Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV
Twitter Facebook

5:00:00 μ.μ.
πό παλιότερη διαδήλωση ενάντια στις περικοπές μισθών
Με αντιλαϊκά μέτρα, όπως πάγωμα μισθών, κατάργηση επιδόματος αδείας, αύξηση των απλήρωτων ωρών εργασίας και των εισφορών φορτώνεται στον λαό η καπιταλιστική οικονομική κρίση
Μια σειρά από αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας και περικοπών εφαρμόζονται με μεγάλη ένταση τον τελευταίο χρόνο στη Φινλανδία, μια σκανδιναβική άλλοτε «ευημερούσα» καπιταλιστική χώρα, που χτυπήθηκε από την καπιταλιστική κρίση και από αυτήν την άνοιξη οικονομολόγοι και πολιτικοί μιλάνε για σημάδια αναιμικής ανάκαμψης. Η κρίση στη χώρα, την οποία το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ έχει κατατάξει στις 10 πλέον ανταγωνιστικές οικονομίες του κόσμου, φορτώνεται στις πλάτες του λαού: Για να έρθει η ανάκαμψη απαιτούνται η μείωση των δημόσιων δαπανών και του εργατικού «κόστους», καθώς η αγορά εργασίας θεωρείται από τις «πλέον ανελαστικές».
Εδώ και χρόνια, η Φινλανδία θεωρείται ότι «αποχαιρετά» το λεγόμενο «σκανδιναβικό μοντέλο», που παρουσιάζεται σαν ένας «ανθρώπινος καπιταλισμός», ένας «παράδεισος» για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Και το παράδειγμα της Φινλανδίας καταρρίπτει αυτόν το μύθο, καθώς, ανεξάρτητα από την αφετηρία και το επίπεδο ανάπτυξης μιας καπιταλιστικής χώρας η τάση είναι παντού η ίδια, δηλαδή η μείωση του μισθολογικού και μη «κόστους εργασίας». Επιπλέον, η ύφεση στη Φινλανδία αντικρούει τον ισχυρισμό πως η κρίση της Ευρωζώνης είναι απότοκο «της σπάταλης ζωής των νοτίων» και αναδεικνύει ότι η καπιταλιστική οικονομική κρίση εκδηλώνεται στην παραγωγή. Ενδεικτικά, στη Φινλανδία από την κρίση έχουν χτυπηθεί κλάδοι της βιομηχανίας - στηρίγματα της οικονομίας της, όπως οι χαρτοβιομηχανίες, η βιομηχανία ξυλείας, αλλά και η βιομηχανία της πληροφορικής, με τον κολοσσό «Nokia» να εξαγοράζεται από τη «Microsoft». Αυτές οι εξελίξεις οδήγησαν σε μαζική ανεργία πολλές βιομηχανικές περιοχές, αφού έγιναν απολύσεις, έκλεισαν εργοστάσια ξυλείας και χαρτοβιομηχανίας, ενώ η «Microsoft» έκλεισε τις μη κερδοφόρες μονάδες της «Nokia», σε περιοχές όπου η οικονομία στηριζόταν αποκλειστικά σε αυτήν.
Τέλος, καταρρίπτεται και ο μύθος της αποφυγής της οικονομικής κρίσης με «χρηστή διαχείριση» από τις κυβερνήσεις. «Η ήδη μεγάλη μείωση των κοινωνικών δαπανών είχε περιορισμένο αντίκτυπο στον ρυθμό ανάπτυξής μας και στη μείωση της ανεργίας», υπογράμμιζε πέρυσι το υπουργείο Οικονομικών της χώρας, ενώ η σημερινή «κεντροδεξιά» κυβέρνηση του πρωθυπουργού, Γιούχα Σίπιλα, έχει θέσει ως στόχο την περικοπή 10 δισ. ευρώ έως το 2030. Ολοι οι τομείς θα επηρεαστούν από αυτά τα μέτρα λιτότητας, από την Υγεία μέχρι τη Διοίκηση, την Εκπαίδευση και την ανθρωπιστική βοήθεια.
Ετσι, το «αναπτυξιακό πρόβλημα» της Φινλανδίας έγκειται κυρίως στην καθυστέρηση στην προώθηση μέτρων που θα στηρίξουν τη συγκέντρωση του κεφαλαίου και τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Δηλαδή, όχι απλά δεν υπάρχουν «καπιταλιστικοί παράδεισοι», αλλά επιπλέον, προϋπόθεση για την καπιταλιστική ανάπτυξη είναι πάντα το τσάκισμα των λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.
Πάγωμα μισθών, κατάργηση του επιδόματος αδείας...
Πέρσι, η φινλανδική κυβέρνηση προώθησε ένα «Τριμερές Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» με τα συνδικάτα και τους εργοδότες, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση υποσχέθηκε ...35.000 νέες θέσεις εργασίας. Το ...«αντάλλαγμα» γι' αυτές είναι μέτρα όπως: Πάγωμα των μισθών και επιπλέον 24 απλήρωτες ώρες εργασίας το χρόνο στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης, αυξήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων. Στο μεταξύ, η συνταξιοδοτική «μεταρρύθμιση» θα αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 63 στα 65 χρόνια έως το έτος 2027.
Ιδιαίτερα μεγάλη είναι η επιβάρυνση και για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα με την περικοπή του επιδόματος αδείας να αφορά περίπου 500.000 δημοτικούς και κρατικούς υπαλλήλους τα έτη 2017 και 2019, ενώ η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι πρόκειται για «έκτακτο και προσωρινό μέτρο»... Φέτος το καλοκαίρι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα της Φινλανδίας είναι αντιμέτωποι με την πρώτη μείωση κατά 30% του «επιδόματος διακοπών» (θα ακολουθήσουν άλλες δύο). Σύμφωνα με τις προβλέψεις, αναμένεται συνολικά να «αρπαχτεί» μισό εκατομμύριο ευρώ από τις περικοπές στα επιδόματα αδείας έως το 2019. Για παράδειγμα, για κάποιον που εργάζεται σταθερά στην ίδια δουλειά και κερδίζει περίπου 2.000 ευρώ το μήνα, η περικοπή είναι εκατοντάδες ευρώ, σύμφωνα με ρεπορτάζ του φινλανδικού ειδησεογραφικού σάιτ «yle».
Η εργαζόμενη σε κουζίνα σχολείου, Ρίτβα Χάγκστρομ, υπολογίζει ότι το ετήσιο εισόδημά της θα μειωθεί κατά 400 ευρώ. «Είχα σκεφτεί να αγοράσω καινούργια γυαλιά οράσεως, αλλά υποθέτω ότι αυτό τώρα δεν θα συμβεί», λέει. Αν και έχει 30 χρόνια προϋπηρεσία, αμείβεται με λιγότερα από 2.000 ευρώ το μήνα, οπότε η απώλεια των 400 ευρώ θα είναι καίριο πλήγμα.
«Είναι ένα σημαντικό ποσό. Τώρα δεν υπάρχουν περιθώρια να κάνω κάτι αυτό το καλοκαίρι. Εργάζεσαι όλο το χρόνο για να εξοικονομήσεις χρήματα για ένα μικρό ταξίδι. Εκτός αν χαλάσει καμιά οικιακή συσκευή, επειδή τότε πρέπει να πάρεις καινούργια...», τονίζει.
Ενδεικτικά με πάνω από 15 χρόνια προϋπηρεσία οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα θα χάσουν 431 ευρώ, στην κοινωνική εργασία 711 ευρώ, οι νοσηλευτές 573 ευρώ. Να σημειωθεί ακόμη ότι ο αριθμός των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας των αυξημένων συνταξιοδοτήσεων και των εκτεταμένων συγχωνεύσεων δημόσιων υπηρεσιών.
Στο μεταξύ, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός έχει αναλάβει να «καταπνίξει» τη λαϊκή δυσαρέσκεια, υπενθυμίζοντας ότι ...υπάρχουν και χειρότερα. Εκπρόσωποί του σημειώνουν ότι η κυβέρνηση απειλούσε με ακόμη σκληρότερα μέτρα λιτότητας, αν τα συνδικάτα και οι εργοδοτικοί φορείς δεν κατέληγαν σε μια συμβιβαστική συμφωνία για τη μείωση του εργατικού «κόστους». «Η εναλλακτική ήταν το κυβερνητικό σχέδιο για μείωση των διακοπών και κατάργηση της κυριακάτικης προσαύξησης», τονίζουν.
Επαινεί η Κομισιόν
Η Κομισιόν στην έκθεσή της για τα κράτη - μέλη, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, επαινεί την Φινλανδία για τα παραπάνω αντιλαϊκά μέτρα, παρότι το κρατικό χρέος θα ανέλθει φέτος στο 64,7% του ΑΕΠ, παραβιάζοντας τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΕ. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης της ΕΕ ορίζει σαν ανώτατο όριο χρέους το 60% του ΑΕΠ, με το οποίο πρέπει να εναρμονιστούν οι δημοσιονομικές πολιτικές των κρατών - μελών. Η Φινλανδία πετύχαινε αυτόν το στόχο μέχρι το 2014.
Οπως σημειώνει η Κομισιόν, βασικός παράγοντας για την καλή αξιολόγηση της Φινλανδίας είναι οι «μεταρρυθμίσεις» στην αγορά εργασίας και συγκεκριμένα το Τριμερές Σύμφωνο για την ανταγωνιστικότητα των φινλανδικών μονοπωλιακών ομίλων, που θα οδηγήσει σε ρυθμούς ανάπτυξης 1,2% - 2% το 2017. Οι Βρυξέλλες καλούν τη Φινλανδία να συνεχίσει τη δημοσιονομική της πολιτική σύμφωνα με το Σύμφωνο, να επιδιώξει την περαιτέρω ευθυγράμμιση των μισθών με την παραγωγικότητα, να προωθήσει την επιχειρηματικότητα και να βελτιωθεί το κανονιστικό πλαίσιο για την αύξηση του ανταγωνισμού στις υπηρεσίες και την προώθηση των επενδύσεων.
Πάντως, τα αντεργατικά μέτρα ήρθαν για να μείνουν. Ο υπουργός Οικονομικών, Πέτερι Οπρο, δήλωσε πριν από λίγες μέρες ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς για οποιαδήποτε συζήτηση για αυξήσεις στους μισθούς και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να περιμένουν έως ότου σταθεροποιηθεί η ανάπτυξη... Ταυτόχρονα, ο υποτιθέμενος στόχος των «μεταρρυθμίσεων» για μείωση της ανεργίας αποδεικνύεται ένας ακόμη μοχλός πίεσης του λαού για να αποδεχτεί τα μέτρα. Το ποσοστό ανεργίας στη Φινλανδία, σύμφωνα με προβλέψεις της Κομισιόν, αναμένεται να μειωθεί ελάχιστα, από 8,8% πέρσι σε 8,3% το 2018.
Εκβιάζουν τους ανέργους
Η Κομισιόν στην έκθεσή της καλεί την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει εργασιακές και κοινωνικές προκλήσεις συμπεριλαμβανομένης της προώθησης κινήτρων για την αποδοχή της εργασίας. Ως προς αυτό, τα υπουργεία Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και Υγείας κατέθεσαν μέσα στον Μάη δύο νομοθετικές προτάσεις με διακηρυγμένο στόχο την αύξηση του ποσοστού απασχόλησης από 68,8% στο 72%. Πρόκειται για ένα ακόμη μέτρο που περικόπτει τις κρατικές δαπάνες για την προστασία των ανέργων, ενώ σπρώχνει τους ανέργους να δεχτούν θέσεις εργασίας με πιο δυσμενείς όρους.

Ετσι, οι άνεργοι στη Φινλανδία θα πρέπει να υποβάλλουν αίτηση για τουλάχιστον μια δουλειά κάθε βδομάδα (12 αιτήσεις σε 12 βδομάδες), για θέσεις που είτε έχουν βρει μόνοι τους, είτε μέσω του γραφείου απασχόλησης. Διαφορετικά απειλούνται με διακοπή των παροχών ανεργίας για δύο μήνες. Στο δεύτερο νομοσχέδιο, οι άνεργοι κατατάσσονται σε κατηγορίες, ανάλογα με το πόσο ενεργά ψάχνουν για δουλειά και ανάλογα με το πόσο «τυχεροί» είναι στην εξεύρεση εργασίας. Σε όσους δεν τα καταφέρνουν ή βρίσκουν δουλειά για λιγότερες από 18 ώρες ανά 4 βδομάδες μέσα σε ένα τρίμηνο, θα μειώνεται το επίδομά τους κατά 4,65% κάθε μήνα. Κάτω από αυτούς τους εκβιασμούς, οι άνεργοι είναι πολύ πιθανό να κάνουν αίτηση ακόμη και για θέσεις άσχετες με το αντικείμενό τους ή πιο κακοπληρωμένες.
Twitter Facebook

2:00:00 μ.μ. ,
Σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για την ένταξη παιδιών σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς καθώς και στα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) και στα ΚΔΑΠ Με Ειδικές Ανάγκες, στο πλαίσιο του προγράμματος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής» του ΕΣΠΑ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία, χιλιάδες παιδιά αναμένεται και φέτος να στερηθούν το δικαίωμά τους στην Προσχολική Αγωγή, ως αποτέλεσμα των πολιτικών που ασκούνται διαχρονικά από τις κυβερνήσεις και απαλλάσσουν το κράτος από την ευθύνη του να διασφαλίσει την πραγματικά δημόσια και δωρεάν φοίτηση σε κατάλληλους χώρους, με το αναγκαίο και εξειδικευμένο προσωπικό. Χιλιάδες νέα ζευγάρια θα βρεθούν σε αδιέξοδο, μην έχοντας πού να αφήσουν τα παιδιά τους.
Ποια είναι η κατάσταση
Και τη νέα σχολική χρονιά 2017 - 2018, θα επαναληφθεί το σκηνικό των τελευταίων χρόνων, δηλαδή: Κάποια παιδιά θα φιλοξενηθούν δωρεάν στους παιδικούς σταθμούς, στα ΚΔΑΠ και στα ΚΔΑΠ Με Ειδικές Ανάγκες, στο πλαίσιο του παραπάνω προγράμματος. Πολλά άλλα θα φιλοξενηθούν σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, με το ανάλογο αντίτιμο σε τροφεία ή σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, με πιο αυξημένο χαράτσι. Ενας μεγάλος αριθμός παιδιών δεν θα φιλοξενηθούν σε κάποιο σταθμό, είτε γιατί οι γονείς τους δεν έχουν να διαθέσουν τα απαραίτητα χρήματα, είτε γιατί οι υποδομές στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς δεν επαρκούν και θα μείνουν εκτός, είτε γιατί δεν πληρούν τα αυστηρά κριτήρια που τίθενται και από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ και από τους δήμους.
Η δε φοίτηση σε κάποιο σταθμό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και ουσιαστική Προσχολική Αγωγή, καθώς το προσωπικό δεν επαρκεί, ενώ σε πολλές περιπτώσεις απουσιάζει παντελώς το βοηθητικό προσωπικό, τα τμήματα είναι πολυάριθμα, λείπουν οι δομές πρόληψης, διάγνωσης και παρέμβασης για παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Οι γονείς καλούνται να πληρώσουν για διάφορες υπηρεσίες, όπως ζέσταμα φαγητού, ή σειρά δραστηριοτήτων αθλητικού, πολιτιστικού ή ψυχαγωγικού περιεχομένου. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 86% των παιδικών σταθμών είναι υπεράριθμοι και το 68% λειτουργεί με ελλείψεις προσωπικού, γεγονός που δυσκολεύει σημαντικά έως αποκλείει την ουσιαστική παιδαγωγική παρέμβαση, μετατρέπει τους σταθμούς σε χώρους απλής φύλαξης. Και ίσως το πιο σημαντικό; Περιεχόμενο εκπαίδευσης ενιαίο δεν υπάρχει, με αποτέλεσμα ανάλογα με τον παιδικό σταθμό τα παιδιά να μαθαίνουν ή να κάνουν διαφορετικά πράγματα.
Μια τέτοια κατάσταση στο χώρο της Προσχολικής Αγωγής ουσιαστικά πριμοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα, με το ίδιο το κράτος μάλιστα να χρηματοδοτεί τη λειτουργία του. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα χρήματα που διατίθενται για την υλοποίηση του προγράμματος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής», το οποίο προβλέπει τη δωρεάν φιλοξενία παιδιών σε δημοτικούς και ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, στα ΚΔΑΠ και στα ΚΔΑΠ Με Ειδικές Ανάγκες, προέρχονται κατά το μεγαλύτερο μέρος τους από εθνικούς πόρους και τα υπόλοιπα από το ΕΣΠΑ. Γίνεται σαφές ότι η λειτουργία των ιδιωτικών παιδικών σταθμών χρηματοδοτείται από τα λεφτά των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών. Μάλιστα, ήδη από πέρσι, η κυβέρνηση, με το νέο σύστημα υλοποίησης του προγράμματος που επέβαλε, παρά τις αντιδράσεις, φρόντισε να σπρώξει τους δικαιούχους στους ιδιωτικούς σταθμούς, απονέμοντας το σχετικό κουπόνι χρηματοδότησης όχι στις δομές αλλά στους ίδιους τους γονείς. Συγκεκριμένα, φέτος υπολογίζεται να δοθούν για την υλοποίηση του προγράμματος 205 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 133 εκατομμύρια ευρώ προέρχονται από εθνικούς πόρους. Η δε συμμετοχή του ΕΣΠΑ δηλαδή είναι μόλις 72 εκατομμύρια, με κατεύθυνση τη λειτουργία του προγράμματος να αναλάβει εξολοκλήρου η χώρα.
Οι δε πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες για θεσμοθέτηση δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Εκπαίδευσης, η έναρξη της οποίας τοποθετήθηκε στη συνέχεια σε τρία χρόνια, ουσιαστικά έρχονται να θολώσουν τα νερά, αφού δεν συνοδεύονται από κανένα μέτρο για την υλοποίηση μιας τέτοιας προοπτικής. Αντίθετα, και το ευαίσθητο αυτό ζήτημα μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαραθέσεων μεταξύ κυβέρνησης και φορέων (όπως ΠΟΕ - ΟΤΑ, ΚΕΔΕ και ΠΑΣΥΒΝ), που ουσιαστικά υπονομεύουν το αίτημα του εκπαιδευτικού και γονεϊκού κινήματος για την αναγκαία θεσμοθέτηση δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής. Σχετική σύσκεψη που έγινε πρόσφατα, με τη συμμετοχή των παραπάνω και άλλων φορέων και των υπουργών Εσωτερικών και Παιδείας, Π. Σκουρλέτη και Κ. Γαβρόγλου αντίστοιχα, και της αναπληρώτριας υπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θ. Φωτίου, αποφασίστηκε η συγκρότηση επιτροπής σε επίπεδο υπουργείου Παιδείας, που θα εξετάσει όλα τα δεδομένα και στοιχεία σε σχέση με την Προσχολική Αγωγή, ανάμεσά τους και οι... «βέλτιστες πρακτικές» σε επίπεδο ΕΕ.
Εκτός δομών χιλιάδες παιδιά
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση έχει ήδη ξεκινήσει τη θριαμβολογία ότι τη νέα σχολική χρονιά θα φιλοξενηθούν περισσότερα παιδιά σε παιδικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ, μέσω του προγράμματος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής», χωρίς να λέει βέβαια κουβέντα για τα παιδιά που θα μείνουν εκτός δομών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τη νέα χρονιά θα φιλοξενηθούν, μέσω του προγράμματος, περίπου 100.000 παιδιά σε σχέση με τα 92.000 πέρσι. Οι δομές που δέχτηκαν αυτά τα παιδιά ανέρχονται σε 2.500. Εκτιμάται ότι οι αιτήσεις φέτος θα ξεπεράσουν τις 140.000, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε ήδη 40.000 παιδιά εκτός δομών. Αν στον αριθμό αυτό υπολογίσουμε και τις θέσεις που αναλογούν σε ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα παιδιά που θα μείνουν εκτός παιδικών σταθμών είναι πολύ περισσότερα.
Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) που διαχειρίζεται το πρόγραμμα, του Αυγούστου του 2016, σύμφωνα με τα οποία το 31,8% των θέσεων ήταν σε δομές ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ. Συγκεκριμένα, σε σύνολο 84.800 παιδιών, τα 26.909 ήταν για θέσεις σε ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ.
Στα περίπου 40.000 παιδιά που εκτιμάται ότι δεν θα γίνουν δεκτά σε κάποια δομή, πρέπει να προσθέσουμε αρκετά των οποίων οι γονείς δεν έκαναν ή δεν θα κάνουν αίτηση (η σχετική προθεσμία λήγει στις 9 Ιούνη), καθώς δεν πληρούν τις προϋποθέσεις συμμετοχής. Οι οικογένειες αυτές θα πρέπει να βρουν θέση σε κάποιο δημοτικό παιδικό σταθμό, πράγμα όχι εύκολο, και να πληρώνουν και τροφεία, ή σε κάποιο ιδιωτικό.
Με βάση την πρόσκληση της ΕΕΤΑΑ, οι βασικές προϋποθέσεις για την επιλογή των δικαιούχων είναι το οικογενειακό εισόδημα, η οικογενειακή και η εργασιακή κατάσταση. Σημειώνουμε ότι το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 27.000 ευρώ για μητέρες που έχουν έως δύο παιδιά, τα 30.000 ευρώ για μητέρες που έχουν 3 παιδιά, τα 33.000 ευρώ για μητέρες με 4 παιδιά και τα 36.000 ευρώ για μητέρες με 5 παιδιά και πάνω. Το συνολικό οικογενειακό εισόδημα δεν μπορεί να υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τα 36.000 ευρώ.
Στο μεταξύ, και τη νέα σχολική χρονιά ισχύει η επιβάρυνση των ωφελούμενων για σειρά δραστηριοτήτων των σταθμών. Συγκεκριμένα, όπως σημειώνεται στην πρόσκληση, τυχόν άλλες ειδικές υπηρεσίες, για παράδειγμα μουσικοκινητική αγωγή, μουσική, χορός, κολύμβηση, μπαλέτο, αθλητικές δραστηριότητες, εικαστικά, θεατρικό παιχνίδι, παρακολούθηση ξενόγλωσσων μαθημάτων, επισκέψεις σε μουσεία, παρακολούθηση θεατρικών ή άλλων παραστάσεων, εκδηλώσεων, εκπαιδευτικές εκδρομές που προέρχονται από τις δομές, είναι προαιρετικές και εφόσον τις επιλέξουν οι ωφελούμενοι, θα επιβαρύνουν οικονομικά τους ίδιους. Είναι προφανές πως πολλοί γονείς δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να μένουν εκτός δραστηριοτήτων και να διαφοροποιούνται έναντι των υπολοίπων.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, απαιτείται ενιαίο μέτωπο εργαζομένων, γονέων και ευρύτερα της κοινωνίας, ώστε να διεκδικήσουν: Με ευθύνη του κράτους να διασφαλιστεί μια φοίτηση πραγματικά δημόσια και δωρεάν, για όλα τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία, από τη μικρή βρεφική έως και τη νηπιακή, με μόνιμους παιδαγωγούς, μόνιμο βοηθητικό προσωπικό, αλλά και το ειδικό εκπαιδευτικό, όπου χρειάζεται. Σήμερα είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί και να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα της Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Να εξασφαλιστεί η σίτιση όλων των παιδιών. Να δημιουργηθούν κατάλληλες υποδομές, χώροι και μέσα για τις ανάγκες αυτής της ηλικίας. Με ευθύνη του κράτους να προσδιορίζεται η συνολική παιδαγωγική παρέμβαση σε αυτές τις ηλικίες με ενιαία κριτήρια, βασιζόμενοι στις αναπτυξιακές ανάγκες των παιδιών. Υψηλού επιπέδου μόρφωση όλων των παιδαγωγών και με ευθύνη του κράτους να γίνεται περιοδική επιμόρφωσή τους, ώστε να παρακολουθούν τα νέα επιστημονικά δεδομένα του αντικειμένου.
Η θέση του ΚΚΕ

Στις θέσεις του ΚΚΕ για το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο γίνεται λόγος για «ενιαίο σύστημα των δομών της Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, που θα ικανοποιεί τις ηλικίες παιδιών ενός έως έξι ετών. Το σύστημα αυτό έχει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ένταξη των παιδιών. Μετατρέπει σχεδιασμένα την υπόθεση της διαπαιδαγώγησης των παιδιών αυτής της ηλικίας σε υπόθεση όλης της κοινωνίας και όχι απλά στενά οικογενειακής. Το σύστημα της Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, αν και συνδέεται και προετοιμάζει το αμέσως επόμενο εκπαιδευτικό επίπεδο, έχει διακριτή - αυτοτελή λειτουργία, κυρίως γιατί θέτει στο επίκεντρό του το παιχνίδι ως βασική προάγουσα δραστηριότητα γι' αυτές τις ηλικίες και μέσω αυτού υπηρετεί το σκοπό της αγωγής (γνώση, συναίσθημα, φυσική αγωγή κ.ά.). Η διευρυμένη - ημερήσια λειτουργία τους, με τις κατάλληλες υποδομές και χώρους, εξασφαλίζει την όσο το δυνατόν αποτελεσματική διαμόρφωση κανόνων και στάσεων ζωής, όσο και τη διασφάλιση, απελευθέρωση ελεύθερου χρόνου για την οικογένεια».
Twitter Facebook

12:00:00 μ.μ.
Συλλαλητήριο στο μέτωπο
Στις 24 Μάη του 1917, το Σοβιέτ των εργατών βουλευτών της περιοχής Γκοροντσκόι της Μόσχας αποφασίζει για την αναγκαιότητα παράδοσης της εξουσίας στα Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και αγροτών βουλευτών. Και αναφέρει στο σχετικό ψήφισμά του:
«1. Ο πόλεμος είναι η βασική αιτία της χρηματιστικής, οικονομικής και επισιτιστικής κρίσης.
2. Για την εξάλειψη της κρίσης είναι απαραίτητη η λήψη αποφασιστικών επαναστατικών μέτρων: Εθνικοποίηση της γης, των τραπεζών, των κυριότερων κλάδων της μεγάλης βιομηχανίας, που είναι ενοποιημένη σε ενώσεις καπιταλιστών, δήμευση των αποθεμάτων σιτηρών των τσιφλικάδων και των πλούσιων αγροτών (που έχουν πάνω από 40 ντεσιατίνες), κατάσχεση του μοναστηριακού πλούτου, καθώς επίσης και του πλούτου των Ρομανόφ, κατάσχεση όλου του κέρδους που είχαν αρπάξει οι καπιταλιστές στην περίοδο του πολέμου.
Η κυβέρνηση συνασπισμού, αποτελώντας πράξη συμβιβασμού των σοσιαλιστών και της αστικής τάξης, δεν έχει τη δύναμη να εφαρμόσει αυτά τα επαναστατικά μέτρα, που υποσκάπτουν τις ίδιες τις βάσεις του αστικού συστήματος.
Μόνο η επαναστατική δημοκρατία, εκπρόσωποι της οποίας είναι τα Σοβιέτ των εργατών, των στρατιωτών και αγροτών βουλευτών, παίρνοντας στα χέρια της την εξουσία, μπορεί να εφαρμόσει αυτά τα μεταβατικά μέτρα, που οδηγούν στη σοσιαλιστική επανάσταση σ' ολόκληρο τον κόσμο».
Τι είχε προηγηθεί;
Στις 5 του Μάη σχηματίστηκε η πρώτη «κυβέρνηση συνασπισμού» και σε αυτήν, με βάση απόφαση του Σοβιέτ της Πετρούπολης, συμμετείχαν οι μενσεβίκοι και οι σοσιαλιστές - επαναστάτες (εσέροι).
Η συμμετοχή των σοσιαλιστών έγινε με επίκληση των όρων του Συνεδρίου του Αμστερνταμ της Β' Διεθνούς, που επέτρεπε την είσοδο των σοσιαλιστών σε αστική κυβέρνηση σε εξαιρετικές περιπτώσεις και κάτω από τον έλεγχο του Κόμματος και στη βάση ενός καθορισμένου προγράμματος. Ωστόσο, το παράδειγμα του Γάλλου σοσιαλιστή Μιλεράν, που μπήκε το 1899 στην αστική κυβέρνηση, σε στιγμή ανόδου του επαναστατικού κινήματος στη χώρα, είχε δείξει ότι οι οποιεσδήποτε, δήθεν, «προϋποθέσεις» και ο «οποιοσδήποτε κομματικός έλεγχος» δεν μπορούν να κρύψουν τον απαράδεκτο συμβιβασμό με την αστική εξουσία που σηματοδοτεί μια τέτοια ενέργεια. Η είσοδος του Μιλεράν οδήγησε στην υποστήριξη της αντεπανάστασης και στη μείωση της επαναστατικής δραστηριότητας των μαζών.
Η συμμετοχή αυτή δεν πέρασε χωρίς αντιδράσεις. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των εργατών του εργοστασίου Τσέσερ ενάντια στο σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού: «Εμείς, οι εργάτες του εργοστασίου του Τσέσερ, θεωρούμε την προσχώρηση των σοσιαλιστικών στοιχείων στην κυβέρνηση συνασπισμού επιζήμια για το προλεταριάτο και την αγροτιά, γιατί η συμμετοχή σ' αυτήν θα καταστείλει την ταξική πολιτική μας και θα δυναμώσει το στρατόπεδο της αστικής τάξης, επιρρίπτοντας μέρος της ευθύνης, που προέρχεται από την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της αστικής τάξης, στο προλεταριάτο». Ανάλογη απόφαση βρίσκουμε από τους εργάτες και υπαλλήλους των «Ενωμένων Εργοστασίων Καλωδίων» Πετρούπολης: «Εμείς, οι εργάτες και υπάλληλοι των "Ενωμένων Εργοστασίων Καλωδίων", στη Γενική μας Συνέλευση στις 3 του Μάη, όπου πήραν μέρος 2.500 άτομα (...) αποφασίσαμε να εκφράσουμε αρνητική στάση απέναντι στην κυβέρνηση συνασπισμού, που αποτελεί παραπέτασμα για τις ενέργειες της αστικής κυβέρνησης - απαιτούμε την παράδοση της εξουσίας, ολοκληρωτικά, στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών».
Το Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και Κοζάκων βουλευτών του Κρασνογιάρσκ αποφάσισε επίσης: «...Θεωρούμε ότι με τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση συνασπισμού οι σοσιαλιστές επιρρίπτουν στα κόμματά τους και στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών όλη την ευθύνη για την εξουσία, χωρίς να έχουν καμιά δυνατότητα να την ασκήσουν. Το Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και Κοζάκων βουλευτών του Κρασνογιάρσκ καλεί σε στενή συσπείρωση όλες τις σοσιαλιστικές και επαναστατικές δημοκρατικές δυνάμεις γύρω από τα Σοβιέτ για την υπεράσπιση, με οργανωμένο τρόπο, των συμφερόντων του προλεταριάτου και της δημοκρατίας, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική πολιτική».
Η κατάσταση οξύνθηκε ακόμα περισσότερο όταν ο Κερένσκι, εκ μέρους της ειδικής επιτροπής για την καθοδήγηση των στρατιωτικών υποθέσεων, έβγαλε διαταγή υπό τον τίτλο «Διακήρυξη των δικαιωμάτων του στρατιώτη», που περιόριζε πολύ τα δικαιώματα των στρατιωτών που είχαν κατακτηθεί τις πρώτες μέρες της επανάστασης του Φλεβάρη. Οι μπολσεβίκοι, ξεσηκώνοντας τις μάζες στην πάλη κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου και υπέρ της ειρήνης, της ελευθερίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αποκάλεσαν τη διακήρυξη αυτή «διακήρυξη έλλειψης δικαιωμάτων του στρατιώτη».
Σε ολόκληρη τη χώρα ξέσπασαν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας κατά της διακήρυξης του Κερένσκι, ενώ ταυτόχρονα οξύνονταν οι αντιδράσεις και για το περίφημο «δάνειο της ελευθερίας», που προοριζόταν για πολεμικούς σκοπούς.
Η μπολσεβίκικη ομάδα του Σοβιέτ ψήφισε ειδική απόφαση για το ζήτημα του «δανείου», με την οποία αποφάνθηκε αποφασιστικά υπέρ της ανοικτής ταξικής εκτίμησης του πολέμου.
Στην απόφαση αναφερόταν: «Οσο η πολιτική και η οικονομική εξουσία δεν έχει περάσει στα χέρια του προλεταριάτου και του φτωχότερου στρώματος της αγροτιάς, όσο ο σκοπός του πολέμου καθορίζεται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, οι εργάτες θα αρνούνται να δίνουν τη συγκατάθεσή τους για νέα δάνεια, που στρέφονται όχι προς όφελος, αλλά κατά της επαναστατικής ελευθερίας της Ρωσίας».
Βιομήχανοι και έμποροι ζητάνε προστασία από τις εργατικές διεκδικήσεις
Η οικονομική κατάσταση της χώρας συνέχιζε να είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Στις 9 του Μάη, ο σύνδεσμος εργοστασιαρχών της Πετρούπολης έστειλε μια έκθεση προς την Προσωρινή Κυβέρνηση, όπου αναφερόταν ότι «η καταστροφή της βιομηχανίας πλησιάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα». Στις 30 του Μάη μόνο στην Πετρούπολη οι άνεργοι ανέρχονταν σε 50 χιλιάδες.
Η πρωτοβουλία του αγώνα κατά της οικονομικής καταστροφής δεν ξεκινούσε από τους σοσιαλιστές υπουργούς. Πρώτο το Πανρωσικό Συνέδριο των στρατιωτικο-βιομηχανικών επιτροπών πρότεινε στις 16-19 του Μάη ρεαλιστικά μέτρα. Εννοείται ότι η αστική τάξη είχε προτείνει μια διέξοδο από την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, αλλά σε βάρος της εργατικής τάξης. Πρόεδρος του Συνεδρίου ήταν ο Γκουτσκόφ. Στην ομιλία του, δήλωσε ότι οι εργάτες προβάλλουν, δήθεν, πολύ μεγάλες απαιτήσεις απέναντι στους επιχειρηματίες. Η εθνικοποίηση του κεφαλαίου, κατά τη γνώμη του, θα παρέλυε τη βιομηχανία.
Στη σύσκεψη των εμπόρων και βιομηχάνων στο Ροστόφ - «του Ντον» - ακούστηκαν φωνές ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να τους προστατέψει από τις αποφάσεις των Σοβιέτ στα ζητήματα που είχαν σχέση με την εργάσιμη μέρα, τους μισθούς και άλλα. Οι σοσιαλιστές υπουργοί προσπαθούσαν να ελιχθούν, από τη μια μεριά, συμβιβάζονταν με τους καπιταλιστές και, από την άλλη, ξεγέλαγαν τις μάζες με υπόσχεση για βελτίωση της κατάστασης των εργαζομένων σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Μετά την επανάσταση του Φλεβάρη, οι τσιφλικάδες άρχισαν μια λυσσαλέα αισχροκέρδεια με τη γη. Τεμάχιζαν τα οικόπεδα και τα πουλούσαν στους ξένους, τα παρέδιναν σε πλαστά πρόσωπα και έπαυαν να τα καλλιεργούν. Ο εσέρος υπουργός Γεωργίας της τότε κυβέρνησης συνασπισμού, Τσερνόφ, προσπάθησε να απαγορεύσει τις αγοραπωλησίες της γης, τουλάχιστον μέχρι να εκδοθεί ειδική εντολή. Στις 17 του Μάη, έχοντας ως αφετηρία το σχέδιο που πρότεινε ο Τσερνόφ, ο υπουργός Δικαιοσύνης Περεβέρζεφ έστειλε τηλεγράφημα στους συμβολαιογράφους για την προσωρινή διακοπή των αγοραπωλησιών της γης. Ομως, ήδη, στις 24 του Μάη, το Σοβιέτ των ενωμένων συλλόγων των ευγενών απηύθυνε στην κυβέρνηση υπόμνημα, με το οποίο ισχυριζόταν ότι η απαγόρευση των αγοραπωλησιών γης είναι... επιστροφή στη δουλοπαροικία (!), γιατί δένει τον τσιφλικά στη γη, την οποία αυτός, ίσως, να θέλει να πουλήσει. Με τη διαμαρτυρία των τσιφλικάδων είχαν ενώσει τη φωνή τους και η Συνεδριακή Επιτροπή εκπροσώπων των μετοχικών εταιρειών, οι αγροτικές τράπεζες και η Προσωρινή Επιτροπή της Κρατικής Δούμας. Οι σοσιαλιστές υπουργοί υποχώρησαν και σ' αυτό. Στα τέλη Μάη, ο υπουργός Δικαιοσύνης εξήγησε ότι η απαγόρευση των αγοραπωλησιών γης δεν θα επεκταθεί στη θέσπιση και τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων ενεχυρίασης, πράγμα που, ουσιαστικά, καταργούσε την προηγούμενη απόφαση απαγόρευσης των αγοραπωλησιών γης.
Η έλλειψη σίγουρης λύσης σε ένα από τα βασικά ζητήματα της επανάστασης, του ζητήματος της γης, ήταν η αιτία της συνεχούς ανόδου των αγροτικών αγώνων. Αγνοώντας το γεγονός αυτό, ο σοσιαλεπαναστάτης Τσερνόφ δήλωνε ότι οι «ακρότητες» στον αγροτικό τομέα έχουν, δήθεν, προσωρινό χαρακτήρα και ζήτησε το σταμάτημά τους. Την ίδια εποχή, ο υφυπουργός Γεωργίας, Α. Χρουστσιόφ, ανακοίνωσε ότι το αγροτικό κίνημα αναπτύσσεται και απειλεί με αποδυνάμωση όλη την οικονομική ζωή της χώρας. Η διακήρυξη που ψηφίστηκε, μιλούσε πάλι αφηρημένα για την ανάγκη οργάνωσης τοπικών επιτροπών γης και την ψήφιση νόμου «για τη ρύθμιση των αμοιβαίων σχέσεων γαιοκτημόνων και αγροτών». Οι εκπρόσωποι των μπολσεβίκων στην επιτροπή τάχθηκαν υπέρ της άμεσης κατάσχεσης της τσιφλικάδικης γης.
Στην Πετρούπολη, τη Μόσχα, την Οδησσό, το Χάρκοβο, το Καζάν, σ' όλες τις μεγάλες βιομηχανικές πόλεις, ο λαός βρισκόταν σε αναβρασμό, διαδήλωνε.
Βρώμικη προπαγάνδα
Στους μικροαστικούς κύκλους μεγάλωνε η φήμη ότι δήθεν ο Λένιν, με τη βοήθεια του γερμανικού χρυσού, εξαγόρασε τους εργάτες, που τώρα πέρασαν, έτσι, όλοι στο πλευρό του. Τα νήματα της βρώμικης συκοφαντίας οδηγούσαν στην αγγλική κατασκοπεία. Το Βρετανικό Γενικό Επιτελείο μεταβίβασε στις ρωσικές αρχές πληροφορίες, προερχόμενες από, δήθεν, «έγκυρη πηγή», που στην πραγματικότητα ήταν χαλκευμένες από το ίδιο, ότι η Γερμανία έστειλε στη Ρωσία, με το πρόσχημα της αποστολής ειδικών, 500 πράκτορες, με σκοπό να προκαλέσει σύγκρουση μεταξύ της Προσωρινής Κυβέρνησης και του Σοβιέτ Πετρούπολης και να σπρώξει τους αγρότες να αρπάξουν τη γη. Οι ίδιοι πήραν, δήθεν, την εντολή να βυθίσουν τα πλοία του στόλου της Βαλτικής. Οι φήμες αυτές διαδίδονταν ιδιαίτερα στους μικροαστικούς κύκλους.
«Πρέπει να καθαρίσουμε όλους αυτούς τους παλιανθρώπους», έλεγαν τρίζοντας τα δόντια οι κάτοχοι των μικρών επιχειρήσεων, βλέποντας τους διαδηλωτές. Ομως, ήταν πια αδύνατο να τους διαλύσουν. Αδύνατο ήταν και να σταματήσουν με τις φωνές το λαό, όπως γινόταν πριν. Στη συνεδρίαση της κυβέρνησης μπαίνει σε συζήτηση η πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης για την εφαρμογή του προσωρινού θεσμού της σύλληψης χωρίς δίκη και για τους φυγόδικους, να «εκδικάζονται έκτακτα» οι υποθέσεις, βέβαια με την επιφύλαξη ότι οι δίκες θα γίνονται «σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες». Στις 12 του Μάη, ο υπουργός Εσωτερικών στέλνει εγκύκλιο στους επίτροπους των κυβερνείων, με την οποία απαιτεί τη λήψη επειγόντων μέτρων κατά του επαναστατικού κινήματος στις επαρχίες.
Δεν μπορούν να σταματήσουν την επανάσταση
Παρ' όλα αυτά, ήταν αδύνατο να αποτραπεί η επανάσταση. Μόνο στην πρωτεύουσα, στις 19 του Μάη, έγινε μια διαδήλωση της εργατικής νεολαίας (8 χιλιάδες άτομα) με τα συνθήματα «Κάτω ο πόλεμος!», «Ολη η εξουσία στα Σοβιέτ!». Εγινε επίσης μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στα εργαστήρια του εργοστασίου Πουτίλοφ κατά της μεταφοράς των βιομηχανικών επιχειρήσεων στο Νότο της Ρωσίας και κατά της λεγόμενης «αποσυμφόρησης» της Πετρούπολης από τους επαναστατημένους εργάτες, μια Γενική Συνέλευση των στρατιωτών των εργαστηρίων τεθωρακισμένων της εφεδρικής μοίρας τεθωρακισμένων κατά της «Διακήρυξης των δικαιωμάτων του στρατιώτη». Στο σύνταγμα Πρεομπραζένσκι ψηφίστηκε απόφαση ενάντια στους αντεπαναστάτες, που στις 13 του Μάη είχαν κάψει 40 χιλιάδες φύλλα της εφημερίδας «Σολντάτσκαγια Πράβντα» («Η Αλήθεια του Στρατιώτη»), που προορίζονταν για το μέτωπο. Την ίδια μέρα, στο κυβερνείο του Νόβγκοροντ, στο υαλουργείο Τιγκότσκογιε, οι εργάτες συνέλαβαν τον διευθυντή του εργοστασίου και πήραν στα χέρια τους τα βιβλία διαχείρισης και τα χρήματα του νοσοκομειακού ταμείου. Στο κυβερνείο του Αρχάγκελσκ, στο Ουστ-Τσιλμά, άρχισε απεργία. Στο χωριό Ανινο της επαρχίας Βενιόφ του κυβερνείου της Τούλας, οι αγρότες δήμευσαν το τσιφλίκι της Μαχότινα. Από το νοτιοδυτικό μέτωπο, ο στρατηγός Κορνίλοφ, διοικητής τώρα της 8ης Στρατιάς, πληροφορούσε για τη συναδέλφωση στο μέτωπο, ιδιαίτερα στην περιοχή της 79ης Μεραρχίας, όπου, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η συναδέλφωση «πήρε μεγάλες διαστάσεις». Στην επαρχία του Σλαβιανοσέρμπσκ, του κυβερνείου του Εκατερίνοσλαβ, οι αγρότες του χωριού Μανούλοβκα κατάσχεσαν στο τσιφλίκι του Μπουντς χωράφια για τη βοσκή των ζώων τους. Στην Οδησσό, η συνέλευση των εργατών και υπαλλήλων του εργοστασίου παραγωγής ραφιναρισμένης ζάχαρης της εμπορικής εταιρείας Αλεξάντροφ απαίτησε την απομάκρυνση του διευθυντή του εργοστασίου, γιατί αγνόησε τα δικαιώματα της εργοστασιακής επιτροπής και απέλυσε παράνομα εργάτες κ.λπ.
Αμεση αντιπαράθεση
Η δύναμη για την οργάνωση του κινήματος των μαζών ήταν οι μπολσεβίκοι. Τις μέρες του Μάη του 1917, μιλώντας σε πολλά εργατικά συλλαλητήρια της Πετρούπολης, ο Λένιν ανάπτυξε τα βασικά συνθήματα που πρόβαλε το κόμμα των μπολσεβίκων. Στις 12 του Μάη, σε συλλαλητήριο χιλιάδων εργατών του εργοστασίου και των ναυπηγείων Πουτίλοφ και στο εργοστάσιο κατασκευής πολεμικών πλοίων, και στις 17 του Μάη, σε εργοστάσιο κατασκευής σωλήνων, εξήγησε την τακτική του κόμματος των μπολσεβίκων και ξεσκέπασε τη δημαγωγία των μενσεβίκων και των εσέρων, τη δουλικότητά τους απέναντι στην αστική τάξη.
Συχνά ο Λένιν ήταν υποχρεωμένος να μιλήσει σε ακροατήρια όπου οι εσέροι και οι μενσεβίκοι προσπαθούσαν να στρέψουν τους εργάτες ενάντια στους μπολσεβίκους, μερικές φορές, μάλιστα, ματαίωναν οι ίδιοι τις ομιλίες των μπολσεβίκων. Ετσι, τη μέρα που ο Λένιν μιλούσε στο μεγάλο συλλαλητήριο του εργοστασίου του Ομπούχοβο, που αποτελούσε τότε το άντρο των εσέρων, οι εσέροι δοκίμασαν δυο φορές να κωλυσιεργήσουν, όμως και τις δυο φορές οι εργάτες τους έβαλαν σε τάξη.
Να πώς περιγράφει ένας από τους αντιπροσώπους του 1ου Πανρωσικού Συνεδρίου των αγροτών βουλευτών, ο Α. Κούτσκιν, την ομιλία του Λένιν στις 22 του Μάη στο Συνέδριο, όπου ένα τεράστιο τμήμα των εξωκομματικών βουλευτών ήταν αρχικά ενάντια στους μπολσεβίκους:
«Ο θόρυβος που υπήρχε στην αίθουσα ξαφνικά σταματάει, όταν ο Ν. Αφξέντιεφ, ένας από τους ηγέτες του κόμματος των εσέρων, πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Πανρωσικού Σοβιέτ των αγροτών βουλευτών, λέει: "Ο λόγος δίνεται στον σύντροφο Λένιν".
Και μόλις αντήχησε η δυνατή, λίγο βραχνή φωνή του, από τη δεξιά μεριά της αίθουσας έβαλαν τις φωνές: "Με ποιο δικαίωμα δίνεται ο λόγος στον Λένιν; Αφού αυτός δεν είναι αντιπρόσωπος στο Συνέδριο. Να μην του δοθεί ο λόγος!".
Στην αίθουσα ακούστηκαν μουρμουρητά, οχλοβοή. Ο Λένιν, όμως, περίμενε τελείως ήρεμος, αγκαλιάζοντας με τα δυο του χέρια το βήμα και κοιτάζοντας στοχαστικά τους μαινόμενους δεξιούς. Επιτέλους ο θόρυβος σαν να κόπασε, έγινε ησυχία.
"Ηρθα εδώ", λέει ο Βλαντιμίρ Ιλιτς, "σαν μέλος της μπολσεβίκικης φράξιας, εκλεγμένος στο Συνέδριο αυτό με τον σωστό τρόπο", και σηκώνει ψηλά πάνω από το κεφάλι του την πληρεξούσια κάρτα (ο Λένιν είχε συμβουλευτική ψήφο).
Αυτό το επιβεβαιώνει και ο Αφξέντιεφ. Ο Λένιν αρχίζει την ομιλία του. Στην αρχή από τα καθίσματα των δεξιών ακούγονται σχόλια. Οχι για πολύ. Σε λίγο κοπάσανε. Ο Λένιν μιλάει μέσα σε απόλυτη ησυχία.
Εξηγεί την πολιτική των μπολσεβίκων πάνω στα τρία βασικά ζητήματα, στα ζητήματα της γης, του πολέμου και της διοργάνωσης του κράτους. Ο Λένιν προτείνει απόφαση για το αγροτικό ζήτημα, σύμφωνα με την οποία έπρεπε, χωρίς καμιά καθυστέρηση και χωρίς αποζημίωση, να παραδοθεί στο λαό όλη η γη των τσιφλικάδων, των ιδιοκτητών, του τσάρου, της Εκκλησίας κ.λπ. Η ατομική ιδιοκτησία στη γη, αναφερόταν στην απόφαση, πρέπει γενικά να καταργηθεί, δηλαδή το δικαίωμα ιδιοκτησίας σε όλη τη γη πρέπει να ανήκει μόνο στο λαό, τη διαχείριση της γης πρέπει να αναλάβουν τα τοπικά δημοκρατικά ιδρύματα. Στην απόφαση των μπολσεβίκων αναφερόταν ότι το πέρασμα της τσιφλικάδικης γης στην αγροτιά χωρίς αποζημίωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη στενή συμμαχία των αγροτών με τους εργάτες των πόλεων, χωρίς το πέρασμα όλης της κρατικής εξουσίας στα χέρια των Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και αγροτών βουλευτών.
Οι αντιπρόσωποι, ιδιαίτερα οι αγρότες, με τεταμένη την προσοχή κοιτάζουν στο πρόσωπο τον Λένιν, παρακολουθούν τις χειρονομίες του. Τα λόγια του, καθαρά και ξάστερα, είναι κατανοητά σ' όλους... Εύστοχες σαν βέλη οι φράσεις... προκαλούν επευφημίες. Το ακροατήριο είχε κατακτηθεί, είχε δαμαστεί!...».
Κλειδί το πέρασμα της εξουσίας στα Σοβιέτ
Ολο και περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν πόσο δίκιο είχε ο Λένιν να συνδέει τη λύση των βασικότερων ζητημάτων της επανάστασης με το ζήτημα του περάσματος όλης της κρατικής εξουσίας στα χέρια των Σοβιέτ. Μόνο αυτά μπορούσαν να θέσουν τέρμα στον τυχοδιωκτισμό της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής που έσπρωχναν τη χώρα οι κυρίαρχοι κύκλοι.
«Στη Ρωσία», έγραφε ο Λένιν, «οι καπιταλιστές δεν θα μπορέσουν να αντισταθούν στα Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και αγροτών βουλευτών».
Στις επαναληπτικές εκλογές που έγιναν σε πολλά Σοβιέτ Μάη - Ιούνη, οι μπολσεβίκοι πέτυχαν σταθερή πλειοψηφία. Στα αχτιδικά Σοβιέτ Βασιλιοστρόβσκι, Πέρβι και Πετρογκράντσκ της πρωτεύουσας, πρόεδροι των εκτελεστικών επιτροπών εκλέχτηκαν μπολσεβίκοι. Στο Σοβιέτ εργατών βουλευτών της Μόσχας την 1η του Ιούνη, από τις 625 θέσεις οι 205 ανήκαν στους μπολσεβίκους.
Οι μπολσεβίκοι κέρδισαν τα εργατικά τμήματα των Σοβιέτ του Σαράτοφ, Εκατερίνεμπουργκ και Σίζραν.
Τα Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών του Ιβάνοβο - Βοζνεσένσκ, του Κρασνογιάρσκ, του Μαριενμπούργκ, του Τομσκ εξέφρασαν την έλλειψη εμπιστοσύνης τους προς την Προσωρινή Κυβέρνηση και δήλωσαν ότι η παράδοση όλης της εξουσίας στα χέρια των Σοβιέτ αποτελεί τη διέξοδο από την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί.
Ομως, η πλειοψηφία των Σοβιέτ, που ακόμη είχε εμπιστοσύνη στους συμβιβαστές, υποστήριζε την Προσωρινή Κυβέρνηση και επιδοκίμαζε τη γραμμή της. Αλλά μόνο οι μπολσεβίκοι εξηγούσαν ότι η προσχώρηση εκπροσώπων των «σοσιαλιστικών» κομμάτων στην κυβέρνηση συνασπισμού δεν άλλαζε τίποτα. «Τίποτα δεν άλλαξε», έτσι ονομαζόταν ένα από τα άρθρα του Β. Ι. Λένιν που είχε δημοσιευτεί στην «Πράβντα» στις 11 του Μάη.
«Τώρα», έγραφε ο Λένιν, «που στην κυβέρνηση μπήκαν "σοσιαλιστές" υπουργοί, θα αλλάξει η μουσική - έτσι μας διαβεβαίωσαν και μας διαβεβαιώνουν οι αμυνίτες. Δεν πέρασαν παρά μερικές μέρες και το ψέμα των διαβεβαιώσεων αυτών άρχισε να αποκαλύπτεται».
Προβάλλοντας και υποστηρίζοντας το σύνθημα «Ολη η εξουσία στα Σοβιέτ!», οι μπολσεβίκοι καλούσαν ταυτόχρονα τους εργάτες και τους στρατιώτες να υποχρεώσουν τα συμβιβαστικά Σοβιέτ σε αλλαγή της πολιτικής, σε άρση της πολιτικής εμπιστοσύνης στην Προσωρινή Κυβέρνηση, σε επανεκλογή των εκπροσώπων στα Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Στη γραμμένη από τον Λένιν «Εντολή στους βουλευτές (σ.σ. εννοεί αντιπροσώπους) που εκλέγονται στα εργοστάσια και στα συντάγματα για το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών» υπογραμμίστηκε το εξής:
«Ο βουλευτής μας πρέπει να είναι άσπονδος εχθρός του σημερινού αρπακτικού, ιμπεριαλιστικού πολέμου. Τον πόλεμο αυτόν τον διεξάγουν οι καπιταλιστές όλων των χωρών - και της Ρωσίας και της Γερμανίας και της Αγγλίας κ.ο.κ. - για τα κέρδη τους, για το στραγγαλισμό των αδύνατων λαών.
Οσο επικεφαλής του ρωσικού λαού βρίσκεται μια κυβέρνηση των καπιταλιστών, καμιά υποστήριξη σ' αυτήν την κυβέρνηση που διεξάγει αρπακτικό πόλεμο, ούτε καπίκι στην κυβέρνηση αυτή!
Ο βουλευτής μας πρέπει να είναι υπέρ της άμεσης δημοσίευσης των μυστικών ληστρικών συμφώνων (για το στραγγαλισμό της Περσίας, για το διαμελισμό της Τουρκίας, της Αυστρίας κ.τ.λ.) που σύναψε ο πρώην τσάρος Νικόλαος με τους καπιταλιστές της Αγγλίας, της Γαλλίας κ.ο.κ.
Ο βουλευτής μας πρέπει να είναι υπέρ της άμεσης ακύρωσης όλων αυτών των συμφώνων. Ο ρωσικός λαός, οι εργάτες και οι αγρότες, δεν θέλουν και δεν θα καταπιέζουν κανένα λαό - δεν θέλουν και δεν θα κρατούν με τη βία στα όρια της Ρωσίας κανένα μη ρωσικό (μη μεγαλορωσικό) λαό. Λευτεριά σ' όλους τους λαούς, αδελφική ένωση των εργατών και των αγροτών όλων των λαών!
Ο βουλευτής μας πρέπει να είναι υπέρ τού να προτείνει η ρωσική κυβέρνηση ανοιχτά, αμέσως και οπωσδήποτε χωρίς καμιά υπεκφυγή και χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, ειρήνη σε όλες τις εμπόλεμες χώρες με όρο την απελευθέρωση όλων χωρίς καμιά εξαίρεση των καταπιεζόμενων ή χωρίς πλήρη δικαιώματα λαών».
Αυτό ήταν το επίσημο πολιτικό πρόγραμμα του κόμματος των μπολσεβίκων στην εκστρατεία για την επανεκλογή των Σοβιέτ, που αντανακλούσε τις διαθέσεις και τις προσδοκίες των πλατιών μαζών.
Ολοι διψούσαν για ειρήνη, γη και ψωμί, όμως από τα πολιτικά κόμματα της Ρωσίας μόνο οι μπολσεβίκοι σταθερά και με συνέπεια επιμένανε στην ικανοποίηση των λαϊκών αυτών απαιτήσεων. Ολο και πιο πλατιά γεννιόταν και αυξανόταν η δυσαρέσκεια από την ιμπεριαλιστική πολιτική της Προσωρινής Κυβέρνησης, το συμβιβασμό των μενσεβίκων και των εσέρων. Ολο και πιο δυνατά και σίγουρα ηχούσε το σύνθημα των μπολσεβίκων που υποστήριζαν οι μάζες:
«Ολη η εξουσία στα Σοβιέτ!».

*Σσυνασπισμός των «εργατικών» και «σοσιαλιστικών» κομμάτων με την αστική τάξη.
Στις 31 του Μάη έφτασε στην Πετρούπολη διπλωματική απο­στολή των ΗΠΑ με επικεφαλής τον πρώην κρατικό γραμματέα και γερουσιαστή Γ. Ρουτ. Σκο­πός της ήταν να συμβάλει στην εδραίωση της Προσωρινής Κυβέρνησης και στη λεγόμενη «ανύψωση» του ηθικού του λαού και του στρατού
Αντιπροσωπεία στρατιωτών χαιρετίζει το Πανρωσικό Συνέδριο των αγροτών βουλευτών

Από τον πίνακα του I. Μπρόντσκι «Ο Β. Ι. Λένιν μιλά στο εργοστάσιο Πουτίλοφ στην Πετρούπολη το 1917», έργο του 1926
Twitter Facebook

10:00:00 π.μ. ,
Στις 19 Μάη ο υπουργός Υγείας έστειλε στην ΟΕΝΓΕ πρόταση για σχέδιο νόμου σχετικά με την «οργάνωση του χρόνου εργασίας των νοσοκομειακών γιατρών», με την οποία ενεργοποιεί τα προεδρικά διατάγματα που ενσωματώνουν τις ευρωενωσιακές Οδηγίες και διευθετούν το χρόνο εργασίας των γιατρών.
Ο πυρήνας του κυβερνητικού σχεδίου και της οδηγίας της ΕΕ είναι αντεργατικός διότι προωθεί την ανατροπή του σταθερού, ημερήσιου και εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας όλων των γιατρών που εργάζονται στις δημόσιες Μονάδες Υγείας, στα νοσοκομεία και στην ΠΦΥ και ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας τους. Πρόκειται για τη γνωστή από χρόνια επιδίωξη των επιχειρηματικών ομίλων και όλων των κυβερνήσεων των χωρών της ΕΕ για «διευθέτηση του χρόνου εργασίας».
Με την ανατροπή του σταθερού χρόνου εργασίας οι εργοδότες - είτε είναι οι επιχειρηματίες είτε το ίδιο το αστικό κράτος - εξασφαλίζουν ακόμα φτηνότερο εργατικό «κόστος», αφού κατανέμουν το χρόνο εργασίας, όταν, όπου και για όσο εκτιμούν ότι τους συμφέρει, σμπαραλιάζοντας τους όρους δουλειάς και ζωής των εργαζομένων. Με τον τρόπο αυτό οι εργοδότες μπορούν με τον ίδιο αριθμό εργαζομένων ή και λιγότερους να διασφαλίζουν ότι θα βγαίνει περισσότερη δουλειά, συνεπώς και περισσότερα κέρδη, ακόμα και αν δώσουν ως «κίνητρο» κάποιο επιπλέον ποσό ως αμοιβή ή ακόμα και αν μειώσουν το συνολικό, αλλά «διευθετημένο» χρόνο εργασίας.
Αυτήν την αντεργατική πολιτική ανέλαβε να προωθήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που επιχείρησαν, αλλά δεν ολοκλήρωσαν το «έργο». Και σε αυτόν τον τομέα η σημερινή κυβέρνηση βάζει τα δυνατά της, προκειμένου να εξαπατήσει τους γιατρούς αλλά και τους άλλους εργαζόμενους - διότι έρχεται και αυτών η σειρά - περιτυλίγοντας το αντεργατικό αυτό μέτρο με φιοριτούρες για δήθεν διασφάλιση του «σεβασμού των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών», της «ασφαλούς και ποιοτικής φροντίδας των ασθενών».
Σύμφωνα με τις ευρωενωσιακές οδηγίες ο υπολογισμός του εργάσιμου χρόνου δεν γίνεται με βάση το σταθερό, ημερήσιο 7ωρο, αλλά με βάση το μέσο όρο των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας σε διάστημα 4 μηνών, ο οποίος δεν πρέπει να ξεπερνά τις 48 ώρες τη βδομάδα μαζί με τις υπερωρίες. Οι 48 ώρες δεν είναι ο ανώτερος επιτρεπτός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, αλλά ο μέσος όρος. Δηλαδή ο εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει για κάποιες βδομάδες μέχρι και 78 ώρες, αρκεί να υπάρχει μειωμένο ωράριο τις επόμενες βδομάδες, ώστε να μην υπερβαίνει τον ανώτερο επιτρεπτό μέσο αριθμό ωρών...
Τον Δεκέμβρη του 2007 υπογράφηκε κλαδική συμφωνία μεταξύ της ΟΕΝΓΕ και του υπουργείου Υγείας, που προέβλεπε το απαράδεκτο καθεστώς των εφημεριών και των εξοντωτικών ωραρίων των νοσοκομειακών γιατρών. Η υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας είχε παρουσιαστεί από τους εκλεγμένους συνδικαλιστές όλων των παρατάξεων στη διοίκηση της ΟΕΝΓΕ σαν νίκη του κινήματος επειδή ανέστειλε προσωρινά την εφαρμογή των ΠΔ που διευθετούσαν το χρόνο εργασίας, σε αντίθεση με τους εκλεγμένους συνδικαλιστές της ΔΗΠΑΚ που αποκάλυψαν και σταθερά αντιπάλεψαν τη συμφωνία αυτή, που άφηνε εκτεθειμένους τους γιατρούς στην προοπτική εφαρμογής της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.
Με δεδομένη τη διαχρονική πολιτική της κρατικής υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης, την απουσία πρακτικά δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, το βάθεμα της εμπορευματικής λειτουργίας των δημόσιων Μονάδων Υγείας, χειροτέρευσαν δραματικά οι συνθήκες δουλειάς και περίθαλψης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για γιατρούς και ασθενείς (εντατικοποίηση, εξαντλητικά ωράρια, εξουθένωση των γιατρών, δραστικός περιορισμός του ελεύθερου χρόνου, υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στους ασθενείς, αύξηση της πιθανότητας ιατρικού λάθους, απλήρωτες εφημερίες). Ειδικά στα επαρχιακά νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας και στα Περιφερειακά Ιατρεία η κατάσταση είναι δραματική, με γιατρούς να εφημερεύουν μέχρι και 15 μέρες το μήνα.
Τα βασικά σημεία του κυβερνητικού σχεδίου παραπέρα ελαστικοποίησης
Τα βασικά σημεία της πρότασης του υπουργείου είναι τα εξής:
Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 48 ώρες. Ο υπολογισμός δε θα γίνεται ανά βδομάδα αλλά με περίοδο αναφοράς το τετράμηνο. Αυτό σημαίνει για παράδειγμα ότι ένας γιατρός μπορεί να εφημερεύει για πάνω από ένα μήνα ή και περισσότερο, όλες τις καθημερινές, δωδεκάωρα.
Για πρώτη φορά επιχειρείται η νομοθέτηση του «opt out», δηλαδή με ατομική συναίνεση του γιατρού να αυξάνεται ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας από 48 στις 60 ώρες! Με δεδομένα τα προβλήματα από την υποστελέχωση σε γιατρούς και άλλους υγειονομικούς και με την απειλή της «αξιολόγησης», η ατομική συναίνεση μόνο τυπικό χαρακτήρα θα έχει. Τα φαινόμενα αυταρχισμού και αυθαιρεσίας, τα «εντέλλεσθε» που δίνουν και παίρνουν, οι πιέσεις διευθυντών και διοικήσεων, είναι οι «προάγγελοι» αυτών που πρόκειται να συμβούν, με την υπονόμευση της συλλογικής διαπραγμάτευσης μέσω των συνδικαλιστικών οργάνων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η «ελεύθερη» συναίνεση του γιατρού μόνο σαν κακόγουστο αστείο μπορεί να εκληφθεί. Από τη μια ο υπουργός Υγείας προπαγανδίζει ότι η «οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών» αποσκοπεί στην προστασία της υγείας και των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών, και από την άλλη τους καλεί «εθελοντικά» να τα απεμπολούν! Πώς θα καλύψει η κυβέρνηση τα τεράστια κενά που θα δημιουργηθούν - σε βάρος των ασθενών - από τη δικαιολογημένη άρνηση των γιατρών να δουλεύουν 60 και πάνω ώρες τη βδομάδα; Με τις «προσλήψεις» που δεν φτάνουν να αντικαταστήσουν ούτε αυτούς που συνταξιοδοτούνται;
Η «εξαίρεση» του 60ωρου θα αποτελεί τον κανόνα. Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι αυτό θα έχει ισχύ για 3 χρόνια, μέχρι να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις, είναι υποκριτικός, με δεδομένα τα μνημόνια διαρκείας, τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούν τη μείωση των δαπανών για Παιδεία, Υγεία και Πρόνοια, την εμπέδωση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής.
Στο σχέδιο νόμου, ως χρόνος εργασίας ορίζεται ο χρόνος κατά τον οποίο ο γιατρός βρίσκεται στο χώρο εργασίας. Προκύπτει αβίαστα ότι π.χ. η εφημερία ετοιμότητας, σε περίπτωση που δεν χρειαστεί να πάει ο γιατρός στο νοσοκομείο, δεν συμπεριλαμβάνεται στο χρόνο εργασίας. Ενώ βρίσκεται σε επιφυλακή για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ανά πάσα ώρα και στιγμή, θα θεωρείται ότι «αναπαύεται» και ενδεχομένως να μην πληρώνεται. Ετσι, παρόλο που προς το παρόν δεν ενσωματώνονται οι προβλέψεις της «έκθεσης Σέρκας», ανοίγει ο «ασκός του Αιόλου» για το σπάσιμο του χρόνου εργασίας σε επόμενη φάση, σε «ενεργό» και «ανενεργό».
Προβλέπεται ότι «σε περίπτωση μείωσης ή απώλειας» της προβλεπόμενης εβδομαδιαίας ανάπαυσης λόγω υπερωρίας χορηγείται ισοδύναμος αντισταθμιστικός χρόνος μέσα στις επόμενες 14 μέρες. Κανένας όμως «ισοδύναμος, αντισταθμιστικός χρόνος», μέρες μετά, δεν μπορεί να αντισταθμίσει τη συσσωρευμένη κούραση, την πρόωρη φθορά της υγείας.
Προβλέπεται ότι με υπουργική απόφαση θα μπορούν να ορίζονται τα Κέντρα Υγείας και οι Μονάδες Υγείας των ΔΥΠΕ που θα λειτουργούν σε 24ωρη βάση. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν περιοχές στις οποίες το βράδυ δεν θα υπάρχει κανένας γιατρός για τα επείγοντα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζονται στην ΠΦΥ.
Το νομοσχέδιο δεν χωράει βελτιώσεις, μόνη επιλογή η συνολική απόρριψή του
Συμπερασματικά, το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης ελαστικοποιεί παραπέρα το χρόνο εργασίας, σμπαραλιάζει κάθε κανονικότητα στο ωράριο, «απορρυθμίζει» κυριολεκτικά τη ζωή των γιατρών. Η ανάγκη για ξεκούραση, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο, για την αναγκαία καλή φυσική και ψυχική κατάσταση των γιατρών, βασική προϋπόθεση για να παράσχουν τις υπηρεσίες τους στους ασθενείς με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υπονομεύονται.
Η αυστηρή προσήλωση όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, και της σημερινής, στις αντιδραστικές ευρωενωσιακές οδηγίες που διευθετούν το χρόνο εργασίας, θα οδηγήσει σταδιακά στην ενσωμάτωση όσων αντιδραστικών ρυθμίσεων έχουν απομείνει, με αύξηση σε μία πορεία της περιόδου υπολογισμού του μέσου εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας από τους 4 στους 6 μήνες και στον 1 χρόνο, την κλιμακωτή επέκταση της εργάσιμης βδομάδας από 48 σε 65 μέχρι και 78 ώρες, την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς με την καθιέρωση της διαίρεσης του χρόνου εργασίας σε ενεργό και ανενεργό (εφημερία ετοιμότητας).
Το νομοσχέδιο - έκτρωμα δεν χωράει βελτιώσεις. Μία επιλογή έχουμε: Την απόρριψη στο σύνολο του.
Θέση αρχής η υπεράσπιση του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, χωρίς καμία μορφή διευθέτησης, στον αντίποδα των ευρωενωσιακών Οδηγιών και των ΠΔ.
Διεκδικούμε:
ü Σταθερό ημερήσιο 6ωρο, 5ήμερο, 30ωρο, με μία εφημερία τη βδομάδα, με ρεπό την επόμενη μέρα και επαρκή χρόνο ανάπαυσης κατά τη διάρκεια της εφημερίας.
ü Λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας των γιατρών από την πρόσθετη επιβάρυνση που οφείλεται στην υπερωριακή απασχόληση.
ü Ενταξη των γιατρών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά με κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος στα 55 για τους άντρες και στα 50 για τις γυναίκες.
ü Οι εφημερίες να υπολογίζονται ως συντάξιμος χρόνος.
ü Μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και άλλων υγειονομικών και υποστηρικτικού προσωπικού. Μονιμοποίηση όλων των επικουρικών, κατάργηση όλων των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
ü Επαναφορά των αποδοχών στο ύψος που ήταν πριν τις περικοπές και διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων.
ü Πλήρη χρηματοδότηση όλων των δημόσιων Μονάδων Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό και δωρεάν παροχή όλων των υπηρεσιών στο λαό, χωρίς περικοπές, πλαφόν και συν-πληρωμές.
Η πρότασή μας για το ωράριο των γιατρών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θέση μας για την ανάπτυξη ενός αποκλειστικά κρατικού, δωρεάν συστήματος Υγείας - Πρόνοιας σε όλα τα επίπεδα, πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο, τριτοβάθμιο. Είναι η μοναδική πρόταση που ανταποκρίνεται συνδυασμένα τόσο στις ανάγκες των γιατρών για ανθρώπινα ωράρια και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, όσο και στις ανάγκες των ασθενών για υψηλού επιπέδου, σύγχρονες και απολύτως δωρεάν υπηρεσίες Υγείας για όλο το λαό.
Η οργάνωση και ανάπτυξη της πάλης για τη διεκδίκηση λύσης στα οξυμένα προβλήματα στην Υγεία πρέπει να εντάσσεται στην προοπτική βαθύτερων κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών, για μια ανάπτυξη που θα έχει σαν κριτήριο την τεράστια δυνατότητα της επιστήμης, της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας να τίθενται στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Σε αυτές τις συνθήκες μπορούν να διασφαλιστούν τα εργασιακά, κοινωνικά και επιστημονικά δικαιώματα των γιατρών και να ολοκληρωθούν σαν επιστήμονες.


Αφροδίτη Ρέτζιου
Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ),μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΠΑΜΕ
Twitter Facebook

8:30:00 π.μ.
Χρειάστηκε λιγότερο από τέσσερις μέρες μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ την προηγούμενη Πέμπτη στις Βρυξέλλες, προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι οι επικίνδυνες αποφάσεις που πάρθηκαν εκεί για την αναβαθμισμένη παρουσία της λυκοσυμμαχίας σε μια σειρά μέτωπα, σε συνδυασμό με την επιδίωξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να αναλάβει ενεργότερους ρόλους στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ανοίγει για το λαό μας επικίνδυνους δρόμους εμπλοκής.
Το στίγμα έδωσαν τόσο η συμμετοχή στη ΝΑΤΟική επιχείρηση «Noble Jump» με την υποστήριξη στην ανάπτυξη δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία, όσο και η επίσκεψη ενός ακόμα ανώτατου ΝΑΤΟικού διοικητή στη βάση της Σούδας, που εκθείασε τη σημασία της - όπως και των υπόλοιπων υποδομών - στην υποστήριξη των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Κόμβος» για την αντιπαράθεση με τη Ρωσία
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο μεταφοράς ΝΑΤΟικών δυνάμεων στη Ρουμανία, όπου 6-14/6 θα γίνει η άσκηση του ΝΑΤΟ «Noble Jump 2017», στο διάστημα 29/5 - 2/6, κατέφτασαν στην Αλεξανδρούπολη και κατόπιν διεκπεραιώθηκαν από Ορμένιο σε Βουλγαρία, για να συνεχίσουν προς Ρουμανία, 274 άτομα, 232 τροχοφόρα και 9 ερπυστριοφόρα οχήματα των βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων και 227 στελέχη και 105 τροχοφόρα οχήματα των ισπανικών. Αντίστοιχα, 149 στελέχη και 19 τροχοφόρα οχήματα των αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων, καθ' οδόν για την ίδια άσκηση, κινήθηκαν επί του ελληνικού εδάφους, στο δρομολόγιο Κρυσταλλοπηγή - Προμαχώνας.
Υπολογίζεται ότι στη «Noble Jump 2017» συμμετέχουν περίπου 4.000 στελέχη Ενόπλων Δυνάμεων από 10 κράτη - μέλη της λυκοσυμμαχίας (Αλβανία, Βουλγαρία, Ην. Βασίλειο, ΗΠΑ, Ισπανία, Λετονία, Ρουμανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Πολωνία), στο πλαίσιο συγκέντρωσης πρόσθετων ΝΑΤΟικών δυνάμεων στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία.
Η τέτοια συγκέντρωση δυνάμεων, με «όχημα» και ασκήσεις, ήταν από τα θέματα όπου εστίασαν οι ΝΑΤΟικοί αξιωματούχοι, στη Σύνοδο Κορυφής της λυκοσυμμαχίας στις Βρυξέλλες, με τον γγ της Συμμαχίας, Γ. Στόλτενμπεργκ, να λέει πως η Ρωσία παραμένει πάντα στην ατζέντα, σημειώνοντας ότι «από το 2014 προχωρήσαμε στη μεγαλύτερη ανάπτυξη δυνάμεών μας από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου», τριπλασιάζοντας τη σύνθεση της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ σε 40.000 άνδρες και προωθώντας στις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία 4 πολυεθνικούς Σχηματισμούς Μάχης.
Δοκιμάζοντας μια «σημαντική δύναμη κρούσης»
Η άσκηση «Noble Jump» δεν είναι μια «οποιαδήποτε» άσκηση.
Οπως λεγόταν από το ΓΕΕΘΑ, σκοπός της είναι ο έλεγχος των διαδικασιών ανάπτυξης και λειτουργικότητας του επίλεκτου επιχειρησιακού σχηματισμού «Very High Readiness Joint Task Force - VJTF (Διακλαδική Δύναμη Υψηλής Ετοιμότητας), την «Αιχμή του Δόρατος» του ΝΑΤΟ, όπως τον αποκαλεί ο γγ της λυκοσυμμαχίας, Στόλτενμπεργκ, που αποτελεί τον πυρήνα της προαναφερθείσας Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ.
Οπως λέγεται, εξάλλου, από το ΝΑΤΟικό στρατηγείο της Νάπολης που την σχεδίασε, η εν λόγω άσκηση είναι μια «μεγάλη πρόκληση» σε ό,τι αφορά τα λεγόμενα λοτζίστικς (συστήματα διαχείρισης εφοδιασμού και υλικοτεχνικής υποστήριξης) και «θα δοκιμάσει τις ικανότητες όλων των συμμετεχόντων να διεκπεραιώσουν μια σημαντική δύναμη κρούσης όπου χρειαστεί».
Ο υποδιοικητής του Στρατηγείου της Νάπολης, υποστράτηγος Alain Parent, χαρακτήρισε την άσκηση «ακρογωνιαίο λίθο» για το ΝΑΤΟ αυτή τη χρονιά: «Είναι η πρώτη μεγάλης κλίμακας άσκησή μας για το 2017, η οποία προβλέπει μεταφορά σημαντικών δυνάμεών μας και του εξοπλισμού τους κατά μήκος της Ευρώπης».
«Υποστήριξη» από τα «φιλοξενούντα έθνη»
Η διοικητής του Στρατηγείου της Νάπολης, ναύαρχος Michelle Howard, μιλώντας για την προώθηση δυνάμεων προς Ρουμανία μέσω Ελλάδας και Βουλγαρίας, εξήρε «την υποστήριξη των φιλοξενούντων εθνών και τη στενή συνεργασία τους».
Η Ελλάδα, που συμμετέχει στην άσκηση παρέχοντας τέτοιες «υπηρεσίες φιλοξενούντος έθνους», τόσο κατά τη φάση ανάπτυξης των ΝΑΤΟικών δυνάμεων (29/5 - 2/6) όσο και κατά τη φάση αναδίπλωσής τους (17 - 22/6), παρέχει συγκεκριμένα: «Διευκολύνσεις» στον αερολιμένα και στο λιμένα Αλεξανδρούπολης κατά την εκφόρτωση και φόρτωση προσωπικού και μέσων. Καταλύματα στρατωνισμού για το προσωπικό. Συνοδεία και ασφάλεια κατά την είσοδο, διέλευση και έξοδό τους από τη χώρα. Λειτουργία και στελέχωση τοπικού συντονιστικού κέντρου υποστήριξης στην Αλεξανδρούπολη. Παροχή υπηρεσιών διοικητικής μέριμνας και υπηρεσιών υγείας. Παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών.
Θυμίζουμε, επίσης, ότι στην πρεμούρα της κυβέρνησης να παράσχει και τέτοιες υπηρεσίες στην ευρωατλαντική πολεμική μηχανή, είναι η 2η φορά μέσα σε λίγους μήνες που βάζει πλάτη ως «φιλοξενούν έθνος». Προηγήθηκε, τέλη Φλεβάρη, η εκφόρτωση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, από αμερικανικό πλοίο, 8 πολεμικών ελικοπτέρων των ΗΠΑ, που υπό το βλέμμα του ίδιου του Αμερικανού πρέσβη, Τζ. Πάιατ, συναρμολογήθηκαν στη ζώνη ευθύνης του ΟΛΘ και ακολούθως απογειώθηκαν για άσκηση του ΝΑΤΟ στην Πολωνία.
Βάση για επιχειρήσεις στα νότια
Ταυτόχρονα, κυβέρνηση και αρμόδιοι παράγοντες συνεχίζουν να διαφημίζουν την ικανότητα της χώρας να συνδράμει αποφασιστικά στην υλοποίηση ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και στα νότια, στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διόλου τυχαία, Δευτέρα και Τρίτη βρέθηκε στην Ελλάδα και συναντήθηκε με τον υπουργό Αμυνας, Π. Καμμένο, και τον Α/ΓΕΕΘΑ, ναύαρχο Ευ. Αποστολάκη, ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ (Supreme Allied Commander Transformation - SACT, νούμερο 2 στρατιωτικός διοικητή της λυκοσυμμαχίας στην Ευρώπη), Γάλλος στρατηγός Denis Mercier.
Επισήμως, συζητήθηκαν «το ευρύτερο πλαίσιο των προκλήσεων ασφαλείας που αντιμετωπίζει η συμμαχία, καθώς και οι προοπτικές μετεξέλιξής της».
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Α/ΓΕΕΘΑ επισήμανε, μεταξύ άλλων:
-- «Τη γεωπολιτική αστάθεια που παρατηρείται στην ευρύτερη περιοχή»,
-- «τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις για την προώθηση της στρατιωτικής συνεργασίας με κράτη των Βαλκανίων, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής»,
-- «την απαίτηση εκσυγχρονισμού της συμμαχικής δομής διοίκησης και ειδικότερα της νότιας πτέρυγας της συμμαχίας, προκειμένου να ανταποκρίνεται πληρέστερα στις προκλήσεις ασφαλείας»,
-- «τη σκοπιμότητα συνέχισης της ΝΑΤΟικής επιχείρησης ανάσχεσης των προσφυγικών ροών στο Αιγαίο» (η έλευση εδώ, κατόπιν πρόσκλησης και της ελληνικής κυβέρνησης, της ΝΑΤΟικής αρμάδας SΝMG2 που «δένει» τις ναυτικές δυνάμεις της λυκοσυμμαχίας που επιχειρούν στη Μαύρη Θάλασσα με αυτές που κινούνται στην Ανατολική Μεσόγειο, πάνω στον πλου ρωσικών πλοίων προς Συρία),
-- «την περαιτέρω προώθηση της χρησιμοποίησης του Κέντρου Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής στον τομέα της εκπαίδευσης στη θαλάσσια ασφάλεια (...) στο πλαίσιο της εξωστρεφούς δράσης του ΝΑΤΟ».
Ολα τα παραπάνω είναι προτεραιότητες της ντόπιας αστικής τάξης που βυθίζουν βαθύτερα το λαό σε μια δίνη επικίνδυνων εξελίξεων.
«Εξήρε τη συνεισφορά ενός ιδιαίτερα αξιόπιστου συμμάχου»
Από τη μεριά του, ο Mercier υπογράμμισε στις συνομιλίες του στην Αθήνα ότι «η Ελλάδα αποτελεί έναν ιδιαίτερα αξιόπιστο σύμμαχο του ΝΑΤΟ» και «εξήρε τη συνεισφορά των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στις συμμαχικές δράσεις», όπως λέγεται χαρακτηριστικά από πλευράς ΓΕΕΘΑ, παραπέμποντας στην υποστήριξη που παράσχουν ακριβώς για την υλοποίηση ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.
Μάλιστα, ο ΝΑΤΟικός διοικητής δεν περιορίστηκε στην επίσκεψη στην Αθήνα, αλλά, εν είδει άτυπης επιθεώρησης, πήγε στην Κρήτη όπου επισκέφτηκε:
-- Το Ναύσταθμο Κρήτης. Ενημερώθηκε για την οργάνωση, λειτουργία και τις τεχνικοεπισκευαστικές δυνατότητές του, κρίσιμο στοιχείο για την υποστήριξη ΝΑΤΟικών ναυτικών αποστολών στην Ανατολική Μεσόγειο.
-- Το προαναφερόμενο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής. Ενημερώθηκε αναλυτικά για τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες και τα σχολεία που αναπτύσσει «ως πιστοποιημένη ΝΑΤΟική εκπαιδευτική οντότητα».
-- Την 115 Πτέρυγα Μάχης, όπου ενημερώθηκε ανάμεσα σε άλλα και για «τη συνδρομή που παρέχει στην εκπλήρωση διεθνών αμυντικών υποχρεώσεων της Ελλάδας».

-- Το Πεδίο Βολής Κρήτης, άλλη μια «μοναδικών δυνατοτήτων» ΝΑΤΟική υποδομή στη χώρα.
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ © 2014-2017. All Rights Reserved.
Powered by Blogger

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget