια καπιταλιστική, αλλά ανεξάρτητη, κυρίαρχη και αξιοπρεπής χώρα αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός.

Υπάρχουν παραπάνω από αρκετά παραδείγματα στην ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που δείχνουν τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε πάντα όταν αφαιρέσαμε την ταξική ανάλυση και το στόχο του σοσιαλισμού από τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Η ιστορία μάς διδάσκει ότι, αφού αφαιρέθηκε ο στόχος του σοσιαλισμού, στη συνέχεια οπισθοχώρησε και η πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ και τελικά και από το στόχο της αποχώρησης από αυτό».

Αναφερόμενος στο πώς οι κομμουνιστές αντιμετωπίζουν τον πατριωτισμό, αλλά και για τη στάση απέναντι σε διαφορετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, σημείωσε: «Καθορίζουμε τον πατριωτισμό ως εξής: Ο πατριωτισμός είναι η θέληση ενός λαού να απελευθερώσει τη χώρα του από κάθε εκμεταλλευτή. Και όχι η κουταμάρα του να δείχνουμε ευαισθησία στην ντόπια αστική τάξη.

Για τον ίδιο λόγο, την ίδια αναγκαιότητα, οι κομμουνιστές ούτε μπορούν ούτε πρέπει να διαλέγουν τον έναν ιμπεριαλιστικό πόλο αντί του αλλού. Ο πιο ισχυρός εχθρός μας σήμερα μπορεί να είναι οι ΗΠΑ ή κάποιο άλλο ιμπεριαλιστικό κέντρο. Αντίστοιχα η σύγκρουση των συμφερόντων μεταξύ ιμπεριαλιστών μπορεί να δημιουργήσει ορισμένες ευκαιρίες για το κομμουνιστικό κίνημα. Όμως αυτές μπορούν να έχουν ιστορικής σημασίας αποτελέσματα τότε και μόνο τότε όταν θα επιμένουμε με σταθερότητα στην ανεξάρτητη ταξική μας θέση, αντί να παροτρύνουμε την εργατική τάξη να συμμαχήσει με το ένα ή το άλλο τμήμα της αστικής τάξης».

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στην Τουρκία, σημείωσε πως ο Ερντογάν και το κόμμα του (ΑΚΡ) διέψευσαν τις ελπίδες που έσπειραν πως μπορούν να εφαρμόσουν στην Τουρκία μεταρρυθμίσεις προς όφελος του λαού. Πλέον και τμήματα της αστικής τάξης της Τουρκίας και ιμπεριαλιστικά κράτη επιδιώκουν την αναδιαμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού στην Τουρκία, με τη συγκρότηση ενός κυβερνητικού συνασπισμού, στον οποίο θα συμμετέχει και το ΑΚΡ, αλλά χωρίς τον Ερντογάν, με ένα αναμορφωμένο και ανανεωμένο CHP (το σοσιαλδημοκρατικό, Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) και μαζί και το HDP (το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, στο οποίο συμμετέχουν διάφορες «αριστερές» δυνάμεις και οι Κούρδοι) σαν ένα πλήρως ενταγμένο στο σύστημα κουρδικό κόμμα.

Σε ό,τι αφορά το κουρδικό ζήτημα, ο εισηγητής σημείωσε πως οι Κούρδοι είναι ένας καταπιεσμένος λαός και το ΚΚ αγωνίζεται ώστε Τούρκοι, Κούρδοι και άλλοι λαοί να ζήσουν μαζί σε ειρήνη και αδελφοσύνη. Υπάρχουν πολλοί Κούρδοι στο κόμμα μας, είπε, που αγωνίζονται γι’ αυτόν το σκοπό. Την ίδια ώρα τόνισε πως διαφαίνεται η επιδίωξη ιμπεριαλιστικών δυνάμεων να εκμεταλλευτούν το ζήτημα για την προώθηση των δικών τους σχεδίων και πρόσθεσε: «Ο σοσιαλισμός είναι εξίσου αναγκαίος για τους Κούρδους, εκτός κι αν νομίζουν ότι η ελευθερία τους σημαίνει να αποδεχτούν την κυριαρχία του Μπαρζανί και άλλων σαν αυτόν».

Ο Κεμάλ Οκουγιάν αναφέρθηκε στην ανάγκη του συστήματος να δημιουργεί κόμματα «αναχώματα», εμποδίζοντας την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και σημείωσε σχετικά με το άσχημο εκλογικό αποτέλεσμα του ΚΚ στην Τουρκία στις περασμένες εκλογές: «Δεν πρέπει να σας απογοητεύουν οι λίγες ψήφοι που πήραμε στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση. Εμάς δεν μας επηρέασε αρνητικά, καθώς γνωρίζουμε την ισχυρή ιδεολογική τρομοκρατία που υπάρχει. Σήμερα είναι σχεδόν αδύνατο να συναντήσετε οποιονδήποτε που προσδιορίζεται ως αριστερός και να μιλάει για την εργατική τάξη ή για την αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας. Το HDP, που έχει μετατραπεί σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, συνεχίζει να δέχεται στήριξη από κάποια μονοπώλια του χώρου των ΜΜΕ. Κάποια στελέχη του HDP συνεχίζουν να προσδιορίζονται σαν "μαρξιστές", όμως επισκέπτονται οργανώσεις καπιταλιστών, βγάζουν μαζί όμορφες οικογενειακές φωτογραφίες.

Στην πραγματικότητα, η τάξη των καπιταλιστών χρειάζεται την αριστερά. Το σύστημα στην Τουρκία βιάζεται να οικοδομήσει τη δική του πειστική αριστερή λύση, καθώς εάν δεν το κάνει θα βρεθεί μπροστά σε προβλήματα. Χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα το σύστημα θα απειλούνταν. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες, δείτε το PODEMOS στην Ισπανία, τις εξελίξεις στους Εργατικούς της Αγγλίας… Μπορούν όλες αυτές οι εξελίξεις να μην έχουν καμία σχέση με την ανάγκη για τη διαχείριση της κρίσης και τη διάσωση του καπιταλισμού;

Όμως είμαστε σίγουροι και αισιόδοξοι! Το κόμμα μας προστάτευσε τον εαυτό του και κέρδισε την καλή του φήμη συχνά στέκοντας μόνο ενάντια στο ρεύμα. Πάντα πήραμε θέσεις που στη συνέχεια επιβεβαιώθηκαν από την πραγματικότητα, όπως για την ΕΕ, για το ΝΑΤΟ, για την κυβέρνηση του ΑΚΡ. Όταν η διαδικασία που ονομάστηκε "Αραβική Άνοιξη" ταρακούνησε τη Μέση Ανατολή, αμέσως είπαμε ότι κάποιοι αξιοποιούσαν την οργή των αραβικών μαζών για δικούς τους λόγους. Αυτοί που εκμεταλλεύονταν την οργή των λαών ήταν τα διεθνή μονοπώλια. Όλοι εκείνοι που βιάστηκαν να δηλώσουν "αφήστε τη δημοκρατία να ανθίσει πρώτα", αλλά και εκείνοι που υποστήριξαν τα ισλαμιστικά κόμματα, αιτιολογώντας τη στάση τους επειδή "αυτή η επανάσταση είναι η μόνη που μπορεί να γίνει στις αραβικές χώρες", απογοητεύτηκαν. Οι διάφοροι Μούρσι, Σίσι, Ερντογάν και Τσίπρες είναι οι εκπρόσωποι διαφορετικών τμημάτων της αστικής τάξης και πάντα θα απογοητεύουν εκείνους που θέλουν να στηριχτούν πάνω τους στο όνομα της δημοκρατίας, της ελευθερίας ή της προόδου.

Ναι, αγαπητοί σύντροφοι, το κόμμα μας, που βρέθηκε σε κρίση τον περασμένο χρόνο λόγω του φιλελεύθερου - ρεφορμιστικού ρεύματος που εκδηλώθηκε, τραβάει ξανά το δρόμο του. Δεν θέλουμε να καυχηθούμε, εδώ είμαστε όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας. Αυτό που θέλουμε είναι να δώσουμε στους συντρόφους μας να καταλάβουν ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το εάν ή όχι οι κομμουνιστές θα τα καταφέρουν στην πάλη τους στις δύσκολες συνθήκες της χώρας μας».

Επίσης πρόσθεσε: «Μπορεί να λάβουμε λίγες ψήφους ξανά στις εκλογές που έρχονται. Σίγουρα, πάντοτε βγάζουμε συμπεράσματα από το αποτέλεσμα. Όμως ποτέ δεν βασίζουμε τα σχέδιά μας στην αύξηση των ψήφων μας. Οργανωνόμαστε, δυναμώνουμε την παρέμβασή μας, τις δυνάμεις μας στα εργοστάσια και τους χώρους δουλειάς. Σαν κόμμα της εργατικής τάξης, δίνουμε μία ισχυρή ιδεολογική μάχη ενάντια σε εκείνους που μας απειλούν.

Δεν έχουμε αμφιβολία ότι τελικά θα επιτύχουμε στην πάλη μας, που διεξάγουμε στη χώρα μας, που είναι γεμάτη προβλήματα κι εκπλήξεις. Επίσης, δεν έχουμε αμφιβολία ότι κι εσείς θα επιτύχετε στην πάλη σας. Μαζί θα ξεμπερδέψουμε με τη βάρβαρη τάξη πραγμάτων που ονομάζεται καπιταλισμός. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ο μαρξισμός - λενινισμός: Όχι σαν ξεθωριασμένο σύνθημα, αλλά σαν ζωντανός καθοδηγητής για δράση που θα φωτίζει το δρόμο μας».

Την αλληλεγγύη τους στο ΚΚΕ εκφράζουν με μήνυμά τους 65 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα απ’ όλο τον κόσμο, καλώντας τους εργαζόμενους να το ενισχύσουν σημαντικά στην προσεχή εκλογική μάχη.

Το μήνυμα έχει ως εξής:

«Μήνυμα αλληλεγγύης προς το ΚΚΕ για την εκλογική μάχη της 20ής Σεπτέμβρη

Τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα που υπογράφουμε το κείμενο αυτό εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους κομμουνιστές της Ελλάδας μπροστά στη δύσκολη εκλογική μάχη της 20ής Σεπτέμβρη.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τα λαϊκά στρώματα της Ελλάδας να δυναμώσουν και με την ψήφο τους το ΚΚΕ, που μαχητικά υπερασπίζεται όλα αυτά τα χρόνια τα δικαιώματά τους, κόντρα στις αντιλαϊκές πολιτικές των κυβερνήσεων, της ΕΕ, του ΔΝΤ.

Η αύξηση των δυνάμεων του ΚΚΕ αποτελεί εγγύηση για την ενδυνάμωση και αποτελεσματικότητα των αγώνων του ελληνικού λαού, για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, την εργατική - λαϊκή εξουσία.

1. Κομμουνιστικό Κόμμα Αζερμπαϊτζάν

2. Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας

3. Αλγερινό κόμμα για τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό

4. Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστραλίας

5. Κόμμα Εργασίας της Αυστρίας

6. Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας

7. Ένωση των Κομμουνιστών στη Βουλγαρία

8. Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας

9. Κόμμα Βούλγαρων κομμουνιστών

10. Βραζιλιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα

11. Κομμουνιστικό Κόμμα της Βραζιλίας

12. Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας

13. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας

14. Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση Γαλλίας

15. Κόμμα επαναστατών κομμουνιστών Γαλλίας

16. Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα

17. Ενιαίο Κομμουνιστικό Κόμμα Γεωργίας

18. Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία

19. Δανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα

20. Κόμμα των κομμουνιστών των ΗΠΑ

21. Δίκτυο κομμουνιστικών οργανώσεων, ΗΠΑ

22. Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας

23. Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας

24. Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας

25. Κόμμα Τουντέχ, Ιράν

26. Κομμουνιστικό Κόμμα Λαών Ισπανίας

27. Κομμουνιστικό Κόμμα, Ιταλία

28. Σοσιαλιστικό Κίνημα Καζακστάν

29. Κομμουνιστικό Κόμμα Καναδά

30. Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Κροατίας

31. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων Λευκορωσίας

32. Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα

33. Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου

34. Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας

35. Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού

36. Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μεξικού

37. Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, Μεξικό

38. Κίνημα «Λαϊκή Αντίσταση», Μολδαβία

39. Εργατικό Κόμμα Μπαγκλαντές

40. Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας

41. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας

42. Εργατικό Κόμμα Ουγγαρίας

43. Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας

44. Ένωση κομμουνιστών Ουκρανίας

45. Κομμουνιστικό Κόμμα Πακιστάν

46. Παλαιστινιακό Κομμουνιστικό Κόμμα

47. Κόμμα του Λαού της Παλαιστίνης

48. Κομμουνιστικό Κόμμα Μακεδονίας (ΠΓΔΜ)

49. Περουβιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα

50. Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας

51. Κομμουνιστικό Κόμμα Πουέρτο Ρίκο

52. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας

53. Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας

54. Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης

55. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας

56. Kόμμα των Κομμουνιστών της Σερβίας

57. Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας

58. Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας

59. Κομμουνιστικό Κόμμα Σρι Λάνκα

60. Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα

61. Κομμουνιστικό Κόμμα Τατζικιστάν

62. Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας-Μοραβίας (Τσεχία)

63. Κομμουνιστικό Κόμμα, Τουρκία

64. Φιλιππινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα (PKP-1930)

Ξεχωριστό μήνυμα αλληλεγγύης στο ΚΚΕ απέστειλε το Πορτογαλικό ΚΚ, στο οποίο σημειώνονται τα εξής:

«Προς την ΚΕ του ΚΚΕ

Σύντροφοι,

Με την ευκαιρία των βουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα, που θα πραγματοποιηθούν στις 20 Σεπτέμβρη, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας επέμβασης και εκβιασμού και επιβολής του νέου "μνημονίου", που συμφωνήθηκε ανάμεσα στην ΕΕ και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και που στηρίζεται από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ και το οποίο συνεχίζει την πολιτική της εκμετάλλευσης, εξαθλίωσης και υποταγής στα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων και του ιμπεριαλισμού, θα θέλαμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη του ΠΚΚ στο ΚΚΕ σε αυτή τη σημαντική συγκυρία της πάλης σας.

Το ΠΚΚ επαναβεβαιώνει την αλληλεγγύη των Πορτογάλων κομμουνιστών στους κομμουνιστές, τους εργαζόμενους και το λαό της Ελλάδας, με την πεποίθηση ότι θα υπερασπίσουν με την πάλη τα δικαιώματά τους και θα πραγματοποιήσουν τα δίκαια οράματά τους.

Με συντροφικούς χαιρετισμούς,

Η Γραμματεία της ΚΕ του ΠΚΚ».

Πρόθυμος να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ για να «τρέξουν» τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις εμφανίστηκε για ακόμη μια φορά ο επικεφαλής του Ποταμιού Στ. Θεοδωράκης.

Σε συνέντευξη στο «ΣΚΑΪ» πρότεινε το σχηματισμό «κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας» για δύο χρόνια, η οποία θα έχει κοινωνική πλειοψηφία και θα εκπροσωπεί το 50+1, θεωρώντας προφανώς ότι αυτού του είδους η αστική κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει πιο αποτελεσματικά και να εξασφαλίσει συναίνεση στα σκληρά μέτρα. «Υπάρχει ανάγκη να μπει ένας νέος παίχτης στο τραπέζι», είπε, παραδεχόμενος ότι το Ποτάμι επιδιώκει να γίνει «μπαλαντέρ» για το σχηματισμό αυτής της αντιλαϊκής κυβέρνησης.

«Το μνημόνιο πρέπει να εφαρμοστεί, εάν δεν εφαρμοστεί, θα έχουμε το τέταρτο μνημόνιο», σημείωσε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του, ενώ εμπαίζοντας το λαό υποσχέθηκε και αυτός ότι θα πρέπει να το εφαρμόσουμε και να «διορθώσουμε» κάποιες πτυχές του.

«Το πολιτικό σύστημα Τσίπρα - Μεϊμαράκη είναι ενωμένοι στα βασικά. Κάναμε οριζόντιες περικοπές και δεν κάναμε μεταρρυθμίσεις», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «η χώρα δεν θα σωθεί με μνημόνιο, θα σωθεί με μεγάλες μεταρρυθμίσεις». Ωστόσο, το μνημόνιο δεν είναι τίποτα άλλο από τη συνταγή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων ή «μεταρρυθμίσεων» που υπηρετούν την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, στα πλαίσια του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ. Μάλιστα, ο Στ. Θεοδωράκης καυχήθηκε ότι πρώτο το κόμμα του πρότεινε την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων και άλλα μέτρα στο Ασφαλιστικό, ήδη από το Φλεβάρη.

Σε μια προσπάθεια να μετατραπούν οι εκλογές σε τηλεοπτική μονομαχία, τάχθηκε υπέρ της διεξαγωγής ντιμπέιτ, ενώ δεν έκρυψε την απέχθειά του για μορφές επικοινωνίας με το λαό όπως οι αφισοκολλήσεις και οι ανοιχτές συγκεντρώσεις (τις οποίες χαρακτήρισε μπαλκόνια).

Με δηλώσεις τους στελέχη της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ βάζουν θέμα για τη συγκρότηση μιας τέτοιας κυβέρνησης

Ξορκίζουν τις εκλογές σαν επιζήμιες για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και υπερασπίζονται τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που θα διαμορφώσει συνθήκες σταθερότητας για την υλοποίηση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων που προβλέπει το μνημόνιο και απαιτεί ο στόχος ανάκαμψης της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

«Δύο λύσεις υπάρχουν, ή ο πρωθυπουργός με εντιμότητα θα επιδιώξει το σχηματισμό μιας άλλης κυβέρνησης με τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα από αυτήν τη Βουλή, με σκοπό την υλοποίηση του προγράμματος ή η χώρα θα οδηγηθεί το συντομότερο δυνατό σε εκλογές. Προσωπικά, προκρίνω την πρώτη λύση» δήλωσε χτες στον ΣΚΑΪ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Κ. Μητσοτάκης.

Την κινδυνολογία επιστρατεύει το ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να υπερασπιστεί τη θέση του κατά των εκλογών. «Ο κ. Τσίπρας για μια ακόμη φορά "μαδάει τη μαργαρίτα", αδυνατεί να πάρει αποφάσεις. Εγκλωβισμένος στα εσωκομματικά του αδιέξοδα, εξανεμίζει το πολιτικό κεφάλαιο που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της απόφασης του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών. Επαναφέρει το καταστροφικό καθεστώς ανασφάλειας και αβεβαιότητας. Ο κ. Τσίπρας κινδυνεύει με την άβουλη στάση του να καταστεί μοιραίος για την Ελλάδα και το μέλλον της», δήλωσε η πρόεδρος του κόμματος, Φώφη Γεννηματά.

Ο βουλευτής του κόμματος, Οδ. Κωνσταντινόπουλος, μιλώντας χτες στον ΣΚΑΪ, υποστήριξε ότι «η κυβέρνηση ετοιμάζεται για εκλογές, για να λύσει τα εσωκομματικά της προβλήματα», αλλά αυτές «μπορεί να οδηγήσουν στο σενάριο Σόιμπλε για διπλό νόμισμα. Η εκλογική διαδικασία θα απαιτήσει πραγματικό χρόνο τριών μηνών. Αρα, δε θα προχωρήσει κανένα από όλα αυτά τα μέτρα και, όπως όλοι ξέρουν και το λένε, η θέση μας στο ευρώ δεν είναι ασφαλής».

«Οταν λοιπόν δεν υπάρχουν αναπτυξιακά εργαλεία, λαμβάνουν υφεσιακά μέτρα, προτίθενται να κάνουν και εκλογές, πού περιμένουν να καταλήξει η χώρα;», διερωτήθηκε.

Τάχθηκε κι αυτός υπέρ μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, υποστηρίζοντας πως «μόνο μία κυβέρνηση μπορεί να δράσει ουσιαστικά και σε βάθος χρόνου και αυτή θα ήταν μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Και ο ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζει πολύ καλά πως αυτό θα χρειαστεί να γίνει, ακόμη και μετά από εκλογές». Συνηγορώντας υπέρ αυτής της προοπτικής, ανέφερε ότι μια τέτοια κυβέρνηση «θα έχει μία σταθερότητα για ικανό χρονικό διάστημα».

Ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος επέκρινε κάποια «φέουδα» της αντιπολίτευσης, όπως είπε, ότι «δε θέλουν να υπάρξει σοβαρή εναλλακτική» και «αφήνουν τον κ. Τσίπρα μέχρι να καταστραφεί, ρισκάροντας έτσι να καταστραφεί και η χώρα, γιατί πιστεύουν πως μετά θα κυριαρχήσουν αυτοί στο πολιτικό σκηνικό και θα μεγαλουργήσουν πάνω στα συντρίμμια».

Κάλεσε την αντιπολίτευση να αρθεί στο ύψος των ευθυνών της, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει την προσπάθεια «να γίνει ένα κακό αντίγραφο του κακού ΠΑΣΟΚ».

Στο μεταξύ, ευκαιρία να εξωραΐσει την πολιτική που εφάρμοσε απ' τη θέση της κυβέρνησης και να αποσείσει τις ευθύνες της για τις αντιασφαλιστικές ανατροπές που υλοποίησε, επιχείρησε χτες η Χαριλάου Τρικούπη, χαρακτηρίζοντας «πολιτική επιλογή της κυβέρνησης» τη μείωση των κατώτατων συντάξεων, σε απάντηση των δηλώσεων Χαϊκάλη ότι υλοποιεί νόμο του ΠΑΣΟΚ. «Η αλήθεια είναι ότι όσα καταφέραμε να αποτρέψουμε τα προηγούμενα χρόνια με σκληρή πράγματι και ουσιαστική διαπραγμάτευση, σήμερα περιλαμβάνονται στη νέα συμφωνία και στα προαπαιτούμενα που φέρνει για ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το λιγότερο που έχουν να κάνουν, είναι να ζητήσουν μια μεγάλη συγγνώμη από τον ελληνικό λαό που εξαπάτησαν και όχι να προσπαθούν ακόμη σήμερα με ψέματα να δικαιολογήσουν τα ατοπήματά τους» αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ.

Σε ό,τι αφορά στην εκλογολογία, ο βουλευτής του ΠοταμιούΓρ. Ψαριανός αναρωτήθηκε χτες («Αθήνα 9.84») «οι εκλογές τι θα προσφέρουν; Τι θα δώσουν του Aλ. Τσίπρα που δεν μπορεί να κάνει τώρα; Θέλει να απομακρύνει τους διαφωνούντες; Και τώρα μπορεί, χωρίς ουδείς από το λαό να εξεγερθεί (...) μπορεί να καλέσει τις δυνάμεις που τον στηρίζουν και ψηφίζουν το ευρωπαϊκό του πρόγραμμα, γιατί την υπογραφή του έχει, χωρίς εκβιασμούς... Εφάρμοσέ το λοιπόν και στηρίξου σε αυτούς που σε στηρίζουν».

Με τη σειρά του, επανέλαβε την πρόταση για άλλη κυβέρνηση απ' την παρούσα Βουλή, λέγοντας: «Ο κ. Τσίπρας έχει μόνο ένα δρόμο. Να παίξει το ρόλο του υπεύθυνου πρωθυπουργού... Να στηριχτεί σε όσους τον στηρίζουν και να προχωρήσει σε μια κυβέρνηση εθνικής σοβαρότητας, θα έλεγα. Οχι τριών μηνών, αλλά ενός ή δύο χρόνων. Να εφαρμόσει το πρόγραμμα όχι με περικοπές, αλλά με μεταρρυθμίσεις... Σε αυτά συμφωνούν όλοι και ας κάτσουν να τα κάνουν. Ανθρωποι εχέφρονες, με ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Δε με ενδιαφέρει από ποιο κόμμα θα είναι, ας είναι ανένταχτοι και να συγκροτήσουν μία κυβέρνηση εθνικής σοβαρότητας και εθνικού σκοπού, για να εφαρμόσουν αυτό το πρόγραμμα».

Στο μεταξύ, το μεταναστευτικό επέλεξε ο επικεφαλής του Ποταμιού για να δομήσει αντιπολιτευτικό λόγο, απέναντι σε μια κυβέρνηση την οποία έχει πολλάκις αποδείξει ότι στηρίζει. ΟΣτ. Θεοδωράκης κατέθεσε χτες αίτημα για τη διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή επί του θέματος. Επικαλείται τη «ραγδαία επιδεινούμενη κατάσταση στα νησιά του Αιγαίου και τη σταθερή αδυναμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το θέμα» και υπενθυμίζει τις προτάσεις που έχει το ίδιο καταθέσει, στο πλαίσιο της εποικοδομητικής άσκησης του αντιπολιτευτικού του ρόλου, όπως αναφέρει.