ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ: ΣΧΟΛΙΑ

Κοροϊδία

Τα πανηγύρια της κυβέρνησης για το πόσο γρήγορα κατάφερε να ολοκληρώσει τις διαδικασίες πρόσληψης των αναπληρωτών για τα σχολεία είναι σκέτη πρόκληση για τους χιλιάδες εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, αλλά και για γονείς και μαθητές, που ετοιμάζονται να ξεκινήσουν τη νέα σχολική χρονιά, με μεγάλα προβλήματα να συσσωρεύονται ξανά στην πλάτη τους. Ειδικά για το θέμα των αναπληρωτών, είναι αστείο να κομπάζει η κυβέρνηση για τους χιλιάδες «ευέλικτα» απασχολούμενους εκπαιδευτικούς που στελεχώνουν κάθε χρόνο την Εκπαίδευση και οι οποίοι βιώνουν όλη την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια που συνεπάγονται η πρόσληψη και η απόλυσή τους κάθε χρόνο. Πόσο μάλλον που ακόμα και αυτές οι «προσλήψεις» δεν μπορούν να καλύψουν τα τεράστια κενά. Πέρα όμως από το να εξωραΐσουν την αντιλαϊκή της πολιτική, τα πανηγύρια της κυβέρνησης υπηρετούν κι έναν ακόμα στόχο: Να παρουσιάσουν ως δεδομένο και «κανονικότητα» την απασχόληση στην Εκπαίδευση χιλιάδων συμβασιούχων - αναπληρωτών, που πληρώνονται και καλύπτονται ασφαλιστικά μόνο για μερικούς μήνες του χρόνου, που γυρνάνε από χρόνο σε χρόνο ολόκληρη την Ελλάδα, που δεν μπορούν να στεριώσουν, να κάνουν οικογένεια, να τακτοποιήσουν τη ζωή τους, παρά το γεγονός ότι είναι απαραίτητοι για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς τα σχολεία. Αν μη τι άλλο, η κοροϊδία της κυβέρνησης δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Και δεν υπάρχει καλύτερη απάντηση από μια «καλή αγωνιστική χρονιά», με τη συμμετοχή των χιλιάδων συμβασιούχων, μαζί με όλους τους συναδέλφους τους, στις πρωτοβουλίες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Νεκροθάφτες

Κυβέρνηση και ΝΔ ξανάστησαν τον ίδιο κακόγουστο καβγά για το Ασφαλιστικό, με αφορμή την πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη του Κυρ. Μητσοτάκη. Από τη μια, η ΝΔ εμφανίζεται όψιμα ως ο «σωτήρας» των συντάξεων, προβάλλοντας ανοιχτά και προκλητικά το σύστημα των «τριών πυλώνων», δηλαδή την απροκάλυπτη ιδιωτικοποίηση των συντάξεων. Από την άλλη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αξιοποιώντας τις βολικές πάσες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υποδύεται τον «προστάτη» της Κοινωνικής Ασφάλισης από τις ορέξεις του «νεοφιλελευθερισμού», όταν με το νόμο 4387/2016 μετέτρεψε το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα σε πτωχοκομείο, δημιούργησε ευνοϊκότερες συνθήκες για την προώθηση της ιδιωτικοποίησης και του συστήματος των «τριών πυλώνων», για το οποίο δήθεν εξανίσταται. Και οι δύο κοροϊδεύουν ασύστολα τους συνταξιούχους, όχι μόνο επειδή τους μετέτρεψαν σε «σάκο του μποξ» για οχτώ ολόκληρα χρόνια, εναλλάξ από τη θέση της κυβέρνησης, λεηλατώντας χωρίς αιδώ τις συντάξεις, αλλά και επειδή αμφότεροι, δεσμευμένοι στο «δημοσιονομικό μονοπάτι» των μνημονίων, στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του κεφαλαίου για απεμπλοκή του κράτους και της εργοδοσίας από την Κοινωνική Ασφάλιση, έχουν αναδειχθεί σε νεκροθάφτες της Ασφάλισης. Τώρα, στήνοντας ξανά κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, ξαναγυρνάνε στον τόπο του εγκλήματος, με μόνο στόχο να κοροϊδέψουν και να παγιδεύσουν ακόμα μία φορά ασφαλισμένους και συνταξιούχους.

Διαστρέβλωση

Eπικαλούμενος την πολιτική του σχέση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη όσο ήταν ακόμα στη ΝΔ, ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, προσπάθησε χτες από το βήμα της Βουλής να αλλοιώσει τα πραγματικά γεγονότα, αναφερόμενος στις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών που έγιναν το 1992 για το ζήτημα της ονομασίας του ΠΓΔΜ, αλλά και στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΟΚ που έγινε την ίδια χρονιά στη Λισαβόνα, όπου επίσης συζητήθηκε το θέμα.

Χωρίς να είναι ο ίδιος παρών σε κανένα από αυτά τα γεγονότα και χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς ειπώθηκε στις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών, ο Π. Καμμένος ισχυρίστηκε ότι «ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν εκείνος που προασπίστηκε τον όρο "Μακεδονία", όπως ήταν η απόφαση των πολιτικών αρχηγών που είχε ληφθεί στις 18/2/1992 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή» και ότι μετά τη Σύνοδο της Λισαβόνας, στις 26/6/1992, «όπου τότε οι ηγέτες της ΕΟΚ αναφέρονται σε ομόφωνη απόφασή τους για αναγνώριση της FYROM χωρίς τον όρο "Μακεδονία"», η επόμενη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών «χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να τον ανατρέψουν (...) παρά τη νίκη που επέφερε στη Λισαβόνα υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εθνικής θέσεως».

Στην εύλογη αντίδραση της Αλέκας Παπαρήγα στη Βουλή ότι αυτά που λέει δεν ευσταθούν, ο Π. Καμμένος προσπάθησε να πετάξει την «μπάλα στην εξέδρα», δημοσιεύοντας αργότερα ένα tweet, όπου αναφέρεται στις 13 συσκέψεις πολιτικών αρχηγών που έγιναν μετά τη μεταπολίτευση, λες και αμφισβήτησε κανείς την ύπαρξή τους.

Ο Π. Καμμένος στην ομιλία του επικαλέστηκε την πρώτη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που συγκλήθηκε στις 18/2/1992, όπου, σύμφωνα με το ανακοινωθέν, έγινε μόνο ανταλλαγή απόψεων για πλευρές της εξωτερικής πολιτικής. Το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ συζητήθηκε συγκεκριμένα σε επόμενη σύσκεψη, στις 13/4/1992, όπου η Αλέκα Παπαρήγα, τότε ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, δεν συνυπέγραψε το «κοινό ανακοινωθέν», προβάλλοντας τις διαφορετικές θέσεις του Κόμματος, τις οποίες παρουσίασε αναλυτικά σε συνέντευξη Τύπου την επόμενη μέρα. Ο Π. Καμμένος αποσιωπά αυτήν τη σύσκεψη, που προηγήθηκε της Συνόδου της Λισαβόνας, και τη στάση που κράτησε το ΚΚΕ.

Σε κάθε περίπτωση, το τι ειπώθηκε ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς και πώς επήλθε η συμφωνία των άλλων στο «κοινό ανακοινωθέν» εκείνης της σύσκεψης, αλλά και τι έγινε μετά τη Σύνοδο της Λισαβόνας, είναι κάτι που μόνο η δημοσίευση των πρακτικών από τις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών μπορεί να «φωτίσει». Θυμίζουμε ότι το ΚΚΕ από το 1995 ζητάει τη δημοσίευση των πρακτικών, για να μην μπορεί ο καθένας τυχοδιωκτικά να υποτάσσει την ιστορική αλήθεια σε πολιτικές σκοπιμότητες, ιδιαίτερα για γεγονότα που παραμένουν ανοιχτά, όπως το ζήτημα των σχέσεων της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ.

Ενισχύεται το “αντιμνημονιακό” μέτωπο

Βήμα βήμα χτίζεται το αντιμνημονιακό μέτωπο με μπαρουτοκαπνισμένους “αγωνιστές”... Για να πούμε την αλήθεια από το Κόμμα Πειρατών δεν περιμέναμε τέτοια κατάντια. Μα, συμμαχία με τη ΛΑ.Ε. και τη Ραχήλ Μακρή;

Οντως αγανακτήσαμε...

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή που δημοσιεύονται διάφορες έρευνες για την κατανομή του παγκόσμιου πλούτου, «ένα δάκρυ κυλάει», κάπου εκεί στην ευαίσθητη ψυχή των διαχειριστών του καπιταλισμού. Ετσι και πριν από λίγες μέρες που δημοσιεύτηκε η έκθεση της «Oxfam», η οποία δείχνει ότι 65 καπιταλιστές κατέχουν πλούτο όσο 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι, έτρεξαν να κλάψουν διάφοροι. Με πρώτη πρώτη την «Αυγή» που, στο κύριο άρθρο της, μας καλεί να «αγανακτήσουμε» και να «επαναστατήσουμε», γιατί αυτή «η θεμελιώδης ανισότητα τινάζει στον αέρα κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος» και έχει και επιπτώσεις στη λειτουργία της... δημοκρατίας!. Είναι να αγανακτεί κανείς με το ψέμα και την εξαπάτηση ότι μπορεί να διορθώσεις τον καπιταλισμό για λογαριασμό του λαού, ότι η αδικία και η εκμετάλλευση είναι αποτέλεσμα παραβίασης των «κανόνων». Ενώ ξέρουμε ότι είναι στη φύση του συστήματος η συγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια. Αγανακτούμε όλο και περισσότερο, όταν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και κάθε λογής σοσιαλδημοκράτες παλεύουν να μας πείσουν ότι κάπου και κάποτε θα υπάρξει κι ένας καπιταλισμός «δίκαιος», χωρίς «ανισότητα» και «εκμετάλλευση» με κανόνες! Ενα παραμύθι τόσο παλιό όσο και το σύστημα που υπερασπίζονται.

Προς κλιμάκωση της ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης

Κλιμακώνεται επικίνδυνα η ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία, αντιπαράθεση όπου θέλει να παίξει ρόλο και η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια της εγχώριας αστικής τάξης να αναβαθμιστεί γεωστρατηγικά στην ευρύτερη περιοχή, παράσχοντας κάθε είδους υπηρεσίες και διευκολύνσεις, εμπλέκοντας έτσι βαθύτερα το λαό στους κινδύνους μιας γενικότερης ανάφλεξης. Τα σχέδια της τέτοιας κλιμάκωσης φάνηκαν ξεκάθαρα την Πέμπτη, πρώτη μέρα του συνεδρίου, με θέμα «Αναζητώντας ένα "Modus Vivendi" στις σχέσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας» που διεξήχθη στην Αθήνα, με διοργανωτή το Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και την υποστήριξη της Διεύθυνσης Δημόσιας Διπλωματίας του ΝΑΤΟ. Σημειωτέον, η χτεσινή, δεύτερη μέρα του συνεδρίου, ήταν κλειστή για τον Τύπο, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για το τι συζητήθηκε κεκλεισμένων των θυρών. Επιπλέον, στο συνέδριο αποτυπώθηκε η πρόθεση του ΝΑΤΟ να αναπτύξει τη δράση του εντονότερα σε όλη την ευθεία από το Αφγανιστάν έως τη Βόρεια Αφρική προς προώθηση και προστασία των ευρωατλαντικών μονοπωλίων. Ενδεικτικά σε ό,τι αφορά τις τοποθετήσεις της πρώτης μέρας, ο πρέσβης Θρ. Σταματόπουλος, υψηλόβαθμο στέλεχος της ΝΑΤΟικής ιεραρχίας στις Βρυξέλλες, εστιάζοντας κι αυτός στις σχέσεις Δύσης - Ρωσίας, έκανε μια αναδρομή στα γεγονότα της Ουκρανίας και δικαιολόγησε τη στάση του ΝΑΤΟ στην υπόθεση, λέγοντας μάλιστα ότι τα προηγούμενα χρόνια η Δύση έκανε ό,τι μπορούσε για να εντάξει τη Ρωσία στο ευρωατλαντικό σύστημα ασφαλείας, αύξησε τους «G7» σε 8, ενέταξε ρωσικές δυνάμεις σε ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις, π.χ. στο Αφγανιστάν, ή στην καταπολέμηση της πειρατείας ή της τρομοκρατίας κ.ο.κ. Ωστόσο, όπως υποστήριξε, η Ρωσία δεν ανταποκρίθηκε, πήρε μέτρα στην αντίθετη κατεύθυνση και δημιουργεί «εκνευρισμό» - όπως είπε - καταρχάς στους γείτονές της.

***

Για το μέλλον και μπρος στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλη στη Βαρσοβία, προδιέγραψε ότι θα ληφθούν αποφάσεις για πλήρη ενεργοποίηση της επίλεκτης στρατιωτικής δύναμης του ΝΑΤΟ «Αιχμή του Δόρατος», μεγαλύτερης διάρκειας ασκήσεις του ΝΑΤΟ, εκ περιτροπής ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων από τα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ στα κράτη - μέλη του που συνορεύουν με τη Ρωσία. Το ΝΑΤΟ, συμπλήρωσε, είναι διατεθειμένο να έρθει σε συνεννόηση με τη Ρωσία σε όλα τα πεδία όπου υπάρχουν κοινά συμφέροντα, αρκεί αντίστοιχη διάθεση να δείξει και η Ρωσία. Ο ίδιος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις προκλήσεις που «το ΝΑΤΟ έχει να αντιμετωπίσει»: τους ισλαμιστές στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη. Επίσης, εστίες έντασης στη ζώνη της Σαχάρας. «Εχουμε ήδη αναπτύξει δυνάμεις στην Ιορδανία και αλλού, έχουμε δεχτεί αντίστοιχα αιτήματα να παράσχουμε βοήθεια από Τυνησία και τα εξετάζουμε» είπε ενδεικτικά ο Σταματόπουλος. Παραπέρα, η Ινώ Αφεντούλη, στέλεχος της Διεύθυνσης Δημόσιας Διπλωματίας του ΝΑΤΟ, επίσης μίλησε για ζητήματα κοινού συμφέροντος που πρέπει να διερευνηθούν. Αναγνώρισε, βέβαια, ότι το κλίμα στις σχέσεις των κρατών του ευρωατλανικού άξονα με τη Ρωσία δεν είναι ιδιαίτερα θερμό. Θύμισε ότι το ΝΑΤΟ πήρε επιπλέον μέτρα να «προστατέψει» τα μέλη του από κάθε «απειλή» και υπογράμμισε ότι θα συνεχίσει να το κάνει όσο κρίνει ότι υπάρχει τέτοια «απειλή». Αναφέρθηκε, άλλωστε, στις «ενέργειες» της Ρωσίας σε Γεωργία, Ουκρανία και Μολδαβία, δίνοντας το θεωρητικό υπόβαθρο όπου το ΝΑΟ παίρνει τέτοια μέτρα. Παράλληλα, κάλεσε σε «διεθνή δράση» για την αντιμετώπιση των «προκλήσεων» σε όλη την ευθεία από το Αφγανιστάν έως τη Βόρεια Αφρική. Σημειωτέον, στη διαδικασία ερωτοαπαντήσεων που ακολούθησε τις προαναφερόμενες εισηγήσεις, μπήκαν από μέλη του πολυεθνικού ακροατηρίου - στελέχη από διάφορες υπηρεσίες, οργανώσεις, ινστιτούτα, και δομές - ζητήματα όπως αυτά των ενεργειακών αγωγών και των αντικρουόμενων συμφερόντων πού τρέχουν κατά μήκος τους, αλλά και που ακριβώς οριοθετούν τα σύνορα της λεγόμενης Δύσης: στην Ουκρανία, στη Γεωργία, ίσως στο Αζερμπαϊτζάν;

***

Από Ρωσίδα συμμετέχουσα στο συνέδριο ειπώθηκε, εξάλλου, ότι η περίοδος η πιο αποδοτική από πλευράς οικοδόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ Δύσης - Ρωσίας, ήταν η περίοδος του Γκορμπατσόφ στο τιμόνι της ΕΣΣΔ... Εξάλλου, Ρώσος συμμετέχων περιέγραψε την οπτική του Κρεμλίνου ότι η διεύρυνση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ με πρώην σοσιαλιστικά κράτη ήταν λίγο - πολύ εχθρική κίνηση. Κάτι που έσπευσε να αποκηρύξει ο ΝΑΤΟικός αξιωματούχος Σταματόπουλος, ενώ λίγο αργότερα κι απαντώντας σε σχετικό ερώτημα Ουκρανού διπλωμάτη, τόνισε με έμφαση ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να ζητήσει ένταξή της σε όποιον οργανισμό ασφάλειας θέλει, χωρίς να χρειαστεί έγκριση κανενός «τρίτου», παραπέμποντας σε ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, με ό,τι αυτό μπορεί να προκαλέσει παραπέρα. Προφανώς, τίποτε από τα προαναφερόμενα δεν πρόκειται να λειτουργήσει «κατευναστικά», όπως λένε τα τέτοια επιτελεία, όποτε αναζητούν μια εξισορρόπηση των μεταξύ τους διαφορών. Κάθε άλλο, προετοιμάζονται για τα χειρότερα, τα οποία πληρώνουν πάντα οι λαοί, ακόμα και με το ίδιο τους το αίμα. Εξ ου και ο ελληνικός λαός πρέπει όχι απλά να μη φανεί συμμέτοχος, αλλά και να αντιπαλέψει τα τέτοια σχέδια και την απόφαση της κυβέρνησης να βάλει πλάτη σ' αυτά για τα συμφέροντα των αστών.

Η «σοβαρή πρόταση» και τα επόμενα αντιλαϊκά σχέδια

«...η Ελλάδα έχει βάλει μια σοβαρή πρόταση στο τραπέζι, η οποία φαίνεται ότι είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα, όμως υπάρχουν δημοσιονομικά κενά βραχυπρόθεσμα. Πάνω σε αυτό εργαζόμαστε τώρα, είπε, όμως αυτό μπορεί να χρειαστεί μια δυο βδομάδες». Αυτό είπε χτες στο «Bloomberg» o επικεφαλής του Eurogroup, Γ. Νταϊσελμπλούμ, με αφορμή το σχέδιο για το Ασφαλιστικό, στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός.

Είχαμε ξαναγράψει στο «Ριζοσπάστη» ότι οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών είναι ευτυχείς για το αντιασφαλιστικό έκτρωμα της κυβέρνησης. Είχαμε γράψει επίσης ότι οι συζητήσεις που γίνονται εστιάζονται σε κάποια δημοσιονομικά κενά που εμφανίζονται για τα επόμενα 3 χρόνια από το Ασφαλιστικό. Και ότι αυτή τη στιγμή η διαπραγμάτευση περιλαμβάνει το εξής θέμα: Πώς αυτό το «κενό» θα καλυφθεί μέσα από το φορολογικό και το νέο Μεσοπρόθεσμο που θα ακολουθήσει. Δηλαδή, νέα δυσβάσταχτα βάρη για τα λαϊκά νοικοκυριά... Το κοντινό μέλλον θα δείξει τι ακριβώς σχεδιάζουν. Οπως και να 'χει πρέπει να βρουν το εργατικό - λαϊκό κίνημα απέναντί τους.

Με ... τιμιότητα για τα συμφέροντα του κεφαλαίου

«...συνεχίζουμε με τιμιότητα να αλλάζουμε την ιστορία της χώρας μας. (...) συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις και χωρίς εξαρτήσεις στο να έρθει το ΕΣΠΑ πιο γρήγορα στη χώρα μας, ακόμα και σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, να βελτιωθούν οι ρυθμοί στην οικονομία και τα ελληνικά ομόλογα». Τα παραπάνω είναι μερικά απ' όσα είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, σε χτεσινή ραδιοφωνική συνέντευξη με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση είναι πράγματι ξεκάθαρη στο για ποιον δουλεύει, για ποιον διαπραγματεύεται, για ποιον υλοποιεί τη συγκεκριμένη πολιτική. Τα τόσα αντιλαϊκά μέτρα, το Ασφαλιστικό που φέρνει τώρα, όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, πιστοποιούν ότι η «τιμιότητα» της κυβέρνησης να υπηρετήσει τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων και να παίξει στα παιχνίδια των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών είναι δεδομένη... Γι' αυτό καταδικάζει το λαό στη φτώχεια και την ανέχεια.

Πανηγύρια για τα ... χαράτσια

Αλλη μια πανηγυρική ανακοίνωση χτες του υπουργείου Οικονομικών, για να δείξει πόσο καλά τα πάει η κυβέρνηση. Παρουσίασαν, λοιπόν, τα στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2015 και ...θριαμβολογούν για το εξής: «Ξεπέρασαν το στόχο που είχε θέσει το ΥΠΟΙΚ για τα έσοδα το 2015 και διαμορφώθηκαν στα 43,531 δισ. ευρώ έναντι 42,762 δισ. ευρώ. Η υπέρβαση του στόχου οφείλεται κατά κύριο λόγο στο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, καθώς εισπράχθηκαν 187 εκατ. ευρώ πάνω από τον στόχο, αλλά και στον ΕΝΦΙΑ, όπου η υπέρβαση έφτασε τα 312 εκατ. ευρώ. (...) την περίοδο Ιανουαρίου - Δεκεμβρίου 2015 υπάρχει αύξηση έναντι του στόχου, παρατηρήθηκε στις εξής κατηγορίες εσόδων: Φόρος Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων κατά 187 εκατ. ευρώ ή 2,5%, ΦΠΑ λοιπών κατά 131 εκατ. ευρώ ή 1,2%, Τέλη κυκλοφορίας οχημάτων κατά 33 εκατ. ευρώ ή 3,1%». Χαράτσωσαν καλά καλά τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά και το 'χουν και καμάρι...

Χαρές και πανηγύρια της CUE/NGL

Η είδηση ήρθε με δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ομάδα της Αριστεράς CUE/NGL στο Ευρωκοινοβούλιο. Και λέει: «Η Διάσκεψη των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε τελικά χτες τη δημιουργία ειδικής ομάδας εργασίας που θα αφορά τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο δημοκρατικό έλεγχο της υλοποίησης των μακροοικονομικών προγραμμάτων προσαρμογής. (...) Η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί θετική ανταπόκριση σε πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία διατυπώθηκε με σχετική επιστολή του Αλέξη Τσίπρα προς τον Μάρτιν Σουλτς, στις 18.08.2015 και η οποία είχε εγκριθεί καταρχήν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις αρχές Σεπτεμβρίου».

Για όποιον θυμάται, πρόκειται για εκείνη την πρόταση του πρωθυπουργού που έκανε για να θολώσει τα νερά και αφού προηγουμένως είχε υπογράψει το τρίτο αντιλαϊκό μνημόνιο και είχε εγκριθεί η νέα δανειακή σύμβαση - θηλιά για το λαό. Και είχε σαν στόχο - και καλά - να είναι διαφανής η διαδικασία ελέγχου της υλοποίησης των κατευθύνσεων του μνημονίου. Και τώρα που αποφασίστηκε κάτι τέτοιο, η κυβέρνηση πανηγυρίζει που θα μπει στο κόλπο και το Ευρωκοινοβούλιο... Δηλαδή, ο καημός της κυβέρνησης ήταν να μπει κι άλλος ένας «εταίρος» στη διαδικασία της υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής.

Οψιμες διαπιστώσεις

Μιλώντας στη χτεσινή απεργιακή συγκέντρωση των ναυτεργατών στο λιμάνι του Πειραιά, ένας από τους συνδικαλιστές της πλειοψηφίας στην ΠΝΟ μίλησε για «κοσμογονικές αλλαγές» που συμβαίνουν στην Ασφάλιση, καθώς πριν από μερικά χρόνια «κανείς δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσε να διαλυθεί το ΝΑΤ» και ότι «αφού έγινε κι αυτό, τότε όλα μπορούν να συμβούν». Καθόλου αθώα η διαπίστωση του συνδικαλιστή. Η πλειοψηφία της ΠΝΟ, όλα αυτά τα χρόνια, καλλιεργούσε στους ναυτεργάτες την αντίληψη ότι τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα δεν πρόκειται να θιγούν, ότι δεν είναι σαν τους άλλους εργαζόμενους και ότι οι ανατροπές που γίνονται γύρω τους τις τελευταίες δεκαετίες δεν πρόκειται να τους αγγίξουν. Εχουν, δηλαδή, ευθύνη στην καλλιέργεια αυταπατών και στάσης ανοχής απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική που σαρώνει τα πάντα και αργά ή γρήγορα θα χτυπούσε την πόρτα και των ναυτεργατών. Αλλωστε, και τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν επιμέρους ανατροπές και περικοπές, που έδειχναν ότι πλησιάζει θύελλα. Τώρα που επιχειρείται το τελειωτικό χτύπημα στο ΝΑΤ και σε όλα τα Ταμεία, οι ναυτεργάτες πρέπει να ζητήσουν το λόγο από τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, για όλα όσα τους έλεγαν τα προηγούμενα χρόνια. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να τους γυρίσουν μια και καλή την πλάτη, να συσπειρωθούν στις ταξικές δυνάμεις και μαζί με όλους τους εργαζόμενους να δώσουν μάχη απόκρουσης των αντιασφαλιστικών σχεδίων, ανάκτησης των απωλειών και διεύρυνσης των δικαιωμάτων τους.

Ξεπουπούλιασμα

Είναι η στιγμή που μπλοκ των διαδηλωτών της χτεσινής κινητοποίησης των επιστημονικών φορέων φτάνουν στην πλατεία Συντάγματος. Ηδη, επάνω στην πλατεία, το μπλοκ των αγωνιστικών δυνάμεων και των Επιτροπών Αγώνα με τις σημαίες και τα πανό τους φωνάζουν το σύνθημα: «Μαζί με τους εργάτες και όλο το λαό να μην περάσει λέμε το Ασφαλιστικό...»! Εκείνη τη στιγμή, μια ομάδα από το μπλοκ των δικηγόρων, μαζί με συνδικαλιστικά τους στελέχη, πλησιάζει προς τον «Αγνωστο Στρατιώτη» και φωνάζει συνθήματα όπως: «Ανοίξτε τις πόρτες να φύγουνε οι κότες..!». Θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για γραφικότητες, αν γύρω από το Ασφαλιστικό δεν κρίνονταν η ζωή και το μέλλον χιλιάδων και χιλιάδων ανθρώπων. Και όμως, τα δύο αυτά συνθήματα, όπως ακούγονταν στην πλατεία, δείχνουν δύο διαφορετικές αντιλήψεις, αποτυπώνουν τη διαπάλη που διεξάγεται στο κίνημα: Από τη μια, αυτοί που μάχονται για να μην περάσει η αντιλαϊκή πολιτική. Από την άλλη, οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που αξιοποιούν τη δίκαιη δυσαρέσκεια των επιστημόνων και προσπαθούν να τη στρέψουν σε ανώδυνα κανάλια. Οσο μάλιστα η γραμμή αυτή παραμένει κυρίαρχη στους φορείς των επιστημόνων, τόσο ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτά που τελικά θα «ξεπουπουλιαστούν» να είναι τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα...

Εχουν εφιάλτες η χρυσαυγίτες!

Ο χρυσαυγίτης βουλευτής Γ. Λαγός, μιλώντας πρόσφατα σε τοπική συγκέντρωση της ναζιστικής οργάνωσής του στα Φάρσαλα ...«τα έβαλε» με τους «ψευτοδεξιούς της ΝΔ», γιατί «έβαλαν στη φυλακή τους Ελληνες εθνικιστές, όπως είχανε κάνει παλιότερα με την 21η Απριλίου, οι ίδιοι τους είχαν βάλει φυλακή», γιατί «η ΝΔ ήταν που νομιμοποίησε το ΚΚΕ», όπως είπε, και «όταν πέθανε ο Χαρίλαος Φλωράκης ο καπετάν Γιώτης, ο οποίος έσφαζε Ελληνες πατριώτες, η ψευτοδεξιά έδωσε εντολή να είναι μεσίστιες οι σημαίες στα αστυνομικά τμήματα και τα στρατόπεδα της Ελλάδας, όταν αυτός ο καπετάν Γιώτης του ΚΚΕ ήταν αυτός που έσφαζε τους Ελληνες χωροφύλακες και τους Ελληνες στρατιώτες». Τα κουτσαβάκια της Χρυσής Αυγής, όπου βρεθούν και όπου σταθούν, δεν παραλείπουν να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Και είναι εξηγήσιμο. Ο αντικομμουνισμός τους πηγάζει από το μίσος τους στην εργατική τάξη και την ταξική πάλη, από το γεγονός ότι ταξικά είναι με το μέρος των αφεντικών, του κεφαλαίου. «Μαλώνουν» μάλιστα τα αστικά κόμματα για ανοχή απέναντι στους κομμουνιστές και το εργατικό κίνημα και στην πραγματικότητα ως απόγονοι των ταγματασφαλιτών, των Χιτών και άλλων ενόπλων συμμοριών του αστικού κράτους δηλώνουν την ετοιμότητά τους να παίξουν το ρόλο του μπράβου του συστήματος. Γνωρίζουν πολύ καλά επίσης ότι είναι οι κομμουνιστές αυτοί που πρωτοστάτησαν και πρωτοστατούν στην οργάνωση και την πάλη του λαού, για να καταφέρει να στείλει στον αγύριστο το καπιταλιστικό σύστημα και τα παράγωγά του, όπως είναι τα φασιστικά μορφώματα τύπου Χρυσή Αυγή. Επομένως, καλά κάνουν και «βλέπουν» στο ΚΚΕ τον εφιάλτη τους.

Κινήσεις στήριξης της κυβέρνησης από τον δήμαρχο Στυλίδας Απ. Γκλέτσο

Σε συνέντευξη σε τηλεοπτικό σταθμό, χτες, ο δήμαρχος Στυλίδας, Απ. Γκλέτσος, εκπροσωπώντας το Συντονιστικό των αγροτών της Φθιώτιδας, ανέλυσε το πλαίσιο με το οποίο καλούν τον κόσμο να συμμετάσχει στα μπλόκα. Οπως είπε, «κάνουμε το καθήκον μας σαν πολίτες εργαζόμενοι, σαν πατριώτες. Καλούμε όλους τους Ελληνες στους δρόμους όχι για να αντιπολιτευθούμε κάποιον, αλλά για να ενισχύσουμε τη διαπραγμάτευση. Δεν αντιπολιτευόμαστε (...) Είμαστε εδώ γιατί θέλουμε να στείλουμε μηνύματα στους δανειστές στις Βρυξέλλες και να ξέρουν αυτοί που διαπραγματεύονται τώρα, αυτοί που είναι εκεί, ο Κατρούγκαλος, ο Τσακαλώτος, ο κύριος πρωθυπουργός, ότι έχουνε πίσω Ελληνες όρθιους. Και όχι Ελληνες καθισμένους και μαλθακούς». Αξία δεν έχει, βέβαια, το ποιος τα λέει αυτά, αλλά το τι εκπροσωπεί. Κι εδώ είναι καθαρό ότι ο δήμαρχος Στυλίδας μιλάει εξ ονόματος του Συντονιστικού, καλώντας τους αγρότες να βγουν στο δρόμο για να στηρίξουν την κυβέρνηση και τη διαπραγματευτική της ισχύ! Δηλαδή, να σταθούν δίπλα στον Κατρούγκαλο, στον Τσακαλώτο και τον πρωθυπουργό για να περάσει το δικό τους σχέδιο για το Φορολογικό και το Ασφαλιστικό, το οποίο ενσωματώνει τις κατευθύνσεις της ΚΑΠ και στέλνει μια ώρα αρχύτερα εκτός παραγωγής τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες. Τέτοιες λογικές οδηγούν τους αγρότες σε ήττα, πριν ακόμα φτάσουν στα μπλόκα, και πρέπει να απομονωθούν. Η επιβίωσή τους περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική, όπως την εκφράζουν τόσο η κυβέρνηση όσο βέβαια και η ΕΕ.

Σήμερα χρειάζεται.... Δυνατό εργατικό κίνημα, λαϊκή συμμαχία και ξεσηκωμός!

Μια βδομάδα πριν, από το ΣΕΦ και τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του ΚΚΕ, το μήνυμα ήταν σαφές: Υποταγή στη σφαγή ή λαϊκός ξεσηκωμός. Αυτό το δίλημμα για το λαό.

Οι καπιταλιστές, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τα υπόλοιπα αστικά κόμματα έχουν τα δικά τους διλήμματα και ανάγκες. Τρέχουν με «πολεμικούς ρυθμούς» το δικό τους αντιλαϊκό σχέδιο. Σε όλα τα μέτωπα και δηλώνοντας ότι «δεν επιτρέπονται καθυστερήσεις»:

Με τον ΣΕΒ και τις υπόλοιπες ενώσεις των καπιταλιστών, με διάφορες παρεμβάσεις τους - όπως το προχτεσινό μηνιαίο δελτίο των βιομηχάνων - να χτυπάνε το «ταμπούρλο» που δίνει το ρυθμό στα αντιλαϊκά μέτρα και τις αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να θωρακίσει την κερδοφορία του. Με αιχμή, σε αυτή τη φάση, την επιχείρηση ενταφιασμού της Κοινωνικής Ασφάλισης, με τον αντιασφαλιστικό νόμο - έκτρωμα της κυβέρνησης. Με το σχέδιο της νέας φοροληστείας ήδη κατατεθειμένο για να εξασφαλιστεί χρήμα για τα μονοπώλια, τις ιδιωτικοποιήσεις να «τρέχουν» για να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας στο κεφάλαιο, με το νέο Εργασιακό να «ψήνεται», πλάι στα άλλα μέτρα ενίσχυσης του αντεργατικού οπλοστασίου.
Με την επιχείρηση θωράκισης και προσαρμογής του καπιταλιστικού κράτους, ώστε πιο αποτελεσματικά να λειτουργεί ως στήριγμα της καπιταλιστικής κερδοφορίας, σε εξέλιξη, όπως φάνηκε και τη βδομάδα αυτή, πίσω από τις «διερευνητικές» συζητήσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος, τον κουρνιαχτό της σκανδαλολογίας και τις κοκορομαχίες των αστικών κομμάτων (με παράλληλους ιδεολογικούς στόχους), για το ποιο κράτος και ποια Δημόσια Διοίκηση, με τι όρους και στελέχωση εξυπηρετεί καλύτερα την καπιταλιστική κερδοφορία και τις αντιλαϊκές ανατροπές. Αυτό και πίσω από τα «σενάρια» για το νέο εκλογικό νόμο, με στόχο να πέφτουν πιο βαριά τα κάθε φορά ψευτοδιλήμματα στο λαό.
Και ταυτόχρονα, με σταθερή την προσπάθεια αναβάθμισης της «γεωστρατηγικής θέσης» των επιχειρηματικών ομίλων, όπως σηματοδοτείται τις μέρες αυτές με τις επισκέψεις του Προέδρου της Δημοκρατίας σε Ρωσία, Γερμανία, αλλά και τη δεύτερη μέσα σε ένα δίμηνο επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Ισραήλ τις επόμενες μέρες, στην προσπάθεια διαμόρφωσης του άξονα Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ κι Αιγύπτου.

Γύρω από αυτά τα επίδικα, εχθρικά από κάθε άποψη προς τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, χτίζεται και η βασική «συναίνεση» αλλά και οι επιμέρους διαφωνίες των αστικών κομμάτων και των διάφορων τμημάτων του κεφαλαίου. Σε ένα αστικό πολιτικό σύστημα που, όπως έδειξε και η συνάντηση Τσίπρα - Μητσοτάκη τη βδομάδα αυτή, είναι «καταδικασμένο» να κινείται ανάμεσα στην προσπάθεια από τη μία χτισίματος «δίαυλων συνεννόησης» στους βασικούς - στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου και από την άλλη την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός καινούργιου, πιο σταθερού νέου διπολισμού, ικανού να απορροφά αποτελεσματικά «αντιδράσεις» και να εγκλωβίζει το λαό στο γαϊτανάκι της εναλλαγής διαχειριστών στο τιμόνι της αστικής διακυβέρνησης. Αυτοί οι στόχοι του κεφαλαίου που βαφτίζουν «επιστροφή στη σταθερότητα», πέρα από τους όποιους επιμέρους σχεδιασμούς, είναι που τροφοδοτούν και τη συνεχιζόμενη «κινητικότητα» στο πολιτικό σκηνικό, «αριστερά», «δεξιά» και στο «κέντρο».

«Εφόδια» του κεφαλαίου...

Αυτά τα αντιλαϊκά «εφόδια», όπως χαρακτηριστικά τα ονόμασε η κυβέρνηση, ήρθε να επιδείξει και αυτή τη βδομάδα ο πρωθυπουργός, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. Εκεί όπου καπιταλιστικά κράτη και ιμπεριαλιστικές ενώσεις, ΕΕ, ΗΠΑ, ΔΝΤ, διαγωνίστηκαν ξανά - με τα αντιλαϊκά μέτρα στην «κάβα» σε κάθε χώρα όπως και στην Ελλάδα - για το ποιος και με τι όρους θα χάσει και θα κερδίσει από το νέο γύρο καπιταλιστικής ανάπτυξης. Συζητώντας για τις «ευκαιρίες» που δίνει στο κεφάλαιο η δυνατότητα έντασης της εκμετάλλευσης μέσω των νέων τεχνολογιών, αλλά και τους «φόβους» των καπιταλιστών για ανάκαμψη που «θα μπορούσε να ματαιωθεί από νέες οικονομικές ή πολιτικές κρίσεις», όπως χαρακτηριστικά τόνιζε το ΔΝΤ σε έκθεσή του για την παγκόσμια οικονομία στην αρχή της βδομάδας. «Φόβοι» και αντιπαραθέσεις που φουντώνουν ακόμη περισσότερο, βλέποντας τα «μαύρα σύννεφα» και τα αδιέξοδα να πυκνώνουν, με την απότομη επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας, την υποχώρηση στις λεγόμενες «αναδυόμενες οικονομίες», τις τιμές των πρώτων υλών σε ελεύθερη πτώση, την κλιμάκωση των «γεωπολιτικών κινδύνων», όπως και τα διλήμματα σε σχέση με τη διαχείριση της «προσφυγικής κρίσης» σε επίπεδο ΕΕ και τη δυνατότητα αποτελεσματικής ένταξής τους στη «μηχανή» της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Σε αυτό το διεθνές - συνολικότερο φόντο εντός κι εκτός συνεχίζεται η συζήτηση για την επόμενη αντιλαϊκή «αξιολόγηση» των στόχων του τρίτου μνημονίου. Προετοιμάζεται, δηλαδή, το επόμενο επεισόδιο της σειράς όπου ξανά ο λαός θα δει τα δικαιώματα που έχουν απομείνει να γίνονται «χαρτιά σκληρής διαπραγμάτευσης» και «άσσοι» στα χέρια των μονοπωλίων που διεκδικούν «διευθέτηση χρέους», για περισσότερο ζεστό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους. Αλλη μια απόδειξη ότι η καπιταλιστική ανάκαμψη, για την οποία η κυβέρνηση έσπευσε να πανηγυρίσει ότι έρχεται και «θα εκπλήξει» μέσα στο 2016, ανεξάρτητα από διαχειριστές, περνάει απαραίτητα πάνω από τα συντρίμμια των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Συμπέρασμα που οι εργαζόμενοι πρέπει να κρατήσουν και να αξιοποιήσουν, αυτές τις μέρες που γίνεται και το «ταμείο» τού ενός χρόνου απ' όταν ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε το χρίσμα του κεφαλαίου για να αναλάβει την αντιλαϊκή διακυβέρνηση.

...κι «εφόδια» του λαού

Πείρα πολύτιμη και αξιοποιήσιμη στο σημερινό αγώνα, τώρα που περισσότεροι εργαζόμενοι, φτωχοί και μικροί αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι βγαίνουν στο δρόμο του αγώνα, με τη δίκαιη λαϊκή οργή στα μπλόκα των αγροτών, στις κινητοποιήσεις εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, νέων, ενάντια στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα και την αντιλαϊκή λαίλαπα. Πολύτιμη πείρα που πρέπει να φτάσει και να συζητηθεί σε κάθε χώρο δουλειάς, γειτονιά και χωράφι, όπου οι ταξικές δυνάμεις προετοιμάζουν και οργανώνουν την απάντηση στην αντιλαϊκή επίθεση και την πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη.

Πολύ περισσότερο σήμερα, που πάνω στο έδαφος αυτής της κινητικότητας εργατικών και λαϊκών δυνάμεων, δυναμώνουν εκ νέου οι προσπάθειες εγκλωβισμού των αγωνιστικών διαθέσεων στα κανάλια της αστικής διαχείρισης. Από τη μια με τη γνωστή προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να παρέμβει για κίνημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του κεφαλαίου, χειροκροτητή των εκάστοτε κυβερνήσεων, που διαπραγματεύεται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, από την άλλη με την προσπάθεια άλλων αστικών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κ.τ.λ.) που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, ειδικά σε αυτοαπασχολούμενους και σε κλάδους με επιστημονικό προσωπικό, η όποια δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική να διοχετευτεί σε μια συντεχνιακή γραμμή, διεκδικώντας εξαιρέσεις απ' το Ασφαλιστικό για λογαριασμό των συμφερόντων των τμημάτων ανώτερων μεσαίων στρωμάτων που βρίσκονται κοντά στην αστική τάξη. Ολοι αυτοί ζητάνε ξανά από τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να κάνουν έναν αγώνα «εντός ορίων», όπως χαρακτηριστικά λένε. Αγώνα δηλαδή που στις μορφές, αλλά κυρίως στο περιεχόμενο, στα αιτήματα και τους στόχους πάλης, δε θα ξεφεύγει από τα όρια του συστήματος της εκμετάλλευσης, των δεσμεύσεων της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όσων απαιτούν από το λαό να κουτσουρεύει μόνιμα τις ανάγκες του, για να χωράνε στα πολύ στενά όρια της «βιωσιμότητας» της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Και γι' αυτό αδιέξοδο, όπως έχει αποδειχτεί και στην πράξη, με «κινήματα» που φούσκωναν και ξεφούσκωναν σε μια μέρα, για να συνεχίσει ο αντιλαϊκός μύλος να δουλεύει.

Οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι να μην ξαναπέσουν στην παγίδα που τους στήνουν, της «διαμαρτυρίας εντός των τειχών» της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Να βάλουν προμετωπίδα του αγώνα τους την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών τους. Γιατί ο λαός δεν έχει ακόμα δοκιμάσει τη δύναμή του. Τώρα χρειάζεται δυνατό εργατικό κίνημα, λαϊκή συμμαχία και ξεσηκωμός!

Η... κοτόσουπα

Οι αμερικανιές του χάπενιν, όχι με το πικρό αριστοφανικό συμβολικό χαρακτήρα κήδευσης του Ασφαλιστικού, ακόμη περισσότερο του περίφημου και κατακλεμμένου πανό του ΠΑΜΕ στον Παρθενώνα, έχουν πάρει τώρα τελευταία επιδημιολογικές διαστάσεις. Μ' έναν τρόπο που δε φτάνει ούτε στο πέταγμα παπουτσιού στον Ερντογάν, ούτε στο εντυπωσιακό μπαλαμούτιασμα της Φεμέν στον Ντράγκι, εμείς αρχίζουμε και παγιδευόμαστε σε μια ύποπτη κοτόσουπα κι ένα ξεπουπούλιασμα της γραβάτας. Δεν είναι επικίνδυνο. Δεν είναι φαιδρό. Δεν έχει καν σημασία αν είναι δικαιολογημένο ή αδικαιολόγητο. Είναι απλώς ανεπεξέργαστα εισαγόμενο και εμφανώς απολίτικο. Κι εδώ αρχίζει η ανάγκη για επεξεργασία και περισυλλογή.

Αν μια κότα, δίκην στρεβλού χιούμορ, δικαιούται επίσημο, έστω και διαφορετικό σχολιασμό, αν ο σαρκασμός φτάνει ως την έννοια του πολιτικού ασύλου για μια κότα και η τρέχουσα ειδησεογραφία γεμίζει με μεγαλοστομίες για την επανάσταση της γραβάτας, τότε αρχίζει και γίνεται ορατό το ζευγάρι ακουστικών που προσφέρεται δωρεάν στον καθένα και στην καθεμία που δεν βγήκαν ακόμη στους δρόμους, ώστε να μην ακούν τίποτα ουσιαστικότερο και πολιτικό. Και βέβαια όχι το ΠΑΜΕ στου Μαξίμου, αλλά τα κακαρίσματα στου Μαξίμου. Μοιάζουν όλοι όμως μοδέρνοι και σύγχρονοι, ιακωβίνοι της διπλανής πόρτας, αιχμαλωτισμένοι σ' ένα ναι που ήρθε σαν απάντηση από την κάλπη στο όχι που ήδη είχε γίνει ναι.

Οταν μεγάλες μάζες λοιπόν αυτοαπασχολούμενων, που ωθούνται μαζί με κάθε ελεύθερο επαγγελματία, επιστήμονα, αγρότη, συνταξιούχο κ.λπ. στην ασφαλιστική εξαφάνιση και την εργασιακή ανυπαρξία, τσαλακώνουν την κλισαρισμένη δημόσια εικόνα τους, κρεμώντας γραβάτες στα δέντρα, με την ψευδαίσθηση ότι θα πέσει έτσι η Βαστίλη - Μαξίμου, τότε ανεπαισθήτως θα κλεισθούν έξω απ' τα τείχη της εξουσίας. Κι είναι ακριβώς εκείνη τη στιγμή που ο γενικός ξεσηκωμός θα τραυματιστεί και θα υπονομευθεί τόσο - όσο να μην ανέβει ούτε ένα σκαλί η ταξική συνείδηση όλων των γραβατωμένων και αγραβάτωτων εργατών και ανέργων. Κι ένας λαός με μακρά αγωνιστική παράδοση εργατικών αγώνων θα ακούει άκριτα και χωρίς να εξεγείρεται πως «η Ελλάδα θα κοπεί στα δυο απ' τα τρακτέρ», ενώ τα μπλόκα - σημεία δίκαιου βρασμού είναι πάμπολλα και κυριολεκτικά σ' όλη την επικράτεια.

Μια κυβέρνηση που ξεπουλάει τον ΟΛΠ χωρίς να το ξέρει ο υπουργός κι ένα πόπολο που φαντάζεται δικαίως πως σε λίγο θα περιμένει στην ουρά κοτόσουπα νερομπλούκι - μια κότα για χίλιους πεινασμένους - είναι μια χαψιά για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, τους θεσμούς, τις τρόικες και τις τράπεζες, ασκέρι που γίνεται μπουλούκι και φρόνημα που κρατάει μόνο το φι του φόβου.

Στις εντυπώσεις και στον ορυμαγδό από τρολαρίσματα χάνονται λέξεις που αποδίδουν τη βαρύτητα των ημερών και των μέτρων όπως ψέμα, εξαπάτηση, εξουσιαστικός - κυβερνητικός τυχοδιωκτισμός. Κάπου εκεί ανάμεσα στην κοτόσουπα και τη γραβάτα - σουβλάκι το μενού δε θα γράφει πως η ΕΕ, και όχι η λιτότητά της, με το ευρωπαϊκό της κοινοβούλιο αναγνώρισε επίσημα το προτεκτοράτο του Κοσσυφοπεδίου!... θα βγουν και τα φρικιά της χειραγώγησης και παλιά μου τέχνη κόσκινο κάπου ανάμεσα στις προφητείες, τα ξανθά γένια και κάτι Αμερικάνες που κοιμήθηκαν με εξωγήινους επειδή το 'πε η Χίλαρι και θα κρύψουν την αλήθεια για την άνοιξη απ' τους αποφασισμένους να πεθάνουν, προκειμένου να μην τη στερήσουν απ' τις επόμενες γενιές. Ηδη φτιάχνουν το ανοιξιάτικο μενού. Να κλειστούν στα σπίτια τους οι παλιοί κι οι φρέσκοι προλετάριοι, να ταμπουρωθούν στα μουλωχτά και να περιμένουνε να τους την πέσουν στρατιές εξαθλιωμένων προσφύγων, επειδή τότε καλυτερεύει ο καιρός...

Με απλωμένο το χέρι σ' αυτούς που ανεμίζουν τη γραβάτα, θέλοντας κάτι παραπάνω απ' αυτό να πουν και να διεκδικήσουν στους δασκάλους και τους μηχανικούς που σε λίγο δε θα 'χουν μήτε μυαλά μήτε κτίρια να χτίσουν, αυτή τη σύγχρονη μορφή προπαγάνδας που κλείνει αυτιά, κάνει πολιτικά άναρθρες τις κραυγές κι εκτονώνει το λαϊκό καζάνι για χάρη των αφεντικών πρέπει να τη μαδήσουμε να την ξεπουπουλιάσουμε κάθε ώρα και κάθε στιγμή που το μάτι πάει να καρφωθεί στην κότα που κάνει τα χρυσά αβγά και της επικοινωνίας και του πλούτου. Γιατί αλλιώς η κότα θα είναι ο λαός κι απλώς θα χαζεύει τον εαυτό του κι οι άλλοι θα μαζεύουν τ' αβγά και θα καταλήγουν στο συμπέρασμα «σιγά τα ωά»!

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Τα «ανεκτά» όρια

Μιλώντας, προχτές, στη Βουλή για τους αγροτικούς αγώνες, ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μάρκος Μπόλαρης, εμφανίστηκε σαν θεματοφύλακας του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στη διαμαρτυρία, στην οποία, όμως, θα «πρέπει να εκφραστούν αντιθέσεις, να κατατεθούν επιχειρήματα, να γίνει διάλογος, να λειτουργήσει η δημοκρατία».

Σ' αυτό το πνεύμα, καταδίκασε τους αγώνες που, κατά την ερμηνεία της κυβέρνησης, «εκφεύγουν από τη συνταγματική, τη νόμιμη, τη δημοκρατική λειτουργία». Άλλα στελέχη της κυβέρνησης λένε, με κάθε αφορμή, ότι θέλουν το λαό να διαδηλώνει στους δρόμους, για να δυναμώσει η διαπραγματευτική της ισχύς απέναντι στην τρόικα.

Αυτές είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, σε ό,τι αφορά τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στις εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις που προκαλεί η πολιτική της, με αιχμή το Ασφαλιστικό. Αν πάρουμε τοις μετρητοίς αυτά που λέει ο υπουργός, προκύπτει ότι τα μόνα μέσα διαμαρτυρίας που αναγνωρίζει η κυβέρνηση σε όσους θίγονται από την αντιλαϊκή πολιτική της, είναι η «ανταλλαγή επιχειρημάτων» και ο «διάλογος»!

Αλλά και εκεί που εμφανίζεται να ενθαρρύνει τις κινητοποιήσεις, δε διστάζει να πει ότι «καλοί» αγώνες είναι αυτοί που γίνονται για να τη στηρίξουν στη διαπραγμάτευση και όχι, βέβαια, αυτοί που την βάζουν απέναντι για την αντιλαϊκή πολιτική της.

Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, η κυβέρνηση προσπαθεί να βάλει τα όρια που τη βολεύουν στο περιεχόμενο και στη μορφή των λαϊκών κινητοποιήσεων και μ' αυτόν τον τρόπο να τις ενσωματώσει στους πολιτικούς της σχεδιασμούς.

Το ίδιο κάνει και η ΝΔ, η οποία αναφέρει σε ανακοίνωσή της: «Συμμεριζόμαστε απολύτως την αγωνία των αγροτών και κατανοούμε την αγανάκτηση που δημιουργούν η αναξιόπιστη πολιτική και οι ατυχείς χειρισμοί της κυβέρνησης. Ολα αυτά, όμως, στην έκφρασή τους, πρέπει να έχουν σεβαστά από όλους όρια: Το σεβασμό της ελευθερίας του άλλου και την ανάγκη της ανεμπόδιστης λειτουργίας της οικονομικής ζωής του τόπου».

Η ΝΔ παρουσιάζει τα εξοντωτικά φορολογικά και αντιασφαλιστικά μέτρα ως αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας και της αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης και καλεί τους αγρότες μ' αυτό το κριτήριο να διαμορφώσουν το περιεχόμενο των αιτημάτων τους. Κρύβει, δηλαδή, ότι τα μέτρα που προωθούνται τώρα, όπως και αυτά που νομοθέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, είναι στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου που και η ίδια υπηρετεί.

Εκτός όμως απ' αυτό, η ΝΔ βάζει κι αυτή τα δικά της «ανεκτά» όρια στις μορφές πάλης, λέγοντας ότι πρέπει να διασφαλίζεται η «ανεμπόδιστη λειτουργία της οικονομίας». Η πολιτική των δύο κομμάτων συμπίπτει στους εξής στόχους: Διασφάλιση της σταθερότητας στην εφαρμογή της αντιλαϊκής επίθεσης, θωράκιση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, προσήλωση στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Αυτή τη γραμμή, που αντανακλά το γενικό συμφέρον και τους στόχους του κεφαλαίου, προσπαθούν να την περάσουν στο κίνημα, και με τις δυνάμεις που δρουν στα συνδικάτα και τους άλλους φορείς. Είναι φανερό ότι μια τέτοια γραμμή υπονομεύει τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα και χρειάζεται να απομονωθεί, να ηττηθεί.

Για να έχουν οι αγώνες αποτελεσματικότητα και προοπτική, το περιεχόμενο και οι μορφές πάλης χρειάζεται να υπηρετούν το στόχο της ανασύνταξης του κινήματος, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την πολιτική του. Έτσι θα ακυρώνεται η προσπάθεια της αστικής τάξης και των κομμάτων της να χειραγωγήσουν τους αγώνες, να τους υποτάξουν στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης και της αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη του Σαββάτου 23 Γενάρη 2016.

Αποπροσανατολισμός με δεκανίκια

Με άρθρο του στη χτεσινή «Αυγή», ο υπουργός Εργασίας προσπαθεί να δικαιολογήσει τ' αδικαιολόγητα. Με μισές αλήθειες, αποσιωπήσεις και μπόλικες δόσεις παραπληροφόρησης για την πρόταση της κυβέρνησης, επιχειρεί να κρύψει την αντιλαϊκή της ουσία και κυρίως το γεγονός ότι με αυτήν, στο «νέο μοντέλο» του Ασφαλιστικού ενσωματώνονται όλες οι αντιδραστικές ανατροπές των προηγούμενων κυβερνήσεων (περικοπές συντάξεων, αύξηση ορίων ηλικίας, συρρίκνωση κρατικής χρηματοδότησης και εργοδοτικών εισφορών), ενταφιάζεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της Ασφάλισης, περιορίζεται στο ελάχιστο η συμμετοχή του κράτους και οι πραγματικές εγγυήσεις που πρέπει να δίνει προς αυτήν και ανοίγει αντικειμενικά ο δρόμος για τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Για να επιτύχει το στόχο του, ο υπουργός επικεντρώνει το «ενδιαφέρον» του σκόπιμα μόνο στο ζήτημα της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών επιστημόνων και, σε μια προσπάθεια να κάμψει τις αντιδράσεις που εκδηλώνονται, αφήνει να εννοηθεί ότι το υπουργείο θα προχωρήσει σε διορθωτικές κινήσεις. Θέλοντας, μάλιστα, να δικαιολογήσει τις ληστρικές αυξήσεις στις εισφορές πολλών ελεύθερων επαγγελματιών, καταφεύγει στη γνωστή τακτική του «διαίρει και βασίλευε», ισχυριζόμενος ότι, αν αυτό δεν γινόταν, «θα ήταν σαν να θέλαμε να επιδοτούν οι εισφορές των μισθωτών τις συντάξεις των τελευταίων (σ.σ. των αυτοαπασχολούμενων)»!

***

Πρόκειται για αισχρό προβοκατόρικο ισχυρισμό, ψεύτικο πέρα για πέρα. Οι μισθωτοί δεν χρηματοδοτούν τα Ταμεία των ελεύθερων επαγγελματιών. Ομως, όλοι οι μισθωτοί, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών, των φτωχών και μεσαίων αγροτών, αλλά και των ΕΒΕ, χρηματοδοτούν με χίλιους δυο τρόπους, μέσα από τη σκληρή ταξική κρατική φορολογία και τα πάσης φύσεως χαράτσια, τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους. Γιατί, τελικά, το μεγάλο κεφάλαιο και μόνο αυτό είναι ο αποδέκτης από τη σκληρή φορολογία και την «αναδιανομή» που κάνει το αστικό κράτος σε όφελος των ισχυρών μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα διάφορα ΕΣΠΑ.

«Οχι πια μόνο οι μισθωτοί, όχι πλέον οι φτωχότεροι», είναι ο τίτλος του άρθρου του Γ. Κατρούγκαλου. Και αυτά λέγονται τη στιγμή κατά την οποία στους αγρότες, που, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, δεν μπορούν να επιβιώσουν, τριπλασιάζονται οι ασφαλιστικές εισφορές, ενώ επιβάλλεται μίνιμουμ εισφορών ακόμα και στην περίπτωση που ο ελεύθερος επαγγελματίας - επιστήμονας είναι άνεργος! Δεν την έπιασε την κυβέρνηση ο πόνος για τους φτωχούς. Επιχειρεί όμως να στρέψει τη μια επαγγελματική ομάδα ενάντια στην άλλη, να τους βάλει να σκοτωθούν για να μοιράσουν τη φτώχεια τους, για να βγει λάδι η ίδια και κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο που υπηρετεί η πρότασή της.

Ακόμα και η σχετική μείωση στις εισφορές που επέρχεται στους ελεύθερους επαγγελματίες και ΕΒΕ με ετήσιο εισόδημα μέχρι 10.000 ευρώ, είναι δώρον - άδωρον, αφού έτσι και αλλιώς είναι χαμένοι από την υψηλή φορολογία που τους επιβάλλεται, το τέλος επιτηδεύματος κ.λπ. Αλλά αυτό που δε λέει ο υπουργός είναι ότι αυτές οι σχετικές «μειώσεις» στις εισφορές τους, ενώ επί της ουσίας δεν αποτρέπουν τη χρεοκοπία τους, την ίδια στιγμή, με το νέο ασφαλιστικό μοντέλο, οδηγούν σε συντάξεις φτώχειας και μιζέριας. Γι' αυτό, άλλωστε, ο Γ. Κατρούγκαλος μιλάει μόνο για το ζήτημα των εισφορών, αποκρύπτοντας το γεγονός ότι όλοι οι ασφαλισμένοι, όλων των Ταμείων, με το κυβερνητικό τερατούργημα οδηγούνται σε συντάξεις που θα ισοδυναμούν με προνοιακά βοηθήματα.

***

Και ενώ η κυβέρνηση καταφεύγει σε τέτοια επικοινωνιακά τερτίπια, βούτυρο στο ψωμί της στρώνουν ορισμένες ηγεσίες συνδικαλιστικών οργάνων και φορέων ελεύθερων επαγγελματιών και επιστημόνων. Απ' αυτήν την άποψη, είναι χαρακτηριστική η προχτεσινή συνέντευξη των φορέων ενόψει της σημερινής κινητοποίησης, αλλά και οι σχετικές ανακοινώσεις τους.

Και εξηγούμαστε: Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η αύξηση των εισφορών στο Ταμείο τους (ΕΤΑΑ), που περιλαμβάνεται στην κυβερνητική πρόταση, όπως βέβαια συμβαίνει και με άλλους κλάδους (π.χ. ΟΓΑ), είναι ληστρική και ότι σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα χαράτσια και τη φορολογία εισοδήματος, καταντά εξοντωτική για χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες. Ομως, όποιος άκουγε τους εκπροσώπους των φορέων, θα νόμιζε πως η κυβερνητική πρόταση αφορά μόνο την αύξηση των εισφορών. Ολοι οι ομιλητές ανέπτυξαν το ίδιο θέμα. Και για τα υπόλοιπα που φέρνει η πρόταση της κυβέρνησης; Οι παροχές του νέου συστήματος; Το γεγονός ότι η σύνταξη εξαφανίζεται και μετατρέπεται σε προνοιακό επίδομα; Η κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της Ασφάλισης και η απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότησή της σε μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους; Κουβέντα για όλα αυτά...

Το αντίθετο, μάλιστα, έγινε. Ορισμένοι επέμειναν στην εξαίρεση του ΕΤΑΑ από τη δημιουργία του ενός υπερ-ταμείου, με το επιχείρημα ότι είναι «βιώσιμο», αναπαράγοντας τα παλιά συντεχνιακά σύνδρομα ότι είναι δυνατόν κάποιοι να τη γλιτώσουν... Αλλοι πάνε ακόμα παραπέρα και ζητάνε τη μετατροπή του σε επαγγελματικό Ταμείο, δηλαδή σε ιδιωτική Ασφάλιση (!)

Αλλά και η ίδια η «διαπραγμάτευση» που κάνουν οι ηγεσίες των φορέων με το υπουργείο Εργασίας, ο περιορισμός του ζητήματος των ανατροπών σε κάποια επιμέρους «λύση» για τις εισφορές στα «υψηλά» εισοδήματα, περισσότερο διευκολύνουν την κυβερνητική επίθεση, παρά την αποτρέπουν. Η «συντεχνιακή λογική», η υποτίμηση του γενικού χαρακτήρα της επίθεσης που χτυπά τους πάντες και κανέναν δεν εξαιρεί, αφαιρούν και δεν προσθέτουν στο γενικό ξεσηκωμό που πρέπει να συναντήσουν τα αντιλαϊκά σχέδια. Παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης και είναι «γραμμή ήττας». Το άρθρο του υπουργού Εργασίας, από μια άλλη σκοπιά, το επιβεβαιώνει...

Καβγάς για το πάπλωμα

Η προχτεσινή συνάντηση Τσίπρα - Μητσοτάκη και ο τρόπος που παρουσιάστηκε απ' τα αστικά ΜΜΕ είχαν τη σφραγίδα της αντίφασης στην οποία έχει περιέλθει το αστικό πολιτικό σύστημα. Οι βασικοί του «παίχτες», απ' τη μια, πρέπει να παρουσιάζουν εικόνα αντιπαλότητας, ώστε να τροφοδοτείται η συγκρότηση του νέου διπολισμού, απ' την άλλη, να καλλιεργούν την προοπτική της συναίνεσης ιδίως στα μείζονα προτάγματα του κεφαλαίου που αμφότεροι εκπροσωπούν, εκφράζοντας και μεταφέροντας κατά καιρούς στην πολιτική σκηνή και τις αντιθέσεις που εκδηλώνονται στους κόλπους του για διάφορα ζητήματα.

Έτσι, την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός έσπευδε να γνωστοποιήσει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης την ευαρέσκειά του για τη συνάντηση, γράφοντας πως «είναι ώρα μια νέα γενιά πολιτικών να αφήσει τη μικροπολιτική και να μιλήσει ειλικρινά για τα μεγάλα προβλήματα...», κύκλοι του Μεγάρου Μαξίμου φέρεται να έκαναν διαρροές για το περιεχόμενο της συζήτησης των δύο πολιτικών αρχηγών, που κατά τη ΝΔ δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, αλλά στην ανάγκη να τονώσει το ξεθωριασμένο «αριστερό» προφίλ του ο πρωθυπουργός. Βεβαίως, και οι διαρροές της ΝΔ ήταν στοχευμένες στην τόνωση του αντιπολιτευτικού προφίλ του νέου της αρχηγού.

Η σχετική κόντρα σήκωσε κάμποσο «κουρνιαχτό», ικανό να συγκαλύψει προσώρας τη στρατηγική σύμπλευση των δύο κομμάτων στον αντιλαϊκό στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, παρά τις όποιες διαφορές στον τρόπο επίτευξής του προβάλλουν. Το «γαϊτανάκι» των διαρροών και των απαντήσεων στις διαρροές άφησε να περάσει σε δεύτερο πλάνο η κατά βάση συμφωνία του Κυρ. Μητσοτάκη με τον Αλ. Τσίπρα σε ζητήματα που έχουν να κάνουν π.χ. με την προσαρμογή της Δημόσιας Διοίκησης στις ανάγκες του κεφαλαίου, με μέτρα ενίσχυσης της αποτελεσματικότητάς της στη διεκπεραίωση των υποθέσεών του, εξασφάλισης της συνέχειας κ.ά. 'Η με την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου ο Κυρ. Μητσοτάκης προεξόφλησε τη στήριξη του κόμματός του σε μια τέτοια διαδικασία, προτείνοντας στον Αλ. Τσίπρα «συνεργασία στην εκ βάθρων θεσμική μεταρρύθμιση της χώρας, μέσω μιας συνολικής αναθεώρησης του Συντάγματος».

Τα ζητήματα που ο πρόεδρος της ΝΔ φέρεται να έθεσε στον πρωθυπουργό, ως έκφραση προβληματισμού, κάλλιστα θα μπορούσε να τεθούν από τον Αλ. Τσίπρα. Σύμφωνα με τη ΝΔ, ο Κυρ. Μητσοτάκης «εξέφρασε την ανησυχία του για τη γενικότερη πορεία της χώρας (σ.σ.: της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας)» και εστίασε «στην παρατεταμένη ύφεση και τις επιπτώσεις της στην κοινωνία, την ανάπτυξη και την πραγματική οικονομία. Στην απώλεια επενδύσεων και την αδυναμία προσέλκυσης νέων. Στην κομματική διάβρωση του κράτους και των θεσμών».

Αλλά και στο Ασφαλιστικό ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν διαφώνησε με τις ανατροπές που φέρνει η κυβέρνηση. «Κουκούλωσε» κι αυτός το ταξικό περιεχόμενό τους και πέταξε το μπαλάκι της ευθύνης στη σημερινή κυβέρνηση, όπως κι αυτή το πετάει στις προηγούμενες.

Ο λαός έχει πείρα απ' τα καμώματα των αστικών κομμάτων. Άλλοτε ανεβάζουν τους τόνους, είτε στήνοντας καβγάδες περί όνου σκιάς είτε απηχώντας υπαρκτές αντιθέσεις στο εσωτερικό της αστικής τάξης, πάντως όχι για τα λαϊκά συμφέροντα, άλλοτε τα βρίσκουν είτε ψηφίζοντας μαζί αντιλαϊκούς νόμους στη Βουλή είτε ακόμα ακόμα και συγκυβερνώντας. Το παράδειγμα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι διδακτικό. Τα πρόσωπα μόνο αλλάζουν. Είναι όμως καιρός να αλλάξει στάση ο λαός, να τους γυρίσει την πλάτη.

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Πέμπτης 21 Γενάρη 2016

Η Ελλάδα, η «γεωγραφία» της και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος

«Η Ελλάδα μπορεί να παράσχει βάσεις για λογιστική υποστήριξη ή για επισκευές πλοίων στη Σούδα ή αλλού. Επίσης, drones και αεροσκάφη μπορούν να επιχειρούν από ελληνικές αεροπορικές βάσεις. Μπορείτε επίσης να συνεισφέρετε σε θέματα πληροφοριών καθώς η προσφυγική κρίση προσφέρει την ευκαιρία συγκέντρωσης πληροφοριών από τις συνεντεύξεις των ανθρώπων αυτών αλλά και τη χρήση βιομετρικών δεδομένων. Αν το ΝΑΤΟ αποφασίσει να στείλει αποστολή εκπαιδευτών στο Ιράκ, η Ελλάδα μπορεί να λάβει μέρος. Το σημαντικό είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει τη γεωγραφία της. Φανταστείτε αν λυθεί το Κυπριακό, τότε μαζί με την Κρήτη μπορούν να αποτελέσουν δύο πανίσχυρες βάσεις»!!!

Τάδε έφη, μιλώντας στο «Βήμα», Τζέιμς Σταυρίδης, Ελληνοαμερικανός, ναύαρχος ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, πρώην στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη και σήμερα πρύτανης της Σχολής Φλέτσερ για τη Νομική και τη Διπλωματία του Πανεπιστημίου Ταφτς της Βοστόνης, δίνοντας μιαν πλήρη εικόνα του τι παζαρεύουν η εγχώρια αστική τάξη, οι κυβερνήσεις της, και αυτή των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πόσο βαθύτερα πάνε να μπλέξουν το λαό στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς με στόχο τη γεωστρατηγική αναβάθμιση των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων, προκειμένου να διεκδικήσουν ένα κομμάτι από την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων.

***

Ο Σταυρίδης βρέθηκε στην Αθήνα προσκεκλημένος του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής» για μια ομιλία με τίτλο «Η διεθνής ασφάλεια τον 21ο αιώνα». Κατά την παραμονή του στην Αθήνα, συναντήθηκε, μεταξύ άλλων, με τον πρωθυπουργό, Αλ. Τσίπρα, όπως και με τον υπουργό Αμυνας, Π. Καμμένο, και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Ευ. Αποστολάκη.

Δεν χρειάζεται να θυμίσουμε ότι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αμυνας έχουν δημοσιοποιηθεί σχέδια να στηθεί νέα βάση του ΝΑΤΟ στην Κάρπαθο, με ταυτόχρονη παραμονή και επέκταση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων της λυκοσυμμαχίας στη Σούδα. Ο ίδιος ο Καμμένος δήλωνε χαρακτηριστικά ήδη από το καλοκαίρι: «Είμαστε έτοιμοι να παραχωρήσουμε εγκαταστάσεις, τις Ενοπλες Δυνάμεις μας, αλλά και μεγάλες βάσεις στην περιοχή του Νοτίου Αιγαίου, προκειμένου να διευκολύνουμε τις δυνάμεις της Συμμαχίας (σ.σ. του ΝΑΤΟ), ώστε να αναπτύξουν τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και να ασφαλίσουμε τους ενεργειακούς διαύλους και τον ενεργειακό εφοδιασμό».

Φρόντιζε, μάλιστα, να εξάρει τη ...«χρησιμότητα» της Κρήτης στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς: «Η Κρήτη, με τις εκτεταμένες υψηλής ποιότητας και επιχειρησιακής αξίας αεροναυτικές της εγκαταστάσεις και τις μοναδικές, σε συμμαχικό επίπεδο, εγκαταστάσεις ναυτικής εκπαίδευσης, υποστήριξης και επισκευών ναυτικών μονάδων και οπλικών συστημάτων, αποτελεί ένα, κομβικά τοποθετημένο, "γιγάντιο αεροπλανοφόρο". Ελέγχει τις θαλάσσιες εμπορικές και ενεργειακές οδούς, που συνδέουν τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα και αποτελεί την αιχμή του δόρατος του δυτικού κόσμου έναντι ενός διευρυνόμενου πεδίου αστάθειας, που περικλείει όλο και εντονότερα την ευρωπαϊκή ήπειρο»...

***

Επιπλέον, μία μόλις μέρα μετά τη δημοσίευση, την Κυριακή, της συνέντευξης του Σταυρίδη στο «Βήμα» και την επισήμανσή του ότι η ελληνική πλευρά μπορεί στον καταμερισμό του ΝΑΤΟ να «συνεισφέρει» στη συγκέντρωση πληροφοριών, ουσιαστικά ανακρίνοντας πρόσφυγες και μετανάστες, ο Ελληνας υπουργός Αμυνας έδινε, τη Δευτέρα, άλλη μια διαβεβαίωση από πλευράς κυβέρνησης ότι θα ανταποκριθεί και σε αυτό το αίτημα: «Στο επίπεδο των πληροφοριών, το επίπεδο πλέον των πληροφοριών για την τρομοκρατία, περνά στο επίπεδο των στρατιωτικών πληροφοριών και γι' αυτό, όπως ξέρετε, προχωράμε στην ίδρυση Υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας της Ελλάδος».

Πού θα «αξιοποιηθούν» όλα αυτά; Ο Σταυρίδης ήταν ξεκάθαρος στη συνέντευξή του. Π.χ. για τη Συρία τόνισε ότι «αναμφίβολα» θα χρειαστεί η αποστολή εκεί μιας «ειρηνευτικής δύναμης». Και γενικότερα για τη Μεσόγειο είπε: «Το ΝΑΤΟ πρέπει να αρχίσει να κάνει έναν ρεαλιστικό επιχειρησιακό σχεδιασμό για τον Νότο (...) Η Συμμαχία θα ασχοληθεί περισσότερο με θαλάσσια ζητήματα. Το μακρύτερο σύνορο που έχει το ΝΑΤΟ είναι η Μεσόγειος, ωστόσο δεν κάνει τις επενδύσεις που πρέπει για να επιχειρεί εκεί σε θάλασσα και αέρα. Το ΝΑΤΟ έχει ήδη αρχίσει να χρησιμοποιεί μη επανδρωμένα σκάφη για να επιτηρεί τη Μεσόγειο. Επιπλέον, πιστεύω ότι η Συμμαχία θα συμμετάσχει πιο ενεργά στον αγώνα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα στείλει 100.000 άνδρες, αλλά ίσως 10.000 άνδρες, που θα αναλάβουν την εκπαίδευση αρχικά των ιρακινών Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να ανακαταληφθεί η Μοσούλη και ίσως αργότερα των Κούρδων. Θα χρειαστεί ενίσχυση των ΝΑΤΟικών υποδομών, με μεγαλύτερη πρόσβαση σε βάσεις σε Ελλάδα, Ιταλία και Νότια Γαλλία. Τέλος, πρέπει να ενισχύσουμε τη συλλογή πληροφοριών. Δεν νομίζω ότι το ΝΑΤΟ έχει... ξυπνήσει ακόμη. Η προσφυγική κρίση και το Ισλαμικό Κράτος θα το αλλάξουν αυτό»...

Ολα τα παραπάνω συνηγορούν ότι ο λαός μας θα πρέπει να ανησυχεί ενεργά, παίρνοντας μέρος στην πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τη συμμετοχή της χώρας σε αυτούς.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News