ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Τη ζωή του έχασε τελικά την Δευτέρα 18 Γενάρη ο 35χρονος 5μηνίτης εργαζόμενος που είχε τραυματίστηκε σοβαρά στις 5 Οκτώβρη του 2015 και ενώ εργαζόταν στην υπηρεσία καθαριότητας και συγκεκριμένα σε απορριμματοφόρο του Δήμου Μεγαρέων. Ο άτυχος εργαζόμενος όλους αυτούς τους μήνες νοσηλευόταν στη ΜΕΘ του νοσοκομείου ΚΑΤ, ωστόσο δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.

Σε ανακοίνωσή του το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής καταγγέλλοντας το γεγονός σημειώνει:

«Αυτό το ατύχημα έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες άλλα που έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες.

Είναι άλλη μια απόδειξη ότι τα μέτρα ασφαλείας που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στους δήμους είναι από μηδαμινά έως ανύπαρκτα.

Καταγγέλλουμε τη δημοτική αρχή του Δήμου Μεγάρων, έχει την πλήρη ευθύνη για τη ζωή του συναδέλφου. Είναι μία από την πλειοψηφία των δημοτικών αρχών όπου όλα αυτά τα χρόνια υλοποίησε τις πολιτικές των κυβερνήσεων και της ευρωπαϊκής ένωσης. Υποβάθμισε συστηματικά τις υπηρεσίες του δήμου και από υλικοτεχνική υποδομή και από προσωπικό προκειμένου να τις χαρίσει στους εργολάβους.

Καλούμε τους συναδέλφους να μην υποκύψουν να απαιτήσουν τώρα μέτρα ασφαλείας για όλους τους εργαζομένους. Ιδιαίτερα απευθυνόμαστε στους συναδέλφους 5μηνίτες, τους καλούμε τώρα να οργανώσουν τον αγώνα τους, απαιτώντας να δημιουργήσουν επιτροπή.

Το προηγούμενο διάστημα δόθηκε ένας αγώνας για τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στα 5μηνα είχε αποτέλεσμα. Όμως, φαίνεται με αφορμή το εργατικό ατύχημα ότι πρέπει να είμαστε σε επαγρύπνηση για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας σε κάθε χώρο δουλειάς. Δεν έχει τελειώσει ο αγώνας πρέπει με κάθε τρόπο να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά, να μην αφήσουμε να κινδυνεύσει καμία ζωή εργαζόμενου ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας που δουλεύει.

Συνάδελφοι 5μηνίτες, δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού. Καμιά δημοτική αρχή δεν μπορεί να παίζει με τις ζωές μας. Δεν τους χαρίζουμε τίποτα, οργανώνουμε τον αγώνα μας, την αντεπίθεση μας μέσα από επιτροπές. Να μην υπάρξει δήμος που να μην έχει τη δική του επιτροπή, όπου ενιαία θα παλέψουμε για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για μισθούς όχι κάτω από τα 751, για ίσα δικαιώματα με το μόνιμο προσωπικό, που δεν θα κάνει πίσω από το αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία».

Σοβαρό εργατικό ατύχημα σημειώθηκε σήμερα Παρασκευή 4 Δεκέμβρη στο Δήμο Χαλκίδας. Μια 30χρονη εργαζόμενη σε πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι, όταν έπεσε από απορριμματοφόρο που βρισκόταν σε κίνηση, στη διάρκεια αποκομιδής απορριμμάτων στην Κοινότητα Δροσιάς, της Δημοτικής Ενότητας Ανθιδόνας του Δήμου Χαλκίδας. Γλίστρησε από τη λεγόμενη πατήστρα, το σημείο όπου στέκεται το κάθε μέλος του πληρώματος στο πίσω μέρος του απορριμματοφόρου, με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να χτυπήσει στο κεφάλι. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Χαλκίδας όπου διασωληνώθηκε, ενώ κρίθηκε αναγκαία η διακομιδή της στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου και νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Να σημειωθεί ότι αλλεπάλληλα ατυχήματα έχουν σημειωθεί σε βάρος εργαζομένων στα πεντάμηνα, οι οποίοι, κατά παράβαση των όσων προβλέπονται, υποχρεώνονται εκβιαστικά από μια σειρά δήμους να απασχολούνται στην αποκομιδή των απορριμμάτων, επιβαίνοντας σε απορριμματοφόρα, εργασία που απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό και κατάλληλο εξοπλισμό.

Οι ταξικές δυνάμεις στους ΟΤΑ έχουν κατ' επανάληψη καταγγείλει ανάλογα περιστατικά, ενώ το υπουργείο Εργασίας κάθε φορά αναλώνεται σε ανακοινώσεις-ευχολόγια και σε εκ των υστέρων απειλές για επιβολές κυρώσεων σε βάρος των δήμων που παρανομούν, που και αυτές μένουν στα χαρτιά.

Να σημειωθεί ότι σε άλλο ατύχημα, που έγινε επίσης την Παρασκευή, ένας μόνιμος υπάλληλος στην υπηρεσία αποκομιδής απορριμμάτων του Δήμου Χαλκίδας τραυματίστηκε ευτυχώς ελαφρά στο χέρι, όταν κατά την επιστροφή του απορριμματοφόρου από το ΧΥΤΑ προς τη Χαλκίδα, το όχημα ανετράπη.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» Χαλκίδας σε ανακοίνωσή της, αφού σημειώνει ότι η εργαζόμενη ήταν «ανεκπαίδευτη για μια τέτοια δουλειά», αναφέρει:

«Η δημοτική αρχή έχει ευθύνη καθώς παρά τις πολλαπλές παρεμβάσεις της "Λαϊκής Συσπείρωσης", τόσο στο Δημοτικό Συμβούλιο, όσο και σε όλες τις δομές του δήμου, για προσλήψεις προσωπικού άρτια εκπαιδευμένου και εξοπλισμένου, με μόνιμη και σταθερή εργασία και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, δεν έχει πάρει μέτρα σε αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, αποδεικνύεται και με το σημερινό συμβάν ότι εκθέτει σε κίνδυνο τους εργαζόμενους των υπηρεσιών της.

Όσο για τις δηλώσεις της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας, κ. Αντωνοπούλου, για το συμβάν, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι με οδηγίες να μην απασχολείται το προσωπικό κοινωφελούς εργασίας σε βαριές δουλειές, δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα των εργαζομένων και των δήμων. Ούτε αντιμετωπίζονται με το ρίξιμο της ευθύνης για την ασφάλεια των εργαζομένων στους ίδιους, με παροτρύνσεις για αναφορές προς την Επιθεώρηση Εργασίας.

Είναι ευθύνη της κυβέρνησης και της δημοτικής αρχής να πάρουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, διαθέτοντας τους αναγκαίους πόρους για την πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού, για την εξασφάλιση των όρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, καθώς και για την εξασφάλιση άριστης κατάστασης του εξοπλισμού που χρησιμοποιούν στην εργασία τους ώστε η χρήση του να μην εγκυμονεί κινδύνους για τη σωματική τους ακεραιότητα».

Δύο θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα μέσα σε ένα 24ωρο σημειώθηκαν στη Φλώρινα. Συγκεκριμένα, ένας εργάτης έχασε τη ζωή του σε εργασίες ασφαλτόστρωσης λίγο έξω από την πόλη της Φλώρινας και ένας ακόμα εργαζόμενος σε εργολάβο της ΔΕΗ στο Ορυχείο του Νότιου Πεδίου.

«Η εργατική τάξη θρηνεί μέσα στο τελευταίο 24ωρο δύο θύματα στο βωμό του εργοδοτικού κέρδους», επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Γραμματεία Φλώρινας του ΠΑΜΕ. Και αναφέρει:

«Τα εργατικά ατυχήματα που γίνονται στους οδικούς άξονες και στο χώρο της Ενέργειας έχουν πάρει σχεδόν καθημερινό χαρακτήρα. Στους χώρους δουλειάς, με ευθύνη της εργοδοσίας, τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας είναι σχεδόν ανύπαρκτα και σε συνδυασμό με τα χαμηλά μεροκάματα και τη δουλειά ήλιο με ήλιο κάνουν τη ζωή των συναδέλφων όλο και πιο δύσκολή. Παρόλο που είναι γνωστό ότι τα εργατικά ατυχήματα δεν καταγράφονται ολοκληρωμένα, ακόμη και τα υπάρχοντα στατιστικά στοιχεία δείχνουν την τραγική πραγματικότητα. Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΠΕ, από το 1999 έως το 2012 σχεδόν 1.700 εργαζόμενοι δεν γύρισαν σπίτι τους. Δηλαδή κάθε 3 μέρες ένας εργαζόμενος πεθαίνει από εργατικό ατύχημα (στην καταγραφή αυτή εξαιρούνται τα ατυχήματα σε εργάτες γης, ναυτεργάτες, εργάτες ορυχείων).

Τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα ή δυστυχήματα δεν οφείλονται στην ατυχία, αλλά στο ότι δεν λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που θα μπορούσαν να ληφθούν, με βάση το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνικής. Ο βασικός παράγοντας που καθορίζει τις επιλογές κάθε εργοδότη σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας, είναι η επίδραση που θα έχουν αυτές στα κέρδη της επιχείρησης.

Χιλιάδες εργατικά "ατυχήματα", εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους με ελαστικές μορφές και ανασφάλιστους φέρνει η αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική που είναι στην κυριολεξία μια εργασιακή ζούγκλα, η οποία έχει θεσπιστεί και νομοθετηθεί από τις εναλλασσόμενες κυβερνήσεις.

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση, όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις της πλειοψηφίας του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Φλώρινας δεν έχουν κάνει καμιά ουσιαστική παρέμβαση. Ήταν μακριά από τα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων, "έστηναν" σωματεία-σφραγίδες, δεν συγκρούονταν με τις αιτίες που γεννούν τα προβλήματα, με την εργοδοσία και αντί να καλούν σε αγώνες, αρκούνταν σε ευχολόγια και προτροπές για τήρηση των νόμων, βάζοντας πλάτη στην κυβέρνηση, δείχνοντας καθαρά το πρόσωπο του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού. Και έρχονται τώρα να μας πληροφορήσουν πως "στην ασφάλεια στην εργασία μας δεν χωράνε τα συνδικάτα" και να απενοχοποιήσουν τελικά την εργοδοσία, απαλλάσσοντάς την από τις βαριές ευθύνες, λέγοντάς μας ξεδιάντροπα πως η ασφάλεια των εργαζομένων είναι δική τους ευθύνη».

Η Γραμματεία Φλώρινας του ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους «να μετατρέψουν τη θλίψη, την οργή και την αγανάκτηση που νιώθουν σε οργανωμένο αγώνα ενάντια στην πραγματική αιτία που γεννά όχι μόνο τα εργατικά ατυχήματα, αλλά και όλα τα δεινά που ζούμε τα λαϊκά στρώματα».

Τους καλεί επίσης «να μην υποκύπτουν μπροστά στους εκβιασμούς της εργοδοσίας, που με πρόσχημα την κρίση ή με την απειλή της απόλυσης, μας έχουν να δουλεύουμε υπό απάνθρωπες συνθήκες. Να αγωνιστούν για έναν ενιαίο κρατικό φορέα ενέργειας κάτω από τον έλεγχο των εργαζομένων και έναν κατασκευαστικό τομέα αποκλειστικά δημόσιο, που θα σχεδιάζει τα έργα με βάση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες σε δρόμους, στην αντιπλημμυρική και αντισεισμική προστασία, σε κτίρια, στην κατοικία κλπ. Να παλέψουν από κοινού, με τους φτωχούς αγρότες, τους μικρούς και μεσαίους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία και τις γυναίκες, ενάντια στην αντεργατική πολιτική της κάθε αστικής κυβέρνησης, στην αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ, ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων. Να παλέψουν από κοινού για έναν ριζικά άλλο δρόμο ανάπτυξης που στο επίκεντρό του θα έχει τις ανθρώπινες ανάγκες και όχι τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών».