ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Το ΚΚΕ και στις εκλογές του Γενάρη και τώρα στο δημοψήφισμα επισήμανε ότι «με εκλογικά αποτελέσματα, όποια κι αν είναι σε τέτοια δημοψηφίσματα, δεν αλλάζει η ΕΕ, δεν αλλάζουν οι στόχοι της, η λειτουργία της, διότι ό,τι και να ψηφίσει σε ένα τέτοιο δημοψήφισμα ο λαός, ακόμα κι αν ψηφίσει ο ουρανός να γίνει κίτρινος, να το πω έτσι, η ΕΕ έχει συγκεκριμένους στόχους, συγκεκριμένες λειτουργίες», τόνισε ο ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας στον «ΑΝΤ1».

Σημείωσε ότι ξημερώνουμε σε μία φάση στην οποία έχουμε δύο ενδεχόμενα για το λαό. «Έναν πιο γρήγορο θάνατο και έναν πιο αργό, στο βαθμό που θα υιοθετηθεί το μνημόνιο Τσίπρα, εμπλουτισμένο με τη νέα πρόταση του ΔΝΤ. Και λέω εμπλουτισμένο, γιατί εκτός από τα 8 δισ. ευρώ μέτρα, τώρα έχουμε και μια πρόταση για 50 δισ. δάνειο με νέα μέτρα. Και η άλλη λύση είναι η διέξοδος της κρατικής χρεοκοπίας».

Ο Μ. Παπαδόπουλος τόνισε ότι και στις δύο περιπτώσεις ο λαός θα βγει βαριά τραυματισμένος, γιατί εγκλωβίστηκε -όχι με δική του ευθύνη- σε ένα κάλπικο δίλημμα που δεν του πρόσφερε εναλλακτική. «Στην ουσία τον καλούσε να διαλέξει τρόπο σφαγής ανάμεσα στο μνημόνιο της τρόικας και στο μνημόνιο Τσίπρα».

Το βασικό ερώτημα, στο οποίο κανείς δεν έχει τοποθετηθεί, είναι αν τα γενικότερα δεδομένα αλλάζουν, αν δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει μετά το δημοψήφισμα, σημείωσε οΝίκος Καραθανασόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος, μιλώντας στον «ΑΝΤ1». 

Τόνισε ότι συνεχίζουν να υπάρχουν και δεν πρόκειται να αλλάξουν το «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», η «Δημοσιονομική Πειθαρχία», το «Σύμφωνο για το Ευρώ plus», η Τραπεζική Ένωση. Και υπογράμμισε: «Άρα η ΕΕ, ως λυκοσυμμαχία, θα συνεχίσει να υπάρχει και θα έχει τους κανόνες τους συγκεκριμένους που θα πρέπει να ματώνουν οι λαοί για να μπορούν να σωθούν οι μονοπωλιακοί όμιλοι, για να μπορεί να σωθεί αυτό το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα».

Η συμφωνία που θα υπάρξει, «θα είναι μια αντιλαϊκή συμφωνία, θα είναι μια συνέχιση του μνημονίου», τόνισε, καλώντας το λαό, ανεξάρτητα αν κάποιος ψήφισε «ναι» ή «όχι», να είναι με αποφασιστικότητα και υπερηφάνεια στην πρώτη γραμμή, για να αντιμετωπίσουν την κλιμάκωση της επίθεσης, να μη μείνουν κομπάρσοι και συνυπεύθυνοι σε αυτά που έρχονται.

Σε δήλωσή του ο ΓΓ της ΚΕ τουΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπαςγια το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιούλη 2015 τονίζει:

«Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΚΚΕ να μην υποκύψουν σε εκβιαστικά διλήμματα. Ιδιαίτερα χαιρετίζουμε όσους και όσες έριξαν στην κάλπη το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, μια πρόταση δηλαδή την οποία η κυβέρνηση αρνήθηκε να θέσει σε ψηφοφορία στη Bουλή, στερώντας από το λαό μας το δικαίωμα να το ρίξει μαζικά στην κάλπη, αφαιρώντας του τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε διαφορετικές προτάσεις.

Απέναντι στο κολοβό, αμφιλεγόμενο ερώτημα του δημοψηφίσματος-αστραπή, ένα μέρος του λαού που κατάφερε να ξεπεράσει τον εγκλωβισμό και την παραπλάνηση, έδωσε μια πρώτη απάντηση, με το άκυρο, αλλά και το λευκό, ενώ αρκετοί επέλεξαν την αποχή από αυτή τη διαδικασία, λόγω και των δυσκολιών και των μεγάλων εξόδων μετακίνησής του.

Από την πρώτη στιγμή της απόφασης για δημοψήφισμα είχαμε σωστά επισημάνει ότι είτε ΟΧΙ είτε ΝΑΙ βγει από τη σημερινή κάλπη, δεν υπάρχουν πραγματικά φιλολαϊκές εναλλακτικές λύσεις εντός της ΕΕ, του καπιταλιστικού δρόμου, της αναγνώρισης του χρέους, με τις οποίες πορεύονται όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, είτε του μπλοκ του ΟΧΙ, είτε του μπλοκ του ΝΑΙ. Αφού οι προτάσεις και των μεν και των δε συμφωνούν, ως προς την αναγκαιότητα τήρησης των κανόνων της ΕΕ, της υπηρέτησης ο καθένας τους των συμφερόντων τμημάτων του κεφαλαίου.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα σε όσους και όσες επέλεξαν σήμερα το ΟΧΙ, πιστεύοντας ότι έτσι μπορεί να σταματήσει η λιτότητα, ότι απαντάνε με αυτόν τον τρόπο στα αντιλαϊκά μέτρα, στα μνημόνια. Τους καλούμε όλους και όλες, που σήμερα αισθάνονται δικαιωμένοι που επικράτησε το ΟΧΙ, να μην εφησυχάσουν, να μη συναινέσουν στην προσπάθεια της κυβέρνησης να μετατρέψει αυτό το ΟΧΙ σε ένα ΝΑΙ σε νέες αντιλαϊκές συμφωνίες. Τους τείνουμε το χέρι για τους αγώνες της επόμενης μέρας, ενάντια στην επιδείνωση της ζωής τους.

Ανάλογα απευθυνόμαστε και σε όσους και όσες επέλεξαν το ΝΑΙ, κάτω από την πίεση της μεγαλοεργοδοσίας, κάτω από το φόβο των κλειστών τραπεζών, για το μισθό τους, τη σύνταξή τους, για τις μικρές αποταμιεύσεις τους. Τους καλούμε να σκεφτούν ξανά τις επιλογές αυτές, να αντιπαλέψουν τα διλήμματα από δω και πέρα, να μην αναδιπλωθούν συντηρητικά, αντιδραστικά, δίνοντας αέρα στα πανιά προηγούμενων κυβερνητικών κομμάτων.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να μην τολμήσει να χρησιμοποιήσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για να επιβάλει στο λαό μας νέα σκληρά μέτρα, νέα μνημόνια διαρκείας. Η διαπραγμάτευση που έχει υποσχεθεί ο κ. Τσίπρας, με βάση την πρότασή του πριν τρεις μέρες προς τους "τρεις θεσμούς", δηλαδή την τρόικα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέο χειρότερο μνημόνιο. Δεν φτάνει που έτσι νομιμοποιεί και τα προηγούμενα μνημόνια με τους εφαρμοστικούς τους νόμους, αλλά και δεν διστάζει να οδηγήσει το λαό μας σε πραγματική χρεοκοπία. Η εναλλακτική που μπορεί ως μια άλλη πιθανότητα να προκύψει και για την οποία έχει μιλήσει η τρόικα, δηλαδή με δρομολόγηση πορείας εξόδου από το ευρώ, είναι και αυτή εκδοχή, που επίσης θα πλήξει μόνο την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα.

Αναδεικνύεται η αναγκαιότητα το κίνημα, ο λαός μας να υιοθετήσει μαζικά και αποφασιστικά την πρόταση του ΚΚΕ για διέξοδο από την κρίση σε όφελος των λαϊκών συμφερόντων, πράγμα που προϋποθέτει κοινωνικοποίηση μονοπωλίων, αποδέσμευση από την ΕΕ, μη αναγνώριση του χρέους - μονομερή διαγραφή του, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας για την ανάπτυξη της κοινωνίας, για το λαό και με το λαό μας πραγματικά στην εξουσία. Το ΚΚΕ θα βρεθεί μπροστά σε όλους τους αγώνες του λαού μας και την επόμενη περίοδο, δυναμώνοντας από την επόμενη κιόλας μέρα, από αύριο, την αντιμονοπωλιακή αντικαπιταλιστική γραμμή πάλης, τη συσπείρωση με το ΚΚΕ.

Οργανώνουμε την αντίσταση, την ετοιμότητα, την προετοιμασία σε ενδεχόμενο νέων αρνητικών εξελίξεων. Στηρίζουμε όλους τους ανήμπορους και καταφρονεμένους. Οργανώνουμε μέσα από Επιτροπές Αγώνα στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, στα νοσοκομεία, στα σούπερ μάρκετ, στις υπηρεσίες, από Λαϊκές Επιτροπές στις γειτονιές, από επιτροπές κοινωνικής αλληλεγγύης και βοήθειας, μέσα από ομάδες και επιτροπές ελέγχου για την επιβίωση πραγματικά της λαϊκής οικογένειας.

Απαντάμε στην απόπειρα πόλωσης και "διχασμού" του λαού με την ενότητα της εργατικής τάξης, την ταξική συσπείρωση μέσα στο κίνημα, την ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας. Η πρόταση του ΚΚΕ ενώνει τη λαϊκή πλειοψηφία για το σήμερα και το αύριο, ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους».

Το ερώτημα που τέθηκε είχε στόχο να εγκλωβίσει το λαό σε έναν εκβιασμό -γιγάντιο από την πλευρά της ΕΕ, αλλά εκβιασμό και από την πλευρά της κυβέρνησης- με στόχο να βάλει την υπογραφή του ο λαός κάτω από ένα νέο μνημόνιο, είπε τοποθετούμενος στη συζήτηση για τα πρώτα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στο «MEGA» οΘανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο Θ. Παφίλης υπενθύμισε ότι το ΚΚΕ πρότεινε να τεθεί στο δημοψήφισμα και η πρόταση της κυβέρνησης για να αποφασίσει και γι' αυτή ο λαός, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό. Εκτίμησε ότι ο κόσμος εκφράστηκε με το «όχι» στη λογική του μικρότερου κακού, επισήμανε ότι η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να φέρει μια νέα συμφωνία και κάλεσε το λαό να βρίσκεται σε επιφυλακή, γιατί η κυβέρνηση έχει δώσει δείγματα με τις προτάσεις που έχει καταθέσει ότι η συμφωνία θα έχει νέα αντιλαϊκά μέτρα.

Το «όχι» του λαού θα γίνει «ναι» στην πρόταση των «θεσμών» τόνισε η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με παρέμβασή της στην ΕΡΤ1, καθώς τα νέα δυσβάσταχτα μέτρα έχουν ήδη δρομολογηθεί.

Σημείωσε πως η αντιλαϊκή συμφωνία πρέπει να θεωρείται δεδομένη και πως, όποια κι αν είναι η ρύθμιση για το χρέος, ο λογαριασμός θα σταλεί για άλλη μια φορά στο λαό.

«Ο λαός να είναι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της επόμενης μέρας», τόνισε ηΧριστίνα Παναγιωτακοπούλου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, σε συζήτηση το απόγευμα της Κυριακής, στον τηλεοπτικό σταθμό «Σκάι».

Όπως είπε, «είτε βγει “ναι” είτε βγει “όχι”, θα είναι ένα μεγάλο “ναι” σε μνημόνιο», καθώς, όπως τόνισε, οι δύο προτάσεις που είναι στο τραπέζι είναι εξίσου αντιλαϊκές και έχουν απειροελάχιστες διαφορές, όπως απέδειξε και ο αποκαλυπτικός πίνακας που δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» τις προηγούμενες μέρες.

Στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη να αντιμετωπιστούν τα άμεσα ζητήματα επιβίωσης για την πλειοψηφία του λαού, που θα οξυνθούν το επόμενο διάστημα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στο δημοψήφισμα και επισήμανε ότι άμεσα θα πρέπει να φτιαχτούν κι άλλες Επιτροπές Αγώνα και Αλληλεγγύης στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.

Απαντώντας στο ερώτημα αν «θα είναι εύκολο να φιλιώσουμε» την επόμενη μέρα, η Χρ. Παναγιωτακοπούλου σημείωσε ότι «η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι αυτή που μπορεί να φιλιώσει» τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Η θέση του ΚΚΕ, ο λαός να μη διαλέξει μνημόνιο, ήταν καθαρή, τόνισε μιλώντας στον «ΑΝΤ1» οΝίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓτης ΚΕ του ΚΚΕ, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση αρνήθηκε να βάλει τη δική της πρόταση για έγκριση στον ελληνικό λαό.

Ο Νίκος Σοφιανός είπε ότι η συμφωνία δεν θα είναι αυτή που έχει την υπογραφή του πρωθυπουργού την 1η Ιούλη, η οποία είναι πανομοιότυπη εκτός τεσσάρων θεμάτων με αυτή των εταίρων, αλλά ότι «θα ζητήσουν περισσότερα μέτρα» και θα πάμε σε κάτι πιο βαρύ. Σημείωσε ότι «ο λαός θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα βαρύ λογαριασμό» και οι επόμενες μέρες θα είναι δύσκολες.

Σε αυτό το πνεύμα, μάλιστα, μια σειρά δυνάμεις που στηρίζουν την επιλογή του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που προβάλλει η κυβέρνηση, ισχυρίζονται ότι με αυτό το ΟΧΙ θα μπορούν να βάλουν φρένο στην αντιλαϊκή πολιτική. Ορισμένοι, μάλιστα, που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται και ως «αντικαπιταλιστές», το πάνε και παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι το ΟΧΙ σε ένα δημοψήφισμα μπορεί να πυροδοτήσει συνολικότερες ριζικές εξελίξεις.

Ο ισχυρισμός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ότι το δημοψήφισμα, όπως και οι βουλευτικές εκλογές, αποτελούν ύψιστη έκφραση της δημοκρατίας και κατ' επέκταση της λαϊκής κυριαρχίας, είναι τόσο παραπλανητικός όσο και το ερώτημα που έχει θέσει.

Τον ισχυρισμό αυτό διαψεύδει η ίδια η πραγματικότητα.

Πέρα από τις επιμέρους περιπτώσεις, η γνώση που εξάγεται από το σύνολο της μέχρι τώρα εμπειρίας μάς διδάσκει ότι μέσα στον καπιταλισμό δεν υφίσταται λαϊκή κυριαρχία, ούτε σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας.

Στη σημερινή κοινωνία, η αστική τάξη είναι κυρίαρχη σε όλα τα επίπεδα. Είναι κυρίαρχη στην οικονομία και πάνω σε αυτό χτίζει την κυριαρχία της στην πολιτική, την ιδεολογία και αλλού. Ελέγχει την πληροφορία, τις ειδήσεις, το εκπαιδευτικό σύστημα, τον πολιτισμό. Μαθαίνει στο λαό ότι ο καπιταλισμός είναι δήθεν αιώνιος, ότι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο είναι δήθεν κομμάτι της φύσης, ότι πάντα θα υπάρχουν εργοδότες και εργάτες.

Χειραγωγεί τις συνειδήσεις και όταν ξεφεύγουν, προσπαθεί να τις τρομοκρατήσει, όχι πάντα με επιτυχία.

Με το συγκεκριμένο δημοψήφισμα, ο λαός καλείται να εκφράσει τη γνώμη του, να πει αν συμφωνεί ή διαφωνεί με τις βαθύτατα αντιλαϊκές προτάσεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Αναμφίβολα, ο λαός πρέπει να απορρίψει την πρότασή τους, αλλά να μη μείνει μόνο σε αυτό. Το ΟΧΙ που τον καλεί να πει η συγκυβέρνηση, σημαίνει ΝΑΙ στην πρότασή της, που είναι εξίσου αντιλαϊκή. Στο διάγγελμα που έκανε ο πρωθυπουργός την περασμένη Τετάρτη, απέδωσε με σαφήνεια τι σημαίνει αυτό το ΟΧΙ. «Το ΟΧΙ -είπε- είναι αποφασιστικό βήμα για μια καλύτερη συμφωνία, που στοχεύουμε να υπογραφεί αμέσως μετά το αποτέλεσμα της Κυριακής. (...) OΧΙ δε σημαίνει ρήξη με την Ευρώπη (...). ΟΧΙ σημαίνει: ισχυρή πίεση για μια οικονομικά βιώσιμη συμφωνία (...), για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. (...) Μια συμφωνία που θα οδηγεί δηλαδή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, τη χώρα ξανά στις διεθνείς χρηματαγορές, ώστε να τερματιστεί η εποπτεία και η επιτροπεία».

Σε απλά ελληνικά, η συγκυβέρνηση επιδιώκει: Μια καλύτερη συμφωνία με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Ομως, οποιαδήποτε συμφωνία με αυτούς είναι εξ ορισμού αντιλαϊκή. Αυτό, άλλωστε, επιβεβαιώθηκε απ' όλη την προηγούμενη διαδικασία, όπου ουσιαστικά κατέρρευσε παταγωδώς το επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, ότι μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση για λογαριασμό του λαού μέσα σε αυτό το αντιλαϊκό πλαίσιο. Οποιος έχει αμφιβολίες, ας ρίξει μια ματιά στα διάφορα σχέδια προτάσεων που η κυβέρνηση εισηγείται στους εταίρους της, τις τελευταίες επιστολές του Τσίπρα προς τους δανειστές.

Επομένως, όποιος ψηφίσει ΝΑΙ συναινεί στη βάρβαρη πρόταση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και όποιος ψηφίσει ΟΧΙ συναινεί σε μια διαφορετική εκδοχή αυτής της βαρβαρότητας. Και οι δύο απαντήσεις συνεχίζουν να φορτώνουν το χρέος στις πλάτες του λαού, διατηρούν ανέπαφες τις αντεργατικές πολιτικές που έχουν νομοθετηθεί μέχρι τώρα (μνημόνια, εφαρμοστικοί νόμοι και οι προηγούμενοι από αυτούς), συνεχίζουν τις ιδιωτικοποιήσεις, αντιμετωπίζοντας αναγκαία αγαθά για την επιβίωση και την αξιοπρεπή διαβίωση ως εμπορεύματα, συνεχίζουν τις περικοπές σε συντάξεις και μισθούς, αυξάνουν ξανά τη φορολογία.

Για τέτοια λαϊκή κυριαρχία μιλάμε, που και στις δύο περιπτώσεις, αυτή ή η όποια επόμενη κυβέρνηση θα «νομιμοποιείται» να εφαρμόσει αντιλαϊκές πολιτικές. Πάνω απ' όλα αποδέχονται τον καπιταλισμό ή - για να το πούμε λιανά - αποδέχονται την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Η άποψή τους ότι το ΟΧΙ μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο από αυτό που παρουσιάστηκε στο διάγγελμα του πρωθυπουργού, είναι μόνο επιθυμίες. Οταν βγει το ψηφοδέλτιο του ΟΧΙ από την κάλπη, θα γράφει ένα ξερό ΟΧΙ. Δε θα γράφει ΟΧΙ στην πρόταση των «θεσμών» και «μερικά ΟΧΙ ακόμα». Ούτε θα γράφει ότι «το ψηφοδέλτιο αυτό το έριξε κάποιος που επιθυμεί το ΟΧΙ να σημαίνει κάτι άλλο από αυτό που λέει η κυβέρνηση».

Από την άλλη, πράγματι το ΟΧΙ σηκώνει πολλές ερμηνείες (και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που το επέλεξε η συγκυβέρνηση, για να εγκλωβίσει). Ομως, η ερμηνεία που θα γίνει πράξη είναι μία και αυτή είναι που μετράει. Και αυτό που θα γίνει πράξη, την επομένη κιόλας μέρα, είναι ότι η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει το ΟΧΙ για να το μετρήσει ως λευκή επιταγή, για να δρομολογήσει την εφαρμογή αντιλαϊκών μέτρων. Συνεπώς, η λογική αυτή, αποδεχόμενη ουσιαστικά το επιχείρημα ότι αυτή η διαδικασία αποτελεί ύψιστη έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, συμβάλλει στην ενσωμάτωση, στον εγκλωβισμό ριζοσπαστικών διαθέσεων.

Είναι σχεδόν αυταπόδεικτο το ανεδαφικό του ισχυρισμού ότι το ΟΧΙ μπορεί να συμβάλει σε ριζοσπαστικές εξελίξεις. Ποτέ κανένα δημοψήφισμα και άλλη παρόμοια διαδικασία εκλογών δεν αποτέλεσε το έναυσμα ριζοσπαστικών εξελίξεων, σε συνθήκες μάλιστα που το κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση. Είναι άλλο ζήτημα πως σε συνθήκες ανόδου του εργατικού - λαϊκού κινήματος, ενίσχυσης των αντικαπιταλιστικών αντιμονοπωλιακών χαρακτηριστικών του, μπορεί να εκφραστεί αυτή η διαδικασία και σε εκλογές και σε δημοψηφίσματα. Τελικά, η ψευδαίσθηση «ενός άλλου ΟΧΙ» προσφέρει καλές υπηρεσίες στη στήριξη της κυβέρνησης.

Για ένα Κομμουνιστικό Κόμμα, διαδικασίες... «λαϊκής κυριαρχίας», όπως αυτή του δημοψηφίσματος των αστικών εκλογών, αξιοποιούνται με σκοπό την αντιμετώπιση των διάφορων προσπαθειών εγκλωβισμού της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε ξένα για τα συμφέροντά του διλήμματα και επιλογές.

Στην κατεύθυνση αυτή, το ΚΚΕ απευθύνεται στην εργατική τάξη, συνολικά στο λαό που χτυπιέται από αυτή την πολιτική, αποκαλύπτοντας ότι το συγκεκριμένο δημοψήφισμα, στην παρούσα στιγμή, είναι επικίνδυνο για τα συμφέροντά τους. Και το ΟΧΙ και το ΝΑΙ υπηρετούν τα μονοπώλια.

Γι' αυτό τους καλεί να ακυρώσουν αυτή τη διαδικασία, ρίχνοντας στην κάλπη του δημοψηφίσματος το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Το ψηφοδέλτιο που λέει «ΟΧΙ στην πρόταση ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ - ΟΧΙ στην πρόταση της κυβέρνησης. ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ από την ΕΕ, με το λαό στην εξουσία».

Αυτό είναι το ΟΧΙ που δεν αθροίζεται με κανενός άλλου, όπως αθροίζεται το ΟΧΙ της συγκυβέρνησης με αυτό των ναζιστών της Χρυσής Αυγής. Είναι το ΟΧΙ που δεν εγκλωβίζει, αντιθέτως δείχνει καθαρά το δρόμο της ρήξης και της ανατροπής.

«Το "όχι" καταλύτης για νέα συμφωνία», ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Αυγής» την περασμένη Τετάρτη 1η Ιούλη. Η επίσημη εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, για μια ακόμη φορά, επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση, με την απόφαση για το δημοψήφισμα και τη συγκεκριμένη διατύπωση του ερωτήματος, επιχειρεί να αποσπάσει τη συγκατάθεση του λαού σε μια νέα συμφωνία - μνημόνιο με τους εταίρους - δανειστές. Για ένα νέο πρόγραμμα, μέσα στο «λάκκο των λεόντων» της ΕΕ, αυτή τη φορά και με την υπογραφή του λαού.

Ποια είναι όμως αυτή η «συμφωνία με τους θεσμούς», που υπόσχεται η συγκυβέρνηση στο λαό και καλεί με την ψήφο του να στηρίξει και να νομιμοποιήσει; Αρνείται μήπως η «συμφωνία», που επιδιώκει η κυβέρνηση, τα επώδυνα μέτρα που επιβλήθηκαν τα προηγούμενα πέντε χρόνια, δηλαδή το 1ο και 2ο μνημόνιο; Αρνείται μήπως το γενικότερο πλαίσιο διαχείρισης που επιβάλλει αντιλαϊκά μέτρα, είτε μέσα από μνημόνια είτε έξω από αυτά;

Ολες οι προτάσεις της συγκυβέρνησης προς τους «θεσμούς», σε όλες τις παραλλαγές τους, όχι μόνο δεν αμφισβητούν, αλλά με την πιο μεγάλη «περηφάνια» επικυρώνουν και μονιμοποιούν τα μνημόνια στο διηνεκές. Ταυτόχρονα, με τις προτάσεις της η συγκυβέρνηση αναλαμβάνει την υποχρέωση για νέα μέτρα, για ένα καραμπινάτο 3ο μνημόνιο.

Γιατί οι προτάσεις της προς τους ΕΚΤ - ΔΝΤ - ΕΕ δεν είναι άρνηση του «πακέτου Γιούνκερ», αλλά μια εκδοχή του ίδιου αντιλαϊκού σχεδίου. Στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, από τις 26 Γενάρη ακόμα, μέχρι και την περασμένη Τρίτη, με την τελευταία πρόταση του πρωθυπουργού για το νέο δάνειο και το πρόγραμμα μέτρων που προϋποθέτει, ποτέ δεν βρέθηκαν δύο αντιμαχόμενες και αλληλο-αποκλειόμενες πολιτικές, όπως επιχειρεί να τις εμφανίσει κομμάτι της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Το αντίθετο συμβαίνει. Στο τραπέζι ήταν και συνεχίζουν να είναι οι παραλλαγές της ίδιας αντιλαϊκής στρατηγικής. Είναι η συνέχεια και όχι η άρνηση της αντεργατικής πολιτικής, που τόσο επώδυνα φόρτωσαν στην πλάτη του λαού μας για λογαριασμό των ντόπιων και ξένων μονοπωλιακών ομίλων οι ιμπεριαλιστικοί «θεσμοί» και οι εγχώριες κυβερνήσεις.

«Οχι Γιάννης, Γιαννάκης...»

Γι' αυτό, άλλωστε, πέντε μήνες τώρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν κατάργησε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, όπως προεκλογικά υποσχόταν, αλλά συνέχισε στον ίδιο δρόμο που είχαν χαράξει οι προηγούμενοι. Ετσι και τώρα. Οι προτάσεις της δεν συγκρούονται με την πολιτική των «θεσμών».

Το ομολογούν άλλωστε και οι ίδιοι. Οπως χαρακτηριστικά έγραφε η «Αυγή» παρουσιάζοντας την τελευταία επιστολή του πρωθυπουργού προς τους θεσμούς, «... με τις στοχευμένες νέες προτάσεις της η Αθήνα επιδιώκει συμφωνία, χωρίς να αμφισβητεί το κείμενο Γιούνκερ, χωρίς όμως και να ταυτίζεται με αυτό»! Παρά τη δικολαβίστικη διατύπωση, η ίδια η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ ομολογεί ότι η πρόταση της κυβέρνησης δεν αμφισβητεί το πακέτο Γιούνκερ, δηλαδή την πρόταση των «θεσμών».

Και πράγματι έτσι είναι. Για παράδειγμα, στο Ασφαλιστικό, και οι δύο προτάσεις οδηγούν σε νέες μειώσεις των σημερινών συντάξεων. Αν αυτό γίνει με αύξηση των εισφορών συνταξιούχων και ασφαλισμένων ή με απευθείας μείωση των επικουρικών συντάξεων, εφαρμόζοντας τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει για τους συνταξιούχους.

Η αποδοχή εκ μέρους της κυβέρνησης της πρότασης να ανέβει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, να εφαρμόσει δηλαδή τον «μνημονιακό» νόμο 3863/2010, δεν την καθιστά λιγότερο επώδυνη επειδή βάζει κάποια μεταβατική περίοδο μέχρι το 2025 (η οποία αφορά έτσι και αλλιώς έναν πολύ μικρό αριθμό ασφαλισμένων), σε σύγκριση με τη μεταβατική περίοδο μέχρι το 2022 που θέλουν οι δανειστές.

Και στις δύο περιπτώσεις, το κύριο είναι ότι και με την υπογραφή της «αριστερής» κυβέρνησης, το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης «κλειδώνει» οριστικά στα 67 χρόνια και μάλιστα η σύνταξη θα είναι ακόμα μικρότερη απ' αυτή που δίνεται σήμερα, μετά τις μειώσεις που έχουν στο μεταξύ επιβληθεί.

Για να μη μιλήσουμε για τα υπόλοιπα μέτρα, όπως τη διατήρηση της «εισφοράς αλληλεγγύης» σε μισθούς και συντάξεις, το ιδιότυπο αυτό χαράτσι που περιέχουν και οι δύο προτάσεις, τη μείωση των μισθών στο Δημόσιο, τον κατώτερο μισθό και τις Συλλογικές Συμβάσεις, όπου και τα δύο πακέτα προβλέπουν να εφαρμοστεί ο μνημονιακός νόμος 4172/2013 και όχι την κατάργησή του, όπως προεκλογικά είχε κάνει σημαία ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ίδιο και για τον ΕΝΦΙΑ, που παραμένει σε ισχύ, τη νέα φοροεπιδρομή με 0,93% του ΑΕΠ στην κυβερνητική πρόταση και 1% του ΑΕΠ στην πρόταση Γιούνκερ που επιβαρύνει τα λαϊκά νοικοκυριά, τις ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες περιέχονται και στα δύο πακέτα.

«Μαύρο» και στα δύο

Υπάρχει και κάτι ακόμα: Τόσο το «ναι» όσο και το «όχι» στο δημοψήφισμα ισοδυναμεί με «ναι» στα μνημόνια διαρκείας που προϋποθέτει η συμμετοχή κάθε χώρας στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη. Ισοδυναμεί με «ναι» στους μόνιμους «μηχανισμούς ελέγχου» της ΕΕ στα δημοσιονομικά, τους οποίους μάλιστα, στη δική της πρόταση, η κυβέρνηση εμπλουτίζει και με αυτόματο κόφτη στις δημόσιες δαπάνες, αν δεν βγαίνει ο λογαριασμός των πρωτογενών πλεονασμάτων.

Είτε το «ναι» είτε το «όχι» στο δημοψήφισμα, μεταφράζεται σε ένα στεντόρειο «ναι» στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που γεννάει τα μνημόνια, αλλά και τα αντιλαϊκά μέτρα έξω από αυτά. Που γεννάει τη φτώχεια και τη δυστυχία για το λαό, σε κρίση και ανάπτυξη. Που συντρίβει τις λαϊκές ανάγκες στα γρανάζια της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Να, λοιπόν, γιατί η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα την Κυριακή έχουν απέναντί τους και τη Σκύλλα των δανειστών «εταίρων» και τη Χάρυβδη της κυβερνητικής πρότασης, που και τα δύο ισοδυναμούν με 3ο αντιλαϊκό μνημόνιο. Να γιατί έχουν μία μόνο πραγματική επιλογή, αν θέλουν να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους: «Μαύρο» και στα δύο!

Μαύρο στη μείωση των συντάξεων, είτε αυτή γίνει από το δόλιο χέρι της συγκυβέρνησης, είτε από το σιδερένιο χέρι των ιμπεριαλιστικών «θεσμών». «Μαύρο» στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, είτε αυτή γίνει με την κυβερνητική «συνταγή», είτε με το μείγμα των «εταίρων». «Μαύρο» στη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης, είτε αυτή γίνεται με το μαχαίρι της συγκυβέρνησης, είτε με το πιστόλι των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. «Μαύρο» και στο πακέτο του Γιούνκερ, που στηρίζει το «ναι» τους, «μαύρο» και στο πακέτο του Τσίπρα, που φέρνει το «όχι» τους.

Υπερψήφιση του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ, που ισοδυναμεί με καταψήφιση των μνημονίων. Καταψήφιση του επώδυνου δρόμου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που για 35 χρόνια ο λαός ματώνει γι' αυτόν, για να κερδοφορούν και να αναπτύσσονται τα μονοπώλια.

Στην κάλπη, λοιπόν, με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, για να αποτυπωθεί γνήσια και χωρίς πλαστογραφήσεις η φωνή της αντίστασης. Για να καταγραφεί χωρίς παρερμηνείες η λαϊκή αξιοπρέπεια. Για να δυναμώσει η πάλη των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων για τα δικά τους συμφέροντα. Για να μπει στο επίκεντρο της συζήτησης ο δρόμος για μια ανάπτυξη που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ για να ενισχυθούν οι λαϊκοί αγώνες. Γιατί από τη Δευτέρα, θα είναι το μοναδικό όπλο για να επιβιώσει ο λαός μας, μέσα στην καπιταλιστική ζούγκλα όπου τον ρίχνουν και οι δύο προτάσεις.

Ασφαλώς τα διαφορετικά ιμπεριαλιστικά κέντρα συγκλίνουν στην κατεύθυνση σφαγής του εισοδήματος και των δικαιωμάτων του λαού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σ' όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, στις ΗΠΑ, σε ολόκληρο το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Κοινή είναι η απαίτηση των μονοπωλιακών ομίλων για φθηνότερη εργατική δύναμη, αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, ιδιωτικοποιήσεις, «απελευθέρωση» των αγορών σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.

Ομως, αυτές οι ενιαίες αντιλαϊκές κατευθύνσεις δεν αναιρούν την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη η ενδοαστική διαπάλη για το μέλλον της οξύνεται, καθώς βρίσκεται σε συνθήκες ύφεσης, η οποία εκδηλώνεται ανισόμετρα μεταξύ των κρατών - μελών της.

Ηδη έχει κατατεθεί η έκθεση των 5 προέδρων των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ΕΚΤ (Γιούνκερ, Τουσκ, Ντάισελμπλουμ, Ντράγκι, Σουλτς), που αφορά την «ολοκλήρωση της ΟΝΕ». Προτείνονται βήματα για εφαρμογή ενιαίας δημοσιονομικής πολιτικής, ενιαίου χρηματοπιστωτικού συστήματος, βήματα ενιαίας εξωτερικής εκπροσώπησης του ευρώ. Η πρώτη φάση, έως το 2017, περιλαμβάνει «ανεξάρτητη» αξιολόγηση, από Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, των κρατικών προϋπολογισμών των κρατών - μελών της Ευρωζώνης. Το πνεύμα της έκθεσης είναι ότι θα συμμετέχουν όσες χώρες θέλουν και μπορούν να ακολουθήσουν τους νέους, πιο αυστηρούς όρους. Σ' αυτό το πλαίσιο η αντιμετώπιση της ελληνικής διαπραγμάτευσης αποτελεί αντικειμενικά παράδειγμα και «πείραμα» για το μέλλον της Ευρωζώνης.

Για την επόμενη μέρα της Ευρωζώνης δεν υπάρχει ενιαία στόχευση όλων των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Αυτό αποτυπώνεται και στις διαφορετικές προτάσεις σχετικά με τη συμφωνία της Ελλάδας με την τρόικα.

Η γενική στάση του γερμανικού κεφαλαίου συνοψίζεται στο δίλημμα αυστηρή πειθαρχία ή αποβολή απ' την Ευρωζώνη. Ο πρόεδρος του γερμανικού «ΣΕΒ» (BDI), Ulrich Grillo, με αλλεπάλληλες δηλώσεις το τελευταίο διάστημα επιμένει πως η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη δεν δικαιολογεί οποιοδήποτε κόστος και πως πρέπει να αντιμετωπιστεί ηαποδυνάμωση των κανόνων (πειθαρχίας) στην Ευρωζώνη. Ο Σύνδεσμος Γερμανικών Τραπεζών δηλώνει πως οι κίνδυνοι από μια έξοδο της Ελλάδας απ' το ευρώ για τις γερμανικές τράπεζες είναι διαχειρίσιμοι. Η Deutsche Bank επισημαίνει πως το ενδεχόμενο μετάδοσης της κρίσης από την Ελλάδα σε άλλες χώρες της ΕΕ είναι σημαντικά μικρότερο, σε σχέση με ορισμένα χρόνια πριν.

Το ΔΝΤ, πιέζοντας τη Γερμανία, δημοσίευσε ύστερα από πίεση της αμερικανικής αντιπροσωπείας, την έκθεσή του για το ελληνικό χρέος, απ' την οποία προκύπτει πως το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο σε κανένα απ' τα εξεταζόμενα σενάρια. Η Κριστίν Λαγκάρντ, σε συνέντευξή της, επανέφερε τη θέση της πως η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και η ΕΕ να προχωρήσει σε μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Η δημοσίευση της έκθεσης πριν από το δημοψήφισμα αποτελεί αμερικανική πίεση προς τη Γερμανία, ώστε να αναλάβει μεγαλύτερα βάρη στη διαχείριση των υπερχρεωμένων κρατών της Ευρωζώνης.

Στην ουσία, η έκθεση ζητά αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους, με πολύ μεγάλη επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του και προβλέπει την ανάγκη νέων ενισχύσεων - δανείων, πάνω από 50 δισ. ευρώ.

Φυσικά, η υιοθέτηση αυτής της πρότασης ισοδυναμεί με νέο, ακόμα πιο σκληρό μνημόνιο, όπως δείχνουν και η πείρα του προηγούμενου μεγάλου «κουρέματος» του κρατικού χρέους αλλά και οι προτάσεις του ΔΝΤ για την κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Ο λαός θα συνεχίσει να αποπληρώνει ενώ δεν ευθύνεται για τη διόγκωση του χρέους. Ωφελημένοι, με πρόσθετη κοινοτική χρηματοδότηση, θα είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι.

Αντίστοιχα, το ΝΑΤΟ, με δηλώσεις του γενικού γραμματέα του, Γενς Στόλτενμπεργκ, σε γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο, τόνισε πως η Ελλάδα δεν πρέπει να προχωρήσει σε περιστολή των αμυντικών της δαπανών, καθώς διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο στη νότια Ευρώπη ως κράτος - μέλος του ΝΑΤΟ. Το ζήτημα των περικοπών στις «αμυντικές δαπάνες» είναι μία από τις βασικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στην πρόταση της κυβέρνησης και σ' αυτήν της τρόικας, ενώ αποτελεί και σημείο τριβής στο εσωτερικό της συγκυβέρνησης μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Δηλώσεις στήριξης στην ελληνική κυβέρνηση έχουν γίνει από αντιδραστικές ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δήλωση της Μαρίν Λεπέν, που ηγείται του Γαλλικού Εθνικού Μετώπου, πως «οι Ελληνες πρέπει να αποφασίσουν ανάμεσα στον ολοκληρωτισμό της τρόικας και τη δημοκρατία». Αντίστοιχα, τα βρετανικά μέσα συνδέουν έντονα τις εξελίξεις στην Ελλάδα με την απόφαση της Βρετανίας να προχωρήσει σε δημοψήφισμα αναφορικά με τη σχέση της με την ΕΕ.

Το ίδιο το δημοψήφισμα και οι συνέπειές του αναδεικνύονται απ' τα βασικά αμερικανικά ινστιτούτα, όπως το Stratfor, ως ουσιαστικό τεστ για την ικανότητα της ΕΚΤ να θωρακίσει το ευρώ.

Αλλά και στο εσωτερικό της Ελλάδας, μεγαλομέτοχοι ομίλων της φαρμακοβιομηχανίας, της Ενέργειας και της ναυτιλίας δεν συνέπλευσαν με τη γραμμή του ΣΕΒ για στήριξη του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα.

Πίσω απ' τα κάλπικα ΟΧΙ της κυβέρνησης στους «ξένους δανειστές» κρύβεται το ΝΑΙ της υποτέλειας στα νέα μνημόνια διαρκείας, στις νέες θυσίες του λαού στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους, στην παραμονή μέσα στη φυλακή της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Πίσω απ' το δίλημμα του κεφαλαίου κρύβεται η θανάσιμη παγίδα του λαού να στοιχηθεί πίσω απ' τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών κέντρων και τα διαφορετικά συμφέροντα στο εσωτερικό της εγχώριας άρχουσας τάξης, πίσω απ' τις δύο όψεις του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος.

Δεν διαλέγουμε ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη, ανάμεσα στην Μέρκελ και στον Ομπάμα, ανάμεσα στον Ολάντ και στην Λεπέν, ανάμεσα στην Λαγκάρντ και στον Σόιμπλε, ανάμεσα στην ηγεμονία των ΗΠΑ και της Γερμανίας στην Ευρώπη. Οπως έδειξε η ιστορική πείρα της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Κύπρου και η πρόσφατη της Ελλάδας, καμιά αλλαγή αστικής κυβέρνησης και κανένα δημοψήφισμα δεν μπορεί να μεταμορφώσει φιλολαϊκά ούτε την ΕΕ, ούτε τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Γι' αυτό γυρίζουμε την πλάτη τόσο στο ΝΑΙ της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, όσο και στο κάλπικο ΟΧΙ του ΣΥΡΙΖΑ και της φασιστικής Χρυσής Αυγής. Δεν διαλέγουμε μνημόνιο. Ακυρώνουμε το δίλημμα του κεφαλαίου, ρίχνοντας στην κάλπη το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.

Αξιοποιούμε το δημοψήφισμα για να βελτιώσουμε το συσχετισμό για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, για την ανασύνταξη του κινήματος. Δυναμώνουμε τις εστίες αντίστασης, κλιμακώνουμε την ταξική πάλη σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε κλάδο, κάθε γειτονιά. Φέρνουμε τις ανάγκες του λαού στο προσκήνιο. Φωτίζουμε αγωνιστικά, αποφασιστικά το δρόμο της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Κάλεσμα στο λαό να πει «Όχι» στην πρόταση των δανειστών αλλά και «Όχι» την πρόταση της κυβέρνησης ακυρώνοντας τα μνημόνια, απηύθυνε ο Θανάσης Τζίμας μέλος της ΚΕ του ΚΚΕκατά την παρέμβασή του στο «Kontra».

Δεν είναι μόνο η πλευρά του «ναι» που έχει ανασύρει όλο το στερέωμα του αστικού πολιτικού συστήματος για να εκβιάσει την ψήφο του ελληνικού λαού, αλλά και η πλευρά του «όχι» που έχει καλέσει σε επιστράτευση για να ασκήσει εκβιασμούς και πιέσεις και να εγκλωβίσει το λαό να επιλέξει ποιο αντιλαϊκό μνημόνιο θα σφάξει ό,τι δικαιώματα του έχουν απομείνει.

Έτσι, λοιπόν, εμφανίστηκε ο Μ. Γλέζος να απευθύνεται στα μέλη, τους οπαδούς, τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ για να ψηφίσουν το «όχι» της κυβέρνησης... Επειδή «η χώρα βρίσκεται κάτω από έναν απόλυτο εκβιασμό των "εταίρων" και δανειστών της που έχει τα χαρακτηριστικά οικονομικού πολέμου», καταλήγοντας ότι μόνο το «όχι» τιμά την Ιστορία του ΚΚΕ.

Κατ' αρχάς δεν τιμά τους αγώνες στους οποίους είχε πάρει ο ίδιος μέρος να καλεί τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα να διαλέξουν με ποια θηλιά θα κρεμαστούν, πώς θέλουν να αυτοκτονήσουν, με το μνημόνιο Τσίπρα ή το μνημόνιο Γιούνκερ. Γιατί αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο του «όχι» που καλεί το λαό να πει η κυβέρνηση. Δώστε μας «λευκή επιταγή» για να μπορέσουμε να κλείσουμε μια αντιλαϊκή συμφωνία μέσα σε 48 ώρες, είπε ο Τσίπρας στα τελευταία διαγγέλματά του.

Αυτό όμως δεν είναι παράδοξο, γιατί ο ίδιος ο Μ. Γλέζος εδώ και πολλά χρόνια έχει διαλέξει ένα διαφορετικό δρόμο από αυτόν του ΚΚΕ, ένα δρόμο που τον έχει πάει πολύ μακριά από τις αγωνιστικές παραδόσεις των κομμουνιστών στις οποίες αναφέρεται. Όπως, για παράδειγμα, όταν ταυτίστηκε και αξιοποιήθηκε κατάλληλα από το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1980 προκειμένου να «κερδίζει» ψήφους αριστερών, όταν συνεργάστηκε με το Συνασπισμό της Αριστεράς, το κόμμα που ψήφισε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ τη δεκαετία του 1990 που καθόρισε την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, δηλαδή το μνημόνιο των μνημονίων. Δικαίωμά του, ο καθένας διαλέγει την πορεία του, αρκεί να μη γίνεται τιμητής άλλων που επιμένουν να ακολουθούν μια πορεία ασυμβίβαστη, κόντρα στο ρεύμα της υποταγής, κόντρα σε όλες τις ξένες για το λαό σημαίες, που δεν καλούν το λαό να διαλέξει δημίους. Αυτές τις αγωνιστικές παραδόσεις τιμά το ΚΚΕ με τη στάση του σε αυτό το δημοψήφισμα.

Το «όχι» στο δημοψήφισμα, λένε οι υποστηρικτές του με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι μήνυμα περηφάνιας. Για ποια περηφάνια μιλάνε;

Πολύ περήφανες δηλώσεις. Οι πρώτες μάς λένε κατάμουτρα ότι φέρνουν 3ο μνημόνιο. Η 3η μας λέει ότι από την πολλή περηφάνια δεν έφεραν τη νέα συμφωνία στη Βουλή...

Δεν είναι «περηφάνια» για το λαό να διαλέγει από ποιο δρόμο θα βυθιστεί στη φτώχεια και την χρεοκοπία. Τόσο οι δυνάμεις που υποστηρίζουν το «ΝΑΙ», όσο και αυτές που υποστηρίζουν το «ΟΧΙ» θέλουν το λαό συνένοχο στην προσπάθειά τους να περάσουν 3ο μνημόνιο. Για να μην υπάρξει οργανωμένη αντίσταση στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα φέρουν, αλλά να τα αποδεχτεί ο λαός και η νεολαία.

Τέτοια «περηφάνια» δεν τη θέλουμε. Τους τη χαρίζουμε.

Περηφάνια είναι να ακυρώσουμε τον εκβιασμό. Δεν διαλέγουμε μνημόνιο. Απορρίπτουμε τόσο το «ΝΑΙ» των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - Ποτάμι και του ΣΕΒ, όσο και το «ΟΧΙ» της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, της Χρυσής Αυγής και τμημάτων του κεφαλαίου. Και τα δύο είναι «ΝΑΙ» στην ΕΕ, σε 3ο μνημόνιο και σε νέο Αρμαγεδδώνα.

Η πρόταση του ΚΚΕ είναι το γνήσιο εργατικό, αγωνιστικό ΟΧΙ.

«ΌΧΙ στην πρόταση ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ

ΟΧΙ στην πρόταση της κυβέρνησης

Αποδέσμευση από την ΕΕ, με το λαό στην εξουσία»

Γιατί πρέπει να δυναμώσει η αμφισβήτηση του λαού στην ΕΕ και όχι να καμφθεί, όπως προσπαθούν να κάνουν και με το «ΝΑΙ» και με το «ΟΧΙ», αξιοποιώντας τόσο την τρομοκρατία όσο και τις αυταπάτες ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει παρθεναγωγείο.

Γιατί πρέπει να δυναμώσει η διεκδίκηση, ο αγώνας για τις σύγχρονες ανάγκες μας, που μας τις στερούν τόσο με το «ΝΑΙ» όσο και με το «ΟΧΙ». Όποιο κι αν υπερισχύσει, το 3ο μνημόνιο ετοιμάζεται.

Γιατί είναι ανάγκη να δυναμώσει η λαϊκή οργάνωση και αλληλεγγύη, το «όλοι για έναν και ένας για όλους». Η μόνη ασπίδα απέναντι στη λαϊκή χρεοκοπία, που την επόμενη μέρα θα είναι εδώ, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της 5ης Ιούλη.

Περηφάνια για το λαό, τους ανέργους, τη νεολαία είναι να φτάσουν στην κάλπη και να ρίξουν την πρόταση του ΚΚΕ.