ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Δράση με επίκεντρο την Κοινωνική Ασφάλιση, καλώντας τις γυναίκες σε ξεσηκωμό μπροστά στα αντιασφαλιστικά μέτρα, αναπτύσσουν οι δυνάμεις της ΟΓΕ. Για τη δραστηριότητα αυτή, το περιεχόμενο και τους στόχους της, η πρόεδρος της ΟΓΕ, Μαιρήνη Στεφανίδη, σημειώνει τα εξής: «Οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της ΟΓΕ βρίσκονται σε θέση μάχης, όπως και εκατοντάδες εργατικά σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, Συνταξιουχικά Σωματεία, Ενώσεις Αυτοαπασχολούμενων, Αγροτικοί Σύλλογοι και Φοιτητικοί Σύλλογοι, που παλεύουν με βάση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, κόντρα στις απαιτήσεις επιχειρηματικών ομίλων, κυβέρνησης, ΕΕ, για το δικαίωμα στην Κοινωνική Ασφάλιση», επισημαίνει η Μ. Στεφανίδη και συνεχίζει: «Συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις, τις παρεμβάσεις, τις παραστάσεις διαμαρτυρίας που γίνονται και θα κορυφωθούν το επόμενο διάστημα και με πανελλαδική πανεργατική απεργία. Συζητάμε με τις γυναίκες στους χώρους δουλειάς, στα νοσοκομεία, στους παιδικούς σταθμούς, στα εμπορομάγαζα, στις λαϊκές γειτονιές, μοιράζοντας την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας και αξιοποιώντας το πρόσφατο τεύχος του Δελτίου, το οποίο περιλαμβάνει στις σελίδες του άρθρο για την Κοινωνική Ασφάλιση. Οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της ΟΓΕ ήδη έχουν οργανώσει εκατοντάδες ενημερωτικές εκδηλώσεις».

Μάχη ζωτικής σημασίας για εργαζόμενες και άνεργες

Οπως εξηγεί, ο στόχος δεν περιορίζεται στην ενημέρωση γύρω από τα νέα μέτρα, αλλά ο πήχης έχει τεθεί αρκετά ψηλότερα: «Με τις δυνάμεις της και μέσα από την παραπάνω δραστηριότητα, η ΟΓΕ έχει στόχο να συμβάλει ώστε να φωτίζονται όλο και περισσότερες πλευρές γύρω από το τι σημαίνει Κοινωνική Ασφάλιση, γιατί αφορά κάθε γυναίκα.

Το πιο σημαντικό είναι το κριτήριο με βάση το οποίο οι γυναίκες πρέπει να κρίνουν τα κυβερνητικά σχέδια για το Ασφαλιστικό, που έσπευσαν να χειροκροτήσουν οι εργοδοτικές ενώσεις, η ΕΕ. Το κριτήριο αυτό δεν μπορεί να είναι μόνο πόσο περισσότερα θα χάσουν, πόσο αυξάνονται τα όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, πόσο μειώνονται οι συντάξεις, πόσο ψαλιδίζονται οι παροχές, από το ένα αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο στο άλλο. Το δικό μας κριτήριο πρέπει να είναι οι σημερινές, οι σύγχρονες ανάγκες μας, οι δυνατότητες που υπάρχουν να γίνουν πράξη. Δηλαδή, με βάση την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, μπορούμε να δουλεύουμε λιγότερες ώρες, με αξιοπρεπείς μισθούς και πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα, να συνταξιοδοτούμαστε οι γυναίκες στα 55 χρόνια και στα 50 όσες δουλεύουμε στα ΒΑΕ. Αυτή η λογική συγκρούεται με το κριτήριο που θέτουν οι εκμεταλλευτές του λαού, που αντιμετωπίζουν την Κοινωνική Ασφάλιση ως "κόστος" για το κράτος και την εργοδοσία.

Τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις που πρέπει να προσανατολίζουν την πάλη των γυναικών, βρίσκονται στην αντίπερα όχθη από τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Στην υπόθεση αυτή προσπαθεί η ΟΓΕ να βάλει τη σφραγίδα της. Για τις χιλιάδες άνεργες γυναίκες, τις εργαζόμενες με "μαύρη" εργασία και "πεντάμηνα" προγράμματα, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις χαμηλοσυνταξιούχους, ο αγώνας για την Κοινωνική Ασφάλιση είναι μάχη ζωής», καταλήγει.

Ιδιαίτερες πλευρές της αντιασφαλιστικής επίθεσης που αφορούν τις αυτοαπασχολούμενες και τις γυναίκες της υπαίθρου, αναδεικνύουν η Μαρία Φιλανταράκη και η Ρούλα Χαλάτση, μέλη του προεδρείου και του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας αντίστοιχα.

«Η υπέρογκη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σε συνδυασμό με τη φορολεηλασία, οδηγούν σε λουκέτο και ανεργία ή σε "μαύρη" εργασία ακόμα περισσότερες αυτοαπασχολούμενες. Αυτό φέρνει με μια φράση το νέο αντιασφαλιστικό "πακέτο"», εξηγεί η Μαρία Φιλανταράκη και προσθέτει: «Οι επιπτώσεις της ανασφάλιστης εργασίας είναι γνωστές σε πολλές γυναίκες που ήδη τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο κόστος των εισφορών και μένουν χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Οι προληπτικές και διαγνωστικές εξετάσεις, το φάρμακο και ο γιατρός πολλές φορές είναι απαγορευτικά για τις αυτοαπασχολούμενες και για τα παιδιά τους. Αυτή την κατάσταση αντιμετωπίζουν και οι γυναίκες συμβοηθούντα μέλη σε οικογενειακές επιχειρήσεις. Οι αυτοαπασχολούμενες, λοιπόν, που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει το "ξήλωμα" της Κοινωνικής Ασφάλισης, πρέπει να δώσουμε ηχηρό "παρών" στις κινητοποιήσεις».

Οσο για τις σημερινές ασφαλισμένες στον ΟΓΑ, η Ρούλα Χαλάτση υπογραμμίζει ότι πρώτες απ' όλους βρίσκονται ή απειλούνται να βρεθούν εκτός Ασφάλισης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη συνταξιοδότηση, την ασφάλιση και την υγειονομική τους περίθαλψη. «Αυτή τη στιγμή, το 40% των αγροτών είναι ανασφάλιστοι, ποσοστό που θα γιγαντωθεί με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών. Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία που να δίνουν μια εικόνα για το ποσοστό ανά φύλο. Η πείρα όμως των Συλλόγων Γυναικών της ΟΓΕ στην Καρδίτσα και σε άλλες περιοχές της ελληνικής υπαίθρου δείχνει ότι ο αριθμός των ανασφάλιστων γυναικών χτυπά "κόκκινο". Στο στόχαστρο βρίσκονται και οι νέοι άνθρωποι, γυναίκες και άντρες, που στράφηκαν τα τελευταία χρόνια σε αγροτικές εργασίες και καλλιέργειες», τονίζει. «Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η συνταξιοδότηση για τις ασφαλισμένες στον ΟΓΑ γίνεται ήδη στα 67 τους χρόνια, αλλά και τα εκρηκτικά προβλήματα στην Υγεία, με χωριά χωρίς Κέντρα Υγείας, αποψιλωμένα από προσωπικό και υποδομές. Οι Σύλλογοι της ΟΓΕ, όπως αυτοί της Καρδίτσας και της Σέκλιζας, ετοιμάζουν ανακοίνωση, προκειμένου να προχωρήσουμε σε πανεξόρμηση και πλατιά ενημέρωση των γυναικών της υπαίθρου, απευθύνοντας κάλεσμα οργάνωσης στους Συλλόγους Γυναικών της ΟΓΕ, στους Αγροτικούς Συλλόγους και στις αγροτικές κινητοποιήσεις που προετοιμάζονται».

Συναγερμός απέναντι στη νέα αντιασφαλιστική επίθεση

Στην ανακοίνωση - κάλεσμα η ΟΓΕ αναφέρει: «Εργαζόμενη, άνεργη, συνταξιούχε, αυτοαπασχολούμενη, γυναίκα της υπαίθρου, νέα γυναίκα. Η ΟΓΕ σε καλεί σε γενικό ξεσηκωμό για το δικαίωμά μας στην Κοινωνική Ασφάλιση, στη ζωή που αξίζει σε μας και τις οικογένειές μας! Με τη δική μας οργάνωση, να στείλουμε αποφασιστικό μήνυμα αγωνιστικής απάντησης στα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα!

Η πρόταση - σφαγείο των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν αφήνει καμιά μας απ' έξω. Ούτε τις σημερινές συνταξιούχους, ούτε τις αυριανές. Χτυπάει ιδιαίτερα τη νέα γενιά, τις νέες γυναίκες, που περιπλανιούνται από την ανεργία στην ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη δουλειά, με τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις.

Τσακίζει κυριολεκτικά τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης και τη μετατρέπει σε ατομική υπόθεση. Δεν αφορά μόνο τα συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα, αλλά συνδέεται άμεσα με τις παροχές Υγείας, Κοινωνικής Πολιτικής και Πρόνοιας. Αφορά την άδεια μητρότητας, ασθένειας, την προστασία από τον επαγγελματικό κίνδυνο, τις επαγγελματικές ασθένειες, από εργατικό ατύχημα, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κάθε μέλους της λαϊκής οικογένειας. Αυτές τις κατακτήσεις δεν μας τις χάρισαν. Είναι αποτέλεσμα σκληρών αγώνων.

Η νέα αντιασφαλιστική επίθεση όχι μόνο διατηρεί τις αιματηρές μειώσεις της τάξης του 40% που υπέστησαν οι συνταξιούχοι την τελευταία πενταετία, αλλά χειροτερεύει και τους όρους υπολογισμού και επανυπολογισμού των συντάξεων, οδηγώντας σε νέες περικοπές. Οχι μόνο νομιμοποιεί τους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους, αλλά προχωρά σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση.

Το "σπάσιμο" της κύριας σύνταξης, το τσάκισμα των επικουρικών και αναπηρικών συντάξεων, η σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ με βάση εισοδηματικά κριτήρια, είναι μόνο ορισμένες πλευρές της "χαριστικής βολής" που δίνεται στα ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα.

Με τις νέες προτάσεις της κυβέρνησης, οι γυναίκες της υπαίθρου, που δυσκολεύονται να πληρώσουν ακόμα και τις σημερινές ασφαλιστικές εισφορές, σταδιακά οδηγούνται μέχρι και σε τριπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών. Στην ίδια μοίρα βρίσκονται και οι αυτοαπασχολούμενες της πόλης.

Ηδη τρίβουν τα χέρια τους οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι επιχειρηματικοί όμιλοι στην Υγεία, με τον αντιασφαλιστικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

Είναι πρόκληση, κυβερνητικά στελέχη να επικαλούνται τη "βιωσιμότητα" των ασφαλιστικών ταμείων, όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αν κόπτονται τόσο πολύ, να επιστρέψουν τώρα όλα τα κλεμμένα, να αποδώσουν τις οφειλές κράτος και εργοδοσία.

Δεν τσιμπάμε στα ψέματά τους, που μιλάνε για "κοινωνική δικαιοσύνη". Εννοούν ισοπέδωση προς τα κάτω μισθών, συντάξεων, δικαιωμάτων, όπως έγινε και με την κατάργηση της πενταετούς διαφοράς στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών.

Προετοιμαζόμαστε για δυναμική απάντηση με απεργιακή κινητοποίηση, μαζί με εκατοντάδες φορείς (σωματεία, συλλόγους αυτοαπασχολούμενων, αγροτών, επιτροπές ανέργων, φοιτητικούς συλλόγους). Να τους κόψουμε το βήχα, δυναμώνοντας τους αγώνες μας για τις σύγχρονες ανάγκες μας».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Τις προτάσεις του βουλευτή Αλ. Τριανταφυλλίδη για δίδακτρα στη δημόσια εκπαίδευση καταδικάζει η ΟΓΕ.

Σε ανακοίνωσή της σημειώνει:

«Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τον "εθνικό διάλογο" που στήνει η κυβέρνηση, με στόχο να διασφαλίσει ότι οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΟΣΑ και των Μνημονίων θα εφαρμοστούν στην Παιδεία με την ευρύτερη δυνατή "συναίνεση".

Όχι μόνο δεν τους παρέχουμε τη συναίνεσή μας για να κατεδαφίσουν ό,τι έχει απομείνει όρθιο στη δημόσια και δωρεάν Παιδεία, αλλά θ’ αγωνιστούμε για να μην περάσει ο αντιλαϊκός τους οδοστρωτήρας.

Μέσω του βουλευτή της, η κυβέρνηση, που σφαγιάζει με "αριστερή" φρασεολογία τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, "στρώνει το χαλί" για την αύξηση των ταξικών φραγμών για τα κορίτσια και τα αγόρια των λαϊκών οικογενειών, με την επιβολή διδάκτρων στους μαθητές, υποστηρίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο η λαϊκή οικογένεια θα εξοικονομεί πόρους!

Καμιά έκπληξη δεν μας προξενούν οι "προτάσεις" αυτές. Η κυβέρνηση παίζει με ύπουλο τρόπο το αντιλαϊκό της παιχνίδι, αφού προσπαθεί με τις ενδοκομματικές και ενδοκυβερνητικές δήθεν κόντρες να θολώσει τα νερά σε σχέση με τις πραγματικές της προθέσεις.

Οι γυναίκες του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος θα σταθούμε απέναντι στη μετατροπή της μόρφωσης των παιδιών μας σε εμπόρευμα, και μάλιστα πανάκριβο. Αγωνιζόμαστε για ενιαία, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλες και όλους, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε αυτή».

Η άγρια κατάσταση που προϋπήρχε στους τόπους δουλειάς, με απληρωσιά πολλών μηνών, με απολύσεις, ατομικές συμβάσεις και τρομοκρατία, γίνεται ακόμα χειρότερη στο φόντο των τελευταίων εξελίξεων, με ευθύνη της κυβέρνησης.

Οι εργαζόμενοι, που πλήρωσαν την καπιταλιστική κρίση, καλούνται τώρα να πληρώσουν και τα «απόνερά» της, στην προσπάθεια της κυβέρνησης να διασφαλίσει τους καλύτερους δυνατούς όρους για την ανάκαμψη του κεφαλαίου.

Ετσι, χιλιάδες επιχειρήσεις, ακόμα και σε κλάδους που πλήγηκαν σχετικά λιγότερο από την κρίση, επικαλούνται τώρα την έλλειψη ρευστότητας και πρώτων υλών, για να δικαιολογήσουν «έκτακτα» μέτρα όπως «lock out», μη καταβολή των μισθών, υποχρεωτικές άδειες και άλλα.

Στην πραγματικότητα, μια κατάσταση που προκύπτει χωρίς καμιά ευθύνη των εργαζομένων, όπως είναι αυτή των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων μέσω των τραπεζών, τη φορτώνουν εξ ολοκλήρου στους εργαζόμενους, όπως φόρτωσαν προηγουμένως την κρίση.

Μάλιστα, αρωγός τους είναι η ίδια η κυβέρνηση, η οποία, παρά το γεγονός ότι γνωρίζει από επώνυμες και ανώνυμες καταγγελίες, το όργιο που εξελίσσεται στους τόπους δουλειάς, εξαντλείται σε υπενθυμίσεις προς την εργοδοσία ότι η εργατική νομοθεσία ισχύει και αυτή την περίοδο!

Ενα πράγμα είναι βέβαιο και πρέπει να το πάρουν σοβαρά υπόψη οι εργαζόμενοι: Τα μέτρα που επιβάλλει αυτές τις μέρες η εργοδοσία για να μετριάσει τη χασούρα από τους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων, μόνο «έκτακτα» δεν είναι.

Το κλίμα που διαμορφώνεται στους τόπους δουλειάς, συμβάλλει ώστε και στο άμεσο μέλλον, όλα αυτά που γίνονται τώρα στο όνομα των «έκτακτων συνθηκών» να αποκτήσουν μόνιμο χαρακτήρα.

Δηλαδή, να νομιμοποιηθεί πλήρως στις εργατικές λαϊκές συνειδήσεις ότι είναι δικαίωμα της εργοδοσίας να πληρώνει όποτε θέλει, να απολύει όπως τη βολεύει, να επιβάλλει άδειες και διευθέτηση του χρόνου εργασίας ανάλογα με τα σκαμπανεβάσματα της παραγωγής.

Στην ίδια μοίρα βρίσκονται και εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι. Δεν τους έφταναν οι πενιχρές συντάξεις, αλλά έρχονται από πάνω τα Ταμεία να τους καταβάλλουν μισή τη σύνταξη, από την οποία πάλι δεν μπορούν να πάρουν παρά ελάχιστα ευρώ!

Αν σκεφτεί κανείς ότι από αυτά τα χρήματα ζουν ολόκληρες οικογένειες χαμηλόμισθων και ανέργων, αντιλαμβάνεται ότι όσο περνάνε οι μέρες και οι συντάξεις ρέουν με το σταγονόμετρο, τα προβλήματα σε χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά θα μεγαλώνουν, με κίνδυνο να ξεμείνουν ακόμα και από βασικά αγαθά.

Συνολικά, η εργατική - λαϊκή οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με την άθλια κατάσταση που προϋπήρχε σε τομείς όπως η Υγεία και η Πρόνοια. Οι συνέπειες από την υποχρηματοδότηση και την πολιτική εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας, οξύνονται τώρα λόγω έλλειψης ρευστού.

Το δημοψήφισμα της Κυριακής, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, δεν πρόκειται να αντιστρέψει αυτήν την κατάσταση. Το αντίθετο θα συμβεί. Η επιθετικότητα της εργοδοσίας δεν πρόκειται να ανακοπεί, ούτε βέβαια τα Ταμεία θα «γεννήσουν» λεφτά για μισθωτούς και συνταξιούχους, για την Υγεία και τις δομές Πρόνοιας που παραπαίουν.

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται σε αυξημένη επαγρύπνηση, για να συμβάλει στην ανακούφιση των εργαζομένων και του λαού, να αποτρέψει αντεργατικές αποφάσεις της εργοδοσίας στο όνομα της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά.

Σε κλάδους όπου καλπάζουν τα κρούσματα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, όπως για παράδειγμα στον κλάδο των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής, η παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων είναι καθοριστική για να μη γενικευτεί το κλίμα του φόβου, που σιγοντάρει η στάση της κυβέρνησης.

Οι παρεμβάσεις αυτές χρειάζεται να πολλαπλασιαστούν τις επόμενες μέρες, όπου και όταν η εργοδοσία προσπαθεί να περάσει μέτρα σε βάρος των εργαζομένων με τη δικαιολογία ότι δεν έχει λεφτά, ή ότι δεν έχει πρώτες ύλες για να βάλει μπροστά τις μηχανές. Αυτές τις δύσκολες ώρες, οι εργαζόμενοι χρειάζονται ένα γερό αποκούμπι και κανείς άλλος δεν μπορεί να τους το δώσει, πέρα από το ΠΑΜΕ και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται σ' αυτό.

Το στόχο αυτό υπηρετεί το πλαίσιο πάλης που διαμόρφωσε από την πρώτη ώρα το ΠΑΜΕ απέναντι στην επιθετικότητα της εργοδοσίας και τις πλάτες που της κάνει η κυβέρνηση, μαζί με τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Αυτό το πλαίσιο πρόβαλλε η κινητοποίηση που έγινε την Παρασκευή στα γραφεία του ΣΕΒ, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν θα ανεχτεί το νέο αντεργατικό γιουρούσι που εξαπολύεται σε κλάδους και τόπους δουλειάς, με δικαιολογία την κατάσταση που δημιουργεί η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά.

Εκτός από την προσπάθεια να δημιουργηθούν αντιστάσεις εκεί που ξεσπά η εργοδοτική αυθαιρεσία, σε πρώτη προτεραιότητα βρίσκεται τώρα η ανάγκη να οργανωθεί η αλληλεγγύη, να μη βρεθεί κανένας μόνος του στη νέα κατάσταση που δημιουργείται και η οποία με βεβαιότητα θα χειροτερέψει για το λαό.

Το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, η ΟΓΕ και το ΜΑΣ πήραν την πρωτοβουλία και συγκρότησαν μια κεντρική επιτροπή για την οργάνωση της αλληλεγγύης, καλώντας τα εργατικά συνδικάτα και τους άλλους φορείς του κινήματος να πρωτοστατήσουν στη συγκρότηση αντίστοιχων επιτροπών αλληλεγγύης σε γειτονιές και τόπους δουλειάς.

Εκεί πρέπει να βρίσκει απάγκιο κάθε εργαζόμενος που τον «σχόλασαν» από τη δουλειά, με τη δικαιολογία ότι το εργοστάσιο δεν έχει πρώτη ύλη, ή ότι το κατάστημα δεν έχει πελάτες. Εκεί πρέπει να αναζητά βοήθεια, όχι μόνο υλική, ο συνταξιούχος που του λείπουν τα λεφτά για φάρμακα, ή για τα καθημερινά αγαθά.

Εκεί πρέπει να βρίσκει αποκούμπι η εργατική - λαϊκή οικογένεια που δεν βρίσκει τα απαραίτητα στο ράφι του σούπερ μάρκετ ή βρίσκεται αντιμέτωπη με την αισχροκέρδεια των βιομηχάνων και των εμπόρων, αν αρχίσουν να αυξάνουν οι ελλείψεις στην αγορά.

Γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία το κάλεσμα των φορέων της Κοινωνικής Συμμαχίας να ξεκινήσει άμεσα η καταγραφή των αναγκών στη γειτονιά, με προτεραιότητα την κάλυψη των αναγκών σε τρόφιμα, φάρμακα, παιδικές τροφές. Να οργανωθεί με σχέδιο η αλληλεγγύη σε δήμους, συνοικίες, σε εργοστάσια και βιομηχανικές ζώνες, σε κλάδους, σε σχολές, σχολεία, νοσοκομεία.

Ξεχωριστή σημασία έχει η παρέμβαση στα νοσοκομεία και στις δομές Πρόνοιας, όπου οι ελλείψεις, τεχνητές ή πραγματικές, μπορεί να αποβούν μοιραίες για τους τρόφιμους και τους ασθενείς. Το ΠΑΜΕ καλεί τα σωματεία και τις Λαϊκές Επιτροπές να αναλάβουν δράση, ώστε να εξασφαλιστούν πλήρεις υγειονομικές και προνοιακές υπηρεσίες από τα νοσοκομεία, το ΕΚΑΒ, τα Κέντρα Υγείας, τα ΠΕΔΥ, τα ιδρύματα Πρόνοιας για ΑμΕΑ, χρόνιους πάσχοντες, ηλικιωμένους, παιδιά.

Καλεί τους υγειονομικούς, τα σωματεία τους, τα σωματεία εργαζομένων άλλων κλάδων, τους συλλόγους ασθενών, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τις Λαϊκές Επιτροπές να συγκροτήσουν επιτροπές αλληλεγγύης και διεκδίκησης. Να μη λείψει από κανέναν ασθενή το φαΐ, το φάρμακο, η εξέταση που πρέπει να κάνει.

Ο αγώνας για την οργάνωση της αλληλεγγύης δεν είναι ξεκομμένος από την πάλη που συνεχίζεται για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για την υπογραφή ΣΣΕ, για την ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι και ο λαός την περίοδο της κρίσης.

Ο αγώνας αυτός χρειάζεται να συνδυαστεί με μια πλατιά και σε βάθος συζήτηση με τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, γύρω από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την πείρα τους και τις ίδιες τις εξελίξεις.

Ολα τα προηγούμενα χρόνια, έζησαν την προπαγάνδα για το «αντιμνημονιακό» και τα άλλα «εναλλακτικά» κινήματα, που θα άλλαζαν τάχα τη ζωή του προς το καλύτερο, δρομολογώντας πολιτικές εξελίξεις προς όφελος του λαού. Ακουγαν «έξω τα κόμματα, έξω τα συνδικάτα» από τους αγώνες και ότι η Ελλάδα, με καλύτερη διαπραγμάτευση, μπορεί να υπάρξει σαν ισότιμος εταίρος σε μια «δημοκρατική» ΕΕ που γίνεται ν' αλλάξει.

Ακουγαν, επίσης, πως το βάλσαμο είναι η καπιταλιστική ανάκαμψη και πως γι' αυτή αξίζει να υπομείνει κάθε θυσία. Πως τα δημοσιονομικά πλεονάσματα στην αρχή και στη συνέχεια η κυβερνητική εναλλαγή, θα έδιναν λύση στα οξυμένα λαϊκά προβλήματα.

Σήμερα, όλα αυτά καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος. Η διαπίστωση αυτή, η αποτύπωσή της πλατιά στη συνείδηση των εργαζομένων και του λαού, θα βοηθήσει να απελευθερωθούν νέες δυνάμεις, να δυναμώσει η ανασύνταξη του κινήματος, να ενισχυθεί το ρεύμα εκείνο στο κίνημα που παλεύει με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες του λαού, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τα κόμματά τους.

Στην έκδοση κοινής ανακοίνωσης για την 8 Μάρτη - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας προχώρησαν το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ και η ΟΓΕ.

Στην κοινή τους ανακοίνωση επισημαίνουν:

«8 Μάρτη - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Εργαζόμενες, άνεργες, αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες, μετανάστριες, νέες,

Ενώνουμε για άλλη μια φορά τη φωνή μας, γυναίκες και άντρες της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. Παίρνουμε τη σκυτάλη του αγώνα από τις ράφτρες και τις υφάντρες της Ν. Υόρκης, που στις 8 του Μάρτη του 1857, σήκωσαν ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης τους. Διεκδικούσαν λιγότερες ώρες στο εξαντλητικό ωράριο, ίσο μισθό για την ίση δουλειά με τους άντρες συντρόφους τους, καλύτερες συνθήκες εργασίας μέσα στις άθλιες φάμπρικες. Μας δείχνουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για την απελευθέρωση και τη χειραφέτηση μας από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

158 χρόνια μετά, μας ζητάνε να συμβιβαστούμε με "αξιοπρέπεια" στη μισή ζωή με τσακισμένα δικαιώματα. Να ξεχάσουμε τις κατακτήσεις, που μας πήραν πίσω τη περίοδο της κρίσης και στο όνομα του χρέους.

Να αποδεχτούμε την περικοπή του επιδόματος τοκετού για όσες γυναίκες γεννούν σε δημόσιο ή ιδιωτικό νοσοκομείο. Να ξεχάσουμε τη 5ετή διαφορά στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αντρών και γυναικών, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των γυναικών στα ΒΑΕ. Να διαγράψουμε από τη μνήμη μας τα επιδόματα ανεργίας και να συμβιβαστούμε με την ευέλικτη, ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη δουλειά με "ημερομηνία λήξης".

Η νέα συγκυβέρνηση μας καλεί να επενδύσουμε τις ελπίδες μας στις διαπραγματεύσεις μέσα στα δεσμά της ΕΕ. Η συμφωνία της με τους "θεσμούς" ( ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ = πρώην τρόϊκα) φέρνει νέα λίστα "μεταρρυθμίσεων".

Μας ζητάνε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το "λογαριασμό" των αντιλαϊκών πολιτικών και των νέων μέτρων. Η πολιτική της ΕΕ βρίσκεται στον αντίποδα των λαϊκών συμφερόντων, γιατί υπερασπίζεται την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Δεν είναι το "κοινό σπίτι" των εργαζομένων, των λαϊκών οικογενειών, αλλά των μονοπωλίων. Οι δικές μας απώλειες σε δικαιώματα και κατακτήσεις έγιναν κέρδη για τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Σήμερα, μας ζητούν νέες θυσίες για την ανάκαμψη των κερδών τους.

Η δική μας αξιοπρέπεια είναι ο αγώνας για τη ζωή που μας αξίζει!

Σήμερα οι νέες τεχνολογίες και η επιστήμη έχουν απογειώσει την παραγωγικότητα της εργασίας και όλες οι γυναίκες μπορούν να έχουν μια σταθερή και μόνιμη δουλειά, μισθό που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας, με εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ανάπτυξη δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών υγείας, παιδείας, πρόνοιας, με ελεύθερο χρόνο για τις γυναίκες και τις οικογένειες τους, που θα τον διαθέτουν στην κοινωνική δράση, σε πολιτιστικές ή αθλητικές δραστηριότητες για να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες κλίσεις και ανάγκες τους.

Οι δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα μπορούν να εξασφαλίσουν ουσιαστική προστασία της μητρότητας και αναγνώριση του κοινωνικού της ρόλου.

Οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών σηκώνουμε ψηλά τη σημαία του οργανωμένου αγώνα και υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα μας.

Έχουμε τη δύναμη της Κοινωνικής Συμμαχίας ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΟΓΕ, ΜΑΣ και δίνουμε καθημερινά τη μάχη που θα μας φέρει πιο κοντά σ’ ένα μέλλον χωρίς εκμετάλλευση, για αποδέσμευση από την ΕΕ των μονοπωλίων. Αυτός είναι ο δικός μας αγωνιστικός δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων, κοινωνικών αναγκών.

Συνεχίζουμε για τη ζωή που μας αξίζει και μας στερούν ΕΕ, κυβερνήσεις, μονοπώλια.

Μαχητικά διεκδικούμε:

Αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας

Μέτρα αναγνώρισης του κοινωνικού ρόλου της μητρότητας

Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

Πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα

Ελεύθερο χρόνο για εμάς και τις οικογένειές μας