ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΠΑΜΕ: Πάρτε πίσω την τροπολογία που απολύει χιλιάδες εκπαιδευτικούς - Όλοι στη συγκέντρωση την Τρίτη στα Προπύλαια

«Πάρτε πίσω την τροπολογία που απολύει χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Πάρτε πίσω το άρθρο 35 του σχεδίου νόμου που κλείνει Νηπιαγωγεία!», τονίζει η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ.

Καλεί σε μαζική συμμετοχή την Τρίτη 19 Απρίλη, στη συγκέντρωση των Πρωτοβάθμιων Σωματείων στα Προπύλαια στις 7 μ.μ. και στην πορεία στη Βουλή, την Τετάρτη 20 Απρίλη στις έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις Συλλόγων και ΕΛΜΕ και την Πέμπτη 21 Απρίλη στην πανελλαδική στάση εργασίας (11 π.μ.-2 μ.μ.) και στη συγκέντρωση στις 12 μ. στο υπουργείο Παιδείας και στις κινητοποιήσεις σε άλλες πόλεις.

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Το σχέδιο της κυβέρνησης δεν είναι τρόπος "πρόσληψης", είναι τρόπος απόλυσης!

Κάτω τα χέρια από την προϋπηρεσία!

Όλοι στο δρόμο! Όλοι στον αγώνα!

Τρίτη 19/4: Συγκέντρωση πρωτοβάθμιων σωματείων στα Προπύλαια στις 7 μ.μ. και πορεία στη Βουλή!
Τετάρτη 20/4: Έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις Συλλόγων και ΕΛΜΕ!

Πέμπτη 21/4: Τρίωρη πανελλαδική στάση εργασίας (11 π.μ.-2 μ.μ). Συγκέντρωση στην Αττική στο υπουργείο Παιδείας (στις 12 μ.) και σε άλλες πόλεις!!

Το ΠΑΜΕ χαιρετίζει τη μαζική και δυναμική παρουσία των συναδέλφων εκπαιδευτικών στη μεγάλη κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Παιδείας την Παρασκευή 15/4. Ιδιαίτερα χαιρετίζουμε τους συναδέλφους αναπληρωτές που με τη μαζική παρουσία τους και την αποφασιστικότητά τους έδωσαν τον τόνο στην κινητοποίηση. Χαιρετίζουμε τις μαζικές συγκεντρώσεις που έγιναν σε όλη τη χώρα.

Το μήνυμα προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και το υπουργείο Παιδείας ήταν σαφές: Πάρτε τώρα πίσω την τροπολογία που τσακίζει ζωές - Καμιά απόλυση αναπληρωτή - Κανένα κλείσιμο Νηπιαγωγείου και Τμήματος Ένταξης. Αγώνας για μόνιμους μαζικούς διορισμούς ώστε να καλυφθούν τα κενά και οι ανάγκες των σχολείων.

Το σχέδιο της κυβέρνησης δεν είναι απλά να ψηφίσει ένα νέο σύστημα "πρόσληψης" αναπληρωτών. Το σχέδιο είναι να γίνουν χιλιάδες απολύσεις συναδέλφων, να λειτουργήσουν τα σχολεία με λιγότερους εκπαιδευτικούς από τη νέα χρονιά. Η τροπολογία της κυβέρνησης: Καταργεί την προϋπηρεσία συναδέλφων μας που εδώ και χρόνια γυρίζουν όλη τη χώρα, με προσωπικό και οικογενειακό κόστος, αναμορφώνει τους πίνακες αναπληρωτών με βάση το βαθμό πτυχίου, εξαφανίζει την προϋπηρεσία στα δυσπρόσιτα και εντείνει σε τελική ανάλυση όλα τα αδιέξοδα και τις αδικίες που υπήρχαν και διατήρησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αυτά τα σχέδια δεν πρέπει να περάσουν!

Οι αποφάσεις του ΣτΕ είναι το πρόσχημα! Να καταργηθεί τώρα ο νόμος 3848 της Διαμαντοπούλου και όλο το αντιεκπαιδευτικό νομικό οπλοστάσιο.

Να δρομολογηθούν τώρα μαζικοί μόνιμοι διορισμοί που να καλύψουν όλα τα κενά. Αυτή είναι η λύση, αυτό απαιτούμε.

Το ΠΑΜΕ προειδοποίησε για αυτές τις αρνητικές εξελίξεις όλο το προηγούμενο διάστημα. Μπήκε μπροστά στην οργάνωση για την επιτυχία της πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας στις 7/4.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνέχισε την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Με το νόμο Βερναρδάκη, που ψήφισε το προηγούμενο διάστημα, έκανε ακόμα ένα βήμα προς την υλοποίηση των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, που αφορούν την "αξιολόγηση" και τις προσλήψεις στο Δημόσιο (και την Εκπαίδευση) με κριτήρια Αριστείας, "προσόντων", με τα κριτήρια και τη λογική των νόμων της αγοράς. Σ' αυτή την κατεύθυνση είναι και η τροπολογία για τους αναπληρωτές.

Ο σχεδιασμός τους είναι να φέρνουν ακόμα χειρότερα!!

Είναι μεγάλες οι ευθύνες των συνδικαλιστικών ηγεσιών, της ΑΔΕΔΥ, αλλά και των ΟΛΜΕ - ΔΟΕ. Δεν αντιπάλεψαν αυτά τα μέτρα γιατί συμφωνούν με τον πυρήνα αυτής της πολιτικής. Γνώριζαν πού το πηγαίνει η κυβέρνηση και παρ' όλα αυτά μπήκαν στη διαδικασία του "διαλόγου", στη λογική των προτάσεων και των νομικών γνωματεύσεων. Καλλιέργησαν στάση αναμονής και αυταπάτες στους εκπαιδευτικούς πως μέσα από διαρκείς διαβουλεύσεις με το υπουργείο θα λυθούν τα ζητήματα. Συμμετέχουν εδώ και μήνες στο διάλογο-απάτη της κυβέρνησης για την Παιδεία. Ήταν αυτοί που το Σεπτέμβρη που μας πέρασε έστηναν φιέστες με τον Φίλη στα γραφεία των Ομοσπονδιών. Ειδικά η ΟΛΜΕ υπονόμευσε ανοιχτά τις κινητοποιήσεις, τα αιτήματα και τον αγώνα των αναπληρωτών, κινούμενη στην ίδια γραμμή πλεύσης με το υπουργείο, παραδίδοντας πρόταση νόμου και γνωμάτευση για τον τρόπο διορισμού -προσλήψεων, θέτοντας ανάλογα κριτήρια με αυτό, αποδεχομένη τους μηδενικούς διορισμούς. Αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν έκαναν τίποτα για την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστική η στάση τους στην απεργία στις 7/4 όπου ΟΛΜΕ και ΔΟΕ δεν έβγαλαν ούτε καν μια ανακοίνωση!!

Τώρα χρειάζεται πιο αποφασιστικά να πάρουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους μέσα από τους Συλλόγους και τις ΕΛΜΕ.

Η τροπολογία για τους αναπληρωτές πάει "πακέτο" με το άρθρο για το κλείσιμο εκατοντάδων Νηπιαγωγείων σε όλη τη χώρα (αφού αυξάνει τον ελάχιστο αριθμό για τη δημιουργία τμήματος από 7 σε 14), με την τροπολογία και τις εγκυκλίους για το κλείσιμο των τμημάτων ένταξης.

Οι περικοπές, οι αντιδραστικές αλλαγές στο Δημόσιο, η γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας είναι άμεσα δεμένες με τις επιχειρούμενες ανατροπές στο Ασφαλιστικό. Είναι συνέχεια των μέτρων για το Φορολογικό, για το νέο μισθολόγιο, την αξιολόγηση, τις απολύσεις. Μπροστά μας έχουμε την ολομέτωπη επίθεση κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Ο αγώνας μας για σταθερή και μόνιμη δουλειά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πάλης για τη συνολική απόκρουση της αντιλαϊκής επίθεσης.

Ενιαία είναι η επίθεση που δεχόμαστε, ενιαία πρέπει να είναι και η απάντησή μας.

Το ΠΑΜΕ απευθύνει κάλεσμα:

Τώρα όλοι τώρα στον αγώνα!

Τα μέτρα αυτά μας αφορούν όλους, δεν αφορούν μόνο τους αναπληρωτές, αφορούν τους πάντες! Τους εργαζόμενους στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, τους άνεργους και αδιόριστους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους μαθητές. Αν περάσουν αυτά τα μέτρα θα είναι αμφίβολο αν τα σχολεία θα μπορέσουν ν΄ ανοίξουν το Σεπτέμβρη!!

Η κάλυψη τώρα των χιλιάδων κενών με μαζικούς μόνιμους διορισμούς είναι προϋπόθεση για την κάλυψη των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών των παιδιών μας!!

Διεκδικούμε και απαιτούμε:

Καμιά απόλυση αναπληρωτών. Να αποσυρθεί ΤΩΡΑ η τροπολογία του υπουργείου.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μαζικοί διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία.
Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τη μόνιμη αναπλήρωση και την ωρομίσθια. Πλήρη ασφαλιστικά, εργασιακά, συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους όσοι παραμένουν αναπληρωτές.
Κατάργηση του ν. 3848 της Διαμαντοπούλου.
Απόσυρση του άρθρου για το κλείσιμο Νηπιαγωγείων. Να μην κλείσει κανένα Τμήμα Ένταξης.

Κλιμακώνουμε όταν η κυβέρνηση φέρει τις τροπολογίες για ψήφιση στη Βουλή!! Προετοιμάζουμε τη 48ωρη απεργία ενάντια στο νόμο-λαιμητόμο για το Ασφαλιστικό και το υπόλοιπο αντιλαϊκό πακέτο μέτρων».

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Κάτω απ' το «χαλί» της προπαγάνδας σωρεύονται τα αντιλαϊκά μέτρα

Στην υποθετική περίπτωση που κάποιος, με πλήρη άγνοια των όσων διαδραματίζονται στη χώρα, άκουγε τις τελευταίες μέρες αποκλειστικά και μόνο τις δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, θα κατέληγε με εδραία την πεποίθηση ότι η κυβέρνηση δίνει σκληρή μάχη, διεκδικώντας στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με το κουαρτέτο, βασικά την ΕΕ και το ΔΝΤ, το δικαίωμά της, σαν ...κυρίαρχη που είναι, να πιάσει αντιλαϊκούς στόχους υλοποιώντας ...φιλολαϊκά μέτρα!

Ούτε λίγο ούτε πολύ, η προπαγάνδα κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται αυτό το μύθευμα στο λαό. Μάλιστα, το προγραμματισμένο ταξίδι του Αλ. Τσίπρα σε Παρίσι και Στρασβούργο για συναντήσεις με Ολάντ και Σουλτς, που σερβιρίστηκε στο λαό σαν επεισόδιο της «πολιτικής διαπραγμάτευσης», κατέληξε με τον πρωθυπουργό να αναρτά στο «Twitter» ισχυρισμούς ότι όλα βαίνουν καλώς. Συγκεκριμένα, έγραψε: «Συμφωνήσαμε οι εκλεγμένες κυβερνήσεις να καθορίσουν τις πολιτικές για την επίτευξη των στόχων που έχουν συμφωνηθεί αμοιβαία», «Συμφωνήσαμε ότι η αξιολόγηση θα πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν», «H Ελληνική οικονομία παρουσιάζει σημάδια ανάκαμψης. Η Ελλάδα έχει τηρήσει τη συμφωνία και δεν χρειάζεται πρόσθετα μέτρα».

Το μύθευμα περί κυριαρχίας

Δεν είναι άραγε οι εκλεγμένες κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ που από κοινού χαράζουν τη στρατηγική της υπέρ των μονοπωλίων και εναντίον των λαών, επιδρώντας η κάθε μία ανάλογα με την ισχύ της αστικής τάξης που εκπροσωπεί και για τα συμφέροντά της; Τι είδους δικαίωμα είναι αυτό που διεκδικεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, την ώρα που έχει συνυπογράψει το τρίτο μνημόνιο και διαβεβαιώνει με κάθε ευκαιρία ότι θα το υλοποιήσει στο ακέραιο αναγνωρίζοντάς το σαν αναγκαίο για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας στην Ελλάδα; Είναι δυνατόν να υλοποιηθούν αντιλαϊκοί στόχοι δίχως να παρθούν αντιλαϊκά μέτρα;

Ρητορικά τα ερωτήματα. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση σηκώνει το φλάμπουρο της «κυριαρχίας», για να αποπροσανατολίσει το λαό, κοροϊδεύοντάς τον αφενός ότι τα μέτρα τής επιβάλλονται απ' το κουαρτέτο, αφετέρου ότι υπάρχει η δυνατότητα να έχει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο ή έστω δίχως να τον υποβάλει σε παραπέρα στερήσεις.

Η ίδια η συμφωνία του καλοκαιριού - για την πορεία υλοποίησης της οποίας ως προϋπόθεση ολοκλήρωσης της «αξιολόγησης» η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη δήλωσε μέσα στη βδομάδα «από την πλευρά μας έχουμε κάνει τα πάντα, όσον αφορά να υλοποιήσουμε τη συμφωνία του Ιουλίου του 2015, προκειμένου να φθάσουμε στην πρώτη αξιολόγηση γρήγορα και επιτυχώς» - βρίθει αντιλαϊκών νέων μέτρων. Αυτά τα μέτρα επιχειρούν να κάνουν το λαό να τα υπερασπίζεται μπροστά στον κίνδυνο λήψης πρόσθετων, χειρότερων ακόμα, που επισείει η κυβέρνηση.

Οι στόχοι στους οποίους ομνύουν ισοδυναμούν με «τσεκούρι» στο εισόδημα και τα δικαιώματα των λαών, εγγύηση ότι θα έρθουν και χειρότερα. «Είναι κυρίαρχη και σε αυτήν ανήκει η απόφαση για το πώς θα πρέπει να επιτευχθούν οι στόχοι της συμφωνίας (...) Διατηρούμε εμείς το κυρίαρχο δικαίωμα να αποφασίζουμε το πώς θα υλοποιηθεί η συμφωνία. Ακούμε τους θεσμούς, υπάρχουν οι διαδικασίες στη Βουλή και το πώς θα το κάνουμε ανήκει στην Ελληνική Δημοκρατία. Οι στόχοι που μπαίνουνε από τη συμφωνία, τη δύσκολη αυτή συμφωνία, έχουν επιτευχθεί», δηλώνει ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας.

Οι σχετικοί ισχυρισμοί έχουν όμως μια ακόμα διάσταση. Στην κοινή διακήρυξη που υπέγραψε ο Αλ. Τσίπρας με τον Πορτογάλο ομόλογό του Α. Κόστα στις αρχές της βδομάδας, αναφέρεται: «Τηρούμε τους κοινούς κανόνες για τους κοινούς στόχους, με πλήρη σεβασμό του δημοκρατικού δικαιώματος των εκλεγμένων κυβερνήσεων να αποφασίζουν από μόνες τους σχετικά με συγκεκριμένες πολιτικές σύμφωνα με αυτούς τους στόχους».

Αμφότεροι διεκδικούν μια ορισμένη «ευελιξία» για την επίτευξη των κοινών αντιλαϊκών στόχων της ΕΕ, τέτοια που να «διευκολύνει» περισσότερο τα τμήματα του κεφαλαίου που εκπροσωπούν.

Για το λαό καμία σημασία δεν έχει αν στον γκρεμό θα τον οδηγήσουν απ' το ένα ή το άλλο μονοπάτι. Σημασία έχει να τον αποφύγει οργανώνοντας την παρέμβασή του εγκαίρως.

Το μύθευμα περί μέτρων κοινωνικά δίκαιων

«Στα περισσότερα ζητήματα οι συγκλίσεις μας με τους Ευρωπαίους έχουν προχωρήσει πάρα πολύ και βρισκόμαστε κοντά στην ολοκλήρωση των θεμάτων της αξιολόγησης», δηλώνει η Ολγα Γεροβασίλη.

Το Μέγαρο Μαξίμου, σε σημείωμά του, διαβεβαιώνει ότι τα νομοθετήματα που δρομολογεί (Ασφαλιστικό - Φορολογικό) δεν συνιστούν μονομερή ενέργεια, αλλά «κινούνται αυστηρά στο πλαίσιο της συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου και στο έδαφος που έχει διαμορφωθεί μέχρι τώρα, από τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς», «είναι ανοιχτά σε παρατηρήσεις και αλλαγές που θα προκύψουν τόσο από τη δημόσια διαβούλευση, όσο και από τις περαιτέρω συζητήσεις από τους θεσμούς, έως την ολοκλήρωση της αξιολόγησης» και πως «προωθούνται, προκειμένου να επισπεύσουν το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της αξιολόγησης».

Κι όμως, την ίδια ώρα που έστω συγκαλυμμένα με λεκτικές περικοκλάδες παραδέχονται το αντιλαϊκό περιεχόμενο των μέτρων που σχεδιάζουν, σε συμφωνία με την ΕΕ, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μέτρα ευεργετικά για τις συντάξεις και το λαϊκό εισόδημα, αφού ούτε λίγο - ούτε πολύ θα επιφέρουν και αυξήσεις!!! Ενδεικτικά, ο γραμματέας της ΚΕ, Π. Ρήγας, δήλωσε ότι «έχει γίνει μία αναδιανομή στο σύστημα και καταφέραμε και στο Ασφαλιστικό και στο θέμα του Φορολογικού να υπάρξει η προστασία αυτών που είχαν πληγεί τα προηγούμενα χρόνια, δηλαδή τα χαμηλά εισοδήματα. Για παράδειγμα: για συντάξιμο μισθό των 700 ευρώ με 20 χρόνια ασφάλιση, η σημερινή σύνταξη ήταν 490 ευρώ. Η σύνταξη με τη μεταρρύθμιση θα είναι 495 ευρώ. Με 1.500 ευρώ με 20 χρόνια θα είναι περισσότερη κατά 22 ευρώ»...

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν χάνει την ευκαιρία να μιλήσει για «κοινωνική δικαιοσύνη» που χαρακτηρίζει υποτίθεται την κυβερνητική πολιτική. «Θα φέρει επίσης (σ.σ. η κυβέρνηση) το δημοσιονομικό αποτέλεσμα που συμφωνήθηκε με τους θεσμούς και - σημαντικότερο - θα μοιράσει το κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, ζητώντας πιο πολλά από αυτούς που έχουν περισσότερα να συνεισφέρουν», έγραψε την Πέμπτη στους «Financial Times».

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση σχεδιάζει να απογειώσει τη φορολεηλασία και να συντρίψει τα εναπομείναντα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Εχοντας, ταυτόχρονα, την προσδοκία ότι θα ξεγελάσει το λαό, κρύβοντας με τερτίπια όπως τα παραπάνω το περιεχόμενο των μέτρων που έρχονται και το βαρύ πλήγμα που θα επιφέρουν στην ήδη «τραυματισμένη» εργατική - λαϊκή οικογένεια. 'Η καλλιεργώντας αυταπάτες ότι είναι τα τελευταία μέτρα πριν την ανάκαμψη της οικονομίας, στόχο που παρουσιάζει σαν αμοιβαία επωφελή για το κεφάλαιο και τους εργαζόμενους.

Την ίδια ώρα που για το λαό έχει μόνο σκληρά μέτρα, κοροϊδία, εξαπάτηση και ό,τι άλλο κρίνουν τα κυβερνητικά επιτελεία σαν ικανό μέσο χειραγώγησής του, η στήριξή τους στην αστική τάξη παίρνει προκλητικές διαστάσεις. «Κερνάνε» ορεκτικά πριν το κυρίως πιάτο του αναπτυξιακού νόμου και με διαδικασίες «fast tack» φέρνουν στη Βουλή τροπολογίες πότε για την απαλλαγή βιομηχάνων απ' τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο και πότε για απαλλαγή των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων από την καταβολή προστίμων, πολλαπλών τελών, δασμών και λοιπών «επιβαρύνσεων» που προκύπτουν από αστική ευθύνη!

Και ο μπαμπούλας της ...αστάθειας

Οπου τίποτα απ' τα παραπάνω δεν λειτουργεί, η κινδυνολογία επιστρατεύεται. Στην τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων την περασμένη Τρίτη, η Ολγα Γεροβασίλη δήλωσε: «Επομένως, αν δεν υπάρξει συμφωνία (...) Αν δεν ολοκληρώνεται η συμφωνία ή σε κάτι δεν ολοκληρώνεται, βρίσκουμε τα plan Β, C, D και ό,τι άλλο χρειαστεί».

Για να ενισχύσει το κλίμα εκφοβισμού του λαού, ώστε να συναινέσει στα νέα μέτρα σφαγής των δικαιωμάτων και του εισοδήματός του, η κυβέρνηση αξιοποιεί τις εκτιμήσεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών για τους ρυθμούς ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας, που δεν είναι ενθαρρυντικές, αλλά και την αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου.

Σε αυτό το φόντο, εν μέσω της αβεβαιότητας, των «κινδύνων» και των γεωπολιτικών ανταγωνισμών, εξελίσσονται τα αντιλαϊκά παζάρια και της σημερινής συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ και αυτό το φόντο η κυβέρνηση βρίσκει υποστηρικτικό στην προσπάθειά της να πείσει το λαό ότι υπάρχουν και χειρότερα, άρα πρέπει να σιωπά, αν όχι να βάζει ενεργά πλάτη στο αντιλαϊκό της έργο.

Φυσικά, αποκρύπτει ότι η αδυναμία του κεφαλαίου να βρει διέξοδο σε κερδοφόρα πεδία, από τη μια πλευρά, οξύνει την ενδοκαπιταλιστική διαπάλη και, από την άλλη, ενεργοποιεί τα αντιλαϊκά ανακλαστικά, με κοινά γνωρίσματα και στρατηγική την ανάγκη για την επιτάχυνση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων (βλέπε εργασιακές σχέσεις, Ασφαλιστικό κ.λπ.), με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Στην Ευρωζώνη, με την εμπλοκή των ΗΠΑ και του ΔΝΤ, βρίσκονται σε εξέλιξη μια σειρά από διεργασίες για την «ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης - ΟΝΕ», που σηματοδοτεί την ενίσχυση των μέτρων δημοσιονομικής εποπτείας και των ελέγχων, τα μνημόνια διαρκείας απέναντι σε όλους ανεξαιρέτως τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Οι εκθέσεις τόσο της Κομισιόν όσο και του ΔΝΤ σχετικά με τους εκτιμώμενους ρυθμούς του ΑΕΠ στην ελληνική οικονομία, παρά τις διαφορετικές εκτιμήσεις που προβάλλονται από την κάθε πλευρά, ταυτίζονται στη θέση ότι η προσπάθεια για ανάκαμψη - αναιμική και αβέβαιη - περνάει μέσα από τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Και πράγματι, η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας προϋποθέτει την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Διαπιστώσεις που επικροτεί ο ΣΕΒ, που βλέπει το μνημόνιο ως τελευταία ευκαιρία και εφαλτήριο ανάκαμψης.

Ο λαός οφείλει να γνωρίζει, για να προετοιμάζεται κατάλληλα, ότι σε κάθε περίπτωση το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων της μνημονιακής περιόδου θα παραμένει σε ισχύ και μάλιστα θα ενισχύεται, όσο τα μονοπώλια, οι κυβερνήσεις και οι διαχειριστές τους θα κρατούν το τιμόνι της οικονομίας και της παραγωγής.

ΑΠΛΟΧΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ - ΝΕΑ «ΣΦΑΓΗ» ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ

Οι δυο πλευρές του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος

Οι δύο προκλητικές τροπολογίες - «δωράκια» προς το μεγάλο κεφάλαιο, που έφερε... στη ζούλα στη Βουλή η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μέσα σε λιγότερο από μία βδομάδα - για την απαλλαγή των βιομηχάνων από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο και την απαλλαγή ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων από την καταβολή προηγούμενων προστίμων και λοιπών «επιβαρύνσεων» - την ίδια ώρα που ετοιμάζει νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων σε Ασφαλιστικό και Φορολογικό, αποτυπώνουν ανάγλυφα τον ενιαίο ταξικό χαρακτήρα της αντιλαϊκής πολιτικής της.

Οι νέες χαριστικές ρυθμίσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο προφανώς και δεν έπεσαν από τον ουρανό:Ερχονται σε συνέχεια των νέων προνομίων που εξασφάλισε στους επιχειρηματικούς ομίλους η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήδη από το πρώτο και... «περήφανο» στάδιο της διακυβέρνησής της, ενώ αποτελούν μονάχα το προανάκρουσμα του «ψητού» που ακολουθεί για λογαριασμό του κεφαλαίου, μεταξύ άλλων με το νέο «αναπτυξιακό νόμο», το νόμο για τα «αδήλωτα εισοδήματα» που φυγαδεύτηκαν εκτός Ελλάδας, τις ιδιωτικοποιήσεις, τα διάφορα «χρηματοδοτικά εργαλεία».

Η συγκυρία ωστόσο είναι, αν μη τι άλλο, αποκαλυπτική: Επιβεβαιώνει ότι η κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης όχι μόνο ξεδιπλώνεται μαζί με την απλόχερη στήριξη της κυβέρνησης προς το κεφάλαιο, αλλά αποτελεί προϋπόθεσή της, αναπόσπαστο τμήμα της...

Τροπολογίες - «δωράκια» στο μεγάλο κεφάλαιο

Κάπως έτσι, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση φορτώνει νέους φόρους και χαράτσια στην πλάτη του λαού (μείωση του αφορολόγητου μισθωτών και συνταξιούχων, ανεβασμένοι συντελεστές στο φόρο εισοδήματος, νέο μπαράζ έμμεσων φόρων πάνω στη λαϊκή κατανάλωση, σχέδια για νέα αύξηση του ΦΠΑ κ.ο.κ.), την Παρασκευή 8/4 ψήφισε στη Βουλή τροπολογία με την οποία απαλλάσσει τις βιομηχανίες από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο φυσικό αέριο που καταναλώνουν ως πρώτη ύλη στην παραγωγή, χρησιμοποιώντας μάλιστα μια διαδικασία εντελώς στημένη, για να περάσει «στα ψιλά» η πρόκληση.

Συγκεκριμένα, η τροπολογία κατατέθηκε από τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (αφορούσε την κύρωση... διακρατικής συμφωνίας με τη Νέα Ζηλανδία!) και λίγες ώρες πριν από την ψήφισή του. Παρότι εκπρόθεσμη, η τροπολογία έγινε αποδεκτή από τον υπουργό, Χρ. Σπίρτζη, και ψηφίστηκε από την κυβέρνηση, αλλά και τη ΝΔ και το Ποτάμι.

Μια πιο προσεκτική ματιά στα γεγονότα, βέβαια, επιβεβαιώνει ότι τόσο η εν λόγω προκλητική κίνηση της κυβέρνησης, όσο και η ευρύτερη... «συναίνεση» που συνάντησε από άλλα αστικά κόμματα δεν είναι και τόσο... «από το πουθενά». Συγκεκριμένα, μόλις λίγες μέρες πριν, τη Δευτέρα 4/4, ο ΣΕΒ με επιστολή του στους υπουργούς Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτο, και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Π. Σκουρλέτη, επανέφερε την απαίτησή του για «μείωση του ΕΦΚ των ενεργειακών προϊόντων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση», δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον ΕΦΚ στο φυσικό αέριο, τονίζοντας ότι «η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει μέχρι και κατάργησή του»...

Πριν στεγνώσει το μελάνι από τα παραπάνω, η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή και δεύτερο «δωράκι» προς το κεφάλαιο, με μια νέα απαράδεκτη τροπολογία, που προέβλεπε ότι οι ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις απαλλάσσονται, για λογαριασμό του «επενδυτή», από την καταβολή προστίμων, πολλαπλών τελών, δασμών και λοιπών «επιβαρύνσεων» που προκύπτουν από αστική ευθύνη, ακόμα και για περιπτώσεις λαθρεμπορίας!

Και το νέο «χτύπημα» έγινε με τις ίδιες στημένες διαδικασίες: Η τροπολογία κατατέθηκε και πάλι από τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - μαζί με άλλες 12 υπουργικές και βουλευτικές τροπολογίες! - την προηγούμενη νύχτα, σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (για την κύρωση συμφωνιών... Κοινού Αεροπορικού Χώρου μεταξύ της ΕΕ και 4 άλλων κρατών!) και έγινε δεκτή από τον υπουργό, Χρ. Σπίρτζη.

Μετά το σάλο που προκλήθηκε, η κυβέρνηση αυτήν τη φορά επιδόθηκε σε ελιγμό, καθώς οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που υπέγραφαν την τροπολογία, δήλωσαν ότι την αποσύρουν, προαναγγέλλοντας ωστόσο ουσιαστικά ότι η απαράδεκτη ρύθμιση πιθανότατα θα επανέλθει, με... διαφορετική αιτιολογική έκθεση, με την οποία θα αποφεύγεται η «δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων».

Και σε αυτήν την περίπτωση, φυσικά, δεν έχουμε μια «τυχαία» κίνηση: Η αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας περιέγραφε ως σκοπό της «τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ επενδυτών και φορέων που ανήκουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα», ζήτημα που προφανώς είναι κομβικής σημασίας ενόψει της επιτάχυνσης του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων από την κυβέρνηση: Αφορά την απαίτηση του κεφαλαίου να έχει «καθαρό πεδίο» για τις επενδύσεις του στα νέα πεδία κερδοφορίας...

Πρόγευση για το «ψητό» που ακολουθεί

Το «ψητό» βέβαια σε ό,τι αφορά την κρατική στήριξη του κεφαλαίου είναι μπροστά, με τις κάθε είδους παρεμβάσεις υπέρ του να μπαίνουν κάτω από το συνολικότερο τίτλο της «παραγωγικής ανασυγκρότησης». Και μπορεί βέβαια το μέγεθος αυτών των παρεμβάσεων, όπως και η κόντρα για το ποια τμήματα του κεφαλαίου θα ευνοηθούν περισσότερο, να είναι ένα από τα κομβικά ζητήματα των εξελισσόμενων ενδοκαπιταλιστικών παζαριών εντός και εκτός Ελλάδας, ωστόσο το μόνο βέβαιο είναι ότι το «κόστος» τους θα φορτωθεί στις πλάτες του λαού.

Σε ανακοίνωση για τη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) στις 28/3, αναφερόταν χαρακτηριστικά ότι «ήδη βαίνουν προς το στάδιο της ολοκλήρωσης η σύσταση τουΑναπτυξιακού Συμβουλίου, η νομοθέτηση και η εφαρμογή του νέου Αναπτυξιακού Νόμου και η ίδρυση του Αναπτυξιακού Ταμείου», επιβεβαιώνοντας ότι το σχέδιο προσέλκυσης κερδοφόρων επενδύσεων στηρίζεται στην πολύμορφη ενίσχυση του κεφαλαίου με την εκχώρηση «ζεστού» κρατικού χρήματος, φοροαπαλλαγών και νέων προνομίων, στη βάση και των πρωτογενών πλεονασμάτων που φορτώνουν στο λαό.

Σε αυτήν ακριβώς τη βάση, στην ίδια ανακοίνωση, μεταξύ των «βασικών στόχων για την ανάπτυξη»αναφέρονταν η «αποκατάσταση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας», η «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας», η «προώθηση εξαγωγών και επενδύσεων», η «αξιοποίηση πηγών και εργαλείων χρηματοδότησης».

Οι «διαρροές» για το περιεχόμενο του νέου «αναπτυξιακού νόμου» που βρίσκεται στην τελική φάση επεξεργασίας είναι άκρως χαρακτηριστικές: Φοροελαφρύνσεις μέχρι το σημείο της πλήρους απαλλαγής, σταθερό φορολογικό καθεστώς για κατηγορίες επενδυτών, κρατικές επιδοτήσεις για «θέσεις απασχόλησης», παροχή «ζεστού» κρατικού χρήματος για πάγια κεφάλαια νέων επιχειρήσεων, αλλά και για εκσυχρονισμό κτιριακού και μηχανολογικού εξοπλισμού επιχειρήσεων.

Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε...

Αντίστοιχα ενδεικτική είναι η «δέσμη δράσεων για την ενίσχυση της βιομηχανίας» που «εγκρίθηκε» στο ΚΥΣΟΙΠ της περασμένης Τρίτης, το οποίο αποφάσισε τη «συγκρότηση διακυβερνητικής επιτροπής για την εξειδίκευση των προτάσεων και την προετοιμασία νομοθετικών πρωτοβουλιών».

Η εν λόγω «δέσμη δράσεων» είχε προηγουμένως παρουσιαστεί στις 6/4, από την υφυπουργό Βιομηχανίας,Θεοδώρα Τζάκρη, και τον πρόεδρο του ΣΕΒ, Θ. Φέσσα, σε συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση των πορισμάτων του «Φόρουμ Βιομηχανίας», του οργάνου δηλαδή που συγκρότησε, σε «συντονισμό» με τους εκπροσώπους των βιομηχάνων, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Στα πορίσματα αυτά γίνεται σαφώς λόγος για «σχεδιασμό συγκεκριμένων κινήτρων» για την «ενίσχυση των δυναμικών κλάδων», με «σύγχρονα και ευέλικτα χρηματοδοτικά εργαλεία». Ως τέτοια αναφέρονται χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, «οριζόντια φορολογικά και άλλα κίνητρα που δημιουργούν σταθερό επενδυτικό περιβάλλον για την ενθάρρυνση παραγωγικών επενδύσεων», καθώς και η πρόσβαση σε ευρωενωσιακά προγράμματα, όπως το «πακέτο Γιούνκερ».

Ειδική έμφαση δίνεται στη «μείωση του ενεργειακού κόστους», μεταξύ άλλων με την «ανάπτυξη νέων εργαλείων χρηματοδότησης, κρατικών ενισχύσεων (π.χ. φορολογικές απαλλαγές, χρηματοδότηση από τρίτους κ.ά.)». Μια πρόγευση πήραμε με την περιβόητη τροπολογία που αναφέρθηκε παραπάνω για την απαλλαγή των βιομηχάνων από τον ΕΦΚ στο φυσικό αέριο...

Ταυτόχρονα, καθώς η προσπάθεια της κυβέρνησης να στηρίξει το κεφάλαιο δυσκολεύεται από τη στενότητα της άμεσης κρατικής χρηματοδότησης των επιχειρηματιών μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, αναζητούνται «πρόσθετα εργαλεία»: «Απαιτείται μια νέα στρατηγική χρηματοδότησης των επενδύσεων που έχει ως στόχο να εντάξει στα παραδοσιακά χρηματοδοτικά εργαλεία σύγχρονες πολιτικές κινήτρων (π.χ. φορολογικά, ανάπτυξης, απασχόλησης, εξαγωγών, R&D κ.τ.λ.) και νέων ανακυκλούμενων εργαλείων, με ταυτόχρονη άρση των αντικινήτρων και των εμποδίων σε όλο το φάσμα επενδυτικής διαδικασίας», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο του «Φόρουμ Βιομηχανίας».

Σε αυτό το πλαίσιο, μεταξύ άλλων προωθούνται η «ταχεία ενθάρρυνση των παραγωγικών επενδύσεων»,με την «οριζόντια ενθάρρυνση των οικονομικά αποδοτικών επενδύσεων μεσαίας και μεγαλύτερης κλίμακας», όπως και την «ενθάρρυνση εμβληματικών επενδύσεων και επενδύσεων σε επιταχυντές της ανάπτυξης», η «δημιουργία ειδικών φορολογικών ζωνών σε οριοθετημένες περιοχές όπου θα εφαρμόζεται ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς», ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη «συντόμευση του χρόνου» και την «απλοποίηση» της «αδειοδότησης οικονομικών δραστηριοτήτων» του κεφαλαίου, με χαρακτηριστική αναφορά στην ανάγκη για «πλήρη εφαρμογή του Ν. 4262/2014 (σ.σ. της προηγούμενης κυβέρνησης), ο οποίος αποτελεί κορυφαία μεταρρύθμιση ως προς τις αδειοδοτικές διαδικασίες»...

Το παζλ των μέτρων στήριξης του κεφαλαίου συμπληρώνουν η προσπάθεια της συγκυβέρνησης για ένταξη σχεδίων του κεφαλαίου στο περιβόητο «πακέτο Γιούνκερ» - μέχρι στιγμής έχουν επιλεγεί από την κυβέρνηση 42 έργα (18 αμιγώς ιδιωτικά και 24 επιχειρηματικές συμπράξεις κράτους - ιδιωτών), συνολικού ύψους 5,6 δισ. ευρώ, η χρηματοδότηση των οποίων προϋποθέτει την ολοκλήρωση της αντιλαϊκής «αξιολόγησης» -, η προωθούμενη θέσπιση ρύθμισης για τη νομιμοποίηση αδήλωτων καταθέσεων, με την παροχή κινήτρων σε μερίδες της εγχώριας πλουτοκρατίας που έχουν φυγαδεύσει κεφάλαια σε τράπεζες του εξωτερικού και σε άλλους «φορολογικούς παραδείσους» και φυσικά η συζήτηση για τη συνολική «διευθέτηση» των χρεών σε τράπεζες, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία εκείνων των μεγάλων επιχειρήσεων που θα κριθούν «βιώσιμες», στο πλαίσιο της λεγόμενης «παραγωγικής ανασυγκρότησης» για την παραπέρα συγκέντρωση της επιχειρηματικής πίτας και την ανάκαμψη των κερδών και της ανταγωνιστικότητας του εγχώριου κεφαλαίου.

Η «μεγάλη εικόνα»...

Στη βάση όλων των παραπάνω, το εγχώριο κεφάλαιο, πέρα από τις «γκρίνιες» για το «μείγμα» της αντιλαϊκής πολιτικής και τις «πιέσεις» για την ταχύτερη υλοποίησή της, φροντίζει να δώσει τα εύσημα τόσο στη σημερινή κυβέρνηση όσο και στους προκατόχους της για τη συνολικότερη υλοποίηση της αντιλαϊκής στρατηγικής του:«Παρά την επίπονη διαδικασία της συνεχούς προσαρμογής της χώρας μας οφείλουμε σήμερα να δούμε τη μεγάλη εικόνα: Η Ελλάδα μετασχηματίζεται σταδιακά σε μια οικονομία διαφορετική, γεμάτη με επενδυτικές ευκαιρίες», τόνισε χαρακτηριστικά στις αρχές του μήνα, μιλώντας στο Ελληνογερμανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ του «Economist», στο Βερολίνο, ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θ. Φέσσας.

Στο πλαίσιο αυτής της «μεγάλης εικόνας» του κεφαλαίου δεν εντάσσονται μόνο οι κάθε είδους κρατικές ενισχύσεις προς αυτό, αλλά και όλα τα αντιλαϊκά μέτρα του 3ου μνημονίου:

Η ένταση της φοροληστείας σε βάρος του λαού εξυπηρετεί τα «πρωτογενή πλεονάσματα», που θα δώσουν μεγαλύτερα περιθώρια κρατικής στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων. Η νέα επίθεση στο Ασφαλιστικόεντάσσεται στη στρατηγική για τη σταδιακή απαλλαγή του κεφαλαίου και του κράτους του από τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, όπως και για το παραπέρα άνοιγμα πεδίου για την ιδιωτική ασφάλιση. Οι περικοπές όποιων κρατικών δαπανών έχουν απομείνει για την κάλυψη λαϊκών αναγκών εξυπηρετούν τόσο την «εξοικονόμηση» πόρων υπέρ του κεφαλαίου, όσο και το άνοιγμα νέων πεδίων για την κερδοφορία του. ΤαΕργασιακά που έρχονται στην επόμενη δόση της υλοποίησης του μνημονίου, αποσκοπούν στο να έχει ακόμα πιο λυμένα τα χέρια του το κεφάλαιο στην εκμετάλλευση των εργαζομένων...

Ακριβώς η επίγνωση αυτής της «μεγάλης εικόνας» της αντιλαϊκής πολιτικής είναι απαραίτητη για τους εργαζόμενους και το λαό, για να μην παρασύρονται από τα διάφορα επικοινωνιακά παιχνίδια, τα διάφορα φρου φρου με τα οποία την «κουκουλώνουν» η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά επιτελεία. Είναι προϋπόθεση για να αποφασίσουν να βάλουν οι εργαζόμενοι, ο λαός και το κίνημά τους τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις, με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα και όχι τους διάφορους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου!

Βλέπει «ευκαιρίες» για το κεφάλαιο στο Προσφυγικό, «καμαρώνει» για την ΝΑΤΟική εμπλοκή

Για τους «κινδύνους», αλλά και τις «ευκαιρίες» που διαβλέπει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μέσα από το Προσφυγικό και τις «ροές ανθρώπων», στα πλαίσια της περιβόητης «ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής» της για λογαριασμό του κεφαλαίου, μίλησε ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών».

Χαρακτηριστικά, απαντώντας σε ερώτηση για το Προσφυγικό και αν αυτό αποτελεί «ευκαιρία στενότερης συνεργασίας της Αθήνας με Βερολίνο, Παρίσι και Βρυξέλλες», σημείωσε: «Η αντιφατικότητα της ζωής επιτάσσει να "ανακαλύπτουμε" τις αντιθέσεις της: Να βλέπουμε χωρίς φόβο τους κινδύνους, αλλά και τις ευκαιρίες».

Ξεκαθαρίζοντας ότι η «ευκαιρία» που βλέπει η κυβέρνηση είναι η δυνατότητα για ανάκτηση του εδάφους που έχασε το κεφάλαιο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, με αξιοποίηση του «ατού» της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, ο Ν. Κοτζιάς πρόσθεσε: «Όσο καιρό κυριαρχούσαν τα οικονομικά ζητήματα της κρίσης, οι σχέσεις με χώρες που έχουν γεωοικονομική ισχύ εντός της ΕΕ ήταν εξαιρετικά δύσκολες (...) Στο Προσφυγικό οι συσχετισμοί ισχύος είναι διαφορετικοί, καθότι σε αυτό κυριαρχούν η γεωπολιτική και οι ροές ανθρώπων».

«Ούτε χάθηκε ο έλεγχος του Αιγαίου...»

Σε αυτά τα πλαίσια υπερασπίζεται τη ΝΑΤΟική εμπλοκή στο Αιγαίο, παρότι αναφέρει ότι «το ΝΑΤΟ δεν ανταποκρίνεται μέχρι τώρα στα καθήκοντα που του ανατέθηκαν», καθήκοντα που υποτίθεται ότι αφορούν την «αντιμετώπιση» των προσφυγικών ροών, όταν στην πραγματικότητα η ανάπτυξη της ΝΑΤΟικής αρμάδας συνδέεται με τους εντεινόμενους ανταγωνισμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ με τη Ρωσία, εντάσσεται στην προώθηση των επικίνδυνων σχεδίων της λυκοσυμμαχίας στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.

«Αποδείχτηκε ότι ορθά αντιμετωπίσαμε το ζήτημα (σσ. την εμπλοκή του ΝΑΤΟ) χωρίς φοβικά σύνδρομα.Ούτε καταλύθηκε η εθνική μας κυριαρχία ούτε χάθηκε ο έλεγχος του Αιγαίου», ισχυρίζεται ο υπουργός Εξωτερικών, όταν η Άγκυρα έχει κάνει... «σουρωτήρι» το Αιγαίο, με μπαράζ υπερπτήσεων πάνω από ελληνικά νησιά, παραβιάσεων και παραβάσεων στον ελληνικό εναέριο χώρο, υπό τα βλέμματα της ΝΑΤΟικής αρμάδας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η τουρκική προκλητικότητα και το συστηματικό «γκριζάρισμα» του Αιγαίου γίνεται με ΝΑΤΟικές «πλάτες». «Προσπερνώντας» μάλιστα αυτή την πραγματικότητα, ο Έλληνας υπουργός αποδίδει αυτές τις επικίνδυνες σε εξελίξεις σε... «νευρικότητα» των Τούρκων στρατιωτικών, λόγω της δυσαρέσκειάς τους για τη ΝΑΤΟική επιχείρηση.

Την ίδια στιγμή, ο Ν. Κοτζιάς απαντά ότι «χρειάζεται χρόνος για να κριθεί» η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, η συμφωνία δηλαδή που εγκλωβίζει μαζικά πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα αναβαθμίζει τη θέση της τουρκικής αστικής τάξης, ευνοεί την ένταση της προκλητικότητάς της.

Μπαράζ πρωτοβουλιών για λογαριασμό του κεφαλαίου

Κατά τ' άλλα, ο Ν. Κοτζιάς προχωρά σε μια απαρίθμηση των πρωτοβουλιών του υπουργείου Εξωτερικών, στα πλαίσια της προσπάθειας της κυβέρνησης για γεωστρατηγική αναβάθμιση του εγχώριου κεφαλαίου και διάνοιξη νέων πεδίων για κερδοφόρες «μπίζνες».

Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά την προσπάθεια ανάληψης ενεργότερου ρόλου στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή, αναγγέλλει ότι μετά από πρωτοβουλία της κυβέρνησης, στις αρχές Σεπτέμβρη, θα πραγματοποιηθεί «μεγάλη συνάντηση 5 ευρωπαϊκών κρατών (Σλοβακία ως προεδρεύουσα της ΕΕ, Βουλγαρία, Ιταλία, Ελλάδα και Κύπρος) και 5 αραβικών της Ανατολικής Μεσογείου», με στόχο όπως λέει, τη «διαμόρφωση μιας δομής σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή».

Αναφέρει επίσης: «Προωθούμε ένα πακέτο λύσης των ανοιχτών θεμάτων με την Αλβανία. Συγκροτήσαμε μια ειδική σχέση με Βουλγαρία, ενώ προωθούμε τα ΜΟΕ με την ΠΓΔΜ (...) Αναπτύξαμε πολύπλευρα και πολυεπίπεδα τις τριμερείς μας σχέσεις με Βουλγαρία - Ρουμανία, με Κύπρο και Ιορδανία, Αίγυπτο, Ισραήλ, Λίβανο. Θέλουμε να το κάνουμε και με την Παλαιστίνη. Μετά το καλοκαίρι, θα υπογράψουμε σειρά συμφωνιών με την Ιταλία. Με την τελευταία, όπως και με Κίνα, Γερμανία, Γαλλία, Ρωσία, είμαστε στη διαδικασία συμφωνίας για τη συγκρότηση ενός "προγράμματος δράσης" σε όλους τους δυνατούς τομείς (...) Μικτές διυπουργικές επιτροπές έχουμε, πλέον, συνολικά με 32 κράτη. Στις 14 Απρίλη κάναμε την πρώτη τριμερή για το Προσφυγικό με Αλβανία και Ιταλία. Στις 21-22 Απρίλη οργανώνουμε στη Θεσσαλονίκη τετραμερή συνάντηση υπουργών Εξωτερικών και Εσωτερικών με Βουλγαρία, ΠΓΔΜ και Αλβανία για τη διασυνοριακή συνεργασία».

Ειδικά, τέλος, σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, ανέφερε ότι «διατυπώσαμε ένα νέο δόγμα», κάνοντας λόγο για «ρεαλιστική προσπάθεια» λύσης του Κυπριακού, όταν οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται πάνω στη βάση ενός νέου διχοτομικού σχεδίου, τύπου «Ανάν».

Μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων για το κλείσιμο της «αξιολόγησης»

Με τις διεμβολές και από την πλευρά των ΗΠΑ, αναμένεται να συνεχιστούν τα αντιλαϊκά παζάρια για το κλείσιμο της πρώτης «αξιολόγησης» του 3ου μνημονίου, με φόντο τις αντιθέσεις και τους μονοπωλιακούς ανταγωνισμούς που έρχονται στην επιφάνεια τόσο εντός Ευρωζώνης όσο και ευρύτερα.

Στο πλαίσιο της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ, που ξεκινά σήμερα στην Ουάσιγκτον, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζακ Λιου, θα έχει διαδοχικές συναντήσεις με τον Ελληνα ομόλογό του, Ευ. Τσακαλώτο, και τον επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γ. Ντάισελμπλουμ, καθώς και με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόιμπλε.

«Υπάρχει ακόμα δρόμος να καλυφθεί μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης», δήλωσε χτες χαρακτηριστικά ο Τζακ Λιου, μετά από συνάντηση με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών,Μ. Σαπέν.

Θα ματώσει ο λαός για τα πρωτογενή πλεονάσματα

«Δεν μπορώ να κρίνω αν τα νομοσχέδια που προωθεί η ελληνική κυβέρνηση είναι αρκετά και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις. Οι θεσμοί είναι αυτοί που θα κρίνουν αν τα νομοσχέδια χρειάζονται τροποποιήσεις».

Αυτό υπογράμμισε ο Γ. Ντάισελμπλουμ, σε συνέντευξη Τύπου στην Ουάσιγκτον, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά το ότι στα τελικά νομοθετήματα θα συμπεριληφθούν και πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα, πέρα και πάνω από αυτά που ισχυρίζεται η συγκυβέρνηση.

Παράλληλα, επισήμανε ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% «πράγματι απαιτεί ηρωικές προσπάθειες από τους Ελληνες», τονίζοντας ταυτόχρονα ότι ο στόχος είναι εφικτός, απαντώντας ουσιαστικά σε χτεσινές δηλώσεις για το θέμα από την επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρ. Λαγκάρντ (βλ. παρακάτω).

Οπως τόνισε χαρακτηριστικά ο Γ. Ντάισελμπλουμ, «πρέπει να συζητήσουμε τι θα γίνει αν η Ελλάδα αποκλίνει από τους στόχους που έχουν τεθεί». Σε αυτό το πλαίσιο, ορθάνοιχτο παραμένει το ενδεχόμενο επιβολής και νέου πακέτου αντιλαϊκών μέτρων, στο πλαίσιο της δεύτερης, αλλά και των επόμενων «αξιολογήσεων» που θα ακολουθήσουν στο επόμενο διάστημα.

Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ ανέφερε ότι «εφόσον η Ελλάδα υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της, τότε έχουμε δεσμευτεί ότι θα υπάρξει ελάφρυνση του χρέους», προσδιορίζοντας παράλληλα ότι «δεν θα πάρουμε κάποια επίσημη απόφαση για την Ελλάδα εδώ (σ.σ. στην Ουάσιγκτον). Την επόμενη εβδομάδα έχουμε το Γιούρογκρουπ».

Σύμφωνα, εξάλλου, με τον Ντάισελμπλουμ, «η εμπιστοσύνη μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών παραμένει αδύναμη»...

ΔΝΤ: «Αγωνίες» για την επίτευξη των αντιλαϊκών στόχων

Την ίδια ώρα, το ΔΝΤ εμφανίζεται να «αγωνιά» για τη «βιωσιμότητα» του αντιλαϊκού προγράμματος στην Ελλάδα και τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα, σε βραχυπρόθεσμη, αλλά κυρίως σε μακροπρόθεσμη βάση.

Οπως δήλωσε η Κριστίν Λαγκάρντ, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, «η Ελλάδα πρέπει να κλείσει άμεσα τη συμφωνία ολοκλήρωσης της αξιολόγησης του προγράμματος στήριξης», λέγοντας χαρακτηριστικά πως το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η χώρα είναι η «καθυστέρηση».

Παράλληλα, μετέφερε την επιφυλακτικότητα του ΔΝΤ ως προς την επίτευξη του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα βραχυπρόθεσμα, ενώ σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα ο στόχος, όπως είπε, θεωρείται από το Ταμείο «μη ρεαλιστικός (...) απλά δεν πρόκειται να συμβεί».

«Η μορφή της συμμετοχής μας μπορεί να μεταβληθεί, ανάλογα με τις δεσμεύσεις της Ελλάδας και την ανάληψη υποχρεώσεων από μέρους των Ευρωπαίων εταίρων, όμως δεν θα αποχωρήσουμε», τόνισε, σχετικά με τον υπό συζήτηση ρόλο που θα αναλάβει ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός.

Παράλληλα, στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού με τη γερμανική κυβέρνηση, το ΔΝΤ αποσύρει από το τραπέζι το ενδεχόμενο διαγραφής στο ελληνικό κρατικό χρέος. Σύμφωνα με την Κρ. Λαγκάρντ, η «λύση» αφορά τόσο στις λήξεις των ομολόγων (επιμήκυνση) όσο και στο ύψος των επιτοκίων. Σε κάθε περίπτωση, ανέφερε, απαιτούνται «ρεαλιστικές προσεγγίσεις», με άξονα τις μεταρρυθμίσεις και την «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους. Σύμφωνα με την ίδια, «η Ελλάδα χρειάζεται σταθερότητα, βιωσιμότητα και εθνική κυριαρχία», ενώ ανέφερε πως γι' αυτό θα πρέπει να γίνουν ρεαλιστικές υποθέσεις για τα μακροοικονομικά μεγέθη και για το είδος των μέτρων.

Ακόμη, η επικεφαλής του ΔΝΤ εξέφρασε την ελπίδα ότι ο «γάμος» της Βρετανίας με την ΕΕ δεν θα διαλυθεί. Η σημασία της διατήρησης της ενότητας της Ευρώπης είναι κάτι που έχει υποτιμηθεί, σημείωσε, λέγοντας ότι η ψήφος υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ ενδέχεται να προκαλέσει εκτεταμένη αβεβαιότητα.

Ανησυχίες για την καπιταλιστική ανάκαμψη από τον ΣΕΒ

Ενστάσεις γύρω από την προτεινόμενη αύξηση της φορολογίας, τόσο στα διανεμόμενα μερίσματα επί των επιχειρηματικών κερδών, όσο και στο ΦΠΑ, προβάλλει για μια ακόμη φορά η πλευρά του ΣΕΒ.

Οπως επισημαίνει στο «εβδομαδιαίο δελτίο» του, «ενώ οι δαπάνες του Δημοσίου παραμένουν στο απυρόβλητο, η κυβέρνηση επιβαρύνει για πολλοστή φορά με υψηλότερους φόρους τους συνεπείς φορολογουμένους και τις επιχειρήσεις που διανέμουν ακόμα μέρισμα». Είναι φανερό ότι οι βιομήχανοι «δείχνουν» προς την πλευρά της ακόμα μεγαλύτερης περικοπής όσων κρατικών δαπανών έχουν απομείνει για την κάλυψη λαϊκών αναγκών.

Σε προηγούμενη παρέμβαση σχετικά με τη φορολόγηση των διανεμόμενων μερισμάτων, ο ΣΕΒ τόνιζε: «Οι ξένοι που ενδιαφέρονται να επενδύσουν στη χώρα μας μέσω συμπράξεων με Ελληνες, εύλογα επιθυμούν και οι Ελληνες συνέταιροι να συνεισφέρουν κεφάλαιο. Πώς, όμως, μπορούν να επενδύσουν με ίσους όρους, όταν ένας επιπλέον φόρος(σ.σ. στα μερίσματα)επιβαρύνει, στην πράξη, μόνο τον Ελληνα μέτοχο, ειδικά όταν το εγχώριο κεφάλαιο όλων των μεγεθών έχει ήδη πληγεί πολλαπλά;»...

Ταυτόχρονα, οι εγχώριοι βιομήχανοι βλέπουν το ενδεχόμενο ακόμη μεγαλύτερης κατρακύλας του ΑΕΠ, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «το αποτέλεσμα, βεβαίως, θα είναι καταστροφικό, καθώς το διαθέσιμο εισόδημα και τα κίνητρα για εργασία (σ.σ. προσλήψεις από την εργοδοσία) και παραγωγικότητα θα καταρρεύσουν,οδηγώντας την οικονομία εκ νέου σε ύφεση και υποσκάπτοντας την επίτευξη των στόχων του μνημονίου».

Την ίδια ώρα, βάζουν ως ζήτημα άμεσης προτεραιότητας τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων και επισημαίνουν: «Η επαναφορά στην κανονικότητα προϋποθέτει την όσο το δυνατόν ταχύτερη ρύθμιση των προβληματικών δανείων, με ενίσχυση του πτωχευτικού δικαίου και του πλαισίου πλειστηριασμών και μεταβίβασης των απαιτήσεων των τραπεζών σε εταιρείες εξειδικευμένες σε ρευστοποιήσεις, αναδιαρθρώσεις και αναχρηματοδοτήσεις υπερχρεωμένων επιχειρήσεων».

Ανταγωνισμοί γύρω από την «τραπεζική ένωση»

Την ίδια ώρα, τη χορήγηση πιστωτικής γραμμής από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) στο νέο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης των ευρωπαϊκών τραπεζών (SRF), ώστε να έχει επαρκή κεφάλαια για να αντιμετωπίσει ενδεχόμενη νέα τραπεζική κρίση, ζητούν οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και τηςΙταλίας, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο που επικαλείται το πρακτορείο «Ρόιτερς».

«Μία πιστωτική γραμμή από τον ESM στο SRF είναι η απλούστερη και συνεπέστερη επιλογή», αναφέρει το γαλλοϊταλικό έγγραφο.

Πρόκειται για τις αντιθέσεις που αναπτύσσονται σχετικά με τους τρόπους χρηματοδότησης του ταμείου διάσωσης των ευρωπαϊκών τραπεζών. Αντίθετη στο ενδεχόμενο χρηματοδότησης με κρατικά κεφάλαια είναι ηΓερμανία, σε αντίθεση δηλαδή με την παραπάνω πρόταση Γαλλίας και Ιταλίας.

Σύμφωνα με την υπάρχουσα ρύθμιση, η χρηματοδότηση του ταμείου διασώσεων θα γίνεται τμηματικά σε βάθος χρόνου (μέχρι το 2024) με κεφάλαια που θα εισφέρουν οι τραπεζικοί όμιλοι. Και βέβαια, το ενδεχόμενο να ξεσπάσουν νέοι κλυδωνισμοί στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, χωρίς να υπάρχουν τα απαιτούμενα κεφάλαια στήριξης, παραμένει ανοιχτό...

Πόνεσε στον ΣΥΡΙΖΑ η πεζοπορία 220 χιλιομέτρων (!) που διοργάνωσε ο Δήμος Πατρέων προς την Αθήνα κατά της ανεργίας.

Η φαιδρή προπαγάνδα...

«Τον Μεσαίωνα η πιο συνηθισμένη μορφή κοινωνικής αντίδρασης απέναντι σε ξηρασίες, επιδημίες, σεισμούς κ.λπ. ήταν η λιτανεία, δηλαδή μια πολυπληθής πορεία ικεσίας προς τον Υψιστο, προκειμένου να παύσει το κακό. Επρόκειτο για έμμεση ομολογία της αδυναμίας άμεσης αντιμετώπισης του προβλήματος και ομαδική ψυχοθεραπεία, που βοηθούσε στην καταπολέμηση της κατάθλιψης όσων συμμετείχαν. Το μεσαιωνικό αυτό έθιμο αναβίωσε απροσδόκητα μεταλλαγμένο την προηγούμενη εβδομάδα, με την πεζοπορία 220 χιλιομέτρων (!) που διοργάνωσε ο Δήμος Πατρέων προς την Αθήνα κατά της ανεργίας». Ποιος τα γράφει; Ο Κ. Χρυσόγονος στο «Εθνος» στις 14/4/2016. Θα περίμενε κανείς λίγη σοβαρότητα από έναν «Καθηγητή Νομικής ΑΠΘ, ευρωβουλευτή ΣΥΡΙΖΑ» και, τουλάχιστον, πολιτικά επιχειρήματα αντιπαράθεσης για ένα «πρόβλημα που έχει γίνει τόσο εφιαλτικό για τη χώρα μας», όπως γράφει ο ίδιος. Αλλά όταν δεν έχεις, επειδή η πολιτική σου υπηρετεί πιστά το κεφάλαιο, καταφεύγεις στη μεταφυσική. Αφήνουμε στην άκρη τη φαιδρή ειρωνεία του ότι «οι δεήσεις τους πάντως δεν κατευθύνθηκαν στους ουρανούς, αλλά στον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ» γιατί, φαίνεται, ούτε βλέπει, ούτε ακούει, ούτε διαβάζει. Γιατί αν κάτι απ' αυτά έκανε θα έγραφε ότι το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου επιδόθηκε στη Βουλή, σε όλα τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, και στην κυβέρνηση. Γαργάρα το κάνει ο κύριος καθηγητής. Τους έτσουξε η κινητοποίηση...

... και το ζουμί

Αλλά είναι πεντακάθαρος όταν φτάνει στο ζουμί, στηρίζοντας την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που, στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας, ενισχύει το κεφάλαιο. Τι λέει; «Ο μόνος τρόπος για να μειωθεί η ανεργία είναι ιδιωτικές επενδύσεις οι οποίες θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας. Τούτο προϋποθέτει τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία, με την ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης από τους δανειστές και την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, ώστε να καταστεί εμφανές ότι τα δημόσια οικονομικά έχουν τεθεί σε βιώσιμη τροχιά και μετά τη λήξη του τρέχοντος δανειακού προγράμματος το 2018. Ακόμη προϋποθέτει την ισχυροποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ώστε να αρθούν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, να αρχίσουν να επιστρέφουν οι καταθέσεις και οι τράπεζες να μπορούν να δανειοδοτήσουν με λογικά επιτόκια υγιείς επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Πέρα από αυτά, χρειάζεται η εκπόνηση και εφαρμογή ενός σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης μακράς πνοής, με έμφαση στους τομείς της οικονομίας στους οποίους η χώρα μας έχει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα». Τι κρύβει; Οτι όλ' αυτά απαιτούν εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, για να αυξάνονται τα κέρδη του κεφαλαίου. Την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Και πως είναι φύσει αδύνατο η ανεργία, που είναι στο 25% όχι να εξαλειφθεί αλλά ούτε καν να μειωθεί σε ικανοποιητικό βαθμό, το πολύ πολύ να κουκουλωθεί με το μοίρασμά της με διάφορα προγράμματα και ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Τη στιγμή, μάλιστα, που όλες οι προβλέψεις των αστικών επιτελείων αναφέρουν ότι εισαγωγή σύγχρονων μέσων παραγωγής - σε συνθήκες ανάπτυξης παρακαλώ! - για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας θα οδηγήσουν σε απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News