ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Συνεχίζει η κυβέρνηση τη χοντροκομμένη επιχείρηση συγκάλυψης της ταξικής στόχευσης της αντιλαϊκής πολιτικής της...

«Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω την ύπαρξη μεγάλων διαφορών στην αξιολόγηση. Φυσικά, υπάρχουν διαφορές, αλλά θα έλεγα ότι υπάρχει τώρα και αρκετή εμπειρία για το πώς θα συντονιστούμε και πώς θα φτάσουμε σε μια κοινή αξιολόγηση και πώς θα γίνει ο συντονισμός για τους όρους του προγράμματος. Οπότε δεν θα δώσω υπερβολικές διαστάσεις στις διαφορές. Στο τέλος της ημέρας, θα έλεγα ότι είναι οι χώρες της Ευρωζώνης αυτές που θα αποφασίσουν. Αλλά το Γιούρογκρουπ περιμένει ότι το ΔΝΤ θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα».

Αυτά ανέφερε, χτες, σε συνέντευξή του, ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Β. Ντομπρόβσκις, σχετικά με το ρόλο και τη συμμετοχή του ΔΝΤ στη νέα δανειακή σύμβαση με το ελληνικό κράτος, τονίζοντας ότι «μέχρι τώρα δεν υπάρχουν ενδείξεις πως δεν θα συμμετάσχει» και ακόμη ότι «το ΔΝΤ ήδη παίρνει μέρος στο σχεδιασμό του ελληνικού προγράμματος».

Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τη συμμετοχή ή όχι του ΔΝΤ (κατά το τμήμα που αφορά τη δανειακή σύμβαση), η κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι απόλυτα δεδομένη. Σε αυτό το πλαίσιο, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ετοιμάζει τα επόμενα αποφασιστικά χτυπήματα στο Ασφαλιστικό, στις συντάξεις, στα κοινωνικά επιδόματα που χορηγούνται σε τμήματα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, τα νέα μέτρα απογείωσης της φοροληστείας σε βάρος του λαού.

Την ίδια ώρα, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για ένα ακόμη «συμπληρωματικό» μνημόνιο. Οπως είπε, «καθώς το πρόγραμμα προχωράει - επειδή είναι ένα τριετές πρόγραμμα -, δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς την πιθανότητα ενός συμπληρωματικού μνημονίου κάποια στιγμή στο μέλλον. Αυτό έγινε και σε άλλα προγράμματα. Αλλά δεν θα το συνέδεα άμεσα με τους όρους για το χρέος, που συνδέονται με τη σειρά τους με την πρώτη αξιολόγηση»...

Βαφτίζει το κρέας ψάρι η συγκυβέρνηση

Σχολιάζοντας τη συνέντευξη του Β. Ντομπρόβσκις, πηγές του Μεγάρου Μαξίμου επιχείρησαν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, λέγοντας:

-- «Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποχωρήσει το ΔΝΤ και να υπάρξει ευρωπαϊκή λύση στο ελληνικό πρόγραμμα».

Αυτό που δε λένε, βέβαια, είναι ότι το ενδεχόμενο μη συμμετοχής του ΔΝΤ δεν αλλάζει ούτε κατά κεραία το εύρος της αντιλαϊκής κλιμάκωσης, που άλλωστε έχει υπογραφεί με την πλευρά της Ευρωζώνης (τρίτο μνημόνιο) αλλά και με τη συμμετοχή και τη σύμφωνη γνώμη και του ΔΝΤ.

-- «Ο Β. Ντομπρόβσκις εμφανίζεται επίσης ανοιχτός στο ενδεχόμενο να εξευρεθούν ισοδύναμα στο Ασφαλιστικό, αντί για περικοπές συντάξεων», ισχυρίζεται η συγκυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι «το γεγονός εκθέτει ιδιαίτερα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που έχουν αρνηθεί να στηρίξουν την διαπραγματευτική προσπάθεια της κυβέρνησης στο θέμα του Ασφαλιστικού, ώστε να αποτραπούν περικοπές σε συντάξεις».

Βέβαια, πρόκειται για μια ακόμη επιχείρηση - και μάλιστα χοντροκομμένη - συγκάλυψης της βάρβαρης πολιτικής. Είναι χαρακτηριστικό το σχετικό απόσπασμα από τη συνέντευξη του Ντομπρόβσκις, σύμφωνα με τον οποίο: «Μέσα από τα απαραίτητα μοντέλα θα αξιολογήσουμε την οικονομική επίπτωση διαφόρων σεναρίων μεταρρυθμίσεων και θα συνεργαστούμε με την ελληνική κυβέρνηση για να βρούμε την καλύτερη λύση». Επιπλέον, τόνισε ότι «σε γενικές γραμμές η αύξηση της φορολόγησης στην εργασία (δηλαδή των εργοδοτικών εισφορών) στο στάδιο αυτό δεν θα είναι ένα παραγωγικό μέτρο για την ελληνική οικονομία», ενώ για μια ακόμη φορά ξεκαθάρισε ότι οι επιλογές κινούνται ανάμεσα σε μέτρα που θα έχουν τον «ίδιο δημοσιονομικό αντίκτυπο», έτσι ώστε «να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος».

Να σημειωθεί ότι σήμερα, Πέμπτη, ή ενδεχομένως αύριο, Παρασκευή, συνεδριάζει η Ομάδα Εργασίας του Γιούρογκρουπ (EuroWorking Group), με ατζέντα την εκταμίευση δόσης ύψους 1 δισ. ευρώ, που σχετίζεται με τη δεύτερη δέσμη των αντιλαϊκών προαπαιτούμενων μέτρων που ψηφίστηκαν την Τρίτη στη Βουλή. Να σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη δέσμη υπάρχουν νομικές και άλλες «εκκρεμότητες», όπως αυτές που αφορούν στην εφαρμογή των «εργαλειοθηκών» του ΟΟΣΑ, στην ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ κ.ά., με την κυβέρνηση να σχεδιάζει να εφαρμόσει κάποιες από αυτές μέσω έκδοσης υπουργικών αποφάσεων.

Ευρωζώνη: Διαπάλη γύρω από την «τραπεζική ένωση»

Στο μεταξύ, η καγκελάριος της Γερμανίας, Αγκελα Μέρκελ, επανέλαβε στην ομιλία της στην ομοσπονδιακή Βουλή την αντίθεσή της στο σχεδιασμό για τη δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού συστήματος εγγύησης των καταθέσεων, ζήτημα που με τη σειρά του συνδέεται με την «τραπεζική ένωση» και βέβαια με τον επιμερισμό της χασούρας σε περίπτωση εκδήλωσης νέων κλυδωνισμών.

«Οι κίνδυνοι στον χρηματοπιστωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που συνδέονται με τις κυβερνήσεις, πρέπει να μειωθούν»,τόνισε η Γερμανίδα καγκελάριος, προσθέτοντας πως «η αμοιβαιοποίηση (των οικονομικών κινδύνων) διαμέσου ενός ευρωπαϊκού συστήματος εγγύησης των καταθέσεων θα είχε το αντίθετο αποτέλεσμα. Γι' αυτό πιστεύουμε ότι είναι λαθεμένο και το απορρίπτουμε».

Με διαφορά φάσης η νομισματική πολιτική

Την ίδια ώρα, σε διαφορετική φάση περνά η νομισματική πολιτική που εφαρμόζεται στις ΗΠΑ από αυτήν της Ευρωζώνης, όπου έχουν ξεκινήσει τα προγράμματα «ποσοτικής χαλάρωσης» σε συνδυασμό και με τα χαμηλότερα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Σε αντίθεση με τις αποφάσεις της ΕΚΤ, χτες βράδυ η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (Federal Reserve) προχώρησε στην αύξηση του βασικού επιτοκίου για το δολάριο ΗΠΑ στο 0,25%, έναντι μηδενικού επιτοκίου που ίσχυε. Να σημειωθεί ότι η προηγούμενη αύξηση επιτοκίου είχε γίνει το 2006 (πριν από 9 χρόνια), ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν τα προγράμματα «νομισματικής χαλάρωσης».

Επί της ουσίας, το πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» (αγορές ομολόγων κ.ά.) στις ΗΠΑ έχει σταματήσει από το 2014, ενώ από φέτος ξεκίνησε και η συζήτηση για το κατάλληλο ύψος των επιτοκίων. Μάλιστα, ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο περαιτέρω αυξήσεων το επόμενο διάστημα. Η αύξηση των επιτοκίων του δολαρίου αναμένεται να διαμορφώσει τάση διολίσθησης του ευρώ.

Χτες, η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ (ό,τι έχει απομείνει) έδωσε στη δημοσιότητα μία ανακοίνωση με τις θέσεις της για την παιδεία. Δε θα τις σχολιάσουμε εκτενώς τώρα. Μεταξύ άλλων η “μνημονιακή” νεολαία ΣΥΡΙΖΑ προτείνει - με διαφορά φάσης κάτι δεκάδες χρόνια - την κατάργηση της πρωινής προσευχής στο σχολείο και την αλλαγή του μαθήματος των θρησκευτικών σε μάθημα θρησκειολογίας.

Αυτό στάθηκε αφορμή να απαντήσει η “μνημονιακή” ΟΝΝΕΔ (θα δούμε τι θα μείνει κι εκεί) που μάλιστα θυμήθηκε να πει και για την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ… όταν η ΟΝΝΕΔ σε αυτήν την πολιτική έχει πάρει 300 διδακτορικά. Στην μεταξύ τους αντιπαράθεση μπλέχτηκε και η “μνημονιακή” νεολαία ΑΝΕΛ (το «νεολαία ΑΝΕΛ» κι αν είναι είδηση!).

Σε κάθε περίπτωση η αντιπαράθεση αυτή είναι ξένη με τα συμφέροντα των μαθητών. Κι αυτό γιατί τόσο οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, όσο και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την πολιτική τους τσακίζουν το δικαίωμα στη μόρφωση και τη ζωή των νέων, εφαρμόζοντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Οι αστερίσκοι και οι διαφορές που υπάρχουν δεν αναιρούν την ουσία: ότι τόσο η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η ΟΝΝΕΔ προσεύχονται για να μακροημερεύει το σύστημα της εκμετάλλευσης, προσκυνάνε τις κατευθύνσεις της ΕΕ που κάνουν τη μόρφωση πανάκριβο εμπόρευμα για τους μαθητές.

Οι μαθητές, συνολικά η νεολαία, έχουν κάθε συμφέρον να οργανώσουν τον αγώνα για τη ζωή, τη μόρφωση και τα δικαιώματα που τους στερεί η αντιλαϊκή πολιτική. Το σχολείο που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της νεολαίας δε χωράει στην αντιλαϊκή πολιτική. Ή όπως το έλεγαν και οι ίδιοι οι μαθητές στις κινητοποιήσεις τους: «Στο σάπιο σύστημα σας, σάπια κι η παιδεία, εμείς ονειρευόμαστε μία άλλη κοινωνία»! 

«Παράλληλο πρόγραμμα: Τα δικά μας προαπαιτούμενα», τιτλοφορείται το ρεπορτάζ της κυριακάτικης «Αυγής» που προαναγγέλλει πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης με «θετικές παρεμβάσεις σε Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Αλληλεγγύη, Δημόσια Διοίκηση και άλλους τομείς».

Κατ' αρχήν, είναι τουλάχιστον πρόκληση να ισχυρίζεται έμμεσα η κυβέρνηση ότι τα προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα που ετοιμάζεται να ψηφίσει σήμερα στη Βουλή δεν είναι «δικά της» και ότι λίγο έως πολύ τα έχουν επιβάλει οι δανειστές και «εταίροι».

Ουδέν ψευδέστερον. Τα προαπαιτούμενα για τη λεγόμενη «ενδιάμεση δόση» είναι παράγωγο του μνημονίου που υπέγραψαν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου και υπηρετούν το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Μεταφράζονται σε μέτρα που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και, αντίστροφα, αφαιρούν επιπλέον εισόδημα και δικαιώματα από τα εργατικά - λαϊκά στρώματα.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που η κυβέρνηση στήνει φάκα με το «παράλληλο πρόγραμμα»: Από τη μια, για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις υπέρ του κεφαλαίου και, από την άλλη, για να διαχειριστεί τις συνέπειες που αυτές έχουν σε μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων και άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Βέβαια, όταν διαβάζει κανείς τη συνέχεια του ρεπορτάζ της «Αυγής», δεν ξέρει αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει. Κι αυτό επειδή η πλειοψηφία των μέτρων στο λεγόμενο «παράλληλο πρόγραμμα» αφορά τη διαχείριση της φτώχειας (και μάλιστα στις πιο ακραίες μορφές της), ενώ πολλά από αυτά που παρουσιάζονται σαν παρεμβάσεις για την ανακούφιση τάχα του λαού είναι πάγιες απαιτήσεις του κεφαλαίου.

Τέτοια είναι, για παράδειγμα, ο περιορισμός της γραφειοκρατίας στις κρατικές δομές διοίκησης, που κοστίζει χρόνο και χρήμα στις επιχειρήσεις, η αναθεώρηση συμβάσεων για την κατασκευή συγκεκριμένων εθνικών δρόμων, με αύξηση της κρατικής επιδότησης στους μεγαλοεργολάβους που εισπράττουν και θανατερά διόδια, η χωροθέτηση εγκαταστάσεων εκμετάλλευσης Ενέργειας από βιομάζα, που δεν αφορά τους μικρομεσαίους αγρότες αλλά μια χούφτα καπιταλιστές του αγροτικού τομέα και άλλα.

Σε ό,τι αφορά τα μέτρα για τους φτωχούς που γίνονται φτωχότεροι, στην πλειοψηφία τους είναι επανάληψη και παράταση όσων έχουν θεσπιστεί κατά καιρούς από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ενώ υπάρχουν και τα «ψιλά γράμματα», που κρύβουν νέες επώδυνες αλλαγές για ευρύτερα λαϊκά στρώματα.

Για παράδειγμα, αναγγέλλεται η «ηλεκτρονική καταγραφή όλων των κοινωνικών επιδομάτων μέσω του ΗΔΙΚΑ για την καλύτερη εποπτεία και συντονισμό από το υπουργείο Εργασίας, προκειμένου να μπορεί να γίνεται καλύτερη χάραξη κοινωνικής πολιτικής».

Ολο αυτό είναι το πρόπλασμα για την καθιέρωση του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος», που θα ενσωματώσει όλα τα κοινωνικά επιδόματα σε μία και μοναδική χρηματική ενίσχυση της πείνας, εξισώνοντας προς τα κάτω όλους όσοι σήμερα βρίσκονται λίγο πιο πάνω από το όριο της φτώχειας, επειδή εισπράττουν σαν κοινωνικό επίδομα μερικές πενταροδεκάρες περισσότερες από αυτούς που διαβιούν στην απόλυτη φτώχεια.

Κατά τ' άλλα, η κυβέρνηση δεσμεύεται για «ρύθμιση του προβλήματος με την τεράστια αναμονή στις λίστες των χειρουργείων και την αδιαφάνεια στη σειρά προτεραιότητας», ώστε αυτή να έχει αντικειμενικά κριτήρια και να πάψει τάχα η συναλλαγή ανάμεσα σε γιατρούς και ασθενείς.

Με άλλα λόγια, οι λίστες αναμονής θα συνεχίσουν να φτάνουν στο ...άπειρο, εξαιτίας της έλλειψης γιατρών και άλλων ειδικοτήτων στα χειρουργεία, αλλά τουλάχιστον οι ασθενείς, που φτάνουν μέχρι και να πεθαίνουν περιμένοντας να χειρουργηθούν, θα απολαμβάνουν πλέον σειρά προτεραιότητας με ...αντικειμενικά κριτήρια.

Η κοροϊδία της κυβέρνησης δεν έχει όρια. Το «παράλληλο πρόγραμμα» είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής της πολιτικής. Καμιά εμπιστοσύνη να μη δείξει ο λαός, κανένα συμβιβασμό με τα ψίχουλα, καμιά άλλη αναμονή και καθυστέρηση στην οργάνωση της πάλης.

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι με το νέο μισθολόγιο«ξεπαγώνει» μετά από χρόνια τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και ότι με αυτόν τον τρόπο ξεκινάει μια πορεία ανάκτησης των απωλειών που είχαν τα προηγούμενα χρόνια. Κατ' αρχάς, για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κοροϊδίας, πρέπει να σημειώσουμε το εξής: Ενας δημόσιος υπάλληλος, με τα μέχρι τώρα μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων, έχει χάσει πάνω από έξι μισθούς το χρόνο. Συγκεκριμένα, δυο μισθούς από την περικοπή του 13ου και του 14ου μισθού, δυο μισθούς από τις αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών και των άλλων κρατήσεων (ΤΠΔΥ, ΕΚΑΣ, έκτακτη εισφορά, εισφορά αλληλεγγύης κ.λπ.) και δυο μισθούς από τη μισθολογική και βαθμολογική καθήλωση, το «πάγωμα» των μισθολογικών κλιμακίων. Ολα αυτά, βέβαια, χωρίς να υπολογίζονται η αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, ο ΕΝΦΙΑ, η φοροληστεία, οι περικοπές σε πάνω από 2.500 ιατρικές εξετάσεις, φάρμακα κ.ά., που οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, όπως όλος ο λαός, τα πληρώνουν από την τσέπη τους.

***

Επομένως, οι «αυξήσεις» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση με το νέο μισθολόγιο για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων, συνιστούν «πάγωμα» των μισθών μερικά ευρώ πιο πάνω από το επίπεδο που βρίσκονται σήμερα, χωρίς καμιά προοπτική ανάκτησης των μεγάλων απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό, άλλωστε, επιβεβαιώνεται τόσο από τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2016, που προβλέπει «μισθολογικές δαπάνες» μειωμένες κατά 18,3 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, αλλά και από το μεσοπρόθεσμο του 2015, όπως και από το 3ο μνημόνιο, όπου επίσης προβλέπεται η παραπέρα μείωση του «μισθολογικού κόστους». Επομένως, καμιά προοπτική ανάκαμψης των μισθών δεν υπάρχει, με αφετηρία το νέο μισθολόγιο. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί με τέτοια τεχνάσματα να συντηρήσει φρούδες προσδοκίες σε ένα τμήμα των εργαζομένων και να αποσπάσει συναίνεση στις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, μέρος των οποίων αφορούν και το Δημόσιο. Καθόλου τυχαία, μάλιστα, το πεδίο εφαρμογής του νέου μισθολογίου, ως μηχανισμός διαρκούς συμπίεσης του «μισθολογικού κόστους», επεκτείνεται σε ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ, συμπεριλαμβάνοντας χιλιάδες ακόμα εργαζόμενους του λεγόμενου «ευρύτερου δημόσιου τομέα».

***

Στα επιμέρους μέτρα που περιλαμβάνει το νέο μισθολόγιο,κανένα «ξεπάγωμα» των μισθών δεν προκύπτει, αφού η μισθολογική εξέλιξη με βάση τα κλιμάκια παραμένει στην πραγματικότητα αδρανής για τέσσερα ακόμα χρόνια. Αλλά και μετά την ενεργοποίησή της, προβλέπεται η χορήγηση μισθολογικού κλιμακίου κάθε τρία αντί για δυο χρόνια που ήταν μέχρι τώρα για τους υπαλλήλους Υποχρεωτικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, μέτρο που οδηγεί αυτόματα σε ονομαστική μείωση και όχι βέβαια σε αύξηση των αποδοχών για μεγάλες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων. Αλλά και οι «αυξήσεις» που λέει ότι δίνει η κυβέρνηση και οι οποίες κυμαίνονται από μερικά ευρώ μέχρι το πολύ 170 ευρώ σε ορισμένες ελάχιστες κατηγορίες εργαζομένων, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, θα δοθούν σε ετήσιες «δόσεις» και σε βάθος τετραετίας, που σημαίνει ότι θα εξανεμιστούν μονομιάς κάτω από το βάρος της αύξησης του κόστους ζωής, αλλά και ενδεχόμενων νέων αυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων. Αντίστροφα, οι μειώσεις που προβλέπονται για άλλες κατηγορίες εργαζομένων μπορεί να μην εκφραστούν τώρα στην τσέπη (με το τρικ της «προσωπικής διαφοράς»), αλλά συμψηφίζονται με μελλοντικές αυξήσεις που θα έπαιρνε ο εργαζόμενος όταν και αν «ξεπαγώσουν» τα κλιμάκια.

***

Στο στόχαστρο μπαίνουν, επίσης, μια σειρά επιδόματα που δίνονταν έως τώρα και τα οποία είτε αφαιρούνται (όπως το επίδομα παραμεθόριων περιοχών) είτε δρομολογείται η περικοπή τους (όπως το ανθυγιεινό επίδομα, που προβλέπεται να εναρμονιστεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία). Από αυτές τις αλλαγές θα προκύψει σίγουρα νέα ονομαστική μείωση των αποδοχών για όσους μέχρι τώρα δικαιούνταν και έπαιρναν αυτά τα επιδόματα. Εκεί, όμως, που η κυβέρνηση κάνει το «άλμα», επαληθεύοντας ότι το νέο μισθολόγιο υπηρετεί και βαθύτερες στοχεύσεις, είναι η σύνδεση του μισθού με την αξιολόγηση και την αποδοτικότητα, που με τη σειρά της θα αποτελέσει εργαλείο χειραγώγησης και πειθαναγκασμού των δημοσίων υπαλλήλων. Δηλαδή, ο «καλός» κρατικός υπάλληλός, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη στάση του στη στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής, θα αμείβεται καλύτερα. Ακόμα πιο πέρα: Στο πλαίσιο της λεγόμενης «στοχοθεσίας» και της «αποδοτικότητας», εξ αντικειμένου ο μισθός θα συνδέεται με την αξιολόγηση, ενώ καθιερώνεται επίσης η δυνατότητα μέσα από την αξιολόγηση της «θέσης» εργασίας να δίνεται και πρόσθετη αμοιβή. Κατηγοριοποιούνται έτσι οι εργαζόμενοι ακόμα κι αν έχουν τα ίδια προσόντα, ακόμα κι αν εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, που σημαίνει μεγαλύτερη διάσπαση των εργαζομένων, μπροστά στην ενιαία επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση.

***

Για κερασάκι στην τούρτα, με το νέο μισθολόγιο πριμοδοτείται η «θέση ευθύνης» και προβλέπονται προκλητικές αυξήσεις για τα διευθυντικά - διοικητικά στελέχη, που συνιστούν κρίκους στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής μέσα από το μηχανισμό της κρατικής διοίκησης. Επομένως, με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια για την κυβέρνηση: Κρατάει καθηλωμένους τους μισθούς και ταυτόχρονα νομιμοποιεί την αξιολόγηση από την πίσω πόρτα, συνδέοντάς την με το μισθό, αυξάνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους εργαζόμενους και δημιουργεί προσδοκίες στους δημοσίους υπαλλήλους ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, ανταμείβει τα ανώτερα κλιμάκια της κρατικής υπαλληλίας για να κάνουν με μεγαλύτερη αποδοτικότητα τη δουλειά τους. Ολα τα άλλα που περιέχονται στην κυβερνητική προπαγάνδα είναι για λαϊκή κατανάλωση και για τον αποπροσανατολισμό των εργαζομένων...

Θετικός στο ενδεχόμενο «βοήθειας» από άλλες πολιτικές δυνάμεις εμφανίστηκε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ και υπουργός Αμυνας, Π. Καμμένος, σε συνέντευξή του αργά προχτές το βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό «STAR».

Υποδεικνύοντας μάλιστα και προτίμησή της για ενδεχόμενες κολεγιές της συγκυβέρνησης, ανέφερε: «Ο κ. Θεοδωράκης ας ζητήσει πρώτα συγγνώμη για όσα έχει πει για αυτήν την κυβέρνηση και ας έλθει να βοηθήσει, η κα Γεννηματά ας απομονώσει τον Βενιζέλο».

Ο Π. Καμμένος υποστήριξε ακόμα ότι οι Αντ. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος σκέπτονται να δημιουργήσουν νέο κόμμα και χρησιμοποιούν «λαγούς» στην εσωκομματική κούρσα της ΝΔ, για να συγκεντρώσουν βουλευτές. Διατύπωσε την ευχή «να απαλλαγεί η ΝΔ από αυτήν τη συμμορία», ενώ, απαντώντας σε ερώτηση, αν θα συμμετείχε σε νέο κεντροδεξιό κόμμα με επικεφαλής τον Κ. Καραμανλή, χαρακτήρισε τον πρώην πρωθυπουργό, «κεφάλαιο που αρνείται να επιστρέψει». Ισχυρίστηκε ακόμα ότι στις τελευταίες εκλογές «ο Αντώνης Σαμαράς βοηθούσε τον Βασίλη Λεβέντη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον Σταύρο Θεοδωράκη».

«Ας συνεννοηθούν μεταξύ τους στις Βρυξέλλες...»

Ερωτώμενος για τη μνημονιακή δέσμευση της συγκυβέρνησης να μειώσει τις αμυντικές δαπάνες, ο Π. Καμμένος παρέπεμψε το θέμα... στο ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί σε αυτό πως θα διατηρήσει τις αμυντικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ.«Ας συνεννοηθούν μεταξύ τους στις Βρυξέλλες», προσέθεσε, σε ένα ρεσιτάλ... «ανεξάρτητης» και «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής»!

Μάλιστα, μετά τις αλλεπάλληλες προσφορές της κυβέρνησης για δημιουργία νέων ΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα, ο υπουργός Αμυνας εμφανίστηκε πρόθυμος για παροχή εγκαταστάσεων και στη Ρωσία, πάντα βέβαια με την προϋπόθεση της έγκρισης από το ΝΑΤΟ! Συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε για το τι θα πράξει η κυβέρνηση αν η Ρωσία ζητήσει αγκυροβόλιο ή υποστήριξη από αεροπορικές βάσεις, ανέφερε ότι η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και«οποιαδήποτε απόφαση θα πρέπει να έχει τη σύμφωνη γνώμη τους». Πρόσθεσε ότι αν υπάρχει συναίνεση του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα «δεν έχει πρόβλημα να παράσχει αγκυροβόλιο στο Μούδρο της Λήμνου στο ρωσικό ναυτικό, αν ζητηθεί».

Σε ό,τι αφορά πάντως τη στήριξη των ΑΝΕΛ σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται να προστεθούν στα προηγούμενα, την προεξόφλησε, διερωτώμενος: «Τι θέλετε, να ρίξω την κυβέρνηση; Θέλετε υπουργό Αμυνας τον Φίλη; Θέλετε υπουργό Αμυνας τον Θεοδωράκη;».

Ενα ακόμα πολυνομοσχέδιο, με το οποίο η κυβέρνηση παρεμβαίνει σε κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι η αποτελεσματικότερη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, η διάρθρωση της Τοπικής Διοίκησης, το Προσφυγικό και άλλα, κατατέθηκε στη Βουλή το πρωί της Τρίτης. Το νομοσχέδιο περιέχει, ακόμα, διατάξεις που η κυβέρνηση εντάσσει στο λεγόμενο «παράλληλο πρόγραμμα», με το οποίο επιδιώκει τάχα την ανακούφιση του λαού από τα βάρβαρα μέτρα που προωθούνται με τα μνημόνια.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μέτρα ράβε από τη μια και ξήλωνε από την άλλη, μπαλώματα και ασπιρίνες, πολλά απ' τα οποία αποτελούν επανάληψη παλιότερων μέτρων για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας.

Με προφανή στόχο να κρύψει το αντιλαϊκό περιεχόμενο της συνολικής της πολιτικής και την ανάσχεση αγωνιστικών διαθέσεων, η κυβέρνηση ενσωματώνει αποσπασματικά και ορισμένα από τα αιτήματα που προέβαλε κατά καιρούς το κίνημα. Ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει σήμερα μια πρώτη εικόνα των βασικών μέτρων που περιέχονται στο πολυνομοσχέδιο, με τον τίτλο «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις».

Αναθεώρηση του «Καλλικράτη»

Οι ΜΚΟ «αφεντικά» στα Κέντρα Προσφύγων

Διαχείριση της ακραίας φτώχειας

«Πυροτεχνήματα» στην Υγεία

«Αντισταθμιστική» Εκπαίδευση