ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Το ΚΚΕ κατέθεσε στη Βουλή την Πρόταση Νόμου των συνδικάτων για τις Συλλογικές Συμβάσεις

Συνυπογράφεται από 513 έως τώρα συνδικαλιστικές οργανώσεις και παραδόθηκε από αντιπροσωπεία τους σε όλα τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, στη διάρκεια του μεγάλου συλλαλητηρίου τη Δευτέρα στο Σύνταγμα

Την πρόταση νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις, που συντάχθηκε με πρωτοβουλία Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων και συνυπογράφεται από 513 έως τώρα συνδικαλιστικές οργανώσεις, κατέθεσε χτες στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, ανταποκρινόμενη στο αίτημά τους.

Η πρόταση νόμου παραδόθηκε σε όλα τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, από αντιπροσωπεία των συνδικάτων που την συνυπογράφουν, στη διάρκεια του συλλαλητηρίου που έγινε τη Δευτέρα στο Σύνταγμα. Προβλέπει ανάμεσα σε άλλα: Την κατάργηση όλων των αντεργατικών διατάξεων που περιέχονται στους νόμους που ψηφίστηκαν από τις προηγούμενες και τη σημερινή κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια με τα τρία μνημόνια. Πλήρη διασφάλιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, επαναφορά της υποχρεωτικότητας των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της αρχής της ευνοϊκότερης μεταχείρισης για τους εργαζόμενους. Αποκατάσταση του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ. Κατάργηση της απαράδεκτης διάκρισης για τα νέα παιδιά που μπαίνουν στη δουλειά. Αποκατάσταση των δώρων και των επιδομάτων σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Επαναφορά των όρων των κλαδικών συμβάσεων στα επίπεδα πριν το 2012, ως βάση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης κ.ά.

Σε χωριστό παράρτημα που συνοδεύει την πρόταση νόμου, καταγράφονται ονομαστικά οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και τα σωματεία που την υπογράφουν, ζητώντας να συζητηθεί, να στηριχθεί και να γίνει νόμος του κράτους.Ακολουθούν η Αιτιολογική Εκθεση και τα άρθρα της πρότασης νόμου.

Η Αιτιολογική Εκθεση

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταθέτει στη Βουλή την Πρόταση Νόμου που υπογράφεται από 513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα (τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα που επισυνάπτεται) με την παρακάτω Αιτιολογική Εκθεση που την συνοδεύει, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από τα πιο πάνω αναφερόμενα Σωματεία:

«513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα δίνουμε το δικό μας πόρισμα για τα Εργασιακά και τους μισθούς, καταθέτοντας σε όλα τα κόμματα εκτός από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής πρόταση νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ).

Στην πρόταση νόμου που έχουμε επεξεργαστεί, καταργούνται όλες οι αντεργατικές διατάξεις που περιέχονται στους νόμους που ψηφίστηκαν από τις προηγούμενες και τη σημερινή κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια με τα τρία μνημόνια. Διασφαλίζονται πλήρως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, επανέρχεται η υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), η αρχή της ευνοϊκότερης μεταχείρισης για τους εργαζόμενους. Αποκαθίσταται ο κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ. Καταργείται η απαράδεκτη διάκριση για τα νέα παιδιά που μπαίνουν στη δουλειά. Αποκαθίστανται τα δώρα και τα επιδόματα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Οι όροι των κλαδικών συμβάσεων επανέρχονται στα επίπεδα πριν το 2012 ως βάση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Καταργούνται οι ελαστικές μορφές απασχόλησης κ.ά. Ο κόπος μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι για μας περασμένα ξεχασμένα.

Κάνουμε ξεκάθαρο σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τους μισθούς των 400 ευρώ, με τη μισοδουλειά, την ανεργία, τη φτώχεια, τη ζωή - λάστιχο.

Διεκδικούμε:

1. Την κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, διατάξεων και νόμων από το 2010 έως σήμερα.

2. Την κάλυψη των απωλειών σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές.

3. Δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή με βάση την εποχή μας, του 21ου αιώνα και τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει δραματική επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης και των όρων δουλειάς, δυναμώνει η τάση της σχετικής κι απόλυτης εξαθλίωσης. Ο μέσος μισθωτός, πριν τη φορολογία εισοδήματός του, έχει χάσει το 25% της αγοραστικής του δύναμης των αποδοχών που είχε το 2009. Οι απώλειες στην αγοραστική δύναμη των μισθωτών γίνονται ακόμα μεγαλύτερες αν ληφθεί υπόψη η μεγάλη φορολογική αφαίμαξη των τελευταίων χρόνων. Συνυπολογίζοντας όλους αυτούς τους παράγοντες, φαίνεται πως οι συνολικές απώλειες στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων φτάνουν ή και προσεγγίζουν το 50% την περίοδο της κρίσης.

Οι περισσότερες νέες κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που υπογράφηκαν μετά τη διαμόρφωση του νέου νομοθετικού πλαισίου, περιέχουν σημαντικές μειώσεις μισθών για τους εργαζόμενους: στα ξενοδοχεία (-15%), στο εμπόριο (-6,3%), στις τράπεζες (-6%), στις εργοληπτικές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις (-18%), στα τεχνικά γραφεία ανελκυστήρων (-10%). Οι μειώσεις στο μέσο κλαδικό μισθό, όπως καταγράφεται στα στοιχεία του ΙΚΑ, κινούνται σε γενικές γραμμές στα ίδια επίπεδα. Στα τρόφιμα - ποτά ο μέσος μισθός υποχώρησε κατά 11%, στον επισιτισμό - τουρισμό υποχώρησε κατά 16%, στο λιανικό εμπόριο κατά 9%, στην Εκπαίδευση κατά 7,7%, στην Υγεία κατά 11%. Οι μειώσεις αυτές των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) γίνονται ακόμη δραστικότερες για εκείνους τους εργαζόμενους που περνούν από πλήρη σε μερική απασχόληση. Και βέβαια, πρέπει να συνυπολογισθεί η μη τήρηση από εργοδότες του κλάδου τής όποιας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) έχει υπογραφεί.

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που ετοιμάζεται νέα σφοδρή επίθεση στα Εργασιακά. Η σημερινή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις προηγούμενες, θέτει σε εφαρμογή όλο το υπάρχον αντεργατικό οπλοστάσιο και το διευρύνει με την ψήφιση του μνημονίου 3, του συμπληρωματικού μνημονίου που ετοιμάζει και άλλων σχεδιασμών, για νέο χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις.

Οι βασικές πλευρές των αντεργατικών μέτρων, που προωθήθηκαν και υλοποιούνται, παρά τις αρχικές διακηρύξεις της σημερινής κυβέρνησης για επαναφορά του κατώτερου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης και μισθών στο Δημόσιο, περιλαμβάνουν τα εξής:

Το 2012, με ΠΥΣ της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, μειώθηκε κατά 22% ο κατώτερος μισθός της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Για τους νέους κάτω των 25 ετών η μείωση έφτασε στο 32%. Με τον ίδιο νόμο πάγωσαν τα επιδόματα που αφορούσαν τις τριετίες και το πάγωμα θα συνεχιστεί μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να πέσει κάτω από το 10%. Σήμερα, το ποσοστό της ανεργίας είναι περίπου στο 26%, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους μισθούς και τη ζωή της εργατικής τάξης.

Μείωση κατά τρεις μήνες της μετενέργειας κλαδικών και ομοιεπαγγελματικών συμβάσεων. Μετά την πάροδο του τριμήνου και εφόσον δεν υπογραφεί νέα, ισχύουν μόνο οι όροι που αφορούν το βασικό μισθό και τα επιδόματα τριετιών, τέκνων, σπουδών, επικίνδυνης εργασίας, εφόσον αυτά προβλέπονταν στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που έληξαν. Κάθε άλλο επίδομα παύει να ισχύει.

Με τους νόμους που ψηφίστηκαν, αναστέλλεται η εφαρμογή της υποχρεωτικότητας και της γενίκευσης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ). Παράλληλα, δόθηκε η δυνατότητα στους εργοδότες με επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που συνάπτουν με Ενώσεις Προσώπων, που αποτελούν όργανα της εργοδοσίας, αλλά και με ατομικές συμβάσεις, να ανατρέπουν εργασιακές σχέσεις (αύξηση εκ περιτροπής εργασίας, μερικής απασχόλησης), με άμεση συνέπεια στο ύψος του μισθού.

Καταργήθηκε η αρχή της ευνοϊκότερης Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ), μια μεγάλη κατάκτηση του εργατικού κινήματος, ανοίγοντας το δρόμο για σύναψη μικρότερων συμβάσεων σε επίπεδο επιχείρησης ή σε ατομικές συμβάσεις, που δημιουργούσαν ακόμη χειρότερους όρους δουλειάς. Είναι αποκαλυπτικό το στοιχείο που δείχνει ότι από τα τέλη του 2012 μέχρι τα μέσα του 2014, έχουν συναφθεί (κυρίως με ενώσεις προσώπων) 1.440 επιχειρησιακές συμβάσεις, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία προβλέπουν μειώσεις μεταξύ 10% - 40%.

Ορισμένα ακόμη στοιχεία που καταγράφουν τις συνέπειες για τους εργαζόμενους:

-- Γενικεύεται η απλήρωτη εργασία, αφού υπογράφονται ακόμη και συμβάσεις όπου μέρος του μισθού θα αποδίδεται μέσω κουπονιών σούπερ μάρκετ.

-- Η μείωση των μισθών οδήγησε σε μείωση των υπερωριών, των προσαυξήσεων στις υπερεργασίες. Οδήγησε στην απλήρωτη υπερωρία, με τον εργαζόμενο να λαμβάνει αντί αμοιβής, ρεπό, που στην πλειοψηφία ούτε αυτά δίνονται.

-- Ταυτόχρονα, αυξήθηκε από δύο μήνες σε ένα χρόνο δουλειάς το δικαίωμα αποζημίωσης λόγω απόλυσης, με αποτέλεσμα οι εργοδότες να αξιοποιούν με τέτοιο τρόπο την υπογραφή συμβάσεων με τους εργαζόμενους ώστε να διασφαλίζουν ότι δεν θα τους δώσουν ποτέ αποζημίωση.

-- Η συρρίκνωση του κατώτερου μισθού μείωσε και το επίδομα ανεργίας, που είναι αυτόματα συνδεδεμένο μαζί του. Η μείωση αυτή φτάνει στο 21%!

-- Η αύξηση των φορολογικών συντελεστών, η μείωση του αφορολόγητου ορίου, η αύξηση των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ στο 24%, είναι παράγοντες που μειώνουν μισθούς, το λαϊκό εισόδημα, που περιορίζουν την όποια μικρή δυνατότητα να καλύψουν βασικές ανάγκες.

Ζητάμε η πρόταση νόμου να μπει για συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων και να γίνει Νόμος του Κράτους».

Τα άρθρα της Πρότασης Νόμου

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Αρθρο 1

Δέσμευση.

Το άρθρο 8 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει μετά και την αντικατάσταση του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 με την υποπερ. ΙΑ 11 εδ. 1, 2α του ν. 4093/2012, αντικαθίσταται ως εξής:

«α. Οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθορίζουν τους ελάχιστους μισθολογικούς και λοιπούς όρους εργασίας, που ισχύουν για τους εργαζόμενους όλης της χώρας.

β. Οι κλαδικές, οι επιχειρησιακές και οι εθνικές ή τοπικές ομοιοεπαγγελματικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας δεν επιτρέπεται να περιέχουν δυσμενέστερους όρους εργασίας για τους εργαζόμενους, από τους όρους της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Στους εργαζόμενους αυτούς περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ.

γ. Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας όλων των κατηγοριών και βαθμίδων δεσμεύουν όλους τους εργαζόμενους και όλους τους εργοδότες, που εμπίπτουν στο πεδίο ισχύος της κάθε Συλλογικής Σύμβασης, ανεξάρτητα αν είναι μέλη ή όχι των συνδικαλιστικών οργάνων ή οργανώσεων που συνήψαν τη συγκεκριμένη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας».

Αρθρο 2

Ικανότητα για σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

α. Το πρώτο εδάφιο του στοιχείου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 παρ. 3 του ν. 4024/2011, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής: «1. Ικανότητα για σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας έχουν: α. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών, όλων των βαθμίδων, στο πεδίο της δραστηριότητάς τους».

β. Η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου 6 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 4 του ν. 4024/2011, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής: «Για τη νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις των καταστατικών τους».

Αρθρο 3

Ισχύς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Το άρθρο 7 του ν. 1876/1990 καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής:

«α. Οι όροι ατομικών συμβάσεων εργασίας, που αποκλίνουν από ρυθμίσεις Συλλογικών Συμβάσεων, είναι επικρατέστεροι, εφόσον παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στους εργαζόμενους.

β. Οροι εργασίας Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που είναι ευνοϊκότεροι για τους εργαζόμενους, υπερισχύουν των νόμων.

γ. Οι κανονιστικοί όροι της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας έχουν άμεση και αναγκαστική ισχύ».

Αρθρο 4

Αρμοδιότητα σύναψης επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Η περίπτωση 5 του άρθρου 3 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 παρ. 1 του ν. 4024/2011, αντικαθίσταται ως εξής: «Οι επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις συνάπτονται από συνδικαλιστικές οργανώσεις της επιχείρησης που καλύπτουν τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από την κατηγορία, τη θέση ή την ειδικότητά τους και εφόσον αυτές ελλείπουν από τις αντίστοιχες πρωτοβάθμιες κλαδικές οργανώσεις και τον εργοδότη.

Αρθρο 5

Συρροή.

Το άρθρο 10 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει μετά και την προσθήκη εδαφίου με το άρθρο 37 παρ. 5 του ν. 4024/2011, αντικαθίσταται ως εξής:

«α. Αν μια σχέση εργασίας ρυθμίζεται από περισσότερες ισχύουσες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εφαρμόζεται η πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο.

β. Κλαδική ή επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, υπερισχύει, σε περίπτωση συρροής, με ομοιοεπαγγελματική Συλλογική Σύμβασης Εργασίας, εκτός εάν η ομοιοεπαγγελματική είναι ευνοϊκότερη για τους εργαζόμενους».

Αρθρο 6

Χρόνος ισχύος της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Οι όροι των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την υπογραφή νέας αντίστοιχης Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Καμιά Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν μπορεί σε κάθε περίπτωση να έχει διάρκεια μικρότερη του έτους. Κατά τα λοιπά, ισχύουν οι περιπτώσεις 2 και 3 του άρθρου του 9 του ν. 1876/90.

Αρθρο 7

Διαιτησία.

Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων ή αποτυχίας της μεσολάβησης, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, για τον καθορισμό όλων των όρων παροχής εργασίας.

Αρθρο 8

Επαναφορά σε ισχύ Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Οροι Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που ήταν σε ισχύ στις 29.2.2012 (ημερομηνία δημοσίευσης της ΠΥΣ 6/2012), εφόσον αυτές έχουν λήξει, επανέρχονται σε ισχύ από την έναρξη ισχύος της παρούσας.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Αρθρο 9

Επαναφορά κατώτατου μισθού και ημερομισθίου.

Από την έναρξη ισχύος της παρούσας, το κατώτατο όριο του μηνιαίου μισθού του νεοπροσλαμβανόμενου άγαμου εργατοτεχνίτη ανέρχεται στο ποσό των 751 ευρώ και του ημερομισθίου στο ποσό των 33,57 ευρώ, μεικτά, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012, το άρθρο 103 του ν. 4172/2013, καθώς επίσης και κάθε άλλη αντίθετη, στην προηγούμενη παράγραφο, διάταξη, τυπικού ή ουσιαστικού νόμου ή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ή διαιτητικής απόφασης, καταργείται. Για όσους έχουν προϋπηρεσία, αναγνωρίζονται 3 τριετίες για τους υπαλλήλους και 6 τριετίες για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο, κατά τα ποσοστά που ίσχυαν πριν την εφαρμογή των παραπάνω νόμων.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

Αρθρο 10

Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης.

α. Οι συνταξιούχοι όλων των ασφαλιστικών φορέων κύριας και επικουρικής Ασφάλισης λαμβάνουν επιδόματα Πάσχα και άδειας, ανερχόμενα το καθένα στο μισό της μηνιαίας χορηγούμενης σύνταξης. Επίσης, οι πιο πάνω συνταξιούχοι δικαιούνται επίδομα Χριστουγέννων, ανερχόμενο στο ποσό της μηνιαίας χορηγούμενης σύνταξης.

β. Επαναχορηγούνται τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας, που καταργήθηκαν και αφορούν υπαλλήλους, μισθωτούς και λειτουργούς του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, ΟΤΑ, καθώς και τα μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, της ΕΛ.ΑΣ, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος.

Το επίδομα Χριστουγέννων ανέρχεται στο ύψος των μηνιαίων αποδοχών και τα επιδόματα Πάσχα και άδειας στο ύψος του μισού των μηνιαίων αποδοχών, το καθένα.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

Αρθρο 11

Κατάργηση ελαστικών σχέσεων εργασίας.

α. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου που προβλέπει καθιέρωση μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, οι υφιστάμενες σχέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης μετατρέπονται, αυτοδικαίως, σε συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης.

β. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου που θεσμοθετεί την εκ περιτροπής εργασία.

γ. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου που αναφέρεται στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

δ. Καταργούνται οι διατάξεις νόμων που αναφέρονται στις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης (ενοικίασης εργαζομένων). Από την έναρξη ισχύος της παρούσας, οι εργαζόμενοι των πιο πάνω εταιρειών, που απασχολούνται σε άλλους (έμμεσους εργοδότες), θεωρείται, αυτοδικαίως, ότι συνδέονται, με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με τους έμμεσους αυτούς εργοδότες.

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ

Αρθρο 12

Καταργούμενες διατάξεις.

Κάθε διάταξη νόμου ή κανονιστικής πράξης της Διοίκησης, αντίθετη προς τις διατάξεις της παρούσας, καταργείται, με την επιφύλαξη ευνοϊκότερων, για τους εργαζόμενους, διατάξεων, που περιέχονται σε νόμο, κανονιστική πράξη της διοίκησης, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ή διαιτητική απόφαση, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν.

ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ

Αρθρο 13

Εναρξη ισχύος.

Η ισχύς της παρούσας, εάν δεν ορίζεται διαφορετικά, στις επιμέρους διατάξεις της, αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.

Οι τέσσερις «άξονες»..

Καθώς ξεκίνησαν πάλι οι διαπραγματεύσεις για την ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης», η Κομισιόν, διά του επικεφαλής εκπροσώπου της, Μ. Σχοινά, που παρενέβη χτες στο συνέδριο του ΣΕΤΕ, προσδιόρισε ως εξής τους άξονες πάνω στους οποίους πρέπει να κινηθεί η «μεταρρυθμιστική» προσπάθεια της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα: «Από εδώ κι εμπρός προέχει η συνεπής ολοκλήρωση του προγράμματος το 2018, η δημιουργία κλίματος επενδυτικής ασφάλειας, η ειλικρινής πολιτική στήριξη του συνολικού εγχειρήματος, αλλά και η ιδιοκτησία της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας από την κοινωνία».

Ο ίδιος, αντανακλώντας τις απόψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενός εκ των μελών του κουαρτέτου, είπε ακόμα ότι «οι μεγάλες θυσίες των Ελλήνων τα τελευταία επτά χρόνια δεν πρέπει να πάνε χαμένες», και μεταξύ άλλων κατέληξε: «Βρισκόμαστε στο κατώφλι ελπιδοφόρων εξελίξεων, με την επιστροφή στην ανάπτυξη να έρχεται ίσως και νωρίτερα του αναμενόμενου και με τη γρήγορη - όπως όλοι ελπίζουμε - ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, που ξεκινάει αυτή την εβδομάδα, να συμπληρώνει τις σημαντικότερες μεταρρυθμιστικές εκκρεμότητες».

Αναλύοντας έναν προς έναν αυτούς τους άξονες, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το επόμενο διάστημα η επιθετικότητα κυβέρνησης - κεφαλαίου θα δυναμώσει κι άλλο, όχι μόνο στο πεδίο των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, αλλά και σ' αυτό της χειραγώγησης του λαού, με στόχο να τον κάνουν συμμέτοχο ή τουλάχιστον να τον καταστήσουν αδρανή απέναντι στα χειρότερα που του ετοιμάζουν.

Ο στόχος για έγκαιρη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης συνδέεται άρρηκτα με τη συνολική επιτυχία του προγράμματος μέχρι το 2018, που σημαίνει εφαρμογή μέχρι κεραίας των αντιλαϊκών μέτρων που προβλέπονται στο τρίτο μνημόνιο, αλλά και όσων έχουν ψηφιστεί τα προηγούμενα χρόνια. Με δεδομένο ότι το πιο δύσκολο μέτωπο της δεύτερης «αξιολόγησης» είναι τα Εργασιακά, η Κομισιόν κλείνει το μάτι στην κυβέρνηση να προχωρήσει ακάθεκτη και χωρίς καθυστερήσεις στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων.

Η «δημιουργία κλίματος επενδυτικής ασφάλειας» είναι στόχος άμεσα συνδεδεμένος με τον προηγούμενο και ιεραρχείται ψηλά για το κεφάλαιο. Από την επίτευξη αυτού του στόχου κρίνεται η ικανότητα μιας κυβέρνησης, ενός κράτους, να προχωράει σταθερά και με συνέπεια τις αναδιαρθρώσεις, που έχουν ανάγκη η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, να εξασφαλίζει κίνητρα για επενδύσεις και εργασιακή ειρήνη, προκειμένου να συνεχίζεται απρόσκοπτα η διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου.

Η Κομισιόν ζητάει ακόμα «ειλικρινή πολιτική στήριξη του συνολικού εγχειρήματος», απευθυνόμενη τόσο στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, όσο και στα άλλα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Στην πραγματικότητα, «διευκρινίζει» ότι η κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική είναι μονόδρομος για την ανάκαμψη του κεφαλαίου και ότι δεν χωράει αμφισβητήσεις, ούτε βέβαια αναστολές από την κυβέρνηση και τα κόμματα που την ανταγωνίζονται στην κούρσα της κυβερνητικής εναλλαγής, όσο κι αν επιμέρους διαφοροποιήσεις είναι αναγκαίες, για να στηρίξουν τον «αντιπολιτευτικό» τους ρόλο.

Τέλος, η Κομισιόν απαιτεί όλα αυτά να γίνουν με την ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων και του λαού, που καλούνται να αναλάβουν «την ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων». Να συστρατευθούν, δηλαδή, μαζί με το κεφάλαιο, τα κόμματα και τους συμμάχους τους σε ΕΕ - ΔΝΤ στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, να δεχτούν αδιαμαρτύρητα τα νέα μέτρα και την εφαρμογή των παλιών.

Να ξεγράψουν ακόμα και τη σκέψη για ανάκτηση απωλειών και να βάλουν το κεφάλι τους στο μεταρρυθμιστικό ντορβά της κυβέρνησης, περιμένοντας να δουν «φως στο τούνελ» και να μην πάνε χαμένες «οι μεγάλες θυσίες» τους, όπως προκλητικά λέει ο εκπρόσωπος της Κομισιόν. Αυτόν το δρόμο τον έχει δοκιμάσει ο λαός. Αυτό που δεν δοκίμασε ακόμα είναι η μεγάλη του δύναμη, που όταν γίνει οργανωμένος ταξικός αγώνας και κοινωνική συμμαχία, μπορεί να ανοίξει δρόμους για την πραγματική λαϊκή ευημερία.

«Οδικοί χάρτες»...

Οι παρεμβάσεις του Κυρ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, μία βδομάδα μετά τις αντίστοιχες παρεμβάσεις του Αλ. Τσίπρα από το ίδιο βήμα, ήρθαν να επιβεβαιώσουν τόσο την αντιλαϊκή στρατηγική σύμπλευση κυβέρνησης και ΝΔ γύρω από τους στόχους του κεφαλαίου για ανάκαμψη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς του, όσο και την κοινή τους προσπάθεια να στρατεύσουν το λαό πίσω από αυτούς τους ξένους στόχους, ισχυριζόμενοι ότι τάχα κάτι έχει να κερδίσει και αυτός από την επίτευξή τους.

Στην περιβόητη «δίκαιη ανάπτυξη», που λανσάρει η κυβέρνηση, ο Κυρ. Μητσοτάκης «απάντησε» με τη... «συμμετοχική ανάπτυξη». Επιστρατεύουν αμφότεροι, δηλαδή, διάφορα καλλωπιστικά επίθετα, προκειμένου να συσκοτίσουν την αλήθεια: Οτι η καπιταλιστική ανάκαμψη έχει ως «προαπαιτούμενα» τη μονιμοποίηση όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου που προωθήθηκε στα χρόνια της κρίσης, την ακόμα πιο φθηνή εργατική δύναμη και την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, την προώθηση στρατηγικών στόχων της ελληνικής αστικής τάξης που εμπλέκουν το λαό σε επικίνδυνους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Χαρακτηριστικό για την πρεμούρα τους να προωθηθούν τάχιστα οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις είναι το γεγονός ότι την ίδια ώρα που ο πρόεδρος της ΝΔ ψέγει την κυβέρνηση γιατί «καθυστερεί» την ολοκλήρωση των «αξιολογήσεων» του μνημονίου, στον δικό του «οδικό χάρτη» ο πρωθυπουργός προτάσσει ως «πρώτο βήμα της αμέσως επόμενης περιόδου» το «να κλείσει σύντομα η δεύτερη αξιολόγηση», η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα νέα χτυπήματα στα Εργασιακά...

Στους «οδικούς χάρτες» που παρουσίασαν από το βήμα της ΔΕΘ, υιοθετώντας ακόμα και το ίδιο ακριβώς λεξιλόγιο, ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της ΝΔ επιβεβαίωσαν την απόλυτη προσήλωσή τους στους κεντρικούς στόχους που θέτει η ελληνική αστική τάξη.

Μίλησαν και οι δύο:

-- Για μείωση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα και «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους, όχι βέβαια για την αναπλήρωση των τεράστιων απωλειών του λαού, αλλά προκειμένου να διασφαλιστεί ο περιβόητος «δημοσιονομικός χώρος» για ακόμα μεγαλύτερη κρατική στήριξη του κεφαλαίου, την ώρα που η όποια «ρύθμιση» των παραπάνω θα συνοδευτεί με νέα αντιλαϊκά μέτρα.

-- Για τη δημιουργία προϋποθέσεων για «επιστροφή στις αγορές κεφαλαίου», δηλαδή για «φρέσκο» δανεισμό του αστικού κράτους για λογαριασμό του κεφαλαίου, με νέα χρέη να φορτώνονται στην πλάτη του λαού.

-- Για νέα φορολογικά «κίνητρα» υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και διασφάλιση της «ρευστότητάς» του. Στις αναφορές Τσίπρα, για τις φοροαπαλλαγές του νέου «αναπτυξιακού νόμου» και τα διάφορα «χρηματοδοτικά εργαλεία» που συγκεντρώνει η κυβέρνησή του, για να φουσκώνει τις τσέπες του κεφαλαίου, ήρθε να «απαντήσει» ο Κυρ. Μητσοτάκης με εξαγγελίες για νέες μειώσεις φορολογικών συντελεστών στα κέρδη και τα μερίσματα των επιχειρηματικών ομίλων, νέα «στοχευμένα» φορολογικά κίνητρα προς τα μονοπώλια κ.ο.κ.

Οπως είναι φυσικό, στο πλαίσιο της πλήρους ταύτισής τους με τις αντιλαϊκές προτεραιότητες του κεφαλαίου, ο διαγκωνισμός τους αφορά το ποιος από τους δύο μπορεί να την υπηρετήσει καλύτερα: Ποιος «πιστεύει» περισσότερο τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, δηλαδή ποιος μπορεί να τις υλοποιήσει πιο αποφασιστικά, ποιος είναι καταλληλότερος, πιο «αξιόπιστος» να «παζαρέψει» τους στόχους της ελληνικής αστικής τάξης με τους «εταίρους» της.

Από κει και πέρα, σε ό,τι αφορά το λαό, πέρα από τα διάφορα ψίχουλα που του τάζουν, περί... «αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης» και... «κοινωνικού μερίσματος σε όσους έχουν ανάγκη», για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας, δηλαδή, που δημιουργεί η πολιτική τους, κυβέρνηση και ΝΔ προχωρούν σε διάφορα κόψε - ράψε στα αντιλαϊκά μέτρα (στο μείγμα αύξησης των χαρατσιών και μείωσης κονδυλίων για λαϊκές ανάγκες), με βασικό κριτήριο το τι θα είναι πιο «αποδοτικό» για τους στόχους του κεφαλαίου.

Αμφότεροι, μάλιστα, τσακώνονται μεταξύ τους για το πόσο «κοστολογημένες» είναι οι προτάσεις τους, καλώντας ουσιαστικά το λαό να υιοθετήσει ως κριτήριο τις «αντοχές» της καπιταλιστικής οικονομίας.

Ο δρόμος, όμως, της πραγματικής διεξόδου για τους εργαζόμενους και το λαό μπορεί να ανοίξει μόνο αν οργανώσουν την αντεπίθεσή τους, με κριτήριο την ανάκτηση των τεράστιων απωλειών τους και την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών τους, οι οποίες και είναι διαμετρικά αντίθετες με τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Η καλλιέργεια κάλπικων ελπίδων και η λαϊκή απάντηση

Για οικονομική ανάκαμψη μιλά η κυβέρνηση αλλά είναι αβέβαιη ενώ, όπως και την κρίση, την πληρώνει ο λαός

Η αύξηση του δείκτη οικονομικού κλίματος που σημείωσε η Κομισιόν (κατέγραψε την υψηλότερη τιμή του τελευταίου δωδεκαμήνου), σε συνδυασμό με την αισιοδοξία που καταγράφει η έκθεση της Bank of America / Merrill Lynch για την ελληνική οικονομία και την πρόβλεψη της Alpha Bank και της Τράπεζας Πειραιώς για άμεση ανάκαμψη το δεύτερο εξάμηνο του έτους και ισχυρή ανάκαμψη το 2017, επιβεβαιώνουν την εκτίμηση του Γ. Δραγασάκη ότι μετά από μακρά περίοδο βαθιάς ύφεσης και αβεβαιότητας, «η οικονομία βρίσκεται σε φάση σταθεροποίησης και για πρώτη φορά συντρέχουν οι προϋποθέσεις πραγματικής ανάκαμψης», αναφέρει η «Αυγή» στις 31/8/2016 στην πρώτη σελίδα της, ενώ στο ρεπορτάζ στις μέσα σελίδες γράφει ότι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μηνιαίας έρευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο δείκτης οικονομικού κλίματος (economic sentiment indicator, ESI) αυξήθηκε στις 92,5 μονάδες από 90,9 τον Ιούλη και 89,7 τον Ιούνη, καταγράφοντας την υψηλότερη τιμή του τελευταίου 12μήνου.

Ο δείκτης οικονομικού κλίματος αποτυπώνει την άποψη οικονομικών παραγόντων, επιχειρηματιών κ.λπ., αλλά και καταναλωτών, για το μέλλον της οικονομίας της χώρας μέσα από το πώς καθένας προσεγγίζει την ατομική του οικονομική κατάσταση. Γι' αυτό μιλούν για έρευνα. Το αποτέλεσμά της είναι κάτι σαν αποτέλεσμα δημοσκόπησης. Είναι επομένως ένα ερώτημα η αξιοπιστία του.

Τα παραδείγματά της δεν την επιβεβαιώνουν

Βεβαίως, η «Αυγή» αναφέρεται και σε άλλες εκτιμήσεις, όπως της Bank of America / Merrill Lynch, που κάνει λόγο για «αναταράξεις της ελληνικής οικονομίας», αλλά και τη διαπίστωση της ΕΛΣΤΑΤ για άνοδο του ΑΕΠ κατά 0,2% το δεύτερο τρίμηνο του 2016 σε σχέση με το πρώτο. Μόνο που ούτε αυτός ο δείκτης είναι ασφαλής και η πονηρή εφημερίδα μιλά για «προσεκτικά αισιόδοξη εκτίμηση». Αλλά αυτή η τοποθέτηση δεν εννοεί ανάκαμψη. Οσο για τις τράπεζες, το ρεπορτάζ λέει ότι η Πειραιώς εκτιμά 1% ανάκαμψη το 2016 και 2% το 2017. Η Alpha Bank δε δίνει εκτίμηση για το 2016, αλλά δίνει, σύμφωνα με την «Αυγή», 2,5% για το 2017. Με προϋποθέσεις, λέει η εφημερίδα.

Επειδή όμως η «Αυγή» περνά συνοπτικά τις εκτιμήσεις της Alpha Bank, ας τις δούμε μέσα από το τελευταίο εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο.

«Η ενεργός ζήτηση στην ελληνική οικονομία διαμορφώνεται από την υποτονική εγχώρια ιδιωτική κατανάλωση ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας υφέσεως και των αυξημένων φορολογικών επιβαρύνσεων στην προσπάθεια δημοσιονομικής πειθαρχίας, καθώς και από την ανθεκτικότητα του ελληνικού τουρισμού. Δεδομένου ότι οι βασικοί παράγοντες που διαμορφώνουν αυτό το σκηνικό, δεν αναμένεται να μεταβληθούν στο επόμενο έτος, καθίσταται σαφές ότι η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δύναται να προέλθει κυρίως μέσω της εκκινήσεως νέων επενδυτικών σχεδίων και της προσελκύσεως κεφαλαίων από την αλλοδαπή έτσι ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Σε δεύτερο χρόνο, η αυξημένη απασχόληση θα οδηγήσει σε αύξηση της ιδιωτικής καταναλώσεως ενεργοποιώντας εκ νέου την εγχώρια ζήτηση.

Η ταχύτητα συνεπώς της αναμενόμενης εξόδου από την ύφεση στο δεύτερο εξάμηνο του 2016, θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα της χώρας να κινητοποιήσει εθνικούς πόρους και διεθνή κεφάλαια προς τις επενδύσεις».

Αλλά οι προϋποθέσεις που βάζει δε φαίνονται για την ώρα.

Ορισμένα πραγματικά στοιχεία για την οικονομία

Εγραψε επίσης η «Αυγή» στις 28/8/2016 ότι «η οικονομία αποκτά θετικό αναπτυξιακό πρόσημο». Αλλά ήρθε η ΕΛΣΤΑΤ με τα πραγματικά στοιχεία καταγράφοντας ότι το ΑΕΠ παρουσίασε αύξηση 0,2% σε σχέση με το α' τρίμηνο του 2016, αλλά μείωση 0,9% σε σχέση με το ΑΕΠ του β' τριμήνου 2015, δηλαδή μεγάλη ετήσια μείωση. Επίσης, αναθεώρησε προς τα κάτω την πορεία του ΑΕΠ για το α' τρίμηνο του 2016, σε -1% σε ετήσια βάση.

Εδωσε και άλλα στοιχεία η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφοντας μείωση 7,3% στο γενικό δείκτη τιμών παραγωγού στη βιομηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς) τον Ιούλη 2016 σε σύγκριση με τον Ιούλη 2015, έναντι μείωσης 6,7% που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση των δεικτών το 2015 προς το 2014. Κατέγραψε επίσης μείωση της πτώσης του κύκλου εργασιών της βιομηχανίας συγκριτικά με το 2015, πτώση όμως 9,4%, που δε συνάδει με την κυβερνητική προπαγάνδα για ανάκαμψη. Κατέγραψε τον δείκτη όγκου των λιανικών πωλήσεων τον Ιούνη 2016 που είχε πτώση κατά 3,6% συγκριτικά με τον Ιούνη 2015. Επίσης, ο τζίρος στο λιανικό εμπόριο είχε πτώση 5,2% τον Ιούνη 2016 σε σχέση με τον περσινό Ιούνη.

Αλλο ένα στοιχείο που συνάδει με αβεβαιότητα είναι η πτώση 9,7% στον τζίρο των θερινών εκπτώσεων του 2016 σε σχέση με το 2015, σύμφωνα με την ΕΣΕΕ.

Αλλά και τα στοιχεία των εξαγωγών είναι αρνητικά. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το πρώτο εξάμηνο του 2016 καταγράφηκαν οι χαμηλότερες εξαγωγικές επιδόσεις από το 2012. Συγκεκριμένα, σε επίπεδο περιόδου Γενάρη - Ιούνη η συνολική αξία των εξαγωγών υποχώρησε κατά 8,1% και κάτω από το όριο των 12 δισ. ευρώ (11,8 δισ. ευρώ φέτος, έναντι 12,8 δισ. ευρώ το πρώτο 6μηνο του 2015).

«Η ύφεση συνεχίστηκε για 4ο συνεχές τρίμηνο, λόγω της συρρίκνωσης των εξαγωγών και της ιδιωτικής κατανάλωσης», τονίζει η Eurobank στο τελευταίο δελτίο της ανάλυσης «7 Ημέρες Οικονομία».

Οταν μιλάμε επομένως για οικονομία, καλές είναι οι προσδοκίες, καλές και οι έρευνες για το οικονομικό κλίμα, αλλά η ανάπτυξή της μετριέται με πραγματικά στοιχεία, οι προβλέψεις για ανάπτυξη θέτουν προϋποθέσεις αλλά για την ώρα δεν φαίνονται.

Η επίδραση της οικονομίας της ΕΕ

Ενας ακόμη παράγοντας, από τους πιο άμεσους, που επιδρά στην εξέλιξη της οικονομίας της Ελλάδας, είναι η πορεία της οικονομίας των Ευρωζώνης - ΕΕ, αφού υπάρχει αλληλεξάρτηση. Αλλά το ΔΝΤ στην τελευταία του έκθεση (Ιούλης 2016) κάνει λόγο για επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρωζώνη στο 1,4% το 2017, από το 1,6% το 2016. Εκτιμά επιβράδυνση στις επενδύσεις και ότι οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές για την Ευρωζώνη είναι «μέτριες» και περιορίζονται από τα προβλήματα στην καπιταλιστική οικονομία που έχει προκαλέσει έτσι κι αλλιώς η κρίση, όπως η υψηλή ανεργία, το αυξημένο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, κ.λπ.

Στην Ιταλία και η ανάκαμψη είναι αδύναμη, και το τραπεζικό της σύστημα σε κίνδυνο λόγω μεγάλων «κόκκινων» δανείων. Γαλλία - Ιταλία έχουν μεγάλα ελλείμματα και χρέη, πάνω από 2,3 τρισ. ευρώ η καθεμία.

Σύμφωνα με τη γαλλική στατιστική υπηρεσία Insee, η οικονομική ανάπτυξη ανακόπηκε στο β΄ τρίμηνο του 2016. Η αύξηση των καταναλωτικών δαπανών μειώθηκε στο μηδέν και οι επενδύσεις υποχώρησαν. Η ανάπτυξη το 2016 θα είναι στάσιμη, θα κυμανθεί στο επίπεδο του 2015.

Αλλά επιβράδυνση εμφάνισε ο ρυθμός ανάπτυξης και της Γερμανίας στο β' τρίμηνο του 2016, σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία. Το γερμανικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,4% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2016, που είχε αυξηθεί κατά 0,7%. Οι κατασκευαστικές επενδύσεις υποχώρησαν κατά 1,6% ενώ οι επενδύσεις σε μηχανήματα και εξοπλισμό έπεσαν κατά 2,4%.

Η Κομισιόν, επίσης, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ιούλη 2016, αναθεωρεί προς τα κάτω την αρχική πρόβλεψη για το ΑΕΠ της Ευρωζώνης λόγω Brexit, με πτώση μεταξύ 0,25% και 0,5% για το 2017, από 1,8% ανάπτυξη στις εαρινές προβλέψεις της, φτάνοντας στο 1,3%. Για την ΕΕ η αύξηση του ΑΕΠ εκτιμά ότι θα υποχωρήσει από 2,0% το 2015 σε 1,8% το 2016, ενώ το 2017 θα ανέβει στο 1,9% (χειμερινές προβλέψεις: 1,9% το 2016 και 2,0% το 2017).

Η προοπτική για το λαό

Ολα τα στοιχεία επομένως δείχνουν αβεβαιότητες. Ολα δείχνουν ότι η προσπάθεια καπιταλιστικής ανάκαμψης συναντά μεγάλες δυσκολίες και είναι σίγουρο ότι θα ζητηθούν νέες θυσίες απ' το λαό, τόσο για την επίτευξή της όσο και για τη διατήρησή της, εφόσον αυτή έρθει. Γιατί κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ανάκαμψη μπορεί να υπάρξει. Αλλά πληρώνεται με «αίμα» από τους εργαζόμενους, αφού τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα όλων των μνημονίων εφαρμόζονται από την κυβέρνηση, που θα συνεχίζει και με νέα για να μην πισωγυρίσει η οικονομία.

Ετσι, κρατούν τον κατώτατο μισθό στα 586 ευρώ μεικτά και για τους νέους στα 511, ενώ χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι παλεύουν να ζήσουν με μισθούς που φτάνουν μόλις και μετά βίας τα 400 ευρώ. Αύξησαν τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε καύσιμα κ.λπ.), σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, μείωσαν το αφορολόγητο, έκοψαν φοροαπαλλαγές των λαϊκών νοικοκυριών. Και ετοιμάζονται να αυξήσουν κι άλλους έμμεσους φόρους (π.χ. στα καύσιμα κίνησης). Εκοψαν το ΕΚΑΣ από πολλούς συνταξιούχους, μείωσαν τις επικουρικές συντάξεις, αλλά και άλλες συντάξεις σε κάποιες κατηγορίες, μείωσαν κρατικά κονδύλια για κάλυψη κάποιων στοιχειωδών αναγκών σε Υγεία - Πρόνοια ή χρωστούν και δεν πληρώνουν κρατικούς οργανισμούς που παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες κ.λπ. Ηρθε ο αυξημένος ΕΝΦΙΑ. Μιλάνε για την αύξηση των θέσεων εργασίας αλλά πάνω από το 50% είναι θέσεις με ευέλικτες μορφές, προσωρινές, ορισμένου χρόνου, με κάκιστους μισθούς. Πανηγυρίζουν για τα πλεονάσματα γιατί θα εξοικονομήσουν κρατικό χρήμα για επενδύσεις, αλλά είναι αποτέλεσμα της «νόμιμης» κλοπής του μόχθου του λαού. Εβαλαν νέο χαράτσι στο νερό, φτωχοί αγρότες θα πληρώνουν «φουσκωμένο» λογαριασμό για να ποτίζουν τα χωράφια τους. Χιλιάδες νέα ζευγάρια βρίσκονται σε απόγνωση, αφού το παιδί τους δεν μπορεί να πάει σε παιδικό σταθμό γιατί τα κονδύλια δεν φτάνουν. Και ακολουθούν ακόμα χειρότερα. Αλλωστε, μπροστά είναι και η δεύτερη «αξιολόγηση» με πρώτο και βασικό προαπαιτούμενο τα Εργασιακά, δηλαδή να φτάσουν οι κλαδικοί μισθοί στον κατώτατο, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να αλλάξει σε αντιδραστική ρότα ο συνδικαλιστικός νόμος για να παρεμποδίζεται η διεκδικητική πάλη, ιδιαίτερα οι απεργίες. Το κεφάλαιο θέλει συνθήκες για διευρυμένη κερδοφορία και χωρίς απαιτήσεις από τους εργαζόμενους.

Η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν λοιπόν τίποτα να περιμένουν από την όποια ανάκαμψη. Δεν έχουν συμφέρον να συμβάλουν με τη στάση τους, την αναμονή και την ανοχή να ξεπεράσει η καπιταλιστική οικονομία τις αβεβαιότητές της και το πολιτικό σύστημα τις δυσκολίες του, όπως τους ζητάει η κυβέρνηση. Ολοι αυτοί που πληρώνουν την κρίση και την ανάκαμψη του κεφαλαίου πρέπει να εγκαταλείψουν τις κάλπικες προσδοκίες για οφέλη από μια αβέβαιη καπιταλιστική ανάπτυξη που υπόσχεται η κυβέρνηση, να μην ανεχτούν τα βάρβαρα μέτρα, που δεν θα τελειώσουν. Εχουν συμφέρον να οργανώσουν τη δική τους Λαϊκή Συμμαχία, για την αντεπίθεση. Που θα βάζει εμπόδια στην αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική, παλεύοντας για ανάκτηση των απωλειών, κατάργηση όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων, ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, την πολιτική που το υπηρετεί, την ΕΕ, την εξουσία τους, αγώνας που θα φτάνει μέχρι την ανατροπή τους.

Ξεκινά μετά τις διακοπές η δίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή

Μετά τις διακοπές του καλοκαιριού ξεκινά τη Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη η δίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή στην αίθουσα του Εφετείου. Μέχρι τώρα έχει εξεταστεί το 95% των μαρτύρων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ενώ εκκρεμεί και η απόφαση του δικαστηρίου στο αίτημα της Πολιτικής Αγωγής να καταθέσουν άλλοι δύο σημαντικοί αυτόπτες μάρτυρες που δεν κλήθηκαν να καταθέσουν στο δικαστήριο... Τα όσα κατατέθηκαν μετά και την επανέναρξη της δίκης το Μάη στην αίθουσα του Εφετείου, επιβεβαιώνουν το κατηγορητήριο, ενώ αποκαλύπτουν το χαρακτήρα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης.

Οι καταθέσεις των μαρτύρων δίνουν την εικόνα συγκρότησης τάγματος εφόδου στην τοπική της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια, το βράδυ της δολοφονίας, σ' ελάχιστο χρόνο μ' ένα μήνυμα, μια εντολή. Εκεί, όπως έχουν πει, οι χρυσαυγίτες εξοπλίστηκαν με ρόπαλα, κράνη κ.ά. για μια συγκεκριμένη επίθεση, ήξεραν πού πήγαιναν, πήγαν όλοι μαζί, συνάντησαν όσους ήταν ήδη στην καφετέρια «Κοράλλι» και όλοι μαζί, σε ελάχιστο χρόνο, επιτέθηκαν στην παρέα του Παύλου Φύσσα. Η ίδια η κατάθεση της αδελφής του Ρουπακιά, Χρυσούλας, καταδεικνύει ότι η επίθεση που κατέληξε στη δολοφονία οργανώθηκε, «με τηλεφωνήματα και μηνύματα», από το μηχανισμό της ναζιστικής οργάνωσης. Οπως είπε στο δικαστήριο, ο αδερφός της πήγε στην τοπική οργάνωση κι από εκεί ξεκίνησαν με μηχανάκια και το αυτοκίνητο όλοι μαζί και πήγαν στο Κερατσίνι.

Το τι έγινε όταν ενώθηκε το τάγμα με τους υπόλοιπους, επιβεβαιώνεται από τους μάρτυρες αστυνομικούς, τους αυτόπτες μάρτυρες, τους φίλους του Παύλου Φύσσα. Ποιοι έκαναν την επίθεση; Τριάντα - σαράντα χρυσαυγίτες άντρες, γεροδεμένοι, οπλισμένοι με ρόπαλα, κράνη κ.λπ., ξαφνικά, χωρίς πρόκληση, σε παράταξη, με ποδοβολητά, απειλές και βρισιές, όπως κάνει ο στρατός για να τρομοκρατήσει όταν επιτίθεται ξαφνικά. Η εντολή, η συγκρότηση, ο εξοπλισμός, ο ρυθμικός και οργανωμένος τρόπος επίθεσης, το ίδιο το στρίψιμο του μαχαιριού, επιβεβαιώνουν τη στρατιωτική εκπαίδευσή τους. Είναι χαρακτηριστικά ως προς τα παραπάνω τα ντοκουμέντα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο από την Πολιτική Αγωγή, από τις στρατιωτικές κατασκηνώσεις π.χ. στη Νέδα αλλά και από τις εκπαιδεύσεις σε χώρο της Χρυσής Αυγής, με πυροβόλα όπλα, στιλέτα, με κατήχηση και μαθήματα τι είναι ναζισμός - εθνικοσοσιαλισμός, με όρκιση νέων δοκίμων μελών κ.ά., με παρουσία και συνδρομή της ηγετικής ομάδας. Από τις καταθέσεις αποδείχτηκε, επίσης, ότι το τάγμα εφόδου εμψύχωνε αυτούς που επιτίθονταν.

Ξεκάθαρες μαρτυρίες για την επίθεση του τάγματος εφόδου στην παρέα του Π. Φύσσα

Ενδεικτικά τα όσα κατατέθηκαν από μάρτυρες μέχρι σήμερα, για το τάγμα εφόδου της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης που επιτέθηκε στην παρέα του Παύλου Φύσσα: ...Είχαν εξαγριωθεί, μας φώναζαν «κότες, πού θα πάτε, θα σας σκοτώσουμε»... Εκαναν οτιδήποτε για να έρθουμε σε συμπλοκή... Θυμάμαι πέντε - έξι μηχανές να κατεβαίνουν τρικάβαλες... Ενσωματώθηκαν με τους άλλους... Σαν λόχος, ήταν πια πάρα πολλοί, παρατεταγμένοι... με κράνη, ξύλα... οπλισμένοι... είχαν συγκεντρωθεί σαν τάγμα... έκαναν σαν κτήνη... Είπα του Παύλου να απομακρυνθούμε, ήταν φανερό ότι θα μας έκαναν επίθεση, ταυτόχρονα δεχτήκαμε την επίθεση... Ξεκινάω, τρέχω όπως και η παρέα μου, στρίβω δεξιά στο πρώτο στενό. Τρέχαν καταπάνω μας όλοι μαζί... Ο Παύλος είπε τρέχουμε και ξεκινήσαμε... Ηταν συντονισμένοι και συντεταγμένοι. Ετσι κάνουν. Παίρνουν εντολές και χτυπούν... Είδα κάποιους να κρατάνε καδρόνια, στειλιάρια και ένας από αυτούς κρατούσε μάλλον σιδηρογροθιά, την είδα να γυαλίζει στο σκοτάδι στο χέρι του... Οι συγκεντρωμένοι ήταν στην τσίτα. Χτύπαγαν έντονα τα πόδια τους, σαν να ήθελαν να εμψυχώσουν τους 5-6 που έρχονταν να μας χτυπήσουν. Ο Παύλος δέχτηκε δύο φορές επίθεση από αυτές τις ομάδες.

Για το αν η παρουσία των ατόμων αυτών, που φώναζαν και έβριζαν, βοήθησε τον Ρουπακιά να κάνει αυτό που έκανε, ειπώθηκε χαρακτηριστικά: Ναι, σαν να του ανέβαζαν την ψυχολογία... Η επίθεση ήταν οργανωμένη και εξελίχτηκε πολύ γρήγορα και συντεταγμένα, ενώ ο Γ. Ρουπακιάς πήγε στο σημείο συνεννοημένος να σκοτώσει... Ηταν οργανωμένο έγκλημα. Πήγαιναν κατά ομάδες να μας αποδυναμώσουν, για να δώσουν χώρο στον Ρουπακιά να τον δολοφονήσει.

Για τη δολοφονία του Π. Φύσσα έχει ειπωθεί: «Ηταν αποφασισμένος (σ.σ. ο χρυσαυγίτης δολοφόνος) να κάνει την επίθεση... Ηρθε το αυτοκίνητο από το αντίθετο ρεύμα... Σταμάτησε στην άκρη του δρόμου, άνοιξε την πόρτα, προχώρησε προς τον Παύλο. Με τέσσερα βήματα είχε φτάσει μπροστά στον Παύλο. Είχα καλή οπτική επαφή... Τέσσερα άτομα ήταν πάνω στον Παύλο, τον χτυπούσαν. Ανοιξαν τον κύκλο γύρω από τον Παύλο και ολοκλήρωσε τη δράση ο Ρουπακιάς».

Στοχευμένη επίθεση από εκπαιδευμένους...

Χαρακτηριστική ήταν και η κατάθεση του εξωτερικού φρουρού των φυλακών Κορυδαλλού Δ. Χατζησταμάτη, που είπε για «το ποδοβολητό των καμιά εικοσαριά ατόμων με κράνη, μαύρες μπλούζες, παντελόνια, κάποια παραλλαγής, και το συντεταγμένο ήχο που είχε ρυθμό. Ηταν μια ομάδα με σκοπιμότητα, κοινή αντίληψη, ήταν μια ομάδα που γνωρίζονταν, είχε περπατήσει μαζί. Το ποδοβολητό γινόταν "από βαριά παπούτσια", παρότι ήταν αργά το βράδυ, καλοκαίρι, και γινόταν σκόπιμα, για να τρομοκρατήσει». Είπε ότι ακούστηκε κάποιος να φωνάζει «να 'τος, εκεί είναι» εννοώντας τον Φύσσα και όρμησαν στην παρέα απέναντι, σαν κλοιός... Είπε ότι οι παρόντες (σ.σ. χρυσαυγίτες) διευκόλυναν ψυχολογικά το δράστη της δολοφονίας: «Αν δεν υπήρχαν αυτοί, δεν θα γινόταν αυτό (...) όλο το σκηνικό που στήθηκε, διευκόλυνε». «Το χτύπημα στον Παύλο Φύσσα είναι χτύπημα που έχεις μάθει να το κάνεις, δεν το κάνει οποιοσδήποτε. Εγώ, άμα σας χτυπήσω εσάς δεν θα το γυρίσω το μαχαίρι, θα πρέπει να το έχεις δουλέψει το χέρι, είναι χτύπημα από χέρι μαθημένο στο μαχαίρι, γι' αυτό χαρακτήρισα τον δράστη εκπαιδευμένο».

Εν κατακλείδι, υπενθυμίζουμε τα όσα κατέθεσε μάρτυρας για τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή: «Γνωρίζω τη δράση της, σαν να την είχαν ανακοινώσει, από το βίντεο της Χρυσής Αυγής που είχαν ανεβάσει από τη Ζώνη του Περάματος, για να στήσουν σωματείο και δήλωναν ότι θα διώξουν τους λακέδες του ΠΑΜΕ και θα έρθουν αυτοί να κάνουν κουμάντο στη Ζώνη. Εκεί ήταν οι βουλευτές της Χρυσής Aυγής Λαγός, Παναγιώταρος, στο βίντεο αναγνωρίζω και τον Μιχάλαρο που δήλωνε περήφανος χρυσαυγίτης. Μετά από λίγες μέρες έγινε η επίθεση στο ΠΑΜΕ. Χτύπησαν και εκεί με τον ίδιο τρόπο, την ίδια τακτική, όπλο, φασαρία, απειλές, γρήγορο και αιφνίδιο χτύπημα και φεύγουν»...

Μπροστά στα μάτια της Αστυνομίας...

Η ακροαματική διαδικασία ανέδειξε επιπρόσθετα και το ζήτημα της στάσης που τήρησε η Αστυνομία. Ακόμα και η έδρα του δικαστηρίου εξέφρασε την έκπληξή της για την απραξία «οργάνων της τάξης». Η Αστυνομία, από την αρχή έως το τέλος, δεν έλεγξε κανέναν, δεν σταμάτησε έστω και έναν... Την «αδράνειά» της επιβεβαιώνουν τόσο ο Δ. Χατζησταμάτης, ο εξωτερικός φρουρός των φυλακών Κορυδαλλού, όσο και οι μάρτυρες φίλοι του Π. Φύσσα. Ο Δ. Χατζησταμάτης λέει ξεκάθαρα ότι την ώρα που ο Ρουπακιάς μαχαιρώνει τον Φύσσα, οι αστυνομικοί είναι στο διάζωμα, πέντε μέτρα μακριά. Εχουμε, δηλαδή, ένα έγκλημα στο οπτικό πεδίο της Αστυνομίας και χωρίς αυτή να κάνει κάτι. Μάλιστα, αποκάλυψε ότι οι δυνάμεις της ομάδας ΔΙΑΣ ακολούθησαν με τις μηχανές τους τους χρυσαυγίτες. Οπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά από μάρτυρα, «οι αστυνομικοί δεν έκαναν τίποτα απολύτως (...) Η Χρύσα (η σύντροφος του Παύλου Φύσσα) τους ζήταγε βοήθεια για να σωθούμε (...) Από τα 40 - 50 άτομα που μας κυνηγούσαν να μας σκοτώσουν, δεν συνέλαβαν ούτε έναν».

Εκτός του ότι η Αστυνομία δεν έπραξε τα δέοντα για να αποτρέψει τη δολοφονία, από τις καταθέσεις αναδεικνύεται ότι πρέπει να υπάρχουν σχέσεις της Χρυσής Αυγής με τμήματα του κρατικού μηχανισμού. Αφού, όπως κατατέθηκε από τους μάρτυρες, ο χρυσαυγίτης δολοφόνος Ρουπακιάς αφέθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα με το τηλέφωνό του σε ένα δωμάτιο... «Είναι δυνατόν να δίνεις στο δράστη τη δυνατότητα να επικοινωνήσει με τον πυρηνάρχη, τον περιφερειάρχη κ.λπ.; Αφησαν στο δράστη τη δυνατότητα συγκάλυψης της έκτασης της εγκληματικής οργάνωσης», ειπώθηκε χαρακτηριστικά από την Πολιτική Αγωγή.

Πλήθος άλλων υποθέσεων στη δικογραφία

Επιπλέον, να σημειώσουμε ότι υπάρχουν ήδη επιμέρους καταδικαστικές αποφάσεις για χρυσαυγίτες, όπως για τη δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Λουκμάν και την επίθεση στον κοινωνικό χώρο «Αντίπνοια», που είναι αμετάκλητη και αναφέρει ότι οι δράστες δεν το έκαναν μόνοι τους αλλά ως μέλη της Χρυσής Αυγής. Μάλιστα, την Τετάρτη 31 Αυγούστου αποφασίστηκε ομόφωνα η άρση της βουλευτικής ασυλίας των χρυσαυγιτών Λαγού και Μίχου (υπόδικοι) για την επίθεση μηχανοκίνητης ομάδας της Χρυσής Αυγής στον κοινωνικό χώρο «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη στις 10/7/2013.

Στη δικογραφία και το κατηγορητήριο της δίκης της Χρυσής Αυγής, να υπενθυμίσουμε, έχουν ενταχθεί μια σειρά άγριες εγκληματικές πράξεις, που διαπράχθηκαν από την οργάνωση με καθοδήγηση από την ηγεσία της, με προεξέχουσα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα, εναντίον Αιγυπτίων αλιεργατών στο Πέραμα, τις επιθέσεις στους κοινωνικούς χώρους «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη και «Αντίπνοια» στα Πετράλωνα, επιθέσεις σε καταστήματα και κοινότητες μεταναστών κ.ά.

Σχέδιο και προπαγάνδα

Με την καταβολή χτες των συντάξεων του Σεπτέμβρη, περίπου 150.000 συνταξιούχοι πήραν την «κρυάδα» των νέων περικοπών στις αποδοχές τους, με τη μείωση των επικουρικών συντάξεων. Η συνέχεια θα δοθεί με τις συντάξεις του Οκτώβρη, οπότε θα κρατηθούν αναδρομικά και οι μειώσεις για τους μήνες Ιούνη και Ιούλη.

Με το «έμπα» του Σεπτέμβρη, ανακοινώθηκε και το χρονοδιάγραμμα της διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη «αξιολόγηση», με την άφιξη των εκπροσώπων του κουαρτέτου στην Αθήνα στις 12 Σεπτέμβρη. Επιταχύνονται μ' αυτόν τον τρόπο οι διεργασίες και τα παζάρια για τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, από τα οποία ξεχωρίζουν οι ανατροπές στα Εργασιακά.

Εξελίξεις σε βάρος των πραγματικών συμφερόντων του λαού σηματοδοτούν ακόμα η σύνοδος των μεσογειακών χωρών της ΕΕ, που θα γίνει στις 9 Σεπτέμβρη στην Αθήνα, και η Διάσκεψη στη Ρόδο «για την Ασφάλεια και τη Σταθερότητα», με τη συμμετοχή ΥΠΕΞ από την Ευρώπη και τις αραβικές χώρες, στις 8 και 9 Σεπτέμβρη.

Τίποτα καλό δεν έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα από την προσπάθεια της κυβέρνησης να εμπλακεί βαθύτερα στους ανταγωνισμούς που οξύνονται στο εσωτερικό της ΕΕ και στις ενδοϊμπεριαλιστικές διαμάχες στην περιοχή, για να υπηρετήσει ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που δραστηριοποιούνται και στη χώρα μας.

Δύο ακόμα σταθμοί ξεχωρίζουν τις επόμενες μέρες σε ό,τι αφορά το χρονοδιάγραμμα με το οποίο η κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιο της επίθεσης στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και την προπαγάνδα που το συνοδεύει.

Από τα εγκαίνια της ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός θα προσπαθήσει να παραπλανήσει τα λαϊκά στρώματα, παρουσιάζοντας σαν «κοινωνική πολιτική» τα ψίχουλα που μοιράζει η κυβέρνηση - όπως έκαναν και οι προηγούμενες - με τα προγράμματα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας, τα οποία, συν τοις άλλοις, αναδιανέμουν τη φτώχεια ανάμεσα στους λιγότερο και περισσότερο φτωχούς. Θα επιχειρήσει ακόμα να συστρατεύσει το λαό στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης και να πείσει ότι οι θυσίες πιάνουν τόπο, πανηγυρίζοντας πάνω στα συντρίμμια των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Στο προπαγανδιστικό σχεδιάγραμμα της κυβέρνησης περιέχεται και η σύνοδος που διοργανώνει στα μέσα Σεπτέμβρη το υπουργείο Εργασίας, με Ευρωπαίους υπουργούς και εργατοπατέρες, αλλά και τη συμμετοχή της ΓΣΕΕ, για την υπεράσπιση του «ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου».

Στόχος τους είναι να ρίξουν στάχτη στα μάτια των εργαζομένων και για το πραγματικό περιεχόμενο και για το εύρος των ανατροπών που σχεδιάζουν στα Εργασιακά, κυρίως όσον αφορά τις ομαδικές απολύσεις, τον συνδικαλιστικό νόμο και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου, για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Οι παρεμβάσεις που έκαναν το προηγούμενο διάστημα η Κομισιόν, ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές ενώσεις είναι ενδεικτικές της συζήτησης που γίνεται στο παρασκήνιο για τα Εργασιακά. Επομένως, κεφάλαιο, κυβέρνηση και κουαρτέτο καταρτίζουν το δικό τους σχέδιο για κλιμάκωση της επίθεσης στους εργαζόμενους και το λαό.

Απέναντι σ' αυτό το σχέδιο, οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα χρειάζεται να αντιτάξουν το δικό τους αγωνιστικό σχεδιασμό όχι μόνο για την απόκρουση της νέας επίθεσης, αλλά και για την ανάκτηση των απωλειών από τα χρόνια της κρίσης, την κατάργηση των αντεργατικών νόμων, τη δημιουργία προϋποθέσεων για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, σε σύγκρουση με την εργοδοσία, την πολιτική και τα κόμματά της.

Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα με αφορμή τη ΔΕΘ, οι αγώνες σε χώρους δουλειάς που εξελίσσονται αυτές τις μέρες, η πρωτοβουλία των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων για την οργάνωση της πάλης με αιχμή το μέτωπο των Συμβάσεων και οι υπογραφές στο σχέδιο νόμου για τις ΣΣΕ μπορούν να αποτελέσουν μια καλή αφετηρία για τη συσπείρωση νέων δυνάμεων και την ένταση των προσπαθειών για την ανασύνταξη του κινήματος.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News