Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV

Η διαθεσιμότητα αυτής της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Ελλάδας με τα μέτρα που εκτίθενται στο Μνημόνιο»...
Αυτό αναφέρεται ρητά στους όρους της «δανειακής σύμβασης»που έχει υπογραφεί ανάμεσα στο ελληνικό κράτος και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ). Η 4μηνη επέκτασητης δανειακής σύμβασης με την πλευρά της ΕΕ («Extension of the Master Financial Assistance Facility Agreement») φέρει φαρδιά - πλατιά την υπογραφή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο πλαίσιο της συμφωνίας - απόφασης στο Γιούρογκρουπ της 20ής Φλεβάρη.
Οι δύο αντιλαϊκές συμφωνίες (δανειακή σύμβαση - μνημόνιο) είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Οι εκταμιεύσεις έχουν όρο και προϋπόθεση την ολοκλήρωση των εκάστοτε αξιολογήσεων από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, μέσω των διαδοχικών «επικαιροποιήσεων» της αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτή ακριβώς η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και σήμερα.
Σύμφωνα με την απόφαση του Γιούρογκρουπ της 20ής Φλεβάρη, ο σκοπός της 4μηνης επέκτασης είναι η «επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης βάσει των συνθηκών στην τρέχουσα συμφωνία»,δηλαδή το γνωστό μνημόνιο. Η απόφαση αυτή δεν ήρθε για ψήφιση στην Ελληνική Βουλή (και ακόμα δεν έχει έρθει ούτε καν για «ενημέρωση»). Πέρα από την 4μηνη παράταση, συμφωνήθηκε ότι τα κεφάλαια ύψους 10,93 δισ. ευρώ, που ήταν διαθέσιμα στο «μαξιλάρι» (buffer) του ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, θα επιστρέφονταν στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), «άνευ δικαιωμάτων τρίτων για τη διάρκεια της επέκτασης». Ετσι, σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας, «εσωτερικού δανεισμού» και υφαρπαγής των διαθεσίμων από τα ασφαλιστικά ταμεία, ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, με Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ 26/2/2015) επέστρεψε αυτά τα κεφάλαια.
Το ίδιο το κείμενο της τρέχουσας δανειακής σύμβασης, μαζί με τις τροποποιήσεις και τις παρατάσεις, ανάμεσα σε άλλα, προβλέπει:
-- Ρητή παραίτηση της ελληνικής κυβέρνησης από κάθε ασυλία για τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται και στη συμφωνία με την ...«εθνικά υπερήφανη» συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, «η Ελλάδα, η Τράπεζα της Ελλάδας και το ΤΧΣ παραιτούνται αμετάκλητα και άνευ όρων από οποιαδήποτε ασυλία, της οποίας είναι ή ενδέχεται να καταστούν δικαιούχοι όσον αφορά τα περιουσιακά τους στοιχεία». Σε αυτό το πλαίσιο, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί έχουν νομικό «δικαίωμα» να προχωρήσουν σε κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου.
-- Η επίλυση τυχόν διαφορών «διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το Αγγλικό Δίκαιο» και θα «υπόκειται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου».
-- Ειδικές νομικές ρήτρες για το καθεστώς «ετεροδικίας». Για τις τυχόν «διαφορές», που μπορεί και να τους προκύψουν μελλοντικά, θα αποφασίζει κατ' αρχάς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, σύμφωνα με το «χρηματιστηριακό δίκαιο»...


«Καμία λίστα δεν μπορεί να τεθεί και δεν θα τεθεί υπεράνω της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής κυριαρχίας», επισημαίνει σε χτεσινή συνέντευξη ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Π. Λαφαζάνης, τα λεγόμενα του οποίου προϊδεάζουν για το εύρος της αντιλαϊκής κλιμάκωσης που θα ακολουθήσει. Σύμφωνα με τον ίδιο, «η Ελλάδα έχει πολλούς, βιώσιμους και ρεαλιστικούς εναλλακτικούς δρόμους για να αντιδράσει και μάλιστα να αντιδράσει επιτυχώς». Μάλλον πρόκειται για διαχειριστικούς ελιγμούς και παλινωδίες γύρω από τη διαμόρφωση του κατάλληλου μείγματος αντιλαϊκής πολιτικής.
Ανάλογες διαχειριστικές μανούβρες είχαν προηγηθεί και από άλλα κυβερνητικά στελέχη. «Το σενάριο της ρήξης είναι κάτι που το είχε πει και ο Γ. Βαρουφάκης στις προγραμματικές του δηλώσεις κι αυτό το έχει εκτιμήσει ο ελληνικός λαός», ισχυρίστηκε ο αναπληρωτής υπουργός Διεθνών και Οικονομικών Σχέσεων, Ευ. Τσακαλώτος. Στη συνέχεια αναδιπλώθηκε, διευκρινίζοντας ότι «αυτές τις μέρες εργαζόμαστε εντατικά για να βρεθεί αμοιβαία επωφελής και βιώσιμη λύση με τους εταίρους μας».
«Ο,τι πρέπει να καταβληθεί, θα καταβληθεί εγκαίρως και αυτό αφορά τους μισθούς και τις συντάξεις του Δημοσίου», δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Δ. Μάρδας, στη βρετανική εφημερίδα «Financial Times», σύμφωνα με την οποία δεν εγγυήθηκε την αποπληρωμή δόσης 450 εκατ. προς το ΔΝΤ στις 9 Απρίλη.
Σενάρια και υποβαθμίσεις
Την ίδια ώρα, το πρακτορείο «Ρόιτερς», επικαλούμενο αξιωματούχους της Ευρωζώνης, σημειώνει πως «κάποια στιγμή, όταν η κυβέρνηση δεν θα έχει διαθέσιμα ευρώ για να πληρώσει μισθούς ή λογαριασμούς, μπορεί να ξεκινήσει να εκδίδει υποσχετικούς τίτλους που θα λένε πως οι κάτοχοί τους θα λάβουν ένα ποσό Χ σε ευρώ κάποια στιγμή στο μέλλον». Πρόκειται, δηλαδή, για τα σενάρια που αφορούν στην κυκλοφορία ενός τύπου «παράλληλου νομίσματος» ως εναλλακτικού τρόπου ορισμένων πληρωμών σε συνδυασμό με το ευρώ. Το σενάριο αυτό απέρριψε ως «απολύτως αβάσιμο» ο Δ. Μάρδας.
«Σενάριο φαντασίας» χαρακτηρίζουν κυβερνητικοί κύκλοι τα περί παύσης πληρωμών προς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Διευκρινίζουν ότι οι προηγούμενες αναφορές τους πως δεν πρόκειται η κυβέρνηση να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους από «ίδιους πόρους», εάν οι δανειστές δεν προχωρήσουν άμεσα στην εκταμίευση των δόσεων τις οποίες καθυστερούν από το 2014, αποτελούν καταγραφή της πορείας της διαπραγμάτευσης και το επίμαχο σημείο δεν κάνει τίποτε περισσότερο από το να επαναλαμβάνει σημείο της επιστολής του πρωθυπουργού προς τους ηγέτες της Ευρωζώνης.
Από την πλευρά του, ο αμερικανικός οίκος «πιστοληπτικής αξιολόγησης» «Fitch» προχώρησε αιφνιδιαστικά το βράδυ της Παρασκευής σε ραγδαία υποβάθμιση μακροπρόθεσμης αξιολόγησης του ελληνικού κράτους κατά τρεις βαθμίδες (από Β σε CCC). Η δημοσιοποίηση των αξιολογήσεων πραγματοποιείται βάσει συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος και υπόκειται σε συγκεκριμένους περιορισμούς, εκτός εάν υπάρχει έκτακτο γεγονός που αφορά σε σημαντική επιδείνωση της πιστοληπτικής ικανότητας κάποιου κράτους. Αυτός είναι και ο λόγος της έκτακτης δημοσιοποίησης για την Ελλάδα που κανονικά προγραμματιζόταν για τις 15 Μάη. Ο «Fitch» προχώρησε επίσης σε καθοδική αναθεώρηση των εκτιμήσεων σχετικά με την ανάκαμψη του ΑΕΠ μόλις στο 0,5% για το 2015 (έναντι 1,5% στην προηγούμενη εκτίμηση το Γενάρη του 2015), ενώ αμφισβητεί τη δυνατότητα επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος, ακόμα και αν υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές, λόγω της μείωσης στην εγχώρια ζήτηση και της ρευστότητας του ιδιωτικού τομέα και κατά συνέπεια των επιπτώσεων που θα έχουν στα φορολογικά έσοδα.
Παράλληλα, ο «Fitch», παρότι διατηρεί ως βασικό σενάριο την επίτευξη ενός «συμβιβασμού» μεταξύ του ελληνικού κράτους και των δανειστών, τονίζει τις «αβεβαιότητες» σχετικά με την «έγκαιρη εκταμίευση» από τις δόσεις των δανείων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, καθώς και την επιδείνωση των συνθηκών ρευστότητας στις τράπεζες και σε αρκετές ελληνικές επιχειρήσεις. Επιπλέον, ο αμερικανικός οίκος σημειώνει ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος επιβολής «κεφαλαιακών ελέγχων», για να περιοριστούν οι εκροές καταθέσεων από τις τράπεζες. Πρόκειται για το σενάριο επιβολής πλαφόν στα ημερήσια όρια ανάληψης από τραπεζικούς λογαριασμούς καθώς και επιβολή ελέγχων σε ό,τι αφορά τις εμπορικές και άλλες δοσοληψίες με το εξωτερικό.

Το πακέτο με τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, που κρίνονται απαραίτητες για το κεφάλαιο, «αμπαλάρουν» τις μέρες αυτές η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τα επιτελεία των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (Κομισιόν - ΕΚΤ - ΔΝΤ). Τα παζάρια έχουν πλέον περάσει σε αρκετά προχωρημένο επίπεδο, αποτελούν τμήμα των αντιλαϊκών διεργασιών που εξελίσσονται με φόντο την καπιταλιστική κρίση, τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, με τις συνεχιζόμενες αξιολογήσεις της αντιλαϊκής πολιτικής, η επιτυχής ολοκλήρωση των οποίων αποτελεί όρο και προϋπόθεση για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης προς το ελληνικό αστικό κράτος και τους τραπεζικούς ομίλους. Η τρέχουσα περίοδος σηματοδοτείται από την αντιλαϊκή συμφωνία - απόφαση στο Γιούρογκρουπ της 20ής Φλεβάρη, από την τετράμηνη επέκταση της δανεικής σύμβασης και βέβαια του αντιλαϊκού προγράμματος (μνημόνιο) που είναι άρρηκτα δεμένο με τη δανειακή σύμβαση. Την ίδια ώρα, η συγκυβέρνηση συγκεντρώνει τα χρηματικά διαθέσιμα ασφαλιστικών ταμείων και δημόσιων φορέων, προκειμένου να αποπληρώσει το κρατικό χρέος στο «ακέραιο και εγκαίρως»καταπώς προβλέπει η συμφωνία της στο Γιούρογκρουπ. Πρόσθετο «ατού» της συγκυβέρνησης στα παζάρια με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς αποτελεί η επιχείρηση είσπραξης των «ληξιπρόθεσμων οφειλών» της λαϊκής οικογένειας, για τα βαριά χαράτσια και τους φόρους της «μνημονιακής περιόδου»...
Η κατάρτιση της «ολοκληρωμένης λίστας» με τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, συζητείται στο πλαίσιο του λεγόμενου «Brussels Group», δηλαδή της διαβούλευσης που διενεργείται ανάμεσα στα υψηλόβαθμα κλιμάκια των ιμπεριαλιστικών Οργανισμών (Κομισιόν - ΔΝΤ - ΕΚΤ) με τους εκπροσώπους της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στο κυβερνητικό κλιμάκιο θα μετέχουν τα πολιτικά στελέχη και οι κυβερνητικοί σύμβουλοι του υπουργείου Οικονομικών Ε. Παναρίτη, Γ. Χουλιαράκης και Ν. Θεοχαράκης. Στόχος, σε αυτήν τη φάση, είναι η «ωρίμανση των διαβουλεύσεων στο επίπεδο των εμπειρογνωμόνων», ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη συνέχισή τους στο πλαίσιο της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ και στη συνέχεια σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Παράγοντες της Κομισιόν χαρακτήρισαν τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες«θετικό σήμα που δείχνει πρόοδο με εποικοδομητικό τρόπο», σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι «απομένει πολλή δουλειά ακόμη».
Στα σκαριά τα επόμενα αντιλαϊκά μέτρα
Από τα 3 δισ. ευρώ ξεκινούν τα πρόσθετα «κοστολογημένα» αντιλαϊκά μέτρα για το 2015, τα οποία έρχεται να προτείνει η συγκυβέρνηση για το 2015, ομολογώντας πλέον ότι, επί της ουσίας, η κατάθεση συμπληρωματικού κρατικού προϋπολογισμού βρίσκεται προ των πυλών. Πρόκειται για μέτρα που εντοπίζονται στο σκέλος διόγκωσης των φορολογικών εσόδων, ενώ πέρα και πάνω από αυτά, η συγκυβέρνηση έχει ομολογήσει τις προθέσεις της, στην κατεύθυνση της παραπέρα συρρίκνωσης των κρατικών κονδυλίων που σχετίζονται με την κάλυψη των λαϊκών αναγκών.
«Η λίστα δεν περιλαμβάνει υφεσιακά μέτρα και οι μεταρρυθμίσεις/δράσεις θα επιτρέψουν την επανεκκίνηση της οικονομίας», ισχυρίζονται οι κυβερνητικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες οι «μεταρρυθμίσεις/δράσεις για πρώτη φορά δεν θα οδηγήσουν στα ταμεία τους "συνήθεις υπόπτους", αλλά θα πληρώσουν επιτέλους οι έχοντες και κατέχοντες».
Και ενώ λέει αυτά, την ίδια ώρα, η επίθεση του κεφαλαίου απέναντι στα λαϊκά στρώματα, δυναμώνει τόσο σε απόλυτα όσο και σχετικά μεγέθη.
Ειδικότερα:
  • Ο πήχης της εκτιμώμενης καπιταλιστικής ανάκαμψης για το 2015 κατεβαίνει στο 50% των προηγούμενων επίσημων εκτιμήσεων και διαμορφώνεται στο 1,4% από 2,8% που προέβλεπαν η Κομισιόν και οι άλλοι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί. Σε αυτό το πλαίσιο, τα πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα (τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ, για το 2015) θα κλιμακωθούν ανεξάρτητα από την προβλεπόμενη μείωση της μάζας των λαϊκών εισοδημάτων, αλλά και του επιπέδου της λαϊκής κατανάλωσης, πάνω στα οποία υπολογίζονται οι κάθε είδους άμεσοι και έμμεσοι φόροι και χαράτσια. Είναι φανερό πως ο πυρήνας των νέων αντιλαϊκών μέτρων δεν θα αφορά μόνο στο 2015, αλλά αντίθετα θα αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα, και για τα επόμενα χρόνια.
  • Μάλιστα, ο νέος στόχος για το «πρωτογενές πλεόνασμα» για το 2015 κατεβαίνει στο 1,5% του ΑΕΠ (από 3,5%) προκειμένου κατ' αυτόν τον τρόπο να υποστηριχτεί η προβλεπόμενη αναιμική, όπως οι ίδιοι λένε, όσο και εξαιρετικά αβέβαιη καπιταλιστική ανάκαμψη (1,4%).
Αναδιαρθρώσεις για το κεφάλαιο
Στα εξεταζόμενα αντιλαϊκά σενάρια βρίσκεται και αυτό της μαζικής μετάταξης εμπορευμάτων λαϊκής κατανάλωσης (τρόφιμα κ.ά.), με επιβολή ΦΠΑ στο 23% (από 13%). Σε κάθε περίπτωση, η τέτοια εξέλιξη ισοδυναμεί με την παραπέρα απογείωση της φοροληστείας, ενώ η ίδια η συζήτηση, ανεξάρτητα από την επιλογή του τελικού μείγματος πολιτικής, αποκαλύπτει το εύρος των αντιλαϊκών μέτρων που θα εφαρμοστούν στην επόμενη φάση.
Από την άλλη, σχεδιάζονται προκλητικές ρυθμίσεις φορολογικής αμνήστευσης για τους «έχοντες και κατέχοντες», προκειμένου, έναντι συμβολικού φόρου, να επανεισαγάγουν στις ελληνικές τράπεζες κεφάλαια που φυγάδευσαν σε τράπεζες του εξωτερικού. Να σημειωθεί ότι αντίστοιχες ρυθμίσεις φορολογικής αμνήστευσης για τις μερίδες της πλουτοκρατίας έχουν εφαρμοστεί και άλλες φορές στο παρελθόν, αλλά με αμελητέα έσοδα για το κρατικό ταμείο. Είναι φανερό πως η κάλυψη του εισπρακτικού στόχου θα προέλθει από την εφαρμογή και άλλων αντιλαϊκών μέτρων.
Μεταξύ των προτάσεων, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, υπάρχει το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων σε «στρατηγικούς επενδυτές», στους οποίους πέρα από τα μετοχικά πακέτα θα εκχωρηθούν και η διοίκηση των νευραλγικών υποδομών, όπως στα μεγάλα λιμάνια και τα περιφερειακά αεροδρόμια. Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομίας Γ. Σταθάκης, σημείωσε πως η «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ θα επανεξεταστεί, τονίζοντας ότι στην παρούσα φάση ο διεθνής Οργανισμός παρέχει τεχνογνωσία σχετικά με την αναδιοργάνωση του δημόσιου τομέα και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Είναι φανερό δηλαδή το γεγονός ότι σε ισχύ θα παραμείνει και ο πυρήνας των αναδιαρθρώσεων στη βάση της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ, που πέρασε η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.
Ειδικότερα, στους σχεδιασμούς της συγκυβέρνησης περιλαμβάνονται και τα παρακάτω:
-- «Επανεξέταση φοροαπαλλαγών», συμπεριλαμβανομένων τωνμειωμένων συντελεστών ΦΠΑ, που θα πρέπει να επανεξεταστούν και να εκσυγχρονιστούν.
-- «Καλύτερη στοχοθέτηση των κοινωνικών παροχών», με τηνεπανεξέταση και των εξαιρέσεων από τις γενικές διατάξεις του συνταξιοδοτικού συστήματος. Πρόκειται για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης σε κατηγορίες εργαζομένων, καθώς και για παραπέρα περικοπές κοινωνικών επιδομάτων σε κατηγορίες των λαϊκών στρωμάτων.
-- Διαχείριση με αποτελεσματικό τρόπο των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Στόχος είναι να αποδεσμευθούν κεφάλαια από επισφαλή δάνεια, στις προτεραιότητες που αφορούν στη χρηματοδότηση των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων.
-- Αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ από την άμεση εφαρμογή μέτρου ή δέσμης άλλων αντιλαϊκών μέτρων «ισοδύναμης απόδοσης» για το κρατικό Ταμείο.
-- Παρεμβάσεις στο δημόσιο τομέα, με στόχο την παραπέρα μείωση των κρατικών δαπανών.
-- Πρόταση σχετικά με τη διανομή του «επενδυτικού πακέτου» Γιούνκερ που αναλογεί στους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους και τις ισχυρές επιχειρήσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο, «θα δημιουργηθεί με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών και διεθνών εταίρων, βάση δεδομένων για τις περιουσίες(σ.σ. περιουσιολόγιο)που θα βοηθά τις φορολογικές αρχές να αξιολογήσουν την ακρίβεια των προηγούμενων δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος». Να σημειωθεί ότι στο λεγόμενο «περιουσιολόγιο» θα «φακελώνονται» και οι δαπάνες της λαϊκής οικογένειας, όπως για ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο, ύδρευση, προκειμένου αυτές να αποτελέσουν τεκμήριο εισοδήματος...


Τη βδομάδα που μας πέρασε στον απόηχο της συνάντησης Τσίπρα - Μέρκελ και με αφορμή την επέτειο της 25ης του Μάρτη περίσσεψαν από πλευράς κυβέρνησης οι κορόνες περί «εθνικής υπερηφάνειας». Πίσω, όμως, από αυτές τις κορόνες, τα εθνικιστικά κηρύγματα «εμφυλιοπολεμικού τύπου» που ακούσαμε από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, αλλά και τις δηλώσεις μελών των ΟΥΚ - για ακόμα μια φορά στην παρέλαση - ότι θα «πάρουν την Πόλη» υπάρχει η προσπάθεια, οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα να αναγνωρίσουν ως πατριωτικούς τους στόχους που καθορίζει το κεφάλαιο, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Γι' αυτό, άλλωστε, και παρεμβαίνοντας ιδεολογικά ο Αλ. Τσίπρας στην ομιλία του στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο για το 1821 παρουσίασε μια εικόνα της «ελληνικής επανάστασης» χωρίς ταξικές αντιθέσεις και αντιτιθέμενα κοινωνικά συμφέροντα, υποβιβάζοντας συνειδητά τον κοινωνικό χαρακτήρα της επανάστασης, αλλά και την ταξική πάλη στους κόλπους των «επαναστατημένων». Το επιχείρημα γνωστό και χιλιοπαιγμένο: Ολοι μαζί οι Ελληνες ως έθνος μπορούν να τα καταφέρουν.
«Εθνικά υπερήφανη» διαπραγμάτευση
Ως στοιχείο της «εθνικά υπερήφανης» διαπραγμάτευσης προβλήθηκαν από πλευράς των κυβερνητικών επιτελείων τα αποτελέσματα της συνάντησης Τσίπρα - Μέρκελ στο Βερολίνο. Συσκοτίζοντας, βεβαίως, ότι ο πρωθυπουργός προσήλθε στο τραπέζι ως ανισότιμος εταίρος, όπως άλλωστε είναι φυσικό να συμβαίνει μέσα σε ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες, ζητώντας διευκολύνσεις για λογαριασμό του κεφαλαίου της χώρας του και δίνοντας διαβεβαιώσεις συνέχισης των αντιλαϊκών δεσμεύσεων. Ετσι ο Αλ. Τσίπρας δεσμεύτηκε για την ολοκλήρωση της «διαδικασίας δημοσιονομικής προσαρμογής» και την υλοποίηση «μεγάλων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Ο ίδιος, μάλιστα, εμφανίστηκε να κατηγορεί τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι «δεν ολοκλήρωσαν αξιολογήσεις σε προγράμματα στα οποία είχαν δεσμευτεί»! Δηλαδή, τους έκανε και κριτική γιατί δεν εφάρμοσαν κατά γράμμα τα μνημόνια που ο ίδιος δήλωνε ότι είναι για σκίσιμο! Μετά από αυτές τις δηλώσεις, αυτονόητα ήταν τα χαμόγελα ικανοποίησης, με τα οποία υποδέχτηκε το μεγάλο κεφάλαιο τις συναντήσεις και τους συμβιβασμούς στα κέντρα της ΕΕ, με τους «θεσμούς» της τρόικας και τη συνάντηση στο Βερολίνο.
Πατριωτικό καθήκον το χαράτσωμα
Σε ύψιστο πατριωτικό καθήκον από τις πρώτες μέρες της η συγκυβέρνηση έχει αναγορεύσει τη συνέχιση του χαρατσώματος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που κλήθηκαν και με το περίφημο νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις, αλλά ακόμα και με ατομικές προσκλήσεις να πληρώσουν τα αντιλαϊκά μνημονιακά και μη χαράτσια (π.χ. ΕΝΦΙΑ - ΕΤΑΑ - ΕΕΤΗΔΕ, εισφορές αλληλεγγύης και επιτηδεύματος, ΦΠΑ, κ.ά.). Στην πράξη, αυτό που συμβαίνει είναι πως με πρόσχημα τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε εφορίες και ασφαλιστικούς φορείς των λαϊκών στρωμάτων, η κυβέρνηση προχωρά σε νέες κρατικές επιδοτήσεις για το μεγάλο κεφάλαιο. Οπως έχει ήδη υποστηριχτεί από τη σχετική αρθρογραφία στο «Ριζοσπάστη», ο σχετικός νόμος λειτουργεί σε δύο επίπεδα: Αφενός εξασφαλίζει έσοδα στα κρατικά ταμεία, που στη συνέχεια θα αξιοποιηθούν για στήριξη καπιταλιστικών επενδύσεων, αφετέρου δίνει «ανάσα» ρευστότητας σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, απαλλάσσοντάς τες από πρόστιμα και προσαυξήσεις. Δηλαδή, να πληρωθούν όλα τα χαράτσια που οδήγησαν το λαό στη χρεοκοπία και στην εξαθλίωση. Στόχος είναι να γεμίσουν γρήγορα τα ταμεία του αστικού κράτους, με βάση την εφαρμογή των αντιλαϊκών νόμων και του ισχύοντος κρατικού προϋπολογισμού που υλοποιεί το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Την ίδια στιγμή, ετοιμάζεται νέο φορολογικό κουστουμάκι για τους εργαζόμενους, με βάση όσα ακούγονται για αύξηση στις κλίμακες του ΦΠΑ που περιλαμβάνονται στη νέα λίστα μέτρων που συζητά η συγκυβέρνηση με την ομάδα Βρυξελλών (βλέπε: τρόικα).
Πατριωτικό καθήκον και το «χέρι» σε αποθεματικά και διαθέσιμα;
Η βδομάδα έκλεισε μ' ένα κόλπο γκρόσο: Συντονισμένα, στελέχη της κυβέρνησης σε ΟΑΕΔ και Περιφέρεια από εκεί που θα έσκιζαν τα μνημόνια και δεν αναγνώριζαν το κρατικό χρέος, μετέφεραν σε μια νύχτα τα διαθέσιμα των οργανισμών στην Τράπεζα της Ελλάδας για να αντιμετωπίσει το κράτος τα προβλήματα ρευστότητας που αφορούν στην αποπληρωμή του κρατικού χρέος και την κάλυψη λειτουργικών αναγκών του. Κι αυτό την ώρα που, όπως επεσήμαναν οι περιφερειακοί σύμβουλοι του ΚΚΕ, «τα λαϊκά σπίτια στη Δυτική Αθήνα και σ' άλλες περιοχές της Αττικής πνίγονται με την πρώτη βροχή λόγω έλλειψης αντιπλημμυρικής προστασίας. Σχολεία και παιδικοί σταθμοί λειτουργούν υπό άθλιες συνθήκες, λιποθυμούν μαθητές από την ασιτία. Οι πόροι αυτοί αντί να διατίθενται για μια σειρά ζωτικές παρεμβάσεις για την ανακούφιση του λαού της Αττικής, με ευθύνη της Περιφερειακής Αρχής, καταλήγουν σε δόσεις του χρέους που δημιουργήθηκε από το μεγάλο κεφάλαιο. Ετσι για άλλη μια φορά το χρέος το πληρώνει ο λαός και όχι αυτοί που το δημιούργησαν».
Ανάλογης στόχευσης και η σχετική απόφαση στον ΟΑΕΔ, που έκανε καθαρό ότι το θέμα δεν είναι λογιστικό ή οικονομοτεχνικό, αλλά αμιγώς πολιτικό. Αφορά συνολικά τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους ανέργους, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, που από τη θέση που θα πάρουν αναλόγως κρίνονται. Η κυβέρνηση έκανε επίκληση του «πατριωτισμού», για να περάσουν οι σχετικές αποφάσεις.
Την ίδια, όμως, στιγμή με προκλητικό τρόπο τα κέρδη του κεφαλαίου παραμένουν ανέγγιχτα, δείχνοντας καθαρά το τι είδους πατριωτισμό επικαλείται η κυβέρνηση.
Ομως, δίκαιο και πατριωτικό για την εργατική τάξη είναι να μη συναινέσει στη μεταφορά των διαθέσιμων στο παιχνίδι του εσωτερικού δανεισμού, στην κάλυψη των πιστωτών, να μην επιτρέψει, δηλαδή, να δοθεί η ρευστότητα των οργανισμών και των ασφαλιστικών φορέων για να καλυφθούν χρέη που δε δημιούργησαν οι εργαζόμενοι.
«Επανεκκίνηση της οικονομίας» για όλους;
Στο μεταξύ, ενόψει της διαπραγμάτευσης που είναι ήδη σε εξέλιξη με τους δανειστές από την αρχή της βδομάδας, η κυβέρνηση επαίρεται ότι σε μόλις δύο μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων της ήδη οδηγεί σε «επανεκκίνηση την οικονομία». Γι' αυτό διαβεβαιώνει ότι στη λίστα νέων μέτρων και αναδιαρθρώσεων που διαπραγματεύεται με τους εταίρους δεν υπάρχουν νέα υφεσιακά μέτρα.
Κρύβει όμως ότι «μη υφεσιακά μέτρα» δε σημαίνει κατ' ανάγκη και φιλολαϊκά. Πολύ περισσότερο, που, όπως αποδείχθηκε και με την πρόσφατη επίσκεψη εργοδοτικών φορέων στη ΝΔ, αυτοί πρωτοστατούν στο να παρθούν «μη υφεσιακά μέτρα», δηλαδή να παρθούν μέτρα που δε θα δυσκολεύουν, αλλά, αντίθετα, θα διευκολύνουν τα επενδυτικά τους σχέδια (φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις, μειωμένο ενεργειακό κόστος κ.λπ.).
Την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι και με τα βάρη που τους φορτώθηκαν την προηγούμενη περίοδο και τα οποία, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις της συγκυβέρνησης, θα παραμείνουν απείραχτα κατά 70%, αλλά και με νέα μέτρα που θα τους φορτωθούν στην πλάτη. Η ανάκαμψη, λοιπόν, δε θα είναι για όλους. Γι' αυτό, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους δεν καθόμαστε όλοι μαζί: Εργαζόμενοι, λαϊκά στρώματα και κεφάλαιο. Από τις διεκδικήσεις για χαλάρωση του περιοριστικού μείγματος που διεκδικεί η κυβέρνηση θα ωφεληθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Ενώ έφτανε στο τυπογραφείο η εφημερίδα, άρχιζαν οι συζητήσεις στο περίφημο Brussels Group, την τρόικα δηλαδή. Η κυβέρνηση παρότι κυκλοφόρησε για τις ανάγκες των εφημερίδων ένα μακροσκελέστατο άτυπο δελτίο πληροφόρησης (δηλαδή καθ' υπαγόρευσιν της κυβέρνησης ρεπορτάζ) δεν έδωσε στη δημοσιότητα ούτε ένα στοιχείο από τα 18 σημεία - μεταρρυθμίσεις για τα οποία γίνεται η συζήτηση. Αντίθετα, τα σχετικά ρεπορτάζ μιλούσαν για «εντατικό μασάζ» στους κυβερνητικούς βουλευτές ώστε να γίνει αποδεκτό το αποτέλεσμα.

Δύο μήνες και δύο μέρες μετά την εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ και τη συγκρότηση κυβέρνησης μαζί με τους ΑΝΕΛ, μάθαμε το εξής: «Λεφτά υπάρχουν!». Αυτός είναι ο τίτλος του πρώτου θέματος της «Αυγής» στο οποίο αναφέρει πιο αναλυτικά: «Στα 500 εκατ. τα έσοδα από τη ρύθμιση εξπρές για τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, που λήγει σήμερα. Συμφωνία Ελλάδας - Ελβετίας για "απτά αποτελέσματα" μέχρι τον Ιούνιο από τις "χρυσές" τραπεζικές καταθέσεις. Ετοιμο το νομοσχέδιο για πάταξη της λαθρεμπορίας στα προϊόντα καπνού, όπου τα διαφυγόντα κέρδη αγγίζουν τα 700 εκατ. το χρόνο. "Ξετινάζονται" με γοργό ρυθμό οι "λίστες της φοροδιαφυγής" με διαφυγόντα κέρδη 2,5 δισ., αλλά και οι δημόσιες "συμβάσεις της διαφθοράς"».
Τι άλλο μάθαμε; Οπως αναφέρει σε άλλο σημείο το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ: «Η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν μπορεί να λάβει ΕΠΙΠΛΕΟΝ (σ.σ. τα κεφαλαία δικά μας) μέτρα που μειώνουν το εισόδημα και τις συντάξεις. Συμφώνησε στην τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης για να διαπραγματευτεί μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία για την ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα του χρέους», κάνοντας λόγο για σκόπιμη ολιγωρία των προηγούμενων κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν τις «λίστες φοροδιαφυγής», ενώ την ίδια ώρα, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, επιδίδονταν σε αιματηρές περικοπές μισθών και συντάξεων.
* * *
Αυτά λέει η ΑΥΓΗ, ο ΣΥΡΙΖΑ, και δεν θα ήταν υπερβολή να πει κάποιος ότι: κάπου τα έχουμε ξανακούσει αυτά. Τα έχουμε ξανακούσει από το 2009 και μετά πολλές φορές και από διαφορετικές κυβερνήσεις. Και κάθε φορά που ο λαός άκουγε από τις αστικές κυβερνήσεις ότι «Λεφτά υπάρχουν», ακολουθούσε μια αντιλαϊκή - αντεργατική επέλαση σε βάρος του ακριβώς για να βρεθούν αυτά τα λεφτά. Εργασιακά, μειώσεις μισθών, χτύπημα στο Ασφαλιστικό, μείωση στις συντάξεις, νέοι φόροι, αυξήσεις τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης, επιβολή χαρατσιών, εισφορές αλληλεγγύης, περαίωση στους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες κ.λπ. Και νάτα τα λεφτά. Που τα έπαιρναν από τους εργάτες, τα φτωχά λαϊκά στρώματα για να τη βγάλουν καθαρή από την καπιταλιστική οικονομική κρίση οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Αλλωστε, είναι καθαρό και από όσα λέει η ΑΥΓΗ ότι μία από τις πηγές που δικαιολογεί το «Λεφτά υπάρχουν» είναι η πληρωμή των χρεών των λαϊκών νοικοκυριών που προέρχονται από τα αντιλαϊκά χαράτσια που έχουν επιβληθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια (ΕΕΤΗΔΕ, εισφορά αλληλεγγύης, περαίωση κ.λπ.). Επιπλέον, όταν μιλάνε για φοροδιαφυγή επίσης είναι καθαρό σε ποιους απευθύνονται. Ακόμα και φοροχαφιέδες θα επιστρατεύσουν για να ελέγχουν τους ίδιους γνωστούς φτωχούς καταστηματάρχες που με το ένα χέρι κρατάνε το λουκέτο και με το άλλο τα ειδοποιητήρια της εφορίας που δεν μπορούν να πληρώσουν. Και έχουν το θράσος να λένε ότι δε θα παρθούν ΕΠΙΠΛΕΟΝ μέτρα που μειώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις, όταν υλοποιούν τα ήδη υπάρχοντα μέτρα που θα έχουν καθηλωμένους μισθούς και συντάξεις για πολλά χρόνια ακόμα. Και αυτό το χαρακτηρίζουν «περήφανη φιλολαϊκή πολιτική»...
* * *
«Λεφτά υπάρχουν». Τις τελευταίες μέρες μάλιστα η κυβέρνηση τα σηκώνει από παντού. Τα ταμειακά διαθέσιμα του ΟΑΕΔ, της Περιφέρειας Αττικής, του ΟΠΕΚΕΠΕ και δεκάδων άλλων φορέων. Είναι χρήματα των εργαζομένων, των ανέργων, του λαού, που δεσμεύονται σε λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδας και που αντί να αξιοποιηθούν για τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες προορίζονται για αλλού, ενδεχομένως για αποπληρωμή δανείων, για τρέχοντα έξοδα του κράτους κ.ά. Οπως λεφτά υπήρχαν και τότε, το 2012, που 13 δισ. ευρώ έκαναν φτερά από τα αποθεματικά των Ταμείων μέσω του περιβόητου PSI.
Λεφτά υπάρχουν, λοιπόν, παντού εκτός από το μεγάλο κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, τα μονοπώλια. Η κερδοφορία τους όχι μόνο μένει απείραχτη, αλλά η συγκυβέρνηση «σκίζεται» στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους της, προκειμένου να εξασφαλίσει ρευστό, ζεστό χρήμα που θα διατεθεί στα διάφορα επενδυτικά σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο λαός το έχει ξαναδεί πολλές φορές αυτό το έργο να παίζεται στις πλάτες του. Και δεν μπορεί να αφήσει να συνεχίζεται η αντιλαϊκή επέλαση σε βάρος του, όσες πατριωτικές και υπερήφανες κορόνες και άλλα τέτοια επικίνδυνα κουραφέξαλα κι αν επιχειρούν να του φυτέψουν στο μυαλό...

Εύστοχη αποδείχτηκε η πρωτοβουλία των ΚΟ Κερατσινίου - Δραπετσώνας να παρουσιάσουν την Τρίτη 24/3 το βιβλίο του Ιβάν Μάισκι «Ποιος βοήθησε τον Χίτλερ;», λίγες μέρες πριν από τη δίκη της φασιστικής - εγκληματικής Χρυσής Αυγής, η οποία είχε έντονη δράση στις εργατογειτονιές αυτές του Πειραιά, με τις εφόδους της και αποκορύφωμα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Απάντηση στο δηλητήριό της αποτελούν αυτές οι δραστηριότητες του ΚΚΕ και οι καθημερινοί αγώνες που αναπτύσσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα.
Στη βιβλιοπαρουσίαση, οι δεκάδες παρευρισκόμενοι άκουσαν με ενδιαφέρον την ομιλία του Μάκη Παπαδόπουλου, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπευθύνου της Ιδεολογικής Επιτροπής και του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ, ενώ μετά το τέλος της εκδήλωσης είχαν την ευκαιρία να προμηθευτούν το βιβλίο, όπως και άλλες εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής».
Αναφερόμενος στη σημασία της συγκεκριμένης έκδοσης, ο Μ. Παπαδόπουλος ανέφερε αρχικά ότι αποτελεί μια πολύτιμη αυθεντική ιστορική πηγή για τις αιτίες και την πορεία προς το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλωστε, ο συγγραφέας Ιβάν Μάισκι διετέλεσε πρεσβευτής της Σοβιετικής Ενωσης στη Βρετανία την κρίσιμη περίοδο 1932 - 1943 και υπήρξε στενός συνεργάτης του Επιτρόπου Εξωτερικών Υποθέσεων, Μαξίμ Λιτβίνοφ.
Ωστόσο, όπως τόνισε ο Μ. Παπαδόπουλος, υπάρχουν δυο πιο σημαντικοί λόγοι που υπογραμμίζουν την αξία της νέας έκδοσης της «Σύγχρονης Εποχής». Ο πρώτος λόγος αφορά την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας απέναντι στις αστικές προσπάθειες διαστρέβλωσης και αναθεώρησης της Ιστορίας.
Σ' αυτό το σημείο ο ομιλητής ανέφερε: «Στο επίκεντρο της διαπάλης με τις αστικές προσεγγίσεις βρίσκεται ο ψευδής ισχυρισμός ότι η Σοβιετική Ενωση είναι συνένοχη για το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου γιατί υπέγραψε το Σύμφωνο μη επίθεσης με τη ναζιστική Γερμανία, το γνωστό Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ. Ετσι η αστική αναθεώρηση επιχειρεί να εμφανίσει ως μόνους ειλικρινείς αντιπάλους του φασισμού τις αστικές δημοκρατίες όπως της Βρετανίας και της Γαλλίας. Αυτός ο ισχυρισμός αποτελεί το βασικό ιστορικό υπόβαθρο της αντιδραστικής θεωρίας των δύο άκρων που επιχειρεί να ταυτίσει τους φασίστες με τους κομμουνιστές και το ταξικό εργατικό κίνημα, δηλαδή με τις μοναδικές δυνάμεις που παλεύουν για την εξάλειψη της αιτίας που γεννά το φασιστικό ρεύμα, το μονοπωλιακό καπιταλισμό».
Η μάχη της ΕΣΣΔ με το χρόνο και τον ιμπεριαλισμό
Γεμάτη η αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου «Αντώνης Σαμαράκης», στο Κερατσίνι
Γεμάτη η αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου «Αντώνης Σαμαράκης», στο Κερατσίνι
Εξηγώντας τις ιστορικές εξελίξεις που οδήγησαν στο Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ, ο ομιλητής αναφέρθηκε στη μάχη που έδινε τη δεκαετία του '30 η ΕΣΣΔ για να προλάβει να ολοκληρώσει την πολεμική προετοιμασία της και να καθυστερήσει όσο μπορούσε την αναμενόμενη γερμανική επίθεση. Αναφέρθηκε σε στοιχεία που αποδεικνύουν το μέγεθος αυτής της τιτάνιας προσπάθειας με βάση και τον απολογισμό του 18ου Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος το 1939, όπου παρουσιάστηκαν τα σημαντικά βήματα βελτίωσης της ισχύος του Κόκκινου Στρατού σε σχέση με το 1934.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση, εξήγησε, είχε ιδιαίτερη σημασία ν' αξιοποιηθούν από τη σοβιετική εξωτερική πολιτική όλες οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, ώστε να μη σχηματιστεί ένα ενιαίο μέτωπο στήριξης από όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, της στρατιωτικής επίθεσης ενάντια στην ΕΣΣΔ. Σ' αυτό το πλαίσιο, είχαν σημασία και οι συμφωνίες εμπορικών ανταλλαγών με Βρετανία και ΗΠΑ, αφού η ΕΣΣΔ αποτελούσε προνομιακό προορισμό των εξαγωγών βρετανικών και αμερικανικών μηχανημάτων τη δεκαετία του '30.
«Στο βιβλίο» τόνισε ο Μ. Παπαδόπουλος, «ο Ιβάν Μάισκι αποδεικνύει τους πραγματικούς στόχους της Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ, να προσανατολιστεί η γερμανική επίθεση μονομερώς προς τη Σοβιετική Ενωση και να διευκολυνθεί η κήρυξη πολέμου μεταξύ Γερμανίας και ΕΣΣΔ. Αυτή η στόχευση εξηγεί την περιβόητη πολιτική της "μη επέμβασης", του κατευνασμού της Γερμανίας, ενώ η τελευταία ξεδίπλωνε τα ιμπεριαλιστικά της σχέδια. Εξηγεί γιατί οι αστικές κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας ανέχθηκαν την προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία το '38, γιατί υπέγραψαν τη Συμφωνία του Μονάχου και την προσάρτηση τμήματος της Τσεχοσλοβακίας στη Γερμανία την ίδια χρονιά. Εξηγεί γιατί δεν έριξαν ούτε ντουφεκιά ενάντια στη γερμανική εισβολή στην Πολωνία το '39, και γιατί υπονόμευσαν κάθε προσπάθεια της ΕΣΣΔ για να υπογράψει τριμερές Σύμφωνο αμοιβαίας βοήθειας ενάντια στη ναζιστική προέλαση. Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ο ελιγμός της ΕΣΣΔ με την υπογραφή του Συμφώνου Ρίμπεντροπ - Μολότοφ ήταν μονόδρομος για να εξασφαλιστούν 20 κρίσιμοι μήνες για τη σοβιετική πολεμική προετοιμασία, για να δοθούν με καλύτερους όρους οι μεγάλες μάχες της Μόσχας και του Στάλινγκραντ».
Να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη
Εξαντλήθηκε το «Ποιος βοήθησε τον Χίτλερ;», μετά το τέλος της εκδήλωσης
Εξαντλήθηκε το «Ποιος βοήθησε τον Χίτλερ;», μετά το τέλος της εκδήλωσης
Συνεχίζοντας ο ομιλητής αναφέρθηκε στο δεύτερο σημαντικό λόγο που υπογραμμίζει τη σημασία της νέας έκδοσης. Εξήγησε ότι βοηθάει στην κατανόηση των ιστορικών συνθηκών, μέσα στις οποίες σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές κι εναλλαγές στη γραμμή της Κομμουνιστικής Διεθνούς σε κρίσιμα ζητήματα όπως η στάση απέναντι στο φασισμό, στην αστική δημοκρατία, στη σοσιαλδημοκρατία και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Τόνισε ότι ορισμένες συγκυριακές επιλογές κι ελιγμοί της σοβιετικής εξωτερικής πολιτικής δυστυχώς θεωρητικοποιήθηκαν κι ενσωματώθηκαν στη γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Ετσι εδραιώθηκαν προβληματικές, λαθεμένες προσεγγίσεις και στρατηγικές κατευθύνσεις.
Ο Μ. Παπαδόπουλος ξεχώρισε τρεις βασικές προβληματικές θέσεις: «Ηταν καταρχήν λαθεμένος μεθοδολογικά και ουσιαστικά ο διαχωρισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και συμμαχιών σε επιθετικές, φιλοπόλεμες, φασιστικές όπως η Γερμανία και σε φιλειρηνικές, αμυντικές, αντιφασιστικές όπως η Βρετανία.
Αυτή η ανάλυση βασιζόταν στην απόσπαση της εσωτερικής από την εξωτερική πολιτική του αστικού κράτους. Καλλιεργούσε την αυταπάτη ότι η εξωτερική πολιτική προσδιορίζεται απ' το ιδεολογικό ρεύμα που κυριαρχεί στην εκάστοτε αστική κυβέρνηση, απ' το αν είναι φασιστική ή σοσιαλδημοκρατική. Ομως η λενινιστική ανάλυση έχει αποδείξει ότι οι στόχοι της εξωτερικής πολιτικής καθορίζονται απ' τα στρατηγικά συμφέροντα του μονοπωλιακού κεφαλαίου κάθε χώρας, απ' τους αστικούς στόχους για συμμετοχή στον έλεγχο και στο ξαναμοίρασμα των αγορών.
Τα γεγονότα επιβεβαίωσαν την ορθότητα της λενινιστικής θέσης. Αυτή η λαθεμένη διάκριση συσκότιζε τελικά τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου, καθώς και το γεγονός ότι ο στόχος όλων των εμπόλεμων καπιταλιστικών κρατών θα ήταν η διατήρηση και ενίσχυση της αστικής εξουσίας μετά τη λήξη του πολέμου.
Αντίστοιχα προβληματικός ήταν και ο νέος ορισμός του φασισμού, ο οποίος στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς συνδέθηκε με το πιο αντιδραστικό τμήμα του χρηματιστικού κεφαλαίου, σε αντίθεση με προηγούμενες αναλύσεις και αποφάσεις που προσδιόριζαν σωστά το φασισμό ως μορφή αντιδραστικής επίθεσης συνολικά του χρηματιστικού κεφαλαίου, χωρίς διαχωρισμούς.
Ετσι κυριάρχησε τελικά και η γραμμή του λαϊκού αντιφασιστικού μετώπου, της κοινοβουλευτικής διεκδίκησης της αστικής κυβέρνησης σε συμμαχία με τη σοσιαλδημοκρατία, με στόχο την αποτροπή του φασισμού και του πολέμου. Αυτός ο μεταβατικός στόχος συμμετοχής των κομμουνιστών στη διακυβέρνηση σε καπιταλιστικό έδαφος οδήγησε στον εγκλωβισμό του κινήματος κάτω απ' τη σημαία της αστικής δημοκρατίας. Ετσι παραμερίστηκε η προετοιμασία και η κλιμάκωση της πάλης για την εργατική εξουσία.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των αρνητικών συνεπειών αυτών των επιλογών είναι το λαϊκό μέτωπο της Γαλλίας. Σχημάτισε κυβέρνηση το '36 με εκλογική νίκη 57%, μετά από μαζικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις. Το Γαλλικό ΚΚ, που έλαβε 15%, στήριξε την αστική κυβέρνηση χωρίς να συμμετέχει.
Στην αρχή η κυβέρνηση πήρε ορισμένα μέτρα ανακούφισης του λαού, έδωσε κάποιες αυξήσεις, κατοχύρωσε το 40ωρο. Στη συνέχεια, όμως, προχώρησε σε υποτίμηση του φράγκου για να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα του γαλλικού κεφαλαίου και ανέχθηκε τη μεγάλη αύξηση του πληθωρισμού που επιδείνωσε την κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων. Δεν πρόσφερε καμιά στρατιωτική βοήθεια στις αντιφασιστικές δυνάμεις της Ισπανίας. Παρότι η σύνθεση της Βουλής δεν άλλαξε, στο εσωτερικό της κυβέρνησης έγιναν αλλαγές. Το '39 η γαλλική κυβέρνηση παρέδωσε στον Φράνκο πλοία του ισπανικού πολεμικού στόλου και του επέστρεψε το χρυσό που κρατούσε ενέχυρο από το '31. Την ίδια χρονιά έθεσε εκτός νόμου το Γαλλικό ΚΚ, μετά την υπογραφή του Συμφώνου Ρίμπεντροπ - Μολότοφ. Τελικά η Βουλή του '36 επέτρεψε το σχηματισμό της κυβέρνησης Πετέν, της συνεργασίας με τη ναζιστική Γερμανία. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους...».
Στη συνέχεια, ο ομιλητής αναφέρθηκε στην επικαιρότητα των διδαγμάτων από τα λάθη του παρελθόντος, στη σημερινή πολιτική διαπάλη και την προετοιμασία του κινήματος για την περίπτωση ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου στην ευρύτερη περιοχή μας.
Αναφέρθηκε στις πρόσφατες εξελίξεις που δείχνουν ότι η εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής συνεχίζει να δρα κάτω απ' την προστατευτική φτερούγα του αστικού κράτους. Τόνισε τη σημασία της προετοιμασίας για να μην εγκλωβιστεί το κίνημα κάτω από τη σημαία της αστικής τάξης, είτε στην περίπτωση που αυτή καλεί σε συμμετοχή σε επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ είτε στην περίπτωση που υπάρξει εισβολή από άλλο καπιταλιστικό κράτος. Υπογράμμισε ότι σε κάθε περίπτωση η πάλη πρέπει να είναι αναπόσπαστη από τον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget