ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Τη στήριξη της εργοδοσίας έχει το σχέδιο της κυβέρνησης για την διάλυση του κοινωνικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως διαφάνηκε από τη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τις εργοδοτικές ενώσεις.

Οι εκπρόσωποι των εργοδοτών τάχθηκαν υπέρ μίας «μικρής και προσωρινής» αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών, αφού έλαβαν διαβεβαιώσεις για νέα προκλητικά κίνητρα και φοροαπαλλαγές.

Η πρόταση της κυβέρνησης προβλέπει αύξηση των εργοδοτικών εισφορών για την επικουρική ασφάλιση κατά μια μονάδα. Επίσης περιλαμβάνει αύξηση της εισφοράς των εργαζομένων κατά μισή μονάδα. Ωστόσο η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ είχε προσφέρει στους εργοδότες μείωση των εισφορών τους στα ταμεία κύριας ασφάλισης κατά 3,9 μονάδες, ενώ η αντίστοιχη μείωση για τους εργαζόμενους ήταν μόλις 1,1 μονάδα.

Επιβεβαιώνοντας ότι στη συνάντηση συζητήθηκε ένα ολόκληρο πλέγμα για τη στήριξη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, οι πρόεδροι του ΣΕΒ, του ΣΕΤΕ, της ΕΣΕΕ και της ΓΣΕΒΕΕ αναφέρουν στην κοινή ανακοίνωση που εξέδωσαν ότι «είχαν μια εκτενή συζήτηση με τον Πρωθυπουργό, κ. Αλέξη Τσίπρα, με αντικείμενο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων σε συνδυασμό με τη στήριξη της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής». Όπως επισημαίνουν, στο πλαίσιο αυτό, αποφασίστηκε να υπάρξει στενή συνεργασία μεταξύ της Κυβέρνησης και των Κοινωνικών Εταίρων για την υλοποίηση άμεσων μέτρων σταθεροποίησης της οικονομίας και προσέλκυσης αναπτυξιακών επενδύσεων, με τις εξής προτεραιότητες:Σταθερό και σταδιακά ελκυστικότερο φορολογικό πλαίσιο, φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον, κίνητρα για την ανάπτυξη και τις επενδύσεις.

«Υπό αυτές τις προϋποθέσεις και λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις που θα κατατεθούν για επιμέρους βελτιώσεις της κυβερνητικής πρότασης για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, οι Κοινωνικοί Εταίροι δεν τοποθετούνται αρνητικά σε μια μικρή, προσωρινή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών» αναφέρουν οι εργοδοτικοί φορείς. 

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι εργοδοτικές ενώσεις δέχονται μια προσωρινή αύξηση των εισφορών τους στο σύστημα της επικουρικής ασφάλισης, με την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα τους εξασφαλίσει «ισοδύναμα» μέτρα, όπως νέες φοροαπαλλαγές, προνόμια και επιδοτήσεις που βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και κατά βάση προϋποθέτουν να χτυπηθούν παραπέρα εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού αναφέρει ότι «η συνάντηση έγινε σε ιδιαίτερα θετικό και εποικοδομητικό κλίμα, καθώς οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων ανταποκρίθηκαν θετικά στην κυβερνητική πρόταση για χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος μέσα από μια λογική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών».

Κοροϊδεύοντας απροκάλυπτα, το Μαξίμου ισχυρίζεται ότι έτσι «διασφαλίζεται η βιωσιμότητα της κοινωνικής ασφάλισης χωρίς νέες οριζόντιες μειώσεις στις συντάξεις». Όμως στην πραγματικότητα και μειώσεις θα γίνουν στις συντάξεις και οι εργοδότες δεν θα επιβαρυνθούν επί της ουσίας, όπως προαναφέραμε.

Η συνάντηση και η στάση των εργοδοτικών ενώσεων αξιοποιήθηκε από την κυβέρνηση για να καλλιεργήσει κλίμα συναίνεσης, στοχεύοντας να αποσπάσει και την έγκριση του λαού στα αντιασφαλιστικά της σχέδια. Όπως σημειώνεται στο ανακοινωθέν, «η εποικοδομητική συναίνεση των κοινωνικών εταίρων ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση της χώρας, ενώ ταυτόχρονα θέτει τις βάσεις για οικονομική και παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου, με κοινωνική αλληλεγγύη και προστασία για τους πιο αδύναμους».

Παράλληλα, η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη, μέσω Τwitter, χαρακτήρισε «ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο» τη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων «για λελογισμένη αύξηση εργοδοτικών εισφορών προκειμένου να μη μειωθούν οι συντάξεις».

Ο Αλέξης Τσίπρας υποδεχόμενος τις εργοδοτικές ενώσεις επικαλέστηκε τη «βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος» για να δικαιολογήσει τη συνέχιση και ολοκλήρωση του εγκλήματος σε βάρος του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

Πρώτη συνεδρίαση του «Φόρουμ για τη βιομηχανία», με «πυξίδα» τις αξιώσεις του ΣΕΒ και των άλλων τμημάτων του εγχώριου κεφαλαίου

Στη διαμόρφωση του μοναδικού... «παράλληλου προγράμματος», αυτού δηλαδή που αφορά στην υλοποίηση των αξιώσεων του ΣΕΒ και των άλλων τμημάτων του εγχώριου κεφαλαίου, προχωρά η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ταυτόχρονα, βέβαια, με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, που θα ακολουθήσει από τις επόμενες μέρες, στο πλαίσιο και της «αξιολόγησης» από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

«Φόρουμ» για την ενίσχυση των βιομηχάνων

Αποφασιστικό κρίκο σε αυτή τη διαδικασία αποτελεί η συγκρότηση και λειτουργία του«Φόρουμ για τη βιομηχανία», στο οποίο μετέχουν η κυβέρνηση και αρμόδιοι κρατικοί φορείς, ο ΣΕΒ, οι τραπεζίτες, αλλά και εκπρόσωποι του λεγόμενου «κοινωνικού εταιρισμού».

Το Φόρουμ στοχεύει να επιτελέσει «το κύριο όργανο διαβούλευσης με σκοπό τη διαμόρφωση προτάσεων άμεσης εφαρμογής για την ανάταξη του σημαντικότερου πυλώνα της οικονομίας που είναι η βιομηχανία», τόνισε χτες, κατά την πρώτη συνεδρίαση του νέου «θεσμού», η υφυπουργός Οικονομίας, Θεοδώρα Τζάκρη, χαρακτηρίζοντας ως «εθνικό στόχο» την «ανάπτυξη της βιομηχανίας», δηλαδή την πολιτική πολύπλευρης ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και της προσέλκυσης νέων κερδοφόρων επενδύσεων. Οπως χαρακτηριστικά τόνισε, «τώρα που ξέρουμε ότι είμαστε μόνοι μας στον ευρωπαϊκό χώρο, τώρα που ξέρουμε χωρίς αμφιβολία ότι είναι ένας χώρος ακραίων εθνικών οικονομικών ανταγωνισμών, με έξυπνες πολιτικές ενίσχυσης και προστασίας των εθνικών μας παραγωγικών μηχανών, στο πλαίσιο πάντα των αρχών της ΕΕ και τηρώντας τους κανόνες των εταίρων μας, θα χτίσουμε πετραδάκι - πετραδάκι τέτοιες πολιτικές που θα εκμεταλλεύονται στο έπακρο το ευρωπαϊκό πλαίσιο, αλλά θα δίνουν παραγωγική και αναπτυξιακή πνοή στη δική μας χώρα».

Ουσιαστικά, η λειτουργία του «Φόρουμ» αποτελεί μια ακόμη κυβερνητική πρωτοβουλία υλοποίησης των σχετικών προτάσεων του ΣΕΒ, με κύριο αντικείμενο την κατάθεση προτάσεων για την αντιμετώπιση κρίσιμων θεμάτων της εγχώριας βιομηχανίας και την κατάστρωση σχεδίου άμεσων ενεργειών για τη βιομηχανία, όπως αυτό θα προκύψει από τα πορίσματα των 6 τεχνικών ομάδων εργασίας που θα το πλαισιώνουν.

Στις «τεχνικές ομάδες εργασίας» περιλαμβάνονται:

-- Η ομάδα προσδιορισμού δυναμικών κλάδων της βιομηχανίας που μπορούν να δημιουργήσουν «σταθερές θέσεις εργασίας» και να αντέχουν στο διεθνή ανταγωνισμό. Τα κριτήρια ιεράρχησης θα περιλαμβάνουν τις δυνατότητες ανάπτυξης, τα υφιστάμενα «προβλήματα» και τις διεθνείς συνθήκες ανταγωνισμού σε κάθε κλάδο, τον εξαγωγικό προσανατολισμό, τη διαμόρφωση «οικονομιών κλίμακας», που σηματοδοτούν τη συγκέντρωση της επιχειρηματικής πίτας και των κερδών, προκειμένου να επιτευχθεί η συμπίεση του «κόστους» των βιομηχάνων.

-- Η ομάδα διασύνδεσης καινοτομίας - βιομηχανίας. Μεταξύ άλλων, θα προχωρήσει με προτάσεις για την άρση των υφιστάμενων «εμποδίων», ενώ φανερή είναι η προσπάθεια μεγαλύτερης διασύνδεσης των ερευνητικών κέντρων και φορέων με τις ανάγκες των βιομηχάνων.

-- Η ομάδα ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Να σημειωθεί ότι σε αυτές συγκαταλέγονται ισχυρές επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι και 250 εργαζόμενους, με τζίρο μέχρι 50 εκατ. ευρώ το χρόνο. Προβλέπεται ο προσδιορισμός δράσεων οργανωτικής και τεχνολογικής υποστήριξης, ιδιαίτερα γι' αυτές με εξαγωγικό προσανατολισμό και με συγκριτικά πλεονεκτήματα.

-- Η ομάδα εξοικονόμησης ενέργειας, που θα προσδιορίσει άμεσες δράσεις και εργαλεία για τη μείωση του κόστους ενέργειας, που επίσης αποτελεί πάγιο αίτημα των βιομηχάνων.

-- Η ομάδα χρηματοδοτικών εργαλείων - προσέλκυσης άμεσων ξένων επενδύσεων, που θα επεξεργαστεί εργαλεία, πέραν του ΕΣΠΑ, σε συνεργασία με την Ενωση Ελληνικών Τραπεζών, για την υποστήριξη της μεταποίησης.

-- Η ομάδα επιχειρηματικού περιβάλλοντος, έργο της οποίας είναι ο εντοπισμός και η άρση διοικητικών εμποδίων για επενδύσεις, η «βελτίωση» στις διαδικασίες αδειοδότησης, ζητήματα που αφορούν την εφοδιαστική αλυσίδα, τα βιομηχανικά πάρκα, τη χωροταξία κ.ά.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, κάθε ομάδα εργασίας θα καταθέσει μέχρι το τέλος Φλεβάρη τα σχετικά πορίσματα, από τα οποία θα προκύψει το συνολικό «Σχέδιο Αμεσων Ενεργειών για τη Βιομηχανία».

Να σημειωθεί ότι το Μάρτη (σύμφωνα με τα ορόσημα του τρίτου μνημονίου) προβλέπονται οι ανακοινώσεις σχετικά με το «πρότυπο της παραγωγικής ανασυγκρότησης».

Στα σκαριά και ο νέος «αναπτυξιακός νόμος»

Την ίδια ώρα, πτυχές του υπό διαμόρφωση «αναπτυξιακού νόμου» παρουσίασε μιλώντας στο ρ/σ «Στο Κόκκινο» ο υπουργός Οικονομίας, Γ. Σταθάκης, σύμφωνα με τον οποίο:

-- Θα δίνει κίνητρα για επενδύσεις από το εξωτερικό, με δημιουργία σταθερού φορολογικού καθεστώτος για επτά χρόνια, μέχρι την ολοκλήρωση της απόσβεσης.

-- Θα δίνει έμφαση σε κλάδους με συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως οι ειδικές κατηγορίες τουρισμού, η υψηλή τεχνολογία κ.τ.λ.

-- Θα παρέχει όλα τα κίνητρα - πέραν της «κλασικής» χρηματοδότης μέσω επιδοτήσεων - με δυνατότητα δανειοδότησης από χρηματοδοτικά εργαλεία και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Προσδιόρισε, εξάλλου, την ολοκλήρωση της επεξεργασίας του νόμου για τα τέλη Γενάρη.

Με τις προδιαγραφές του ΣΕΒ

«Χρειάζεται ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, όχι όμως τόσο σταθερό που να μην επιτρέπει αλλαγές για πράγματα που δεν μπορούν να προβλεφθούν». Αυτό υποστηρίζει ο υπουργός Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτος, σχετικά με την πρόταση του ΣΕΒ που αφορά στη διαμόρφωση σταθερού φορολογικού συστήματος για 10 χρόνια, με χαμηλό συντελεστή για τις μεγάλες επενδύσεις πάνω από 100 εκατ. ευρώ. Οπως χαρακτηριστικά τόνισε μιλώντας στην «Καθημερινή», «πρέπει να βρεθεί ένα σωστό μείγμα που τείνει προς τη σταθερότητα» (όπως είδαμε παραπάνω, ο Γ. Σταθάκης προσδιόρισε το... «σωστό μείγμα» στα 7 χρόνια).

Σε ό,τι αφορά το ύψος του φορολογικού συντελεστή επί των επιχειρηματικών κερδών, ο Ευ. Τσακαλώτος επισημαίνει πως δεν αποτελεί κυρίαρχο ζήτημα που «εμποδίζει τις μεγάλες επενδύσεις». Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, η χαμηλή φορολόγηση αποτελεί «επικουρικό εργαλείο και πιο σημαντικό είναι ότι και οι επενδυτές το θεωρούν επικουρικό».

Σε αυτό το πλαίσιο, σε συνδυασμό βέβαια και με μια ορισμένη μείωση της φορολογίας των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, επικεντρώνει στις αναδιαρθρώσεις που κρίνονται αναγκαίες για την καπιταλιστική ανάκαμψη και επισημαίνει: «Να ξέρεις τους τομείς που θέλεις να επενδύσεις και να υπάρχει και ιδιωτικό και δημόσιο χρήμα, που με τα νέα εργαλεία που φτιάχνουμε και τις συμμαχίες που θα κάνουμε με το EIB (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων) και με το EBRD (Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη) είναι πολύ πιο σημαντικό».

Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο «ελληνικό πρόγραμμα», ο Ευ. Τσακαλώτος επισημαίνει ότι «η συγκεκριμένη διαμάχη ξεπερνά το ελληνικό πρόγραμμα».

Την ίδια ώρα, ορθάνοιχτο παραμένει το ενδεχόμενο λήψης και νέων «συμπληρωτικών» αντιλαϊκών μέτρων, πέρα από αυτά που ήδη προβλέπονται στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2016. Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, σε δηλώσεις του στο «Βήμα», κάνει αναφορά στο«μέγεθος του δημοσιονομικού κενού της νέας χρονιάς», καθώς και στη «μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος», σημειώνοντας ότι πρόκειται για ζητήματα που προϋποθέτουν τη συμφωνία με τους «θεσμούς».

Οξυμένες ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις στην ΕΕ

Από την πλευρά του, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γ. Στουρνάρας, σε παρέμβασή του μέσω της «Καθημερινής», επισημαίνει πως «η ελληνική οικονομία στην αρχή του 2016 βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι», «έχει μπροστά της την πρώτη αξιολόγηση του νέου χρηματοδοτικού προγράμματος, η οποία περιέχει δύο πολύ σημαντικές και ευαίσθητες προαπαιτούμενες δράσεις. Την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος και την ευθυγράμμιση της φορολογίας του αγροτικού εισοδήματος».

Συνεχίζοντας αναφέρει ότι η επιτυχής ολοκλήρωση της «αξιολόγησης» θα συμβάλλει στο κλίμα εμπιστοσύνης προς την ελληνική οικονομία, ενώ ενδεχόμενη «αποτυχία» θα λειτουργούσε αποσταθεροποιητικά, επαναφέροντας στη μνήμη την αρνητική εμπειρία του πρώτου εξαμήνου του 2015.

Ενδεικτική για τις οξυμένες ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις στην ΕΕ είναι, εξάλλου, η αναφορά του Γ. Στουρνάρα ότι «ευρωπαϊκοί παράγοντες που γνωρίζουν άριστα τα ζητήματα αυτά, υποστηρίζουν ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι, τα ασύμμετρα προβλήματα που δημιουργεί το προσφυγικό ζήτημα, η απειλή εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ και οι ανοιχτές πλέον διαφοροποιήσεις της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τη μια πλευρά και ορισμένων κρατών - μελών από την άλλη, όσον αφορά σημαντικές πτυχές της τραπεζικής ένωσης, καθιστούν άκρως επικίνδυνη μια ενδεχόμενη αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο Eurogroup και μεταφορά τους σε Συμβούλιο Κορυφής».

Αναφερόμενος, τέλος, στην ανάγκη ευρύτερων συναινέσεων ανάμεσα στα κόμματα της αστικής διαχείρισης, επισημαίνει: «Η Βουλή των Ελλήνων, η οποία από το 2010 μέχρι σήμερα στήριξε την προσπάθεια προσαρμογής και συνεπώς τη σωτηρία της ελληνικής οικονομίας, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να συμβάλει στην ολοκλήρωση του νομοθετικού έργου που υλοποιεί τη Σύμβαση, τη στιγμή μάλιστα που το μέγιστο μέρος της προσαρμογής έχει ήδη επιτευχθεί».

Σε λειτουργία ο Ενιαίος Μηχανισμός Εξυγίανσης των τραπεζών

Την ίδια ώρα, σε λειτουργία βρίσκεται από την Πρωτοχρονιά ο Ενιαίος Μηχανισμός Εξυγίανσης των τραπεζών της Ευρωζώνης. «Τώρα έχουμε ένα σύστημα για την εξυγίανση των τραπεζών, έτσι ώστε οι φορολογούμενοι να προστατεύονται από την υποχρέωση να διασώζουν τις τράπεζες, όταν αυτές χρεοκοπούν», ανέφερε σχετικά ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μ. Σχοινάς.

Σύμφωνα με το νέο κανονισμό, το κόστος της «εξυγίανσης» των τραπεζών θα κατανέμεται σε πρώτη φάση μεταξύ μετόχων, ομολογιούχων και καταθετών πάνω από 100 χιλιάδες ευρώ, ενώ στη συνέχεια προβλέπεται η συνεισφορά του Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης, το οποίο μέχρι το 2024 αναμένεται να έχει συγκεντρώσει 55 δισ. ευρώ από εισφορές των τραπεζών.

Στην περίπτωση του ΣΕΒ δεν ισχύει το «δώσε θάρρος...». H ηγεσία του ΣΕΒ δεν περίμενε καμία ενθάρρυνση από την κυβέρνηση. Πριν ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τη διακυβέρνηση είχε διαβεβαιώσει με κάθε τρόπο ότι θα στηρίξει τους στόχους του ελληνικού κεφαλαίου για την καπιταλιστική ανάκαμψη.

Έτσι και τώρα: Μόλις προχτές με επιστολή του ο ΣΕΒ ζήτησε νέες ενισχύσεις για τους επενδυτές και πριν νυχτώσει η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει την απόφαση για τη «διακοψιμότητα», μια ειδική ρύθμιση για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Συνιστά πρόκληση - μια διαρκή πρόκληση - το γεγονός ότι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου από την εκάστοτε κυβέρνηση παρουσιάζεται ως ταξικά αδιάφορη αν όχι και συμφέρουσα για το λαό. Μόλις χτες, η «Αυγή» έσπευσε να χαρακτηρίσει τη νέα αξίωση του ΣΕΒ για την «ενθάρρυνση των επενδύσεων» ως «δημοσιονομικά ουδέτερη», δηλαδή να μην ανησυχεί ο λαός, ενώ κάθε αξίωση του κεφαλαίου σημαίνει με μαθηματική ακρίβεια και νέα δεινά σε βάρος του.

«Επανεξέταση των ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των ενεργειακών προϊόντων βιομηχανικής χρήσης και κατάργηση του ειδικού φόρου στο φυσικό αέριο ηλεκτροπαραγωγής», ζήτησε ανάμεσα σε άλλα προχτές ο ΣΕΒ για να εξειδικεύσει τις απαιτήσεις που εν είδει γενικής διακήρυξης είχε ανακοινώσει μόλις δύο μήνες πριν, όταν ο πρόεδρός του δήλωνε τη διάθεση του Συνδέσμου να «συνδράμει» το έργο της κυβέρνησης, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και μακρά εμπειρία του ΣΕΒ, με στόχο την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη υλοποίηση του προγράμματος της κυβέρνησης (17 Οκτώβρη 2015). Από τότε απαιτούσε αυτό που ήδη η κυβέρνηση υλοποιεί: «Λήψη μέτρων εξορθολογισμού των λειτουργικών δαπανών και σε βάθος μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος» και «μια νέα πολιτική ενίσχυσης των επενδύσεων, που θα κάνει χρήση σύγχρονων εργαλείων (φορολογικά κίνητρα, αποσβέσεις, κ.λπ.)». Επί της ουσίας ο ΣΕΒ έχει καταθέσει και η κυβέρνηση ήδη υλοποιεί το μόνο πραγματικό «παράλληλο - με το 3ο μνημόνιο - πρόγραμμα». Οπως ο ίδιος ο πρόεδρός του είχε δηλώσει, το τρίτο μνημόνιο απαιτεί εξειδίκευση και λεπτομερή σχεδιασμό, ώστε να μετατραπεί από ένα κείμενο δημοσιονομικών στόχων και δεσμεύσεων σε ένα ολοκληρωμένο και υλοποιήσιμο μεταρρυθμιστικό σχέδιο.

Σ' αυτήν τη ρότα μία προς μία οι προτάσεις του ΣΕΒ είναι ήδη κυβερνητική πολιτική. Αφορά αυτό και στο Ασφαλιστικό, όπου ο ΣΕΒ ζήτησε «διατήρηση της μακροβιότητας του ασφαλιστικού συστήματος μέσω της άμεσης εφαρμογής κατάλληλων μεταρρυθμίσεων» και η κυβέρνηση νομοθετεί τώρα. Και στο θέμα των αγορών «ενέργειας, εργασίας, υπηρεσιών, μεταφορών, εφοδιαστικής κ.τ.λ., που σχετίζονται με την παραγωγή, είναι ανοικτές και ανταγωνιστικές, ώστε να επιτρέπουν στη βιομηχανία και τη μεταποίηση να είναι ανταγωνιστικές στο διεθνές περιβάλλον», που επίσης η κυβέρνηση νομοθετεί. Και στο Φορολογικό, όπου ο ΣΕΒ ζήτησε «παροχή φορολογικών κινήτρων για τις ασφαλιστικές εισφορές, τόσο για τα επαγγελματικά Ταμεία όσο και για τις ασφαλιστικές εταιρείες» (αντικείμενο κι αυτό της νέας επιδρομής στο Ασφαλιστικό). Η λίστα με τις υποδείξεις των βιομηχάνων μακραίνει τόσο που να μη μένει όρθιο τίποτα απ' όσα οι εργαζόμενοι έως πρόσφατα θεωρούσαν «ένα το κρατούμενο». Κι αυτή η λίστα κάθε άλλο παρά «δημοσιονομικά ουδέτερη» είναι, όπως διατείνεται η κυβερνητική προπαγάνδα.

Πολιτική «ουδέτερη», που να υλοποιεί τις απαιτήσεις των βιομηχάνων, του κεφαλαίου γενικότερα δεν υπάρχει. Ο λαός την πληρώνει. Γι' αυτό και ο λαός, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να σταθούν «ουδέτεροι» απέναντι σε αυτές τις απαιτήσεις και την υλοποίησή τους. Πρέπει οργανωμένα να τις αντιπαλέψουν.

Περισσότερα κίνητρα για εξαγωγές ζητά ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών καθώς όπως αναφέρει στο εβδομαδιαίο δελτίο του οι ελληνικές εξαγωγές «παρά την κρίση, και ίσως λόγω της κρίσης, συνεχίζουν να επεκτείνονται με 3,6% κατά μέσο όρο ετησίως από το 2009 και μέχρι το 2014», ενώ «η πορεία αυτή συνεχίσθηκε και στο δεκάμηνο Ιανουάριος - Οκτώβριος 2015 (+9,4%)».

Ο ΣΕΒ θεωρεί τις εξαγωγές προστιθέμενης αξίας ως μόνη διέξοδο και ζητά να μειωθεί το ενεργειακό και το μη μισθολογικό κόστος, σημειώνοντας ότι τα «αποτελέσματα που θα ήσαν ακόμη θεαματικότερα εάν είχαμε καταφέρει να περιορίσουμε το κόστος της Ενέργειας στην παραγωγική διαδικασία, το μη μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων και τα αντικίνητρα στην επιχειρηματικότητα».

Εκτιμά πως «η οικονομία βρίσκεται σε πορεία εξωστρεφούς μετασχηματισμού, έχοντας, σε κάποιο βαθμό, αυτονομηθεί από το πολιτικό περιβάλλον, η οποία θα αποδώσει ακόμη πιο σημαντικά αποτελέσματα εφόσον οι επιχειρήσεις και η πολιτεία στρέψουν τις δυνάμεις τους στην ενσωμάτωση υψηλότερης τεχνολογικής αξίας στα παραγόμενα αγαθά».

Για τον ΣΕΒ είναι «προτεραιότητα η προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων σε κάθε κλάδο που αναπτύσσει δεξιότητες και που μπορεί να συνεισφέρει στην ενίσχυση των εξαγωγών και των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας. Η ανάπτυξη μονάδων μεταποίησης γύρω από το διαμετακομιστικό άξονα ΟΛΠ - ΤΡΑΙΝΟΣΕ αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα».

Επενδυτικά και φορολογικά κίνητρα, μείωση του ενεργειακού κόστους, μείωση του μη μισθολογικού κόστους και παρατηρητήριο για την εφαρμογή του μνημονίου ζήτησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θεόδωρος Φέσσας, στις κατ' ιδίαν συναντήσεις που είχε με τον πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, και τον αντιπρόεδρο, Βάλντις Ντομπρόβισκις.

Συγκερκιμένα ζήτησε:

Σε δήλωση του μετά τις συναντήσεις ο Θεόδωρος Φέσσας έδειξε την αντίρρηση του σε μια «νέα επιδρομή φόρων και εισφορών στις επιχειρήσεις» και πρόσθεσε πως στις συναντήσεις ανέδειξε «την ανάγκη να υπάρξει μια νέα πολιτική φορολογικών κυρίως κινήτρων υπέρ των παραγωγικών επενδύσεων, καθώς και άμεσα μέτρα που θα συμβάλουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων ως προς το φορολογικό, ασφαλιστικό και ενεργειακό τους κόστος.»   

Ολα αυτά τα χρόνια πρόσφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στο σύστημα. Σε πρώτη φάση, αξιοποίησε τη δυσαρέσκεια του λαού για τα αντιλαϊκά μέτρα, στοχοποιώντας αποκλειστικά την κυβερνητική διαχείριση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τα μνημόνια, συσκοτίζοντας τον πραγματικό τους χαρακτήρα, ως πολιτική στήριξης του κεφαλαίου στη φάση της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, που είναι αναπόφευκτο φαινόμενο της καπιταλιστικής ανάπτυξης (...) Η υπογραφή του 3ου μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η εσπευσμένη προκήρυξη βουλευτικών εκλογών συνοδεύτηκαν από ανανέωση των διλημμάτων, προκειμένου να υπάρξει χειραγώγηση των λαϊκών δυνάμεων και απόσπαση της λαϊκής συναίνεσης στα αντιλαϊκά μέτρα (...) Η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ και των διαφωνούντων παρακλαδιών του είναι ότι αφόπλισαν το κίνημα, το υπέσκαψαν, με τις αυταπάτες, τις απατηλές υποσχέσεις τους. Η πιο μεγάλη αρνητική προσφορά του τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται στην ανάδειξή του σε εργοδοτική, εργατοπατερική δύναμη, ενσωματώνοντας τους αντίστοιχους μηχανισμούς του ΠΑΣΟΚ και αποδεχόμενος το χάιδεμα ενός σημαντικού μέρους της καπιταλιστικής εργοδοσίας και των μηχανισμών της ΕΕ (...) Η νέα κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα πορευτεί στο δρόμο της εφαρμογής των αντιλαϊκών μέτρων και μνημονίων, προς όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας (...) Θα χρησιμοποιήσουν τη λαϊκή ψήφο ως συναίνεση, για να περάσουν όλα τα μέτρα χωρίς αντίσταση, να υλοποιηθεί ανώδυνα η στρατηγική τους».

Τα παραπάνω σημείωνε η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ στην Ανακοίνωσή της για το εκλογικό αποτέλεσμα της 20ής Σεπτέμβρη και πριν αλέκτωρ φωνήσαι, επιβεβαιώνεται ως προς την εκτίμηση για τον τρόπο που θα αξιοποιήσει η κυβέρνηση τη λαϊκή ψήφο που κατάφερε με χίλια δυο τερτίπια να υφαρπάξει. Εγραφε η «Αυγή» στις 17/10: «Μιλάμε για τα επώδυνα μέτρα και όχι για τις ρυθμίσεις, επί παραδείγματι, κατά της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, της γραφειοκρατίας και την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που προφανώς εντάσσονται στην προοπτική μιας κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά. Ο ελληνικός λαός κατά πλειοψηφία αποδέχθηκε τη λογική της κυβέρνησης και την επιβράβευσε για τη στάση της. Γνώριζε, επίσης, ότι σύντομα θα έρθει η ώρα του λογαριασμού, όπως και ήρθε. Αυτήν την ώρα, για την εφαρμογή των μέτρων από την κυβέρνηση και μάλιστα από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, δεν αρκεί η λαϊκή επικύρωση. Υπάρχει και μια αναγκαία προϋπόθεση: Η διακυβέρνηση με αίσθηση δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου, η εκκαθάριση των υποθέσεων διαφθοράς και διαπλοκής αποτελεί πράξη δικαιοσύνης και όρο απαραίτητο για την επιτυχία του πολιτικού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ, επί ποινή ακυρώσεως».

Ο υπουργός Παιδείας, Ν. Φίλης, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, υποστήριξε: «Είναι μια περίοδος που πρέπει να δείχνουμε ότι από άποψη πρόθεσης είμαστε μαζί με τους πολίτες, για να λύσουμε τα προβλήματα (...) Υπάρχει μια μεγαλύτερη προσπάθεια κατανόησης προβλημάτων από την κοινωνία (...) Είμαστε μια κυβέρνηση με τα γνωστά προβλήματα, που αναγκαστήκαμε να κάνουμε δύο φορές εκλογές σε επτά μήνες και ο κόσμος δε βιάζεται να μας πάρει το κεφάλι».

Αλλά και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρ. Αλεξιάδης, καυχήθηκε για την ικανότητά τους στη χειραγώγηση, λέγοντας σε τηλεοπτική εκπομπή: «Αυτό το νομοσχέδιο δεν έρχεται με ΜΑΤ στο Σύνταγμα, με συγκρούσεις. Οπου χρειάζεται, θα κάνουμε αλλαγές. Ακόμα και αυτή τη στιγμή, συζητούμε με τα τεχνικά κλιμάκια και όπου μπορούμε θα κάνουμε βελτιώσεις».

Η απόσπαση της συναίνεσης του λαού αξιολογείται απ' την κυβέρνηση ως το κατεξοχήν μέσο για την επίτευξη στόχων που σχετίζονται με την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ως τέτοιο αξιολογείται κι απ' την ίδια την αστική τάξη. Ηταν ο ΣΕΒ αυτός που τον περασμένο Φλεβάρη υποδείκνυε στη νέα τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ότι«χρειάζεται τη συναίνεση, το πνεύμα συνεργασίας και την εποικοδομητική συμπόρευση με τους κοινωνικούς εταίρους, ώστε να ανταποκριθεί στο δύσκολο έργο της, εντός και εκτός συνόρων» και ότι «σε αυτήν την προσπάθεια, ο ΣΕΒ, ως ο κατ' εξοχήν εκπρόσωπος των οργανωμένων ελληνικών επιχειρήσεων, θα είναι δίπλα στην κυβέρνηση», ώστε «να δουλέψουμε από κοινού για τους εθνικούς μας στόχους: Την παραγωγή πλούτου, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη σταθερή βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, την πραγματική ανάπτυξη που ανταμείβει την εργασία, την καινοτομία, την ποιότητα, τη γνώση, την εξωστρέφεια». Εξάλλου, απέναντι στο ντόπιο κεφάλαιο, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αναλάβει ισχυρές δεσμεύσεις για την ικανότητά του να χειραγωγεί το λαό στα άμεσα προτάγματά του και να τον ενσωματώνει στη στρατηγική του. Ο Αλ. Τσίπρας, μιλώντας στην Ελληνική Ενωση Επιχειρηματιών, διαβεβαίωνε ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί εγγύηση για «την έξοδο από την καταστροφή με την ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση»... Ενώ ο Π. Σκουρλέτης υπογράμμιζε: «Το θέμα δεν είναι ζήτημα μιας αριθμητικής πλειοψηφίας, αλλά μιας πραγματικής κοινωνικής πλειοψηφίας και της διασφάλισης μιας ευρύτερης κοινωνικής συναίνεσης (...) γι' αυτό, μάλιστα, εμείς πολλές φορές λέμε ότι ακόμα και κοινοβουλευτική αυτοδυναμία να έχουμε, έχει εξίσου μεγάλη σημασία να έχουμε μια πλειοψηφία μέσα στην ίδια την κοινωνία (...) θέλουμε να έχουμε μια άμεση στήριξη από την ίδια την κοινωνία και το λαό».

«Παράγοντας που κρίνει τη σταθερότητα είναι η κοινωνική συνοχή, η κοινωνική ειρήνη», δήλωσε μόλις την Παρασκευή ο Αλ. Τσίπρας, επιβεβαιώνοντας ότι η υποταγή του λαού στα κελεύσματα του κεφαλαίου είναι η προτεραιότητα της κυβέρνησής του.

Η προσπάθεια εξασφάλισης της εργατικής - λαϊκής συναίνεσης ήταν ένας από τους βασικούς στόχους των εκλογών του Σεπτέμβρη. Κάτι το οποίο το ΚΚΕ ανάδειξε προεκλογικά, προειδοποίησε γι' αυτό και δυστυχώς επιβεβαιώθηκε απ' τις εξελίξεις. Είχε προηγηθεί μια διαδικασία συστηματικής προετοιμασίας του λαού να συναινέσει σε μια πολιτική, την οποία υποτίθεται ότι είχε απορρίψει στις εκλογές του Γενάρη του 2015. Είχε θωρακιστεί βήμα το βήμα η υποταγή, ο συμβιβασμός στους στόχους της καπιταλιστικής οικονομίας για ανάκαμψη των κερδών της. Και αυτό είχε διαμορφωθεί πολύ πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015. Ακόμα και μέσα στο κίνημα της περιόδου 2010-2013, η επικρατούσα λογική που επικέντρωνε αποκλειστικά στα μνημόνια και στις κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που διαχειρίζονταν την καπιταλιστική κρίση, που έβαζε την άποψη ότι με μια κυβερνητική εναλλαγή όλα θ' αλλάξουν, που έβγαζε απ' το στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, τα μονοπώλια, το κεφάλαιο και επικέντρωνε σ' ένα τμήμα του αστικού πολιτικού συστήματος, συνέβαλε ώστε ο λαός να υιοθετήσει πλήρως τα κριτήρια του κεφαλαίου και τους στόχους της ανάκαμψής του ως διέξοδο απ' την κρίση. Σε αυτό το ζήτημα ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η κυβέρνηση και το κεφάλαιο που υπηρετεί, γνωρίζουν καλά ότι αυτή η πολιτική, αναγκαία για τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητά του, περιλαμβάνει ως αναπόσπαστο τμήμα της την επίθεση στο ήδη καθημαγμένο λαϊκό εισόδημα, στα ήδη σμπαραλιασμένα λαϊκά δικαιώματα. Γνωρίζουν πια πως δεν μπορούν ούτε με ψίχουλα να επιχειρήσουν να εξαγοράσουν την ανοχή τμημάτων του λαού. Θέλουν να αποτρέψουν την έμπρακτη έκφραση με όρους κινήματος της λαϊκής αγανάκτησης, κερδίζοντας χρόνο με αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, εκβιασμούς και αναπαραγωγή ισχυρισμών περί μονόδρομων και απουσία άλλης εναλλακτικής.

Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα έχουν όμως κι άλλη επιλογή απ' το να γίνουν βαστάζοι των λαβάρων του κεφαλαίου και μάλιστα σε μια εκστρατεία της οποίας αποτελούν τα πρώτα θύματα, ανεξάρτητα από το τι στάση είχαν κρατήσει μέχρι τώρα, από το τι ψήφισαν στις εκλογές. Εχουν την επιλογή που υπακούει στα λαϊκά συμφέροντα και τους υποδεικνύει να υψώσουν τη σημαία του δίκιου τους, στον αγώνα για ανάκτηση απωλειών, για ικανοποίηση αναγκών, αγώνας που θα είναι αποτελεσματικός στο βαθμό που προσανατολίζεται στη ρήξη με την ΕΕ και το κεφάλαιο, με την εξουσία τους στην Ελλάδα. Να συναντηθούν στον αγώνα αυτό με το ΚΚΕ, γυρνώντας αποφασιστικά την πλάτη στις προσπάθειες χειραγώγησης και ενσωμάτωσης.

Μείωση όλων των συντάξεων, ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης και μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών στο όνομα της ανταγωνιστικότητας ζητά ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) που αντιμετωπίζει θετικά το πόρισμα της «επιτροπής σοφών» του υπουργείου Εργασίας.

Στο εβδομαδιαίο δελτίο για την Ελληνική Οικονομία, ο ΣΕΒ αναφέρει πως «ο εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος και του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης προβάλλει ως αδήριτη ανάγκη» και προσθέτει ότι για λόγους δικαιοσύνης πρέπει να μειωθούν περαιτέρω όλες οι συντάξεις. Υποστηρίζει συγκεκριμένα ότι «πολιτικές που εστιάζουν σε περικοπές μόνο των υψηλότερων συντάξεων -των οποίων οι δικαιούχοι έχουν καταβάλλει και τις μεγαλύτερες εισφορές- αποδομούν την αρχή της συνταξιοδοτικής δικαιοσύνης και της ανταποδοτικότητας του συστήματος».

Σχετικά με το πόρισμα των «σοφών», αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «ο διαχωρισμός της χρηματοδότησης των δύο συντάξεων, από φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές αντίστοιχα, αποτελεί sine qua non (χωρίς τον οποίο δεν είναι δυνατόν) όρο για να μπει επιτέλους τάξη στο ασφαλιστικό σύστημα».

Με σαφή τρόπο ζητά τη μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, αναφέροντας «το νέο σύστημα να μειώσει το μη μισθολογικό κόστος που πλήττει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των Ελληνικών επιχειρήσεων».

Επιπλέον ζητά οι ασφαλισμένοι να οδηγούνται στην ιδιωτική ασφάλιση για να βελτιώσουν τις υγειονομικές και συνταξιοδοτικές απολαβές αναφέροντας ότι «το ασφαλιστικό σύστημα πρέπει να αναμορφωθεί ριζικά, δίδοντας τη σημασία που αρμόζει στη μη υποχρεωτική ασφάλιση σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα (2ος και 3ος πυλώνας, δηλαδή επαγγελματικά ταμεία και ιδιωτική ασφάλιση)».

Ο ΣΕΒ επισημαίνει ότι οι αλλαγές στο ασφαλιστικό δεν πρέπει να επηρεάσουν αρνητικά τους επιχειρηματικούς ομίλους και την πλουτοκρατία, αναφέροντας ότι η αλλαγή «δεν μπορεί να σημαίνει την εφαρμογή πολιτικών που ακυρώνουν τα κίνητρα για εργασία και ανάληψη επιχειρηματικής δράσης» και εκφράζει την ανησυχία του μην τυχόν γίνει «προσφυγή σε νέους φόρους εισοδήματος και περιουσίας στους συνεπείς φορολογουμένους για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού».

Συνδέσεις Ειδήσεων: 

Πόρισμα «Σοφών» για το Ασφαλιστικό: Διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης και μετατροπή των συντάξεων σε προνοιακά βοηθήματα

Σπεύδει να ικανοποιήσει τις αξιώσεις των βιομηχάνων η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο όνομα της ανάπτυξης που σημαίνει τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα και προνόμια για το κεφάλαιο.

Σε σημερινή συνάντηση της υφυπουργού Οικονομίας με τον πρόεδρο του ΣΕΒ Θεόδωρο Φέσσα, η Θεοδώρα Τζάκρη αποδέχθηκε τα αιτήματα των βιομηχάνων για μείωση των τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας στη βιομηχανία, απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης επιχειρήσεων σε τέσσερις νέους κλάδους δραστηριότητας και προετοιμασία του νέου αναπτυξιακού νόμου.

Σύμφωνα με την υφυπουργό, η μείωση του ενεργειακού κόστους θα επιτευχθεί με την εφαρμογή του μέτρου της διακοψιμότητας που θα προχωρήσει, όπως είπε, άμεσα με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Περιβάλλοντος και της διοίκησης της ΔΕΗ με την οποία επίσης συναντήθηκε χθες η υφυπουργός.

Το μέτρο προβλέπει τη μείωση των τιμολογίων ρεύματος για τη βιομηχανία με αντάλλαγμα τον περιορισμό της τροφοδοσίας σε περιόδους αιχμής. Την ίδια ώρα για τα λαϊκά νοικοκυριά, το ρεύμα που αποτελεί βασικό στοιχείο επιβίωσης, στοιχίζει πανάκριβα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να το πληρώσουν.

Σε ό,τι αφορά την απλούστευση των διαδικασιών αδειοδότησης, πάγιο αίτημα των βιομηχάνων στο όνομα της «ανάπτυξης», η υφυπουργός δήλωσε πως ως βάση της παρέμβασης θα χρησιμοποιηθεί ο νόμος του 2014 και θα προχωρήσει το συντομότερο η έκδοση της δευτερογενούς νομοθεσίας (υπουργικές αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα) που εκκρεμούν.

Οι κλάδοι που έχουν επιλεγεί με κριτήριο τη συμμετοχή τους στο ΑΕΠ είναι ορυκτά, τρόφιμα, εστίαση και τουρισμός, ενώ τεχνικός σύμβουλος της κυβέρνησης θα είναι η Παγκόσμια Τράπεζα.

Την πλήρη στήριξή του στη νέα κυβέρνηση εκφράζει ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) σε ανακοίνωση του για τις εκλογές, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι είναι έτοιμος να διαθέσει πόρους, ιδέες και δυνάμεις και να συμβάλει στην έγκαιρη και αποτελεσματική υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων του μνημονίου.

Ζητά επίσης το σχεδιασμό μιας νέας βιομηχανικής πολιτικής για την αναβίωση της μεταποίησης, στον οποίο προτίθεται να συμβάλει, δείχνοντας στην ουσία και το ποιος θα ωφεληθεί από αυτήν την πολιτική.

Αξιοποιεί το εκλογικό αποτέλεσμα για να υποστηρίξει ότι η πλειονότητα του λαού επιθυμεί την παραμονή στην Ευρωζώνη, αλλά και μια ευρύτερη πολιτική συναίνεση ώστε να έρθουν επενδύσεις χωρίς ψευδαισθήσεις και χρονοτριβές.

«Η νέα κυβέρνηση έχει μια καθαρή εντολή να προχωρήσει μέσα στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει απέναντι στην Ευρώπη και στους Έλληνες πολίτες», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Εκφράζει επίσης τη βεβαιότητα ότι «η εθνική ανάγκη για ανάπτυξη», τα καπιταλιστικά κέρδη δηλαδή, θα πρέπει να είναι ο «οδηγός τόσο στην επιλογή των προσώπων όσο και για την εφαρμογή αποτελεσματικών πολιτικών, τις οποίες ο ΣΕΒ, ως κοινωνικός εταίρος, θα υποστηρίξει με όλες του τις δυνάμεις, πάντοτε με πνεύμα συνεργασίας και ευθύνης».

Να εφαρμοστεί άμεσα το μνημόνιο και άλλες αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις για να επιστρέψουν οι βιομήχανοι στην «κανονικότητα» των υψηλών κερδών, ζητούν οι πρόεδροι των πέντε βιομηχανικών συνδέσμων, θέτοντας με αυτόν τον τρόπο τις προτεραιότητες της επόμενης κυβέρνησης.

Το κοινό άρθρο του Θεόδωρου Φέσσα (ΣΕΒ), του Αθ. Σαββάκη (ΣΒΒΕ), του Ευρ. Δοντά (ΣΒΘ & ΚΕ), του Δ. Μαθιού (ΣΒΑΠ), του Κλ. Μπάρλου (ΣΕΒΠΕ) δημοσιεύεται στο ΑΜΠΕ ενόψει των εκλογών, και επί της ουσίας περιλαμβάνει «οδηγίες προς ναυτιλομένους» για το σύνολο των αστικών κομμάτων.

Οι βιομήχανοι θέτουν ως πρώτη «πρόκληση» την «άμεση εφαρμογή» όλων των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» και των «δημοσιονομικών προσαρμογών» που προβλέπει το μνημόνιο. «Όσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά εφαρμοστεί η συμφωνία, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσει η Ελλάδα να επιστρέψει στην κανονικότητα και την ευημερία», αναφέρουν στο άρθρο τους, εννοώντας προφανώς την «κανονικότητα» της μόνιμης φτώχειας του λαού, των πολύ χαμηλών μισθών και των σφαγιασμένων εργατικών δικαιωμάτων που προϋποθέτει η «επόμενη μέρα» της μετάβασης στην καπιταλιστική ανάκαμψη.

Η δεύτερη «πρόκληση» κατά τους βιομηχάνους, είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα λειτουργήσουν ως «αναπτυξιακό αντίβαρο» για να περιορίσουν τις επιπτώσεις «του νέου κύκλου ύφεσης που ανοίγεται μπροστά μας». Κεντρικό στοιχείο αυτών των πολιτικών, θα πρέπει να είναι «η στήριξη της βιομηχανίας και της μεταποίησης ως βασικών συστατικών μιας εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής», σύμφωνα με το άρθρο, καθώς οι βιομήχανοι επιδιώκουν να εξασφαλίσουν ζεστό χρήμα και άλλα προνόμια, παράλληλα με τη συνέχιση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και την εξασφάλιση πολύ φθηνών εργαζόμενων.

Στο δια ταύτα, οι βιομήχανοι ζητάνε «διαρθρωτικές παρεμβάσεις που θα απελευθερώσουν τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις μέσα από αλλαγές στο επενδυτικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, όπως οι αδειοδοτήσεις, τα χρηματοδοτικά εργαλεία, η καινοτομία, η τεχνολογία και η εξωστρέφεια, οι λειτουργικές υποδομές, η λειτουργία και εποπτεία της αγοράς, το δυσβάσταχτο κόστος ενέργειας». Επίσης απαιτούν τη δημιουργία υπουργείου Βιομηχανίας «για τον καλύτερο συντονισμό και την εκπόνηση μιας σύγχρονης βιομηχανικής πολιτικής».

Άμεση εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων του μνημονίου ζητά ο ΣΕΒ από την επόμενη κυβέρνηση στο εβδομαδιαίο δελτίο του για την οικονομία.

Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «συμφέρει, λοιπόν να ληφθούν άμεσα τα συμφωνηθέντα μέτρα, οσοδήποτε επαχθή και αν είναι» κάνοντας σαφές πως η εφαρμογή του μνημονίου είναι προς το συμφέρον των επιχειρηματικών ομίλων και σημειώνει ότι «η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου καλείται να υλοποιήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα πληθώρα δεσμεύσεων του Προγράμματος Προσαρμογής. Δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια του χρόνου και η κατανόηση των εταίρων για περαιτέρω καθυστερήσεις και διευθετήσεις».

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις χαρακτηρίζονται «ο υπέρ πάντων αγών θα πρέπει να δοθεί» για να γίνει η οικονομία «ελκυστικός προορισμός για επενδύσεις», ενώ με σαφή τρόπο ζητά ομοψυχία από τα κόμματα που ψήφισαν μνημόνια αναφέροντας πως «η χώρα δεν αντέχει πλέον ατέρμονες, στείρες και αντιπαραγωγικές πολιτικές αντιπαραθέσεις. Χρειάζεται διακυβέρνηση στα απλά και τα καθημερινά πράγματα, από ανθρώπους που υπηρετούν με ομοψυχία πάνω απ’ όλα το δημόσιο συμφέρον». 

Την εφαρμογή του μνημονίου και την παρακολούθηση της υλοποίησης των αντιλαϊκών μέτρων από φορείς ειδικού σκοπού, ζητά ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών.

Σε επιστολή του προς τους επικεφαλής των κομμάτων, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θεόδωρος Φέσσας, κάνει λόγο για «αποτελεσματική εφαρμογή και παρακολούθηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων από φορείς ειδικού σκοπού».

Ζητά τη «σύσταση ενός αυτοτελούς, δημόσιου χαρακτήρα, ευέλικτου φορέα ειδικού σκοπού (Reform Agency) υπό τον Πρωθυπουργό και εντός του ισχύοντος θεσμικού περιβάλλοντος (αν και εκτός του σκληρού πυρήνα της εκτελεστικής εξουσίας) για το συντονισμό της υλοποίησης της νέας συμφωνίας».

Επιπλέον, ζητά τη «σύσταση ενός ανεξάρτητου Παρατηρητηρίου των Μεταρρυθμίσεων (παρακολούθησης της υλοποίησης, αποτίμησης των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων αυτής και διατύπωσης προτάσεων μεταρρυθμιστικών πολιτικών άμεσης υλοποίησης) με τη συμμετοχή των παραγωγικών δυνάμεων της οικονομίας και της κοινωνίας».

Πέραν των φορέων ειδικού σκοπού για την εφαρμογή του μνημονίου, ο ΣΕΒ ζητά όλη η διαθέσιμη χρηματοδότηση να οδηγηθεί σε επενδύσεις και «προτείνει μια νέα, σύγχρονη εθνική επενδυτική στρατηγική, η οποία θα εντάξει σε έναν ενιαίο εθνικό σχεδιασμό τους περιορισμένους δημόσιους (εθνικούς και κοινοτικούς) πόρους και το σύνολο των πολλών και επικαλυπτόμενων χρηματοδοτικών εργαλείων, με τις επενδυτικές προτεραιότητες του ιδιωτικού τομέα και με έμφαση στην οικονομική απόδοση των επενδύσεων».

Στο πλαίσιο της «εθνικής επενδυτικής στρατηγικής» επαναλαμβάνει τα περί μείωση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις, ζητώντας «εδραίωση σταθερού και απλού φορολογικού πλαισίου, ώστε το κόστος να μη σκοτώνει την ανταγωνιστικότητα, ενώ τα κίνητρα να επιβραβεύουν την επιχειρηματική απόδοση».

Πάγια απαίτηση του ΣΕΒ είναι η παροχή «ζεστού χρήματος» και προσθέτει πως «η νέα στρατηγική πρέπει να ενσωματωθεί άμεσα στο νέο αναπτυξιακό νόμο, στα χρηματοδοτικά εργαλεία, στο νέο ΕΣΠΑ, κτλ.» όπως επίσης «προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων (εγχώριων και ξένων), απλούστερο επιχειρηματικό περιβάλλον και αδειοδοτήσεις, αποκατάσταση ρευστότητας, μείωση του country risk, νέα εργαλεία χρηματοδότησης».

Στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, ο ΣΕΒ θεωρεί ότι δεν πρέπει να υπάρχει σταθερότητα στην εργασία και τα δικαιώματα των εργαζομένων, καθώς όπως αναφέρει πρέπει «οι αγορές ενέργειας, εργασίας, υπηρεσιών, μεταφορών, εφοδιαστικής, κτλ. που σχετίζονται με την παραγωγή είναι ανοικτές και ανταγωνιστικές, ώστε να επιτρέπουν στη βιομηχανία και τη μεταποίηση να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές περιβάλλον».

Ζεστό χρήμα, επιδοτήσεις, κίνητρα, εξασφαλισμένη κερδοφορία και διαρκείς μειώσεις μισθών  είναι η επιδίωξη των Ελλήνων εργοδοτών, παρά το γεγονός ότι ο δείκτης μισθών στο σύνολο της οικονομίας κατέγραψε σε ετήσια βάση μείωση 4,2%, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε την Τρίτη 8 Σεπτέμβρη η Ελληνική Στατιστική Αρχή. 

Την ίδια στιγμή έρευνα της «Manpower Group» για τις προοπτικές απασχολήσεως στο χρονικό διάστημα Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου του 2015 δείχνει πως οι εργοδότες στην Ελλάδα παρουσιάζονται επιφυλακτικοί σχετικά με τις προσλήψεις.

Συγκεκριμένα, από τους 750 εργοδότες που συμμετείχαν στην έρευνα, το 5% αναμένει αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων, το 18% προβλέπει μείωση, το 51% εκτιμά ότι δεν θα υπάρξει μεταβολή στο εργατικό δυναμικό, ενώ 26% των εργοδοτών δεν γνωρίζει εάν θα υπάρξουν αλλαγές κατά το προσεχές τρίμηνο.

Οι πιο ισχνές προβλέψεις προσλήψεων καταγράφονται από τους εργοδότες στους τομείς ηλεκτρισμού, φυσικού αερίου, υδρεύσεως, στις κοινωνικές υπηρεσίες, στις μεταφορές, στις επικοινωνίες και στο Δημόσιο.

Ουσιαστικά μέσω και αυτών των στοιχείων οι εργοδότες στέλνουν το μήνυμα σε όποια κυβέρνηση προκύψει από τις επικείμενες εκλογές ότι θέλουν και άλλη μείωση μισθών και την παροχή νέων προνομίων, καθώς και ένα συνολικό πλέγμα μέτρων και μεταρρυθμίσεων τόνωσης της «ανταγωνιστικότητας» καθώς και διασφάλισης της κερδοφορίας τους με το πρόσχημα της ανεργίας.

Συστάσεις προς τα αστικά κόμματα να οικειοποιηθούν και να εφαρμόσουν κατά γράμμα τα μέτρα που προβλέπονται στο μνημόνιο του μνημονίου, απευθύνει ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ).

Εκφράζει μάλιστα την ενόχληση του, αφού όπως υποστηρίζει, «κανείς στο πολιτικό σύστημα δεν φαίνεται διατεθειμένος να οικειοποιηθεί το Μνημόνιο ως εφαλτήριο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας».

Επισημαίνει ακόμα  ότι τα αστικά κόμματα δεν προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς στην εφαρμογή των μέτρων «που θίγουν προνομιούχες ομάδες της ελληνικής κοινωνίας» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά  αξιώνοντας προφανώς την ανάγκη επιβολής του μνημονίου ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους από όποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη.

Επίσης αξιώνει την εφαρμογή πολιτικών που θα δίνουν ώθηση στην κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων αφού όπως επισημαίνει «οι δημόσιες πολιτικές θα πρέπει να ευνοούν τη μεγέθυνση των επιχειρήσεων ώστε οι μικρές να γίνονται μεσαίες και οι μεσαίες μεγάλες».

Ο ΣΕΒ αναφέρεται επίσης στα capital control επισημαίνοντας ότι αυτά ανέκοψαν την ραγδαία εκροή καταθέσεων, όμως η εκροή καταθέσεων συνεχίσθηκε και τον Ιούλιο.

Τα παραπάνω επισημαίνονται από τους βιομηχάνους στο φόντο της ανησυχίας και των δυσοίωνων προβλέψεων που προκαλεί η κατάρρευση των προσδοκιών απασχόλησης στη βιομηχανία, τον Αύγουστο, στη χαμηλότερη τιμή που έχουν λάβει ποτέ από την αρχή της συλλογής στοιχείων τον Ιανουάριο του 1985.