ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ: ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Λαϊκή Ενότητα: Απίστευτοι υποκριτές και τυχοδιώκτες ....

Παραθέτουμε σκαναρισμένα τμήματα της περίφημης ΠΝΠ με τις υπογραφές των τότε υπουργών και σημερινών στελεχών της ΛΑΕ.

Η ΛΑΕ των Λαφαζάνη, Στρατούλη κ.ά., με σχόλιό της την Τετάρτη 27/4, καταγγέλλει την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ότι με την «πρακτική της υποχρεωτικής κατάθεσης των ταμειακών διαθεσίμων φορέων και οργανισμών στην Τράπεζα της Ελλάδος» τα «παραδίδουν στα νύχια των εκβιαστών». Και εξηγούν, μάλιστα, ότι η διαφωνία τους «εδράζεται και στην ουσία και στη σημασιοδότηση αυτών των πρακτικών που οδηγούν στο στέγνωμα των φορέων κοινωνικής πολιτικής στο όνομα της εξυπηρέτησης των δανειστών».

***

Θα έλεγε κανείς ότι καλώς καταγγέλλεται η συγκεκριμένη κυβερνητική πρακτική, καθώς ξεζουμίζει κυριολεκτικά τους ήδη τσακισμένους ΕΟΠΥΥ, ΟΑΕΔ και άλλους φορείς, θέτοντας σε κίνδυνο τη λειτουργία τους και τις ελάχιστες - όσες πια - παροχές προς τις λαϊκές οικογένειες. Υπάρχει, όμως, ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, που αν τα στελέχη της ΛΑΕ δεν το ξέχασαν, μάλλον υπολογίζουν ότι το ξέχασαν όλοι οι άλλοι... Κι αυτό είναι ότι αυτή η πρακτική γίνεται με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) που θεσπίστηκε τον Απρίλη του 2015! Τότε που στην κυβέρνηση της «πρώτη φορά Αριστεράς», οι κ.κ. Λαφαζάνης, Στρατούλης και άλλοι, που σήμερα μαζεύονται στη ΛΑΕ, στρογγυλοκάθονταν σε κορυφαίες υπουργικές θέσεις.

***

Συγκεκριμένα, ως μέλη του υπουργικού συμβουλίου, οι Π. Λαφαζάνης, Ν. Χουντής, Ν. Βαλαβάνη και Δ. Στρατούλης προσυπέγραφαν την ΠΝΠ που όριζε: «Οι Φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (...) υποχρεούνται να καταθέτουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα και να μεταφέρουν κεφάλαια των προθεσμιακών τους καταθέσεων σε λογαριασμούς ταμειακής διαχείρισης που τηρούν στην Τράπεζα της Ελλάδος, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης ή διαδικασίας»! Ποιον δουλεύουν, λοιπόν, οι της ΛΑΕ;

Αποδεικνύεται ότι η ΛΑΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ 2 δηλαδή, δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από την υποκρισία και τον τυχοδιωκτισμό που επέδειξε και συνεχίζει να επιδεικνύει και ο ΣΥΡΙΖΑ 1. Αλλωστε, οι κωλοτούμπες και οι απατεωνιές είναι στο DNA του οπορτουνισμού, τόσο από τη θέση της κυβέρνησης αστικής διαχείρισης, όσο και από τη θέση του κακέκτυπου και περιθωριακού γκρουπ...

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Αναβίωση των μεθόδων χειραγώγησης του «αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ»

ή «ένας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά...»

Η φιλοδοξία της Λαϊκής Ενότητας να ξαναζωντανέψει το χρεοκοπημένο «αντιμνημονιακό μέτωπο», τις αυταπάτες και ψευδαισθήσεις που το συνόδευαν, διαπερνά τα ντοκουμέντα της πρώτης πανελλαδικής της σύσκεψης το περασμένο Σαββατοκύριακο. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν με συγκρότηση τριών επιτροπών (θέσεων και προγράμματος, οργανωτικής - ιδρυτικής συνδιάσκεψης και καταστατικού), που θα προετοιμάσουν την ιδρυτική συνδιάσκεψή της στις αρχές του 2016.

Τόσο το κείμενο συμπερασμάτων όσο κυρίως η εισήγηση του Π. Λαφαζάνη αποτελούν ένα «κολάζ» από θέσεις, προτάσεις, αλλά βγαλμένες από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ πριν το Γενάρη του 2015. Δηλαδή, επαναλαμβάνεται όλη η γνωστή προσπάθεια να στηρίξουν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα μια εναλλακτική διαχείρισης του συστήματος (πασπαλισμένη με τη γνωστή «αριστερή» και «ριζοσπαστική» συνθηματολογία) με την ψευδαίσθηση της φιλολαϊκής διεξόδου, παρ' όλο που όλη η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε το αντίθετο, ότι εντός του καπιταλισμού και της εξουσίας του, με όποια διαχείριση, τέτοια προοπτική δεν υπάρχει.

Εκφράζοντας με σαφήνεια την πρόθεσή της να συμβάλει στην ενδυνάμωση μιας ρεφορμιστικής γραμμής ενσωμάτωσης των κινητοποιήσεων και αγώνων που εκδηλώνονται και θα εκδηλωθούν απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, η ΛΑΕ αναφέρεται σε «ένα ευρύ κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, που μπορεί αρχικά να μπλοκάρει συγκεκριμένα μέτρα και να διαμορφώσει όρους για να ανατραπεί το σύνολο της μνημονιακής πολιτικής», κρύβοντας όμως ότι αυτή η πολιτική είναι απαραίτητος όρος για την επίτευξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης, στόχο που με θέρμη υποστηρίζει.

Πολιτικό «copy paste»

Η αντιγραφή του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται πολύ πιο καθαρή στην εισήγηση του Π. Λαφαζάνη, που μοιάζει σαν ...ηχώ απ' το παρελθόν. Ο επικεφαλής της ΛΑΕ εισηγήθηκε πορεία πάνω στα χνάρια του πρώην κόμματός τους. Καταρχήν, σε ό,τι αφορά στη συγκρότησή τους, προτείνοντας τη δημιουργία ενός Φόρουμ των «αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων» κατά τα πρότυπα που πρόδρομου του ΣΥΡΙΖΑ «Χώρου διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς». Δηλαδή, ένα χώρο ζύμωσης σοσιαλδημοκρατικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων, που θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση νέων αναχωμάτων στη ριζοσπαστικοποίηση εργατικών - λαϊκών συνειδήσεων.

Οπως εξήγησε, η Λαϊκή Ενότητα «παλεύει στο σήμερα, για να συγκροτηθεί η πιο πλατιά λαϊκή πλειοψηφία και μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία». Που θα βάλει πλάτη για μια ακόμα εναλλαγή στην αστική διαχείριση, όπως σαφώς συνάγεται απ' τη συνέχεια: «Για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, που στηριγμένη στο κίνημα και την πιο πλατιά πλειοψηφία και σε σύγκρουση με τα κατεστημένα συμφέροντα στην Ελλάδα και την ΕΕ, θα ανοίξει ένα καινούργιο αντιμνημονιακό προοδευτικό δρόμο».

Ουσιαστικά, η ΛΑΕ επαναφέρει το στόχο της «αριστερής κυβέρνησης» στο έδαφος του καπιταλισμού και της εξουσίας του κεφαλαίου, που δήθεν θα ανοίξει το δρόμο για φιλολαϊκές εξελίξεις. Ομως, αυτή η πρόταση πια συγκρούεται όχι μόνο με την αντικειμενική πραγματικότητα, αλλά και με την ίδια την πείρα του τελευταίου χρόνου. Τι ήταν αυτό που εμπόδισε τον ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, με την πολυπληθή μάλιστα συμμετοχή των στελεχών της σημερινής ΛΑΕ, που δεν μπόρεσε να ανοίξει αυτό το δρόμο; Που όχι μόνο δεν έφερε αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων υπέρ των εργαζομένων, αλλά επιδείνωσε τον ήδη υπάρχον, ενισχύοντας το κεφάλαιο;Οι νόμοι της καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι δεδομένοι, ο στόχος της ανάκαμψης του καπιταλισμού με δεδομένο το βάθος της κρίσης περνάει μέσα από ένα συγκεκριμένο δρόμο: αυτό των αναδιαρθρώσεων στην εργασία, την παραγωγή, που σημαίνει συνεχές χτύπημα των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Τι, άλλωστε, πρότειναν ως εναλλακτική τα στελέχη της ΛΑΕ, όταν διαφώνησαν με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Εναν άλλο τρόπο με τον οποίο θα διαμορφωθούν αυτές οι προϋποθέσεις, μια άλλη μέθοδο με την οποία θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι με την εξωτερική υποτίμηση μέσω της εξόδου απ' το ευρώ. Οι ίδιοι ήταν, άλλωστε, που προετοίμαζαν τους εργαζόμενους για τη δύσκολη περίοδο (μερικοί μίλαγαν και για χρόνια) που θα ακολουθήσει σ' ένα τέτοιο ενδεχόμενο, συμπληρώνοντας ταυτόχρονα ότι έτσι όμως θα επιταχυνόταν η ανάπτυξη, δηλαδή η κερδοφορία των επιχειρήσεων, με τους εργαζόμενους να χορταίνουν με ελπίδα ότι κάτι θα πάρουν παραπάνω απ' τα ψίχουλα που τους ρίχνουν οι καπιταλιστές. Μήπως αυτή τη δύσκολη περίοδο το κεφάλαιο δε θα έπαιρνε στην πράξη απ' τους εργαζόμενους ό,τι παίρνει σήμερα με αντεργατικούς νόμους; Η περίοδος του καλοκαιριού με τα capital controls δεν ήταν μια περίοδος που η εργοδοσία ξεσάλωσε σε χώρους δουλειάς, επιβάλλοντας αρνητικούς όρους, ενώ μάλιστα αυτοί ήταν υπουργοί και ενώ δεν είχε ψηφιστεί ακόμα το 3ο μνημόνιο; Το ίδιο, όμως, δεν κάνει και η σημερινή κυβέρνηση; Δε λέει «κάντε υπομονή να περάσουν επώδυνα μέτρα - που υποτίθεται ότι ούτε αυτή πιστεύει - προκειμένου να βγούμε στην ανάπτυξη»;

Σε όλα αυτά η ΛΑΕ αδυνατεί να απαντήσει. Ετσι, λοιπόν, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ χρέωνε την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στην εθελοδουλία τους απέναντι στη Γερμανία και τους δανειστές, έτσι και η ΛΑΕ χρεώνει τη σημερινή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στη «μνημονιακή μετάλλαξή του», προσπαθώντας να περισώσει την αυταπάτη της «κυβέρνησης της Αριστεράς». Δηλαδή, ότι μπορεί την επόμενη φορά η «κυβέρνηση της Αριστεράς» για κάποιο ανεξήγητο μεταφυσικό λόγο να είναι φιλολαϊκή! Λέει χαρακτηριστικά:«Θα ήταν, όμως, ατόπημα αν βγάζαμε λάθος συμπεράσματα, αν, στο όνομα της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ, αποφεύγαμε να θέσουμε με ένα νέο τρόπο ως στόχο προτεραιότητάς μας την κυβέρνηση της Αριστεράς». Η ...«μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ», λοιπόν, φταίει και όχι το αντικειμενικά αντιλαϊκό περιεχόμενο κάθε διαχείρισης ενός απάνθρωπου συστήματος.

Αλήθεια, όμως, τι θα κάνει αυτή η κυβέρνηση, τι πολιτική θα υπηρετήσει; Τι είδους ριζοσπαστικό πρόγραμμα θα εφαρμόσει; «Επανεκκίνηση της οικονομίας, με υλοποίηση ενός προοδευτικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, με έμφαση σε ένα νέο ισχυρό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και στην ισχυρή ρευστότητα με ευνοϊκούς όρους στην οικονομία». Δηλαδή, ένα πρόγραμμα καπιταλιστικής ανάκαμψης που όμως θα πραγματοποιηθεί με εθνικό νόμισμα, αφού, όπως σημείωσε ο Π. Λαφαζάνης, αυτή η πρόταση «απαιτεί εθνικό νόμισμα, την απόκτηση της νομισματικής κυριαρχίας, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας και μιας ανεξάρτητης οικονομικής παραγωγικής πολιτικής». Αυτή είναι και η μόνη διαφορά από τις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ πριν το Γενάρη του 2015, μια διαφορά σημαντική για τις ενδοαστικές αντιθέσεις και κόντρες, όχι όμως για τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα που θα κληθούν ξανά να σηκώσουν τα βάρη της «ανασυγκρότησης».

Αλλες δύο ενδιαφέρουσες επισημάνσεις

Ανάμεσα στα πολλά που είπε ο Π. Λαφαζάνης, έχει σημασία να σημειώσουμε δύο ακόμα επισημάνσεις.

Η πρώτη αφορά τη στάση του απέναντι στη σοσιαλιστική προοπτική αλλά και στη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα. Ο Π. Λαφαζάνης μίλησε για τη «μεγάλη ανάγκη για ένα νέο μεταβατικό παραγωγικό και αποδοτικό οικονομικό πρότυπο δικαιοσύνης, με προοπτική ένα καινούργιο, σύγχρονο, νικηφόρο σοσιαλισμό, μακριά από τα παλιά γραφειοκρατικά, αυταρχικά και δογματικά πρότυπα που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν». Με αυτό τον τρόπο, η ΛΑΕ σπεύδει να δώσει διαπιστευτήρια στο κεφάλαιο, διαβεβαιώνοντάς το ότι ο «σοσιαλισμός» τον οποίο επικαλείται είναι μια χρεοκοπημένη ουτοπία, που θα προκύψει μέσα από τη ριζοσπαστική μετεξέλιξη του καπιταλισμού και γι' αυτό πετάει στο καλάθι των αχρήστων την πείρα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση του 20ού αιώνα που τόσο μισεί η αστική τάξη, επαναλαμβάνοντας τα γνωστά τετριμμένα περί αυταρχισμού, δογματισμού και τα λοιπά. Πολύ απλά, ο σοσιαλισμός που ευαγγελίζεται είναι ανύπαρκτος.

Η δεύτερη αφορά τη διαβεβαίωση - πάλι προς το κεφάλαιο - ότι η ΛΑΕ συνεχίζει στο δρόμο της «Αριστεράς του συστήματος», διευκρινίζοντας τον πλήρη διαχωρισμό της από τη «μουσειακή Αριστερά της γωνίας», «γραφικό επαναστατικό ντεκόρ του συστήματος» που «δεν την έχει ανάγκη κανένας και το μόνο που εξυπηρετεί, είτε το θέλει είτε όχι, είναι να δεσμεύει δυνάμεις και να εξυπηρετεί, εκ των πραγμάτων, τελικά το σύστημα». Υπονοώντας όσους συνεχίζουν να παλεύουν με γραμμή σύγκρουσης με τον καπιταλισμό, την εξουσία του κεφαλαίου, σε όλες τις εκδοχές του και σε όλες τις μορφές διαχείρισης. Σε όσους επιμένουν ότι ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται, δε μετασχηματίζεται φιλολαϊκά, αλλά ανατρέπεται. Δηλαδή το ΚΚΕ, στο οποίο κατά τ' άλλα, όπως είναι σύνηθες, η ΛΑΕ απευθύνει καλέσματα συνεργασίας. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Η ΛΑΕ λέει ότι υπάρχει «αντιμνημονιακή λύση». Γιατί να μην τη στηρίξουμε;

Το πρώτο τηλεοπτικό σποτ της Λαϊκής Ενότητας, αυτό με τον Π. Λαφαζάνη που παίρνει ταξί για το Νομισματοκοπείο, ολοκληρώνεται με τον ίδιο να δηλώνει απευθυνόμενος στο λαό: «Εχουμε αντιμνημονιακή λύση, μάθετέ την»!

Στην τελική ευθεία προς την κάλπη η Λαϊκή Ενότητα σηκώνει πιο ψηλά τις αντιμνημονιακές παντιέρες, που τις ανέσυρε από εκεί που τις είχε καταχωνιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ. «Το δίλημμα των εκλογών είναι Λαϊκή Ενότητα ή μνημόνιο», δήλωσε χτες απ' το βήμα της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε ο Π. Λαφαζάνης, ο ίδιος άνθρωπος -θυμίζουμε- που λίγους μήνες πριν υπερασπιζόταν το ψευτοδίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ ή μνημόνιο» εξαπολύοντας μύδρους σε όσους δεν το συμμερίζονταν.

Η Λαϊκή Ενότητα ψεύδεται και κρύβει απ' το λαό ότι τα μνημόνια είναι απάντηση σε ανάγκες του κεφαλαίου, στην προσπάθειά του να βγει απ' την κρίση και να διαμορφώσει για την περίοδο της ανάκαμψης όρους μεγαλύτερης κερδοφορίας και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητάς του.

Κρύβει ότι τα μνημόνια αποτυπώνουν τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ότι όλα τα μέτρα που επιβάλλουν σε βάρος του λαού έχουν προ πολλού καταγραφεί στις αποφάσεις της λυκοσυμμαχίας, που τις λαμβάνει με μοναδικό γνώμονα τα συμφέροντα των μονοπωλίων της και την ενδυνάμωσή τους στην αρένα όπου κονταροχτυπιούνται με τα μονοπώλια άλλων κρατών.

Μάλιστα, σε άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ αντιλαϊκά μέτρα και αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις έχουν περάσει πολλά χρόνια πριν από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης, ενώ σε άλλα προωθούνται σήμερα παρότι δεν έχουν ούτε τρόικες ούτε μνημόνια.

Η Λαϊκή Ενότητα καλεί το λαό να πολεμάει σκιάχτρα. Βγάζει απ' το κάδρο των ενόχων για όσα τον βασανίζουν το κεφάλαιο και την εξουσία, τις συμμαχίες του και στη θέση τους τοποθετεί το νόμισμα, υποστηρίζοντας ότι η έξοδος απ' το ευρώ και η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα είναι ικανή προϋπόθεση να βάλει τέλος στα μνημόνια. Βεβαίως, η πραγματικότητα τους διαψεύδει αλλά φροντίζουν επιμελώς να κρύβουν απ' το λαό τι συμβαίνει πχ στη Μεγάλη Βρετανία της λίρας ή στη Δανία της κορόνας, στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία...

Η κριτική τους ότι το μνημόνιο είναι ένα «πρόγραμμα που δεν βγαίνει» που δεν θα οδηγήσει στην ανάκαμψη, η πρότασή τους υπέρ της «παραγωγικής ανασυγκρότησης», υπέρ δηλαδή της ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας και μάλιστα με κίνητρα, ενίσχυση της ρευστότητας κά, η δήλωσή τους ότι δεν θέτουν ζήτημα εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ενωση και η διαβεβαίωσή τους ότι δεν βάζουν ζήτημα μονομερούς διαγραφής όλου του χρέους συνιστούν ομολογίες πίστεως στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, στις διεθνείς αγορές. Αυτός όμως ο δρόμος είναι που γεννά αντιλαϊκά μνημόνια για τους λαούς, κέρδη για το κεφάλαιο. «Δεν είμαστε μανιακοί της ρήξης», δήλωσε χτες ο Π. Λαφαζάνης σε αυστριακή εφημερίδα, δίνοντας επιπλέον διαβεβαιώσεις.

Ο λαός δεν έχει καμιά ανάγκη να ξαναστηρίξει τις ίδιες αυταπάτες και τις ίδιες ψευδαισθήσεις που διαψεύστηκαν το 7μηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τους ίδιους ανθρώπους που τα καλλιεργούσαν μέχρι πριν από ένα μήνα ως στελέχη αυτής της κυβέρνησης.

ΛΑΕ: Αντιμνημονιακές κορόνες, εθνικό νόμισμα και σχέδιο καπιταλιστικής παραγωγικής ανασυγκρότησης

Αντιμνημονιακές κορόνες, συνεχείς αναφορές στο εθνικό νόμισμα, αλλά και σχέδιο μιας καπιταλιστικής παραγωγικής ανασυγκρότησης, αποτέλεσαν την κοινή συνισταμένη των τοποθετήσεων του Παναγιώτη Λαφαζάνη, επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, στη διάρκεια της διακαναλικής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε από κοινού με άλλα στελέχη της, την Τετάρτη 16 Σεπτέμβρη.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης,επανέλαβε το ψευδεπίγραφο δίλημμα που θέτει η ΛΑΕ ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης, αναφέροντας ότι ή θα συνεχιστεί η μνημονιακή λεηλασία ή θα ακυρωθεί, θέλοντας έτσι να συνεχίσει το λαϊκό εγκλωβισμό στο ανώδυνο για το σύστημα δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο».

Παράλληλα, εκθείασε ως εναλλακτική λύση το εθνικό νόμισμα, αποφεύγοντας όμως σκόπιμα κάθε αναφορά στο κύριο, που είναι ότι ανεξάρτητα από το νόμισμα, ζητούμενο είναι ποιος κάνει κουμάντο στην οικονομία.

Μάλιστα σημείωσε ότι θα υπάρξουν και θετικά αποτελέσματα από την πρόταση της «εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης» που αποτελεί πρόταση διαχείρισης του καπιταλιστικού δρόμου, θέλοντας ουσιαστικά να διαβεβαιώσει τμήματα του κεφαλαίου ότι θα βγουν κερδισμένα από τη λύση του εθνικού νομίσματος. Σε αυτό το πλαίσιο, η λύση που προτείνει κινείται στη σφαίρα ικανοποίησης μερίδων του κεφαλαίου, που επιδιώκουν καπιταλιστική Ελλάδα με δραχμή. Έκανε λόγο επίσης, για αύξηση των εξαγωγών, ενίσχυσης του τουρισμού και της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας.

Παράλληλα, στάθηκε στην ανάγκη ενός ισχυρού, παραγωγικού και διπλάσιου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων που θα ενισχύει στρατηγικές επιχειρήσεις και τομείς. Ουσιαστικά, πρότεινε με χρήματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων να εξασφαλίζεται ζεστό χρήμα, το οποίο μέσω του κράτους και του ΠΔΕ θα διοχετεύεται στους επιχειρηματικούς ομίλους στο όνομα της ανάπτυξης, που βέβαια θα είναι εξίσου καπιταλιστική. Στάθηκε επίσης, στην ανάγκη ρευστότητας της ιδιωτικής οικονομίας, με την προϋπόθεση χρηματοδότησης των τραπεζών που με τη σειρά τους θα χρηματοδοτούν τις επιχειρήσεις και όχι τους διαπλεκόμενους, αναπαράγοντας τις αυταπάτες περί «υγιούς επιχειρηματικότητας».

Τέλος, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αναφέρθηκε στην ανάγκη εθνικοποίησης των τραπεζών και στο δημόσιο έλεγχο των στρατηγικών επιχειρήσεων, για να παίξουν τον «αναπτυξιακό», «επενδυτικό» τους ρόλο, αποκαλύπτοντας ότι η ΛΑΕ επιδιώκει την καπιταλιστική ανάπτυξη της Ελλάδας.

Οπορτουνιστές απατεώνες ...εξ Ιταλίας

Η οπορτουνιστική ...κοπτοραπτική

Όταν ψάχνεις να βρεις το κύρος που δεν έχεις με «δάνεια» από τη δράση αγωνιστικών λαϊκών δυνάμεων, πέρα από το ότι γίνεσαι ρεζίλι, επιβεβαιώνεις ότι ο οπορτουνισμός έχει ως βασικό του γνώρισμα την απατεωνιά.

Ο λόγος για τη λεγόμενη κίνηση «Αριστερά ενάντια στο ευρώ» στην Ιταλία, που εμφανίζεται ως σύμμαχος της Λαϊκής Ενότητας, του ΣΥΡΙΖΑ Νο 2. Στην ιστοσελίδα της «sollevazione.blogspot.it», παρουσιάζοντας το πρόγραμμα της ΛΑΕ, χρησιμοποιεί ως φόντο τη φωτογραφία από την ανάρτηση των γιγαντοπανό του ΠΑΜΕ στο βράχο της Ακρόπολης, στις 27 Ιούνη του 2011 με το σύνθημα στα αγγλικά και τα ελληνικά: «Οι λαοί έχουν τη δύναμη, δεν παραδίνονται ποτέ. Αντεπίθεση».

Ωστόσο, το πανό στα αγγλικά έχει υποστεί το σχετικό ...ρετουσάρισμα και η υπογραφή του ΠΑΜΕ έχει αντικατασταθεί με την υπογραφή και το λογότυπο της ΛΑΕ, δημιουργώντας τις εντυπώσεις που επιθυμούν, σύγχυση σε όποιον επισκέπτεται την ιστοσελίδα για τις ανύπαρκτες αγωνιστικές δράσεις της ΛΑΕ.

Στο φαινόμενο αυτό, οι σύμμαχοι της ΛΑΕ δεν πρωτοτυπούν καθόλου. Είχαν προηγηθεί η «Αριστερή Συμμαχία» της Ιρλανδίας, που σε αφίσα για εκδήλωση στις 19 Οκτώβρη του 2012 με ομιλητή τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Σταθά (σήμερα στη ΛΑΕ), χρησιμοποιήθηκε το γιγαντοπανό με το σύνθημα στα αγγλικά: «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε» που είχε σηκώσει στο βράχο της Ακρόπολης το ΚΚΕ στις 4/5/10, όμως με σβησμένο το λογότυπο του Κόμματος.

Το ίδιο είχε συμβεί επίσης στην Ισπανία, με άλλο ρετουσαρισμένο πανό του ΚΚΕ που ανέβηκε την Ακρόπολη στις 11/2/12, όπου η σχετική φωτογραφία έγινε ...αγνώριστη σε αφίσα για εκδήλωση στις 19/10/12 με ομιλητή στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί το γιγαντοπανό με το «Κάτω η δικτατορία μονοπωλίων και Ευρωπαϊκής Ένωσης» έγινε «Δεν θα περάσουν» και σβήστηκε η υπογραφή του ΚΚΕ.

Αυτές τις ...όμορφες απατεωνιές έχουν κάνει κατά καιρούς οι απανταχού οπορτουνιστές, αλλά όπως δεν ενώνεται το λάδι με το νερό, έτσι και οι απατεώνες του συμβιβασμού με την καπιταλιστική βαρβαρότητα δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο με αυτούς που παλεύουν για την ανατροπή της και οργανώνουν την εργατική τάξη και το λαό για αυτήν και μόνο την προοπτική.

Λαϊκή Ενότητα: Ξαναζεσταμένες αυταπάτες για αντιμνημονιακά μέτωπα

Την «αντίσταση» στα μνημόνια και την έξοδο από την ευρωζώνη, «ως απάντηση στους εκβιασμούς», προέταξε ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, Π. Λαφαζάνης, θέλοντας να εγκλωβίσει το λαό σε μια πολιτική που υπηρετεί τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης από άλλη λωρίδα.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον «ΣΚΑΙ» έκανε λόγο για «τροϊκανή μνημονιακή χούντα» και για «νεοαποικιοποίηση» της Ελλάδας, αναμασώντας μια κριτική που κατά κόρον χρησιμοποίησε στο παρελθόν ο ΣΥΡΙΖΑ περί κατοχής της χώρας, και η οποία αθωώνει το ντόπιο κεφάλαιο και γενικά την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Μάλιστα θέλοντας να ενισχύσει αυτή την άποψη, έκανε ανιστόρητους παραλληλισμούς, παρομοιάζοντας την πρόταση του για την Ελλάδα της καπιταλιστικής δραχμής με τον ηρωικό αγώνα της εθνικής αντίστασης.

Ο Π. Λαφαζάνης ισχυρίστηκε ότι ο εναπομείναντας ΣΥΡΙΖΑ «μεταλλάχθηκε» και οδηγείται σε ταχύτατη «ΠΑΣΟΚοποίηση», συγκαλύπτοντας ότι αυτή η διαδικασία σοσιαλδημοκρατικοποίησης έχει συντελεστεί πολύ νωρίτερα και όχι τώρα που έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε, τα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας στις προηγούμενες εκλογές συνυπήρχαν στα ίδια ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ με αρκετά πρόσωπα που προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ.

Στην επισήμανση των δημοσιογράφων ότι «ευρώ χωρίς μνημόνια δεν υπάρχει», ισχυρίστηκε ότι αυτός δεν έλεγε κάτι αντίθετο και πως άλλοι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν αυτές τις διακηρύξεις. Ωστόσο, στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας ήταν αυτοί που πρωτοστατούσαν εντός του ΣΥΡΙΖΑ στη δημιουργία ψευδαισθήσεων ότι αρκεί μια «σκληρή» διαπραγμάτευση για να τελειώσουν τα μνημόνια, ενώ οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί της στήριξαν αυτή την επτάμηνη διαπραγμάτευση που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο.

Στο διά ταύτα, το μόνο που είχε να προτείνει ήταν η αντίσταση στο μνημόνιο και στους δανειστές, και «αν χρειαστεί απέναντι στους εκβιασμούς και στις πιέσεις, να φύγουμε από την ευρωζώνη», αποσιωπώντας ότι και σε αυτή την περίπτωση τα μονοπώλια θα κάνουν κουμάντο και ο λαός θα συνεχίσει να ματώνει για τα κέρδη τους.

Κατόπιν όλων αυτών, θύμισε ακόμη περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ των προηγούμενων εκλογών, κατηγορώντας το ΚΚΕ ότι έχει την ευθύνη που δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένα «αριστερό, προοδευτικό, δημοκρατικό μέτωπο» ενάντια στα μνημόνια.

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ - ΣΥΡΙΖΑ Νο 2 Μία απ' τα ίδια με προσθήκη «εθνικού νομίσματος»

Οσα συνέθεταν τον εμπαιγμό του ΣΥΡΙΖΑ Νο 1 προς το λαό και ενταφιάστηκαν με την υπογραφή του μνημονίου, ανέλαβε να τα νεκραναστήσει η Λαϊκή Ενότητα ή καλύτερα ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 2. Κι επειδή αυτούσια δεν θα μπορούσε να τα υπερασπιστεί ενώπιον του λαού, μετά τη χρεοκοπία τους, ξεμπέρδεψε με την προσθήκη του εθνικού νομίσματος, που τους επιτρέπει να ισχυρίζονται ότι έτσι θα ξεπεράσουν την «ακαμψία» των εταίρων.

Οπως ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 1 παλιά, έτσι κι αυτοί τώρα προβάλλουν το μνημόνιο ως αιτία όλων των κακών, ανασύρουν και την αντιμερκελική ρητορική και αποσπούν τη μνημονιακή πολιτική από τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την εξουσία των μονοπωλίων. Για την ακρίβεια, πασχίζουν να βγάλουν το μεγάλο κεφάλαιο εντελώς έξω απ' το κάδρο των υπαίτιων για τα βάσανα του λαού, βάζοντας στη θέση του το ...νόμισμα.

Και πώς θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς αφού την εξουσία του θέλουν κι αυτοί να διαχειριστούν, είναι κι αυτοί προσηλωμένοι στο στόχο της ανάκαμψης των επιχειρηματικών ομίλων, αυτό σημαίνει η περίφημη «παραγωγική ανασυγκρότηση», αλλά διαφωνούν με τον τρόπο που αυτή θα πραγματοποιηθεί, προκρίνοντας ως διέξοδο για το κεφάλαιο την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, «αν χρειαστεί».

Ούτε λόγος βεβαίως για αποδέσμευση απ' την Ευρωπαϊκή Ενωση, εγχείρημα που «αγαπούν», κατά δήλωση του Αλ. Αλαβάνου. Απεναντίας, εκφράζουν τη λύπη τους που δεν μπορούν να υπηρετήσουν την αναθέρμανση της καπιταλιστικής οικονομίας εντός της Ευρωζώνης.

Και αυτοί καταθέτουν τα διαπιστευτήριά τους στο κεφάλαιο διαβεβαιώνοντάς το - καθώς δεν αγνοούν ότι το ευρώ παραμένει επιλογή του - πως «δεν είναι παράταξη της δραχμής, αλλά μια δύναμη με ολοκληρωμένο πρόγραμμα και σχέδιο, που έχει ως βασικό στόχο την ακύρωση της λιτότητας, της φορολεηλασίας, του ξεπουλήματος της χώρας και της εθνικής υποτέλειας».

Κι ακόμα ότι: «Η έξοδος από την Ευρωζώνη και το εθνικό νόμισμα δεν είναι αυτοσκοπός. Το εθνικό νόμισμα είναι ένα εργαλείο και ένα μέσο, το οποίο χρησιμοποιεί η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του πλανήτη και αρκετές χώρες ακόμη εντός ΕΕ για να έχουν αυτονομία στην οικονομική τους πολιτική, να προσφέρουν ισχυρή ρευστότητα με καλούς όρους στην οικονομία τους, να τονώσουν τις εξαγωγές, την εγχώρια παραγωγή και την "ανταγωνιστικότητά" τους».

Και αυτοί «προετοιμάζουν» το λαό ότι θα υπάρξει μια δύσκολη περίοδος θυσιών, που δήθεν θα οδηγήσει σε διέξοδο από την κρίση. Σε ορισμένα σημεία οι θέσεις τους είναι πίσω ακόμα κι απ' αυτό το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που δεν φημίστηκε για τη γενναιοδωρία του απέναντι στο λαό, καθώς επιφύλασσε μόνο κάποια ψίχουλα στην ακραία φτώχεια. Για παράδειγμα, ενώ εκεί διατυπωνόταν η υπόσχεση για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και αποκατάσταση της 13ης σύνταξης σε συνταξιούχους με έως 700 ευρώ σύνταξη, στη διακήρυξη της ΛΑΕ αναφέρεται: «Σταδιακή αύξηση κατώτερων μισθών και συντάξεων (...) Θα στηριχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και οι κοινωνικές δαπάνες για τη δημόσια δωρεάν Παιδεία, τη λαϊκή Υγεία, τον Πολιτισμό. Θα ενθαρρυνθεί η σταδιακή αύξησή τους σε συνάρτηση με τους αναπτυξιακούς ρυθμούς...»!

Κρύβουν κι αυτοί, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπου μάλιστα είχαν ρόλο πρώτου βιολιού στη χειραγώγηση, ότι ο στόχος της ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας είναι ασύμβατος με οποιαδήποτε συζήτηση για κάλυψη των αναγκών ή έστω για ουσιαστική ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών. Οτι, όπως κι αν επιχειρηθεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το μόνο βέβαιο είναι ότι απαιτεί νέες, μεγαλύτερες κάθε φορά θυσίες απ' το λαό. Υπηρετούν απ' τη σκοπιά τους έναν δρόμο ανάπτυξης πολλαπλά επιζήμιο για τα λαϊκά συμφέροντα και προσφέρουν καλές υπηρεσίες στο κεφάλαιο, συμβάλλοντας στην αναβίωση αυταπατών που καλλιεργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ με διαλυτική επίδραση στις εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις.

Λαϊκή Ενότητα: «Εναλλακτικός» δρόμος στήριξης του κεφαλαίου

Τη σημαία του «αντιμνημονιακού» αγώνα προσπαθεί να διατηρήσει η Λαϊκή Ενότητα, για να παραμείνουν «ζωντανές» οι αυταπάτες για φιλολαϊκή διέξοδο εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Τόσο ο Π. Λαφαζάνης όσο και η Ζ. Κωνσταντοπούλου, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν από τη ΔΕΘ, κατέφυγαν σε κούφια «αντιμνημονιακή» ρητορεία και εμφάνισαν τη Λαϊκή Ενότητα ως τον αυθεντικό συνεχιστή των προηγούμενων δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, που χρεοκόπησαν με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.

Θεωρώντας ότι ο στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με εθνικό νόμισμα, ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας πρότεινε ένα «ριζοσπαστικό, προοδευτικό πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης» που θα ενισχύσει τις εξαγωγές, θα αυξήσει το τουριστικό ρεύμα και θα δημιουργήσει ρευστότητα στην οικονομία. «Το εθνικό νόμισμα δεν είναι καταστροφή» δήλωσε ο Π. Λαφαζάνης, ισχυριζόμενος ότι αποτελεί μια «βιώσιμη, ρεαλιστική, εναλλακτική λύση απέναντι στη «μνημονιακή υποδούλωση».

Το πόσο «εναλλακτική» για το λαό είναι αυτή η λύση το αποκάλυψε στη συνέχεια, όταν δεν έκρυψε το θαυμασμό του για καπιταλιστικές χώρες όπως η Δανία, η Σουηδία, η Πολωνία και η Τσεχία που ανήκουν στην ΕΕ, αλλά διατηρούν εθνικό νόμισμα και «δεν καταστράφηκαν» όπως είπε. Μάλιστα έγινε ακόμα πιο σαφής, λέγοντας πως πριν το ευρώ «καπιταλισμό είχαμε, δεν είχαμε σοσιαλισμό, αλλά δεν μας έλειπε τίποτα».

«Θέλουμε ιδιωτικές επενδύσεις σε ένα πλαίσιο με κανόνες και προδιαγραφές, για να υποστηριχθεί η ανάπτυξη με ανθρώπινες εργασιακές σχέσεις», δήλωσε σε άλλο σημείο της συνέντευξης, θυμίζοντας τους «υγιείς» επιχειρηματίες για τους οποίους μιλούσε στις προηγούμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις για ένα πιο «ανθρώπινο» καπιταλισμό.

Θέλοντας να γίνει ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, έθεσε ως εκλογικό στόχο της Λαϊκής Ενότητας να έχει καθοριστική συμβολή στην ανάπτυξη ενός «αντιμνημονιακού, πατριωτικού, προοδευτικού μετώπου», το οποίο «θα μας φέρει γρήγορα στην εξουσία». Επίσης, δεν παρέλειψε να αντιγράψει την προηγούμενη τακτική του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το ΚΚΕ, καταφεύγοντας σε επιθέσεις «φιλίας», σε συκοφαντίες ότι δεν χτυπάει τον πραγματικό αντίπαλο, αλλά και σε διαχωρισμό της ηγεσίας από τα μέλη και τους ψηφοφόρους του Κόμματος.

Στην προσπάθειά του να απαντήσει στο ευνόητο ερώτημα γιατί αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ όταν προκηρύχθηκαν οι εκλογές και όχι νωρίτερα, υποστήριξε ότι υπήρχαν έντονες διαφορές στο εσωτερικό της κυβέρνησης για την ακολουθούμενη πολιτική. Ωστόσο, απέφυγε επιμελώς να εξηγήσει γιατί οι υπουργοί και τα άλλα στελέχη που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, στήριξαν τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη αλλά και τις προτάσεις που κατέθετε η κυβέρνηση στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης.

Η Ζ. Κωνσταντοπούλου επιμένοντας να δημιουργεί μια «αγιογραφία» για τη λυκοσυμμαχία, υποστήριξε ότι οι δανειστές εκβίασαν την ελληνική κυβέρνηση και επομένως παραβίασαν τις καταστατικές αρχές της ΕΕ και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Πριν ξεκινήσει η συνέντευξη, μεταδόθηκε μήνυμα του Μ. Γλέζου.

Τα χρεοκοπημένα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ αναμασά η Λαϊκή Ενότητα - «ΣΥΡΙΖΑ 2»

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, σαν να μην οδήγησε η συγκεκριμένη λογική σε μνημόνιο και αντιλαϊκά μέτρα η «Λαϊκή Ενότητα»έρχεται να εμφανίσει σαν κάτι το νέο τα χρεοκοπημένα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ με νέα ...αριστερή διακόσμηση.

Σε συνέντευξη προς του ξένους ανταποκριτές ο Παναγιώτης Λαφαζάνης επανέφερε τα περί «δύναμης αλλαγής και ανατροπής στην Ευρώπη» και ξεκαθάρισε πως το ζητούμενο είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη με υερώ ή εθνικό νόμισμα λέγοντας «εμείς δεν έχουμε λατρεία ή φετίχ με τα νομίσματα. Αν μπορούσαμε αυτό το προοδευτικό μας πρόγραμμα για να βγούμε από την κρίση, να ακυρώσουμε τα μνημόνια, να προχωρήσουμε σε μια νέα αναπτυξιακή τροχιά, να το εφαρμόσουμε εντός της Ευρωζώνης, δεν θα είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα».

Προέβλεψε ότι μετεκλογικά «ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, θα κάνουν ένα μεγάλο κυβερνητικό συνασπισμό και συνεταιρισμό, προκειμένου να περισώσουν τα Μνημόνια και να εφαρμόσουν τις μνημονιακές πολιτικές». Βεβαίως, δεν είπε ότι αυτά που λέει τα έλεγε όλος ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από το Γενάρη του 2015 γεγονός που δεν απέτρεψε το νέο μνημόνιο, γιατί ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης όπου πορεύεται και η Λαϊκή Ενότητα δεν επιδέχεται κανενός άλλου είδους πολιτικές απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα.

Υποσχέθηκε στους καπιταλιστές πέραν των μέτρων στήριξης της κερδοφορίας τους και νέες συμμαχίες για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους μέσω μιας «πολυδιάστατης ανεξάρτητης πολιτικής ενεργειακών πολιτικών και οικονομικών σχέσεων».

Συνέντευξη Τύπου έδωσε και ο Μανώλης Γλέζος την Πέμπτη και ανέφερε μεταξύ άλλων: «Πώς να συνεργαστώ με κάποιους που λένε να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ; Οταν ένα κόμμα ζητά να φύγει από την Ευρωζώνη; Εγώ έχω πει ότι δεν χαρίζουμε την Ευρώπη στους δυτικοευρωπαίους».Είπε επίσης ότι η υποψήφιότητά του με τη ΛΑΕ «θα εξαρτηθεί από το εάν θα υπάρξει ένα ενιαίο αντιμνημονιακό μέτωπο» και ότι «αν δε γίνει κατορθωτό να δημιουργηθεί ένας πόλος με βάση την αρχή ότι ο λαός αποφασίζει για τα πάντα, εγώ θα ψηφίσω ΚΚΕ παρά τις διαφορές μου». Πρόσθεσε ωστόσο: «Για να τιμήσω τη μητέρα μου και τον αδελφό μου, ανήκω στην οργάνωση ΣΥΡΙΖΑ της Πάρου. Εκείνοι θα μου δώσουν εντολή να τους εκπροσωπήσω. Εκείνοι θα μου το πουν».

Π. Λαφαζάνης: Επανάληψη κάλπικων διλημμάτων για τον εγκλωβισμό του λαού

Τη θέση του ότι το δικό του εναλλακτικό πρόγραμμα με εθνικό νόμισμα ως εργαλείο για την καπιταλιστική ανάπτυξη της χώρας, δηλαδή την ανάπτυξη προς όφελος του κεφαλαίου, εκτός της Ευρωζώνης, αλλά και εντός, εάν αυτό ήταν εφικτό, επανέλαβε ο Π. Λαφαζάνης, μιλώντας σήμερα στην τηλεόραση του «Mega».

Ειδικότερα, ο πρόεδρος της Λαϊκής Ενότητας, αναπαράγοντας τον αποπροσανατολιστικό διαχωρισμό μνημόνιο - αντιμνημόνιο, αλλά εντός της ΕΕ, δηλαδή με τα μονοπώλια στην εξουσία, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «δεν είχε σχέδιο για να καταργήσει το μνημόνιο».

Επιχειρώντας να αποσείσει τις ευθύνες του ως εξέχον στέλεχος και υπουργός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και να αποστασιοποιηθεί από τα πεπραγμένα της, δήλωσε πως όλο το διάστημα που ήταν υπουργός περίμενε πως «όταν φτάναμε στον κόμπο, δεν θα επιλεγεί το μνημόνιο, θα επιλεγεί η διαφοροποίηση». Αυτά λέει σήμερα ο Π. Λαφαζάνης, αλλά παραλείπει ότι μέχρι να φτάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στον «κόμπο», δηλαδή στο μνημόνιο Τσίπρα, ο Π. Λαφαζάνης ως υπουργός της δεν διαφοροποιήθηκε στην εφαρμογή αντιλαϊκών νόμων, στην αφαίμαξη των Ταμείων με ΠΝΠ, στην πρόταση των 47 σελίδων του Τσίπρα, η οποία αποτελούσε επίσης ένα μνημόνιο με μέτρα-φωτιά για τα λαϊκά στρώματα.

Επαναφέροντας το ψευτοδίλημμα ευρώ ή δραχμή, εκτίμησε ότι τελικά η Ελλάδα θα καταλήξει στη δραχμή, θεωρώντας ότι «είναι θέμα επιβίωσης της χώρας» καθώς «δεν μπορεί να εφαρμοστεί το μνημόνιο».

Έσπευσε να διαβεβαιώσει πάντως την αστική τάξη της χώρας που δεν θέλει την έξοδο από την ΕΕ, ότι «υπάρχουν πολλές χώρες στην ΕΕ που δεν έχουν ευρώ και πάνε καλά» και επανέλαβε πως «δεν είναι αυτοσκοπός το εθνικό νόμισμα, είναι εργαλείο, αν μπορούσαμε μέσα στην Ευρωζώνη να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα»,επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά ότι δεν αμφισβητεί ούτε στο ελάχιστο την ΕΕ των μονοπωλίων και του κεφαλαίου, απλώς προτείνει άλλον τρόπο διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομίας προς όφελος -πάντα- της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου, που περνάει μέσα από τη χρεοκοπία του λαού.

Για του λόγου το αληθές, διευκρίνισε πως το «εναλλακτικό πρόγραμμα» που ευαγγελίζεται προβλέπει μέτρα για να αποκτήσει «ρευστότητα η οικονομία, στήριξη των εξαγωγών»,δραστηριότητες από τις οποίες το μεγάλο κεφάλαιο θα ωφεληθεί και όχι βέβαια ο λαός και οι εργαζόμενοι.

Επαναλαμβάνοντας τα ίδια και απαράλλακτα επιχειρήματα που χρησιμοποιούσε και ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, επισήμανε πως η διαγραφή του χρέους είναι πρώτης προτεραιότητας που η κυβέρνηση «δεν τολμά να το θέσει» στην ΕΕ, την ώρα που το ΔΝΤ εκτιμά πως αυτό το χρέος δεν είναι βιώσιμο.

Τέλος, υπεραμύνθηκε του ρόλου του «γνήσιου εκπροσώπου» του οπορτουνιστικού πόλου στην Ελλάδα, δηλώνοντας πως «ήμουν επικεφαλής σε ένα ρεύμα που ήταν όλη η σημερινή κυβερνητική ηγεσία», «από το 1990 ήμουν επικεφαλής σε ένα σχήμα με την Μ. Δαμανάκη που έφυγε, τον Ν. Κωνσταντόπουλο που έφυγε, τον Αλ. Αλαβάνο που έφυγε και εγώ έμεινα».

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News