ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΤΟΥΡΚΙΑ «Στο φουλ» τα παζάρια για το σχηματισμό κυβέρνησης

Το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας φαίνεται να προκρίνει η τουρκική πλουτοκρατία (τουλάχιστον στην πλειοψηφία της), μετά τα αποτελέσματα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών, στις οποίες κανένα κόμμα δεν κατέκτησε απόλυτη πλειοψηφία, αν και το AKP παραμένει πρώτο και με σημαντική διαφορά.

Αλλωστε, από τη Δευτέρα ακόμα, η Ενωση Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών της χώρας (TUSIAD) σημείωνε σε ανακοίνωσή της ότι «ελπίζουμε ότι όλα τα κόμματα θα κινηθούν με συμφιλιωτικό τρόπο και σε συμφωνία με το κράτος δικαίου και θα κινητοποιηθούν μαζί για τα συμφέροντα της χώρας», διατυπώνοντας την «ελπίδα της» για «πρόοδο σε όλες τις πλευρές της οικονομικής ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης μια παγκόσμια ανταγωνιστικής βιομηχανικής δομής και των ανθρώπινων πόρων».

Τα διάφορα «σενάρια» για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης έδιναν και έπαιρναν ακόμα περισσότερο χτες, με πρώτο το εθνικιστικό MHP να εμφανίζεται να έχει ήδη διαμορφώσει «όρους» για μια κυβερνητική συνεργασία με το AKP (ζητώντας μεταξύ άλλων, σε περίπτωση συνταγματικής αναθεώρησης να μη γίνουν «παραχωρήσεις» στην κουρδική μειονότητα).

Ακόμα, ο ηγέτης του σοσιαλδημοκρατικού CHP, Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, άφησε ανοιχτή την πόρτα σε όλα τα ενδεχόμενα, υπογραμμίζοντας πως «είναι ώρα να εγκαταλείψουμε τις μοχθηρές συζητήσεις... κανένας δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει τη χώρα χωρίς κυβέρνηση».

Επιπλέον, ενδεικτικές ήταν και οι δηλώσεις που έκανε στο CNN το ηγετικό στέλεχος του φιλοκουρδικού HDP, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, υπογραμμίζοντας πως «το AKP πρέπει να παρατήσει το όνειρο του καθεστώτος "ενός ανθρώπου". Πρέπει να βρουν μια λύση σε συνεργασία με τα κόμματα της αντιπολίτευσης».

Στο μεταξύ, αίσθηση προκάλεσε η επιλογή του Ρώσου ΠροέδρουΒλαντιμίρ Πούτιν να εκφράσει τα «συγχαρητήριά» του για την πρωτιά του AKP στον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με το CHP να μιλά για «ατυχή» κίνηση και το MHP να ζητά από τη Μόσχα να «απολογηθεί».

Τα μετεκλογικά «παζάρια» συνοδεύονται και από συζητήσεις για αλλαγές στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ο Σ. Ντεμιρτάς τόνισε ότι όσον αφορά την πολιτική που ακολούθησε η Τουρκία στην περιοχή και ειδικά απέναντι στη Συρία, «έγιναν λάθη» που «δεν πιστεύω ότι μπορούν να συνεχιστούν αν υπάρξει συνεργασία», ενώ το στέλεχος του CHP, Φαρούκ Λόγκογλου, υπογράμμισε (σύμφωνα με το συριακό πρακτορείο ΣAΝΑ) πως κάθε κυβέρνηση συνεργασίας στην οποία θα πάρει μέρος το κόμμα του, το πρώτο πράγμα που θα έκανε, θα ήταν να αλλάξει την πολιτική της Αγκυρας απέναντι στη Δαμασκό.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν χτες, AKP, CHP, MHP και HDP συγκεντρώνουν αντίστοιχα 40,87%, 24,56%, 18,29% και 13,12%, ωστόσο έγιναν αρκετές ενστάσεις και η κατανομή των εδρών αμφισβητείται από διάφορες πλευρές. Τα περισσότερα διεθνή και τουρκικά ΜΜΕ τους «έδιναν» αντίστοιχα 258, 132, 80 και 80 έδρες.

Νέα ένταση στο Ντιγιάρμπακιρ

Την ίδια στιγμή, νέα ένταση επικράτησε χτες στο Ντιγιάρμπακιρ, όπου σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, σκοτώθηκε ο πρόεδρος της ανθρωπιστικής ΜΚΟ «Γενί Ιχια Ντερ», η οποία συνδέεται με το κουρδικό κόμμα HUDA PAR, που θεωρείται «αντίπαλο» στο HDP. ΜΜΕ όπως η «Σαμπάχ» έκαναν λόγο μέχρι και για τέσσερις νεκρούς, ενώ μεταδίδονταν εικόνες συγκρούσεων που εμφανίζονταν ως αναταραχές μεταξύ Κούρδων, μετά από επίθεση (άγνωστων;) ενόπλων.

Στο μεταξύ, για την επίθεση στην προεκλογική συγκέντρωση του HDP την Παρασκευή, στην ίδια πόλη, με 3 νεκρούς και 100 τραυματίες, το κόμμα αυτό κατήγγειλε ως υπεύθυνο το «Ισλαμικό Κράτος».

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, χτες δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης (σύμφωνα με τη «Χουριέτ») συμφωνία που η τουρκική κυβέρνηση υπέγραψε τον περασμένο Δεκέμβρη με το Κατάρ, σύμφωνα με την οποία οι δύο πλευρές θα επιτρέπουν η μία στις Ενοπλες Δυνάμεις της άλλης να χρησιμοποιεί τα λιμάνια, τα αεροδρόμια αλλά και τον εναέριο χώρο της για κοινές ασκήσεις και συνεκπαίδευση. Ωστόσο, η συμφωνία συνδέεται και με την ενίσχυση της συνεργασίας των δύο χωρών «κατά της τρομοκρατίας». Θυμίζουμε ότι Τουρκία και Κατάρ έχουν υπάρξει από τους βασικότερους υποστηρικτές οργανώσεων τζιχαντιστών τύπου «Ισλαμικού Κράτους», όπως και από τους βασικότερους κατηγόρους της συριακής κυβέρνησης, στο πλαίσιο προάσπισης των σχεδιασμών των κυρίαρχων τάξεών τους.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Συνέχεια στις μεθοδεύσεις των αστικών επιτελείων

Τα αστικά επιτελεία συνεχίζουν ασταμάτητα να καλλιεργούν «κλίμα συναίνεσης» για να αρπάξουν τη λαϊκή στήριξη σε σχέδια επανένωσης της Κύπρου προς όφελος μεγάλων μονοπωλιακών και ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων.

Σε αυτό το πλαίσιο αξιοποιήθηκε και η προχτεσινή κοινή εμφάνιση του Κύπριου Προέδρου, Νίκου Αναστασιάδη, που, μαζί με τον ηγέτη του ψευδοκράτους, παρακολούθησε στη Λεμεσό (κοινή τους γενέτειρα) τη θεατρική παράσταση «Κύπρος: πικράθηκα στα ελληνικά, πληγώθηκα στα τούρκικα», με τα ΜΜΕ να ενισχύουν ένα προφίλ των δύο ηγετών που καθαγιάζει τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπούν.

Σε δηλώσεις του πριν από την παράσταση, οΜουσταφά Ακιντζί εμφάνισε ως ένα από τα διδάγματα της παράστασης το ότι, «σε αυτό το νησί διαπράξαμε λάθη, και οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι», ενώ υπογράμμισε ότι «το θέμα είναι να αντλούμε διδάγματα από τα λάθη του παρελθόντος και να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τις νεότερες γενιές». Από την πλευρά του, ο Ν. Αναστασιάδης είπε ότι θα προτείνει την παρουσίαση του συγκεκριμένου έργου σε όλα τα σχολεία καθώς το μήνυμά του αφορά την «παραδοχή των λαθών μας... όλων των πλευρών όπως και των παρεμβάσεων τρίτων μερών».

Ωστόσο, η γενικόλογη αναφορά σε «λάθη» που έκαναν «και οι δυο μεριές» χωρίς όμως να αναδεικνύονται οι μεθοδεύσεις συγκεκριμένων ιμπεριαλιστικών κέντρων (π.χ. ΗΠΑ) και πώς μηχανισμοί διαφόρων μερίδων της πλουτοκρατίας όχι μόνο της Κύπρου, αλλά και της Ελλάδας, της Τουρκίας συνέβαλαν σε αυτά (βλέπε το ρόλο που έπαιξε η ελληνική χούντα στην προετοιμασία ουσιαστικά της τουρκικής εισβολής) οδηγεί τελικά στην απόκρυψη των ιστορικών γεγονότων και τελικά του ίδιου του χαρακτήρα του Κυπριακού, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μια «λύση» κομμένη και ραμμένη στις σημερινές επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών και του κεφαλαίου.

Σχολιάζοντας την προχτεσινή συνάντηση των δύο ηγετών ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλοςανέφερε ότι οι κοινωνικές εκδηλώσεις δεν λύνουν το Κυπριακό και ότι οι προθέσεις της κάθε πλευράς θα διαπιστωθούν στο τραπέζι των συνομιλιών. Μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο ο Ν. Παπαδόπουλος επέκρινε την κυβέρνηση, επειδή δέχτηκε το άνοιγμα ειδικά του οδοφράγματος Δερύνειας, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα αναπτυχθεί τουριστικά η κατεχόμενη περιοχή και θα διαμορφωθούν νέα δεδομένα.

Το συγκεκριμένο οδόφραγμα βρίσκεται στην επαρχία Αμμοχώστου, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας ανήκει στην κατεχόμενη από τον τουρκικό στρατό περιοχή. Στο συγκεκριμένο οδόφραγμα είχαν δολοφονηθεί τον Αύγουστο του 1996 οι νεαροί Ελληνοκύπριοι Τάσος Ισαάκ και Σολομώντας Σολωμού στη διάρκεια αντικατοχικών διαδηλώσεων.

Πάντα «έτοιμες» οι ΗΠΑ

Στο μεταξύ, οι ΗΠΑ εξέφρασαν ακόμα μια φορά την ετοιμότητά τους να «συμβάλουν» στο Κυπριακό, αυτή τη φορά στη συνάντηση που είχε στην Ουάσιγκτον ο Ειδικός Σύμβουλος του Αμερικανού αντιπροέδρου για την Ευρώπη και την Ευρασία Μάικλ Κάρπεντερ με τον Κύπριο Επίτροπο Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα και Θέματα Αποδήμων Φώτη Φωτίου. Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, ο Κάρπεντερ υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να συνεισφέρουν, με τον κατάλληλο δυνατόν τρόπο, στην επίτευξη μιας δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, που θα επανενώνει τους θεσμούς, την οικονομία και το λαό της Κύπρου.

Ανάμεσα σε άλλα ζητήματα, συζητήθηκε και ο «κομβικής σημασίας» περιφερειακός ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ενεργός συμμετοχή της στο συνασπισμό κατά του ISIS (σ.σ. «Ισλαμικού Κράτους»), καθώς και σειρά από άλλα ζητήματα που άπτονται των διμερών σχέσεων των οποίων αυξάνεται το εύρος και η σημασία, όπως κατέγραψαν τα κυπριακά ΜΜΕ.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΜΕΞΙΚΟ Εντείνεται η καταστολή της λαϊκής κινητοποίησης

Μετά τις εκλογές της Κυριακής, όπου καταγράφηκε η μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια στο αστικό εκλογικό σύστημα, με την αποχή να ξεπερνάει το 53%, η αντιδραστική κυβέρνηση του Ενρίκε Πένια Νιέτο συνεχίζει την καταστολή του λαϊκού κινήματος.

Το ΚΚ Μεξικού κατήγγειλε τη συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία σαν «φάρσα» και δε συμμετείχε, στηρίζοντας το μποϊκοτάζ των εκλογών στο οποίο προχώρησαν πολλές λαϊκές οργανώσεις. Χτες, επίσης, κατήγγειλε τη σύλληψη του Μιγκέλ Γκέρα Καστίγιο, Γενικού Γραμματέα της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών του Μεξικού (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Συνδικάτων Εκπαίδευσης, που ανήκει στην ταξική Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία), που πρωτοστατεί στην πάλη των εργαζομένων του κλάδου ενάντια στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση στην πόλη Πουέμπλα και συμμετείχε ενεργά στο κίνημα απονομιμοποίησης της εκλογικής φάρσας.

Ο συγκεκριμένος αγωνιστής είναι και στέλεχος, μέλος της ΚΕ τουΛαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος του Μεξικού. Και τα δύο κόμματα απαιτούν την άμεση απελευθέρωσή του.

Στο Μεξικό, τουλάχιστον από τα μέσα Μάη σε πολλές πολιτείες λαϊκές οργανώσεις οργάνωσαν την πάλη για την καταγγελία των εκλογών. Ειδικά στο Γκερέρο όπου έχει σηκωθεί το κίνημα για τη διαλεύκανση της υπόθεσης εξαφάνισης των 43 φοιτητών της Διδασκαλικής Σχολής «Νορμάλ δε Αγιοτσινάπα», από στις 23 του περασμένου Σεπτέμβρη, οι πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις που είναι οργανωμένες στην Εθνική Λαϊκή Συνέλευση, μεταξύ αυτών το ΚΚ Μεξικού και η Ομοσπονδία Κομμουνιστικής Νεολαίας, πρωτοστάτησαν στις διαμαρτυρίες. Καταλήφθηκαν περιφερειακά συμβούλια της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής σε διάφορους δήμους.

Και σε πολλές περιοχές όπως η Οαχάκα, η Βερακρούς, το Μιτσοακάν, η Τσιάπας και λαϊκές συνοικίες της Πόλης του Μεξικού, λαϊκές δυνάμεις μπαίνουν στον οργανωμένο αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, τους νόμους που εγκρίνονται από τη «Συμφωνία για το Μεξικό» - τη συναίνεση των αστικών κομμάτων - όπως η ενεργειακή μεταρρύθμιση (άνοιγμα στις ντόπιες και ξένες ιδιωτικές επενδύσεις για την εκμετάλλευση πετρελαίου και ηλεκτρισμού), η εργασιακή μεταρρύθμιση (καταστροφή του 8ώρου, επινοικιαζόμενοι εργαζόμενοι και χτύπημα εργατικών κατακτήσεων), η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που κάνει την Παιδεία ακριβό εμπόρευμα για τα λαϊκά στρώματα.

Στην Οαχάκα, το 22ο τμήμα του Εθνικού Συντονιστικού Εργαζομένων στην Εκπαίδευση, βρίσκεται από την 1η Ιούνη σε απεργία και σε δράσεις για το μποϊκοτάζ των εκλογών. Στις 3 Ιούνη, καταλήφθηκαν στην περιοχή τα 11 περιφερειακά Συμβούλια της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής, πετώντας έξω τους στρατιώτες που φυλούσαν 5 από αυτά. Καταλήφθηκε και το Διυλιστήριο Μεξικανικών Πετρελαίων στη Σαλίνα Κρους και Σάντα Μαρία ελ Τούλε, όπως και το αεροδρόμιο της Οαχάκα. Καταλήφθηκαν βενζινάδικα, κεντρικές οδικές αρτηρίες, ραδιοφωνικοί σταθμοί. Στην Τσιάπας τα τμήματα 7 και 40 του Εθνικού Συντονιστικού Εργαζομένων στην Εκπαίδευση κατέλαβαν την έδρα του τοπικού Συμβουλίου της Εκλογικής Επιτροπής και κατέστρεψαν εκλογικό υλικό. Μπλόκαραν για 1 μέρα τις εξόδους της πρωτεύουσας του κρατιδίου, κατέλαβαν βενζινάδικα. Ολη αυτή η λαϊκή κινητοποίηση που εκφράστηκε και στις εκλογές της Κυριακής έχει θορυβήσει τα αστικά επιτελεία που εντείνουν την καταστολή.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑ Καθημερινές επιθέσεις του στρατού

Κλιμακώνονται καθημερινά οι επιθέσεις του ουκρανικού στρατού κατά θέσεων των πολιτοφυλακών, στις περιοχές που αυτοί ελέγχουν στις ανατολικές επαρχίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, με νέους νεκρούς, τραυματίες και ξεσπιτωμένους. Στην πόλη Γκορλόφκα, το τελευταίο 48ωρο, από πυρά πυροβολικού τραυματίστηκαν σοβαρά δύο άμαχοι, που νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση, ενώ τρία πολυώροφα κτίρια που χτυπήθηκαν, κρίθηκαν ακατάλληλα, αφού έχουν τμηματικά καταρρεύσει. Στις μάχες, ο ουκρανικός στρατός επίσης ανακοίνωσε το θάνατο οχτώ στρατιωτών (ενός από πυρά και εφτά όταν το όχημα στο οποίο επέβαιναν έπεσε σε ναρκοπέδιο) και τον τραυματισμό άλλων πέντε. Η στρατιωτική διοίκηση των πολιτοφυλάκων των αυτοαποκαλούμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ) ανέφερε ότι οι συχνές παραβιάσεις της λεγόμενης συμφωνίας εκεχειρίας του Μινσκ και η σημαντική ενίσχυση του εξοπλισμού του ουκρανικού λαού με βαρέα όπλα μέσα στη ζώνη επαφής -και όχι στις αποστάσεις που προβλέπει η συμφωνία- δείχνουν ότι ετοιμάζεται γενικευμένη επίθεση. Και βέβαια, τα παιδιά του ουκρανικού λαού και από τις δύο πλευρές πληρώνουν με το αίμα τους μια σύγκρουση ενδοαστική και ενδοϊμπεριαλιστική, γιατί η χώρα τους βρέθηκε, για τη γεωστρατηγική της θέση και τον πλούτο της, στο στόχαστρο των μονοπωλίων των ΗΠΑ, της ΕΕ και της καπιταλιστικής Ρωσίας.

Πάντως, χτες, από το Ρώσο υφυπουργό Εξωτερικών Γκριγκόρι Καράσιν ανακοινώθηκε ότι έχει προγραμματιστεί για σήμερα το απόγευμα, στο Παρίσι, συνάντηση σε επίπεδο διπλωματών του λεγόμενου «σχήματος της Νορμανδίας» (Γερμανία, Γαλλία, Ρωσία, Ουκρανία). Πρόκειται για το σχήμα που είχε επικυρώσει τη συμφωνία του Μινσκ και τώρα υποτίθεται θα πιέσει για την τήρησή της, που καθημερινά παραβιάζεται. Την ίδια ώρα, «λάδι στη φωτιά» ρίχνει η δήλωση του αντιδραστικού Ουκρανού πρωθυπουργού Αρσένι Γιατσενιούκ, ότι η χώρα του «υπερασπίζεται όχι μόνο την ακεραιότητά της αλλά και τον ελεύθερο κόσμο, τη δημοκρατία και το διεθνές δίκαιο» και «θα συνεχίσει με κάθε μέσο για την επανάκτηση του Ντονέτσκ, του Λουγκάνσκ και της Κριμαίας».

Ωστόσο, ενδιαφέρον έχει, επίσης, η δήλωση του Βλαντισλάβ Ντεϊνέγκο, εκπροσώπου της αυτοαποκαλούμενης ΛΔ του Λουγκάνσκ, ότι οι δύο ΛΔ, στο πλαίσιο των προτάσεων για τη συνταγματική αλλαγή που κατέθεσαν, δέχονται να παραμείνουν στην Ουκρανία, κάτω όμως από καθεστώς αυτονομίας και αρχών που εμπεριέχονται και στις συμφωνίες του Σεπτέμβρη του 2014 και του Φλεβάρη του 2015 στο Μινσκ.

Μεγάλη πυρκαγιά σε διυλιστήρια κοντά στο Κίεβο

Μια τεράστια πυρκαγιά προκάλεσε εκρήξεις σε 16 δεξαμενές πετρελαίου και άλλων καυσίμων, σε μια εγκατάσταση αποθήκευσης περίπου 30 χιλιόμετρα από το Κίεβο, που ανήκει στην εταιρεία «BRSM - Nafta». Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, η πυρκαγιά που ξεκίνησε το βράδυ της Δευτέρας και μαίνεται, προκάλεσε το θάνατο σε πέντε εργαζόμενους και το σοβαρό τραυματισμό άλλων, ενώ αρκετές ώρες μετά γινόταν λόγος και για αρκετούς νεκρούς και τραυματίες πυροσβέστες, που έσπευσαν να αντιμετωπίσουν το περιστατικό. Η κυβέρνηση έχει διατάξει έρευνα για το περιστατικό και δεν αποκλείει και την περίπτωση δολιοφθοράς.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Να μην περάσει η κυβερνητική τακτική

Η προσφυγή της κυβέρνησης, την προηγούμενη βδομάδα, στη Βουλή, για ενημέρωση πάνω στο κεντρικό πολιτικό της πρόβλημα, αυτό της διαπραγμάτευσης -όπως λέει- με τους «θεσμούς» (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ), δε φώτισε ούτε τα πολιτικά κόμματα ούτε το λαό. Οχι μόνο επειδή ήταν μια διαδικασία «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε», δεν έφτανε δηλαδή ο χρόνος για ουσιαστική ενημέρωση και ερωτήματα, αλλά κυρίως γιατί σκοπός αυτής της διαδικασίας δεν ήταν να μας «φωτίσει».

Αντίθετα, αποτέλεσε μια ακόμα μεθόδευση, στο πλαίσιο της προσπάθειας της κυβέρνησης να εγκλωβίσει τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, σε ένα ψεύτικο γι' αυτούς δίλημμα, να διαλέξουν ανάμεσα στο αντιλαϊκό σχέδιο συμφωνίας που πρότεινε η ίδια προς τους εταίρους της ή το αντιλαϊκό σχέδιο των εταίρων. Ο πρωθυπουργός αλλά και ο υπουργός Αμυνας και πρόεδρος των ΑΝΕΛ, με κάθε μέσο, ξιφούλκησαν ενάντια στις προτάσεις των «έξω», για να συγκαλύψουν με κάθε τρόπο το αντιλαϊκό περιεχόμενο των δικών τους προτάσεων. Να εμφανίσουν μια μελλοντική συμφωνία στη βάση αυτών των προτάσεων ως σωτηρία για το λαό, ο οποίος θα πρέπει να νιώθει και ανακουφισμένος! Να νιώθει, δηλαδή, ανακουφισμένος που θα συμφωνηθούν μέτρα στις ίδιες αντιλαϊκές κατευθύνσεις, που θα διατηρούν όλο το σημερινό αντιλαϊκό - αντεργατικό οπλοστάσιο, που θα φέρνουν και νέες αντιλαϊκές ρυθμίσεις, που ίσως υλοποιηθούν με άλλο τρόπο και με άλλο χρονοδιάγραμμα (π.χ. μείωση πρόωρων συντάξεων, αύξηση ΦΠΑ, διατήρηση ΕΝΦΙΑ κ.ά.).

***

Η κυβέρνηση, τέσσερις μήνες τώρα, προσπαθεί να περάσει στις λαϊκές συνειδήσεις αυτό το οποίο χρησιμοποίησε ως αντιπολιτευτική αιχμή στη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ότι δηλαδή αυτή δε διαπραγματεύτηκε με την τρόικα, ενώ σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διαπραγματεύεται, χωρίς να κάνει πίσω από τις «κόκκινες γραμμές» της. Ταυτόχρονα, η συγκυβέρνηση ωφελείται από τη δραματοποίηση, την κινδυνολογία, που εξελίσσεται όλους αυτούς τους μήνες και με δικιά της ευθύνη, για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, εξόδου από το ευρώ κλπ, συμβάλλοντας στην ανάσχεση κάθε διάθεσης ριζοσπαστικοποίησης, στην ισχυροποίηση του φόβου, ο λαός να μπει στη γωνία και να παρακαλά να κλείσει η συμφωνία. Με αυτό τον τρόπο, εκβιάζει στην πραγματικότητα το λαό να αποδεχτεί τις νέες αρνητικές γι' αυτόν εξελίξεις, εμφανίζοντάς τες, μάλιστα, ως επιτυχία!

Βεβαίως, όπως αποδεικνύεται και από την πρόταση της κυβέρνησης, οι «κόκκινες γραμμές» της δεν αφορούν τους μισθούς, τις συντάξεις, τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, αλλά τη ρύθμιση του χρέους, τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα, το επενδυτικό πακέτο και τη χρηματοδότηση. Ζητήματα που αφορούν το κεφάλαιο και το στόχο ανάκαμψης των κερδών του και όχι τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, που δεν πρέπει να περιμένουν ότι η στήριξη των καπιταλιστικών επενδύσεων με κρατικό χρήμα θα φέρει αύξηση μισθών, συντάξεων, ανάκτηση απωλειών και δικαιωμάτων. Την ίδια ύπουλη τακτική υπηρέτησε και η σύγκληση της Βουλής την περασμένη Παρασκευή.

***

Εκτός όμως απ' αυτό, η συγκυβέρνηση επιδίωξε, μέσα από τη συζήτηση στη Βουλή, να προωθήσει τη λογική της «εθνικής συνεννόησης». Ενα ζήτημα που πάγια τίθεται από αστικά επιτελεία ως το υπ' αριθμόν 1 πολιτικό ζητούμενο, για να μπορέσει να στηριχτεί ουσιαστικά η καπιταλιστική ανάκαμψη, για να καλλιεργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης σε διεθνές επίπεδο. Παρ' όλους τους φραστικούς διαξιφισμούς και τις εντυπώσεις μέσα από τη συζήτηση της Βουλής, αναδείχτηκε η δυνατότητα όντως συνεννόησης όλων των αστικών κομμάτων. Στο όνομα της «εθνικής συνεννόησης» τοποθετήθηκαν, άλλωστε, τόσο ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντ. Σαμαράς, όσο και οι Στ. Θεοδωράκης απ' το Ποτάμι και Ευ. Βενιζέλος απ' το ΠΑΣΟΚ, θέτοντας βεβαίως ο καθένας όρους και προϋποθέσεις, κρατώντας και τα αναγκαία για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος προσχήματα. Κάτι που δεν έμεινε απαρατήρητο από τον αστικό Τύπο, που σχολίασε ότι η συνεδρίαση της Βουλής έδειξε πως μια εθνική συνεννόηση είναι εφικτή.

***

Σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση κινήθηκε το ΚΚΕ, απορρίπτοντας τη λογική της «εθνικής συνεννόησης», δηλαδή της συναίνεσης στο στόχο της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου. Οχι μόνο αποκάλυψε από το βήμα της Βουλής την ύπουλη κυβερνητική τακτική, την προσπάθεια χειραγώγησης και κοροϊδίας του λαού, βάζοντάς τον να διαλέξει ανάμεσα σε δύο αντιλαϊκά σχέδια, αλλά κάλεσε και το λαό στον αγώνα ενάντια και στις νέες αντιλαϊκές συμφωνίες που έρχονται, στην πάλη για την ανάκτηση δικαιωμάτων και όσων έχασε σε εισόδημα, να διεκδικήσει την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών. Να βάλει τις δικές του «κόκκινες γραμμές», διαλέγοντας το δρόμο της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ