Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV
Twitter Facebook

11:12:00 π.μ.
Με τα παζάρια κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, εν αναμονή και της ολοκλήρωσης της «αξιολόγησης», με μόνη βέβαιη εξέλιξη τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα έρθουν να προστεθούν στα παλιά, τα κυβερνητικά επιτελεία έχουν πάντα πρόχειρο για άμεση χρήση τον «τσελεμεντέ» της προπαγάνδας. Οι «συνταγές» που «σερβίρουν» είναι δοκιμασμένες άλλωστε, με τη λαϊκή δυσαρέσκεια να συσσωρεύεται και με την πορεία υλοποίησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων να εξαρτάται σε ένα βαθμό απ' τη δυνατότητα χειραγώγησης του λαού, κάθε άλλο παρά ώρα για «πειράματα» είναι.
Η συνταγή του «καλού», του «κακού» και των «χειρότερων»
Τη βδομάδα που πέρασε, αυτή η «συνταγή» αναδείχτηκε σε αγαπημένη του Μεγάρου Μαξίμου. Η δημοσιοποίηση συνομιλιών στελεχών του ΔΝΤ αξιοποιήθηκε δεόντως για να υποστηριχτεί στο λαό το αφήγημα των «κακών», που στόχο έχουν είτε να επιβάλουν ακόμα χειρότερα μέτρα είτε, αν δεν το καταφέρουν, να προκαλέσουν ένα πιστωτικό γεγονός, πυροδοτώντας αστάθεια στη χώρα.
Σαν έτοιμο από καιρό, το Μέγαρο Μαξίμου αμέσως μόλις δημοσιοποιήθηκε η συνομιλία Τόμσεν - Βελκουλέσκου έσπευσε να καταγγείλει «επικίνδυνους σχεδιασμούς» για πρόκληση πιστωτικού γεγονότος στην Ελλάδα, επισείοντας τον «μπαμπούλα» της πολιτικής και οικονομικής αποσταθεροποίησης. Συντηρώντας την απειλή των «χειρότερων μέτρων», υποστήριξε ότι το Ταμείο επιδιώκει «να βρεθεί η χώρα σε οριακό σημείο ώστε να υποκύψει στις ακραίες θέσεις του ΔΝΤ».
Το βράδυ της Δευτέρας, σε έκτακτη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ - για να παραπέμπει συνειρμικά στον υποτιθέμενο έκτακτο χαρακτήρα της κατάστασης - ο Αλ. Τσίπρας εκβίασε το λαό, λέγοντας πως «σήμερα υπάρχουν κάποιοι αμετανόητοι που ονειρεύονται την επανάληψη του ίδιου έργου (...) Αδιαφορούν για τις συνέπειες αν δεν ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση (...) Δεν ζητάνε κούρεμα χρέους, ζητάνε μέτρα πολύ σκληρότερα απ' όσα συμφωνήσαμε το καλοκαίρι με το πρόσχημα του χρέους (...) Ζητάνε γενικευμένη επίθεση σε δικαιώματα και κατακτήσεις που στην πραγματικότητα τινάζει στον αέρα τη συμφωνία που περιλαμβάνει δέσμευση για το χρέος χωρίς να απαιτεί ακρότητες».
Στο ίδιο πνεύμα, η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Ράνια Σβίγκου, δήλωσε στη δημόσια τηλεόραση: «Μιλάμε για πράγματα αδιανόητα, τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με τη συμφωνία του Ιουλίου».
Είναι φανερό ότι το «κακό» ΔΝΤ και τα «χειρότερα» χρησίμευσαν ιδιαιτέρως για τη νομιμοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, για τον πλήρη εξωραϊσμό του μνημονίου που υπέγραψε το περασμένο καλοκαίρι και για την απόσπαση ανοχής έστω απ' το λαό σε διαδικασίες επιτάχυνσης της «αξιολόγησης», δηλαδή εφαρμογής του νέου πακέτου αντιλαϊκών μέτρων.
Η εναλλαγή στο ρόλο «κακού» και «καλού» του ΔΝΤ και της ΕΕ - Γερμανίας, κρύβει ότι οι μεταξύ τους αντιθέσεις, π.χ. για το ζήτημα του χρέους και την πορεία της Ευρωζώνης, έχουν σημείο εκκίνησης τα ιδιαίτερα συμφέροντα κάθε ισχυρού καπιταλιστικού κέντρου, έχουν επίκεντρο τον επιμερισμό χασούρας και κερδών μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου. Τέτοιοι ανταγωνισμοί υποκρύπτονται πίσω από τη στάση του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού οργανισμού στη διαπραγμάτευση. Ταυτόχρονα, κρύβει ότι όλοι τους έχουν κοινό στόχο την υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων και τη θωράκιση της κερδοφορίας των ομίλων τους, σε βάρος του λαού.
Αλλωστε, ποιος πείθεται σήμερα μετά από πείρα τόσων δεκαετιών ότι η ΕΕ μπορεί ποτέ να είναι ο «καλός» απ' τη σκοπιά της υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων; Είναι αυτή η λυκοσυμμαχία στις συνθήκες και τις αποφάσεις της οποίας περιλαμβάνονταν πολλά χρόνια πριν από την κρίση όσα αντιλαϊκά μέτρα επιβάλλονται σήμερα στους λαούς.
Η συνταγή εξωραϊσμού του μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ
Οι εξελίξεις της βδομάδας αναπτέρωσαν τις ελπίδες της κυβέρνησης ότι θα μπορέσει να παρουσιάσει εξωραϊσμένη στο λαό την αντιλαϊκή συμφωνία που υπέγραψε το περσινό καλοκαίρι. Ο Αλ. Τσίπρας μιλώντας στην ΚΟ του ΣΥΡΙζΑ επικρότησε το 3ο μνημόνιο, υποστηρίζοντας πως «κερδίσαμε πολλά και είναι αυτή η εξέλιξη που οδηγεί το ΔΝΤ να αμφισβητεί τον πυρήνα της συμφωνίας που θεωρεί ετεροβαρή υπέρ της Ελλάδας και γι' αυτό μάχεται να την αλλάξει»!
Υπερασπίστηκε την αντιλαϊκή πολιτική που υλοποιεί, λέγοντας: «Εμείς λοιπόν υπογράψαμε μια συμφωνία την οποία και θα τηρήσουμε κατά γράμμα αλλά ως εδώ, δεν θα ζητήσουμε ούτε θα δώσουμε περισσότερα».
Στο ίδιο πνεύμα, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας, (ρ/σ «Παραπολιτικά»), υπερασπιζόμενος το μνημόνιο, ισχυρίστηκε ότι «ο ελληνικός λαός γνωρίζει τι συμφωνία κάναμε, ότι είναι εμπροσθοβαρής (...) Εμείς δε λέμε τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο από τη συμφωνία την οποία υπογράψαμε».
Αλήθεια, όμως, τι συμφωνία υπέγραψαν πέρσι το καλοκαίρι; Υπέγραψαν τη λήψη νέων μέτρων ύψους πολλών δισεκατομμυρίων που θα έρθουν να προστεθούν στα παλιά και αποτελούν πρόδρομο για τις επόμενες αντιλαϊκές ανατροπές. Υπέγραψαν να κάνουν ό,τι χρειαστεί για να τονώσουν την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, να διαμορφώσουν όρους ανάκαμψης της κερδοφορίας του, να διευκολύνουν τη διευρυμένη αναπαραγωγή του. Οσο πλησιάζει η ώρα να κλείσει η «αξιολόγηση» όλα αυτά συγκεκριμενοποιούνται: Μέτρα ύψους τουλάχιστον 5,4 δισ. Από την παραπέρα συμπίεση των συντάξεων θα αρπαχτούν ποσά ύψους 1,8 δισ. ευρώ, άλλα 3,6 δισ. θα αρπαχτούν με τη διόγκωση της αντιλαϊκής φοροληστείας (ισόποσα μοιρασμένα στη φορολογία εισοδήματος και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης). Κατακρεούργηση της Κοινωνικής Ασφάλισης κ.ά.
Τα παραπάνω αποτελούν τον όρο και την προϋπόθεση για την επίτευξη των ήδη συμφωνημένων στόχων για μόνιμα πρωτογενή πλεονάσματα στους κρατικούς προϋπολογισμούς και μάλιστα με έμφαση στην περίοδο και μετά το 2018, που αναμένεται η τυπική ημερομηνία λήξης του μνημονίου με τη σημερινή μορφή του. Στον ίδιο άξονα και αναπόσπαστα συνδεδεμένες με την ενιαία στρατηγική του κεφαλαίου και τις μνημονιακές στοχεύσεις κινούνται και οι κάθε είδους αναδιαρθρώσεις που προκρίνονται στην προοπτική προσέλκυσης νέων κερδοφόρων επενδύσεων και ανάκαμψης των κερδών για τους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους και τις ισχυρές επιχειρήσεις. Σε αυτό το επίπεδο, η διόγκωση και η μονιμοποίηση των πρωτογενών πλεονασμάτων «μεταφράζονται» σε δημοσιονομική ευχέρεια, που με τη σειρά της σηματοδοτεί την πολιτική ενίσχυσης του κεφαλαίου με ζεστό κρατικό χρήμα, επιδοτήσεις, φοροελαφρύνσεις και απαλλαγές.
Αυτά, σε αδρές γραμμές, υπέγραψαν. Αυτά καμαρώνουν κιόλας ότι θα εφαρμόσουν, προβάλλοντας στο λαό τη λογική του μικρότερου δήθεν κακού και κρύβοντας ότι η αποδοχή της είναι ο μόνος βέβαιος δρόμος για την έλευση διαρκώς μεγαλύτερων. Πόσο μάλλον όταν το υποτιθέμενο μικρότερο κακό το οποίο καλούν το λαό να υπερασπιστεί είναι ένας πραγματικός Αρμαγεδδώνας για τα συμφέροντά του.
Κι από κοντά οι αυταπάτες περί ανάπτυξης με κοινωνικό μέρισμα και κοινωνική δικαιοσύνη
Γνωρίζοντας, βεβαίως, ότι η προπαγάνδα δεν μπορεί να σταθεί μπροστά σ' αυτό που βιώνει η εργατική - λαϊκή οικογένεια, καταφεύγουν και στην καλλιέργεια αυταπατών για κάβους που ξεπερνιούνται και ευημερίες που έρχονται. Είπε ο Αλ. Τσίπρας, στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ: «Και εδώ πρέπει να συμφωνήσουμε. Οτι αν ένας είναι ο στόχος, είναι να τελειώνουμε πια με αυτήν την κατάσταση. Να κλείσουμε την αξιολόγηση μέσα στα όρια που συμφωνήσαμε τον περασμένο Ιούλη, η χώρα να βγει μπροστά, να γυρίσει στην ανάκαμψη, να γυρίσουν οι επενδυτές στη χώρα, που έχουν απομακρυνθεί εδώ και έξι χρόνια, να υπάρξει μια προοπτική ότι μοιράζουμε δίκαια τα βάρη αλλά και τις δυνατότητες της ανάκαμψης. Να επιστρέψουμε σε μια ανάπτυξη όπου θα υπάρξει κοινωνικό μέρισμα με κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτός είναι ο στόχος, ώστε σύντομα να μπορέσουμε να έχουμε τη δυνατότητα να πανηγυρίζουμε πραγματικά γιατί τελειώνει η περιπέτεια των μνημονίων και της επιτροπείας για τη χώρα».
Ο πολύπαθος λαός μας καλύτερες μέρες ακούει χρόνια τώρα αλλά βλέπει και ζει μόνο χειρότερες. Η ίδια του η πείρα αποδεικνύει ότι διαψεύστηκε κάθε προσδοκία που συνέδεσε με την επίτευξη των στόχων που έθετε η αστική τάξη και του σέρβιρε το πολιτικό της προσωπικό σαν κοινούς, αμοιβαία επωφελείς. Δεν πρέπει να ξεχνά ότι ακόμα και η εποχή των «παχιών αγελάδων» για το κεφάλαιο χτίστηκε πάνω στην ένταση της δικιάς του εκμετάλλευσης. Οι ρυθμοί ανάπτυξης «έτρεχαν» με καύσιμη ύλη και πάλι τα συμφέροντά του ακόμα και όταν το εισόδημά του ήταν πολύ υψηλότερο απ' το σημερινό.
Σήμερα, είναι περισσότερο φανερό ότι ακόμα κι αν ανακάμψει η κερδοφορία του κεφαλαίου, στο όνομα της διατήρησης του «επιτεύγματος» θα κληθεί σε νέες θυσίες. Πόσο μάλλον, που η λυκοσυμμαχία επιτηρεί άγρυπνα τη διατήρηση των αντιλαϊκών κεκτημένων των μονοπωλίων της. Στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» καταγράφεται με πλήρη σαφήνεια ότι το βασικό αντεργατικό πλαίσιο που επιβλήθηκε την περίοδο της κρίσης, όχι μόνο θα διατηρηθεί, αλλά και θα επεκταθεί στη φάση της επιστροφής στην καπιταλιστική ανάπτυξη.
Τα αντιλαϊκά μέτρα δεν είναι προσωρινά, ήρθαν στη φάση της καπιταλιστικής κρίσης και θα μείνουν στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, καθώς αυτή προϋποθέτει φτηνή εργατική δύναμη, αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, νέα πεδία κερδοφορίας.

Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι ότι ο λαός δεν έχει κανένα απολύτως συμφέρον να στρατευτεί με τους στόχους εκείνων που λυμαίνονται το μόχθο του. Απεναντίας έχει κάθε συμφέρον να τους αντιπαλέψει, αποκρούοντας με την πάλη του κάθε κύμα επίθεσης και οργανώνοντας την αντεπίθεσή του για την οριστική απαλλαγή του απ' την αιτία των δεινών του.
Twitter Facebook

11:00:00 π.μ.
Στις 7 Απρίλη πραγματοποιήθηκε η 24ωρη απεργία στο Δημόσιο. Και σε αυτήν την απεργία έγινε μια σημαντική προσπάθεια, ώστε να δοθεί μια ακόμα απάντηση στην εντεινόμενη αντιλαϊκή επίθεση. Αν και τα ποσοστά συμμετοχής κινήθηκαν στα ίδια χαμηλά επίπεδα των προηγούμενων απεργιών στο Δημόσιο, η ίδια η απεργία και τα συλλαλητήρια αποτέλεσαν ένα βήμα αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική, και ταυτόχρονα μια προσπάθεια κλιμάκωσης της πάλης και προετοιμασίας της επερχόμενης 48ωρης απεργίας.
Η μεγάλη, μαχητική απεργιακή συγκέντρωση στην Ομόνοια των σωματείων και των Επιτροπών Αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και το εξαιρετικά μαζικό συλλαλητήριο που ακολούθησε, δείχνουν την άνοδο του κύρους του ΠΑΜΕ, πως ένας κόσμος ακουμπάει σ' αυτό και το εμπιστεύεται.
Δείχνουν, πως τα συνδικάτα, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ είναι σε θέση να ξεπερνούν εμπόδια και δυσκολίες που βάζουν κυβέρνηση, παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός στην οργάνωση της πάλης. Αποτυπώνουν την αποφασιστικότητα ενός σημαντικού μέρους του κινήματος να κινηθεί με τη γραμμή της σύγκρουσης και της Κοινωνικής Συμμαχίας, να μπει αποφασιστικά στον αγώνα, για να αντιπαλέψει τα μέτρα - φωτιά για το λαό. Αυτό είναι σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες που θα ακολουθήσουν, είναι καλή βάση για την πορεία ανασύνταξης του κινήματος.
Δόθηκε ένας δύσκολος αγώνας, χωρίς να παραβλέπουμε τον αρνητικό συσχετισμό και τα μεγάλα εμπόδια.
Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έδωσαν αποφασιστικά τη μάχη
Οι συνδικαλιστικές δυνάμεις και τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έκαναν ό,τι μπορούσαν για την επιτυχία της απεργίας. Από την πρώτη στιγμή που εξαγγέλθηκε η απεργία, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απηύθυνε κάλεσμα σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία, σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, να μπουν στη μάχη, να αποκρούσουν την επίθεση, τα διλήμματα, τους εκβιασμούς και την κάλπικη επιχειρηματολογία της κυβέρνησης. Να κάνουν την απεργία δική τους υπόθεση και να μην την εμπιστευτούν στα ξένα χέρια της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ και κάποιων μεγάλων Ομοσπονδιών του Δημοσίου.
Αιχμή της αναμέτρησης κυβέρνησης - εργαζομένων στις 7 Απρίλη ήταν και είναι οι ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση. Ομως δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και το νέο φοροληστρικό νομοσχέδιο, το νέο μισθολόγιο όπου προβλέπονται περικοπές στη μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων 2,3 δισ. ευρώ για την περίοδο 2016 - 2019, ο νέος αντιδραστικός νόμος για τη Δημόσια Διοίκηση (ν. Βερναρδάκη), δηλαδή η ενδυνάμωση του αυταρχικού κράτους, η ένταση της κρατικής καταστολής, η νέα τιμωρητική αξιολόγηση που συνδέεται με το μισθό, το βαθμό, τις υποχρεωτικές μετατάξεις, όπως και με τις απολύσεις.
Με βάση τα παραπάνω, Ομοσπονδίες του Δημοσίου, σωματεία, συνδικαλιστικές δυνάμεις που συμπορεύονται με το ΠΑΜΕ έδωσαν τη μάχη, ώστε η απάντηση στην επίθεση κυβέρνησης - πλουτοκρατίας - ΕΕ να δοθεί από τη σκοπιά των αναγκών και των συμφερόντων των δημοσίων υπαλλήλων, με αιτήματα, πλαίσιο και γραμμή πάλης υπεράσπισης και διεύρυνσης της Κοινωνικής Ασφάλισης, προτάσσοντας το σύνθημα: «Να μην περάσει ο νόμος - λαιμητόμος. Κοινωνική Ασφάλιση για όλους. Λύση υπάρχει. Να πληρώσουν το Κράτος και η εργοδοσία».
Εχοντας έναν τέτοιο προσανατολισμό και αξιοποιώντας κάθε μορφή πάλης, προσπάθησαν να ενημερώσουν τους δημόσιους υπαλλήλους σε όλους τους χώρους δουλειάς, να οργανωθεί η απεργία με σχέδιο, με Γενικές Συνελεύσεις, με συσκέψεις, με περιοδείες, ομιλίες, επιδιώκοντας έτσι να ανέβει ο ρόλος και η ευθύνη του πρωτοβάθμιου σωματείου στην οργάνωση της απεργίας, να γίνει το ίδιο το σωματείο κέντρο αγώνα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στους τόπους δουλειάς αναγνωρίζουν πως «και αυτήν την απεργία το ΠΑΜΕ την πήρε στις πλάτες του».
Σχεδιασμένη παρέμβαση στο περιεχόμενο της απεργίας
Η κυβέρνηση, αξιοποιώντας τις πολιτικές εξελίξεις, έκανε σχεδιασμένη παρέμβαση στην απεργία και στο περιεχόμενό της. Σέρβιρε με νέο περιτύλιγμα το γνωστό παραμύθι της σκληρής διαπραγμάτευσης, έβαζε εκβιαστικά το ψευτοδίλημμα στους εργαζόμενους να διαλέξουν στρατόπεδο στο πεδίο των μονοπωλιακών ανταγωνισμών, δηλαδή μνημόνιο με όρους ΔΝΤ ή μνημόνιο με όρους ΕΕ, στοχεύοντας σε κάθε περίπτωση να χειραγωγήσει, να τσακίσει το κίνημα και κάθε λαϊκή αντίσταση.
Εκεί που η κυβέρνηση και οι κρατικοί μηχανισμοί δεν έκαναν παρέμβαση «διά ζώσης» αξιοποίησαν για την ίδια δουλειά τα στηρίγματά τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, δηλαδή όλο εκείνο το απαράτ των συστημικών συνδικαλιστικών δυνάμεων, που στηρίζουν τον πυρήνα των αντιδραστικών διαρθρωτικών αλλαγών στο Δημόσιο, την αναμόρφωση του αστικού κράτους, τη στρατηγική της ΕΕ, της «ανταγωνιστικότητας και της υγιούς επιχειρηματικότητας».
Να πώς αυτές οι ηγεσίες υπονόμευσαν την απεργία ως προς το περιεχόμενό της.
  • Στο υπουργείο Οικονομικών και στον κλάδο των Εφοριακών, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΜΕΤΑ) τάχθηκαν υπέρ των Επαγγελματικών Ταμείων, λειτουργώντας ως «λαγός» της κυβέρνησης για την ανατροπή της Κοινωνικής Ασφάλισης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Τ. Πετρόπουλος, μιλώντας σε σχετική ημερίδα για την Ασφάλιση του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου (30/3/2016) και έχοντας ως συνομιλητές «ανθρώπους της αγοράς» και του «κεφαλαιοποιητικού συστήματος», εκθείασε τέτοιες απόψεις - προτάσεις. κυβέρνηση και κυβερνητικός συνδικαλισμός πάνε χέρι - χέρι για τις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση.
  • Στις διαχρονικές αλλαγές για τη Δημόσια Διοίκηση (και όχι μόνο στον πρόσφατο ν. Βερναρδάκη), οι συνδικαλιστικές αυτές ηγεσίες λειτουργούν από κοινού - και το ομολογούν - ως «κοινωνικοί εταίροι» της κυβέρνησης. Εδωσαν ουσιαστική στήριξη στα νομοσχέδια όλων των κυβερνήσεων για τις αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση, για την «αξιολόγηση» με ή χωρίς «στοχοθεσία» και «ποσοστώσεις». Πρόταση της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ και της ΠΟΕ - ΟΤΑ προς την κυβέρνηση ήταν να γίνει η «αξιολόγηση» και μάλιστα με «στοχοθεσία»!!!
  • Οι ηγεσίες της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ έβαλαν πλάτη στους αντιασφαλιστικούς νόμους Σιούφα, Πετραλιά, Ρέππα, Λοβέρδου, Κουτρουμάνη που άνοιγαν το δρόμο για μεγαλύτερες ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση, δυσκολεύοντας έτσι τον αγώνα των εργαζομένων για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • Οταν περνούσε το προηγούμενο μισθολόγιο, η ΠΑΣΚΕ έλεγε ότι θα παίρναμε αυξήσεις. Τώρα με την ψήφιση του νέου μισθολογίου που φέρνει νέο πετσόκομμα στους μισθούς, εκπρόσωπος του ΜΕΤΑ στην ΑΔΕΔΥ αντίστοιχα έλεγε «μην είστε σίγουροι ότι θα έχουμε μειώσεις, κρατήστε και καμιά πισινή...».
  • Στο χώρο της Υγείας, η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ έφτασε στο σημείο με ανακοίνωσή της να καλεί σε αγώνες, που όμως «... δε θα αμφισβητούν την Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας...»!!! Δηλαδή, αγώνες που θα αφήνουν άθικτη τη μήτρα κάθε κακού για τα λαϊκά συμφέροντα.
Η υπονόμευση της απεργίας με παραδείγματα
Να πώς παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός υπονόμευσαν και την οργάνωση της απεργίας.
  • Το Νομαρχιακό Τμήμα Ροδόπης της ΑΔΕΔΥ (πρόεδρος από το ΜΕΤΑ και υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) με «εσωτερικό σημείωμα» (κατά τ' άλλα) προς το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ και κοινοποίηση προς όλα τα Νομαρχιακά Τμήματα της χώρας ζητούσε «... έστω και στο παραπέντε να αναβάλετε την εν λόγω απεργία (...) μέχρι την ημερομηνία ψήφισης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου...». Η επιχειρηματολογία που συμπυκνώνει το «αίτημα» του Νομαρχιακού Τμήματος Ροδόπης της ΑΔΕΔΥ έχει ύπουλο χαρακτήρα. Πατάει πάνω σε αντικειμενικές δυσκολίες του κινήματος, παίρνει υπόψη του μια δίκαιη κριτική που γίνεται από τους εργαζόμενους ως προς την οργάνωση των απεργιών, όμως αυτή τη δίκαιη κριτική των εργαζομένων την επικαλείται όχι για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες, να οργανωθούν αγώνες, να μη δοθεί χρόνος στην κυβέρνηση, αλλά για να ακυρωθεί η ίδια η οργάνωση των αγώνων. Επί της ουσίας, 6 μέρες πριν την απεργία καλούν όλα τα Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ, όλης της χώρας, σε οργανωμένη απεργοσπασία! Με αφορμή την κήρυξη της απεργίας για τις 7 Απρίλη, επικαλούνται «λάθη στρατηγικής στην οργάνωση του αγώνα», αφού, όπως λένε, μια τέτοια απεργία στο Δημόσιο θα ακύρωνε «την τεράστια επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 4 Φλεβάρη». Καταρχάς, δε λένε κουβέντα για την ίδια τη στρατηγική και τη γραμμή πάλης που υιοθετεί η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, αλλά και το ίδιο το Νομαρχιακό Τμήμα Ροδόπης της ΑΔΕΔΥ, δηλαδή τη στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου και της κυβέρνησης με την οποίο πολύ απλά συμφωνούν. Η αλήθεια είναι ότι τους ενοχλούν εκείνοι οι αγώνες που υιοθετούν τη στρατηγική της σύγκρουσης και της ανατροπής κάθε αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτό τους ενοχλεί. Τα «λάθη στρατηγικής στην οργάνωση του αγώνα» που οι ίδιοι επικαλούνται μάλλον αφορά τους ίδιους και την ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, αφού χρόνια τώρα δεν κάνουν απολύτως τίποτα για την οργάνωση και την επιτυχία των αγώνων. Ακόμη και το γεγονός ότι το συγκεκριμένο «αίτημα» είχε ημερομηνία 1η Απρίλη, δεν αθωώνει σε καμιά περίπτωση το βρώμικο και υπονομευτικό του ρόλο, αφού δεν μπορεί να εκληφθεί ούτε καν ως πρωταπριλιάτικο χιούμορ.
  • Στο υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού και στο «Σύλλογο Υπαλλήλων Τουριστικής Ανάπτυξης», όπου οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ έχουν απόλυτη πλειοψηφία, κατά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου οι συνδικαλιστές του ΜΕΤΑ δήλωσαν ότι... δεν θα απεργήσουν. Τόσο απλά!
  • Οταν ήταν στην αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ η τότε συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) εξήγγελλε χωρίς καμιά προετοιμασία πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες, στην πλειοψηφία τους απεργίες με μονοψήφια ποσοστά συμμετοχής, που ως «διακύβευμα» είχαν τις αντιπολιτευτικές ανάγκες του ΣΥΡΙΖΑ. Πρωτοστάτησαν στον εγκλωβισμό των εργαζομένων, χρησιμοποίησαν το κίνημα με τον πιο τυχοδιωκτικό τρόπο, έκαναν τους αγώνες των εργαζομένων σκαλοπάτι για την κυβερνητική εναλλαγή, για να συνεχιστεί η ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Τώρα η ηγεσία της ΟΛΜΕ (ΣΥΡΙΖΑ - ΔΑΚΕ) μαζί με την ηγεσία της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚΕ) στην πιο κρίσιμη αυτή αναμέτρηση για να μην περάσουν τα πιο σκληρά, τα πιο βάρβαρα μέτρα, στην κυριολεξία είναι άφαντοι. Δίπλα στη βρώμικη δουλειά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν και αυτοί τη δουλειά τους και απ' ότι φαίνεται την κάνουν πολύ καλά. Η διδασκαλική Ομοσπονδία (ΔΟΕ), η μεγαλύτερη Ομοσπονδία του Δημοσίου, δεν έβγαλε ούτε καν ανακοίνωση - κάλεσμα προς τα μέλη της για να συμμετάσχουν στην απεργία!!! Το ίδιο και η ηγεσία της ΟΛΜΕ!!! Κάθε σχόλιο περιττεύει.
Να ξεμπερδεύουν οι εργαζόμενοι με αυτές τις ηγεσίες
Δεν πάει άλλο με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι επικίνδυνες. Και όταν ακόμα εξαγγέλλουν απεργίες ή κινητοποιήσεις δεν κάνουν τίποτα για την επιτυχία τους, άντε να στείλουν κανένα mail στις υπηρεσίες και στα σωματεία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι στις τελευταίες κινητοποιήσεις που εξήγγειλε η ΑΔΕΔΥ δεν υπήρχε άνθρωπος να κρατήσει το πανό, ενώ υπήρξαν συλλαλητήρια της ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα με 30 άτομα!!! Ούτε είναι τυχαίο το γεγονός, ότι η απεργιακή συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ στις 7 Απρίλη ήταν εντελώς άμαζη.
Για την κατάσταση αυτή στο κίνημα, τεράστιες και ταυτόχρονα ανεξίτηλες ευθύνες φέρνουν και εκείνες οι συνδικαλιστικές ηγεσίες που λειτουργούν ως συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ στο κίνημα και επί της ουσίας διευκολύνουν το ρόλο και τους σχεδιασμούς του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Είναι αυτοί που καλούσαν τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους να παλέψουν, ώστε να έρθει η κυβερνητική εναλλαγή και ο ΣΥΡΙΖΑ στο τιμόνι της διακυβέρνησης. Είναι αυτοί που πανηγύριζαν για την «Πρώτη Φορά Αριστερά», αυτοί που καλούσαν να στηριχτεί η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και οι λεγόμενες «κόκκινες γραμμές» της, ενώ την ίδια στιγμή για ένα χρόνο περίπου έψαχναν να βρουν «το πρόσημο αυτής της κυβέρνησης»!!!
Είναι όλοι αυτοί που κάνουν ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον ταξικό προσανατολισμό του κινήματος, που κάνουν παιχνίδι με τη νέα σοσιαλδημοκρατία, Συριζαίικης απόχρωσης ή ΛΑΕ, και που το βράδυ του δημοψηφίσματος στο Σύνταγμα είχαν πρηστεί τα χέρια τους από τα παλαμάκια που βαρούσαν στον Τσίπρα.
Είναι αυτοί που όσο περισσότερο τα διπλώνουν στο περιεχόμενο της πάλης, όσο περισσότερο ξεφτίζουν και τα όποια ριζοσπαστικά συνθήματα έχουν υιοθετήσει, τόσο περισσότερο ανεβάζουν τους τόνους, προτείνουν «ανεβασμένες μορφές πάλης και απεργίες διαρκείας» για την επιτυχία των οποίων δεν κάνουν τίποτα. Οσες μορφές πάλης, όσες απεργίες και να προτείνουν δεν ξεπλένονται με τίποτα! Ολα τα παραπάνω δεν μπορεί να παραγραφούν.
H κατάσταση αυτή στο συνδικαλιστικό κίνημα, με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν μπορεί να συνεχιστεί. Παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός είναι μεγάλο εμπόδιο για το κίνημα και τους εργαζόμενους. Η συζήτηση για το τι κίνημα έχουμε ανάγκη πρέπει να γίνει σήμερα, τώρα, μαζί με την οργάνωση της πάλης.
Οι εργαζόμενοι έχουν ένα ενιαίο καθήκον. Μαζί με τον αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, ταυτόχρονα πρέπει να διεξάγουν αγώνα για την απαλλαγή τους απ' αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση για να ανασάνει το κίνημα, να σηκώσει κεφάλι, να συσπειρώσει όλους τους εργαζόμενους. Είναι όρος για την ανασύνταξη και την αντεπίθεση του κινήματος, τη μαζικοποίηση των αγώνων, τον προσανατολισμό ενάντια στα μονοπώλια και το κράτος τους.
Ούτε ώρα χαμένη για την οργάνωση της 48ωρης απεργίας
Με τους μαζικούς μαχητικούς αγώνες μας, το προηγούμενο διάστημα οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ελευθεροεπαγγελματίες επιστήμονες, οι αγρότες, η νεολαία, όλοι μαζί, δείξαμε σε ένα βαθμό τη δύναμή μας, καταφέραμε να καθυστερήσουμε την κατάθεση του νόμου - λαιμητόμου. Αυτό δεν είναι λίγο πράγμα. Δείχνει τη δύναμη των εργαζομένων, τη δύναμη της Λαϊκής Συμμαχίας. Χωρίς αυτούς τους αγώνες, τα μέτρα ήδη θα είχαν ψηφιστεί και σίγουρα θα ήταν χειρότερα.

Ακριβώς σε αυτήν την κατεύθυνση χρειάζεται τις αμέσως επόμενες μέρες να δυναμώσει η λαϊκή πάλη και η πίεση στην κυβέρνηση. Απαιτείται να εντείνουμε τις προσπάθειές μας, ώστε να δημιουργηθούν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις για μια μεγαλειώδη 48ωρη απεργιακή αναμέτρηση, που θα σηματοδοτήσει την αποφασιστικότητα όλων των εργαζομένων, να συγκρουστούμε με την αντιλαϊκή πολιτική ενάντια στο νόμο - λαιμητόμο, τη φοροληστεία, τα «κόκκινα δάνεια», τα μέτρα εξόντωσης του λαού και ταυτόχρονα να κάνουμε καθαρή την απόφασή μας ο αγώνας αυτός να φτάσει μέχρι τέλος, μέχρι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.
Twitter Facebook

9:08:00 π.μ. , ,
Τα βασικά σημεία της μεταρρύθμισης που, όπως όλα δείχνουν, καταλήγουν τα επιτελεία για λογαριασμό του κεφαλαίου
Καθώς η λεγόμενη διαπραγμάτευση για το Ασφαλιστικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους «θεσμούς» οδεύει προς το τέλος της, με επιδίωξη μέχρι το τέλος του μήνα να ψηφιστεί και να τεθεί σε ισχύ, επιβεβαιώνεται ότι ο νόμος - λαιμητόμος για τα δικαιώματα ασφαλισμένων και συνταξιούχων όλων χωρίς εξαίρεση των Ταμείων παραμένει ατόφιος και σε ορισμένες παραμέτρους του γίνεται ακόμα χειρότερος από την αρχική πρόταση της κυβέρνησης.
Οι συζητήσεις με το κουαρτέτο τις τελευταίες αυτές μέρες, επικεντρώνονται στο ύψος των άμεσων νέων περικοπών για τις επικουρικές συντάξειςστους νυν συνταξιούχους, σε εξάρτηση από την επιβολή αυξήσεων στις εισφορές για την επικούρηση των ασφαλισμένων όλων των Ταμείων.
Ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα των τελικών ποσοστών αναπλήρωσης που θα ισχύσουν στον τρόπο υπολογισμού της λεγόμενης «ανταποδοτικής» σύνταξης, με πιθανό ενδεχόμενο αυτά να οδηγούν σε ακόμη χαμηλότερο συνολικό ποσοστό, κοντά στο 40% για τα 40 έτη ασφάλισης, από 48% στην αρχική πρόταση της κυβέρνησης και από το 80% που υπολογιζόταν ο συντάξιμος μισθός μέχρι τώρα. Επιπλέον, στο τραπέζι τέθηκε και το χτύπημα των συντάξεων χηρείας (θανάτου) που θα αποδίδονται με νέες χειρότερες προϋποθέσεις.
Σε κάθε περίπτωση, οι μειώσεις των συντάξεων που ήδη αποδίδονται, καθώς και των εφάπαξ, αλλά και της περικοπής του ΕΚΑΣ μέσα στο 2016, θα οδηγήσουν στην υλοποίηση της δέσμευσης που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση με το 3ο μνημόνιο - και συνυπέγραψαν τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωμονόδρομου - για περικοπές μέσα στο 2016 της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 1,8 δισ. ευρώ (1% του ΑΕΠ) και τουλάχιστον κατά 1 δισ. ευρώ την επόμενη διετία.
Ωστόσο, η επιβολή νέων άμεσων μειώσεων στις αποδιδόμενες συντάξεις, μαζί με την αύξηση των εισφορών σε μεγάλες ομάδες ασφαλισμένων, δεν πρέπει να συσκοτίσει το κύριο: Οτι το νέο σχέδιο της κυβέρνησης, αφού ενσωματώνει και νομιμοποιεί όλες τις περικοπές των προηγούμενων χρόνων (11 τον αριθμό), προχωρά στη διαμόρφωση ενός «νέου μοντέλου» στην Ασφάλιση, πέρα για πέρα αντιδραστικού, που ρίχνει τις συντάξεις και τις παροχές των Ταμείων στα Τάρταρα, αφαιρεί και το τελευταίο ίχνος «Κοινωνικής Ασφάλισης» που είχε απομείνει και περιορίζει την κρατική εγγύηση (και χρηματοδότηση) για τις συντάξεις στο ποσό των 384 ευρώ (!) κι αυτά μόνο μετά από 20 χρόνια ασφάλισης.
Από εκεί και πέρα, η σύνταξη γίνεται καθαρά ατομική υπόθεση και μάλιστα με ακόμα χειρότερους όρους υπολογισμού εκείνου του τμήματος που θα προέρχεται από τις εισφορές (ανταποδοτική). Ανοίγει έτσι διάπλατα η Κερκόπορτα για τα συστήματα ιδιωτικής ασφάλισης, για τα οποία ακονίζουν τα μαχαίρια οι μονοπωλιακοί όμιλοι του κλάδου στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την ΕΕ.
Οι μειώσεις στις νέες κύριες συντάξεις
Το νέο «μοντέλο» της κυβέρνησης αλλάζει προς το χειρότερο τον αντιασφαλιστικό νόμο 3863/2010 (Λοβέρδου - Κουτρουμάνη), με τον οποίο για πρώτη φορά η κύρια σύνταξη «έσπασε» στα δύο: Ενα τμήμα της καταβάλλεται υπό προϋποθέσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό και το άλλο προκύπτει αναλογικά προς τα χρόνια ασφάλισης και το μισθό του ασφαλισμένου.
Με το νέο τρόπο υπολογισμού, οι συντάξεις που θα αποδίδονται στο εξής, θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το νόμο 3863/2010, που δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:
  • Πρώτον, επειδή τα ποσοστά αναπλήρωσης στην κυβερνητική πρόταση «βυθίζονται» στο 38,68% για τα 35 χρόνια ασφάλισης, όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70% και στον 3863/2010 το 45,85%.
  • Δεύτερον, επειδή τα ποσοστά αυτά θα υπολογίζονται και σε πολύ μικρότερο συντάξιμο μισθό, αφού αυτός πλέον θα είναι ο μέσος μισθός ολόκληρου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας πενταετίας (π.χ. ΙΚΑ) που ίσχυε πριν.
Παράδειγμα: Με το παλιό σύστημα, ένας μισθωτός που είχε 10.500 μέρες ασφάλισης (35ετία), με μισθό την τελευταία πενταετία γύρω στα 1.500 ευρώ, το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν 70% και η αποδιδόμενη σύνταξη 1.040 ευρώ. Με το νέο σύστημα, επειδή πλέον θα υπολογίζονται οι μισθοί όλου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας μόνο πενταετίας, ο συντάξιμος μισθός του εργαζόμενου θα είναι μόλις 1.026 ευρώ. Το ποσοστό αναπλήρωσης από το 70%, με βάση την κυβερνητική πρόταση, θα είναι για τα 35 χρόνια ασφάλισης μόλις 38,68%. Ετσι, το ποσό της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 396 ευρώ.
Η προσθήκη σε αυτό το ποσό της «εθνικής» σύνταξης των 384 ευρώ οδηγεί σε τελικό ποσό σύνταξης στα 780 ευρώ! Δηλαδή, η σύνταξη που βγαίνει με το νέο σύστημα είναι μειωμένη κατά 25%! Σημειώνεται ότι με βάση το νόμο 3863/2010, για τον ίδιο εργαζόμενο η ανταποδοτική σύνταξη θα ήταν 470 ευρώ (ποσοστό αναπλήρωσης 45,85%) και η «εθνική» είχε οριστεί στα 360 ευρώ. Δηλαδή, η συνολική σύνταξη - στην πλήρη ωρίμανση του συστήματος - θα ήταν μόλις 830 ευρώ και σε σχέση με το παλαιό σύστημα 20% μικρότερη.Ετσι, και τα δύο νέα συστήματα οδηγούν σε πολύ μικρότερες συντάξεις.
Αν μάλιστα, όπως φαίνεται, τα τελικά ποσοστά αναπλήρωσης είναι ακόμα μικρότερα απ' αυτά της αρχικής κυβερνητικής πρότασης, ενδέχεται και το τελικό ποσό των 780 ευρώ να είναι ακόμα μικρότερο.
Μεθοδεύουν το τέλος της 15ετίας
Τα επίπεδα των συντάξεων που περιγράφονται πιο πάνω, προκύπτουν σε εργαζόμενους με 35 χρόνια ασφάλισης. Η εικόνα γίνεται ακόμα χειρότερη για εργαζόμενους που δεν θα μπορούν να εξασφαλίζουν αυτά τα ένσημα. Ειδικά για τις νέες γενιές που εργάζονται σε συνθήκες «ευελιξίας», το τμήμα της «ανταποδοτικής» σύνταξης θα είναι μηδαμινό.
Παράδειγμα: Στην περίπτωση 15ετίας, που είναι σήμερα το όριο για να βγει κάποιος στη σύνταξη (4.500 ένσημα), το ποσοστό αναπλήρωσης της «ανταποδοτικής» σύνταξης θα είναι μόλις 12%, με βάση την αρχική πρόταση. Δηλαδή, σε ένα συντάξιμο μισθό των 1.000 ευρώ, το ανταποδοτικό τμήμα θα ανέρχεται μόλις στα 120 ευρώ! Βέβαια, με τις σημερινές εργασιακές σχέσεις, είναι από δύσκολο έως αδύνατο κάποιος εργαζόμενος να διαμορφώσει στη 15ετία συντάξιμο μισθό 1.000 ευρώ. Επομένως, το 12% της ανταποδοτικής ή το 11,55% - με βάση τα νέα δεδομένα - θα υπολογίζεται σε πολύ μικρότερους συντάξιμους μισθούς και θα οδηγεί κυριολεκτικά σε συντάξεις πείνας.
Ακόμα χειρότερα: Οπως προκύπτει από την πορεία της διαπραγμάτευσης, ολόκληρη η «εθνική» σύνταξη των 384 ευρώ θα δίνεται πλέον μόνο στην περίπτωση της 20ετίας. Για κάθε ένα έτος λιγότερο από τα 20 μέχρι και τα 15 χρόνια ασφάλισης, ο συνταξιούχος θα χάνει 2% από την «εθνική» σύνταξη των 384 ευρώ.Επομένως, η «εθνική» σύνταξη για το συνταξιούχο που περιγράψαμε πιο πάνω (15ετία), θα είναι 346 ευρώ.
Πέραν όλων των άλλων, με τη ρύθμιση αυτή καταργείται επί της ουσίας η 15ετία, έστω κι αν η κυβέρνηση το κάνει με συγκαλυμμένο τρόπο. Ανοίγει έτσι ο δρόμος ώστε εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι που δεν θα συμπληρώνουν την 20ετία, να καταδικάζονται να μένουν χωρίς σύνταξη.
Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση 15ετίας, στο ισχύον σύστημα η κατώτερη σύνταξη ήταν 486 ευρώ. Με τα νέα δεδομένα και με μέσο συντάξιμο μισθό σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο τα 600 ευρώ, το ανταποδοτικό διαμορφώνεται μόλις στα 70 ευρώ (!) και μαζί με την «εθνική» των 346 ευρώ, θα είναι μόλις 416 ευρώ σύνταξη μικτά. Δηλαδή, σε σχέση με τα ψίχουλα των 486 ευρώ που ήταν η κατώτερη σύνταξη, οι δικαιούχοι σύνταξης με 15ετία θα χάνουν στο εξής και 70 επιπλέον ευρώ. Αν σε αυτό συνυπολογίσουμε και την προοδευτική κατάργηση του ΕΚΑΣ από φέτος και μέχρι το 2019, οι νέοι συνταξιούχοι αυτής της κατηγορίας ρίχνονται πραγματικά στον Καιάδα.
Με προϋποθέσεις ακόμα και τα ψίχουλα
Ομως - πέραν των παραπάνω - η λεγόμενη «εθνική» σύνταξη και στα δύο συστήματα (στον 3863/2010 και στην πρόταση της κυβέρνησης) δινόταν και θα δίνεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ετσι, η «εθνική» σύνταξη δεν θα δίνεται ολόκληρη, αν ο δικαιούχος δεν έχει τουλάχιστον 40 χρόνια παραμονής στη χώρα μας. Θα είναι, επίσης, μειωμένη στην περίπτωση αναπηρίας, ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας του δικαιούχου, θα μειώνεται στην περίπτωση των «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων, όπως και στις περιπτώσεις δικαιώματος λόγω θανάτου, αλλά και διπλής σύνταξης.
Αυτό σημαίνει ότι στις περιπτώσεις αναπηρίας - που μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε - ο ασφαλισμένος που χάνει την ικανότητα προς εργασία θα μένει «επί ξύλου κρεμάμενος». Είναι ενδεικτικό ότι με ποσοστό αναπηρίας από 50% έως 67%, ο ασφαλισμένος θα λαμβάνει μόνο το 50% της «εθνικής», ενώ με ποσοστό αναπηρίας από 67% έως 79% θα λαμβάνει το 75% της «εθνικής»! Σε τέτοιες οδυνηρές καταστάσεις θα βρεθούν οι ασφαλισμένοι, με δεδομένο ότι το νέο σύστημα δεν προβλέπει ούτε κατώτερα όρια συντάξεων.
Επικίνδυνα μονοπάτια ανοίγει η κυβέρνηση και για τις συντάξεις χηρείας (θανάτου), καθώς - σύμφωνα με πληροφορίες - αποδέχτηκε οι συντάξεις αυτές να δίνονται μετά τη συμπλήρωση του 57ου έτους του δικαιούχου. Πρόκειται για επικίνδυνη εξέλιξη, ειδικά στις περιπτώσεις θανάτου του ασφαλισμένου σε σχετικά μικρή ηλικία, που σημαίνει ότι ο/η δικαιούχος σύζυγος και συνολικά η οικογένεια θα μένει ξεκρέμαστη.

Για τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων
Ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων θα εφαρμοστεί και στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις, οι οποίες θα επανυπολογιστούν, όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι δεν θα θιγούν οι κύριες συντάξεις που αποδίδονται τώρα.
Βέβαια, όταν μιλάμε για τις σημερινές συντάξεις, δεν εννοούμε αυτές που απέδιδε το σύστημα πριν από το 2010, αλλά αυτές που διαμορφώθηκαν μετά τις απανωτές περικοπές της τελευταίας πενταετίας. Μιλάμε δηλαδή για συντάξεις πετσοκομμένες μέχρι και κατά 40% σε σχέση με πριν από πέντε χρόνια.
Αυτές οι συντάξεις προβλέπεται τώρα να μειωθούν κι άλλο μετά τον επανυπολογισμό τους με τα νέα κριτήρια, που εφαρμόζονται πλέον ενιαία για παλιούς και μελλοντικούς συνταξιούχους.
Μπροστά σ' αυτήν την πραγματικότητα, η κυβέρνηση προσπαθεί να ελιχθεί, για να μετριάσει τις αντιδράσειςκαι για τον επιπλέον λόγο ότι δεν διαθέτει ακόμα τα εργαλεία για τον πλήρη επανυπολογισμό των συντάξεων και την άμεση πίστωση των μειώσεων που προκύπτουν.
Γι' αυτό μεταθέτει στο 2018 και συγκεκριμένα μετά τον Ιούλη, οπότε λήγει το τρέχον «πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής», την ονομαστική μείωση των συντάξεων που παίρνουν οι σημερινοί συνταξιούχοι. Συγκεκριμένα, το σχέδιο που παρουσίασε εξ αρχή η κυβέρνηση και απ' ό,τι φαίνεται συμβιβάζεται και το κουαρτέτο, προβλέπει ότι:
  • Αν μετά τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων προκύψει μείωση κάτω ακόμα και από τα σημερινά άθλια επίπεδα, η σύνταξη θα συνεχίσει να αποδίδεται στο σημερινό της ύψος, το οποίο να σημειωθεί ότι είναι μειωμένο κατά 40% σε σχέση με το 2009. Η κυβέρνηση ονομάζει αυτό το τρικ «προσωπική διαφορά», η οποία όμως παύει σταδιακά να υπάρχει μετά τον Ιούλη του 2018, οπότε οι μειώσεις που προκύπτουν από τον επανυπολογισμό θα ενσωματωθούν κανονικά στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις.
Παράδειγμα: Αν ένας παλιός συνταξιούχος παίρνει σήμερα 800 ευρώ σύνταξη και με τον επανυπολογισμό προκύπτει σύνταξη 700 ευρώ, θα συνεχίσει να παίρνει τα 800 μέχρι και το 2018. Από εκεί και πέρα, η σύνταξη θα προσαρμόζεται σταδιακά στα 700.
  • Επίσης, αν οι νέες συντάξεις που θα δοθούν την τριετία 2016 - 2018 είναι μικρότερες από αυτές που δίνει το ισχύον σύστημα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20%, η κυβέρνηση βάσει του σχεδίου της θα καταβάλει μόνο μέρος αυτής της διαφοράς ως «προσωπική διαφορά», μέχρι και το 2018. Με αυτόν τον τρόπο πάει να «μαλακώσει» τις μεγάλες μειώσεις που συνεπάγεται για τους νέους συνταξιούχους το νέο σύστημα. Μετά τον Ιούλη του 2018, η σύνταξη θα δίνεται στα επίπεδα που προβλέπει ο νέος δυσμενέστερος υπολογισμός.
Παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι ένας ασφαλισμένος θα βγει στη σύνταξη μέσα στο 2016. Αν με το παλιό σύστημα δικαιούνταν σύνταξη 1.000 ευρώ και με το νέο 800 (μείωση 20%), τότε μέχρι και το 2018 θα παίρνει 900 (το μισό της διαφοράς του 20%). Από εκεί και πέρα, η σύνταξή του θα προσαρμοστεί στα 800. Ανάλογα «τρικ», με μικρότερη όμως «προσωπική διαφορά» (1/3 και 1/4 αντίστοιχα), προβλέπονται για όσους βγουν στη σύνταξη το 2017 και το 2018.
Ενοποίηση Ταμείων - αύξηση εισφορών
Εκτός, όμως, από το ύψος των συντάξεων, το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο πραγματοποιεί σαρωτική ενοποίηση των Ταμείων, μέσω της οποίας θα ενθυλακωθούν από το αστικό κράτος τα αποθεματικά «υγειών» ασφαλιστικών ταμείων, τα οποία θα γίνουν βορά και θα υποκαταστήσουν τη μειωμένη κρατική χρηματοδότηση.

Ταυτόχρονα με αυτό, θα επιβληθούν και αυξημένες εισφορές σε αρκετά μεγάλο αριθμό ασφαλισμένων,που πέραν των ελιγμών της κυβέρνησης για «μεταβατική περίοδο» με χαμηλότερες εισφορές, αυτές θα διαμορφωθούν σε επίπεδα που καθιστούν απαγορευτικό για πολλούς ασφαλισμένους ελεύθερους επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους.
Twitter Facebook

7:34:00 π.μ.
Τουλάχιστον 60 απολύσεις για συνδικαλιστικούς λόγους έχει καταγράφει από το Σεπτέμβρη του 2015 μέχρι σήμερα, δίνοντας μια ενδεικτική μόνο εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει στους χώρους δουλειάς. Πολλές από αυτές τις απολύσεις έγιναν μετά από γενικές, κλαδικές ή επιχειρησιακές απεργίες και αφορούν εργαζόμενους που πρωτοστάτησαν στην οργάνωσή τους.
Αλλες, πάλι, μεθοδεύτηκαν από τους εργοδότες καιρό πριν ανακοινωθούν στους εργαζόμενους, για ασήμαντη αφορμή, δείχνοντας ότι η εργοδοσία δουλεύει μεθοδικά για να απαλλαγεί από τις δυνάμεις εκείνες που μπαίνουν μπροστά, για να οργανώσουν και να κινητοποιήσουν τους συναδέλφους τους στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.
Αυτό που διαπερνάει σαν νήμα όλες τις περιπτώσεις, είναι η στάση της κυβέρνησης. Στο σύνολο των απολύσεων και μόνο μετά από παρεμβάσεις των σωματείων, το υπουργείο Εργασίας αρκέστηκε σε πύρινες καταγγελίες και ευχολόγια, χωρίς πουθενά να παρέμβει ουσιαστικά κατά της εργοδοσίας και να επιβάλλει ανάκληση της απόλυσης.
Ετσι, μετά από έναν και πλέον χρόνο με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η εργοδοσία όχι μόνο δεν άλλαξε τη στάση της απέναντι στους εργαζόμενους που αγωνίζονται και διεκδικούν, αλλά έχει γίνει και πιο επιθετική, με τις πλάτες της κυβέρνησης και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, παλιού και νέου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά η κυβέρνηση ετοιμάζεται τώρα να φιλοδωρήσει το κεφάλαιο και με έναν νέο συνδικαλιστικό νόμο, για να βάλει επιπλέον περιορισμούς στη συνδικαλιστική δράση και να περιορίσει κι άλλο το δικαίωμα στην απεργία.
Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι παρά τις διώξεις και τις απολύσεις, που δείχνουν και το μέγεθος των εμποδίων που βάζουν από κοινού κυβέρνηση και εργοδοσία στην προσπάθεια οργάνωσης των εργαζομένων και ανασύνταξης του κινήματος, νέες αγωνιστικές δυνάμεις ξεπηδούν στους χώρους δουλειάς και αναδεικνύονται σε πρωτοπόρους οργανωτές. Μάλιστα, εκεί που υπήρξε οργανωμένη απάντηση στις απολύσεις και εκφράστηκε έμπρακτα και μαχητικά η αλληλεγγύη, η εργοδοσία αναγκάστηκε να τις πάρει πίσω.
Αυτό είναι που δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι εργαζόμενοι, για να ακυρώσουν την προσπάθεια της εργοδοσίας να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, στοχοποιώντας πρώτα απ' όλους τα πιο μαχητικά και πρωτοπόρα στελέχη του ταξικού κινήματος, τους κομμουνιστές που δρουν στους χώρους δουλειάς. Παρακάτω, παρουσιάζουμε μια μικρή μόνο εικόνα από τις απολύσεις του τελευταίου εξαμήνου, όπως τις κατέγραψε ο «Ριζοσπάστης».
Σεπτέμβρης 2015
  • Η Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας (ΟΕΦΣΕΕ) και το κλαδικό Συνδικάτο Εύβοιας - Βοιωτίας κατήγγειλε την εργοδοσία «Σαράντης ΑΒΕΕ» για την απόλυση εργαζόμενου μέσω εργολάβου, ο οποίος «συμμετείχε και "παρακινούσε" κι άλλους στην απεργία που έγινε ενάντια στις απολύσεις, στις 6/8!».
  • Στην εταιρεία ανακύκλωσης πλαστικών «Θεοδοσίου Ελπίς» στη Θήβα, απολύθηκε για συνδικαλιστικούς λόγους ο γραμματέας της εργοστασιακής επιτροπής.
  • Στη Λάρισα, η εργοδοσία του Κέντρου Αποκατάστασης «ΑΡΩΓΗ» απέλυσε τέσσερις εργαζόμενους επειδή συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις μαζί με άλλους συναδέλφους τους, διεκδικώντας δεδουλευμένα.
  • Σύμφωνα με καταγγελία του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων Αχαΐας, η εταιρεία καθαρισμού «2G FACILITY MANAGEMENT IKE», όταν ανέλαβε τον Αύγουστο την καθαριότητα στο νοσοκομείο «Αγ. Ανδρέας» στην Πάτρα, «ξεκίνησε να κάνει μαζικές απολύσεις σε εργαζόμενους που διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες εργασίας».
  • Μετά από κινητοποίηση στα τέλη Σεπτέμβρη, το πρακτορείο «Ευρώπη» επιχείρησε να απολύσει τρεις εργαζόμενους, προσπάθεια που τελικά αποκρούστηκε από τη μαχητική αντίδραση του σωματείου.
Οκτώβρης 2015
  • Η εργοδοσία στην επιχείρηση «Χαϊδεμένος ΑΕΒΕ» προχώρησε σε πέντε απολύσεις εργαζομένων που είχαν εναντιωθεί στις μειώσεις μισθών.
Νοέμβρης 2015
  • Η εταιρεία «Todaylicious» απέλυσε εργαζόμενη, εκλεγμένο μέλος του ΔΣ του Συνδικάτου Επισιτισμού στη Θεσσαλονίκη. Η απόλυση έγινε την ώρα που βρίσκονταν σε εξέλιξη κινητοποιήσεις για την ανάκληση της απόλυσης άλλης εργαζόμενης από κατάστημα της ίδια εταιρείας. Και οι δύο εργαζόμενες ήταν πρωτοπόρες στο χώρο τους. Η δεύτερη απόλυση ήρθε λίγες μέρες αφού η εργαζόμενη δήλωσε ότι θα απεργούσε στις 12 Νοέμβρη.
  • Τρεις εργαζόμενες απολύθηκαν από την κλινική «ΑΡΩΓΗ» στη Λάρισα, που ανήκει στον όμιλο «Euromedica». Οπως κατήγγειλε το Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Υγεία Αθήνας, «τους ανακοινώθηκε η απόλυση με το επιχείρημα ότι μετείχαν στις κινητοποιήσεις ενάντια στην απλήρωτη εργασία»!
  • Το κατάστημα ένδυσης «Soft Wear» στο Νέο Κόσμο απέλυσε εργαζόμενη γιατί συμμετείχε στην πανελλαδική απεργία στις 12 Νοέμβρη.
Δεκέμβρης 2015
  • Η επιχείρηση «Καταστήματα ONE (όλα 1)» απέλυσε εργαζόμενη, μέλος του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Ιωαννίνων, αμέσως μετά την πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 3 Δεκέμβρη. Σύμφωνα με ανακοίνωση του σωματείου, όταν η εργαζόμενη ενημέρωσε ότι προτίθεται να απεργήσει, η εργοδοσία την απείλησε ότι την επόμενη μέρα θα έπρεπε να υπογράψει παραίτηση, με το αιτιολογικό ότι έχει λιγότερο από ένα μήνα στη δουλειά και δεν έχει το δικαίωμα να κάνει απεργία. Μετά την απεργία, όταν παρουσιάστηκε στη δουλειά της, δεν της επέτρεψαν να δουλέψει και της παρέδωσαν την καταγγελία σύμβασης με ημερομηνία 2/12/15, δηλαδή μια μέρα πριν την απεργία.
  • Η εργοδοσία του Ομίλου «Forthnet - NOVA» έκανε μαζικές απολύσεις «ενοικιαζόμενων» εργαζομένων, μεταξύ των οποίων και τριών συνδικαλιστών του επιχειρησιακού σωματείου.
  • Η επιχείρηση «ELVIART» απέλυσε εργαζόμενο που συμμετείχε στις δύο πανελλαδικές απεργίες (12/11 και 3/12).
  • Η εργοδοσία της ΒΙΟΖΩΚΑΤ, στην Κατερίνη, απέλυσε δύο εργαζόμενους παραμονές Χριστουγέννων, επειδή αρνήθηκαν να υπογράψουν ατομική σύμβαση με μείωση μισθού.
  • Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών κατήγγειλε την απόλυση εργαζόμενου, μια μέρα μετά τη συμμετοχή του στην πανεργατική απεργία στις 6 Δεκέμβρη, από την εταιρεία «Elviart Καλοϊδάς ΑΒΕΕ».
Γενάρης 2016
  • Η εργοδοσία στις συνεργαζόμενες πτηνοτροφικές επιχειρήσεις συμφερόντων «Ζούρα» προχώρησε σε 12 απολύσεις στις μονάδες όπου οι εργαζόμενοι συμμετείχαν σαν μια γροθιά στις απεργιακές κινητοποιήσεις, από τις 14 Νοέμβρη έως τις 5 Γενάρη, διεκδικώντας δεδουλευμένα, μέτρα ασφαλείας, υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης και άλλα.
  • Τις απολύσεις δύο εργαζομένων που πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις για την καταβολή δεδουλευμένων από την επιχείρηση «ELCO» κατήγγειλε το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας. Οι απολύσεις έγιναν λίγες μέρες πριν τις εκλογές του επιχειρησιακού σωματείου, για την ανάδειξη νέου ΔΣ.
  • Η Ενωση Ηλεκτροτεχνιτών πέτυχε την επαναπρόσληψη εργαζόμενου που είχε απολυθεί νωρίτερα από την εργολαβική εταιρεία CNTS, στην κοινοπραξία «Impregilo» - «ΤΕΡΝΑ» (κατασκευάζει το Κέντρο Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος» στο Φάληρο). Σύμφωνα με καταγγελία της Ενωσης, η απόλυση ήταν στοχευμένη, καθώς ο εργαζόμενος είχε εκλεγεί πρόσφατα στην εργοστασιακή επιτροπή του εργοταξίου.
Φλεβάρης 2016
  • Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής Αττικής (ΣΕΤΗΠ) κατήγγειλε την απόλυση εργαζόμενης από το κατάστημα της εταιρείας «Vodafone» στη Λαμπρινή, την επομένη της συμμετοχής της στην πανεργατική απεργία (4/2).
  • Η Ενωση Εργατοτεχνιτών Μετάλλου Λάρισας κατήγγειλε τις απολύσεις δύο μεταλλεργατών στο εργοστάσιο στη Γυρτώνη της Λάρισας, από την εργοδοσία της ΕΞΑΛΚΟ. Οι απολύσεις έγιναν δύο εργάσιμες μέρες μετά τη μεγάλη πανελλαδική απεργία, στην οποία συμμετείχε ο ένας από τους απολυμένους.
  • Σε μία ακόμα απόλυση απεργού προχώρησε η «Vodafone», ο οποίος εργαζόταν ως φύλακας στο κτίριό της στην οδό Πειραιώς. Οπως κατήγγειλε το ΣΕΤΗΠ, την επόμενη μέρα από την απεργία της 4ης Φλεβάρη, η εργοδοσία απέφευγε να γνωστοποιήσει στον εργαζόμενο το ωράριό του. Ο εργαζόμενος προχώρησε σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας λόγω στέρησης αντικειμένου εργασίας και τελικά την Τρίτη 9 Φλεβάρη του επιδόθηκε με εξώδικο η καταγγελία της σύμβασής του.
  • Την απόλυση εργαζόμενης λίγες μέρες μετά τη συμμετοχή στην πανεργατική απεργία από την εταιρεία«Hellenica ΑΕ» (Seventeen, Radiant) κατήγγειλε το Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων στις Εμπορικές Επιχειρήσεις και Επιχειρήσεις Παροχής Υπηρεσιών Ν. Αχαΐας.
  • Ενας ακόμα εργαζόμενος απολύθηκε μετά τη συμμετοχή του στην πανεργατική απεργία και ενώ ήταν δραστήριο μέλος του σωματείου του. Η απόλυση έγινε από το εργοστάσιο της επιχείρησης «Κάλλας Καλαμαράκης ΑΒΕΕ» στη Σίνδο.
  • Η εργοδοσία της «Cyta Hellas» απέλυσε δύο εργαζόμενους την Παρασκευή 5 Φλεβάρη, μια μέρα μετά την πανελλαδική απεργία.
  • Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Δράμας κατήγγειλε την απόλυση της αντιπροέδρου του σωματείου από την επιχείρηση καφεστίασης «Μikel». Οπως ανάφερε το σωματείο, «από τη στιγμή που έγινε γνωστή η συνδικαλιστική της ιδιότητα, η εργοδοσία προσπάθησε να της κάνει το βίο αβίωτο, με σκοπό να την αναγκάσει σε παραίτηση (...) Οταν διαπίστωσε πως η συναδέλφισσα δεν υποκύπτει, αποφάσισε να την απολύσει».
Μάρτης 2016
  • Η εργοδοσία στο εργοστάσιο ηλιακών θερμοσιφώνων «Μαλτέζος ΑΒΕΕ» απέλυσε τέσσερις εργαζόμενους, μέλη της Σωματειακής Επιτροπής, ενώ απεργούσαν μαζί με τους συναδέλφους τους, μετά από απόφαση Γενικής Συνέλευσης, με αίτημα να μπει τέρμα στην απληρωσιά και να καταβληθούν τα δεδουλευμένα μηνών. Ενας από τους απολυμένους είναι και μέλος της διοίκησης του Παραρτήματος Αθήνας του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας.
Απρίλης 2016

  • Στις αρχές του μήνα που διανύουμε, η εργοδοσία ΒΕΜΕΚΕΠ προχώρησε σε δύο απολύσεις γυναικών εργαζομένων. Η μία από αυτές είναι μέλος του ΔΣ του Συνδικάτου Μετάλλου Μαγνησίας «Μήτσος Παπαρήγας» και της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Βόλου, αντιπρόσωπος του επιχειρησιακού σωματείου στην ΠΟΕΜ και στο ΕΚ Βόλου. Το Συνδικάτο Μετάλλου έχει καταγγείλει ότι η διεύθυνση της εταιρείας εδώ και καιρό είχε εκφράσει την ενόχλησή της για τη δράση της συνδικαλίστριας μέσα κι έξω από το εργοστάσιο. Η εκλογή της στη διοίκηση του Συνδικάτου και στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου και ιδίως η πρωτιά της στις αρχαιρεσίες του επιχειρησιακού σωματείου για τον αντιπρόσωπο στην ΠΟΕΜ και στο ΕΚ Βόλου αποτέλεσαν για την εταιρεία «κόκκινο πανί». Η επιθετικότητα της εργοδοσίας κορυφώθηκε όταν το Συνδικάτο ανέδειξε και πήρε πρωτοβουλίες ενάντια στην επέκταση της απασχόλησης με «μπλοκάκι» στις επιχειρήσεις του Μετάλλου στην περιοχή, μεταξύ των οποίων και η ΒΕΜΕΚΕΠ.
  • Η εργοδοσία του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ απέλυσε εργαζόμενη επειδή αρνήθηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση παροχής υπηρεσιών με απαράδεκτους όρους.
Twitter Facebook

6:27:00 π.μ.
Εγρήγορση, σχέδιο, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα να δοθεί μαζική απεργιακή απάντηση, ακόμα κι αν η κυβέρνηση επιχειρήσει να αιφνιδιάσει και να καταθέσει τα αντιλαϊκά της νομοσχέδια τις μέρες του Πάσχα, είναι τα στοιχεία που πρέπει να κυριαρχήσουν τώρα που οι εξελίξεις «τρέχουν» σε όλα τα μέτωπα: Στη διαπραγμάτευση, στο Προσφυγικό, στις διεθνείς εξελίξεις.
Κάθε ένα από τα θέματα που αναδεικνύει στις σελίδες του ο σημερινός «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης» είναι και ένας ξεχωριστός λόγος, για να συμμετάσχει κανείς στην προετοιμασία της 48ωρης γενικής απεργίας, να παλέψει για την επιτυχία της, ώστε να αφήσει πραγματικά το χνάρι της στις εξελίξεις.
Οι δυσκολίες είναι γνωστές και η αναμέτρηση μαζί τους μεγαλώνει την ευθύνη. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει «μαγική εικόνα» σε ό,τι αφορά τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης με το κουαρτέτο, για να ενσωματώσει λαϊκές αντιδράσεις, αλλά και για να κουράσει, να αιφνιδιάσει, δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη. Ούτε βέβαια η ωμή παρέμβαση της εργοδοσίας, που προπαγανδίζει ανοιχτά στους χώρους δουλειάς το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης και εκβιάζει τη συστράτευση των εργαζομένων.
Η διαπραγμάτευση
Η πολυθρύλητη διαπραγμάτευση, την οποία η κυβέρνηση παρουσίαζε σαν πεδίο αντιπαράθεσης με τους εκπροσώπους του κουαρτέτου, προκειμένου να διασφαλίσει το «μικρότερο κακό» για τους εργαζόμενους και το λαό, αποδείχτηκε - όπως και οι προηγούμενες - γήπεδο εχθρικό για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Η κατάληξή της συνοδεύεται με μέτρα - φωτιά σε βάρος των εργαζομένων και του λαού, τα οποία δεν προστίθενται μόνο στα προηγούμενα, αλλά ανοίγουν το δρόμο για τα επόμενα.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το Ασφαλιστικό, που είναι η αιχμή στην προετοιμασία της 48ωρης απεργίας. Το «νέο μοντέλο» που καταλήγουν κυβέρνηση - κουαρτέτο οδηγεί σε νέες περικοπές σε συντάξεις και παροχές, σε αύξηση εισφορών και σε πλήρη φτωχοποίηση της μεγάλης μάζας των χαμηλοσυνταξιούχων. Πλήττει ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες, τους περιπλανώμενους ανάμεσα στην ευέλικτη εργασία και στο λυκόφως της ανεργίας.
Ομως, τα μέτρα αυτά δεν είναι ουρανοκατέβατα. Συμπληρώνουν προηγούμενες αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις και γι' αυτό τα αστικά κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης δεν έχουν να αρθρώσουν ούτε ένα επιχείρημα ουσίας απέναντι στο σχέδιο που υπερασπίζεται και προωθεί η κυβέρνηση. Η κριτική τους περιορίζεται σε συγκρίσεις με δικούς τους προηγούμενους νόμους και το μόνο που επιβεβαιώνει είναι ότι κάθε επόμενη «μεταρρύθμιση» κάνει χειρότερα τα πράγματα για το λαό, φέρνει ακόμα σκληρότερα μέτρα.
Μέτωπο στις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες
Γερό πάτημα για κλιμάκωση του αγώνα και για την επιτυχία της 48ωρης γενικής απεργίας δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν περιοριστεί κι άλλο η επίδραση της γραμμής που υπηρετεί η συνδικαλιστική πλειοψηφία στο κίνημα, η ικανότητά της να χειραγωγεί και να υπονομεύει. Η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ και των μεγαλύτερων Ομοσπονδιών του Δημοσίου ξεδίπλωσαν όλον τον υπονομευτικό τους ρόλο απέναντι στην πρόσφατη δημοσιοϋπαλληλική απεργία. Η σχετική αρθρογραφία στο σημερινό «Ριζοσπάστη» είναι αποκαλυπτική.
Το ίδιο ισχύει και για την ηγεσία της ΓΣΕΕ. Μέσα στον ορυμαγδό των μέτρων, έναν καημό έχει: Οτι η κυβέρνηση την υποβαθμίζει στην κλίμακα των «κοινωνικών εταίρων», επιλέγοντας να συνδιαλέγεται και να συνεννοείται απευθείας με την εργοδοσία. Μοιράζεται μαζί με το κεφάλαιο και τα κόμματά του το στόχο της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Καμιά σχέση δεν έχουν τα βάσανα και οι αγωνίες των εργαζομένων και του λαού με αυτές τις ξεπεσμένες πλειοψηφίες. Η αποκάλυψή τους παντού, η όξυνση της αντιπαράθεσης μαζί τους, βοηθάνε να συνειδητοποιείται καλύτερα ο ρόλος τους και να απεγκλωβίζονται δυνάμεις από την επιρροή τους. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές, που αντιλαμβάνονται την ανάγκη της ανασύνταξης του κινήματος και μέσα από την επαφή τους με το ΠΑΜΕ πείθονται ολοένα και περισσότερο γι' αυτή.
Το Προσφυγικό
Το Προσφυγικό είναι ένα ακόμα μέτωπο όπου χρειάζεται να ανέβει η παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων, μπροστά και στην απεργία. Με την πολιτική τους, κυβέρνηση και ΕΕ δημιουργούν προϋποθέσεις εγκλωβισμού χιλιάδων ξεριζωμένων στην Ελλάδα και όσο αυτό συνειδητοποιείται από τους ίδιους, η απελπισία και τα αδιέξοδα μεγαλώνουν.
Σήμερα, η έκφραση της αλληλεγγύης είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζεται επαφή, συζήτηση, έμπρακτη βοήθεια στην προσπάθεια αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους να πιέσουν για να ανοίξει ο δρόμος προς τις χώρες προορισμού, να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσής τους στην Ελλάδα, να πάψουν να τους εκμεταλλεύονται τα κάθε λογής κυκλώματα.
Χρειάζεται, παράλληλα, επίμονη διαφωτιστική δουλειά στους χώρους εργασίας, όπου στις συζητήσεις το ζήτημα του Προσφυγικού είναι κυρίαρχο. Να κατανοείται η προσφυγιά ως άμεση συνέπεια του ιμπεριαλιστικού πολέμου, που γίνεται για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων. Εχει, δηλαδή, την ίδια ρίζα και την ίδια αιτία με την ένταση της ταξικής εκμετάλλευσης στην Ελλάδα και σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο, για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την κρίση του, να ξαναμοιραστεί η πίτα στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Χρειάζεται, επίσης, ένταση της δουλειάς ενάντια στο ρατσισμό, που καλλιεργείται φανερά και κρυφά, άλλοτε από την εργοδοσία, που δείχνει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως τους υπαίτιους για την «κακοδαιμονία» των Ελλήνων εργαζομένων, όταν την ίδια ώρα ξερογλείφεται να τους αξιοποιήσει, για να συρρικνώσει συνολικά το λεγόμενο κόστος εργασίας Ελλήνων και μεταναστών. Σε αυτήν την κατεύθυνση, πρέπει να απαντηθεί από τα συνδικάτα κάθε προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να σπείρει το μίσος και το ρατσισμό, αλείφοντας το βούτυρο στο ψωμί που της προσφέρει απλόχερα το κεφάλαιο.
Καθημερινή μάχη
Η βδομάδα που πέρασε ήταν πυκνή σε κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις, για όλα τα θέματα που απασχολούν την εργατική τάξη: Ασφαλιστικό, ανεργία, απολύσεις, απληρωσιά, Προσφυγικό. Τα συνδικάτα πολιόρκησαν κυριολεκτικά το υπουργείο Εργασίας, δεκάδες άλλες δραστηριότητες οργανώθηκαν σε όλη τη χώρα. Σήμερα το απόγευμα, χιλιάδες λαού θα υποδεχτούν στο Σύνταγμα τους οδοιπόρους από την Πάτρα, που διήνυσαν πάνω από 200 χιλιόμετρα στην πορεία κατά της ανεργίας, σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο.
Οι πρωτοβουλίες Συνδικάτων, Ομοσπονδιών και Επιτροπών Αγώνα χρειάζεται να ενταθούν, να συμβάλουν στην καλύτερη οργάνωση της απεργίας και στη δημιουργία απεργιακού κλίματος σε κλάδους και τόπους δουλειάς. Καμιά αφορμή για κινητοποίηση δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη. Να αισθάνονται κυβέρνηση και εργοδοσία την πίεση καθημερινά στο σβέρκο τους.
Με εξορμήσεις, περιοδείες, συγκεντρώσεις, Γενικές Συνελεύσεις, δουλειά από τα κάτω με ευθύνη κάθε σωματείου στον κλάδο και το χώρο, πρέπει να ανέβουν οι στροφές στην προετοιμασία της 48ωρης απεργίας, για την επιτυχία των απεργιακών συγκεντρώσεων που θα κάνει το ΠΑΜΕ σε κάθε πόλη την πρώτη μέρα της απεργίας και των περιφερειακών συγκεντρώσεων που οργανώνει τη δεύτερη μέρα.
Η συνέχεια
Ο αγώνας που δίνουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα, με αιχμή το Ασφαλιστικό και τα άλλα μέτρα της κυβέρνησης, δεν είναι «μια κι έξω», δεν τελειώνει ανάλογα με το πώς θα εξελιχθεί η ψηφοφορία στη Βουλή, όποτε κι αν γίνει. Η αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την πολιτική του χρειάζεται επιμονή και υπομονή, σκληρή δουλειά και συγκέντρωση ολοένα και περισσότερων δυνάμεων μέσα από κάθε μάχη. Χρειάζεται σταθερό τιμόνι στο στόχο της ανασύνταξης, στην οικοδόμηση της Λαϊκής Συμμαχίας.
Οι μέρες που διανύουμε συμπίπτουν με τη συμπλήρωση 130 χρόνων από την εξέγερση του Σικάγου, την Πρωτομαγιά του 1886. Δικαιώματα που απέσπασε η εργατική τάξη μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες, όπως το οκτάωρο, παίρνονται σωρηδόν πίσω. Αν δεν υπάρξει καθοριστική παρέμβαση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, οι επόμενες γενιές θα γνωρίσουν το πιο άγριο, το πιο σάπιο πρόσωπο του καπιταλισμού.

Δίνουμε τη μάχη για την οργάνωση της 48ωρης απεργίας, τιμώντας την Εργατική Πρωτομαγιά. Βάζοντας στο προσκήνιο των αγώνων διεκδικήσεις με βάση την εποχή μας, τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης και του λαού.
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ © 2014-2017. All Rights Reserved.
Powered by Blogger

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget