ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

«Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση είναι δεδομένη», λέει ο Π. Καμμένος - Για «κλίμα εξαιρετικής συνεργασίας» μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ...

Οι ΑΝΕΛ στηρίζουν την κυβέρνηση μέχρι το τέλος της τετραετίας. Αυτό ήταν το διά ταύτα της χτεσινής δήλωσης του Π. Καμμένου μετά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του και αφού είχε προηγηθεί ένα όργιο ψιθύρων και σεναρίων περί αποχώρησής του απ' την κυβέρνηση, απόσυρσης των προερχόμενων απ' τους ΑΝΕΛ υπουργών κ.ά.

Είχαν επίσης προηγηθεί επαφές κυβερνητικών στελεχών μαζί του, τηλεφωνικές συνομιλίες με τον πρωθυπουργό, όπου φέρεται να συμφωνήθηκε η όποια απόφαση να μετατεθεί χρονικά μετά την ολοκλήρωση των ταξιδιών τους στο εξωτερικό, αλλά και η σαφής αποδοκιμασία της θέσης του για απομάκρυνση Μουζάλα από κορυφαία κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, χτες, ανακοίνωση εξέδωσε και η ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία εκφράζει την «αμέριστη στήριξη και εμπιστοσύνη» της στον Γ. Μουζάλα.

Παρά ταύτα, αργά το βράδυ της Τετάρτης, ο Π. Καμμένος σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο σημείωνε: «Ο,τι έχω δημόσια δηλώσει ισχύει, δεν αλλάζω θέσεις, αύριο η ΚΟ των ΑΝΕΛ, παραίτηση Μουζάλα προϋπόθεση».

Σε σαφώς χαμηλότερους τόνους μετά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, ο Π. Καμμένος ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση αυτή είναι δεδομένη.Θέσαμε το θέμα της ψήφου εμπιστοσύνης στον κ. Μουζάλα, όχι ως πρόσωπο, αλλά γι' αυτά τα οποία ελέχθησαν (...) Απόλυτα πιστοί σε αυτά που είπαμε, θέτοντας ξεκάθαρα το θέμα της στήριξης με ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την κυβέρνηση μέχρι τέλους και το τέλος της τετραετίας, επιμένουμε στις πρωτοβουλίες που θα πάρει ο πρωθυπουργός - σε συνεννόηση και μαζί μας - μετά την επιστροφή του από τις Βρυξέλλες για να σωπάσουν ξανά εκείνοι που τόλμησαν να βγουν από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και αναφέρομαι στους εθνομηδενιστές».

Ο Π. Καμμένος υπερασπίστηκε, επίσης, τη μέχρι στιγμής συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ ως «άριστη», ενώ στη συνέχεια πέταξε την μπάλα στη... διαφθορά, απειλώντας «να ακουστούν ονόματα, επίθετα, από τις περίφημες λίστες που μέχρι τώρα ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, έκρυβαν», στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση της ερχόμενης Τρίτης στη Βουλή, για τις «εξελίξεις στη Δικαιοσύνη».

Μάλιστα, με αυτό το θέμα (επισήμως τουλάχιστον...) χτες βράδυ πραγματοποιήθηκε κοινή συνεδρίαση των γραμματειών των κοινοβουλευτικών ομάδων ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε στη δημοσιότητα «κοινή δήλωση» των δύο κομμάτων, σημειώνοντας μάλιστα ότι η συνεδρίαση έγινε «σε κλίμα εξαιρετικής συνεργασίας και σύγκλισης απόψεων»...

Να σημειωθεί, πάντως, ότι ήδη από προχτές κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο (και αναπαράχθηκαν στη χτεσινή «Αυγή»...)αποσπάσματα συνέντευξης στο «MEGA», στα τέλη Γενάρη, όπου ο Π. Καμμένος αποκαλεί την ΠΓΔΜ «Μακεδονία». Αναφερόμενος στον Κυρ. Μητσοτάκη λέει: «...οι θέσεις που έχει πάρει μέχρι τώρα ως βουλευτής είναι "ναι" στο σχέδιο Ανάν, είναι "ναι" στο να βρούμε σύνθετο όνομα για την Μακεδονία»...

Παρεμβάσεις από ΝΔ και Γ. Παπανδρέου

Σε κάθε περίπτωση, αξιοποιώντας τις τελευταίες εξελίξεις, η ΝΔέσπευσε να ξαναβάλει θέμα αναποτελεσματικότητας και ανικανότητας της κυβέρνησης, σημειώνοντας σε ανακοίνωσή της: «Οι συγκρούσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης αναδεικνύουν με τον πιο έντονο τρόπο τη σκληρή αλήθεια: Αυτή η κυβέρνηση είναι ανίκανη, αναποτελεσματική και μοναδικό συγκολλητικό υλικό είναι η νομή της εξουσίας σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού».

Ο δε αντιπρόεδρος της ΝΔ Αδ. Γεωργιάδης, μιλώντας στο ραδιοσταθμό «Real», εκτίμησε: «Οπως έχουν έρθει τα πράγματα, υπάρχουν όλα τα ενδεχόμενα. Διότι, ο κ. Καμμένος από τη μία έχει ξεκάθαρη θέση, δεν χωράει και πολλές παρερμηνείες, άρα δεν έχει περιθώριο να οπισθοχωρήσει. Από την άλλη, για τον κ. Τσίπρα η εκπαραθύρωση του κυρίου Μουζάλα, απλώς και μόνο επειδή το ζητάει ο κ. Καμμένος, θα του δημιουργούσε σοβαρό εσωκομματικό πρόβλημα. Αρα, έχουμε αυτή τη στιγμή δύο κυβερνητικούς εταίρους που τα συμφέροντά τους είναι ευθέως αντικρουόμενα. Ολα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά».

Σε μια ακόμα παρέμβαση, εξάλλου, που παραπέμπει στις εξελισσόμενες διεργασίες, ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ Γ. Παπανδρέου, με διαδικτυακή του ανάρτηση, κάλεσε τον Αλ. Τσίπρα «να κρατήσει τον κ. Μουζάλα αντί του Π. Καμμένου. Αυτή θα είναι μια δημοκρατική επιλογή. Ισως και μια προοδευτική αρχή»...

«Φορολογικά κίνητρα» για το κεφάλαιο και ένταση της φοροληστείας για το λαό απαιτούν οι εγχώριοι βιομήχανοι...

«Η ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για να οδηγηθεί η ελληνική οικονομία στην ανάκαμψη. Χρειάζονται χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές, μείωση του μη μισθολογικού κόστους, φορολογικά κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις, καθολική χρήση των ηλεκτρονικών συναλλαγών για πάταξη της φοροδιαφυγής κ.ο.κ.».

Τα παραπάνω σημειώνει ο ΣΕΒ στο «εβδομαδιαίο δελτίο» του, ενώ ταυτόχρονα βάζει πλάτη στη μείωση του άτυπου αφορολόγητουγια μισθωτούς και συνταξιούχους, που συζητείται και στο πλαίσιο της «αξιολόγησης». Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εγχώριοι βιομήχανοι συνδέουν το αφορολόγητο με τα όρια της επίσημης φτώχειας: «Αυτό που μας αποκαλύπτει μια σύγκριση με το αφορολόγητο (ή πιστώσεις φόρου) σε βασικές χώρες της ΕΕ είναι ότι στην Ελλάδα το αφορολόγητο αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλό όχι ως απόλυτο μέγεθος, αλλά ως προς το όριο φτώχειας», δηλαδή τα 4.608 ευρώ το χρόνο, όπως υπολογίζεται στην περίπτωση των λαϊκών νοικοκυριών της χώρας. «Ενδεικτικά στη Γερμανία το αφορολόγητο είναι 8.354 ευρώ με όριο φτώχειας 11.840», σημειώνει, ενώ στην Ελλάδα το σημερινό αφορολόγητο για μισθωτούς - συνταξιούχους (9.550 ευρώ) εμφανίζεται υπερδιπλάσιο από το όριο της επίσημης φτώχειας (4.608 ευρώ), σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο ΣΕΒ...

Η πρόκληση έχει και συνέχεια, καθώς, σε μια τουλάχιστον επιλεκτική παρουσίαση των δεδομένων, «διαπιστώνουν» πως «η κλίμακα φόρου εισοδήματος είναι κατασκευασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε ουσιαστικά οι μισθωτοί και συνταξιούχοι με ετήσιο εισόδημα έως 15.000 να πληρώνουν ελάχιστο ή καθόλου φόρο, και όσοι έχουν εισοδήματα έως 30.000 να πληρώνουν ένα αρκετά χαμηλό ετήσιο φόρο εισοδήματος».

Σε αυτό το πλαίσιο, δείχνουν στην κατεύθυνση της παραπέρα διόγκωσης της φορολογίας στην γκάμα των λαϊκών εισοδημάτων (μιλούν χαρακτηριστικά για «επιτακτική ανάγκη να επεκταθεί η φορολογική βάση»), ενώ παράλληλα επιχειρούν να καλλιεργήσουν ψευδεπίγραφους διαχωρισμούς ανάμεσα στα εισοδηματικά κλιμάκια και κατηγορίες μισθωτών και συνταξιούχων. Οπως χαρακτηριστικά σημειώνουν, «στα υψηλότερα κλιμάκια τα εισοδήματα από συντάξεις ή μισθωτή εργασία στο Δημόσιο είναι ελάχιστα, κάτι που σημαίνει ότι αυτή η αυξημένη επιβάρυνση αφορά κυρίως τους μισθωτούς στον ιδιωτικό τομέα».

Επιπλέον, δείχνοντας στην κατεύθυνση συρρίκνωσης των συντάξεων, «υπολογίζουν» ότι... σήμερα 4 εργαζόμενοι πληρώνουν φόρους και εισφορές ώστε να πληρώνονται οι συντάξεις 3 συνταξιούχων και να καλύπτονται οι ανάγκες σε παροχή δημόσιων υπηρεσιών Υγείας, Εκπαίδευσης, Δικαιοσύνης, Αμυνας κ.λπ., «μοντέλο που προφανώς δεν είναι βιώσιμο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.

Εχει σημασία το ότι οι παραπάνω «συγκρίσεις» αφορούν στο φόρο εισοδήματος, χωρίς να γίνεται αναφορά στους κάθε είδους έμμεσους φόρους που φορτώνονται στη λαϊκή κατανάλωση...

Στον αντίποδα βρίσκεται η φορολογία στα κέρδη των ισχυρών επιχειρήσεων και ομίλων, για τους οποίους ο ΣΕΒ αξιώνει ακόμη χαμηλότερους συντελεστές και άλλα «κίνητρα», σε συνδυασμό με τη μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, καθώς επίσης ενισχύσεις με κρατικό χρήμα και άλλες διευκολύνσεις, προκειμένου να ανακάμψει η κερδοφορία τους...

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η αναφορά του αναπληρωτή υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γ. Μουζάλα στην ΠΓΔΜ με το όνομα «Μακεδονία» επισκίασαν εξίσου σοβαρές και επικίνδυνες παραδοχές - ομολογίες από πλευράς της κυβέρνησης. Τέτοια περίπτωση είναι η ομολογία ότι συνειδητά η κυβέρνηση δεν δημιούργησε επίσημη δομή στην Ειδομένη, αλλά την παρέδωσε σε διάφορες ΜΚΟ, γιατί δεν ήθελε να φανεί ότι διευκολύνει τη διέλευση των προσφύγων - μεταναστών προς τα άλλα κράτη - μέλη τελικού προορισμού τους. Πρόκειται για τη θεωρητικοποίηση του περίφημου «εξαφανίζονται» της προκατόχου του υπουργού, που ο ελληνικός λαός μπορεί να δει σε ποια τραγικά αποτελέσματα και αδιέξοδα έχει οδηγήσει.

Δεν μας εκπλήσσει η στάση αυτή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, από το ένα μέρος «πουλάει» ανθρωπισμό απέναντι στους πρόσφυγες - μετανάστες για εσωτερική κατανάλωση και, από την άλλη, τους αφήνει εκτεθειμένους στις λάσπες, το κρύο, τις αρρώστιες, τα δουλεμπορικά κυκλώματα και τις δυνάμεις καταστολής άλλων χωρών, γιατί δεν θέλει να συγκρουστεί με την πολιτική της ΕΕ, με τη Σένγκεν και το Δουβλίνο. Είναι η ίδια κυβέρνηση που, πριν λίγες μέρες, χαρακτήριζε θριαμβευτικά τις αποφάσεις της Συνόδου ΕΕ - Τουρκίας ως «ένα βήμα» μπροστά, την ίδια στιγμή που είχε υπογράψει την πανηγυρική διαπίστωση του εγκλωβισμού των προσφύγων - μεταναστών στην Ελλάδα, μέσα από τη φράση «οι ακανόνιστες ροές μεταναστών κατά μήκος της οδού των Δυτικών Βαλκανίων, έχουν πλέον σταματήσει».

Όσο για τα νόμιμα που δικαιούνται οι πρόσφυγες και τα οποία θέλει να τους παρέχει η κυβέρνηση, ποιον κοροϊδεύουν; Τα ελάχιστα νόμιμα δικαιώματα είναι συγκεκριμένα:

α) Να αναγνωριστούν τα δικαιώματα που απορρέουν από την ιδιότητα του πρόσφυγα και του αιτούντος άσυλο, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης, για όλες τις εθνικότητες που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ ότι έχουν το προσφυγικό προφίλ στις οποίες περιλαμβάνονται και οι Αφγανοί πρόσφυγες.

β) Να σταματήσουν τα αστυνομικά μέτρα καταστολής προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα, όπως συμβαίνει σήμερα στην ΠΓΔΜ και σε άλλες χώρες.

γ) Η ανυπακοή στη Σένγκεν, στο Δουβλίνο, τις ποσοστώσεις προσφύγων και όλες τις αποφάσεις της ΕΕ που παίζουν στα ζάρια τη ζωή των προσφύγων και μεταναστών, ανάλογα με τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των αστικών τάξεων των κρατών - μελών.

δ) Να εξασφαλιστούν ανθρώπινοι και αξιοπρεπείς χώροι προσωρινής φιλοξενίας, με ευθύνη του κράτους και όχι των ΜΚΟ, όπου θα παρέχεται δωρεάν και επαρκής σίτιση, υγειονομική περίθαλψη, διερμηνεία, μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες καταγραφής και προετοιμασίας για τη συνέχιση του ταξιδιού στις χώρες τελικού προορισμού τους.

«Κλείνουν»  ένα - ένα τα σημεία που παρουσιάζονταν από την κυβέρνηση ως σημεία τριβών και διαφωνίας με το κουαρτέτο για το Ασφαλιστικό  και έτσι ολοκληρώνεται το σχέδιο του νέου νόμου - λαιμητόμο.  

Ο υπουργός Εργασίας  Γ. Κατρούγκαλος είχε σήμερα νέα συνάντηση  με τους εκπροσώπους των «θεσμών» και αμέσως μετά δήλωσε ότι υπάρχει  πρόοδος στις διαπραγματεύσεις σε ότι αφορά στο θέμα των επικουρικών, των ποσοστών αναπλήρωσης και της αύξησης των εισφορών, χωρίς όμως να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. Ο ίδιος εκτίμησε ότι μέχρι το ερχόμενο Σάββατο 19 Μάρτη μπορεί να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση για το Ασφαλιστικό, με στόχο να κατατεθεί το νομοσχέδιο μέχρι το τέλος του μήνα.

Για τις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις, το κουαρτέτο φαίνεται ότι επιμένει στην άμεση αφαίρεση της διαφοράς που προκύπτει από τον επανυπολογισμό τους με τον νέο τρόπο, ενώ η κυβέρνηση θέλει να χρυσώσει το χάπι των περικοπών, αποδίδοντας μέχρι το 2018 τη λεγόμενη «προσωπική διαφορά». Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός Εργασίας έχει βάλει στα 1.300 ευρώ εισόδημα τον πήχη για τις νέες αθροιστικές μειώσεις που θα προκύψουν σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. 

Όπως όλα δείχνουν, το κουαρτέτο, και ιδιαίτερα το ΔΝΤ, αποδέχεται τελικά μια μικρή αύξηση της εργοδοτικής εισφοράς για τις επικουρικές συντάξεις, με την προϋπόθεση ότι αυτές θα πετσοκοπούν, όπως άλλωστε προβλέπονταν και στα έως τώρα σενάρια. Θυμίζουμε ότι η επικρατέστερη εκδοχή ήταν να υπάρξει μείωση των επικουρικών συντάξεων που ξεπερνούν τα 170 ευρώ.

Αν καταληχθεί κάτι τέτοιο, τότε οι μειώσεις στις επικουρικές θα φτάνουν και το 30%, ενώ παράλληλα οι εργαζόμενοι θα δουν τους μισθούς τους να μειώνονται κι άλλο, λόγω αύξησης της εισφοράς για το επικουρικό τους, την οποία η κυβέρνηση προϋπολόγιζε στο 0,5%.

Σε ότι αφορά τις κύριες συντάξεις που θα αποδίδονται με το νέο σύστημα, φαίνεται πως επαληθεύεται το σενάριο για ακόμα χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης, που σε συνδυασμό με τους μικρότερους μισθούς και τον υπολογισμό του συντάξιμου μισθού σε όλον τον εργάσιμο βίο, θα οδηγούν σε συντάξεις πείνας.

Όσο για τη λεγόμενη «εθνική» σύνταξη,  αναμένεται  πραγματική σφαγή. Όπως όλα δείχνουν, κυβέρνηση και «θεσμοί» συμφωνούν να δίνεται στο ύψος που προσδιορίστηκε αρχικά, δηλαδή 384 ευρώ, μόνο όταν ο ασφαλισμένος συμπληρώσει 20 χρόνια ασφάλισης (6.000 ένσημα), από 15 χρόνια και 4.500 ένσημα που προβλέπονταν στην αρχική πρόταση. Με αυτόν τον τρόπο, γίνεται ένα μεγάλο βήμα για την κατάργηση της 15ετίας ως το ελάχιστο όριο για την κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος, που σημαίνει ότι χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι με ελαστικές μορφές απασχόλησης και μεγάλες περιόδους ανεργίας, δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ σύνταξη. Ενώ και όσοι προλάβουν να βγουν με 15ετία, θα παίρνουν στην πραγματικότητα ένα προνοιακό βοήθημα, της τάξης των 280 ευρώ σαν «εθνική σύνταξη», εγγυημένη από το κράτος (15/20 των 384 ευρώ).

Άποροι, πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, άτομα με αναπηρία, μονογονεϊκές οικογένειες και μακροχρόνια άνεργοι είναι οι κατηγορίες που θα ωφεληθούν από την ευνοϊκή ρύθμιση ως προς τη μείωση ή την απαλλαγή τους από τα ανταποδοτικά τέλη, στην κύρια κατοικία τους εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πατρέων.

Συγκεκριμένα μειώσεις και απαλλαγές προβλέπονται για:

- Άπορους, ποσοστό μείωσης 100%.

-Πολύτεκνους με τέσσερα προστατευόμενα τέκνα και άνω, με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 30.000 ευρώ.  Πλήρης απαλλαγή.

- Πολύτεκνους με τέσσερα προστατευόμενα τέκνα και άνω, με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα από 30.001 έως 40.000 ευρώ. Απαλλαγή κατά το 50%.

- Τρίτεκνους με τρία προστατευόμενα τέκνα με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 20.000 ευρώ. Πλήρης απαλλαγή.

- Τρίτεκνους με τρία προστατευόμενα τέκνα με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα από 20.001 έως 30.000 ευρώ.Απαλλαγή κατά το 50%.

- Άτομα με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας μεγαλύτερο ή ίσο του 67%, και ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 30.000 ευρώ. Πλήρης απαλλαγή.

- Άτομα με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας μεγαλύτερο ή ίσο του 67% και ετήσιο οικογενειακό εισόδημα από 30.001 έως 40.000 ευρώ. Απαλλαγή κατά το 50%.

- Μονογονεϊκές οικογένειες των περιπτώσεων απόκτησης τέκνου-ων χωρίς γάμο ή χωρίς σύμφωνο συμβίωσης των γονέων, με προστατευόμενα τέκνα και ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 20.000 ευρώ. Πλήρης απαλλαγή.

- Μακροχρόνια άνεργοι (πάνω από 1 έτος) οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ, δηλώνουν στη φορολογική δήλωση μόνο μία κατοικία έως 100 τ.μ και έχουν ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 6.000 ευρώ. Απαλλαγή κατά το 50%.

(Η απαλλαγή αφορά μόνο την περίπτωση ανεργίας του πρώτου ή της δεύτερης υποχρέου στη φορολογική δήλωση και όχι στα φιλοξενούμενα τέκνα).

Οι αιτήσεις θα υποβληθούν στο δημοτικό γραφείο που βρίσκεται επί της οδού Μαιζώνος 110 (έναντι Κεντρικού Πρωτοκόλλου) από τη Δευτέρα 21 Μάρτη έως 22 Απρίλη για όλες τις εργάσιμες μέρες, από 9.00 έως 13.00.

Προς διευκόλυνση της υποβολής των αιτήσεων η παραλαβή τους θα γίνει αυστηρά με την εξής χρονολογική σειρά:

- Άποροι και μονογονεϊκές οικογένειες: από 21 έως και 24 Μάρτη.

- Ανάπηροι: από 28 Μάρτη έως και 1 Απρίλη.

- Τρίτεκνοι και Πολύτεκνοι: από 4 Απρίλη έως και 12 Απρίλη.

- Άνεργοι: από 13 Απρίλη έως και 22 Απρίλη. (Αναλυτικότερα για τα δικαιολογητικά διαβάστε στα Συνημμένα Αρχεία)

 Οι κατηγορίες και τα απαραίτητα δικαιολογητικά

Η με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες

Αλλαξε τους συσχετισμούς!

Υπάρχει λύση, υπάρχει ελπίδα! Είναι η πρόταση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Αντιπρόσωποι στο 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ,

Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες,

Αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Ρόδο το Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Η εργατική τάξη της χώρας μας δεν έχει τίποτα να περιμένει, τίποτα να ελπίζει από ένα τέτοιο συνέδριο.

Ακόμα και το μέρος διεξαγωγής του συνεδρίου, σε μια περίοδο ολομέτωπης επίθεσης στα κοινωνικοασφαλιστικά και άλλα δικαιώματα των εργαζομένων, σε μια περίοδο μεγάλων αγώνων και προετοιμασίας νέας 48ωρης γενικής απεργίας, δείχνει ότι η πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ είναι μακριά από τις ανησυχίες και τις ανάγκες των εργαζομένων.

Η περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη. Οι εξελίξεις μάς βάζουν όλους και όλες μπροστά σε μεγάλες ευθύνες.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιλέχθηκε για τη βρώμικη δουλειά, για να περάσει μέτρα πρωτοφανούς σκληρότητας που δεν μπορούσαν ή δεν πρόλαβαν οι προηγούμενοι. Με τα ίδια ακριβώς εκβιαστικά διλήμματα, τα ίδια επιχειρήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων, ετοιμάζεται να φέρει το νόμο - λαιμητόμο για την Κοινωνική Ασφάλιση, παρά τον γενικό ξεσηκωμό.

Ακολουθούν τα Εργασιακά, οι ομαδικές απολύσεις, νέες μειώσεις σε μισθούς, απαγόρευση απεργιών και περιορισμό συνδικαλιστικής δράσης, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί και ο κατάλογος των θυσιών για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου δεν έχει τέλος.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, τα σωματεία, οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, οι Επιτροπές Αγώνα, οι συνδικαλιστές που συμπορευόμαστε με το ΠΑΜΕ, απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους, σε κάθε συνδικαλιστή που ανησυχεί και προβληματίζεται.

Είναι καιρός, αντλώντας δύναμη από τους αγώνες που οργανώσαμε τους τελευταίους μήνες, να υψώσουμε εργατικό - λαϊκό τείχος σε αυτά που έρχονται.

Το σχέδιο νόμου δεν διορθώνεται, δεν βελτιώνεται, μόνο ανατρέπεται. Να μείνει στα χαρτιά. Να πληρώσει κράτος και εργοδοσία που κατέκλεψαν τα Ταμεία, με αίτημα Κοινωνική Ασφάλιση για όλους δημόσια και υποχρεωτική.

Ηρθε η ώρα να πούμε φτάνει πια, να αποφασίσουμε:

Τέλος οι θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων χρόνων. Κάλυψη των απωλειών μας τώρα.

Απαιτούμε όσα μας στέρησαν, όσα μας έκλεψαν, όσα με βίαιο τρόπο μας κατάργησαν.

Τα δικαιώματά μας, η δουλειά μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι περασμένα ξεχασμένα!

Πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι δουλεύουν και μένουν απλήρωτοι για πάνω από 3 μήνες. Οι άνεργοι μόνιμα πάνω από 1 εκατομμύριο, λιγότεροι από 1 στους 10 με επίδομα ανεργίας. Τα προγράμματα ανεργίας μοιράζουν τη φτώχεια και τις πεντάμηνες θέσεις εργασίας, ανακυκλώνοντας την ανεργία, χωρίς ούτε καν να την μειώνουν.

Περισσότερες από τις μισές προσλήψεις είναι άθλιες ελαστικές μορφές απασχόλησης με μισθούς - ψίχουλα. Το 30% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα υποαπασχολείται, ενώ το 20% εργάζεται λιγότερο από 20 ώρες τη βδομάδα.

Ολα αυτά τα χρόνια οι απώλειές μας είναι τεράστιες. Οι μισθοί μειώθηκαν 40% και περισσότερο, με την πλειοψηφία σήμερα να αμείβεται λιγότερο από τον κατώτερο μισθό του 2012!

Τα μέτρα υπηρετούν τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για την αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, την κατάργηση βασικών εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού. Δεν είναι προσωρινά.

Είναι στρατηγική πολιτική επιλογή. Αυτή είναι η στρατηγική της κυβέρνησης, της ΕΕ, των κομμάτων και των δυνάμεών τους στο κίνημα που την στηρίζουν.

Αυτή τη στρατηγική κατεύθυνση στηρίζει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Εχει επικυρώσει το αντεργατικό οικοδόμημα του 1ου και 2ου και 3ου μνημονίου.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπογραφή ΕΓΣΣΕ που στην πράξη επικύρωσε το πετσόκομμα του κατώτερου μισθού με νόμο (ΠΥΣ 2012), που μείωσε τον κατώτερο από τα 751 στα 586 ευρώ και 511 για τους νέους και τις νέες. Επικύρωσε με την υπογραφή της το μεγάλο μαχαίρι κατά 21% στο επίδομα ανεργίας και τις άλλες παροχές, με το επιχείρημα ότι ήθελε να σώσει το επίδομα γάμου!

Η γραμμή της ΓΣΕΕ είναι ότι για όλες τις μεγάλες απώλειες «ο γέγονε γέγονε», γιατί η κάλυψη των απωλειών απαιτεί σύγκρουση με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όμως για το ΠΑΜΕ και όλους τους εργαζόμενους τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με θυσίες και αίμα δεν πρέπει να είναι περασμένα ξεχασμένα.

Απαιτούμε την κάλυψη των απωλειών, απαιτούμε να δουλεύουμε και να έχουμε δικαιώματα με βάση την εποχή μας και τις ανάγκες μας. Αυτή είναι η βασική γραμμή πάλης των δυνάμεων που συσπειρωνόμαστε στο ΠΑΜΕ. Δεν είναι δυνατόν να αποδεχτούμε την επιστροφή στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Οι δυνάμεις που απαρτίζουν την πλειοψηφία στη Συνομοσπονδία, έχουν σαφή θέση υπέρ της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Είναι υπέρμαχοι της λογικής να γίνουν θυσίες για να ενισχυθεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά να είναι με «δίκαιο» τρόπο κατανεμημένες και μετά από «διάλογο» με τους εταίρους! Εβαλαν πλάτη στην εργοδοσία σε πολλούς κλάδους και εργοστάσια για τη μείωση μισθών και μεροκάματων.

Αυτή η λογική δοκιμάστηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Κυριάρχησε στο συνδικαλιστικό κίνημα και είναι η αιτία που σήμερα μετράμε τόσο βαριές θυσίες και απώλειες. Κριτήριό τους είναι τα κέρδη των επιχειρήσεων. Είναι υπέρμαχοι της στρατηγικής της ΕΕ.

Με αυτή τη γραμμή καθόρισαν τη στάση τους σε όλη τη διάρκεια της κρίσης και στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν θέλουν τους εργαζόμενους συνδικαλισμένους, οργανωμένους, ενημερωμένους, με ενεργή συμμετοχή στην πάλη. Υπονομεύουν την οργάνωση της πάλης, την οργάνωση των εργαζομένων, απομακρύνουν τους νέους από τα σωματεία. Ολα τα χρόνια της κρίσης, ήταν ο πιο καλός σύμμαχος της ΕΕ, των κυβερνήσεων, του ΣΕΒ.

Οι σημερινοί αρνητικοί συσχετισμοί αποτέλεσαν ισχυρό σύμμαχο του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων που ανεβοκατέβηκαν τα τελευταία χρόνια, ώστε να προχωρούν χωρίς ισχυρή αντίσταση από τους χώρους δουλειάς και παραγωγής τούς σχεδιασμούς τους. Χωρίς τον προδοτικό τους ρόλο, δεν θα περνούσε με την ίδια ευκολία η επίθεση της μεγαλοεργοδοσίας, των κυβερνήσεων και της ΕΕ.

Αποδείχτηκε ισχυρό εμπόδιο στην οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων. Το δηλητήριο της ταξικής συνεργασίας, του κοινωνικού εταιρισμού, ο πλήρης αφοπλισμός των εργαζομένων μπροστά στο τσουνάμι των αντιλαϊκών μέτρων, αποτέλεσε μέγιστη προσφορά στους επιχειρηματικούς ομίλους και στο κράτος τους.

Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από το καλοκαίρι, που οι εξελίξεις ξεγύμνωσαν κάθε παράταξη, φανέρωσαν πιο καθαρά τη σήψη και τη δυσοσμία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, των νέων και παλιών βραχιόνων της κάθε κυβέρνησης που υπηρετεί τα σχέδια του κεφαλαίου.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ) στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού συντάχθηκε πίσω από το «ναι», καλώντας τους εργαζόμενους να αυτοπυροβοληθούν και να δεχτούν οποιοδήποτε μνημόνιο χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Ο κυβερνητικός βραχίονας στο συνδικαλιστικό κίνημα, το ΜΕΤΑ, αλλά και συνδικαλιστικά σχήματα όπως το ΕΜΕΙΣ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνέβαλαν καθοριστικά στην εξαπάτηση των εργαζομένων. Εχουν τεράστιες ευθύνες που δεν παραγράφονται, γιατί στήριξαν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, καλλιεργώντας αυταπάτες και συγχύσεις.

Καλούσαν τους εργαζόμενους να στηρίξουν τις δήθεν κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης, την ίδια στιγμή που υπέγραφε επέκταση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων με ΕΕ και ΔΝΤ, που διατηρούσε όλους τους αντεργατικούς νόμους.

Καλλιέργησαν συνειδητά ψεύτικες ελπίδες ότι χωρίς ρήξη με την ΕΕ, τα μονοπώλια και την εξουσία τους, μπορεί να υπάρξουν φιλολαϊκές λύσεις. Στο δημοψήφισμα έπαιξαν το παιχνίδι της κυβέρνησης. Κάλεσαν τους εργαζόμενους να συνταχθούν με την κυβέρνηση και την πρότασή της, αποκρύπτοντας το περιεχόμενό της, που έμοιαζε σαν δυο σταγόνες νερό με την πρόταση των δανειστών, που καλούσαν να απορριφθεί. Εσπειραν συνειδητά συγχύσεις και αυταπάτες. Μόνο μέσα σε ένα 24ωρο αποκαλύφθηκε το περιεχόμενο της εξαπάτησης, οδηγώντας σε απογοήτευση πλατιές λαϊκές - εργατικές μάζες.

Είναι οι ίδιες δυνάμεις που από τη θέση της διοίκησης σε αρκετές συνδικαλιστικές οργανώσεις συμβάλλουν με τη στάση τους στη συκοφάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος, απομακρύνοντας τους εργαζόμενους.

Δίνουν επιχειρήματα στην κυβέρνηση και στο κεφάλαιο για να χτυπήσει το συνδικαλιστικό κίνημα με νέους νόμους και παρεμβάσεις που ετοιμάζουν και έχουν δεσμευτεί, για τον περιορισμό και την απαγόρευση του απεργιακού δικαιώματος, τον περιορισμό δράσης των συνδικάτων.

Αναδεικνύεται επιτακτικό το καθήκον να απαλλαγούμε από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό έλεγχο των συνδικάτων.

Το Συνέδριο της ΓΣΕΕ που διεξάγεται αυτές τις μέρες, είναι ένα παρασκήνιο με εκβιασμούς, μαγειρέματα, απειλές. Μία μάχη συσχετισμών φτιαγμένων με επιμέλεια από την εργοδοσία και το κράτος, που αλληλοτρώγονται για τις καρέκλες μακριά από τους εργαζόμενους και τις ανησυχίες τους, μηχανισμοί ενταγμένοι στα διάφορα σχέδια για την αναμόρφωση του αντιλαϊκού πολιτικού συστήματος.

Συνδικάτα, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα - «σφραγίδες», χωρίς καμία δράση και εμφάνιση, άγνωστα στους εργαζόμενους του κλάδου, εμφανίζονται με δεκάδες αντιπροσώπους, δηλαδή με πολλές χιλιάδες ψηφίσαντα μέλη! Εργατικά Κέντρα αδρανή, σε μικρές πόλεις χτυπημένες από την κρίση και την ανεργία, εμφανίζουν αύξηση μελών 200%!

Αυτά και πολλά άλλα οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι θα γίνει ένα ακόμα συνέδριο με άδειες καρέκλες, παραπέρα εκφυλισμού μιας αδίστακτης εργατικής αριστοκρατίας, που ελέω μηχανισμών της κυβέρνησης και της εργοδοσίας παριστάνει την ηγεσία της εργατικής τάξης.

Για όλα τα παραπάνω, με αφορμή το Συνέδριο της ΓΣΕΕ, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απευθύνεται ξανά στους εργαζόμενους, τους ανέργους, τη νεολαία, τις γυναίκες, σε κάθε τόπο δουλειάς.

Απευθύνουμε κάλεσμα οργάνωσης, ανατροπής, συμπόρευσης στον αγώνα, με βάση τα δικά μας ταξικά συμφέροντα. Αυτός είναι ο δρόμος.

Απευθυνόμαστε σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή που κατανοεί ότι χρειάζεται να αλλάξουμε τη σημερινή αρνητική κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Απευθύνουμε κάλεσμα για να φτιάξουμε κίνημα πραγματικό στήριγμα των εργαζομένων, δύναμη υπεράσπισης των συμφερόντων μας και προοπτικής, για να βγούμε στο ξέφωτο χωρίς μνημόνια και αφεντικά, κίνημα απαλλαγμένο και χειραφετημένο από την εργοδοσία, το κράτος, τις κυβερνήσεις τους.

Να προχωρήσουμε μπροστά και να χτίσουμε μαζικό, δημοκρατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων, ικανό να αντιμετωπίζει μαχητικά τους καπιταλιστές εργοδότες, τα κόμματά τους, τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες, με την οργάνωση της λαϊκής πάλης, την προώθηση της λαϊκής συμμαχίας ανάμεσα στην εργατική τάξη, τους υπαλλήλους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τις γυναίκες.

Σήμερα απαιτείται συνολική αλλαγή πορείας! Για να δυναμώσουν οι αγώνες στους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια, είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να απαλλαγούν από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό έλεγχο των οργανώσεών τους, από όσους κάνουν απεργίες χωρίς απεργούς, όσους χρόνια τώρα κάνουν την πλάτη του εργατικού κινήματος σκαλοπάτι για να ανεβοκατεβαίνουν αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Σήμερα χρειάζονται αγώνες ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, αυτούς που σήμερα πλουτίζουν από τη δυστυχία της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους κάθε κλάδου! Αγώνες με σχέδιο, με καλή προετοιμασία και συμμετοχή των εργαζομένων, με συμμαχία και κλιμάκωση. Αγώνες που ο πραγματικός πρωταγωνιστής θα είναι οι εργαζόμενοι. Αγώνες με Γενικές Συνελεύσεις, μαζικές συλλογικές διαδικασίες.

Αγώνες με τους οποίους οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν την τεράστια δύναμη που διαθέτουν.

Νιώσαμε αυτή τη μεγάλη δύναμη στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, με ξεχωριστής σημασίας τη γενική απεργία στις 4 Φλεβάρη, το συλλαλητήριο εργατών - αγροτών - λαϊκών στρωμάτων στο Σύνταγμα. Ζήσαμε τις δεκάδες κλαδικές κινητοποιήσεις, τις καταλήψεις, τις απεργίες που προηγήθηκαν. Τα μεγάλα συλλαλητήρια. Ζούμε την προετοιμασία της νέας 48ωρης απεργίας. Η συμβολή σε όλα αυτά των οργανώσεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ είναι καθοριστική. Το ομολογούν εχθροί και φίλοι. Αυτό το κίνημα, αυτό τον προσανατολισμό σάς καλούμε να δυναμώσουμε, αυτό το δρόμο να βαδίσουμε.

Ξέρουμε ότι αρκετοί έχετε επιφυλάξεις, επιμέρους διαφωνίες. Σε αυτό που συμφωνούμε, είναι ότι το ΠΑΜΕ δεν έχει καμία σχέση με αυτές τις ηγεσίες. Είναι απέναντί τους, μαζί με την εργατική τάξη, στήριγμα, οργανωτής, φάρος αντίστασης και αγώνα.

Ολο αυτό το διάστημα, ανεξάρτητα από παραλείψεις και αδυναμίες, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, με τη σωστή έγκαιρη ενημέρωση των εργαζομένων, με πρωτοβουλίες οργάνωσης της δράσης και της αντίστασής τους, με μαζικά συλλαλητήρια, με αγώνες στους χώρους δουλειάς. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ αποτέλεσαν ασπίδα προστασίας του συνδικαλιστικού κινήματος.

Αναλάβαμε με ευθύνη και τόλμη μεγάλες πρωτοβουλίες συμπόρευσης, κοινού βηματισμού στον αγώνα. Με διεκδικητικό πλαίσιο βασισμένο στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, πλαίσιο πάλης και συσπείρωσης. Καλέσαμε ανοιχτά, πλατιά όλα τα σωματεία να το ενισχύσουν, να συζητήσουν πάνω σε αυτό.

Πάνω από 1.000 σωματεία και φορείς του λαϊκού κινήματος βρεθήκαμε μαζί σε μεγάλα συλλαλητήρια που έγραψαν τη δική τους σελίδα στην ιστορία του κινήματός μας, το 2014, το 2015. Με τους περισσότερους δεν συμφωνούσαμε σε όλα, με αρκετούς συναντηθήκαμε στον αγώνα για πρώτη φορά. Εκατοντάδες σωματεία και συνδικαλιστές συμπορευτήκαμε κόντρα στην αδράνεια, την υπονόμευση του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, την επίθεση των κυβερνήσεων.

Είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη, που φανερώνει ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η ίδια η ζωή, η πλούσια πείρα, κυρίως των τελευταίων ετών, αποδεικνύει περίτρανα ότι στο πλαίσιο της ΕΕ, της εξουσίας των μονοπωλίων, δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή λύση. Αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο ο ρόλος της ΕΕ ως λυκοσυμμαχία και δυνάστης της εργατικής τάξης, των λαών. Καταρρίπτονται οι μύθοι ότι αυτή είναι δήθεν «ένωση της αλληλεγγύης και απάνεμο λιμάνι για τους λαούς», όπως ισχυρίζονταν η πλουτοκρατία και τα στηρίγματά της.

Οι 2.500 πνιγμένοι στη Μεσόγειο από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, οι χιλιάδες ξεριζωμένοι πρόσφυγες, οι χιλιάδες εγκλωβισμένοι στη χώρα μας από τις συνθήκες της ΕΕ, την Σένγκεν και το Δουβλίνο αποκάλυψαν για ακόμα μια φορά την υποκρισία των δυνάμεων που υπερασπίζουν την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι μεγάλες, γιατί εμπλέκει το λαό μας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και παιχνίδια, στο μακελειό στην περιοχή. Εβαλε με την υπογραφή της το ΝΑΤΟ και τη Frontex χωροφύλακες στο Αιγαίο, «το λύκο να φυλάει τα πρόβατα». Συμφώνησε στον εγκλωβισμό των προσφύγων.

Η καπιταλιστική κρίση στην Eυρωζώνη θα βαθύνει ακόμη περισσότερο. Η ΕΕ θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και οι εργαζόμενοι θα ζήσουν συνθήκες μεγάλης φτώχειας κι εξαθλίωσης αν δεν ξεσηκωθούν.

Είναι η στιγμή ο εργαζόμενος λαός να βγει επιθετικά στο προσκήνιο. Το ΠΑΜΕ απευθύνει κάλεσμα συμπόρευσης για την ανασύνταξη και συγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Για κίνημα με εργαζόμενους οργανωμένους σε όλους τους χώρους δουλειάς, στους κλάδους, επιθετικό, αταλάντευτο, ικανό και αποτελεσματικό, που θα βάζει μπροστά ολοκληρωμένους στόχους για τη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Δε θα περιορίζει τη δράση του μόνο στην απόκρουση των άμεσων επιπτώσεων της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά θα φτάνει παραπέρα, αναδεικνύοντας τις αιτίες και τους υπεύθυνους της πτώχευσης του λαού, βάζοντας στο κέντρο του στόχου τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος, τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις, παραγωγικές, επιστημονικές και τεχνολογικές, για να υπάρχει φιλολαϊκή ανάπτυξη, για να υπάρχει αξιοπρεπής ζωή, δουλειά με δικαιώματα. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε όλο τον πλούτο! Τον ιδρώτα μας, τον κόπο μας τον καρπώνονται μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι.

Μπορούμε να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει, ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας. Το σύνθημα που γεννήθηκε στους μεγάλους αγώνες, μας δείχνει το δρόμο: «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

Μάρτης 2016