Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV

Τα λόγια του μεγάλου παιδαγωγού Δημήτρη Γληνού «Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή», επιλέχτηκαν ως το κεντρικό σύνθημα του τρίτου Πανελλαδικού Διαγωνισμού Συλλογικής Ερευνητικής Εργασίας που διοργανώνουν η ΚΝΕ και ο «Οδηγητής».
Τα παραπάνω αποτυπώνουν και ένα βασικό στοιχείο του διαγωνισμού, που είναι η ενθάρρυνση των μαθητών να διευρύνουν τη σκέψη τους, να εμβαθύνουν και να αναζητήσουν απαντήσεις σε ζητήματα που τους απασχολούν. Να ψάξουν την αλήθεια έξω από τα στενά όρια, στα οποία κινείται το περιεχόμενο του σχολείου με τις μισές ή διαστρεβλωμένες αλήθειες, την αντιεπιστημονικότητα, την προσκόλληση και αναπαραγωγή ιδεολογημάτων.
Τα δύο χρόνια ζωής που μετρά ήδη ο διαγωνισμός, ο οποίος αγκαλιάστηκε αυτό το διάστημα πλατιά από μαθητές, έδωσε την ευκαιρία σε εκατοντάδες παιδιά από όλη τη χώρα να δουλέψουν συλλογικά πάνω σε ζητήματα που τους ενδιαφέρουν, με αφοσίωση και αφιερώνοντας σε αυτό τον πολύτιμο ελεύθερο χρόνο τους, αποδεικνύοντας τελικά ότι κάθε άλλο παρά αδιάφοροι είναι για όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Πολύμορφα ξεδίπλωσαν στο δημιουργικό κομμάτι τις ικανότητές τους, δημιουργώντας μικρά ντοκιμαντέρ και καλαίσθητες παρουσιάσεις, τραγούδια και άλλες μορφές τέχνης. Ηρθαν σε επαφή με ειδικούς πάνω στα θέματα που επέλεξαν, δημιουργώντας εργασίες διαφορετικές από εκείνες που συνηθίζουν στο σχολείο. Μοιράστηκαν και διέδωσαν τα αποτελέσματα αυτής της δουλειάς τους μέσα από ανοιχτές εκδηλώσεις σε κάθε πόλη, με αποκορύφωμα εκείνη που πραγματοποιείται στο πλαίσιο των κεντρικών εκδηλώσεων του Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» για τη βράβευση των νικητριών ομάδων.
Φέτος, τα θέματα του διαγωνισμού διαρθρώνονται σε τρεις ενότητες, από τις οποίες η κάθε ομάδα μαθητών θα μπορεί να επιλέξει μία και οι οποίες αφορούν την επιστήμη, την τέχνη, την ιστορία, επίκαιρα ζητήματα που απασχολούν τους μαθητές. Αναλυτικά οι θεματικές ενότητες είναι οι εξής:
1) Ενα ταξίδι αδιάκοπης εξέλιξης του σύμπαντος και της ζωής ή η δημιουργία του κόσμου σε 7 μέρες;
Ειδικότερα, τα ζητήματα που τίθενται είναι: Ποια ήταν τα πρώτα σημάδια ζωής στον πλανήτη μας; Πώς εμφανίστηκε ο πρώτος άνθρωπος και ποια η ιστορία του πάνω στη Γη; Ηταν πάντα η ζωή και ο κόσμος όπως τον ξέρουμε σήμερα; Πώς και γιατί γεννήθηκαν οι θεοί και οι θρησκείες; Ηταν πάντα όπως τις ξέρουμε σήμερα;
2) Μυστικά και ιστορίες που κρύβονται πίσω από τραγούδια της περιοχής, της χώρας μου, του κόσμου.
Σε αυτήν τη θεματική ενότητα θα αναζητήσουν πότε και γιατί γράφτηκαν αυτά τα έργα, ποιο είναι το ιστορικό φόντο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκαν, από πού εμπνεύστηκαν οι δημιουργοί τους, σε τι αναφέρονται. Επίσης, ποια είναι η διαδρομή τους μέχρι σήμερα; Τι εξέφραζαν και σε ποιους βρήκαν και βρίσκουν απήχηση;
3) Εργα τέχνης ενάντια στο φασισμό και τον πόλεμο.
Οι διαγωνιζόμενοι σε αυτήν την ενότητα θα επιλέξουν ένα ποίημα, τραγούδι, θεατρικό έργο, βιβλίο, γλυπτό, πίνακα ζωγραφικής από οποιαδήποτε χρονική περίοδο. Θα παρουσιάσουν πότε, γιατί γράφτηκε - δημιουργήθηκε και από ποιον, σε ποια γεγονότα αναφέρεται, από πού εμπνεύστηκε ο δημιουργός του και ποια είναι τα μηνύματά του για τότε και σήμερα.
4) «Εμείς οι ίδιοι μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε τα σύνορα να δρασκελίσει»(απόσπασμα από το ποίημα «Μετανάστες» του Μπ. Μπρεχτ).
Η προσφυγιά στην ιστορία του ελληνικού λαού. Τα αίτιά της τότε και σήμερα. Η προσπάθεια των προσφύγων να ξαναχτίσουν τη ζωή τους. Η συμβίωσή τους με τον ντόπιο πληθυσμό.
5) Αθλητισμός: Πολυτέλεια για λίγους ή ανάγκη για όλους;
Οι διαγωνιζόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να ανοίξουν το ζήτημα της κατάστασης σήμερα στη γειτονιά τους, στην περιοχή τους. Τι αθλητικές υποδομές - εγκαταστάσεις υπάρχουν και σε ποια κατάσταση βρίσκονται σήμερα. Μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας στην πρόσβαση στον Αθλητισμό; Τι δυνατότητα και πρόσβαση έχει κάποιος για να αθληθεί σήμερα;
6) Γεγονότα που άλλαξαν την Ιστορία του κόσμου.
Γύρω από τέτοια γεγονότα, αναδεικνύουν το πότε και ποιες ήταν οι αιτίες που τα προκάλεσαν; Με ποιον τρόπο άλλαξαν την Ιστορία; Τι μαθαίνουμε για αυτό σήμερα και ποια είναι η αλήθεια που κρύβει;
Το χρονοδιάγραμμα των συμμετοχών

Οι ομάδες μαθητών Γυμνασίων, Γενικών και Επαγγελματικών Λυκείων που θα συμμετάσχουν θα κληθούν να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι τις 31 Δεκέμβρη. Μέχρι 31 Γενάρη θα πρέπει να στείλουν περίληψη της εργασίας τους και μέχρι 17 Απρίλητην ολοκληρωμένη μορφή. Οι εκδηλώσεις για την ανάδειξη των νικητών ανά πόλη θα γίνουν μέχρι τα μέσα Ιούλη.

Οταν η κινηματογραφική φαντασία συναντάει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Με αφορμή μια τηλεοπτική σειρά
Πού σταματάνε τα όρια της κινηματογραφικής φαντασίας (λέμε τώρα) και πού ξεκινάνε τα πραγματικά σενάρια και σχέδια ιμπεριαλιστών, αστικών κρατών, μυστικών υπηρεσιών και κάθε είδους μηχανισμών και η εξοικείωση των λαών με αυτά, είναι καμιά φορά δύσκολο να διακρίνει κανείς.
Πριν λίγες μέρες προβλήθηκε πλατιά από τα αστικά ΜΜΕ και μια ακόμη περίπτωση, αυτή της ταινίας «Made in France», που απέτυχε για δεύτερη φορά την περασμένη βδομάδα να κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ο λόγος; Η ταινία που γυρίστηκε πέρυσι, έχει ως υπόθεση τις φετινές επιθέσεις τζιχαντιστών στο Παρίσι! Ακόμα πιο ανατριχιαστικό; Τη μέρα των επιθέσεων, το Παρίσι είχε γεμίσει με αφίσες της ταινίας, που έδειχναν το ένα πόδι του πύργου του Αϊφελ να είναι... καλάσνικοφ. Μάλιστα, η πρεμιέρα της ταινίας αναβάλλεται για δεύτερη φορά, αφού είχε αναβληθεί και τον περασμένο Γενάρη λόγω της δολοφονικής επίθεσης τότε στο περιοδικό «Charlie Hebdo».
Βέβαια, η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα «διαβολικών συμπτώσεων». Κι ούτε είναι σκοπός του άρθρου να αποκαλύψει αν η κότα έκανε τ' αυγό ή τ' αυγό την κότα. Αλλωστε, συνειδητά ή κατά τύχη, «τα μεγάλα πνεύματα» δεν μπορεί παρά να συναντώνται όλο και περισσότερο πάνω στο έδαφος των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των σκληρών συγκρούσεων μονοπωλίων, καπιταλιστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών ενώσεων για το μοίρασμα αγορών, πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων. Εδαφος που προσφέρεται και αξιοποιεί και κάθε λογής «αναπαραστάσεις» της πραγματικότητας και όλα τα σύγχρονα μέσα, μαζί και της προπαγάνδας, της τρομοϋστερίας και της «ψυχολογικής προετοιμασίας» για την επιτυχία των σχεδίων κάθε πλευράς και όλων των πλευρών μαζί ενάντια στους λαούς. Σχέδια που χρειάζονται και την καλλιέργεια της ανοχής, έως και ενεργητικής συμμετοχής των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας. Και τι καλύτερο από τον κινηματογράφο, «τη μαζικότερη όλων των τεχνών»;
Ιμπεριαλιστική «Πατρίδα», αγέλη λύκων
Μια ακόμη τέτοια περίπτωση είναι η συναρπαστική και πολυβραβευμένη τηλεοπτική σειρά (πολιτικό - κατασκοπευτικό θρίλερ) «Homeland», που έχουν παρακολουθήσει εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη. Πρόκειται για παραγωγή του γνωστού μονοπωλιακού ομίλου του δισεκατομμυριούχου Μέρντοχ «Fox Entertainment Group» κι ο τίτλος της σειράς, που κατά κυριολεξία μεταφράζεται «Πατρίδα», μάλλον περισσότερο παραπέμπει στο «Τμήμα Εθνικής Ασφαλείας» (Department of Homeland Security) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ, την «ομπρέλα» δηλαδή όλων των μυστικών υπηρεσιών που δημιουργήθηκε μετά την 11η Σεπτέμβρη. Η σειρά - στον 5ο πλέον κύκλο της - πραγματικά δεν έχει «λείψει» από κανένα από τα μέτωπα αμερικανικού ενδιαφέροντος: από το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Ιράν και τη Συρία ως τη Λατινική Αμερική, ακολουθεί καταπόδας, «σαν πιστός στρατιώτης» την αμερικανική πολιτική. Ενώ, ανά περιπτώσεις, λειτουργεί κι ως «ιχνηλάτης», με ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά στιγμιότυπά της να είναι το τέλος του 3ου κύκλου, το 2013, οπότε ουσιαστικά προαναγγέλθηκε η συμφωνία ΗΠΑ και λοιπών με το Ιράν, που επιτεύχθηκε φέτος!
Η υπόθεση της φετινής σεζόν, που όλως τυχαίως από τη Μέση Ανατολή μεταφέρεται ξαφνικά στη Γερμανία (!) κι ακόμα πιο τυχαία εστιάζει στη σύγκρουση ΗΠΑ - Ρωσίας με επίκεντρο τη Συρία, περιλαμβάνει, μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, τα εξής πάνω - κάτω: η CIA παρακολουθεί τις τηλεφωνικές συνομιλίες στο έδαφος της Γερμανίας. Οπως, δηλαδή, αποκαλύφτηκε και στην πραγματικότητα, μόνο που στη σειρά εμφανίζεται να γίνεται σε συνεννόηση με τις μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας, για να παρακάμψουν το γερμανικό Σύνταγμα. Η σχέση αυτή αποκαλύπτεται κατά λάθος σε μια κυβερνοεπίθεση. Τα έγγραφα που διαρρέουν, προσπαθούν να τα ανακτήσουν διάφοροι, εκτός από την CIA και τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Για παράδειγμα, το ίδρυμα ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που εκτός των άλλων παρουσιάζεται να πρωτοστατεί στο θεάρεστο και με το αζημίωτο έργο της «ανθρωπιστικής βοήθειας», χρησιμοποιώντας για «ντεκόρ» τους καταυλισμούς προσφύγων στη Μέση Ανατολή (οι ομοιότητες συμπτωματικές). Γι' αυτόν τον καπιταλιστή δουλεύει μάλιστα και η πρωταγωνίστρια της σειράς, Κάρι Μάθισον, μεγαλοστέλεχος της CIA σε όλες τις προηγούμενες σεζόν και νυν «κυνηγημένη» κι αδέσποτη «σύμβουλος επί θεμάτων ασφαλείας» (κάτι μας θυμίζει). Αλλά και οι Ρώσοι, που στη σειρά εμφανίζονται να έχουν πράκτορα τη... διευθύντρια του σταθμού της CIA στο Βερολίνο, η οποία για να μην αποκαλυφθεί, «καρφώνει» τον ανώτερό της ως πράκτορα των Ισραηλινών, αξιοποιώντας τη «συμπάθειά» του για το Ισραήλ. «Παγιδεύοντας» ταυτόχρονα (οι Ρώσοι πάντα) τους Ισραηλινούς, ως υπεύθυνους για τη βόμβα που έβαλαν οι ίδιοι σε αεροπλάνο που μετέφερε το στρατηγό - πολιτικό διάδοχο (κατόπιν εκβιασμού από τις ΗΠΑ) του... Ασαντ! Και σε δεύτερο πλάνο, έτσι παρεμπιπτόντως, ο εκτελεστής της CIA που προηγούμενα πολεμούσε δυο χρόνια στη Συρία (τους τζιχαντιστές;!), ύστερα από κάτι «παρεξηγήσεις», βρίσκεται τυχαία σε πυρήνα τζιχαντιστών στη Γερμανία που σχεδιάζουν επιθέσεις στο Βερολίνο, «αρπάζει την ευκαιρία» και φτιάχνει ένα αποτυχημένο τελικά σχέδιο, για να τους καθοδηγήσει να περάσουν τα σύνορα και να πολεμήσουν στη Συρία!
«Μύλος» δηλαδή. Ολοι με όλους και όλοι εναντίον όλων. «Κουβάρι» ανταγωνισμών, πισώπλατων μαχαιρωμάτων, αλλά και λυκοσυμμαχιών για τη λεία. Οπως και στην πραγματικότητα, πάνω - κάτω, του «αγγελικά πλασμένου» ιμπεριαλιστικού κόσμου που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες. Και ουσιαστικά φανερώνοντας, ηθελημένα ή άθελα, ότι τα απλοϊκά παραμύθια που διακινούνται πολύ αυτές τις μέρες (και που η ίδια η σειρά έχει ως φόντο) περί «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», «περί Δύσης που αμύνεται σε τζιχαντιστές, προστατεύοντας το δυτικό πολιτισμό», μάλλον δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Και απ' αυτή την άποψη, η σειρά είναι έως και ...διδακτική, για τα «θολά» όρια ιμπεριαλιστικής ειρήνης και ιμπεριαλιστικού πολέμου, για το πώς λειτουργούν φανεροί κι αθέατοι μηχανισμοί του αστικού κράτους και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, για το πώς αυτό που φαίνεται πολλές φορές δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα κι ακόμη για το πώς ανταγωνισμοί και συνεργασίες κάθε είδους στην πραγματικότητα συνυπάρχουν.
Οπλα και «όπλα»
Για την επιρροή που έχουν οι σειρές αυτές και το πώς αξιοποιούνται πολύπλευρα, είναι χαρακτηριστικά και ορισμένα στοιχεία από τα «παραλειπόμενα» της εν λόγω.
Οπως για παράδειγμα το περιστατικό που αποκάλυψε πριν το δεύτερο κύκλο ο Ντάμιεν Λιούις, ένας εκ των πρωταγωνιστών στις πρώτες σεζόν. Οπως λοιπόν διηγήθηκε, κατά τη διάρκεια δείπνου στο Λευκό Οίκο, γύρισε στον Ομπάμα (που φημίζεται ως... φαν της σειράς) και αστειεύτηκε (;) λέγοντάς του: «Οι παραγωγοί της σειράς μού ζήτησαν να μας προειδοποιήσεις για τις επόμενες κινήσεις στην εξωτερική πολιτική, ώστε να παραμένει επίκαιρη». Να πώς περιγράφει την αντίδραση του Προέδρου των ΗΠΑ: «Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: "Θα σιγουρευτώ ότι θα γίνει". Δεν έπαιξε καν το βλέφαρό του. Ανακάλυψα ότι έχει φοβερή αίσθηση του χιούμορ...»1.
Τη «χιουμοριστική» διάθεση του Ομπάμα δε φάνηκε, πάντως, να συμμερίζεται το γερμανικό «Spiegel» (με το γνωστό του ρόλο στα «τζατζαρίσματα» ΗΠΑ - Γερμανίας), που έχει σχολιάσει για τη σειρά ότι αποτυπώνει πως οι ΗΠΑ «αν και μακριά ακόμη απ' το να θεωρούνται δικτατορία, έχουν εφαρμόσει σειρά παρανοϊκών τακτικών που απονομιμοποιούν τη δημοκρατία». Και για να γίνει και πιο συγκεκριμένο, προσθέτει στο ίδιο άρθρο: «Οι πραγματικές μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ πάνε τα πράγματα πολύ μακρύτερα από την πράκτορα Κάρι Μάθισον. Κατασκοπεύουν τους πάντες, ακόμη και τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ, που, μέχρι στιγμής, δεν έχει θεωρηθεί ύποπτη για δεσμούς με την ισλαμιστική τρομοκρατία...»2.
Ούτε πιο πριν, που η λιβανέζικη κυβέρνηση, τον Οκτώβρη του 2012, είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι θα μηνύσει τους παραγωγούς «για δυσφήμιση της χώρας»3, αφού η σειρά παρουσίαζε τη Βηρυτό και συγκεκριμένα την κεντρική οδό Hamra ως μέρος που σουλατσάρουν τρομοκράτες. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα γυρίσματα είχαν γίνει στο Ισραήλ, αφού ο ένας από τους συμπαραγωγούς της σειράς είναι Ισραηλινός (όπως και η ιδέα για την πρώτη σεζόν μεταφορά από αντίστοιχη ισραηλινή σειρά) και απαγορεύτηκε η είσοδός του στο Λίβανο. Αντίστοιχα παράπονα έκανε και στην περσινή σεζόν η κυβέρνηση του Πακιστάν (σύμμαχος κατά τ' άλλα των ΗΠΑ), αφού παρουσιάζονταν θύλακες στις μυστικές υπηρεσίες του να στηρίζουν τους «Ταλιμπάν», που επιτίθενται στην αμερικανική πρεσβεία στο Ισλαμαμπάντ.
Εξάλλου, η σειρά έχει κατηγορηθεί από πολλούς (ακόμη και τους πιο «αγύμναστους») και επανειλημμένα ότι αναπαράγει χοντροκομμένα την αμερικανική εξωτερική πολιτική και καλλιεργεί ρατσιστικά στερεότυπα για τους μουσουλμάνους. Μάλιστα, έχει πέσει και «θύμα» ακτιβισμού τον περασμένο μήνα, όταν αραβόφωνοι που είχαν προσληφθεί για να κάνουν γκράφιτι στο σκηνικό, έγραψαν στα αραβικά συνθήματα κατά της σειράς. Ενώ η Διεθνής Αμνηστία, σε έκθεσή της το 2014 για τα ανθρώπινα δικαιώματα, έχει σημειώσει ότι λόγω σειρών όπως το «Homeland» που «εξιδανικεύουν τα βασανιστήρια», ένας στους τρεις Βρετανούς, ειδικά οι νέοι, «έχουν πιστέψει στην ιδέα ότι η προσωπική τους ασφάλεια μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη χρήση βασανιστηρίων»4!
Αντί επιλόγου
Η συγκεκριμένη σειρά δεν είναι, βέβαια, η μόνη. Δεκάδες είναι τα ανάλογα παραδείγματα, όπως είπαμε και στην αρχή. Οπως π.χ. αυτό του «House of Cards», όπου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ανάμεσα σε πολλά άλλα εμφανίζεται να προσπαθεί να πείσει το Ρώσο Πρόεδρο να επιτεθούν μαζί στη Μέση Ανατολή, αλλά το σχέδιο ναυαγεί εξαιτίας ενός στρατιωτικού επεισοδίου...
Επιβεβαιώνοντας ότι όλο και πιο δύσκολα διακρίνει κανείς τις γραμμές του «πραγματικού» και του «εικονικού» ιμπεριαλιστικού πολέμου. Δεν είναι η φαντασία των κινηματογραφιστών που μειώνεται. Είναι η εγκληματική «φαντασία» των καπιταλιστών στο κυνήγι του κέρδους που έχει ξεπεράσει κι αυτά τα όρια των ταλαντούχων καλλιτεχνών τους, που αναπαράγουν - μάλλον ασθμαίνοντας και με τις αναγκαίες κάθε φορά πινελιές - τις εξελίξεις και τα νέα «επεισόδια» του ιμπεριαλιστικού πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη εντός κι εκτός συνόρων. Κρύβοντας, βέβαια, την ταξική ουσία και το χαρακτήρα του και παρουσιάζοντας τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο περίπου ως... προϊόν συνωμοσίας και σενάριο ταινίας. Αλλά και το ανάποδο: παρουσιάζοντας τα κάθε λογής αιμοβόρικα παιχνίδια του κεφαλαίου και των καπιταλιστικών κρατών που παίζονται πίσω από τις πλάτες των λαών, ως περίπου «φυσικά φαινόμενα» τα οποία πρέπει κανείς να συνηθίσει. Αφήνοντας κάπου εκεί στο βάθος εκατομμύρια κόσμου με την απατηλή ελπίδα ότι μόνο «η Κάρι Μάθισον μπορεί να βγάλει άκρη» στο κουβάρι των ανταγωνισμών τους...
Παραπομπές:

Με το νόμο 3863/2010 εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά το «σπάσιμο» της ενιαίας σύνταξης στη λεγόμενη «βασική», που χρηματοδοτείται από τη γενική φορολογία (κρατικός προϋπολογισμός) και την «αναλογική», η οποία διαμορφώνεται από τις εισφορές του ασφαλισμένου, με συντελεστές τα χρόνια ασφάλισης και το συντάξιμο μισθό.
Στη νέα εκδοχή που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η «βασική» βαφτίζεται «εθνική».Ωστόσο, όμως, και στη μία και στην άλλη περίπτωση, το βασικό ζήτημα είναι ότι και τα δύο τμήματα του νέου σχήματος οδηγούν σε συντάξεις δραστικά μικρότερες από τις συντάξεις που «έβγαζαν» μέχρι τώρα οι συνταξιούχοι. Δηλαδή, σήμερα η κυβέρνηση αντιγράφει σε ακόμα χειρότερη εκδοχή και παρουσιάζει ως «μεταρρύθμιση» το νόμο 3863/2010. Συνδυαστικά, ο νόμος αυτός και αυτά που έχει ανακοινώσει έως τώρα η κυβέρνηση, οδηγούν μεταξύ άλλων σε:
  • Συνταξιοδότηση στο 67ο έτος της ηλικίας για όλους τους ασφαλισμένους όλων των Ταμείων.
  • Δικαίωμα σε ολόκληρη σύνταξη μόνο στην περίπτωση 12.000 ημερών ασφάλισης (40 συναπτά έτη), αντί των 10.500 ενσήμων που ίσχυε πριν. Εννοείται ότι στις σημερινές συνθήκες ελαστικών σχέσεων εργασίας και υψηλής ανεργίας, αυτό είναι αδύνατο, ειδικά για τη νέα γενιά, η οποία καταδικάζεται σε συντάξεις προνοιακού επιδόματος.
  • Δραστική μείωση της κύριας σύνταξης, αφού ως συντάξιμος μισθός θα λογίζεται ο μέσος μισθός όλων των χρόνων εργασίας και όχι ο μισθός των τελευταίων ετών. Το ποσοστό αναπλήρωσης, από το 70% και 80% για 35 χρόνια ασφάλισης, μειώνεται με τον 3863/2010 στο 48% για 40 χρόνια εργασίας. Η κυβέρνηση δεν ανακοινώνει μέχρι στιγμής το δικό της ποσοστό αναπλήρωσης, καθώς είναι πιθανό να είναι ακόμα μικρότερο και απ' αυτό.
  • Στο ποσό της «αναλογικής σύνταξης» θα προστίθεται η λεγόμενη «εθνική σύνταξη» (ή η «βασική» σύμφωνα με το νόμο 3863). Ομως αυτή, με βάση τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης, ορίζεται στο όριο της φτώχειας (380-390 ευρώ) και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναπληρώσει τις τεράστιες απώλειες που προβλέπονται στο αναλογικό τμήμα. Επομένως, το συνολικό αποτέλεσμα θα οδηγεί σε συντάξεις που καμία σχέση δεν έχουν ακόμα και με τα σημερινά επίπεδα.
  • Ακόμα χειρότερα, στη νέα «μεταρρύθμιση» η «εθνική σύνταξη» ενδέχεται να συνδέεται με εισοδηματικά ή και περιουσιακά κριτήρια, κάτι που υπήρχε ως πρόβλεψη στο μνημόνιο. Γι' αυτό η κυβέρνηση κρατάει μέχρι στιγμής ως επτασφράγιστο μυστικό και δεν ξεκαθαρίζει ούτε το ποσοστό αναπλήρωσης στον υπολογισμό του αναλογικού τμήματος της σύνταξης, ούτε δεσμεύεται για τους όρους και τις προϋποθέσεις απόδοσης της «εθνικής» σύνταξης.
  • Επιπλέον, το σχέδιο της κυβέρνησης διευρύνει χρονικά προς τα πίσω την εφαρμογή του 3863/2010. Δηλαδή, ο νέος χειρότερος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης, που οδηγεί σε δραστική συρρίκνωση, δεν αφορά μόνο στον εργάσιμο βίο των ασφαλισμένων μετά το 2010 (ψήφιση του 3863), αλλά και τον εργάσιμο βίο πριν την ψήφισή του. Ετσι, αν ένας ασφαλισμένος οποιουδήποτε Ταμείου το 2010 είχε εργαστεί 20 χρόνια - σύμφωνα με τον 3863 - αυτός ο χρόνος ασφάλισης θα υπολογιζόταν με τις παλιές καταστατικές διατάξεις (δηλαδή με αυξημένο συντάξιμο μισθό και ποσοστά αναπλήρωσης) και μόνο ο εργάσιμος βίος μετά το 2010 θα υπολογιζόταν με τους νέους μειωμένους συντελεστές. Τώρα, στη νέα εκδοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, γι' αυτόν τον ασφαλισμένο η σύνταξη θα υπολογιστεί με τα νέα δεδομένα από την πρώτη μέρα ασφάλισής του. Με αυτό τον τρόπο, ο νόμος 3863 έχει αναδρομική ισχύ 20 μπορεί και 30 χρόνια πριν την ψήφισή του (!), με δραματικές συνέπειες για τη σύνταξη της γενιάς που βρισκόταν αρκετά χρόνια στην παραγωγή το 2010.
  • Μία άλλη παράμετρος του νέου συστήματος που υιοθετεί η κυβέρνηση από τους προηγούμενους είναι ότι, επί της ουσίας, η κρατική χρηματοδότηση περιορίζεται μόνο στο τμήμα της «εθνικής» ή «βασικής» σύνταξης. Η ευθύνη, δηλαδή, του κράτους απέναντι στη δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση συρρικνώνεται στα επίπεδα της φτώχειας των 380 ευρώ, όπως αυτά διαμορφώνονται σήμερα. Εκεί τελειώνουν στην πράξη και οι υποχρεώσεις του κράτους. Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ότι θα εγγυάται και το αναλογικό μέρος της σύνταξης είναι ασύστολα ψεύδη, τη στιγμή που δεν εγγυάται ούτε τις σημερινές πενιχρές συντάξεις που έχουν αποδοθεί.
Μάλιστα, η κυβέρνηση κάνει κάτι ακόμα χειρότερο. Επιχειρεί τις νέες μειώσεις που σχεδιάζει στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις να τις εμφανίσει ως μια «φυσιολογική» συνέπεια της εφαρμογής του νέου μοντέλου. Δηλαδή, ψηφίζει ένα νόμο το 2015 και με αυτό το νόμο θα υπολογίσει συντάξεις που έχουν εκδοθεί πριν 10 και 15 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι θα υπολογίσει ασφαλιστικό χρόνο που είχε διανυθεί το 1960 και 1965, δηλαδή μισό αιώνα πριν!
Πρόκειται για διεστραμμένα κόλπα και άτιμο παιχνίδι σε βάρος των συνταξιούχων. Στην πραγματικότητα, εδώ δεν υπάρχει κανένας επανυπολογισμός συντάξεων. Υπάρχει μόνο η απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να «σφάξει» μέσα σε τρεις μήνες ακόμα μια φορά τους συνταξιούχους.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
Αιματηρά μέτρα με «πολιορκητικό κριό» τη «συναίνεση»
Η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών - πλην ΚΚΕ - που έγινε χτες, είχε για κύριο μενού το νέο ασφαλιστικό σχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Παρά τα κοινοβουλευτικά τερτίπια, όλα τα κόμματα προσήλθαν, όπως ήταν φυσικό, αφού όλοι μαζί, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι και Ενωση Κεντρώων, δεσμεύονται από την ίδια στρατηγική και στο κρίσιμο ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Πολύ περισσότερο που η κυβέρνηση και τρία από τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης από κοινού ψήφισαν το 3ο μνημόνιο, με το οποίο χαράχτηκαν οι στόχοι και τα μέτρα των νέων ανατροπών στην Ασφάλιση.
Ετσι, το περίφημο «νέο μοντέλο» και η «νέα αρχιτεκτονική του συστήματος», που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση και σε αδρές γραμμές περιέγραψε η ανακοίνωση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Κοινωνικής Πολιτικής (ΚΥΣΚΟΙΠ) την περασμένη Τετάρτη, αποτελεί συνέχεια και κορύφωση της αντιασφαλιστικής επίθεσης όλων των προηγούμενων χρόνων. Οχι μόνο δεν αντιστρατεύεται τους προηγούμενους νόμους, αλλά τους συμπληρώνει, σε πλήρη αρμονία με τη γενικότερη στρατηγική της ΕΕ για τις συντάξεις.
Οσον αφορά στο χρονοδιάγραμμα, στόχος της κυβέρνησης, όπως είπε ο Γ. Κατρούγκαλος μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΚΟΙΠ, όπου ομόφωνα εγκρίθηκε η εισήγησή του, είναι να νομοθετήσει μέσα στο Δεκέμβρη το σύνολο των νέων μέτρων, σε συνεργασία με τους «θεσμούς» (!), καθώς το νέο Ασφαλιστικό αποτελεί στοιχείο της πρώτης «αξιολόγησης».
Ασύστολα ψεύδη χωρίς τέλος
Ως εκ τούτου, αυτό που πραγματικά απασχολεί την κυβέρνηση, επομένως και αυτό που προκάλεσε την πρωτοβουλία για σύσκεψη των κομμάτων, είναι το πώς επικοινωνιακά θα στήσει την επίθεσή της, πώς θα πετύχει να βάλει στον ντορβά της «κοινωνικής συναίνεσης» το κεφάλι της εργατικής τάξης, την ώρα που θα γκρεμίζει ό,τι έχει απομείνει από την Ασφάλιση και τις συντάξεις.
Το μόνο της πραγματικό μέλημα είναι πώς το τερατούργημα που φέρνει δε θα συναντήσει σθεναρές αντιστάσεις από την πλευρά των λαϊκών στρωμάτων, πώς θα ελιχθεί απέναντι στην κλιμακούμενη δυσαρέσκεια του λαού, ενόψει μάλιστα νέων απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων.
Ετσι, αμέσως μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΚΟΙΠ, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης «ανέβασε στροφές». Σύμφωνα με ανακοίνωση της αντιπροεδρίας, τα νέα μέτρα παίρνονται για«κοινωνική δικαιοσύνη» και «προστασία των πλέον αδύναμων». Είναι ακριβώς τα ίδια σαθρά προσχήματα που χρησιμοποίησαν όλοι οι προκάτοχοι της κυβέρνησης, όταν προωθούσαν τα δικά τους αντιασφαλιστικά νομοσχέδια.
Υποστήριζε, δε, πως η κυβέρνηση «εισηγείται μια μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού που εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική», η οποία έχει στόχο να «αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο ασφαλιστικό σύστημα»...
Πράγματι, η λεγόμενη «νέα μεταρρύθμιση» εντάσσεται σε μια στρατηγική. Μόνο που αυτή είναι η ίδια με όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Είναι η στρατηγική αποδόμησης της Κοινωνικής Ασφάλισης και των δραστικών περικοπών συντάξεων και παροχών σε όλα τα Ταμεία και ιδιαίτερα σε βάρος της νέας γενιάς.
Γι' αυτό, εκτός από τα επιχειρήματα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αντιγράφει και τη δομή του ασφαλιστικού συστήματος που είχαν θεσμοθετήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Πυρήνας αυτής της δομής είναι το σχήμα της «εθνικής» και «αναλογικής» σύνταξης, που είχε ψηφιστεί το 2010 με τους νόμους 3863 (ιδιωτικός τομέας) και 3865 (δημόσιος τομέας) και συμπληρώθηκε στη συνέχεια με το νόμο 4093/2012 και άλλους που ακολούθησαν.
Πάνω σε αυτό το σύστημα «χτίζει» εκ νέου σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αφήνοντας ανοιχτό το δρόμο και για νέες διαρκείς παρεμβάσεις στο μέλλον, όταν κριθεί σκόπιμο.Μάλιστα, αντιγράφοντας τη δομή των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων, κάνει το σύστημα ακόμα χειρότερο, προσθέτοντας νέες επώδυνες παραμέτρους. Αυτή είναι η συνεισφορά της στην κοινή αντιασφαλιστική υπόθεση, για λογαριασμό του κεφαλαίου.
Ενοποίηση που διαλύει τα Ταμεία
Πέρα απ' όσα περιγράφονται στη διπλανή στήλη, το νέο σύστημα που προτείνει η κυβέρνηση:

  • Ενοποιεί σε ένα υπέρ-ταμείο όλες τις κύριες συντάξεις και κάνει λόγο για «ενιαίους κανόνες για όλους». Βέβαια, η ενοποίηση θα γίνει στο χαμηλότερο παρανομαστή, στον «πάτο του βαρελιού», αφού όλοι οι ασφαλισμένοι θα έχουν λιγότερες παροχές και χαμηλότερες συντάξεις. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Με τον τρόπο αυτό θα μπούνε στο ίδιο «βαρέλι» όλα τα αποθεματικά και η περιουσία των Ταμείων, ώστε όσα Ταμεία διαθέτουν ακόμα μια αξιόλογη περιουσία (επιστημόνων, εργαζόμενων στον Τύπο), να χρηματοδοτούν τα ελλείμματα των υπολοίπων, τα οποία η κυβέρνηση στραγγαλίζει οικονομικά.
  • Οσα Ταμεία (π.χ. αγρότες) είχαν χαμηλότερες εισφορές, θα αυξηθούν και αυτές προς επίτευξη της ...«ισονομίας». Στα πλαίσια αυτά, ο προϋπολογισμός του 2016 προβλέπει ότι θα υποχρεώσει τους αγρότες να καταβάλλουν επιπλέον 102 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει στη γλώσσα του ΣΥΡΙΖΑ «ενιαίοι κανόνες για όλους»! Ανάλογα μέτρα για τις εισφορές και τη χρηματοδότησή τους προβλέπονται για τον ΟΑΕΕ και για το ΝΑΤ.
  • Εξίσου ανησυχητική είναι και η πρόβλεψη για θεσμοθέτηση «ενός ενιαίου συστήματος κοινωνικών πόρων», που δεν αποκλείει την επιβολή ενός νέου «πόρου - φόρου» στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων.
  • Οσο για τις επικουρικές συντάξεις, σύμφωνα με πληροφορίες, οι νέες μειώσεις για το επόμενο έτος μπορεί να φτάσουν μεσοσταθμικά και το 8%, ενώ στα εφάπαξ προϋπολογίζεται μόνο για το επόμενο έτος μείωση κατά 86,9 εκατομμύρια ευρώ...

Ο Ρίζος Μαρούδας
Συνέντευξη με τον Ρίζο Μαρούδα, πρόεδρο της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας και μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων
Για τη μέχρι τώρα εξέλιξη των αγροτικών κινητοποιήσεων, αλλά και τα σχέδια της μικρομεσαίας αγροτιάς για κλιμάκωση το αμέσως επόμενο διάστημα, ο «Ριζοσπάστης» συζήτησε με τον Ρίζο Μαρούδα, πρόεδρο της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων και μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ.
***
-- Πώς αποτιμάτε τον πρώτο γύρο των αγροτικών κινητοποιήσεων που ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες; Πώς είναι το κλίμα ανάμεσα στους αγρότες και τι διαθέσεις βλέπετε για τη συνέχεια;
-- Σε όλες τις περιοχές της χώρας πραγματοποιήθηκαν πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις της μικρομεσαίας αγροτιάς, υλοποιώντας την απόφαση της σύσκεψης της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων που έγινε τον Οκτώβρη. Υπήρξαν ανεβασμένες αγωνιστικές διαθέσεις των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων και αυτό εκφράστηκε με συμμετοχή σε αυτές τις κινητοποιήσεις, που ήταν ιδιαίτερα πιο μαζικές σε σύγκριση με το προηγούμενο διάστημα.
Συνεχίζουμε την υλοποίηση του προγραμματισμού μας το αμέσως επόμενο διάστημα και μπροστά στην ψήφιση του νέου αντιλαϊκού προϋπολογισμού, με ανεβασμένες μορφές κινητοποίησης και διεκδίκησης των δίκαιων αιτημάτων που έχουμε θέσει. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, κυριολεκτικά επιβίωσης, για την τεράστια πλειοψηφία των μικρομεσαίων αγροτών από την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και όλων των κομμάτων που στηρίζουν την ΚΑΠ της ΕΕ και ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο.
Οπως είπαμε, υπάρχουν αγωνιστικές διαθέσεις, όμως χρειάζεται το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, όπως εκφράζεται από τις Ομοσπονδίες, τους Αγροτικούς Συλλόγους και τις Επιτροπές Αγώνα, πιο επίμονα και σχεδιασμένα να συνεχίσει την ενημέρωση με περιοδείες, συσκέψεις και συγκεντρώσεις, ώστε αυτές οι διαθέσεις να γίνουν απόφαση για συνειδητή και ανυποχώρητη πάλη τις επόμενες μέρες.
Οι δυνάμεις της ΠΑΣΥ, όλοι όσοι συσπειρώνονται στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων θα κριθούν από την ικανότητά τους να παρεμβαίνουν ώστε η οργή, η αγανάκτηση και η αγωνιστική διάθεση των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων να εκφραστούν με ενωτικό, μαζικό και μαχητικό αγώνα. Αλλά να αποκρυσταλλώνονται και στην καλύτερη λειτουργία και μαζικοποίηση των Αγροτικών Συλλόγων, στη συγκρότηση καινούριων παντού.
-- Το προηγούμενο διάστημα είδαμε την προσπάθεια και άλλων σχημάτων να οργανώσουν κινητοποιήσεις. Ποια στοιχεία τεκμηριώνουν την κριτική ότι η δράση τους υπηρετεί αντικειμενικά τους μεγαλοεπιχειρηματίες στον αγροτικό τομέα;
-- Οι διάφορες δήθεν «πανελλαδικές επιτροπές», που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, σκοπό έχουν να προκαλέσουν ρήγματα στο ενωτικό αγώνα των μικρομεσαίων αγροτών, να υπονομεύσουν τη δυναμική των κινητοποιήσεων, εμφανίζοντας το αγροτικό κίνημα διαιρεμένο. Στην ουσία, έτσι υπηρετούν την πολιτική της κυβέρνησης και τη λογική του δήθεν μονόδρομου της ΚΑΠ.
Διοργάνωσαν συγκέντρωση στην Αθήνα χωρίς αιτήματα συζητημένα και συναποφασισμένα με τους μικρομεσαίους αγρότες, που πλήττονται ιδιαίτερα και οδηγούνται στο ξεκλήρισμα. Εφτασαν έτσι στο σημείο, ενώ επιδίωκαν συνάντηση με τον υπουργό, να μην έχουν καν ψήφισμα και αιτήματα. Με δηλώσεις μερίδας των διοργανωτών, προσπάθησαν μάλιστα να παρουσιάσουν τη συγκέντρωση ως κορύφωση του αγώνα της αγροτιάς, ενώ ουσιαστικά οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις μας βρίσκονται στην αρχή.
Τα όποια αιτήματα προβάλλουν εκ των πραγμάτων υπηρετούν τα συμφέροντα μεγαλοαγροτών και επιχειρηματιών, που θα συγκεντρώσουν τη γη και παραγωγή στα χέρια τους με εργαλεία το μνημόνιο και την ΚΑΠ. Δεν λένε κουβέντα για την ΚΑΠ που μειώνει έως 50% μέχρι το 2019 τις ενισχύσεις και επιβάλλει νέους περιορισμούς στην παραγωγή. Προβάλλουν το αίτημα για φορολόγηση με 13% των αγροτών, λες και είναι μικρό αυτό το ποσοστό, ιδιαίτερα όταν μας φορολογεί με αντικειμενικά τεκμήρια και από το πρώτο ευρώ.
Μιλάνε επίσης για αφορολόγητες ενισχύσεις, ώστε το 20% των αγροτών που παίρνει το 80% των επιδοτήσεων να παραμείνει στην παραγωγή με μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας. Για παράδειγμα, μπορεί να φορολογείται με το ίδιο ποσοστό φορολόγησης αυτός που παίρνει 100.000 ευρώ με κάποιον που παίρνει π.χ. 10.000 ευρώ; Εμείς απαντάμε όχι. Γι' αυτό ζητάμε να υπάρχει αφορολόγητο οικογενειακό εισόδημα 30.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 5.000 ευρώ για κάθε παιδί και από κει και πέρα να υπάρχει κλιμακούμενη φορολόγηση που να φτάνει στους μεγαλοαγρότες και επιχειρηματίες μέχρι και 45%.
Καλούμε για μια ακόμη φορά τους μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους που συμμετέχουν σε αυτά τα σχήματα και διεκδικούν επί της ουσίας αιτήματα εχθρικά προς τα συμφέροντά τους, να συσπειρωθούν με τα αιτήματα της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων και να δώσουμε μαζί τον αγώνα επιβίωσής μας.
-- Πώς κρίνετε τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στα αιτήματα των αγροτών; Εκτιμάτε ότι έχει πέραση η προσπάθεια να σας συκοφαντήσει;
-- Η κυβέρνηση ακολουθεί πολιτική εξυπηρέτησης των συμφερόντων των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων, παίρνοντας εξοντωτικά μέτρα για τα λαϊκά στρώματα που μάτωσαν και ματώνουν για την κρίση, την οποία δεν δημιούργησαν και ούτε ευθύνονται. Γνωρίζει ότι αυτή η πολιτική της γεννάει δυσαρέσκεια και αγωνιστικές διαθέσεις, που εκφράστηκαν με την επιτυχία της απεργίας στις 12 Νοέμβρη, όσο και με τις κινητοποιήσεις των αγροτών.
Είναι αποφασισμένη να περάσει διά πυρός και σιδήρου την αντιλαϊκή πολιτική της, με «το καρότο και το μαστίγιο», πότε με την κρατική καταστολή και την ποινικοποίηση των αγώνων και πότε με ψεύτικες υποσχέσεις, όπως για τα περίφημα «ισοδύναμα», αλλά ξέρει πολύ καλά πως θα μας βρει απέναντί της. Γι' αυτό επιχειρεί να συκοφαντήσει τον αγώνα μας, να παρουσιάσει τους αγρότες ως μπαταχτσήδες, ως κλέφτες και απατεώνες που «τρώνε» τις επιδοτήσεις και κλέβουν το κράτος, πουλώντας χωρίς τιμολόγια και παραστατικά τη σοδειά τους.
Σκοπός της είναι να στρέψει τα λαϊκά στρώματα που υποφέρουν εξίσου από την πολιτική της, τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους και συνταξιούχους απέναντι στους αγρότες, ώστε οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις μας να μην έχουν κοινωνικό έρεισμα, να αδυνατίσει τη συμμαχία μας με τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Δεν θα το πετύχει, όπως φάνηκε και στην απεργία στην οποία συμμετείχαμε μαζί με τους εργάτες και τους αυτοαπασχολούμενους, όπως φαίνεται από την πλατιά συμπαράσταση που συναντούν οι κινητοποιήσεις μας. Για μια ακόμη φορά θα το διαπιστώσει στην πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 3 Δεκέμβρη, όπου όλοι μαζί, όσοι υποφέρουμε από την πολιτική της, θα βρεθούμε στις αγωνιστικές συγκεντρώσεις του ταξικού κινήματος, του ΠΑΜΕ.
-- Με τον προϋπολογισμό για το 2016 δίνεται το περίγραμμα των μέτρων που θα πλήξουν και τους αγρότες. Τι σηματοδοτούν τα ποσά που αναφέρονται σ' αυτόν τον προϋπολογισμό;
-- Είναι βαθύτατα αντιλαϊκός ο προϋπολογισμός, μέσω του οποίου η κυβέρνηση περνάει και πολλά από τα λεγόμενα «προαπαιτούμενα» μέτρα ενάντια στους αγρότες και κτηνοτρόφους. Πάνω από 200 εκατ. ευρώ σχεδιάζουν να πάρουν από τους αγρότες με την αύξηση του συντελεστή φόρου για τα εισοδήματα του 2015 (32 εκατομμύρια ευρώ), της προκαταβολής (79 εκατομμύρια ευρώ), την αύξηση κατά 12% των ασφαλιστικών εισφορών του ΟΓΑ, καθώς αυτόματα φέτος ανεβαίνουν ασφαλιστική κατηγορία και μεγαλώνει η εισφορά.
Επίσης, με τη μείωση κατά 50% της επιστροφής του ειδικού φόρου στα καύσιμα και όλα τα άλλα μέτρα που έχει ήδη πάρει (ΕΝΦΙΑ, αύξηση ΦΠΑ στο 23%, χαράτσια για τις γεωτρήσεις, την άδεια για ψεκασμούς), ενώ ακολουθεί και νέο πακέτο αντιαγροτικών μέτρων, πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Ολα αυτά, σε συνάρτηση με το υψηλό κόστος παραγωγής και τις εξευτελιστικές τιμές πώλησης των προϊόντων, θα αφανίσουν δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους.
Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι τα «ισοδύναμα» της κυβέρνησης ήταν απάτη. Περνάει τα «προαπαιτούμενα» του τρίτου μνημονίου τμηματικά, με ελιγμούς και αιφνιδιασμούς. Η αντιλαϊκή επίθεση θα κλιμακωθεί με νομοθέτηση και άλλων μέτρων ενάντια στους αγρότες, στα λαϊκά στρώματα, ως «αναγκαία» προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου και του προϋπολογισμού. Να είναι βέβαιοι ότι θα πάρουν την απάντηση που πρέπει.
Από την Κυριακή (σήμερα) στήνουμε μπλόκο στον προϋπολογισμό
-- Πώς σκέφτεται να συνεχίσει και να κλιμακώσει το αγωνιστικό κίνημα των μικρομεσαίων αγροτών;
-- Την Πέμπτη 26/11, σε μια ιδιαίτερα μαζική πανθεσσαλική σύσκεψη, αποφασίστηκε να δώσουμε την απάντηση που αρμόζει σε αυτή τη λαίλαπα των αντιλαϊκών μέτρων που μας εξοντώνει, δυναμώνοντας την κοινή δράση και συμμαχία με τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες και τη νεολαία των λαϊκών οικογενειών, καταδικάζοντας μαζικά τον αντιλαϊκό προϋπολογισμό στην απεργία, την Πέμπτη 3 Δεκέμβρη.
Οι αγρότες θα στήσουν και το δικό τους μπλόκο απέναντι στον προϋπολογισμό, βγάζοντας τα τρακτέρ από την Κυριακή 29 Νοέμβρη στις πλατείες των χωριών. Ξεκινάμε από Καρδίτσα, με μπλόκο στο Δέλτα και στη συνέχεια θα δημιουργηθούν περιφερειακά μαζικά μπλόκα σε όλη τη Θεσσαλία.
Θα δώσουμε μαζική δυναμική απάντηση στο συλλαλητήριο στα Φάρσαλα, στις 2 Δεκέμβρη. Στη συζήτηση του προϋπολογισμού θα είμαστε στα μπλόκα, απαιτώντας από την κυβέρνηση να αποσύρει τα μέτρα και ζητάμε συνάντηση με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. Την Κυριακή 6 Δεκέμβρη στον Παλαμά Καρδίτσας θα πραγματοποιηθεί πανελλαδική σύσκεψη της Επιτροπής των Μπλόκων, που θα αποφασίσει τον πανελλαδικό συντονισμό των αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

Απευθύνουμε ενωτικό κάλεσμα στους αγρότες και κτηνοτρόφους να συσπειρωθούν με τα αιτήματα της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, σε γραμμή διεκδίκησης αλλά και ρήξης με τις πολιτικές που μας ξεκληρίζουν, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για ανάπτυξη προς όφελός μας, με το λαό πραγματικό αφέντη του πλούτου που παράγει με τον ιδρώτα και το αίμα του.

Οι όποιες κούφιες αντισυστημικές, αντιμνημονιακές, και τελευταίως ακόμα και «αντιπλουτοκρατικές», ρητορείες, επιστρατεύει κάθε φορά η ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, είναι για να συγκαλύπτει τη γραμμή υπεράσπισης των στρατηγικών στόχων του κεφαλαίου.
Οι τελευταίες συνεντεύξεις του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Ν. Μιχαλολιάκου, οι τοποθετήσεις των βουλευτών της στη Βουλή, με τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις θέσεις που υποστήριξαν στη συζήτηση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2016 στην αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή, συνδυάζουν το εθνικιστικό, ρατσιστικό παραλήρημα, με την υπεράσπιση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου, εμπλουτισμένα με δημαγωγία και λαϊκισμό. Στοιχεία που προσιδιάζουν σε ένα γνήσιο φασιστικό μόρφωμα. Τα χαρακτηριστικά αυτά συνδυάζονται με την ένταση της αντικομμουνιστικής ρητορείας τους και το μίσος απέναντι στο εργατικό κίνημα, με τα οποία προσπαθούν να δηλητηριάσουν λαϊκά στρώματα.
«Στρατιώτες στις πόλεις»
Με αφορμή το προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα και τις εξελίξεις που ακολουθούν τη δολοφονική επίθεση του ISIS στη Γαλλία, σε συνέντευξη που έδωσε ο Ν. Μιχαλολιάκος στα «Παραπολιτικά», την οποία αναδημοσίευσε την περασμένη Παρασκευή, 27 Νοέμβρη, η ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής με τίτλο «Στρατιώτες στις πόλεις!», προτείνει τη «συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων στη φύλαξη των συνοριακών σταθμών διέλευσης των μεταναστών από την χώρα, καθώς και συνδρομή τους στο έργο της Αστυνομίας για την καλύτερη ασφάλεια των αστικών κέντρων». Οπως λέει,«οφείλουμε να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Εχει κηρυχθεί πόλεμος κατά της Ευρώπης και η Ελλάδα βρίσκεται ανοχύρωτη στο πιο κομβικό γεωστρατηγικό σημείο». Επί της ουσίας, η Χρυσή Αυγή υιοθετεί τα επιχειρήματα των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ περί άμυνας από ασύμμετρη τρομοκρατική επίθεση, επιχειρήματα τα οποία αξιοποιούνται ως προσχήματα για κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Συρία και γενικότερα στην περιοχή της Μ. Ανατολής καθώς και για την ένταση των κατασταλτικών μέτρων. Ταυτόχρονα, συμβάλλει στο κλίμα τρομοϋστερίας, με αναφορές σε «ορδές τζιχαντιστών» και πυρήνων μεταναστών που υπάρχουν στην Ελλάδα κ.λ.π.
Είναι σίγουρο ότι στο όνομα της «άμυνας της Ευρώπης», η ΧΑ θα καλέσει αύριο τους νέους να χύσουν το αίμα τους για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Ανεξάρτητα, βεβαίως, αν ο στόχος της «γεωπολιτικής αναβάθμισης» για λογαριασμό του κεφαλαίου, που με θέρμη υποστηρίζει, θεωρεί ότι δεν εξυπηρετείται καλά με ορισμένες κινήσεις της κυβέρνησης, όπως είναι π.χ. η αναβάθμιση των σχέσεων με το Ισραήλ ή η μη ανάπτυξη των κατάλληλων σχέσεων με τη Ρωσία εντός βεβαίως πάντα του ευρωατλαντικού πλαισίου, αφού, όπως διευκρίνισε ο Ηλ. Κασιδιάρης, η «γεωπολιτική τους στροφή δεν σημαίνει να φύγουμε από την ΕΕ».
Αν το πουν τα αφεντικά στηρίζει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ
Σε αυτό το πλαίσιο, δηλαδή στην υπεράσπιση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου, εντάσσονται και τα όσα ανέφερε ο Μιχαλολιάκος για συμμετοχή της Χρυσής Αυγής σε «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Crash». Εχει σημασία ότι η ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής, αναδημοσιεύοντας τη συνέντευξη, την τιτλοφόρησε ως εξής:«Ετοιμος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση ειδικού σκοπού εμφανίσθηκε ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος»!
Συγκεκριμένα, ο Ν. Μιχαλολιάκος αναφερόμενος σε περίπτωση συμμετοχής της οργάνωσής του σε «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» είπε ότι ναι μεν «με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο και μάλλον αδύνατον», ωστόσο «θα μπορούσε να συμμετάσχει η Χρυσή Αυγή, σε μια κατάσταση ανάγκης και με μοναδικό στόχο την καταγγελία των μνημονίων». Οταν ρωτήθηκε αν θα έδινε «ψήφο σε κυβέρνηση της αριστεράς» έσπευσε να απαντήσει: «Ναι. Δεν μας ενδιαφέρει αυτό το πράγμα, μπορεί αυτή η κυβέρνηση ειδικού σκοπού να είναι και δεξιά. Εάν, για παράδειγμα, η ΝΔ με τη νέα της ηγεσία αλλάξει γραμμή πλεύσης, καταδικάσει τα μνημόνια και πει ότι ήταν λάθος που τα ακολούθησε, τότε δεν θα είχαμε αντίρρηση να συμβάλουμε με την ψήφο μας».
Στην ίδια συνέντευξη, διευκρίνισε ακόμα ότι «δεν είμαστε μαρξιστές για να αρνούμαστε την ελεύθερη οικονομία. Είμαστε, όμως, υπέρ της ελεύθερης οικονομίας και όχι υπέρ της νεοφιλελεύθερης οικονομίας, υπάρχει διαφορά» και «εάν είχαμε ένα τίμιο κράτος και υπήρχαν πραγματικά κίνητρα, υπάρχουν πολλοί Ελληνες πλούσιοι που θα επένδυαν στη χώρα μας». Αυτό όμως που κρύβει και η φασιστική δημαγωγία είναι ότι τα μνημόνια και η αντιλαϊκή πολιτική πάνε χέρι - χέρι με την υπεράσπιση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων, με τη στήριξη των στόχων ανάκαμψης του κεφαλαίου, που με τόσο θέρμη στηρίζουν όπως αποδεικνύεται περίτρανα.
Στήριξη του κεφαλαίου (βλέπε: «εθνικής οικονομίας»)
Τις θέσεις της Χρυσής Αυγής όσον αφορά στη «στήριξη της εθνικής οικονομίας» εξειδίκευσαν και παρουσίασαν, με αναλυτικό τρόπο, οι βουλευτές της, μιλώντας τη βδομάδα που πέρασε στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής που συζητείται ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2016.
Ο γενικός εισηγητής της Χρυσής Αυγής Ηλ. Παναγιώταρος καταδίκασε την «πολιτική των μνημονίων», γιατί έφυγαν επιχειρήσεις για να βρουν «καταφύγιο στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία, όπου το φορολογικό καθεστώς είναι πολύ καλύτερο και πολύ πιο σταθερό. (...)Οι πολύ μεγάλες εταιρείες έφυγαν και αυτές από την Ελλάδα, άλλαξαν έδρα. Δεν πήγαν στην Βουλγαρία και στη Ρουμανία, αλλά σε ένα άλλο φορολογικό παράδεισο στο Λουξεμβούργο, όπου και εκεί υπάρχει μια πολύ μικρή φορολογία».
Πρόσθεσε ακόμα: «Μιλήσατε για την ενίσχυση επιχειρηματικότητας. Ξέρετε ποια είναι η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας κύριε εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ; Σας διαβάζουμε: Η Αλβανία μηδένισε τη φορολογία για τις μικρές επιχειρήσεις, δηλαδή μηδενική είναι πλέον η φορολογία στην Αλβανία, στους κατσαπλιάδες. Ολες οι επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο 36.500 ευρώ δε θα πληρώνουν φόρο και στις υπόλοιπες μέχρι τις 58.000 ευρώ θα μειωθεί η φορολογία κερδών τους από 7,5% σε 5%. Ετσι, προσελκύει νέους επενδυτές και έτσι έρχονται και δημιουργούν νέες επιχειρήσεις».
Ο ειδικός εισηγητής της ΧΑ Γ. Γερμενής είπε: «Η παρατεταμένη κάμψη της συνολικής οικονομικής δραστηριότητας και η διαρκής ανοδική πορεία του δημόσιου χρέους, ωθούν την Ελλάδα στο περιθώριο του ευρωπαϊκού χώρου. Είναι ξεκάθαρο ότι η οικονομία, εδώ και χρόνια, δεν αντέχει νέους φόρους, αντιθέτως χρειάζεται ασφαλές φιλικό, επενδυτικό περιβάλλον, με σταθερό φορολογικό, ασφαλιστικό πλαίσιο και μειωμένη γραφειοκρατία, για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των επενδύσεων. Μόνο έτσι θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας και θα τονώσει τα δημόσια έσοδα και τα ασφαλιστικά ταμεία».

Ετσι, λοιπόν, η αντιπλουτοκρατική φρασεολογία της, οι κραυγές για τα λαμόγια, τους κλέφτες, τη διαφθορά είναι στάχτη στα μάτια, για να κρύψουν την υπεράσπισή τους στη μόνιμη και σταθερή κλοπή, αυτή της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης που τόσο πολύ υπερασπίζονται για την κερδοφορία και την ανάκαμψη των επιχειρήσεων. Γι' αυτό, άλλωστε, πέρα απ' αυτές τις κραυγές και τις γενικολογίες για το λαό που υποφέρει, η ΧΑ δεν βγάζει άχνα για τα εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, για τους μισθούς, τις συντάξεις, τις Συλλογικές Συμβάσεις. Αυτά, βλέπετε, δεν συνάδουν με το «φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον».

Είναι φανερό ότι τα κυρίαρχα τμήματα της εγχώριας αστικής τάξης στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ως την ικανότερη αστική πολιτική δύναμη να τρέξει ζητήματα που τα καίνε, για ταχεία προώθηση καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, εξασφάλιση γραμμών χρηματοδότησής τους, γεωστρατηγική τους αναβάθμιση.
Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι το ντόπιο κεφάλαιο απασχολεί και η γενικότερη κατάσταση και αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού, άρα και ο λεγόμενος «κεντροδεξιός του πυλώνας». Ειδικότερα, αν μπορεί η ΝΔ να παίξει αυτό το ρόλο, τορόλο εναλλακτικής στην αστική διαχείριση, ικανή να ενσωματώσει ευρύτερα στρώματα στη στρατηγική του κεφαλαίουή και να στηρίξει όπου χρειαστεί τη σημερινή κυβέρνηση σε αποφάσεις διασφάλισης των συμφερόντων των ντόπιων μονοπωλίων. Οπως έγινε π.χ. τον Αύγουστο με την υπερψήφιση του τρίτου μνημονίου από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ, με την εξήγηση από μέρους τους ότι διασφαλίζουν την παραμονή της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας εντός ΕΕ και ευρώ.
Παραπέρα, το ντόπιο κεφάλαιο απασχολεί το ενδεχόμενο αν η ΝΔ δεν ...φτουράει πια και χρειάζεται αντικατάστασή της από κάτι «νέο», από δύο ή και τρία κόμματα που θα προκύψουν στη θέση της, ώστε και εναλλακτική διακυβέρνησης να υπάρχει, αλλά και κάποιο απ' αυτά, όταν έρθει η «ώρα», να βάλει πλάτη στην κυβέρνηση, να διασφαλιστούν ξανά κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπερψήφισης και κυβερνητική σταθερότητα εφαρμογής των επόμενων αντιλαϊκών μέτρων.
Εξ ου και ο όλος προβληματισμός, στη ΝΔ αλλά και ευρύτερα στα αστικά επιτελεία, για το πώς θα γίνουν τέτοιες «δομικές αλλαγές», ώστε να λανσάρουν στο λαό κάτι «νέο». Πώς θα στήσουν ένα «προϊόν», σύμφωνα με την ορολογία τους, που να μπορεί «να αγοράζεται από το εκλογικό σώμα»... Προβληματίζονται, με άλλα λόγια, πώς θα πετύχουν και στα... «κεντροδεξιά» του αστικού πολιτικού συστήματος μια αναμόρφωση αντίστοιχη με αυτή που έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εγχώρια σοσιαλδημοκρατία.
Ο ορισμός της αντίφασης
Οι τέτοιοι προβληματισμοί και σχεδιασμοί αντανακλώνται έντονα στον αστικό Τύπο, σε σειρά δημοσιευμάτων για τη διάταξη και τους ρόλους που πρέπει να υπηρετηθούν στο αστικό πολιτικό σκηνικό.
Π.χ. σε αυτό το όλο αντιφάσεις φόντο, όπου το κεφάλαιο χρειάζεται τα αντιλαϊκά μέτρα να περνούν με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, και ταυτόχρονα να υφίσταται κάποιος συστημικός πυλώνας που να «συμμαζεύει» τη λαϊκή δυσαρέσκεια από αυτά ακριβώς τα μέτρα, τα «ΝΕΑ» της 7/10, στο πρωτοσέλιδό τους έψεγαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι ότι δεν αποδέχτηκαν την τότε «πρόταση Τσίπρα για εθνική συνεννόηση» σε «μείζονα ζητήματα».
Από την άλλη, στο οπισθόφυλλό τους έγραφαν: «Εφεξής κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Η κυβέρνηση στην κυβέρνηση. Και η αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση (...) Οποιος κι αν εκλεγεί αρχηγός της ΝΔ θα είναι υποχρεωμένος να κάνει αυτό για το οποίο εξελέγη: αντιπολίτευση. Υποθέτω άλλωστε ότι όλοι ανεξαιρέτως στην αντιπολίτευση (συμπεριλαμβανομένου του Μεϊμαράκη) πήραν το μάθημά τους από τις καλοκαιρινές επιλογές(σ.σ.: την υπερψήφιση και από τη ΝΔ του τρίτου μνημονίου) και τα εκλογικά παθήματά τους.Διότι έτσι τελικά δουλεύει η δημοκρατία. Με μια κυβέρνηση που κυβερνά και μια αντιπολίτευση που αντιμάχεται την κυβέρνηση με στόχο να κυβερνήσει στη θέση της»..!
Ετσι δουλεύει η αστική δημοκρατία
Επανερχόμενα στο θέμα, τα «ΝΕΑ» έγραψαν στις 20/11: «Η διακυβέρνηση μιας χώρας είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση (...) Γι' αυτό όλες οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες την αναθέτουν παραδοσιακά σε δύο, τρία κόμματα εξουσίας που, αν μη τι άλλο, ξέρουν τι να κάνουν και τι να μην κάνουν με τους φόρους, τους πρόσφυγες ή τα νοσοκομεία. Πότε κυβερνούν οι μεν, πότε κυβερνούν οι άλλοι, ύστερα επιστρέφουν στην εξουσία ξανά οι πρώτοι κ.ο.κ. Κυβερνώντας κάνουν λάθη ή προκαλούν δυσαρέσκειες και πέφτουν από την κυβέρνηση. Μετά ανανεώνονται στην αντιπολίτευση και επιστρέφουν στην κυβέρνηση. Ετσι δουλεύει συνολικά η ευρωπαϊκή δημοκρατία από τον πόλεμο και μετά».
Μπορεί η ΝΔ να ανταποκριθεί σε όσα της ζητάνε; Οτι ο τέτοιος προβληματισμός αναπτύσσεται σε μια σειρά από αστικά επιτελεία, φαίνεται κι από όσα έγραφε, την Τρίτη, η «Καθημερινή», στο κύριο άρθρο της, με τίτλο «Να ξανανοίξει σε νέες βάσεις»:
«Δεν είναι θέαμα αυτό που παρουσιάζει τούτες τις ώρες η ΝΔ και την ευθύνη έχουν άπαντες, και αυτοί που βρίσκονται επί σκηνής και όσοι κινούνται στο παρασκήνιο. Την ώρα που η χώρα (σ.σ.: η ντόπια αστική τάξη, εννοεί) έχει ανάγκη μία αξιόπιστη αντιπολίτευση, η ΝΔ εμφανίζεται κυριολεκτικά να μην μπορεί να "δέσει τα κορδόνια της" (...) Το "κόμμα", με τη στενή έννοια του όρου, είναι προφανές ότι πρέπει να κλείσει και να ξανανοίξει σε εντελώς νέες βάσεις. Πρόκειται για γερασμένο, χρεοκοπημένο μηχανισμό που δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις πολιτικές και επικοινωνιακές ανάγκες της εποχής, όπως έχει επανειλημμένως αποδειχθεί. Η ΝΔ δεν είναι "μαγαζί για πέταμα", όπως εύκολα συμπεραίνουν πολλοί. Θα μετατραπεί όμως σε "μαγαζάκια" και συνιδιοκτησίες φέουδων, παρεών και εξωθεσμικών κέντρων αν δεν σοβαρευθούν οι βασικοί, εμφανείς και αφανείς, πρωταγωνιστές».
«Αλλα πολιτικά προϊόντα»
Αλλά και την Τετάρτη, στο ραδιοσταθμό «Αθήνα 9,84» ο Γ. Λούλης, πολιτικός αναλυτής και στενός συνεργάτης παλαιότερα του τότε προέδρου της ΝΔ Κ. Καραμανλή, εξέφρασε δημόσια απόψεις που συζητούν, σε «πηγαδάκια», και κορυφαία στελέχη της ΝΔ:
«Η ΝΔ από το 1999 που ήταν ένα φθαρμένο προϊόν μέχρι σήμερα δεν επιδιορθώθηκε. Ακολούθησε η περίοδος Σαμαρά, με λαϊκισμό και δεξιά στροφή που την οδήγησε σε μια άλλη,τοξική φάση. Δηλαδή, το προϊόν δεν "αγοράζεται" πλέον από το εκλογικό σώμα, είναι τοξικό. Από εκεί και πέρα, ήρθαν όλες οι παθογένειες... Δεν έχουν νόημα οι καβγάδες, αλλά το όλον επίπεδο. Δεν έχει μείνει τίποτα από τον πολιτικό λόγο οποιουδήποτε... Υπάρχει γύμνια στελεχιακού δυναμικού. Η ΝΔ δεν περνά απλά μια κρίση... Μιλάμε για βαθιά παρακμή... Η ζημιά που έχει υποστεί είναι μεγάλη... Πρέπει ο επόμενος αρχηγός να επιχειρήσει δομικές αλλαγές που θα οδηγήσουν και σε διασπάσεις, διότι αλλαγές χωρίς ρήξεις δεν γίνονται...».
Επιμένοντας ότι «η ΝΔ έχει φτάσει στο ναδίρ» εξέφρασε την άποψη για ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: «Αν δεν αλλάξουν από μέσα τους, αυτά τα κόμματα θα συρρικνωθούν. Η αλλαγή όμως προϋποθέτει ρήξεις και αυτό σημαίνει καινούργια πράγματα. Είτε τα ίδια αλλάζοντας ριζικά, είτε άλλα πολιτικά προϊόντα...».
Βαστάει ακόμα το «μαντρί»;
Οι απόψεις αυτές δεν εκφράζονται μόνο στο φόντο του «φιάσκου» της προηγούμενης Κυριακής, όταν δεν κατάφεραν να κάνουν τις περιλάλητες εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του νέου προέδρου του κόμματος, λόγω «τεχνικών δυσκολιών» (αν και πλέον έμπειρα στελέχη, όπως η Ντ. Μπακογιάννη, μιλάνε ανοιχτά ακόμα και για σαμποτάζ...).
Εκφράζονται και στη βάση των αλλεπάλληλων εκλογικών ηττών από τον ΣΥΡΙΖΑ, της μείωσης της εκλογικής βάσης του κόμματος, αλλά και των ενδοαστικών αντιθέσεων που επιδρούν καθοριστικά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έκφραση των οποίων είναι η κόντρα μεταξύ των 4 υποψήφιων προέδρων, αλλά και η κόντρα μεταξύ Μεϊμαράκη και Σαμαρά. Ενώ ενισχύονται οι εκτιμήσεις ότι η ΝΔ αδυνατεί να παίξει πια το ρόλο της ως «αξιόπιστου» κεντροδεξιού πυλώνα του αστικού πολιτικού σκηνικού, και τα υπό συζήτηση σενάρια (ή και σχέδια;) περί διάσπασης του κόμματος.
Μια διάδοχη, «νέα» κατάσταση, όπου κάποιο από-κομμα θα εμφανιστεί πιο «κεντρώο» (χώρος όπου ομνύουν π.χ. οι Ευ. Μεϊμαράκης, Κυρ. Μητσοτάκης, Ντ. Μπακογιάννη, Μ. Γιαννάκου, Ν. Δένδιας) και κάποιο άλλο ως πιο δεξιό, μια πούρα «σοβαρή ακροδεξιά», τύπου Λεπέν, όπου, όπως λέγεται, θα ηγείται ο Μ. Βορίδης, ενώ ερώτημα παραμένει αν θα παίξει εκεί κάποιο ρόλο οΑντ. Σαμαράς.
Φυσικά, ιστορικά στελέχη της ΝΔ ξορκίζουν το ενδεχόμενο διάσπασης, καθώς τους στοιχειώνει πάντα η φράση του Αβέρωφ ότι «όποιος βγαίνει απ' το μαντρί τον τρώει ο λύκος», και η τέτοια τύχη που είχαν τα κόμματα των Κ. Στεφανόπουλου, Αντ. Σαμαρά, Στ. Μάνου, Δ. Αβραμόπουλου, Ντ. Μπακογιάννη και Γ. Καρατζαφέρη. Εξ ου και διατηρούν μια αισιοδοξία ότι στο τέλος όλοι θα «σοβαρευτούν».
Βέβαια, μπαίνει πια εκ των πραγμάτων το ερώτημα, αν το «μαντρί» βαστάει ακόμα, κι αν έχει μικρύνει τόσο, μετά τις αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες, που να μην τους χωρά πια όλους.
Δεν μπορεί, άλλωστε, να είπε τυχαία όσα είπε ο Ιω. Βαρβιτσιώτης, ιστορικό στέλεχός τους, την Τετάρτη, στο ραδιοσταθμό «Παραπολιτικά»: «(...) όλοι τους μιλάνε για ενότητα αλλά η ενότητα είναι λέξη άγνωστη σε αυτούς που την μνημονεύουν. Ολοι κάνουν το παν για να μην υπάρξει ενότης (...) Οι 4 υποψήφιοι είναι εχθροί ο ένας με τον άλλο (...) Εχετε την εντύπωση ότι την επόμενη μέρα θα σταθεί ο ένας δίπλα στον άλλον; Δεν πρόκειται να σταθεί. Δεν θα δώσει λύση η εκλογή. Αν οι 4 αυτοί υποψήφιοι δεν καταλάβουν πού βρισκόμαστε θα συρθούμε σε μια νέα περιπέτεια».
Αντίστοιχα, δεν μπορεί να είναι τυχαία η προειδοποίηση που απηύθυνε, με ανακοίνωσή της, την Πέμπτη, η πλευρά Μεϊμαράκη: «Σε μια περίοδο επικίνδυνων διεθνών ανακατατάξεων, είναι σαφές ότι κάποιοι επιδιώκουν την πολυδιάσπαση του ελληνικού πολιτικού συστήματος και τη διάλυση του μοναδικού μεγάλου κόμματος, της ΝΔ».
Αλλες ενδείξεις
Παραπέρα, δεν περνά απαρατήρητη η πρεμούρα των Αδ. Γεωργιάδη και Απ. Τζιτζικώστα να αποκλείουν κάθε πιθανότητα «συναίνεσης» της ΝΔ με την κυβέρνηση, όπως ζητά ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, αν κερδίσουν - όπως φιλοδοξεί καθένας τους - την προεδρία της ΝΔ. Αντίθετα, η πλευρά Μεϊμαράκη δεν έχει αποκλείσει κάποια συνεννόηση με την κυβέρνηση, «υπό προϋποθέσεις».
Θυμίζουμε, εδώ, ότι ο Γεωργιάδης έχει ασκήσει κριτική στον Μεϊμαράκη για το γεγονός ότι επί προεδρίας του η ΝΔ υπερψήφισε τον Αύγουστο το τρίτο μνημόνιο.
Γεωργιάδης, Βορίδης αλλά και η Αννα Ασημακοπούλου φέρεται να εισηγούνταν τότε άλλη ψήφο (π.χ. αποχή) και τελικά να υπερψήφισαν εφαρμόζοντας την κομματική γραμμή, η οποία καταλήχτηκε σε συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, κατόπιν εισήγησης Μεϊμαράκη, λίγες ώρες πριν από την ψηφοφορία της 14ης Αυγούστου.
Σημειωτέον, επίσης, Βορίδης και Ασημακοπούλου στηρίζουν την υποψηφιότητα Τζιτζικώστα, που όπως προείπαμε αρνείται «συναίνεση» στον ΣΥΡΙΖΑ. Παραπέρα, ο Βορίδης ζήτησε, την Πέμπτη, την παραίτηση της παρούσας κυβέρνησης και το σχηματισμό μιας άλλης κυβέρνησης υπό τον Σαμαρά, με τον οποίο είχε ανοιχτή κόντρα τις τελευταίες μέρες ο Μεϊμαράκης...

Οι τέτοιες τοποθετήσεις και κόντρες δεν αφορούν απαραίτητα μόνο τη γραμμή που θα τηρήσει η ΝΔ, ανάλογα με το ποια φατρία θα πάρει το κόμμα. Ισως σκιαγραφούν ποια στάση θα τηρήσει το κόμμα που θα επιλέξουν να στήσουν ή να ενταχθούν τα προαναφερόμενα στελέχη, αν προχωρήσουν όσα σενάρια διάσπασης κυκλοφορούν τελευταία για τη ΝΔ.

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget