Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV
Twitter Facebook

6:08:00 π.μ.
Το «ακόνισμα» του αυτόματου «δημοσιονομικού κόφτη» και το μπαράζ των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών για τις ληξιπρόθεσμες «οφειλές» της λαϊκής οικογένειας στο φοροεισπρακτικό μηχανισμό του κράτους αποτελούν συστατικά στοιχεία του «τεχνικού μνημονίου», το οποίο έρχεται να κουμπώσει με το συμπληρωματικό μνημόνιο της συνεργασίας ανάμεσα στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους «θεσμούς» του κουαρτέτου. Το αντιλαϊκό κάδρο της επόμενης περιόδου συμπληρώνεται από το ζήτημα της διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων στις τράπεζες, που θα μπει στο επίκεντρο της αντιλαϊκής επίθεσης.
Την ίδια ώρα, η καθημερινότητα των λαϊκών στρωμάτων της χώρας στοιχειώνεται από τις μαζικές παραπέρα περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και λόγω της αυξημένης μηνιαίας παρακράτησης του επιβαλλόμενου φόρου, ενώ η άγρια φοροληστεία βρίσκει τη συνέχειά της στις πρόσφατες ανατιμήσεις του ΦΠΑ και άλλων ειδικών φόρων που φορτώνονται στα εμπορεύματα της μαζικής λαϊκής κατανάλωσης.
Τα παραπάνω - κατά τη συγκυβέρνηση και το εγχώριο κεφάλαιο - συνθέτουν την «ομαλή» πορεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού.
Σε ό,τι αφορά τον δημοσιονομικό κόφτη, στο «τεχνικό μνημόνιο» διευκρινίζεται ευθύς εξαρχής ο τρόπος υπολογισμού των αυτόματων περικοπών σε συντάξεις και μισθούς, σε συνδυασμό με τις «απώλειες» των φόρων που θα προκύψουν εξαιτίας της μείωσης των εισοδημάτων. Σε αυτό το πλαίσιο, ξεκαθαρίζεται ότι στις συντάξεις, για κάθε μείωση ύψους 100 ευρώ, το «καθαρό δημοσιονομικό όφελος» θα είναι μόλις 85 ευρώ, καθώς τα υπόλοιπα θα «χάνονται» από τη μείωση της μάζας των φόρων που επιβάλλονται στους συνταξιούχους. Αντίστοιχα, για κάθε καρατόμηση ύψους 100 ευρώ στους μισθούς που καταβάλλονται στο δημόσιο τομέα, το «καθαρό όφελος» διαμορφώνεται μόλις στα 55 ευρώ. Είναι φανερό, δηλαδή, ότι η επίτευξη των στόχων απαιτεί την εφαρμογή αντιλαϊκών μέτρων πολλαπλάσιου ύψους, γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί σε ολόκληρη την περίοδο των προγραμμάτων της «δημοσιονομικής προσαρμογής» στις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Και, βέβαια, μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι η νομοθετική ρύθμιση για τον «κόφτη» εξαιρεί ρητά και κατηγορηματικά το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) των κρατικών προϋπολογισμών, το οποίο αποτελεί ένα ακόμη αποφασιστικό εργαλείο στήριξης των καπιταλιστών, την ίδια στιγμή που στο στόχαστρο μπαίνουν δαπάνες που αφορούν λαϊκές ανάγκες.
Η συγκυβέρνηση, από την πλευρά της, «ευελπιστεί» να πετύχει τους αντιλαϊκούς στόχους χωρίς να παραστεί η «ανάγκη» της ενεργοποίησης και του δημοσιονομικού κόφτη, ενώ βέβαια πριν φτάσει σε αυτό το σημείο θα εμπλουτίζει την αντιλαϊκή πολιτική και με νέα μέτρα, με άξονα τα αιματοβαμμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο «τεχνικό μνημόνιο» προβλέπεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και στοχοθεσία, προκειμένου να συγκεντρωθούν στο κρατικό ταμείο οι ληξιπρόθεσμες «οφειλές» των λαϊκών νοικοκυριών, είτε αυτές προέρχονται από τα χαράτσια της σημερινής «αριστερής» κυβέρνησης είτε από αυτές που έχουν αφήσει «παρακαταθήκη» οι προκάτοχες κυβερνήσεις της μνημονιακής περιόδου.

Σε αυτό το φόντο, οι κατασχέσεις μισθών και συντάξεων, οι πλειστηριασμοί και άλλα μέτρα «αναγκαστικής εκτέλεσης», στο επόμενο διάστημα θα πάρουν ακόμη μαζικότερες διαστάσεις. Και βέβαια το «ζουμί» της υπόθεσης βρίσκεται στη συγκέντρωση νέων και ληξιπρόθεσμων «οφειλών» από τα λαϊκά νοικοκυριά και όχι βέβαια από την πάταξη της επίσημης φοροδιαφυγής από την πλευρά του εγχώριου κεφαλαίου. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στη λίστα με τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου, που κοινοποίησε, «προς παραδειγματισμό», η Γενική Γραμματεία Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών, φιγουράρουν γνωστά ονόματα εταιρειών που έχουν «βαρέσει κανόνια», εδώ και πολλά χρόνια, ενώ βέβαια είναι απόλυτα φανερό ότι η συγκεκριμένη κατηγορία δεν πρόκειται να αποδώσει ούτε «δεκάρα τσακιστή»...
Twitter Facebook

7:33:00 π.μ.
Αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο την κυβέρνηση στη φάση που διανύουμε, δεν είναι τόσο το ακριβές περιεχόμενο των προαποφασισμένων ανατροπών στα Εργασιακά, το πλαίσιο των οποίων καθορίζεται άλλωστε από το τρίτο μνημόνιο, όσο η προετοιμασία του κλίματος, για να τις δεχτεί ο λαός με τις μικρότερες δυνατές αντιδράσεις. Στόχος της είναι, δηλαδή, να υφαρπάξει από τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, αν όχι τη συναίνεση, τουλάχιστον την ανοχή τους απέναντι σε όσα σχεδιάζει με το κουαρτέτο. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο ο Γ. Κατρούγκαλος μίλησε προχτές στη Βουλή για την ανάγκη διαμόρφωσης «εθνικής γραμμής» στη διαπραγμάτευση για τα Εργασιακά, ανακοινώνοντας ότι για τη συγκρότησή της, θα απευθυνθεί τόσο στους κοινωνικούς εταίρους, όσο και στα άλλα κόμματα.
***
Προσδιόρισε μάλιστα ως εξής το περιεχόμενο αυτής της «εθνικής γραμμής»: «Πλήρης απόρριψη των θεμάτων των ομαδικών απολύσεων - ούτε οι εργοδοτικές οργανώσεις προβάλλουν παρόμοια αναγκαιότητα - απόρριψη της ανταπεργίας, συνυπογραφή του αιτήματος για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων». Η κοροϊδία βγάζει μάτι, αλλά η πονηριά της κυβέρνησης θέλει προσοχή. Διαβάζοντας πίσω από τις λέξεις, αυτό που επιδιώκει είναι να παρουσιάσει τη διαπραγμάτευση για τα Εργασιακά σαν «εθνική» υπόθεση, την οποία σκοπεύει να διεκπεραιώσει από κοινού με τους εργοδότες, τους εργαζόμενους και τα άλλα κόμματα. Λέει, δηλαδή, στους εργαζόμενους ότι η εργοδοσία, η κυβέρνηση και τα κόμματα που ψήφισαν μαζί της το τρίτο μνημόνιο, είναι σύμμαχοι και όχι αντίπαλοί τους και ότι όλοι μαζί θα υπερασπιστούν τα εργασιακά δικαιώματα, απέναντι στους «κακούς» δανειστές.
***
Να, λοιπόν, η παγίδα που στήνουν στην εργατική τάξη. Να ποια στόχευση υπηρετεί ο «κοινωνικός διάλογος», ο οποίος, σύμφωνα με την κυβέρνηση, αναμένεται να ξεκινήσει άμεσα. Πάνω σε τι καλούνται να συμφωνήσουν εργαζόμενοι και εργοδότες; Στη μη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, λέει η κυβέρνηση. Δηλαδή, να δεχτούν οι εργαζόμενοι να παραμείνει η νομοθεσία όπως είναι σήμερα, όπου οι ομαδικές απολύσεις είναι επί της ουσίας απελευθερωμένες και η διοικητική έγκριση από τον εκάστοτε υπουργό Εργασίας έχει τυπική και μόνο ισχύ. Επομένως, ακόμα κι όπως είναι σήμερα η νομοθεσία, με μερικές μόνο προσαρμογές, οι εργοδότες μπορούν να κάνουν άνετα τη δουλειά τους, με βάση τις αλλαγές που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση στο ρόλο του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας. Θυμίζουμε ότι αυτές τις αλλαγές τις επικρότησε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και βέβαια τις διατηρεί αυτούσιες η σημερινή κυβέρνηση.
***
Σε τι άλλο ζητάει η κυβέρνηση να συμφωνήσουν εργοδότες και εργαζόμενοι; Στην απόρριψη της ανταπεργίας. Ενα το κρατούμενο ότι η ανταπεργία τίθεται σαν θέμα στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Ακόμα όμως κι αν δεν υπάρξει τώρα αλλαγή στο νομικό καθεστώς, αυτό θα αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση σαν «παραβάν», για να περάσει μια σειρά άλλες αντιδραστικές αλλαγές στη νομοθεσία για τη συνδικαλιστική δράση, με απώτερο στόχο να βάλει κι άλλα εμπόδια στην κήρυξη και την οργάνωση της απεργίας από τα σωματεία. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, κι αν τελικά γίνει σχεδόν αδύνατο για ένα σωματείο να κηρύξει απεργία, τότε, αλήθεια, τι το θέλουν το «lock out» οι εργοδότες; Ο περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης και ιδιαίτερα του δικαιώματος στην απεργία είναι προαπαιτούμενο για τις επενδύσεις και την ανάκαμψη, όπως φάνηκε και από τις συστάσεις του επικεφαλής της «Cosco» στον Αλ. Τσίπρα.
***
Αυτό είναι που ζητάνε κατά βάση οι μεγαλοεργοδότες και όχι τόσο το «lock out», με δεδομένο ότι ακόμα και τώρα που τυπικά απαγορεύεται, με διάφορους λόγους και προφάσεις έχει επιβληθεί τουλάχιστον τρεις φορές τους τελευταίους μήνες (ΦΑΓΕ, Βωξίτες, ΛΑΡΚΟ). Τέλος, «εθνική γραμμή» είναι να συνυπογράψουν εργοδότες και εργαζόμενοι το αίτημα για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Εδώ γελάνε και οι πέτρες! Η εργοδοσία δεν προσέρχεται καν στις διαπραγματεύσεις για τις κλαδικές Συμβάσεις, που υποτίθεται ότι ισχύουν ακόμα, και όταν το κάνουν προτείνουν κατώτερο κλαδικό μισθό στο ύψος των 586 και 511 ευρώ μεικτά! Αλλά και στο θέμα της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η κυβέρνηση προειδοποιεί ολοένα και πιο καθαρά ότι το πιθανότερο σενάριο είναι να εφαρμοστεί ο νόμος που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση για καθορισμό του κατώτερου μισθού από το κράτος, αλλά μετά το 2018, οπότε λήγει το τρέχον πρόγραμμα. Για να μη μιλήσουμε για τον ΟΜΕΔ, ο οποίος, για όποια σύμβαση εκδίδει απόφαση, χαντακώνει κυριολεκτικά τους εργαζόμενους.
***

Επομένως, «εθνική γραμμή» δεν υπάρχει, επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν κοινά συμφέροντα ανάμεσα στους εργοδότες, στην κυβέρνηση και τα κόμματά τους, από τη μια, και τους εργαζόμενους με τα άλλα λαϊκά στρώματα, από την άλλη. Υπάρχει μόνο ταξική γραμμή και αυτή πρέπει να την κάνουν διακριτή με την πάλη τους οι εργαζόμενοι. Η γραμμή αυτή περνάει από την απόρριψη των ιδεολογημάτων και της προπαγάνδας της κυβέρνησης, τη σύγκρουση με την εργοδοσία και το κράτος της, την απομόνωση του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού. Περνάει μέσα από τη διεκδίκηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια, την κατάργηση των αντεργατικών αντιασφαλιστικών νόμων, την ανασύνταξη του κινήματος και τη λαϊκή συμμαχία για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Twitter Facebook

7:06:00 π.μ.
Σαν κακοπαιγμένη επανέκδοση ταινίας, μοιάζει τις μέρες αυτές ο ψευτοκαβγάς που έχει στηθεί ανάμεσα στα αστικά κόμματα και λοιπές πολιτικές δυνάμεις, με αφορμή τη συμπλήρωση του ενός χρόνου από το περσινό δημοψήφισμα με το κάλπικο για το λαό δίλημμα, αλλά και τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την περίοδο εκείνη.
Τι κι αν τα κόμματα του «όχι» και του «ναι» από κοινού ψήφισαν το νέο μνημόνιο, που προστέθηκε στα δύο προηγούμενα, κλιμακώνοντας περαιτέρω την αντιλαϊκή επίθεση για λογαριασμό του κεφαλαίου που βρίσκεται έως και σήμερα σε πλήρη εξέλιξη; Τι κι αν πολύ γρήγορα, ήδη από την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, αποδείχτηκε εκείνο που έλεγε το ΚΚΕ, ότι δηλαδή το δημοψήφισμα με το κάλπικο δίλημμα που έθετε ήταν κυριολεκτικά «ναρκοθετημένο» για το λαό, αφού και το «όχι» και το «ναι» θα αξιοποιούνταν - όπως και έγινε - ως τάχα «λαϊκή έγκριση» στη νέα αντιλαϊκή συμφωνία, ως «ναι» στην ΕΕ και την καπιταλιστική βαρβαρότητα;
Ενα χρόνο μετά, όλοι τους δηλώνουν «δικαιωμένοι» και ξεσπαθώνουν με νέα ορμή, ερμηνεύοντας κατά πως τους βολεύει τα γεγονότα και ξαναστήνοντας το χιλιοπαιγμένο παιχνίδι του εγκλωβισμού του λαού στις διάφορες εκδοχές της αστικής διαχείρισης, αλλά και στα «θέσφατα» και τους «μονόδρομους» της καπιταλιστικής οικονομίας και της ΕΕ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, διά μέσου του πρωθυπουργού, μιλάει για «την κορυφαία πράξη αντίστασης» στο «ευρωιερατείο της λιτότητας» και το «κατεστημένο». Επαναφέρει ξανά το χρεοκοπημένο παραμύθι περί του δήθεν «καλύτερου δυνατού» μνημονίου, τα περί «σκληρών διαπραγματεύσεων» και «κόκκινων γραμμών» που τάχα θα ξαναστήσουν την Ελλάδα στα πόδια της «με τις λιγότερες δυνατές πληγές», όταν είναι παραπάνω από φανερό ότι το ξαναστήσιμο της καπιταλιστικής οικονομίας στα πόδια της και η καπιταλιστική ανάπτυξη, για την οποία παλεύει, έχει μόνο πληγές και βάσανα για τα λαϊκά στρώματα.
Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, οι υπόλοιπες δυνάμεις του «ναι» δηλώνουν επίσης δικαιωμένοι. Μιλάνε για το μεγάλο κόστος και τις «απαράδεκτες καθυστερήσεις» στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, για την «ανίκανη» κυβέρνηση που τάχα «έβαλε σε περιπέτειες» την οικονομία, τα συμφέροντα δηλαδή του κεφαλαίου, για τα οποία επίσης κόπτονται. Παλεύουν να κρύψουν την ταύτισή τους στην ταξική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, όπως βέβαια και την ψήφο τους στο 3ο μνημόνιο.
Εως και οι πολιτικές δυνάμεις που αποσκίρτησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα υπηρέτησαν επί μακρόν και από υπουργικές θέσεις τα παραμύθια περί ΕΕ που αλλάζει προς το φιλολαϊκότερο και «κυβέρνησης της Αριστεράς που δε θα υπογράψει μνημόνια», διοργάνωσαν προχτές τα δικά τους «μνημόσυνα» του «όχι», συνεχίζοντας εκεί απ' όπου σταμάτησαν την εξαπάτηση, προβάλλοντας τώρα ως εναλλακτική για το λαό λύση την καπιταλιστική Ελλάδα με εθνικό νόμισμα.

Ολοι αυτοί λένε ουσιαστικά στο λαό και την εργατική τάξη τις διάφορες παραλλαγές της ίδιας ιστορίας: Δηλαδή ότι ο καπιταλιστικός δρόμος είναι μονόδρομος και ο λαός δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει παρά να λέει διαρκώς «ναι» στα συμφέροντα του κεφαλαίου και «όχι» στις δικές του ανάγκες. Ομως σήμερα, υπάρχει ακόμα περισσότερη πείρα που πρέπει να αξιοποιηθεί. Για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα δεν υπάρχουν «σωτήρες» και φιλολαϊκές συνταγές διαχείρισης του βάρβαρου καπιταλισμού. Μόνο ένα ανασυνταγμένο εργατικό κίνημα και η κοινωνική συμμαχία εργατοϋπαλλήλων, φτωχής αγροτιάς, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών και νεολαίας, μόνο ο δικός τους αγώνας σε ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και την εξουσία του, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως η ΕΕ, μπορεί να εκφράσει το πραγματικό, ταξικό «όχι» στα αντιλαϊκά μέτρα χωρίς ημερομηνία λήξης.
Twitter Facebook

5:29:00 π.μ. ,
To παραμύθι των «ισοδύναμων» ανασύρει ξανά από τις ντουλάπες της εξαπάτησης η κυβέρνηση, προκειμένου να ξεφύγει από την αγανάκτηση των χαμηλοσυνταξιούχων, που με την κατάργηση του ΕΚΑΣ καταδικάζονται να ζουν στην απόλυτη εξαθλίωση. Ετσι, χτες, μια βδομάδα σχεδόν από την έναρξη της ρύθμισης για σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, ο υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, δήλωσε σε συνέντευξη ότι το υπουργείο εξετάζει την επιδότηση των λογαριασμών της ΔΕΗ και της ΕΥΔΑΠ ή του ΕΝΦΙΑ.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας δεν πρωτοτυπούν. Αφού πρώτα έκοψαν το ΕΚΑΣ, αφού για μήνες διακινούσαν τους ισχυρισμούς ότι το εισόδημα των συνταξιούχων δεν θα μειωθεί, ότι οι όποιες μειώσεις θα είναι περιορισμένες και θα αφορούν στα υψηλά εισοδήματα, τώρα, μετά το νέο χαράτσι, το υπουργείο Εργασίας ισχυρίζεται ότι αναζητά «ισοδύναμα» για να ανακουφίσει τάχα τα θύματα της πολιτικής της.
Ετσι, μιλώντας χτες σε ραδιοφωνικό σταθμό («Αlpha 9.89»), ο υπουργός Εργασίας ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, πως «από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι οι χαμηλοσυνταξιούχοι, που θέλαμε να προστατεύσουμε. Ψάχνουμε με τον πρωθυπουργό και τον Γ. Χουλιαράκη αντισταθμιστικά μέτρα, να δώσουμε κάτι για να τους ελαφρύνουμε. Εξετάζουμε την επιδότηση των λογαριασμών ΔΕΚΟ ή του ΕΝΦΙΑ ως αντισταθμιστικό μέτρο για την κατάργηση του ΕΚΑΣ...».
Επικοινωνιακή διαχείριση
Στην πραγματικότητα, αυτό που αναζητά η κυβέρνηση είναι η επικοινωνιακή διαχείριση του προβλήματος, η προσπάθεια να ανακόψει το κύμα της αγανάκτησης που προκαλεί στους συνταξιούχους η βάρβαρη κατάργηση του ΕΚΑΣ. Αλλωστε, ο λαός έχει πείρα και από τα περίφημα «ισοδύναμα» που υποσχόταν η κυβέρνηση μετά την υπογραφή του 3ου μνημονίου, τα οποία αποδείχτηκαν βέβαια επικοινωνιακή φούσκα, που είχε στόχο να βάλει τα λαϊκά στρώματα σε στάση αναμονής.
Και επειδή η πολιτική εξαπάτηση είναι «δεύτερη φύση» για την κυβέρνηση, ο υπουργός Εργασίας συνέχισε προκλητικά να αντιστρέφει την πραγματικότητα σε ό,τι αφορά την πρόσφατη αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση είχε να εξετάσει πώς θα βρίσκαμε αντισταθμιστικά μέτρα για την κατάργηση του ΕΚΑΣ και αυτό ήταν η εθνική σύνταξη, η οποία προστατεύει τους συνταξιούχους από τη φτώχεια καλύτερα από το ΕΚΑΣ. Το ΕΚΑΣ ήταν προνοιακή παροχή που δινόταν μετά από έλεγχο εισοδημάτων, η εθνική σύνταξη δίνεται σε όλους».
Δηλαδή, επιμένει και σήμερα ότι με την «εθνική σύνταξη» οι χαμηλοσυνταξιούχοι προστατεύονται καλύτερα, την ώρα που βλέπουν το εισόδημά τους να κατακρεουργείται και όταν γίνεται πασιφανές ότι η «εθνική» δεν αντικαθιστά ούτε ένα ευρώ από το ΕΚΑΣ, το οποίο χάνεται οριστικά. Το αντίθετο θα συμβεί, καθώς από τη στιγμή που θα εφαρμοστεί η «εθνική σύνταξη», θα γίνει μηχανισμός μείωσης και όλων των συντάξεων, παλιών και νέων.
Θολώνει τα νερά στα Εργασιακά
Εξίσου παραπλανητικός εμφανίστηκε ο υπουργός και για τα Εργασιακά, ισχυριζόμενος πως «ό,τι γράφεται, ότι θα κοπούν τριετίες και επιδόματα, είναι έξω από το τραπέζι της διαπραγμάτευσης...». Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του υπουργείου Εργασίας να «βγάλει λάδι» τις εργοδοτικές οργανώσεις, η πραγματικότητα είναι πως τόσο μέσα στις επιχειρήσεις όσο και σε υπομνήματα των εργοδοτικών οργανώσεων προς τον ΟΜΕΔ, θέτουν ανοιχτά ζήτημα κατάργησης όλων των επιδομάτων, μεταξύ αυτών και των τριετιών.

Επιβεβαιώνεται, δηλαδή, ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να θολώσει τα νερά σε ό,τι αφορά τα αντεργατικά μέρα που ετοιμάζει για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας.
Twitter Facebook

4:55:00 π.μ.
Ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά 53 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ υπογράφουν Ερώτηση που προετοιμάζει το έδαφος για τη νέα προκλητική παρέμβαση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπέρ του κεφαλαίου...
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση τσακίζει το λαό (και) με την παραπέρα απογείωση της φοροληστείας σε βάρος του, με τις νέες αυξήσεις στον ΦΠΑ και συνολικότερα το νέο μπαράζ έμμεσων φόρων, με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου για μισθωτούς και συνταξιούχους κ.ο.κ., οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν και με τα δυο χέρια όλα τα παραπάνω αντιλαϊκά μέτρα, με Ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή, ζητούν να απαλλαχθούν οι εξαγωγικές επιχειρήσεις από τον ΦΠΑ στο ηλεκτρικό ρεύμα που χρησιμοποιούν για την παραγωγή των προϊόντων τους, προκειμένου να μπορούν να ανταποκριθούν στο «παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον»!
Λίγο μετά την ψήφιση της κατάργησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο για βιομηχανίες ηλεκτροπαραγωγής, λίγο μετά την ψήφιση του ίδιου του «αναπτυξιακού νόμου» με την πληθώρα των νέων φοροαπαλλαγών και κρατικών ενισχύσεων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, η νέα αυτή παρέμβαση έρχεται να επιβεβαιώσει ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο της περιβόητης «δίκαιης ανάπτυξης» που ευαγγελίζονται κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ:
Εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής κρατικής στήριξης στο κεφάλαιο, στο έδαφος των μόνιμων μέτρων σε βάρος του λαού, στον οποίο τάζουν μερικά ψίχουλα για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας...
Για να γίνει, μάλιστα, κατανοητό το μέγεθος του νέου προκλητικού δώρου που ετοιμάζει η κυβέρνηση στο κεφάλαιο, είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που επικαλούνται οι ίδιοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην Ερώτησή τους, σημειώνοντας ότι το ηλεκτρικό ρεύμα παραγωγής «σε ορισμένους κλάδους, όπως των πλαστικών, μπορεί να συμμετέχει έως και 30% στο συνολικό κόστος»...
Εξίσου χαρακτηριστικό είναι και το ότι οι κυβερνητικοί βουλευτές «υπενθυμίζουν» στην Ερώτησή τους ότι «η τόνωση της εξωστρέφειας και των εξαγωγών αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση», επικαλούμενοι μάλιστα σχετικές δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Οικονομίας, Αλ. Χαρίτση, κατά τη συνάντησή του με το Σύνδεσμο Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος, ενώ σπεύδουν να προσθέσουν με νόημα ότι «για την ανάκαμψη της οικονομίας απαιτείται ένα δημοσιονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον σταθερότητας και εμπιστοσύνης εν τοις πράγμασι και όχι απλώς σε επίπεδο διακηρύξεων».
Φυσικά, θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν επικαλεστεί και τον ίδιο τον πρόεδρό τους, τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, ο οποίος μιλώντας στα μέσα Ιούνη σε κυβερνητική εκδήλωση για τη «δίκαιη ανάπτυξη», επαναλάμβανε την προσήλωση της κυβέρνησης στην «αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων», στη «δημιουργία εξωστρεφών, δυναμικών επιχειρήσεων», με έμφαση στους «διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς»...
Στην πραγματικότητα, βέβαια, όπως και η προσπάθεια προσέλκυσης ξένων επενδύσεων για την ανάκαμψη των κερδών των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων, η στήριξη της «εξωστρέφειας» του ντόπιου κεφαλαίου προωθείται 100%... «εν τοις πράγμασι» και πάει χέρι - χέρι με τα ίδια αντιλαϊκά «προαπαιτούμενα»:
Κρατική στήριξη των επενδύσεων του κεφαλαίου με κάθε τρόπο, με το λογαριασμό να φορτώνεται σε κάθε περίπτωση στις πλάτες του λαού, επιλογή κλάδων με βάση τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» του κεφαλαίου, με κριτήριο δηλαδή όχι τις λαϊκές ανάγκες αλλά το πού εκτιμά το κεφάλαιο ότι μπορεί να εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή κερδοφορία, διαμόρφωση «ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος» με μονιμοποίηση των αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων της προηγούμενης περιόδου και προσθήκη νέων με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου, στο φόντο και των «αβεβαιοτήτων» που εντείνονται στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, σιγή νεκροταφείου στο εργατικό - λαϊκό κίνημα και ενίσχυση του κατασταλτικού πλαισίου απέναντί του...

Γι' αυτό και οι εργαζόμενοι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα, ούτε από την «τόνωση της εξωστρέφειας» του εγχώριου κεφαλαίου ούτε από τις «επενδυτικές ευκαιρίες» που διαφημίζει η κυβέρνηση στα κεφάλαια άλλων κρατών. Αντίθετα, κόντρα σε όσους επιχειρούν να τους στρατεύσουν πίσω από τις ανάγκες και τις «αγωνίες» των επιχειρηματικών ομίλων, στο πλαίσιο του «παγκόσμιου ανταγωνιστικού περιβάλλοντος», οι εργαζόμενοι και ο λαός έχουν κάθε συμφέρον να αντιπαρατάξουν την πάλη τους για την ικανοποίηση των δικών τους σύγχρονων αναγκών!
Twitter Facebook

5:19:00 π.μ.
Η Ουρά για τη σύνταξη αρκετά μεγαλύτερη απ' αυτές που σχηματίστηκαν πέρυσι το καλοκαίρι για τα capital controls. Πολύ περισσότερο φορτισμένη. Στην ατμόσφαιρα η οσμή απ' το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου δικαιωμάτων. Ενας ξεστρατίζει, τρεκλίζει, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον άγνωστο συμπάσχοντα ευρωέλληνα που δεν έχει ακόμα φτάσει στο μηχάνημα ανάληψης ψίχουλων και μονολογεί: «Εγώ τώρα πώς θα ζήσω; μου κόψανε 260 ευρώ. Εγώ τώρα πώς θα ζήσω; Πες μου πώς;...». Ο παραλήπτης του ερωτηματικού στέκεται κάγκελο, κάτι ανάμεσα σε σκιάχτρο και ακίνητος από μηχανής θεός. Δεν απαντάει. Βήμα - βήμα σα να γυρνάει η μπίλια σε ρουλέτα πασχίζει να φτάσει στο μηχάνημα να αποκρυπτογραφήσει τα απομεινάρια της εργάσιμης ηλικίας του.
Αθήνα 2016 με κλειστά σύνορα, ακριβές ξαπλώστρες, χιλιάδες μετανάστες, εδώ όπου κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και γίνεται της Cosco...
Κι όμως ο αρχάγγελος Γκάμπριελ ήρθε. Με σαράντα επενδυτικά εξαπτέρυγα. Στρογγυλοκάθισε απέναντι απ' τον Αλέξη και βγάλαν να μετράνε τους ριζοσπαστισμούς τους, ποιος τον έχει μεγαλύτερο. Αλλωστε το μάξιμουμ των αναγκών δεν έφτασε ποτέ ως μήνυμα λαού σε κανένα Μαξίμου. Κάπου εκεί ανάμεσα στις οδούς και τις λεωφόρους της ανάπτυξης, όταν διασταυρώνεται με την αφανή φτώχεια κι εξαθλίωση, οι νεφροπαθείς βγαίνουν στο κυνήγι της αιμοκάθαρσης με 40 βαθμούς και θανατηφόρα αναμονή, λες και κάποιος τους καταδίκασε να παίζουν το γύρο του θανάτου σε μια Επίδαυρο χωρίς θεατές. Και στη Βουλή ο εκλεγμένος εγχώριος ναζί να ξερνάει θανατολάγνα χαιρεκακία για τις βόμβες στο τούρκικο αεροδρόμιο, εκδηλώνοντας την ικανοποίηση του συλλέκτη διαμελισμένων πτωμάτων που κοστίζουν λιγότερο γιατί δε χρειάζονται φούρνο...
Εχει κάτι από κόλαση αυτό το καλοκαίρι που τεμαχίζεται από παράξενες χαλαζοπτώσεις που εντάσσονται αρμονικά στη σταδιακή σαδιστική σμίκρυνση του κόσμου στο μέγεθος της τσέπης λίγων, ελάχιστων κεφαλαιοκρατών. Η ανθρωπιά υποκαταστάθηκε από τη δημοσιοσχετίστικη ανθρωπίλα. Κι έχει γιούρο το θέρος, αλλά όχι ευρώ. Εχει και την Ολυμπιάδα της φαβέλας. Εχει κι απλή αναλογική. Σαν υγιεινό τζατζίκι χωρίς σκόρδο, ένα πράγμα ικανό να ξεγελάει τους τουρίστες των κομμάτων. Ας μην πάμε πουθενά. Ας μείνουμε εδώ. Να βράζουμε ο ένας στο ζουμί του άλλου, ώσπου να εκραγούν τα καζάνια. Μόνον τότε θα ξενηστικωθούν όσοι περιμένουν τη βασίλισσα της Αγγλίας να τους πει πως είναι ακόμα ζωντανή.


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ © 2014-2017. All Rights Reserved.
Powered by Blogger

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget