Articles by "ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ"
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV
Twitter Facebook

12:30:00 μ.μ. , ,
Συνθήματα κατά των απολύσεων φωνάζουν έξω από το Μέγαρο Μαξίμου συμβασιούχοι των ΟΤΑ που πραγματοποιούν κινητοποίηση διαμαρτυρίας και απαιτούν μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους.
Δυνάμεις της Αστυνομίας τους επιτέθηκαν όταν προσπάθησαν να ανοίξουν πανό για να διαμαρτυρηθούν για τις χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων.
 «Πάρτε πίσω τις απολύσεις, στους ταξικούς αγώνες βρίσκονται οι λύσεις» και «Δέκα χιλιάδες απολύσεις μποναμάς του ΣΥΡΙΖΑ στις επιχειρήσεις» είναι κάποια από τα συνθήματα που φωνάζουν οι εργαζόμενοι στην κινητοποίηση που διοργάνωσαν ταξικά συνδικάτα και Επιτροπές Αγώνα Συμβασιούχων στους ΟΤΑ.
Το πανό που επιχείρησαν να ξεδιπλώσουν οι συμβασιούχοι της καθαριότητας και που στην κυριολεξία άρπαξαν οι αστυνομικές δυνάμεις ανέγραφε «Άμεση μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου».
«Φοβούνται ακόμη και αυτό το πανό. Δεν θέλουν να βλέπουν ούτε το σύνθημα με το αίτημα», σημείωσε ο Σπύρος Κωνσταντάς, πρόεδρος του Συνδικάτου ΟΤΑ Νομού Αττικής, σε δήλωσή του στα ΜΜΕ, έξω από το Μέγαρο Μαξίμου.
Σε δηλώσεις τους στα ΜΜΕ, συμβασιούχοι περιέγραψαν τη δεινή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει. Χαρακτηριστικά συμβασιούχος από το Δήμο Ζωγράφου σημείωσε: «Να τελειώνουν τα ημίμετρα. 2,5 χρόνια κοροϊδίας. Είμαι στη δουλειά από το 2015. Είμαστε εργαζόμενοι σε ομηρία. Αυτή είναι η καθημερινότητά μας. Δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε τη ζωή μας». Ενώ ένας συμβασιούχος, μέλος της Παναττικής Επιτροπής Συμβασιούχων, τόνισε: «Μας πετάει έξω. Είμαι 52 ετών. Θα αφήσει πολλούς συμβασιούχους απ' έξω η νομοθετική ρύθμιση. Στην οικογένειά μου, πέρα από το δικό μου εισόδημα, δεν υπάρχει κανένα άλλο». (Δείτε εδώ το video).
Twitter Facebook

10:00:00 π.μ. ,
Στις 19 Μάη ο υπουργός Υγείας έστειλε στην ΟΕΝΓΕ πρόταση για σχέδιο νόμου σχετικά με την «οργάνωση του χρόνου εργασίας των νοσοκομειακών γιατρών», με την οποία ενεργοποιεί τα προεδρικά διατάγματα που ενσωματώνουν τις ευρωενωσιακές Οδηγίες και διευθετούν το χρόνο εργασίας των γιατρών.
Ο πυρήνας του κυβερνητικού σχεδίου και της οδηγίας της ΕΕ είναι αντεργατικός διότι προωθεί την ανατροπή του σταθερού, ημερήσιου και εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας όλων των γιατρών που εργάζονται στις δημόσιες Μονάδες Υγείας, στα νοσοκομεία και στην ΠΦΥ και ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας τους. Πρόκειται για τη γνωστή από χρόνια επιδίωξη των επιχειρηματικών ομίλων και όλων των κυβερνήσεων των χωρών της ΕΕ για «διευθέτηση του χρόνου εργασίας».
Με την ανατροπή του σταθερού χρόνου εργασίας οι εργοδότες - είτε είναι οι επιχειρηματίες είτε το ίδιο το αστικό κράτος - εξασφαλίζουν ακόμα φτηνότερο εργατικό «κόστος», αφού κατανέμουν το χρόνο εργασίας, όταν, όπου και για όσο εκτιμούν ότι τους συμφέρει, σμπαραλιάζοντας τους όρους δουλειάς και ζωής των εργαζομένων. Με τον τρόπο αυτό οι εργοδότες μπορούν με τον ίδιο αριθμό εργαζομένων ή και λιγότερους να διασφαλίζουν ότι θα βγαίνει περισσότερη δουλειά, συνεπώς και περισσότερα κέρδη, ακόμα και αν δώσουν ως «κίνητρο» κάποιο επιπλέον ποσό ως αμοιβή ή ακόμα και αν μειώσουν το συνολικό, αλλά «διευθετημένο» χρόνο εργασίας.
Αυτήν την αντεργατική πολιτική ανέλαβε να προωθήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που επιχείρησαν, αλλά δεν ολοκλήρωσαν το «έργο». Και σε αυτόν τον τομέα η σημερινή κυβέρνηση βάζει τα δυνατά της, προκειμένου να εξαπατήσει τους γιατρούς αλλά και τους άλλους εργαζόμενους - διότι έρχεται και αυτών η σειρά - περιτυλίγοντας το αντεργατικό αυτό μέτρο με φιοριτούρες για δήθεν διασφάλιση του «σεβασμού των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών», της «ασφαλούς και ποιοτικής φροντίδας των ασθενών».
Σύμφωνα με τις ευρωενωσιακές οδηγίες ο υπολογισμός του εργάσιμου χρόνου δεν γίνεται με βάση το σταθερό, ημερήσιο 7ωρο, αλλά με βάση το μέσο όρο των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας σε διάστημα 4 μηνών, ο οποίος δεν πρέπει να ξεπερνά τις 48 ώρες τη βδομάδα μαζί με τις υπερωρίες. Οι 48 ώρες δεν είναι ο ανώτερος επιτρεπτός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, αλλά ο μέσος όρος. Δηλαδή ο εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει για κάποιες βδομάδες μέχρι και 78 ώρες, αρκεί να υπάρχει μειωμένο ωράριο τις επόμενες βδομάδες, ώστε να μην υπερβαίνει τον ανώτερο επιτρεπτό μέσο αριθμό ωρών...
Τον Δεκέμβρη του 2007 υπογράφηκε κλαδική συμφωνία μεταξύ της ΟΕΝΓΕ και του υπουργείου Υγείας, που προέβλεπε το απαράδεκτο καθεστώς των εφημεριών και των εξοντωτικών ωραρίων των νοσοκομειακών γιατρών. Η υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας είχε παρουσιαστεί από τους εκλεγμένους συνδικαλιστές όλων των παρατάξεων στη διοίκηση της ΟΕΝΓΕ σαν νίκη του κινήματος επειδή ανέστειλε προσωρινά την εφαρμογή των ΠΔ που διευθετούσαν το χρόνο εργασίας, σε αντίθεση με τους εκλεγμένους συνδικαλιστές της ΔΗΠΑΚ που αποκάλυψαν και σταθερά αντιπάλεψαν τη συμφωνία αυτή, που άφηνε εκτεθειμένους τους γιατρούς στην προοπτική εφαρμογής της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.
Με δεδομένη τη διαχρονική πολιτική της κρατικής υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης, την απουσία πρακτικά δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, το βάθεμα της εμπορευματικής λειτουργίας των δημόσιων Μονάδων Υγείας, χειροτέρευσαν δραματικά οι συνθήκες δουλειάς και περίθαλψης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για γιατρούς και ασθενείς (εντατικοποίηση, εξαντλητικά ωράρια, εξουθένωση των γιατρών, δραστικός περιορισμός του ελεύθερου χρόνου, υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στους ασθενείς, αύξηση της πιθανότητας ιατρικού λάθους, απλήρωτες εφημερίες). Ειδικά στα επαρχιακά νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας και στα Περιφερειακά Ιατρεία η κατάσταση είναι δραματική, με γιατρούς να εφημερεύουν μέχρι και 15 μέρες το μήνα.
Τα βασικά σημεία του κυβερνητικού σχεδίου παραπέρα ελαστικοποίησης
Τα βασικά σημεία της πρότασης του υπουργείου είναι τα εξής:
Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 48 ώρες. Ο υπολογισμός δε θα γίνεται ανά βδομάδα αλλά με περίοδο αναφοράς το τετράμηνο. Αυτό σημαίνει για παράδειγμα ότι ένας γιατρός μπορεί να εφημερεύει για πάνω από ένα μήνα ή και περισσότερο, όλες τις καθημερινές, δωδεκάωρα.
Για πρώτη φορά επιχειρείται η νομοθέτηση του «opt out», δηλαδή με ατομική συναίνεση του γιατρού να αυξάνεται ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας από 48 στις 60 ώρες! Με δεδομένα τα προβλήματα από την υποστελέχωση σε γιατρούς και άλλους υγειονομικούς και με την απειλή της «αξιολόγησης», η ατομική συναίνεση μόνο τυπικό χαρακτήρα θα έχει. Τα φαινόμενα αυταρχισμού και αυθαιρεσίας, τα «εντέλλεσθε» που δίνουν και παίρνουν, οι πιέσεις διευθυντών και διοικήσεων, είναι οι «προάγγελοι» αυτών που πρόκειται να συμβούν, με την υπονόμευση της συλλογικής διαπραγμάτευσης μέσω των συνδικαλιστικών οργάνων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η «ελεύθερη» συναίνεση του γιατρού μόνο σαν κακόγουστο αστείο μπορεί να εκληφθεί. Από τη μια ο υπουργός Υγείας προπαγανδίζει ότι η «οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών» αποσκοπεί στην προστασία της υγείας και των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών, και από την άλλη τους καλεί «εθελοντικά» να τα απεμπολούν! Πώς θα καλύψει η κυβέρνηση τα τεράστια κενά που θα δημιουργηθούν - σε βάρος των ασθενών - από τη δικαιολογημένη άρνηση των γιατρών να δουλεύουν 60 και πάνω ώρες τη βδομάδα; Με τις «προσλήψεις» που δεν φτάνουν να αντικαταστήσουν ούτε αυτούς που συνταξιοδοτούνται;
Η «εξαίρεση» του 60ωρου θα αποτελεί τον κανόνα. Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι αυτό θα έχει ισχύ για 3 χρόνια, μέχρι να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις, είναι υποκριτικός, με δεδομένα τα μνημόνια διαρκείας, τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούν τη μείωση των δαπανών για Παιδεία, Υγεία και Πρόνοια, την εμπέδωση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής.
Στο σχέδιο νόμου, ως χρόνος εργασίας ορίζεται ο χρόνος κατά τον οποίο ο γιατρός βρίσκεται στο χώρο εργασίας. Προκύπτει αβίαστα ότι π.χ. η εφημερία ετοιμότητας, σε περίπτωση που δεν χρειαστεί να πάει ο γιατρός στο νοσοκομείο, δεν συμπεριλαμβάνεται στο χρόνο εργασίας. Ενώ βρίσκεται σε επιφυλακή για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ανά πάσα ώρα και στιγμή, θα θεωρείται ότι «αναπαύεται» και ενδεχομένως να μην πληρώνεται. Ετσι, παρόλο που προς το παρόν δεν ενσωματώνονται οι προβλέψεις της «έκθεσης Σέρκας», ανοίγει ο «ασκός του Αιόλου» για το σπάσιμο του χρόνου εργασίας σε επόμενη φάση, σε «ενεργό» και «ανενεργό».
Προβλέπεται ότι «σε περίπτωση μείωσης ή απώλειας» της προβλεπόμενης εβδομαδιαίας ανάπαυσης λόγω υπερωρίας χορηγείται ισοδύναμος αντισταθμιστικός χρόνος μέσα στις επόμενες 14 μέρες. Κανένας όμως «ισοδύναμος, αντισταθμιστικός χρόνος», μέρες μετά, δεν μπορεί να αντισταθμίσει τη συσσωρευμένη κούραση, την πρόωρη φθορά της υγείας.
Προβλέπεται ότι με υπουργική απόφαση θα μπορούν να ορίζονται τα Κέντρα Υγείας και οι Μονάδες Υγείας των ΔΥΠΕ που θα λειτουργούν σε 24ωρη βάση. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν περιοχές στις οποίες το βράδυ δεν θα υπάρχει κανένας γιατρός για τα επείγοντα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζονται στην ΠΦΥ.
Το νομοσχέδιο δεν χωράει βελτιώσεις, μόνη επιλογή η συνολική απόρριψή του
Συμπερασματικά, το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης ελαστικοποιεί παραπέρα το χρόνο εργασίας, σμπαραλιάζει κάθε κανονικότητα στο ωράριο, «απορρυθμίζει» κυριολεκτικά τη ζωή των γιατρών. Η ανάγκη για ξεκούραση, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο, για την αναγκαία καλή φυσική και ψυχική κατάσταση των γιατρών, βασική προϋπόθεση για να παράσχουν τις υπηρεσίες τους στους ασθενείς με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υπονομεύονται.
Η αυστηρή προσήλωση όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, και της σημερινής, στις αντιδραστικές ευρωενωσιακές οδηγίες που διευθετούν το χρόνο εργασίας, θα οδηγήσει σταδιακά στην ενσωμάτωση όσων αντιδραστικών ρυθμίσεων έχουν απομείνει, με αύξηση σε μία πορεία της περιόδου υπολογισμού του μέσου εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας από τους 4 στους 6 μήνες και στον 1 χρόνο, την κλιμακωτή επέκταση της εργάσιμης βδομάδας από 48 σε 65 μέχρι και 78 ώρες, την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς με την καθιέρωση της διαίρεσης του χρόνου εργασίας σε ενεργό και ανενεργό (εφημερία ετοιμότητας).
Το νομοσχέδιο - έκτρωμα δεν χωράει βελτιώσεις. Μία επιλογή έχουμε: Την απόρριψη στο σύνολο του.
Θέση αρχής η υπεράσπιση του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, χωρίς καμία μορφή διευθέτησης, στον αντίποδα των ευρωενωσιακών Οδηγιών και των ΠΔ.
Διεκδικούμε:
ü Σταθερό ημερήσιο 6ωρο, 5ήμερο, 30ωρο, με μία εφημερία τη βδομάδα, με ρεπό την επόμενη μέρα και επαρκή χρόνο ανάπαυσης κατά τη διάρκεια της εφημερίας.
ü Λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας των γιατρών από την πρόσθετη επιβάρυνση που οφείλεται στην υπερωριακή απασχόληση.
ü Ενταξη των γιατρών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά με κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος στα 55 για τους άντρες και στα 50 για τις γυναίκες.
ü Οι εφημερίες να υπολογίζονται ως συντάξιμος χρόνος.
ü Μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και άλλων υγειονομικών και υποστηρικτικού προσωπικού. Μονιμοποίηση όλων των επικουρικών, κατάργηση όλων των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
ü Επαναφορά των αποδοχών στο ύψος που ήταν πριν τις περικοπές και διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων.
ü Πλήρη χρηματοδότηση όλων των δημόσιων Μονάδων Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό και δωρεάν παροχή όλων των υπηρεσιών στο λαό, χωρίς περικοπές, πλαφόν και συν-πληρωμές.
Η πρότασή μας για το ωράριο των γιατρών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θέση μας για την ανάπτυξη ενός αποκλειστικά κρατικού, δωρεάν συστήματος Υγείας - Πρόνοιας σε όλα τα επίπεδα, πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο, τριτοβάθμιο. Είναι η μοναδική πρόταση που ανταποκρίνεται συνδυασμένα τόσο στις ανάγκες των γιατρών για ανθρώπινα ωράρια και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, όσο και στις ανάγκες των ασθενών για υψηλού επιπέδου, σύγχρονες και απολύτως δωρεάν υπηρεσίες Υγείας για όλο το λαό.
Η οργάνωση και ανάπτυξη της πάλης για τη διεκδίκηση λύσης στα οξυμένα προβλήματα στην Υγεία πρέπει να εντάσσεται στην προοπτική βαθύτερων κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών, για μια ανάπτυξη που θα έχει σαν κριτήριο την τεράστια δυνατότητα της επιστήμης, της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας να τίθενται στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Σε αυτές τις συνθήκες μπορούν να διασφαλιστούν τα εργασιακά, κοινωνικά και επιστημονικά δικαιώματα των γιατρών και να ολοκληρωθούν σαν επιστήμονες.


Αφροδίτη Ρέτζιου
Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ),μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΠΑΜΕ
Twitter Facebook

3:54:00 μ.μ. ,
Αποκαλυπτική απάντηση της Κομισιόν σε Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τις ομαδικές απολύσεις και τη γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων
Τη «μερική ανεργία», ως μια «νέα» μορφή υποαπασχόλησης, σερβίρει για «φάρμακο» στους απολυμένους εργάτες, και μάλιστα ως «ομαλή προσαρμογή της αγοράς εργασίας», η Κομισιόν, δίπλα στις τόσες μορφές «ευελιξίας» που προωθεί συστηματικά σε όλα τα κράτη - μέλη της η ΕΕ.
Επιβεβαιώνοντας μάλιστα ότι στόχος της παραπέρα ενίσχυσης της εργασιακής «ευελιξίας» είναι η θωράκιση των κερδών και της ανταγωνιστικότητας του ευρωενωσιακού κεφαλαίου, η Κομισιόν σε απάντησή της σε σχετική Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, χαρακτηρίζει ανοιχτά τη «μερική ανεργία» «αποτελεσματικό εργαλείο» για «να βελτιωθεί η οικονομική ανθεκτικότητα»...
Ενίσχυση της δουλειάς - λάστιχο, «βάσει των αναγκών των επιχειρήσεων»
Το «νέο φρούτο» της «μερικής ανεργίας», που αποτελεί και αυτό άλλο ένα εργαλείο στην προσπάθεια του κεφαλαίου να εκμεταλλεύεται με ακόμα πιο λυμένα χέρια τους εργάτες όσο και όποτε θέλει, περιλήφθηκε στο πόρισμα της «επιτροπής εμπειρογνωμόνων» που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είχε συστήσει από κοινού με τα ευρωενωσιακά όργανα, προκειμένου να γνωμοδοτήσει για τα Εργασιακά, ενόψει του νέου γύρου αντεργατικής επίθεσης στο πλαίσιο της δεύτερης «αξιολόγησης».
Υπενθυμίζεται πως το πόρισμα της «επιτροπής εμπειρογνωμόνων» - το οποίο παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως «όπλο» στα παζάρια της με το κουαρτέτο - ειδικότερα για το ζήτημα των ομαδικών απολύσεων μεταξύ άλλων σημείωνε πως «οι ομαδικές απολύσεις θα πρέπει να ρυθμίζονται λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία τους ως ένα λειτουργικό εργαλείο για την προσαρμογή των επιχειρήσεων σε περιόδους κρίσης». Μάλιστα, με στόχο τη νομιμοποίηση και παραπέρα επέκταση της «ευελιξίας», πρότεινε ως μέτρο την «εργασία μειωμένου ωραρίου», δήθεν ως αντίβαρο στις ομαδικές απολύσεις, σημειώνοντας πως αυτή η εργασία «πρέπει να είναι ευέλικτη βάσει των υπαρχουσών αναγκών της επιχείρησης», όταν αυτή βρεθεί σε «οικονομική δυσχέρεια», φτάνοντας μέχρι και τις μηδέν ώρες (!), αρκεί ο εργαζόμενος «να λαμβάνει επίδομα ανεργίας από το Δημόσιο ή το σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης για τις ώρες που δεν μπόρεσε να εργαστεί», αν αυτές υπερβαίνουν ένα όριο.
Την αντεργατική αυτή πρόταση έσπευσε να υιοθετήσει η κυβέρνηση, με δηλώσεις τόσο του προηγούμενου όσο και της σημερινής υπουργού Εργασίας...
Η Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ
Τα παραπάνω αναδείκνυε η Ερώτηση που κατέθεσε προς την αρμόδια επίτροπο της Κομισιόν ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης, σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Το ίδιο το πόρισμα παρουσιάζει τις ομαδικές απολύσεις ως "εργαλείο της ελευθερίας μιας επιχείρησης να προσαρμόζεται σε καταστάσεις ολικής ή μερικής παύσης των δραστηριοτήτων της, όσο και σε καταστάσεις οικονομικών δυσχερειών, που απαιτούν την αναδιοργάνωση και επείγοντα μέτρα μείωσης του κόστους". Ξεκαθαρίζει, επίσης, ότι "η νομοθεσία δεν θα πρέπει να εμποδίζει απαραίτητα τις ομαδικές απολύσεις, αλλά μάλλον να επιβάλλει ορισμένες διαδικασίες", κυρίως προς την κατεύθυνση της "μείωσης του κοινωνικού αντίκτυπου" των απολύσεων, ενώ ζητά "να υπάρχει ένα κοινό καθεστώς για όλα τα είδη των απολύσεων για οικονομικούς λόγους", προτείνοντας ως αντιστάθμισμα τη γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας».
«Στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων», τόνιζε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, «το πόρισμα λύνει τα χέρια της εργοδοσίας δίνοντάς της τη δυνατότητα είτε ομαδικών απολύσεων είτε ελαστικών μορφών εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται αντιμέτωποι είτε με την ανεργία είτε με δουλειά - λάστιχο για ψίχουλα».
...και η αποκαλυπτική απάντηση της Κομισιόν
Απαντώντας στην Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, η επίτροπος Απασχόλησης, Μ. Τίσεν, όχι μόνο υιοθετεί την πρόταση των «εμπειρογνωμόνων», αλλά ξεδιπλώνει όλο το αντεργατικό περιεχόμενο των «προγραμμάτων μερικής ανεργίας».
Αφού αναπαράγει την «επισήμανση» του «πορίσματος» ότι «οι υφιστάμενες ρυθμίσεις μερικής ανεργίας στην Ελλάδα είναι υπερβολικά περιοριστικές και/ή δεν προβλέπουν αντικατάσταση του εισοδήματος των εργαζομένων για τις ώρες εργασίας που δεν εργάστηκαν», αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι τα ορθά σχεδιασμένα προγράμματα μερικής ανεργίας μπορούν να είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την ομαλή προσαρμογή της αγοράς εργασίας, για να αποτραπεί η απώλεια της εργασίας και να βελτιωθεί η οικονομική ανθεκτικότητα».

Κάπως έτσι, με κριτήριο την «οικονομική ανθεκτικότητα» των ευρωενωσιακών μονοπωλίων, από τη μερική απασχόληση φτάνουμε στη... «μερική ανεργία» - δύο πλευρές του ίδιου αντεργατικού νομίσματος. Επιβεβαιώνεται ανάγλυφα ο βαθιά αντιλαϊκός χαρακτήρας του περιβόητου «ευρωπαϊκού κεκτημένου» που διαφημίζει συνεχώς η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και το γεγονός ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης όχι μόνο δεν εξανθρωπίζεται αλλά γίνεται όλο και πιο αντιδραστικό, όλο και πιο επικίνδυνο για τους εργαζόμενους και τους λαούς.
Twitter Facebook

10:42:00 π.μ.
«Δεν είναι τυχαίο ότι η περίοδος για την οποία ελέγχεται η "Novartis" στην Ελλάδα, συμπίπτει με την αναμόρφωση της νομοθεσίας για τα γενόσημα φάρμακα και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις φαρμακοβιομηχανίες, για το πώς θα διανέμεται η κρατική φαρμακευτική δαπάνη, με δεδομένο και τον εξαγωγικό προσανατολισμό. Αυτή, λοιπόν, είναι η ουσία και όχι η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να αποκαταστήσει τον "υγιή ανταγωνισμό" στη φαρμακοβιομηχανία», επισημαίνει η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Φάρμακο σχετικά με την υπόθεση «Novartis».
Αναφέρει συγκεκριμένα:
«Μετά τη "Siemens", τη "Volkswagen", την "Apple", ακόμα ένα σκάνδαλο "αποκαλύπτεται" και "συγκλονίζει" για άλλη μια φορά την "ηθική" του καπιταλιστικού κόσμου. Πρόκειται για τη "NOVARTIS", το πολυεθνικό μεγαθήριο στο χώρο του φαρμάκου, που κατηγορείται για το χρηματισμό γιατρών, προκειμένου να συνταγογραφούν τα δικά της φάρμακα έναντι των ανταγωνιστών της, ακόμα και για "επηρεασμό" τμημάτων του κρατικού μηχανισμού για την τιμολόγηση των φαρμάκων.
Οι κάθε λογής υπηρέτες και απολογητές του βάρβαρου και εκμεταλλευτικού κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής σπεύδουν με τη ρομφαία της κάθαρσης και αντιπαρατίθενται για το ποιος είναι ικανότερος να ξεπλύνει αυτό το σύστημα που από τη φύση του γεννά τη διαφθορά. Πρώτη και καλύτερη η κυβέρνηση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί πολιτικά την υπόθεση, προβάλλοντας την αποφασιστικότητά της να "βάλει τάξη" στον ανταγωνισμό ανάμεσα στα μονοπώλια του Φαρμάκου και να "εξορθολογίσει" παραπέρα τις κρατικές δαπάνες για την Υγεία, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση την καταγγέλλει ότι καθυστέρησε να ασχοληθεί με το σκάνδαλο.
Για μια ακόμα φορά, η αντιπαράθεση αυτών των δυνάμεων συσκοτίζει την αλήθεια και κρύβει την ουσία που δεν είναι άλλη από την εμπορευματοποίηση της Υγείας και του Φαρμάκου. Η Υγεία και το Φάρμακο αποτελούν πολύτιμα κοινωνικά αγαθά που στον καπιταλισμό είναι πανάκριβα και κερδοφόρα εμπορεύματα στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτοί καθορίζουν, με μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία τους και όχι τις λαϊκές ανάγκες, ποια φάρμακα, σε ποιες ποσότητες και αν θα παραχθούν και θα διακινηθούν. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν αφήσει νοσοκομεία και ασθενείς χωρίς φάρμακα, επειδή δεν ικανοποιούνται οι οικονομικές τους απαιτήσεις, που αποσύρουν αποτελεσματικά φάρμακα επειδή οι τιμές τους δεν είναι "ικανοποιητικές", που δεν κυκλοφορούν φάρμακα οικονομικά "ασύμφορα". Αυτοί συνδιαμορφώνουν με τις εκάστοτε κυβερνήσεις τις τιμές των φαρμάκων στη βάση των συμφερόντων τους. Στη χώρα μας, και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει τη φαρμακοβιομηχανία ως βασικό συνομιλητή, ως έναν από τους κλάδους - "ατμομηχανές" της καπιταλιστικής ανάπτυξης, διαμορφώνει γι' αυτήν ευνοϊκό έδαφος επενδύσεων, εκπρόσωποι των φαρμακοβιομηχάνων βρίσκονται σε όλες τις σημαντικές συναντήσεις που αφορούν οικονομικές συμφωνίες - συνεργασίες, μέσα και έξω από τη χώρα.
Το μεγάλο κεφάλαιο ελέγχει την έρευνα και βγάζει τεράστια κέρδη από την παραγωγή και τη διακίνηση του Φαρμάκου, καθώς και από την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Υγεία. Έτσι στρώνεται το έδαφος στα πολυεθνικά μεγαθήρια να εξαγοράζουν μερίδα των γιατρών και να τους μετατρέπουν σε πλασιέ των επιχειρηματικών τους συμφερόντων.
Όλα αυτά στα πλαίσια του διαρκούς και ανελέητου κυνηγιού του κέρδους και του ακόμα πιο ανελέητου επιχειρηματικού ανταγωνισμού ανάμεσα σε μονοπωλιακά μεγαθήρια, που χρησιμοποιούν όλες τις "νόμιμες" και "παράνομες" μεθόδους για να καταλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο στην παγκόσμια αγορά.
Ο μεταξύ τους πόλεμος παίρνει διάφορες μορφές, και αξιοποιεί διάφορα μέσα, οικονομικά, πολιτικά, ακόμα και στρατιωτικά. Συνδέεται με ευρύτερα και ακόμα μεγαλύτερα συμφέροντα, ενεργοποιεί ολόκληρα κράτη, στην προσπάθεια να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των μονοπωλίων τους.
Στην περίπτωση της φαρμακοβιομηχανίας, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι κονταροχτυπιούνται για την "πίτα" του 1,5 τρισ. δολαρίων της παγκόσμιας φαρμακευτικής δαπάνης. Αυτός ο ανταγωνισμός οξύνεται ακόμα περισσότερο, όταν οι αστικές κυβερνήσεις παίρνουν περιοριστικά μέτρα, προκειμένου να θωρακίσουν συνολικά την τάξη των κεφαλαιοκρατών, σε περιόδους καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο ότι η περίοδος για την οποία ελέγχεται η "NOVARTIS" στην Ελλάδα, συμπίπτει με την αναμόρφωση της νομοθεσίας για τα γενόσημα φάρμακα και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις φαρμακοβιομηχανίες για το πώς θα διανέμεται η κρατική φαρμακευτική δαπάνη, με δεδομένο και τον εξαγωγικό προσανατολισμό.
Αυτή, λοιπόν, είναι η ουσία και όχι η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να αποκαταστήσει τον "υγιή ανταγωνισμό" στη φαρμακοβιομηχανία, όπως διατείνονται τα έντυπα που τη στηρίζουν ή άλλες δυνάμεις που κόπτονται για την "υγιή επιχειρηματικότητα".
Στη βάση αυτή, καλεί η ΟΕΦΣΕΕ τους εργαζόμενους του κλάδου αλλά και συνολικά τους εργαζόμενους και τους βιοπαλαιστές να εκτιμήσουν και να τοποθετηθούν απέναντι και σε αυτό το "σκάνδαλο NOVARTIS". Κανένας εργαζόμενος να μην ταυτιστεί με την εταιρεία και όσα εξελίσσονται σε αυτή, να απορρίψει κάθε προσπάθεια τέτοιου είδους, είτε προέρχεται από την εργοδοσία, είτε από τους διάφορους υποστηριχτές και απολογητές της. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμιά σχέση με τα εργοδοτικά σχέδια και μεθόδους, δε μοιράζονται τα κέρδη, αντίθετα η εργοδοσία εκμεταλλεύεται τη δουλειά τους για να κερδοφορεί και η εκμετάλλευση αυτή ολοένα και αυξάνεται.
Επομένως, μπροστά και σε αυτές τις εξελίξεις, κριτήριο των εργαζόμενων πρέπει να είναι οι δικές τους ανάγκες, η ζωή τους, το δικαίωμά τους στη μόνιμη και σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς όρους και συνθήκες.
Κριτήριο, επίσης, για όλους τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, πρέπει να είναι η δυνατότητα που υπάρχει σήμερα για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία για όλους και στα πλαίσια αυτά, φάρμακο που θα διατίθεται δωρεάν σε όσους το χρειάζονται. Με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε Υγεία - Φάρμακο, με το φάρμακο να ερευνάται, να ελέγχεται, να παράγεται και να διατίθεται από ενιαίο κρατικό φορέα.
Η προοπτική να απαλλαγούμε από αυτούς που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και εκμεταλλεύονται την εργατική μας δύναμη και τα κοινωνικά αγαθά για τα κέρδη τους είναι ρεαλιστική και αναγκαία. Τότε μόνο τα κοινωνικά αγαθά θα αντιμετωπίζονται ως τέτοια, μόνο τότε θα είναι εξασφαλισμένη η δουλειά και τα δικαιώματά μας, μόνο τότε οι ικανότητές μας θα αξιοποιούνται προς όφελος της κοινωνίας.
Ας προσανατολίσουμε, λοιπόν, την πάλη μας σε αυτή την προοπτική!»
Twitter Facebook

2:54:00 μ.μ.
Το γεγονός ότι η συμφωνία «Μαρινόπουλου» - «Σκλαβενίτη» δεν διασφαλίζει τις θέσεις εργασίας και τους όρους εργασίας και αμοιβής των εργαζομένων αναδεικνύει η κοινή παρέμβαση των 15 σωματείων στο δικαστήριο
Απλήρωτοι ήδη για το μήνα Δεκέμβρη και συνολικότερα «στον αέρα» βρίσκονται χιλιάδες εργαζόμενοι στο «Μαρινόπουλο» για μια ακόμα φορά. Απέναντι στην κατάσταση αυτή, το Σωματείο Εργαζομένων στις Επιχειρήσεις του ομίλου «Μαρινόπουλος» στη Βόρεια Ελλάδα και οι Επιτροπές Αγώνα των εργαζομένων που έχουν δημιουργηθεί στην Αττική, καλούν τους εργαζόμενους σε αγωνιστική ετοιμότητα μπροστά σε κάθε πιθανό ενδεχόμενο.
Οπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή του, το Σωματείο Εργαζομένων «Μαρινόπουλου» Β. Ελλάδας επικοινώνησε τις προηγούμενες μέρες με την εταιρεία, οι εκπρόσωποι της οποίας «δήλωσαν ότι η μισθοδοσία δεν καταβλήθηκε διότι εξαντλήθηκαν τα χρήματα της "ενδιάμεσης τραπεζικής χρηματοδότησης"». Παράλληλα, η εργοδοσία επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία πως αν δεν δημοσιευθεί η οριστική απόφαση του δικαστηρίου για την επιχειρηματική συμφωνία «Μαρινόπουλου» και «Σκλαβενίτη», δεν γνωρίζει «εάν και πότε θα καταβάλει τους μισθούς».
«Απαιτούμε την άμεση καταβολή του μισθού Δεκεμβρίου» είναι η απάντηση του Σωματείου, που ξεκαθαρίζει: «Δεν είμαστε ούτε συνέταιροι, ούτε μέτοχοι της εταιρείας, ούτε συναινέσαμε σε "υπομονές" και "δε βαριέσαι"».
Στο ίδιο μήκος, οι Επιτροπές στην Αττική υπογραμμίζουν: «Οι μισθοί μας, τα δεδουλευμένα μας, η ζωή μας δεν μπορεί να δεσμεύονται και να εξαρτώνται από δικαστικές αποφάσεις, από τα επιχειρηματικά παιχνίδια».
Τα φερέφωνα της εργοδοσίας και η πραγματικότητα
Στον αντίποδα, η πλειοψηφία της διοίκησης του επιχειρησιακού σωματείου στο «Μαρινόπουλο» καλεί τους εργαζόμενους... «να κλείσουν τα αυτιά τους» στο παραπάνω κάλεσμα και να... αγωνιστούν για να γίνει πράξη η επιχειρηματική συμφωνία «προκειμένου να διασφαλίσουν στο ακέραιο τα δικαιώματά τους»! Φτάνει, μάλιστα, στο σημείο να εμφανίζει ως υπεύθυνους για την απληρωσιά, όχι τους εργοδότες, αλλά τα σωματεία. Ετσι, σύμφωνα με το επιχειρησιακό σωματείο, φταίει η παρέμβαση των σωματείων στο δικαστήριο για «τη σημερινή καθυστέρηση της έκδοσης της απόφασης και την καταβολή της μισθοδοσίας».
Το Σωματείο Εργαζομένων «Μαρινόπουλου» Β. Ελλάδας καταγγέλλει τους «καλοθελητές και τις κλίκες που λειτουργούν σαν γραφεία Τύπου της Εταιρείας και συνιστούν για χιλιοστή φορά "υπομονή"», ενώ υπογραμμίζει ότι «έχουν πλέον ξεμπροστιαστεί στα μάτια 11.000 εργαζομένων».
Αντίστοιχα, φερέφωνα των εργοδοτών που έχουν μόνο τον τίτλο του σωματείου, χαρακτηρίζει ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας τις δυνάμεις που κυριαρχούν στο επιχειρησιακό σωματείο. Οπως τονίζει, «δίνουν μάχη» για την προώθηση των επιδιώξεων των εργοδοτών και «επιδιώκουν να έχουν τους εργαζόμενους στη γωνία, θεατές των εξελίξεων, να εξασφαλίσουν την συναίνεσή τους για την απληρωσιά και για όποιες άλλες εξελίξεις θα υπάρξουν».
Δεν διασφαλίζει τους εργαζόμενους η συμφωνία
Απαντώντας στους αισχρούς ισχυρισμούς του επιχειρησιακού σωματείου, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας έδωσε στη δημοσιότητα το πλήρες κείμενο της κοινής παρέμβασης των 15 σωματείων (14 κλαδικών και του Σωματείου Εργαζομένων στο «Μαρινόπουλο» στη Βόρεια Ελλάδα) στο δικαστήριο, με την οποία διεκδίκησαν τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Παρά τα όσα ισχυρίζεται η εργοδοσία, τα σωματεία με την παρέμβασή τους ανέδειξαν πως στην επιχειρηματική συμφωνία δεν διασφαλίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων. Τόνισαν πως δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη για την προστασία από μονομερείς βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας και αμοιβής, ούτε για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και την προστασία από τις απολύσεις.
Συγκεκριμένα, επισήμαναν πως οι αμοιβές του προσωπικού σε ετήσια βάση, όπως αποτυπώθηκαν στην ένδικη αίτηση της επιχείρησης (σελίδα 129), «δεν ανταποκρίνονται στη μισθοδοσία του πραγματικού αριθμού των εργαζομένων που απασχολούνται σήμερα». Επιπλέον, αναφέρθηκαν στα έξοδα για «αποζημιώσεις προσωπικού» για τα οποία προβλέπεται αύξηση (σελίδα 133). «Τα παραπάνω δύο σημεία της ένδικης αίτησης, που όλως ενδεικτικά επισημαίνουμε, σε συνδυασμό με την γενικόλογη και επικίνδυνα αόριστη διατύπωση (...) της επίδικης συμφωνίας σε πολλούς όρους που αφορούν τους εργαζόμενους, μας δημιουργεί εύλογα την πεποίθηση ότι η νέα εταιρεία αφενός θα χειροτερεύσει σημαντικά τους όρους αμοιβής και εργασίας των απασχολούμενων σε αυτή και αφετέρου δεν θα διατηρήσει το σύνολο των υφιστάμενων θέσεων εργασίας», ανέφεραν τα σωματεία στην παρέμβασή τους στο δικαστήριο.

Ακολούθως, ζήτησαν να ληφθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την προστασία των εργαζομένων. Μεταξύ άλλων, ζήτησαν να συμπεριληφθεί στη συμφωνία ονομαστική κατάσταση όλων των εργαζομένων, με τους όρους αμοιβής και εργασίας τους, να διατηρηθούν όλες οι θέσεις εργασίας και να μεταφερθούν αυτοδίκαια στη νέα εταιρεία, να απαγορευτεί η μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων αμοιβής και εργασίας.
Twitter Facebook

8:54:00 π.μ.
Συνυπογράφεται από 513 έως τώρα συνδικαλιστικές οργανώσεις και παραδόθηκε από αντιπροσωπεία τους σε όλα τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, στη διάρκεια του μεγάλου συλλαλητηρίου τη Δευτέρα στο Σύνταγμα
Την πρόταση νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις, που συντάχθηκε με πρωτοβουλία Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων και συνυπογράφεται από 513 έως τώρα συνδικαλιστικές οργανώσεις, κατέθεσε χτες στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, ανταποκρινόμενη στο αίτημά τους.
Η πρόταση νόμου παραδόθηκε σε όλα τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, από αντιπροσωπεία των συνδικάτων που την συνυπογράφουν, στη διάρκεια του συλλαλητηρίου που έγινε τη Δευτέρα στο Σύνταγμα. Προβλέπει ανάμεσα σε άλλα: Την κατάργηση όλων των αντεργατικών διατάξεων που περιέχονται στους νόμους που ψηφίστηκαν από τις προηγούμενες και τη σημερινή κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια με τα τρία μνημόνια. Πλήρη διασφάλιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, επαναφορά της υποχρεωτικότητας των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της αρχής της ευνοϊκότερης μεταχείρισης για τους εργαζόμενους. Αποκατάσταση του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ. Κατάργηση της απαράδεκτης διάκρισης για τα νέα παιδιά που μπαίνουν στη δουλειά. Αποκατάσταση των δώρων και των επιδομάτων σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Επαναφορά των όρων των κλαδικών συμβάσεων στα επίπεδα πριν το 2012, ως βάση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης κ.ά.
Σε χωριστό παράρτημα που συνοδεύει την πρόταση νόμου, καταγράφονται ονομαστικά οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και τα σωματεία που την υπογράφουν, ζητώντας να συζητηθεί, να στηριχθεί και να γίνει νόμος του κράτους.Ακολουθούν η Αιτιολογική Εκθεση και τα άρθρα της πρότασης νόμου.
Η Αιτιολογική Εκθεση
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταθέτει στη Βουλή την Πρόταση Νόμου που υπογράφεται από 513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα (τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα που επισυνάπτεται) με την παρακάτω Αιτιολογική Εκθεση που την συνοδεύει, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από τα πιο πάνω αναφερόμενα Σωματεία:
«513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα δίνουμε το δικό μας πόρισμα για τα Εργασιακά και τους μισθούς, καταθέτοντας σε όλα τα κόμματα εκτός από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής πρόταση νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ).
Στην πρόταση νόμου που έχουμε επεξεργαστεί, καταργούνται όλες οι αντεργατικές διατάξεις που περιέχονται στους νόμους που ψηφίστηκαν από τις προηγούμενες και τη σημερινή κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια με τα τρία μνημόνια. Διασφαλίζονται πλήρως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, επανέρχεται η υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), η αρχή της ευνοϊκότερης μεταχείρισης για τους εργαζόμενους. Αποκαθίσταται ο κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ. Καταργείται η απαράδεκτη διάκριση για τα νέα παιδιά που μπαίνουν στη δουλειά. Αποκαθίστανται τα δώρα και τα επιδόματα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Οι όροι των κλαδικών συμβάσεων επανέρχονται στα επίπεδα πριν το 2012 ως βάση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Καταργούνται οι ελαστικές μορφές απασχόλησης κ.ά. Ο κόπος μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι για μας περασμένα ξεχασμένα.
Κάνουμε ξεκάθαρο σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τους μισθούς των 400 ευρώ, με τη μισοδουλειά, την ανεργία, τη φτώχεια, τη ζωή - λάστιχο.
Διεκδικούμε:
1. Την κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, διατάξεων και νόμων από το 2010 έως σήμερα.
2. Την κάλυψη των απωλειών σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές.
3. Δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή με βάση την εποχή μας, του 21ου αιώνα και τις σύγχρονες ανάγκες μας.
Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει δραματική επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης και των όρων δουλειάς, δυναμώνει η τάση της σχετικής κι απόλυτης εξαθλίωσης. Ο μέσος μισθωτός, πριν τη φορολογία εισοδήματός του, έχει χάσει το 25% της αγοραστικής του δύναμης των αποδοχών που είχε το 2009. Οι απώλειες στην αγοραστική δύναμη των μισθωτών γίνονται ακόμα μεγαλύτερες αν ληφθεί υπόψη η μεγάλη φορολογική αφαίμαξη των τελευταίων χρόνων. Συνυπολογίζοντας όλους αυτούς τους παράγοντες, φαίνεται πως οι συνολικές απώλειες στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων φτάνουν ή και προσεγγίζουν το 50% την περίοδο της κρίσης.
Οι περισσότερες νέες κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που υπογράφηκαν μετά τη διαμόρφωση του νέου νομοθετικού πλαισίου, περιέχουν σημαντικές μειώσεις μισθών για τους εργαζόμενους: στα ξενοδοχεία (-15%), στο εμπόριο (-6,3%), στις τράπεζες (-6%), στις εργοληπτικές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις (-18%), στα τεχνικά γραφεία ανελκυστήρων (-10%). Οι μειώσεις στο μέσο κλαδικό μισθό, όπως καταγράφεται στα στοιχεία του ΙΚΑ, κινούνται σε γενικές γραμμές στα ίδια επίπεδα. Στα τρόφιμα - ποτά ο μέσος μισθός υποχώρησε κατά 11%, στον επισιτισμό - τουρισμό υποχώρησε κατά 16%, στο λιανικό εμπόριο κατά 9%, στην Εκπαίδευση κατά 7,7%, στην Υγεία κατά 11%. Οι μειώσεις αυτές των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) γίνονται ακόμη δραστικότερες για εκείνους τους εργαζόμενους που περνούν από πλήρη σε μερική απασχόληση. Και βέβαια, πρέπει να συνυπολογισθεί η μη τήρηση από εργοδότες του κλάδου τής όποιας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) έχει υπογραφεί.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που ετοιμάζεται νέα σφοδρή επίθεση στα Εργασιακά. Η σημερινή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις προηγούμενες, θέτει σε εφαρμογή όλο το υπάρχον αντεργατικό οπλοστάσιο και το διευρύνει με την ψήφιση του μνημονίου 3, του συμπληρωματικού μνημονίου που ετοιμάζει και άλλων σχεδιασμών, για νέο χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις.
Οι βασικές πλευρές των αντεργατικών μέτρων, που προωθήθηκαν και υλοποιούνται, παρά τις αρχικές διακηρύξεις της σημερινής κυβέρνησης για επαναφορά του κατώτερου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης και μισθών στο Δημόσιο, περιλαμβάνουν τα εξής:
Το 2012, με ΠΥΣ της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, μειώθηκε κατά 22% ο κατώτερος μισθός της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Για τους νέους κάτω των 25 ετών η μείωση έφτασε στο 32%. Με τον ίδιο νόμο πάγωσαν τα επιδόματα που αφορούσαν τις τριετίες και το πάγωμα θα συνεχιστεί μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να πέσει κάτω από το 10%. Σήμερα, το ποσοστό της ανεργίας είναι περίπου στο 26%, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους μισθούς και τη ζωή της εργατικής τάξης.
Μείωση κατά τρεις μήνες της μετενέργειας κλαδικών και ομοιεπαγγελματικών συμβάσεων. Μετά την πάροδο του τριμήνου και εφόσον δεν υπογραφεί νέα, ισχύουν μόνο οι όροι που αφορούν το βασικό μισθό και τα επιδόματα τριετιών, τέκνων, σπουδών, επικίνδυνης εργασίας, εφόσον αυτά προβλέπονταν στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που έληξαν. Κάθε άλλο επίδομα παύει να ισχύει.
Με τους νόμους που ψηφίστηκαν, αναστέλλεται η εφαρμογή της υποχρεωτικότητας και της γενίκευσης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ). Παράλληλα, δόθηκε η δυνατότητα στους εργοδότες με επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που συνάπτουν με Ενώσεις Προσώπων, που αποτελούν όργανα της εργοδοσίας, αλλά και με ατομικές συμβάσεις, να ανατρέπουν εργασιακές σχέσεις (αύξηση εκ περιτροπής εργασίας, μερικής απασχόλησης), με άμεση συνέπεια στο ύψος του μισθού.
Καταργήθηκε η αρχή της ευνοϊκότερης Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ), μια μεγάλη κατάκτηση του εργατικού κινήματος, ανοίγοντας το δρόμο για σύναψη μικρότερων συμβάσεων σε επίπεδο επιχείρησης ή σε ατομικές συμβάσεις, που δημιουργούσαν ακόμη χειρότερους όρους δουλειάς. Είναι αποκαλυπτικό το στοιχείο που δείχνει ότι από τα τέλη του 2012 μέχρι τα μέσα του 2014, έχουν συναφθεί (κυρίως με ενώσεις προσώπων) 1.440 επιχειρησιακές συμβάσεις, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία προβλέπουν μειώσεις μεταξύ 10% - 40%.
Ορισμένα ακόμη στοιχεία που καταγράφουν τις συνέπειες για τους εργαζόμενους:
-- Γενικεύεται η απλήρωτη εργασία, αφού υπογράφονται ακόμη και συμβάσεις όπου μέρος του μισθού θα αποδίδεται μέσω κουπονιών σούπερ μάρκετ.
-- Η μείωση των μισθών οδήγησε σε μείωση των υπερωριών, των προσαυξήσεων στις υπερεργασίες. Οδήγησε στην απλήρωτη υπερωρία, με τον εργαζόμενο να λαμβάνει αντί αμοιβής, ρεπό, που στην πλειοψηφία ούτε αυτά δίνονται.
-- Ταυτόχρονα, αυξήθηκε από δύο μήνες σε ένα χρόνο δουλειάς το δικαίωμα αποζημίωσης λόγω απόλυσης, με αποτέλεσμα οι εργοδότες να αξιοποιούν με τέτοιο τρόπο την υπογραφή συμβάσεων με τους εργαζόμενους ώστε να διασφαλίζουν ότι δεν θα τους δώσουν ποτέ αποζημίωση.
-- Η συρρίκνωση του κατώτερου μισθού μείωσε και το επίδομα ανεργίας, που είναι αυτόματα συνδεδεμένο μαζί του. Η μείωση αυτή φτάνει στο 21%!
-- Η αύξηση των φορολογικών συντελεστών, η μείωση του αφορολόγητου ορίου, η αύξηση των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ στο 24%, είναι παράγοντες που μειώνουν μισθούς, το λαϊκό εισόδημα, που περιορίζουν την όποια μικρή δυνατότητα να καλύψουν βασικές ανάγκες.
Ζητάμε η πρόταση νόμου να μπει για συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων και να γίνει Νόμος του Κράτους».
Τα άρθρα της Πρότασης Νόμου
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας
Αρθρο 1
Δέσμευση.
Το άρθρο 8 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει μετά και την αντικατάσταση του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 με την υποπερ. ΙΑ 11 εδ. 1, 2α του ν. 4093/2012, αντικαθίσταται ως εξής:
«α. Οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθορίζουν τους ελάχιστους μισθολογικούς και λοιπούς όρους εργασίας, που ισχύουν για τους εργαζόμενους όλης της χώρας.
β. Οι κλαδικές, οι επιχειρησιακές και οι εθνικές ή τοπικές ομοιοεπαγγελματικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας δεν επιτρέπεται να περιέχουν δυσμενέστερους όρους εργασίας για τους εργαζόμενους, από τους όρους της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Στους εργαζόμενους αυτούς περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ.
γ. Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας όλων των κατηγοριών και βαθμίδων δεσμεύουν όλους τους εργαζόμενους και όλους τους εργοδότες, που εμπίπτουν στο πεδίο ισχύος της κάθε Συλλογικής Σύμβασης, ανεξάρτητα αν είναι μέλη ή όχι των συνδικαλιστικών οργάνων ή οργανώσεων που συνήψαν τη συγκεκριμένη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας».
Αρθρο 2
Ικανότητα για σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
α. Το πρώτο εδάφιο του στοιχείου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 παρ. 3 του ν. 4024/2011, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής: «1. Ικανότητα για σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας έχουν: α. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών, όλων των βαθμίδων, στο πεδίο της δραστηριότητάς τους».
β. Η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου 6 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 4 του ν. 4024/2011, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής: «Για τη νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις των καταστατικών τους».
Αρθρο 3
Ισχύς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Το άρθρο 7 του ν. 1876/1990 καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής:
«α. Οι όροι ατομικών συμβάσεων εργασίας, που αποκλίνουν από ρυθμίσεις Συλλογικών Συμβάσεων, είναι επικρατέστεροι, εφόσον παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στους εργαζόμενους.
β. Οροι εργασίας Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που είναι ευνοϊκότεροι για τους εργαζόμενους, υπερισχύουν των νόμων.
γ. Οι κανονιστικοί όροι της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας έχουν άμεση και αναγκαστική ισχύ».
Αρθρο 4
Αρμοδιότητα σύναψης επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Η περίπτωση 5 του άρθρου 3 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 παρ. 1 του ν. 4024/2011, αντικαθίσταται ως εξής: «Οι επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις συνάπτονται από συνδικαλιστικές οργανώσεις της επιχείρησης που καλύπτουν τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από την κατηγορία, τη θέση ή την ειδικότητά τους και εφόσον αυτές ελλείπουν από τις αντίστοιχες πρωτοβάθμιες κλαδικές οργανώσεις και τον εργοδότη.
Αρθρο 5
Συρροή.
Το άρθρο 10 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει μετά και την προσθήκη εδαφίου με το άρθρο 37 παρ. 5 του ν. 4024/2011, αντικαθίσταται ως εξής:
«α. Αν μια σχέση εργασίας ρυθμίζεται από περισσότερες ισχύουσες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εφαρμόζεται η πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο.
β. Κλαδική ή επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, υπερισχύει, σε περίπτωση συρροής, με ομοιοεπαγγελματική Συλλογική Σύμβασης Εργασίας, εκτός εάν η ομοιοεπαγγελματική είναι ευνοϊκότερη για τους εργαζόμενους».
Αρθρο 6
Χρόνος ισχύος της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Οι όροι των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την υπογραφή νέας αντίστοιχης Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Καμιά Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν μπορεί σε κάθε περίπτωση να έχει διάρκεια μικρότερη του έτους. Κατά τα λοιπά, ισχύουν οι περιπτώσεις 2 και 3 του άρθρου του 9 του ν. 1876/90.
Αρθρο 7
Διαιτησία.
Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων ή αποτυχίας της μεσολάβησης, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, για τον καθορισμό όλων των όρων παροχής εργασίας.
Αρθρο 8
Επαναφορά σε ισχύ Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Οροι Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που ήταν σε ισχύ στις 29.2.2012 (ημερομηνία δημοσίευσης της ΠΥΣ 6/2012), εφόσον αυτές έχουν λήξει, επανέρχονται σε ισχύ από την έναρξη ισχύος της παρούσας.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Αρθρο 9
Επαναφορά κατώτατου μισθού και ημερομισθίου.
Από την έναρξη ισχύος της παρούσας, το κατώτατο όριο του μηνιαίου μισθού του νεοπροσλαμβανόμενου άγαμου εργατοτεχνίτη ανέρχεται στο ποσό των 751 ευρώ και του ημερομισθίου στο ποσό των 33,57 ευρώ, μεικτά, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012, το άρθρο 103 του ν. 4172/2013, καθώς επίσης και κάθε άλλη αντίθετη, στην προηγούμενη παράγραφο, διάταξη, τυπικού ή ουσιαστικού νόμου ή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ή διαιτητικής απόφασης, καταργείται. Για όσους έχουν προϋπηρεσία, αναγνωρίζονται 3 τριετίες για τους υπαλλήλους και 6 τριετίες για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο, κατά τα ποσοστά που ίσχυαν πριν την εφαρμογή των παραπάνω νόμων.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
Αρθρο 10
Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης.
α. Οι συνταξιούχοι όλων των ασφαλιστικών φορέων κύριας και επικουρικής Ασφάλισης λαμβάνουν επιδόματα Πάσχα και άδειας, ανερχόμενα το καθένα στο μισό της μηνιαίας χορηγούμενης σύνταξης. Επίσης, οι πιο πάνω συνταξιούχοι δικαιούνται επίδομα Χριστουγέννων, ανερχόμενο στο ποσό της μηνιαίας χορηγούμενης σύνταξης.
β. Επαναχορηγούνται τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας, που καταργήθηκαν και αφορούν υπαλλήλους, μισθωτούς και λειτουργούς του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, ΟΤΑ, καθώς και τα μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, της ΕΛ.ΑΣ, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος.
Το επίδομα Χριστουγέννων ανέρχεται στο ύψος των μηνιαίων αποδοχών και τα επιδόματα Πάσχα και άδειας στο ύψος του μισού των μηνιαίων αποδοχών, το καθένα.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
Αρθρο 11
Κατάργηση ελαστικών σχέσεων εργασίας.
α. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου που προβλέπει καθιέρωση μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, οι υφιστάμενες σχέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης μετατρέπονται, αυτοδικαίως, σε συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης.
β. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου που θεσμοθετεί την εκ περιτροπής εργασία.
γ. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου που αναφέρεται στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.
δ. Καταργούνται οι διατάξεις νόμων που αναφέρονται στις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης (ενοικίασης εργαζομένων). Από την έναρξη ισχύος της παρούσας, οι εργαζόμενοι των πιο πάνω εταιρειών, που απασχολούνται σε άλλους (έμμεσους εργοδότες), θεωρείται, αυτοδικαίως, ότι συνδέονται, με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με τους έμμεσους αυτούς εργοδότες.
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ
Αρθρο 12
Καταργούμενες διατάξεις.
Κάθε διάταξη νόμου ή κανονιστικής πράξης της Διοίκησης, αντίθετη προς τις διατάξεις της παρούσας, καταργείται, με την επιφύλαξη ευνοϊκότερων, για τους εργαζόμενους, διατάξεων, που περιέχονται σε νόμο, κανονιστική πράξη της διοίκησης, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ή διαιτητική απόφαση, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν.
ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ
Αρθρο 13
Εναρξη ισχύος.

Η ισχύς της παρούσας, εάν δεν ορίζεται διαφορετικά, στις επιμέρους διατάξεις της, αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.
Twitter Facebook

9:49:00 π.μ.
Οι αλλαγές που ετοιμάζουν στα Εργασιακά, κατοχυρώνουν ένα μηχανισμό αυτόματης προσαρμογής μισθών και δικαιωμάτων στις ανάγκες των επιχειρήσεων
Η πρόσκληση που απηύθυνε την περασμένη Τρίτη ο Αλ. Τσίπρας από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ «στο σύνολο των κοινωνικών φορέων να συμμετάσχουν σε ένα γόνιμο και δημιουργικό διάλογο για τη βελτίωση και την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τη μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, που δεν μπορεί παρά να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό του ρόλου των παραγωγικών φορέων», ούτε συμβολική είναι ούτε τυχαία.
Η παρέμβαση του πρωθυπουργού, σε συνδυασμό με τις γενικότερες εξελίξεις, ένα πράγμα επιβεβαιώνουν: Οτι οι εργαζόμενοι, παλιότεροι και νέοι, βρίσκονται μπροστά σε μια νέα επίθεση στα δικαιώματά τους, με την οποία κυβέρνηση και εργοδοσία θα επιχειρήσουν να κατοχυρώσουν τις ανατροπές που έγιναν έως τώρα, κυρίως στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης και να τις επεκτείνουν, προκειμένου να κεφαλαιοποιήσουν τα οφέλη τους στην ανάκαμψη της οικονομίας.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι, επίσης, τυχαία. Πέρα από το γεγονός ότι οι ανατροπές στα Εργασιακά προβλέπονται από το τρίτο μνημόνιο και συνιστούν προαπαιτούμενο της δεύτερης «αξιολόγησης», τα μέτρα που θα επιχειρήσει να νομοθετήσει η κυβέρνηση μονιμοποιούν και επεκτείνουν τις ανατροπές που έγιναν έως τώρα.
Στην πραγματικότητα, στόχος τους είναι να προσαρμόσουν το εργατικό δίκαιο στη μετά την κρίση εποχή, να ξεμπερδεύουν με ό,τι απέμεινε όρθιο από τη νομοθέτηση έκτακτων τάχα μέτρων στην περίοδο της κρίσης και να κατοχυρώσουν ένα μηχανισμό αυτόματης προσαρμογής των μισθών και των εργασιακών δικαιωμάτων στις ανάγκες του κεφαλαίου, που μεταβάλλονται ραγδαία, εννοείται σε βάρος των εργαζομένων και του λαού.
Για παράδειγμα, από 1/1/2017 προβλέπεται να μπει σε εφαρμογή ονέος νόμος για τον καθορισμό του κατώτερου μισθού (άρθρο 103 του Ν. 4172/2013), ο οποίος έρχεται να αντικαταστήσει την ΠΥΣ 6/2012 (μετέπειτα συμπεριλήφθηκε στο νόμο για την έγκριση του μεσοπρόθεσμου 2013 - 2016), με την οποία έγινε η αναστολή της τελευταίας ΕΓΣΣΕ και για πρώτη φορά καθορίστηκε από το κράτος ο κατώτερος μισθός.
Τώρα η κυβέρνηση σηκώνει κουρνιαχτό με την αποκατάσταση δήθεν των συλλογικών διαπραγματεύσεων, όταν από το ίδιο το μνημόνιο προβλέπεται ότι στις αλλαγές που θα γίνουν στα Εργασιακά, «θα πρέπει να αποφευχθεί επιστροφή σε πολιτικές του παρελθόντοςπου δεν είναι συμβατές με τους στόχους της προώθησης μιας ανάπτυξης βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς».
Οι «βέλτιστες πρακτικές» στον κατώτερο μισθό
Από αυτή τη σκοπιά, είναι πρόκληση τα όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, επικαλούμενος τις «αξίες της ΕΕ», οι οποίες «αντανακλώνται στη μεγάλη παράδοση των εργασιακών κεκτημένων και στην προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων», η υπεράσπιση των οποίων «περνάει μέσα από την ανάπτυξη και τη φυγή προς τα μπρος, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη».
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου 4172/2013, με τον οποίο ορίζεται στο εξής ο κατώτερος μισθός, «στην ευρωπαϊκή και διεθνή πρακτική ο καθορισμός του νομοθετημένου κατώτατου μισθού γίνεται είτε με διάταξη νόμου ή με Υπουργική Απόφαση που εκδίδεται έπειτα από νομοθετική εξουσιοδότηση ή με απόφαση συλλογικού οργάνου της διοίκησης, που έχει συγκεκριμένη αρμοδιότητα για το σκοπό αυτό μέσω νόμου.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, προηγείται διαβούλευση μεταξύ της κυβέρνησης και εκπροσώπων των Κοινωνικών Εταίρων, η οποία, ναι μεν δεν είναι δεσμευτική για την κυβέρνηση, ασκεί όμως υψηλή πολιτική επιρροή στα σημεία για τα οποία οι Κοινωνικοί Εταίροι έχουν σύμφωνη άποψη.
Σε 20 από τις 27 χώρες της Ευρώπης, ο κατώτατος μισθός καθορίζεται από την κυβέρνηση έπειτα από διαβούλευση με τους Κοινωνικούς Εταίρους (ενδεικτικά Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βουλγαρία, Ιρλανδία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία και Τσεχία). Με συλλογικές συμβάσεις μόνο, ο κατώτατος μισθός καθορίζεται στο Βέλγιο, την Εσθονία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Ουγγαρία, καθώς και στην Ελλάδα μέχρι την ψήφιση του Ν.4093/2012 (σ.σ. Εγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 - 2016).
(...) Σε πολλές χώρες ορίζεται χαμηλότερος νομοθετημένος μισθός για νέους, όπως συμβαίνει στο Βέλγιο, στον Καναδά, στη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο κ.λπ. Ακολουθώντας την ευρωπαϊκή και διεθνή πρακτική, με το Ν.4093/2012 θεσπίστηκε ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός και ημερομίσθιο, με αντίστοιχο περιορισμό της έκτασης εφαρμογής των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ στους εργαζόμενους που απασχολούνται από επιχειρήσεις εκπροσωπούμενες από τις συμβαλλόμενες εργοδοτικές οργανώσεις».

Σ' αυτά συνίστανται επομένως «η μεγάλη παράδοση των εργασιακών κεκτημένων» της ΕΕ και «η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων» από το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, εν ολίγοις οι «βέλτιστες πρακτικές» που επικαλείται τώρα η κυβέρνηση για να νομοθετήσει στα Εργασιακά. Κι αυτές τις «πρακτικές» δεν τις ανακάλυψε βέβαια η ίδια, αλλά αποτέλεσαν τον «οδηγό» όλων των μέχρι τώρα αντεργατικών ανατροπών στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες.
Η διαδικασία καθορισμού του κατώτερου μισθού

Τι προβλέπει ο νόμος 4172/2013, τον οποίο ο υπουργός Εργασίας δεσμεύεται να τον εφαρμόσει ...δυο χρόνια αργότερα
Την περασμένη βδομάδα, υπήρξε ένα γαϊτανάκι δηλώσεων για το πώς σκοπεύει η κυβέρνηση να ρυθμίσει το ζήτημα του κατώτερου μισθού.Από τα λεγόμενα του υπουργού Εργασίας, προκύπτει ότι η «μάχη» που σκοπεύει να δώσει η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση με το κουαρτέτο, πίσω από τις φανφάρες περί «αποκατάστασης των συλλογικών διαπραγματεύσεων», είναι να αρχίσει η εφαρμογή του νόμου 4172/2013 όχι από την 1/1/2017, όπως προβλέπεται έως τώρα, αλλά μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, δηλαδή από το τέλος του 2018.
Οπως είπε ο Γ. Κατρούγκαλος, ενημερώνοντας την περασμένη Πέμπτη τους δημοσιογράφους, σε περίπτωση που από τη διαπραγμάτευση του Σεπτέμβρη δεν προκύψει επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την ΕΓΣΣΕ, τότε θα εφαρμοστεί ο νόμος 4172/2013, αλλά από το τέλος του 2018. Με άλλα λόγια, από το 2012 μέχρι και το 2018, για μια ολόκληρη επταετία, ο κατώτερος μισθός θα παραμείνει καθηλωμένος στα 586 και 511 ευρώ μεικτά,κάτω ακόμα και από τα όρια της φτώχειας, ενώ παραμένει άγνωστο σε ποια επίπεδα θα διαμορφωθεί μετά την έναρξη της εφαρμογής του νόμου.
Ας δούμε, όμως, συνοπτικά τι προβλέπει ο νόμος 4172/2013 για τον κατώτερο μισθό. Κατά το Αρθρο 103, «έπειτα από διαβούλευση, που διεξάγεται σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρούσα, ορίζεται ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός και το νομοθετημένο κατώτατο ημερομίσθιο, για πλήρη απασχόληση, ήτοι μηνιαίος μισθός για εργασία 25 ημερών μηνιαίως και ημερομίσθιο για εργασία 8 ωρών ημερησίως, για τους υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες όλης της χώρας, των οποίων η αμοιβή δεν ρυθμίζεται από συλλογική σύμβαση εργασίας».
Στο τέλος αυτής της πρώτης παραγράφου, προστέθηκε με τον νόμο4254/2014 η φράση «και ως τέτοιος νοείται μια μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς». Η προσθήκη αυτή δεν έγινε τυχαία. Στην πραγματικότητα, η ερμηνεία της οδηγεί σε κατώτερο μισθό απαλλαγμένο πλήρως από επιδόματα και τριετίες, το οποίο θα φέρει νέες δραματικές απώλειες για χιλιάδες εργαζόμενους, που σήμερα αμείβονται με τα κατώτερα όρια, προσαυξημένα με τις τριετίες, αλλά και με το επίδομα γάμου, το οποίο υποτίθεται ότι διασφαλίζεται από την ισχύουσα ΕΓΣΣΕ.
Γκολ από τα αποδυτήρια στους εργαζόμενους
Κατά τα άλλα, οι βασικότερες διατάξεις του ίδιου νόμου ορίζουν τα εξής:
-- «Το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου ημερομισθίου θα πρέπει να καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών, και της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης, του ποσοστού της ανεργίας, των εισοδημάτων και μισθών».Είναι σαφές το ασφυκτικό πλαίσιο στο οποίο θα καθορίζεται στο εξής ο κατώτερος μισθός. Το ίδιο πλαίσιο, συνεπικουρούμενο από έναν κατώτερο μισθό διαμορφωμένο στα σημερινά επίπεδα και ακόμα πιο κάτω, θα αποτελεί τον μπούσουλα των εργοδοτικών απαιτήσεων και στις κλαδικές συμβάσεις, όπως γίνεται και σήμερα.
-- «Για τον ορισμό του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου κατώτατου ημερομισθίου διεξάγεται διαβούλευση μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και της κυβέρνησης με την τεχνική και επιστημονική υποστήριξη, εξειδικευμένων επιστημονικών, ερευνητικών και συναφών φορέων και εμπειρογνωμόνων, σε θέματα οικονομίας και ιδίως οικονομίας της εργασίας, κοινωνικής πολιτικής καθώς και εργασιακών σχέσεων και το συντονισμό από επιτροπή, που ορίζεται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου.
(...) Η διαβούλευση συντονίζεται από τριμελή Επιτροπή αποτελούμενη από τον Πρόεδρο του ΟΜΕΔ, ως Πρόεδρο, ένα πρόσωπο κύρους ως εκπρόσωπο του Υπουργού Οικονομικών και ένα πρόσωπο κύρους ως εκπρόσωπο του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, με τη γραμματειακή υποστήριξη των υπηρεσιών του ΟΜΕΔ».Και μόνο ο επιτελικός ρόλος, που αναγνωρίζεται στον ΟΜΕΔ, πρέπει να χτυπήσει καμπανάκι για τους εργαζόμενους, κρίνοντας από τις συμβάσεις που κατοχύρωσε ο Οργανισμός μόνο τους τελευταίους μήνες στην Παιδική Στέγη και στην ιδιωτική Υγεία.
-- Επιπλέον, στη «διαπραγμάτευση» θα παίρνονται υπόψη τα σχετικά πορίσματα φορέων όπως η Τράπεζα Ελλάδος, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ (ΙΝΕ - ΓΣΕΕ), το Ινστιτούτο ΙΜΕ - ΓΣΕΒΕΕ, το Ινστιτούτο Βιομηχανικών και Οικονομικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), το Ινστιτούτο του ΣΕΤΕ (ΙΝΣΕΤΕ), το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), που θα συντάσσουν έκθεση για την προσαρμογή του κατώτερου μισθού «στις επίκαιρες οικονομικές συνθήκες».
Πάνω σ' αυτήν την έκθεση, θα συζητάνε οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων και στη συνέχεια, μέσα από μια δαιδαλώδη διαδικασία, θα συντάσσεται ένα Σχέδιο Πορίσματος Διαβούλευσης, που θα παραδίνεται στην Επιτροπή Συντονισμού της διαβούλευσης και από εκεί ολοκληρωμένο θα υποβάλλεται στον υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Εργασίας.
-- Μετά απ' όλα αυτά, «εντός του τελευταίου δεκαπενθημέρου του μηνός Ιουνίου κάθε έτους ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας εισηγείται στο Υπουργικό Συμβούλιο, τον κατώτατο μισθό υπαλλήλων και το κατώτατο ημερομίσθιο των εργατοτεχνιτών, λαμβάνοντας υπόψη το Πόρισμα Διαβούλευσης, όπως αυτό υποβλήθηκε και συντάχθηκε κατά την ανωτέρω διαδικασία», και εκδίδει απόφαση «μετά από την σύμφωνη γνώμη του Υπουργικού Συμβουλίου».

«Μαγειρέματα» σε ομαδικές απολύσεις και συνδικαλιστικό νόμο

Αλλαγές σε βάρος των εργαζομένων ετοιμάζονται και στα άλλα δύο μέτωπα που κρατούν ανοιχτά κυβέρνηση και κουαρτέτο στο τραπέζι της διαβούλευσης, δηλαδή οι ομαδικές απολύσεις και οσυνδικαλιστικός νόμος. Πρόκειται για ζητήματα που έχουν απασχολήσει και στο παρελθόν τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην προηγούμενη κυβέρνηση και τους «εταίρους» της.
Ειδικά για τις ομαδικές απολύσεις, ομολογείται πλέον ανοιχτά ότι η διαβούλευση αφορά την αύξηση ή και την κατάργηση των ορίων που προβλέπει σήμερα ο νόμος για τους εργαζόμενους που μπορεί να απολύει μια επιχείρηση κάθε μήνα, ανάλογα με τον αριθμό του προσωπικού που απασχολεί. Με τον τρόπο αυτό, ανοίγει επί της ουσίας ο δρόμος για την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν εμποδίζεται από τη «διοικητική έγκριση» του υπουργού, που ακόμα ισχύει τυπικά, αλλά με βεβαιότητα θα καταργηθεί.
Σε ό,τι αφορά τέλος το συνδικαλιστικό νόμο, η κυβέρνηση φαίνεται να επικεντρώνει στη θέσπιση νέων εμποδίων για την κήρυξη απεργίας από τα συνδικάτα, με πρόσχημα τη «μεγαλύτερη δημοκρατία» στη λήψη των αποφάσεων. Συγκεκριμένα, πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε η προηγούμενη συγκυβέρνηση, μελετάει να νομοθετήσει ότι για να παρθεί απόφαση για απεργία σε μια επιχείρηση, θα πρέπει να την εγκρίνει το 50+1% των εργαζομένων σε αυτή και όχι η πλειοψηφία των παρόντων στη γενική συνέλευση, όπως γινόταν έως τώρα.
Μελετάει, επίσης, να βάλει ζήτημα χρηματοδότησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων, θεωρώντας δικά της λεφτά τις εισφορές που δίνουν οι εργαζόμενοι στην Εργατική Εστία, από την οποία χρηματοδοτούνται τα συνδικάτα. Πρόκειται για πρόκληση, που στόχο έχει να συκοφαντήσει τη συνδικαλιστική δράση, αξιοποιώντας και τα φαινόμενα εκφυλισμού που υπάρχουν με ευθύνη του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, τον οποίο πάντως ενισχύει και δεν αποδυναμώνει με τα σενάρια που διακινεί για τη χρηματοδότηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

ΠΑΜΕ
Το πλαίσιο πάλης στο μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων
Τη Δευτέρα 6 Ιούνη, το ΠΑΜΕ οργάνωσε μια πλατιά συνδικαλιστική σύσκεψη, με θέμα τις εξελίξεις στο μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων, την αποτελεσματικότερη οργάνωση και το συντονισμό της πάλης. Τα συμπεράσματα και το πλαίσιο πάλης που καθορίστηκε στη σύσκεψη αποκτούν ξεχωριστή σημασία για τα σωματεία και τους εργαζόμενους κάτω από το φως των εξελίξεων.
Θυμίζουμε ότι στο πλαίσιο πάλης που παρουσιάστηκε εισηγητικά στην Ημερίδα, σημειώνονταν τα εξής: «Με κριτήριο τις ανάγκες των εργατικών και λαϊκών οικογενειών για μια αξιοπρεπή ζωή, είχαμε παλιότερα υπολογίσει ως ελάχιστη βάση τα 1.400 ευρώ. Εχει αξία αυτή η υπογράμμιση, γιατί δείχνει το πλήγμα που έχει δεχτεί σήμερα το εργατικό εισόδημα, αλλά και την προοπτική που έχουμε καθήκον να χαράξουμε στις διεκδικήσεις μας.
Πρώτο και βασικό μέτωπο είναι η αποκατάσταση των κατώτερων μισθών και μεροκάματων. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, στη γραμμή της κάλυψης των απωλειών, απαιτούμε και παλεύουμε για κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ για όλους, μέσα από Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, ως αφετηρία. Να καταργηθεί η διάκριση για τους νέους.
Το αίτημα αυτό χρειάζεται να γίνει καθολικό, όλης της εργατικής τάξης, όλων των κλάδων, όλων των Σωματείων.
Η πάλη για την κατάκτησή του είναι κριτήριο για τη στάση κάθε συνδικάτου και συνδικαλιστικής παράταξης, αν είναι με το μέρος των εργατών ή της εργοδοσίας.
Δεύτερο μέτωπο είναι η κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου για τις ΣΣΕ. Είναι βασική διεκδίκηση απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και την εργοδοσία. Η πάλη αυτή θα συνδυάζεται με τη διεκδίκηση αυξήσεων στους κλαδικούς μισθούς. Κάθε κλάδος εδώ είναι ανάγκη να επεξεργαστεί συγκεκριμένο πλαίσιο, να υπολογίσει τις απώλειες που είχε από το 2009 και να προσδιορίσει τις διεκδικήσεις του.
Ενιαίο καθήκον είναι η αποκατάσταση του νομικού πλαισίου των ΣΣΕ, όπως: Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, που δεσμεύει όλες τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα αν είναι μέλη ή όχι σε εργοδοτικές οργανώσεις, καθολική ισχύς της ευνοϊκότερης σύμβασης που υπάρχει στον κλάδο, με κατάργηση της δυνατότητας να υπογράφονται επιχειρησιακές με μικρότερους μισθούς και εργασιακούς όρους από αυτές που προβλέπει η κλαδική Σύμβαση, εφαρμογή της μετενέργειας της ΣΣΕ μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ και κατάργηση του νόμου που αφορά τον ΟΜΕΔ και τις Ενώσεις Προσώπων.
Επιπλέον, διεκδικούμε:

  • Επαναφορά όλων των οικογενειακών, κλαδικών και άλλων επιδομάτων.
  • Υπολογισμό της αμοιβής της υπερωριακής απασχόλησης (που πρέπει να δικαιολογείται και να περιορίζεται η πραγματοποίησή της με πολύ αυστηρές προϋποθέσεις και σε εξαιρετικές περιπτώσεις, π.χ. αποκατάστασης ζημιών που δημιουργούν κινδύνους), με βάση τον κλαδικό μισθό και τις προσαυξήσεις που ίσχυαν πριν την ψήφιση των αντεργατικών νόμων. Σε αυτήν την περίπτωση, επιπλέον και άμεσα να χορηγείται άδεια ανάπαυσης (με χρονικό όριο τη βδομάδα που πραγματοποιήθηκαν οι υπερωρίες) και τέτοια που θα εξασφαλίζει την πενθήμερη εργασία στη βδομάδα και το σταθερό ημερήσιο χρόνο δουλειάς, δηλαδή το 8ωρο ή το 7ωρο για ορισμένους κλάδους.
  • Κατάργηση των Προεδρικών Διαταγμάτων που ισοπέδωσαν τις αποζημιώσεις.
  • Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν αύξηση του ορίου των απολύσεων.
  • Κατάργηση κάθε ελαστικής μορφής εργασίας. Μόνιμη, σταθερή δουλειά με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο. Στην προοπτική των αγώνων μας πρέπει να μπει ως σταθερός στόχος η παραπέρα μείωση του εργάσιμου χρόνου, υπολογίζοντας την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας και μια σειρά άλλους παράγοντες».
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ © 2014-2017. All Rights Reserved.
Powered by Blogger

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget