ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Συμφωνίες και ανταγωνισμοί για το κεφάλαιο και σε βάρος των λαών

Η επίσημη επίσκεψη στα μέσα της περασμένης βδομάδας του Αλ. Τσίπρα στην Τουρκία ήταν σε μεγάλο βαθμό υπαγορευμένη από την επιδίωξη τμημάτων της αστικής τάξης να κλείσουν οι εκκρεμότητες, που αποτελούν τροχοπέδη στην αναγκαία για την κερδοφορία τους επιτάχυνση της συνεργασίας με τμήματα της τουρκικής αστικής τάξης, σε μια σειρά τομέων, οι οποίοι υποδείχτηκαν απ' τους πρωθυπουργούς των δύο κρατών στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στις δύο πλευρές του Αιγαίου μοιάζει να αξιοποιείται από τις δύο κυβερνήσεις ως ο απαραίτητος καταλύτης για μια τέτοια επιτάχυνση.

Απ' την άποψη αυτή ήταν πραγματικά αποκαλυπτικό το κύριο άρθρο της «Καθημερινής» την περασμένη Πέμπτη, απ' όπου τα ακόλουθα αποσπάσματα: «Οι καταστρεπτικοί σεισμοί τον Αύγουστο του 1999 υπήρξαν η αφορμή μιας προσεγγίσεως ουσιαστικής Ελλάδος και Τουρκίας (...) Στις μέρες μας το ανεξέλεγκτο ρεύμα προσφύγων και μεταναστών (...) ενδέχεται να λειτουργήσει ως καταλύτης για μια νέα αναθέρμανση των σχέσεων των δύο κρατών (...) Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε την Αγκυρα και είναι ενθαρρυντικό ότι οι συνομιλίες του με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου διεξήχθησαν σε καλή ατμόσφαιρα. Αρκεί να υπάρξει συνέχεια και συστηματική συνεργασία επί συγκεκριμένων θεμάτων και πέραν του μεταναστευτικού».

Ο αρθρογράφος απαντά και στις ενστάσεις που πρόβαλαν άλλα τμήματα της αστικής τάξης γύρω απ' τη χρησιμότητα ή την προετοιμασία αυτής της επίσκεψης, γράφοντας: «Οι αντιρρήσεις για την επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού δεν έλειψαν. Η αντιπαλότητα κάποιων δυτικών κυβερνήσεων με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εθεωρήθη από ορισμένους λόγος σοβαρότατος ώστε να μη μεταβεί στην Αγκυρα ο κ. Τσίπρας - πρώτος αυτός από τους πρωθυπουργούς, μετά τις τελευταίες εκλογές. Το αντίθετο, ωστόσο, επιβάλλει η κοινή λογική. Οταν οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση είναι αρμονικότατες, η πίεση των συμμάχων επί της χώρας μας γίνεται μεγαλύτερη προκειμένου να ικανοποιηθεί ο ισχυρότερος εταίρος με τη μεγαλυτέρα στρατηγική σπουδαιότητα».

Οσο για τα ζέοντα ζητήματα στις σχέσεις των δύο κρατών, δεν φαίνεται να αποτελούν εμπόδιο μπροστά στην οσμή κερδών: «Υπάρχουν πάντα βέβαια και τα θέματα τριβής και οξυτάτης αντιπαραθέσεως (...)Αλλά προβλήματα της φύσεως αυτής δεν επιλύονται εσπευσμένα. Υφίστανται και υπερκερώνται διά της ουσιαστικής συνεργασίας σε τομείς όπου η συνεργασία μπορεί να είναι αμοιβαία επωφελής...».

Η ελληνική αστική τάξη προσπαθεί να ισορροπήσει τις αντιφατικές σχέσεις ανταγωνισμού και συνεργασίας με την τουρκική, μέσα σε ένα ρευστό περιβάλλον στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, όπου εκδηλώνονται έντονες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και απειλές, σε μια περιοχή όπου εξελίσσεται ο σφοδρός ανταγωνισμός ΗΠΑ - ΕΕ με τη Ρωσία, η διαπάλη για τις ενεργειακές πηγές και τους δρόμους μεταφοράς τους. Συνεργασία για την από κοινού εκμετάλλευση των πηγών πλούτου κι ανταγωνισμός για τη μοιρασιά της λείας. Το έχουμε ξαναζήσει εδώ και πολλά χρόνια: Εναλλάσσεται η τάση συνεργασίας των δύο αστικών τάξεων με την τάση σφοδρού ανταγωνισμού.

Στο φόντο αυτό, οι Αλ. Τσίπρας και Α. Νταβούτογλου συμφώνησαν να εντατικοποιήσουν και να συντονίσουν τις προσπάθειες για διευκόλυνση κερδοφόρων συνεργασιών. Ανακοίνωσαν μάλιστα ότι στις αρχές Φλεβάρη θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία η 4η σύνοδος του Ελληνοτουρκικού Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, που ο Αλ. Τσίπρας ήδη απ' το 2014 χαρακτήριζε «καίριο εργαλείο για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων». Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας υπέδειξε ως πεδία συνεργασίας τον Τουρισμό, το Εμπόριο και την Ενέργεια, ενώ μίλησε για απευθείας σιδηροδρομική σύνδεση Κωνσταντινούπολης - Αθήνας.

Με τη σειρά του ο Αλ. Τσίπρας υποστήριξε πως «Ελλάδα και Τουρκία έχουν συμφέρον να εκμεταλλευτούν τις προκλήσεις και να έχουν ωφέλεια». Μίλησε για «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνηςπου θα συμβάλλουν στο Εμπόριο, στον Τουρισμό (...) Μέτρα και για τον ενεργειακό τομέα», ενώ εκτίμησε πως υπάρχει «κοινή αντίληψη ότι το Αιγαίο πρέπει να είναι θάλασσα συνεργασίας», εκτίμηση με την οποία έσπευσε να συμφωνήσει ο Α. Νταβούτογλου.

Ισως χάριν αυτής της συνεργασίας ο Αλ. Τσίπρας παρέπεμψε τη συζήτηση για τις τουρκικές παραβιάσεις στο απώτερο μέλλον, ενώ άφησε αναπάντητο τον ισχυρισμό Νταβούτογλου ότι πρόκειται για πρακτική κοινή και απ' τις δύο πλευρές.

Περισσότερο ομιλητικός για το περιεχόμενό της ήταν ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, κατά την επίσκεψή του προ ολίγων μηνών στην Τουρκία. Μεταξύ άλλων είχε δηλώσει ότι επιθυμία των δύο πλευρών είναι «να αναπτύξουμε ακόμα περισσότερο τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών», εξηγώντας: «Επικρατεί η εντύπωση ότι ο αριθμός των Τούρκων τουριστών που θα έρθουν στην Ελλάδα, θα ξεπεράσει φέτος τον αριθμό των Ρώσων τουριστών. Δηλαδή, ότι θα ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο. Το εμπορικό δυναμικό μεταξύ μας με την Τουρκία τετραπλασιάστηκε. Αυξήθηκαν οι επενδύσεις, ιδιαίτερα σε μαρίνες και σε ελληνικά νησιά».

Σε ό,τι αφορά την Ενέργεια είχε δηλώσει: «Ο αναδυόμενος ρόλος της Ελλάδας στο Ενεργειακό συνδέεται με τον ρόλο της Τουρκίας στο Ενεργειακό. Γιατί όταν συζητάμε για αγωγούς που έρχονται από το Αζερμπαϊτζάν ή από τη Ρωσία, αναφερόμαστε σε αγωγούς που περνάνε από την Τουρκία (...) Πρέπει να φτιάξουμε ισχυρά δίκτυα, και ενεργειακά και οδικά και σιδηροδρομικά (...) Οσον αφορά την αναζήτηση και την ανεύρεση αερίου στη Μεσόγειο, νομίζω ότι θα ωφελήσει όλους τους λαούς της περιοχής. Και θέλω να υπενθυμίσω ότι η συνεργασία μας με τρίτες χώρες, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, δεν στρέφεται ενάντια σε κανέναν, και μάλιστα νομίζω ότι θα κάνουμε μια καλή πρόταση στην τουρκική ηγεσία για τη συμβολή μας μαζί με την Τουρκία στην ασφάλεια της περιοχής».

Κατά τα λοιπά ο Α. Νταβούτογλου ζήτησε απ' τον Αλ. Τσίπρα τη στήριξη της Ελλάδας στην προσπάθεια ένταξης στην ΕΕ, στην οποία διαμήνυσε ότι έτσι θα ενδυναμωθεί «η στρατηγική θέση» της στην περιοχή. Αμεση ήταν η ανταπόκριση του Αλ. Τσίπρα, ο οποίος έσπευσε να εκφράσει την υποστήριξη της κυβέρνησής του στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα το Προσφυγικό, οι δύο πρωθυπουργοί αξίωσαν απ' την ΕΕ γενναία χρηματοδότηση προκειμένου να διαχειριστούν τις ροές και ιδιαίτερα η Τουρκία να τις συγκρατήσει εντός των συνόρων της. Φαίνεται πως συμφωνήθηκαν διμερής ελληνοτουρκική συνεργασία και συντονισμός «με στόχο την αποφασιστική αντιμετώπιση των διακινητών» αλλά και τεχνική συνεργασία των ακτοφυλακών των δύο κρατών. Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν οι δύο πρωθυπουργοί μετά την ολοκλήρωση των διμερών συνομιλιών, ο Α. Νταβούτογλου ανακοίνωσε ότι υπάρχει πρόταση για τριμερείς συνομιλίες Γερμανίας - Ελλάδας - Τουρκίας. Να σημειωθεί ότι λίγο πριν από την επίσκεψή του στην Τουρκία ο Αλ. Τσίπρας είχε επικοινωνήσει με την Α. Μέρκελ, ενώ αυτή είχε επαφές με τον Α. Νταβούτογλου στο περιθώριο των εργασιών του G20 πριν από λίγες μέρες στην Αττάλεια.

Με βάση τα προηγούμενα γίνεται παραπάνω από σαφές το κίνητρο των «πάρε - δώσε» με την πολιτική ηγεσία της Τουρκίας. Η ατζέντα όλων αυτών των συζητήσεων είναι γραμμένη απ' τα συμφέροντα ισχυρών τμημάτων των αστικών τάξεων των δύο κρατών και επ' ουδενί των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που δεινοπαθούν και στις δυο πλευρές του Αιγαίου. Συζητούν με κριτήριο τη μοιρασιά της πίτας που προκύπτει απ' τη γεωστρατηγική θέση του Αιγαίου, τις διαδρομές μεταφοράς Ενέργειας, τα όποια ενεργειακά κοιτάσματα υπάρχουν στην περιοχή.

Απ' την ίδια σκοπιά προσέγγισαν και το Προσφυγικό, με έγνοια για το πώς κάθε αστική τάξη θα εξασφαλίσει περισσότερα προνόμια και οφέλη απ' τις ροές των προσφύγων. Η Τουρκία φάνηκε απρόθυμη να φιλοξενήσει «hot spots» και έδειξε διατεθειμένη να παζαρέψει σκληρά για ανταλλάγματα και μάλιστα από θέση ισχύος έναντι της Ελλάδας (π.χ. διεκδίκηση και αναγνώριση ενός πιο αναβαθμισμένου ρόλου της στο Αιγαίο). Ας μην ξεχνάμε ότι μόλις προ ολίγου καιρού ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζ. Κ. Γιούνκερ, είχε βάλει ζήτημα κοινών περιπολιών στο Αιγαίο. Για το ίδιο ζήτημα ο αρθρογράφος της «Καθημερινής» που αναφέραμε παραπάνω υπέδειξε τη συμμετοχή της Τουρκίας στη Frontex, ώστε να έχουν προκάλυμμα τα σουλάτσα στο Αιγαίο! Μια τέτοια εξέλιξη ιμπεριαλιστικής συνεργασίας στην πραγματικότητα θα υποδαυλίσει τον ανταγωνισμό όχι μόνο μεταξύ ελληνικών και τουρκικών ανταγωνιστικών μονοπωλιακών συμφερόντων, αλλά και άλλων κρατών που ενδιαφέρονται για τη γεωστρατηγική θέση της περιοχής, ειδικά σε συνθήκες που η Μέση Ανατολή φλέγεται.

Αδιαμφισβήτητα πάντως οι συζητήσεις αυτές ξεδιπλώνονται σε μια βάση κοινή για τα δύο κράτη: Το ότι είναι μέλη της ιμπεριαλιστικής στρατιωτικο-πολιτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, άρα μέχρι τα μπούνια χωμένα σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επεμβάσεις, ότι είναι η Ελλάδα μέλος της ΕΕ και η Τουρκία υποψήφια για ένταξη. Μια βάση δηλαδή που αποκλείει κάθε σκέψη οι συνομιλίες και τα παζάρια να αφορούν στα λαϊκά συμφέροντα με άλλον τρόπο πέραν της υπονόμευσής τους.

Κι αυτό ανεξαρτήτως της έκβασης που θα έχουν, απ' το αν δηλαδή θα οδηγηθούν σε αντιπαραθέσεις με όξυνση του εθνικισμού στα δύο κράτη ή σε συμβιβασμούς και συμφωνίες που βεβαίως δεν θα απαλείψουν τους ανταγωνισμούς αλλά θα υποδαυλίσουν νέους και θα γεννήσουν νέα προβλήματα με τα σχέδια συνδιαχείρισης του Αιγαίου, αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων κ.λπ.

Οι λαοί να επαγρυπνούν. Η πείρα διδάσκει πως στο όνομα της ενδυνάμωσης της οικονομικής συνεργασίας των αστικών τάξεων και μέσα στο πλαίσιο των επιδιώξεων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καιροφυλακτούν κίνδυνοι για τα δικά τους συμφέροντα που δεν συναντώνται πουθενά με αυτά των μονοπωλίων, αλλά και για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Οι λαοί, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας, δεν πρέπει να τρέφουν καμία ελπίδα από αυτά τα περιφερόμενα ελληνοτουρκικά κυβερνητικά επιτελεία, που το μόνο που επιδιώκουν είναι η αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματιών, μέσα από τη ληστεία των κόπων των εργαζομένων και μέσα απ' την επικίνδυνη εμπλοκή σε σχεδιασμούς όπου μόνοι χαμένοι είναι οι λαοί.

Η λύση για τους δύο λαούς βρίσκεται στην ανάπτυξη της φιλίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης, στην κοινή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στις ενώσεις του, ενάντια στον εθνικισμό, στις στρατιωτικές δαπάνες, για το σεβασμό των συνόρων των δύο χωρών, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, καθώς κι ενάντια στην αιτία που τις προκαλεί: Τα μονοπώλια, τον καπιταλισμό, την εξουσία τους.

Ειδικό τέλος για να ... χτιστούν νέα σχολεία!

Στις πλάτες του εργαζόμενου λαού που στενάζει από τη φοροληστεία και την ανεργία, φορτώνει ο Δήμος Ωραιοκάστρου το κόστος για την ανέγερση σχολείων, προβάλλοντας ως πρόσχημα την κρίση και την αδυναμία της κεντρικής διοίκησης να εξασφαλίσει τα κονδύλια που απαιτούνται. Το βράδυ της Δευτέρας, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε, κατά πλειοψηφία, την επιβολή ειδικού τέλους για τα σχολεία, εμφανίζοντας το νέο χαράτσι ως τη μόνη ρεαλιστική και επιβεβλημένη λύση. Η απόφαση πέρασε με τις ψήφους των δημοτικών συμβούλων της παράταξης της ΝΔ που διοικεί το δήμο. Οι σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και των άλλων παρατάξεων της αντιπολίτευσης καταψήφισαν την πρόταση της Διοίκησης.

Το ειδικό τέλος που επιβλήθηκε είναι 0,30 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για όλους τους ηλεκτροδοτούμενους χώρους. Ο Δήμος υπολογίζει να έχει ετήσια έσοδα από το ειδικό τέλος, 1.175.000 ευρώ. Το επιχείρημα που προβλήθηκε για το νέο χαράτσι, ήταν ότι θα μπορούν κάθε 4 χρόνια να χτίζουν ένα καινούργιο σχολείο. Επίσης, εάν δεν κατασκευάζει το κράτος σχολεία, θα αυξάνουν το τέλος. Κι αν δεν βγαίνουν τα έξοδα συντήρησης, θα περάσουν στο «ανοιχτό σχολείο στην επιχειρηματικότητα» (καφέ και μπαρ τα απογεύματα στους σχολικούς χώρους), για να καλύπτουν τα έξοδα.

Η Διοίκηση του Δήμου επιβάλλει το νέο χαράτσι την ώρα που ο λαός τσακίζεται ήδη από την τρομερή άμεση και έμμεση φορολογία. Καλεί το λαό της περιοχής να πληρώνει διπλά και τρίδιπλα για τα ζητήματα της Παιδείας που θα έπρεπε να είναι δωρεάν και αποκλειστικά κρατικής ευθύνης και αρμοδιότητας.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» καταψήφισε την πρόταση της διοίκησης. Σε ανακοίνωσή της σημειώνει, μεταξύ άλλων: «Κατεύθυνση του κεφαλαίου, των κυβερνήσεών του, της ΕΕ είναι η αύξηση των πόρων της Τοπικής Διοίκησης, μέσα από την αυξανόμενη αντιλαϊκή επιδρομή. Πολιτική που με ζέση συνεχίζει η συγκυβέρνηση ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η απόφαση, είναι ενταγμένη στο γενικότερο στρατηγικό σχεδιασμό της δημοτικής αρχής μέχρι το 2019 που μεταξύ άλλων προβλέπει κι άλλες αυξήσεις δημοτικών τελών, τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, ανταποδοτικότητα από αθλητικούς και πολιτιστικούς φορείς, ιδιωτικοποιήσεις, έργα για τα μεγάλα συμφέροντα, μονάδα λυματολάσπης, αιολικά πάρκα. Μπροστά σε αυτές τους τις ενέργειες και μεθοδεύσεις οφείλουμε να αντιδράσουμε μαζικά και οργανωμένα. Να ακυρώσουμε εδώ και τώρα το άθλιο χαράτσι με πρόσχημα τη σχολική στέγη. Να αντισταθούμε ενωμένοι, μέσα από συλλόγους και επιτροπές αγώνα στην ενιαία αντιδραστική πολιτική και να την ανατρέψουμε».

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ Στο προσκήνιο ευρύτερες διεργασίες και μεθοδεύσεις

Το ζήτημα της «φύλαξης των συνόρων» επανέρχεται στο προσκήνιο, μετά τις δηλώσεις Βαλς ότι «δε γνωρίζουμε πώς έφτασε στη Γαλλία ο Αμπαούντ»

Ευρύτερες ενδοϊμπεριαλιστικές διεργασίες αναζωπυρώνονται εντός και εκτός γαλλικών συνόρων, μετά το μακελειό που σημειώθηκε ακριβώς πριν μια βδομάδα στη γαλλική πρωτεύουσα, αφαιρώντας τη ζωή συνολικά έως τώρα 130 ανθρώπων (πολλοί είναι οι τραυματίες σε κρίσιμη κατάσταση) και τροφοδοτώντας ραγδαίες εξελίξεις.

Εκτός από μια σειρά μέτρα καταστολής και την ένταση των σχεδιασμών που αφορούν την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία, στο προσκήνιο έρχεται όλο και περισσότερο και το θέμα της φύλαξης των συνόρων, που εδώ και βδομάδες αποτελεί πεδίο τριβών μεταξύ Ευρωπαίων εταίρων, σε στενή σύνδεση και με την «αντιμετώπιση», την υποδοχή και τον καταμερισμό των προσφυγικών ροών.

Μετά την προχτεσινή ανακοίνωση του εισαγγελέα Παρισιού ότι ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» των επιθέσεων της 13ης Νοέμβρη, Αμπντελχαμίντ Αμπαούντ, βρέθηκε νεκρός, ακολούθησαν δηλώσεις του Γάλλου πρωθυπουργού, Μανουέλ Βαλς, ότι «δε γνωρίζουμε πώς έφτασε στη Γαλλία ο Αμπαούντ». Μάλιστα, το βράδυ της Πέμπτης, μιλώντας στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο «Φρανς 2», ο Βαλς ζήτησε «κάθε χώρα που συνορεύει με τη Γαλλία να διαδραματίσει πλήρως το ρόλο που της αναλογεί, να αναλάβει τις ευθύνες της» και συμπλήρωσε όλο νόημα: «Αν η Ευρώπη δεν αναλάβει τις ευθύνες της, τότε πράγματι είναι όλο το σύστημα Σένγκεν που θα τεθεί υπό αμφισβήτηση».

Να θυμίσουμε ότι το ζήτημα του «ελέγχου των συνόρων» ήταν από τα πρώτα που άνοιξαν μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, με την κυβέρνηση να ενισχύει δραστικά τους ελέγχους και άλλα κόμματα να ζητούν ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο (Ρεπουμπλικάνοι) μέχρι και το άμεσο κλείσιμό τους (Εθνικό Μέτωπο).

Την ίδια στιγμή και ενώ την επόμενη βδομάδα ο Γάλλος Πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ, θα επισκεφτεί Ουάσιγκτον και Μόσχα, ώστε να συζητήσει με τους δύο ομολόγους του την ενίσχυση του «αντιτρομοκρατικού πολέμου», προχτές συνεδρίασε ξανά (για 2η φορά σε έξι μέρες) το Συμβούλιο Αμυνας και Εθνικής Ασφάλειας, καθώς είναι ολοφάνερο ότι τα «αντιτρομοκρατικά μέτρα» θα καταρτίζονται σωρηδόν το επόμενο διάστημα. Σύμφωνα με την ενημέρωση από την Προεδρία, «το Συμβούλιο εξέτασε όλα τα μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση της προστασίας των συμπολιτών μας στην επικράτεια», όπως και τις «λεπτομέρειες της διπλωματικής αντιμετώπισης της διαχείρισης της κατάστασης στη Συρία (σ.σ. ταξίδια σε Ρωσία και ΗΠΑ)», μεταξύ των οποίων και «σχέδιο ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ». Ακόμα, ο πρόεδρος «έδωσε τις απαραίτητες οδηγίες για την ένταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων που συνεχίζονται για την αντιμετώπιση του Ντάες (σ.σ. «Ισλαμικό Κράτος») σε Συρία αλλά και Ιράκ».

Ενδεικτική των προθέσεων της Γαλλίας να πρωτοστατήσει στον «αγώνα κατά της τρομοκρατίας» ήταν και η (αυτό)«κριτική» που άσκησε χτες στις Βρυξέλλες ο υπουργός Εσωτερικών, Μπερνάρ Καζνέβ,τονίζοντας ότι «ευχόμαστε η Ευρώπη, που έχασε πολύ χρόνο σε ένα σωρό ζητήματα που έχουν επείγοντα χαρακτήρα, να πάρει σήμερα τις αποφάσεις που επιβάλλονται».

Στο μεταξύ και ενώ συνεχίζονται οι δικαστικές και αστυνομικές επιχειρήσεις για τον εντοπισμό υπόπτων που σχετίζονται με τις επιθέσεις, πληθαίνουν καθημερινά τα ρεπορτάζ γαλλικών και διεθνών ΜΜΕ που συνδέουν την εξάπλωση των δικτύων των τζιχαντιστών ως αποτέλεσμα της κοινωνικής περιθωριοποίησης π.χ. φτωχών μουσουλμάνων. Τέτοια θέματα στήνονται σε εφημερίδες και τηλεοράσεις, με μαρτυρίες για τα «δύσκολα παιδικά χρόνια» ορισμένων από τα άτομα που σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν στις πρόσφατες αστυνομικές επιχειρήσεις, με αναλύσεις για τις φτωχογειτονιές του Παρισιού και των Βρυξελλών που εξελίσσονται σε «άντρα» του «Ισλαμικού Κράτους» (ΙΚ), αλείφοντας βούτυρο στο ψωμί της προσπάθειας των αστών να κρύψουν τις πρώτιστες αιτίες που γεννούν τέτοιες «τρομοκρατικές οργανώσεις». Να κρύψουν, δηλαδή, ότι τα αληθινά «θερμοκήπια» για κάθε ΙΚ δεν είναι άλλα από τους σχεδιασμούς και τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών, τους οποίους πληρώνουν οι λαοί με το αίμα τους, όχι μόνο στο πεδίο της μάχης, αλλά και στις γειτονιές που μένουν.

ΣΕΡΒΙΑ - ΝΑΤΟ Στόχος «στενότερης συνεργασίας»

Διήμερη επίσημη επίσκεψη στη Σερβία ολοκλήρωσε χτες ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, σε μία προσπάθεια να προωθήσει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στη συγκεκριμένη χώρα των Δυτικών Βαλκανίων και να μειώσει (άμα και όσο μπορέσει...) την εκεί ισχυρή επιρροή της Ρωσίας, αξιοποιώντας το ρευστό σκηνικό τρομολαγνείας που στήνεται στην Ευρώπη μετά τις επιθέσεις της 13ης Νοέμβρη στο Παρίσι.

Ο Στόλτενμπεργκ που έφτασε στο Βελιγράδι το βράδυ της Πέμπτης, συναντήθηκε χτες με το Σέρβο πρωθυπουργό, Αλεξάνταρ Βούτσιτς και υπουργούς της κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι ήρθε για να κάνει «μία νέα αρχή» στις σχέσεις του ΝΑΤΟ με τη Σερβία, προωθώντας μία «αμοιβαίως επωφελή στενότερη συνεργασία» από την ήδη υπάρχουσα, καθώς το Βελιγράδι συμμετέχει στο λεγόμενο πρόγραμμα «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη» του Βορειοατλαντικού Συμφώνου.

Κατά τη συνάντηση που είχε με το Σέρβο πρωθυπουργό, ο Στόλτενμπεργκ ανακοίνωσε πως το ΝΑΤΟ «επιστρέφει» στη Σερβία το δικαίωμα ελέγχου και χρήσης του εναέριου χώρου σε ακτίνα 25 χλμ. γύρω από το Κόσσοβο, κρίνοντας ότι δεν αποτελεί πλέον απειλή για τη σταθερότητα στην περιοχή.Αυτή η απαγόρευση για τη Σερβία, που δεν ήταν γνωστή έως σήμερα, φέρεται πως αποτελούσε μέρος της συμφωνίας του Κουμάνοβο για τον τερματισμό των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών που είχε υπογράψει η τότε κυβέρνηση της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας του Προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Ο πρωθυπουργός της Σερβίας χαιρέτισε την απόφαση του ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι «η Σερβία μετά από 16 χρόνια ανακτά τον έλεγχο του εναέριου χώρου σε ένα μεγάλο τμήμα της επικράτειας», σημειώνοντας ότι η Σερβία θα διατηρήσει τη στρατιωτική ουδετερότητα, αλλά είναι πρόθυμη να αναπτύξει τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ και να συνεισφέρει «στη μάχη κατά της τρομοκρατίας, την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης, την περιφερειακή σταθερότητα».

Από την άλλη,ο Στόλτενμπεργκ αναφέρθηκε στους βομβαρδισμούς του 1999 κατά των λαών της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, υποστηρίζοντας ότι τάχα δε στρέφονταν κατά του σερβικού λαού, αλλά κατά του Μιλόσεβιτς και για να... «σταματήσει το αιματοκύλισμα στην περιοχή»!

Νωρίτερα, στην έδρα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πραγματοποιήθηκε συζήτηση με αφορμή την τελευταία έκθεση του ΓΓ του διεθνούς Οργανισμού, Μπαν Γκι Μουν, για το Κοσσυφοπέδιο. Ο πρώτος αντιπρόεδρος της σερβικής κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών,Ιβιτσα Ντάσιτς, χαρακτήρισε απαράδεκτη την απόφαση του κοσσοβάρικου Συνταγματικού Δικαστηρίου να αναστείλει μέχρι νεωτέρας τη συμφωνία Σερβίας - Κοσσυφοπεδίου για τη συγκρότηση Ενωσης Σερβικών Δήμων στο προτεκτοράτο, απαιτώντας την άμεση εφαρμογή της.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ Με παραμύθια περί «διαπλοκής» κοιμίζουν το λαό

Ενας ακόμα κύκλος στο αντιλαϊκό μπαράζ της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έκλεισε με την ψήφιση μίας ακόμα παρτίδας προαπαιτούμενων, που φορτώνουν στις εργατικές - λαϊκές οικογένειες νέα δυσβάσταχτα δεινά για πάρα πολλά χρόνια. Η πολιτική εξαπάτηση και το παραμύθιασμα είναι δεύτερη φύση του ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε αυτό το προσόν προσφέρει στην άρχουσα τάξη τη δυνατότητα τού να μπορεί να περνά την αντιλαϊκή πολιτική χωρίς σοβαρές αναταράξεις. Σε αυτή την κατεύθυνση, αποσκοπώντας στην εξασφάλιση ανοχής και αναμονής από το λαό, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ λάνσαρε τα λεγόμενα «ισοδύναμα που θα μετριάσουν τις επιπτώσεις», προπαγάνδισε ότι «η συμφωνία είναι καλύτερη από αυτή που έκαναν οι προηγούμενοι», ότι «υπάρχουν κόκκινες γραμμές». Το τελευταίο διάστημα περιγράφουν το παραμύθι που λέγεται «καταπολέμηση της διαπλοκής που προσπαθεί να μας ανατρέψει». Μόνο που και αυτό το παραμύθι δεν έχει δράκο. Γιατί την ίδια στιγμή που τσακίζουν το λαό και καταγγέλλουν τη «διαπλοκή» και ορισμένους «νταβατζήδες», την ίδια στιγμή εξασφαλίζουν φοροαπαλλαγές, διευκολύνσεις, ζεστό χρήμα από ΕΣΠΑ και «πακέτο» Γιούνκερ, ιδιωτικοποιήσεις, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και όλα αυτά για λογαριασμό του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων.

Ας δούμε, όμως, πιο συγκεκριμένα:

-- Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η «Αυγή», έγραφε: «Μπορεί μέχρι τα Χριστούγεννα να σχεδιάζουν την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης οι νταβατζήδες και οι κρατικοδίαιτοι διαπλεκόμενοι που έχουν τρομάξει από τον έλεγχο που έχει δρομολογηθεί και θα τους ασκηθεί για τα θαλασσοδάνεια και τις άλλες λοβιτούρες, αλλά πλέον τα δόντια τους έχουν σαπίσει (...) Με τρεις εφημερίδες και τρία κανάλια δεν μπορείς να ανατρέψεις μια κυβέρνηση, πολύ περισσότερο όταν δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμιά εναλλακτική κυβερνητική λύση».

-- Την περασμένη Πέμπτη, στη Βουλή, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, στην ομιλία του, είπε ούτε λίγο - ούτε πολύ ότι η κυβέρνηση τα βάζει με το κατεστημένο. Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Καλούμε και τώρα όλες τις αριστερές και τις προοδευτικές δυνάμεις, ακόμα και αυτές που δείχνουν να μην κατανοούν ποια είναι σήμερα η κυρίαρχη σύγκρουση στην κοινωνία και φτάνουν να συκοφαντούν τον κόσμο του ΣΥΡΙZA, να σκεφτούν τι κρίνεται σήμερα στην κοινωνία, ποιος είναι απέναντι σε ποιον, να δουν ότι έχει αρχίσει μια σύγκρουση ανάμεσα στις κατεστημένες δυνάμεις και τις δυνάμεις που θέλουν να αλλάξουν την κοινωνία και να πάρουν τη θέση που πρέπει να πάρουν».

Και σε άλλο σημείο: «Δεν είναι εύκολο να τα βάζεις με κατεστημένα συμφέροντα ετών και δεκαετιών. Αυτό εννοούσα στην αρχή της ομιλίας μου, όταν απευθυνόμουν και στο ΚΚΕ και σε άλλες δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές, δημοκρατικές, αριστερές. Τους καλώ να δουν τη σύγκρουση η οποία υπάρχει εξ αντικειμένου (...)».

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η αναφορά περί κατεστημένου έγινε στο πλαίσιο συζήτησης νομοσχεδίου που προέβλεπε πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας λαϊκών οικογενειών που δεν μπορούν να πληρώσουν τη δόση του δανείου! Δηλαδή, νομοσχεδίου που παρέδιδε έρμαιο στις ορέξεις της καρδιάς του οικονομικού κατεστημένου καπιταλιστικού συστήματος, δηλαδή των τραπεζών και των επενδυτικών funds, τα σπίτια του λαού. Είχε, μάλιστα, το θράσος να καλέσει το ΚΚΕ να συμπράξει σε ένα έγκλημα σε βάρος του λαού και σε συνενοχή στην πολιτική που ευνοεί το μεγάλο κεφάλαιο...

Το ποιος είναι απέναντι σε ποιον, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του το έχουν κάνει ξεκάθαρο. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι απέναντι στο λαό και ο ΣΥΡΙΖΑ το υπηρετεί από κυβερνητική θέση. Με τις φοροαπαλλαγές σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που συμμετέχουν σε έργα φυσικού αερίου, με τα πακέτα που έχει προαναγγείλει ότι θα μοιράσει σε διάφορους «υγιείς επιχειρηματικούς ομίλους», με τις ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ. Και, κυρίως, με τα μέτρα που παίρνει και μειώνουν το λαϊκό εισόδημα και αφαιρούν δικαιώματα, γιατί ακριβώς αυτά ζητά το κεφάλαιο για να μπορέσουν να ανακάμψουν τα κέρδη του.

-- Τα παραμύθια περί καταπολέμησης της διαπλοκής δεν είναι κάτι το καινούργιο. Και πριν τις εκλογές και μετά από αυτές το εμφάνιζαν πότε - πότε. Είναι, όμως, αλήθεια ότι τώρα, σε νέες εντελώς διαφορετικές συνθήκες, μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη και τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, είναι ένα πολιτικό «χαρτί» στο οποίο ποντάρουν πολύ για να κρύψουν την αντιλαϊκή επέλαση. Καλό είναι, επίσης, να θυμηθούμε ότι η λεγόμενη «καταπολέμηση της διαπλοκής» είναι πάγιο αίτημα της γερμανικής κυβέρνησης, των δανειστών και μάλιστα ως όρος για να κλειστούν συμφωνίες, για να εκταμιευτούν δόσεις και τώρα και παλιότερα κ.λπ. Εκτός, λοιπόν, από το ζήτημα της εξαπάτησης, υπάρχει και ένας άλλος λόγος που, πράγματι, το ζήτημα «καταπολέμηση της διαπλοκής» έχει έρθει «στον αφρό». Είναι ο ρόλος που θέλει να παίξει η αστική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο να αναδειχτούν νέα επιχειρηματικά τζάκια, να μοιραστεί ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι σε δήθεν «υγιείς επιχειρηματίες». Και αυτό την ίδια στιγμή που ο λαός λεηλατείται.

-- Το φθινόπωρο του 2004, ο τότε πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, κατά τη διάρκεια γεύματος με βουλευτές της ΝΔ, φέρεται να έκανε μια δήλωση που μνημονεύεται ακόμα. «Η χώρα δεν μπορεί να κυβερνάται από πέντε νταβατζήδες» ή «δε θα αφήσω πέντε νταβατζήδες να χειραγωγούν τη χώρα», φέρεται να είχε δηλώσει. Ολως τυχαίως, η σκανδαλολογία υποδαυλιζόταν σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση «παζάρευε» με τους «νταβατζήδες» την αναδιανομή της πίτας - τέτοια προσπάθεια αντανακλούσε το περιβόητο νομοσχέδιο για το «βασικό μέτοχο» - αποζητώντας και ενίσχυση της θέσης της κατά τη διαδικασία αυτή. Ταυτόχρονα, σε μια περίοδο που η αντιλαϊκή επίθεση προχωρούσε ακάθεκτη και συνέτρεχαν λόγοι αποπροσανατολισμού του λαού. Οι ομοιότητες είναι προφανείς...

Η τακτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι σαφής. Διαμηνύει σε τμήματα του κεφαλαίου που δεν ευνοούνται σ' αυτή τη φάση απ' τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, να το πάρουν απόφαση ότι με αυτή την κυβέρνηση θα πορευτούν, αφού άλλωστε η τάξη τους δεν έχει εναλλακτική προσώρας. Κλείνει το μάτι σε άλλες μερίδες του κεφαλαίου ότι τα μηνύματα για την κερδοφορία τους είναι ενθαρρυντικά και ότι έχουν κάθε λόγο να συνεχίζουν να στηρίζουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Απευθύνεται στο λαό, καλλιεργώντας του αυταπάτες ότι η ανάκαμψη έρχεται και άρα θα λυθούν ως δια μαγείας τα προβλήματά του, αν όχι όλα, τα πλέον φλέγοντα π.χ. δουλειά. Οτι συνεπώς δεν πρέπει να αντιδρά, αλλά με τη σιωπή, την ανοχή και - γιατί όχι; - τη συναίνεσή του, να μην ταυτιστεί με τους «κρατικοδίαιτους διαπλεκόμενους», που σχεδιάζουν τάχα την ανατροπή της κυβέρνησης.

Η «σύγκρουση με το κατεστημένο»...

Μπορεί να μην είναι ούτε κατά διάνοια η πρώτη αστική κυβέρνηση που λανσάρει το παραμύθι της περιβόητης «σύγκρουσης με το κατεστημένο», όμως η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όσο κλιμακώνει την αντιλαϊκή της πολιτική για λογαριασμό του κεφαλαίου... «απογειώνει» το παραμύθιασμα σε νέα επίπεδα!

Κάπως έτσι, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, μιλώντας την Πέμπτη στη Βουλή, ήρθε να μας... εξηγήσει ποια είναι «η κυρίαρχη σύγκρουση στην κοινωνία», λέγοντας: «Καλούμε και τώρα όλες τις αριστερές και τις προοδευτικές δυνάμεις, ακόμα και αυτές που δείχνουν να μην κατανοούν ποια είναι σήμερα η κυρίαρχη σύγκρουση στην κοινωνία και φτάνουν να συκοφαντούν τον κόσμο του ΣΥΡΙZA, να σκεφτούν τι κρίνεται σήμερα στην κοινωνία, ποιος είναι απέναντι σε ποιον, να δουν ότι έχει αρχίσει μια σύγκρουση ανάμεσα στις κατεστημένες δυνάμεις και τις δυνάμεις που θέλουν να αλλάξουν την κοινωνία».

Πού τα είπε τα παραπάνω ο Γ. Δραγασάκης; Μα στη συζήτηση του νομοσχεδίου με το οποίο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ άνοιξε το δρόμο για να ξεσπιτώνονται τα χρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά, με γνώμονα - όπως λέει και το ίδιο το κείμενο του νομοσχεδίου - «να μην βλάπτονται τα συμφέροντα των πιστωτών», δηλαδή τα συμφέροντα των τραπεζών και κατ' επέκταση τα συμφέροντα συνολικά του κεφαλαίου!

Εχει δίκιο ο αντιπρόεδρος... Αν δεν είναι αυτό το νομοσχέδιο χαρακτηριστικό παράδειγμα «σύγκρουσης με το κατεστημένο», όπως και της «κυρίαρχης σύγκρουσης σήμερα στην κοινωνία», τότε ποιο είναι;

... και οι «κοινοί στόχοι»

Δεν αρκέστηκε όμως ο Γ. Δραγασάκης στο να «εξηγήσει» την «κυρίαρχη σύγκρουση». Κάλεσε και σε... «συστράτευση»!

«Εμείς δεν θα πάψουμε ποτέ», είπε, «να καλούμε σε συστράτευση σε στόχους κοινούς. Κατανοούμε ότι υπάρχουν θέματα, για τα οποία υπάρχουν διαφορές, αντιθέσεις. Δεν τους ζητούμε να συμμεριστούν τη δική μας ευθύνη. Ομως, νομίζω ότι δεν πρέπει με τη στάση τους να επιτρέψουν σε δυνάμεις αντιλαϊκές να περάσουν το σχέδιό τους».

Πού καλεί η κυβέρνηση το λαό να συστρατευτεί; Ποιοι είναι αυτοί οι «κοινοί στόχοι»; Είναι ο στόχος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, που θα πληρώσει και πάλι ο λαός. Είναι ο ίδιος ο αντιλαϊκός στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης, τον οποίο υπηρετούν τα μνημόνια και ο οποίος προϋποθέτει το παραπέρα τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων για την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Είναι ο στόχος της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμιστεί γεωστρατηγικά στην ευρύτερη περιοχή, τον οποίο σπεύδει να υπηρετήσει η συγκυβέρνηση με τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας και του λαού μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς...

Ας τελειώνει όμως το παραμύθι! Η διαμάχη μεταξύ «παλιών» και «νέων τζακιών», μεταξύ «κατεστημένων» και... «ριγμένων» τμημάτων του κεφαλαίου, είναι διαμάχη στο στρατόπεδο του αντιπάλου, δεν αφορά στα λαϊκά συμφέροντα. Η πραγματική σύγκρουση που αφορά το λαό είναι αυτή ανάμεσα στον ίδιο και το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News