ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η επόμενη μέρα

Λίγα μόλις 24ωρα μετά το δημοψήφισμα της Κυριακής, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, η επόμενη μέρα σηματοδοτεί νέες αρνητικές εξελίξεις για το λαό.

Οπως γίνεται ήδη φανερό, το δημοψήφισμα αξιοποιείται σε ρόλο «καταλύτη» για νέες προσαρμογές στην οικονομία και την πολιτική, σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.

Τέτοιες είναι οι ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό, τόσο σε ό,τι αφορά την ανασύνθεση της κυβέρνησης, όσο και τις αλλαγές σε κόμματα της αντιπολίτευσης, κυρίως στη ΝΔ.

Σε ό,τι αφορά την οικονομία, όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση θα κινηθεί για να υπάρξει άμεσα συμφωνία με τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς.

Γι' αυτό το σκοπό, αξιοποιεί την ασφυκτική πίεση από την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, για να εκβιάσει το λαό και να επιταχύνει τις εξελίξεις.

Αξιοποιεί, επίσης, τη συναίνεση που της προσφέρουν τα άλλα αστικά κόμματα, ενώ ανάλογα ερμηνεύει και την ψήφο της πλειοψηφίας του λαού στο δημοψήφισμα.

Με βεβαιότητα, αν υπάρξει συμφωνία με τους λεγόμενους «θεσμούς», θα τσακίσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο από τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

Βάση μιας τέτοιας συμφωνίας θα είναι η σύνθεση των δύο σχεδίων, που βρέθηκαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης πριν από το δημοψήφισμα, και τα οποία «γεφύρωσε» ο Αλ. Τσίπρας με την τελευταία του επιστολή προς τον πρόεδρο της Κομισιόν, αποδεχόμενος το μεγαλύτερο μέρος των επιπλέον μέτρων που ζητούσαν ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ.

Αυτό που παραμένει «αγκάθι» στις διαπραγματεύσεις, δεν είναι βέβαια τα Εργασιακά, το Ασφαλιστικό, ή τα Δημοσιονομικά, για τα οποία άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός ομολόγησε ότι οι διαφορές δεν είναι μεγάλες, αλλά το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους.

Πάνω εκεί κλιμακώνεται η αντιπαράθεση ανάμεσα στο ΔΝΤ, από τη μια, και τους «θεσμούς» της ΕΕ, από την άλλη.

Η κυβέρνηση, για λογαριασμό των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων, παίρνει ανοιχτά το μέρος του ΔΝΤ, που ζητάει αναδιάρθρωση του χρέους σε βάρος των κρατών - μελών της Ευρωζώνης και ιδιαίτερα σε βάρος της Γερμανίας.

Αυτό, όμως, που κρύβει η συγκυβέρνηση είναι ότι το ΔΝΤ, στην τελευταία έκθεσή του, συνδέει την αναδιάρθρωση του χρέους με την κλιμάκωση των «αναδιαρθρώσεων» σε Εργασιακά, Ασφαλιστικό, Δημοσιονομικά.

Σε κάθε περίπτωση, όποια συμφωνία γίνει που θα περιλαμβάνει και το ζήτημα του χρέους, θα συνοδεύεται από βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα και δεσμεύσεις για αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα.

Ακόμα, όμως, και στο ενδεχόμενο που στην παρούσα φάση δεν υπάρξει συμβιβασμός με συμφωνία, οι αρνητικές εξελίξεις θα φορτωθούν και πάλι στο λαό, ανεξάρτητα από το σενάριο που θα επικρατήσει (χρεοκοπία, διπλό νόμισμα, έξοδος από την Ευρωζώνη).

Αυτά είναι τα δεδομένα που έχει μπροστά του ο λαός την επόμενη μέρα και πρέπει να σταθμίσει καλά τη στάση του.

Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα που ψήφισαν ΟΧΙ, πιστεύοντας ότι έτσι απορρίπτουν τη λιτότητα, αλλά και αυτοί που επέλεξαν το ΝΑΙ, κάτω από την πίεση των εκβιασμών, της εργοδοσίας, το φόβο της χρεοκοπίας, πρέπει γρήγορα να συνειδητοποιήσουν ότι οι αρνητικές εξελίξεις είναι μπροστά τους.

Οι εξελίξεις απαιτούν κανέναν εφησυχασμό, καμιά ανοχή, καμιά συναίνεση στη νέα αντιλαϊκή επίθεση και τη λαϊκή χρεοκοπία.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Αποψή μας» του Ριζοσπάστη, Τρίτη 7 Ιουλίου 2015.

Διαπραγμάτευση στο «στρατόπεδο των εχθρών του λαού»

Στο πλαίσιο της ...περήφανης εθνικο-πατριωτικο-λαϊκής αντίστασης της κυβέρνησης στις πιέσεις των εταίρων της, ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, μιλώντας πριν από μερικές μέρες στην ιταλική τηλεόραση «Rai Tre», σημείωνε: «Οι Αμερικανοί μάς βοήθησαν να εξηγήσουμε στους Ευρωπαίους το γεωπολιτικό πλαίσιο και ξέρω ότι είναι οι μόνοι που μπορούν να παρέμβουν επί του ΔΝΤ, διότι μπορούν να κάνουν χρήση του δικαιώματος βέτο στο εσωτερικό του». Επιπλέον, τόνιζε: «Ελπίζω να μην έχει κανείς συμφέρον στην Ευρώπη, να βυθίσει την Ελλάδα στο χάος. Βρισκόμαστε σε μιαγεωπολιτική κατάσταση ιδιαίτερα περίπλοκη, υπάρχει η λιβυκή, αλλά και η ουκρανική κρίση». Ηταν οι ίδιες μέρες που τοΔΝΤ επέλεξε να δημοσιεύσει έκθεσή του, όπου χαρακτηρίζει το ελληνικό κρατικό χρέος «μη βιώσιμο», επισημαίνοντας μάλιστα ότι θα καταστεί αναγκαίο το μελλοντικό «κούρεμα», αλλά και η επιμήκυνση των αποπληρωμών, ρίχνοντας, βέβαια, τη χασούρα από μια τέτοια εξέλιξη στην πλευρά της Ευρωζώνης, στο φόντο των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων. Αλλη μια όψη των οποίων είναι και η παρέμβαση του ίδιου του γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ, ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να προχωρήσει σε περιστολή των αμυντικών της δαπανών, καθώς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη νότια Ευρώπη ως κράτος - μέλος του ΝΑΤΟ. Η σχετική παρέμβαση απαντούσε στο αίτημα που έβαλαν στο τραπέζι οι εκπρόσωποι της Ευρωζώνης για μείωση των «αμυντικών δαπανών» της Ελλάδας.

***

Σε αυτή τη βάση, το πραγματικό διακύβευμα της διαπραγμάτευσης που κάνει η κυβέρνηση με τη «βοήθεια» - όπως η ίδια λέει - των ΗΠΑ, αφορά βασικά τρία πράγματα: Χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους και διασφάλιση μεριδίου από τα επενδυτικά πακέτα της ΕΕ. Με άλλα λόγια, οι «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης στα αντιλαϊκά παζάρια δεν έχουν να κάνουν με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες (όσο και αν επιχειρείται να ντυθούν με τέτοιο καμουφλάζ), αλλά την επιδίωξη να «εξοικονομηθούν» και να εξασφαλιστούν οι περισσότεροι δυνατοί πόροι, που δεν θα πηγαίνουν στην αποπληρωμή του κρατικού χρέους, αλλά στην πολύμορφη κρατική στήριξη των επενδύσεων του εγχώριου κεφαλαίου. Στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της επιδίωξης, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει μπει βαθιά στην ενδοϊμπεριαλιστική διαπάλη εντός και εκτός της Ευρωζώνης, στις κόντρες ΕΕ - ΔΝΤ, Γερμανίας - ΗΠΑ, που φαίνεται να εστιάζει στο μείγμα διαχείρισης, αλλά έχει σχέση και με τον επιμερισμό κερδών και ζημιών στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου, μοιρασιές αγορών, ενεργειακών πηγών και πρώτων υλών, το ποιος θα έχει το «πάνω χέρι» στην Ευρώπη (ΗΠΑ ή Γερμανία), σε συνθήκες μάλιστα παρατεταμένης δυσκολίας της Ευρωζώνης να περάσει σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ακόμα ακόμα έβγαλε στο ιμπεριαλιστικό παζάρι τη γεωστρατηγική θέση της χώρας, δηλώνοντας σε όλους τους τόνους έτοιμη να διαθέσει σε ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ βάσεις, υποδομές και προσωπικό για την εξαπόλυση νέων, επικίνδυνων για το λαό, ιμπεριαλιστικών επιχειρήσεων στον άξονα από Λιβύη έως Συρία και Ιράκ. Επιχειρήσεις με πρόσχημα τους τζιχαντιστές και πραγματικό αντικείμενο την παραπέρα προώθηση και διασφάλιση των μονοπωλιακών συμφερόντων του ευρωατλαντικού άξονα. Μιλάμε, δηλαδή, για μια διαπραγμάτευση, από πλευράς της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, που διεξάγεται εξ ορισμού στο «στρατόπεδο των εχθρών του λαού», ανάμεσα στις αστικές τάξεις, στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στους μονοπωλιακούς ομίλους και από την οποία κανένα «κάτι καλύτερο» δεν έχουν να περιμένουν οι λαοί. Μια διαπραγμάτευση για τα συμφέροντα του εγχώριου κεφαλαίου, για τη στήριξη της ανάκαμψης των κερδών του, τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς του έναντι των άλλων μονοπωλίων, την ενίσχυση της γεωστρατηγικής θέσης του στην ευρύτερη περιοχή. Συμφέροντα διαμετρικά αντίθετα από τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα.

***

Είναι άλλο ζήτημα το ότι αυτή ακριβώς η κυβέρνηση επιδιώκει επικοινωνιακά να εμφανίζει αυτήν τη διαπραγμάτευση ως «μάχη για τα λαϊκά συμφέροντα». Και το κάνει καλά. Και οι προκάτοχοί της, η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, επιχειρούσαν να κάνουν το ίδιο πράγμα, αλλά όχι καλά. Μπόρεσαν, ωστόσο, να εμπεδώσουν την αίσθηση μιας κυβέρνησης που διαπραγματεύεται στο όνομα «όλων». Γι' αυτό άλλωστε κρίθηκαν απ' το λαό ως «κακοί» διαπραγματευτές! Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, όπως κάθε... σοσιαλδημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της, ντυμένη μάλιστα με το μανδύα της «αριστεράς», μπορεί να παίζει καλύτερα αυτό το χαρτί. Αυτό, μάλιστα, ήταν από τα βασικότερα «ατού» που πρόβαλλε όταν διαγκωνιζόταν για το «χρίσμα» της εγχώριας αστικής τάξης: Το γεγονός, δηλαδή, ότι μπορούσε να διαπραγματεύεται για λογαριασμό της, εμφανίζοντας ταυτόχρονα αυτήν τη διαπραγμάτευση ως πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα.

Αλλά είναι ο ίδιος ο στόχος, να υπηρετεί τον καπιταλισμό, να φροντίζει για την καπιταλιστική ανάπτυξη, που «δεν αφήνει» και την τωρινή κυβέρνηση να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική, και όχι κάποιοι «ακραίοι συντηρητικοί κύκλοι» της ΕΕ, όπως η ίδια ισχυρίζεται, εξωραΐζοντας παράλληλα τη λυκοσυμμαχία των ευρωενωσιακών μονοπωλίων στα μάτια του λαού. Αυτός ο στόχος, καπιταλιστικής ανάκαμψης, προϋποθέτει τη διατήρηση του πυρήνα του ήδη διαμορφωμένου αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου και την ενίσχυσή του με νέες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου.

Αλλωστε, η διαπραγμάτευση που έχει υποσχεθεί και προσωπικά ο Αλ. Τσίπρας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέο, χειρότερο για το λαό μνημόνιο.

Είναι, επομένως, αναγκαίο ο λαός να μη στοιχηθεί πίσω από τις ψευδεπίγραφες εκκλήσεις των αστών περί «εθνικής ενότητας» και «εθνικού μετώπου», πίσω από τους στόχους του κεφαλαίου. Αντίθετα, να απαντήσει με την ενότητα της εργατικής τάξης, την ταξική συσπείρωση μέσα στο κίνημα, την ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας εργαζομένων και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους.

«ΕΥΡΩΣΚΕΠΤΙΚΙΣΤΙΚΕΣ» ΔΥΝΑΜΕΙΣ Εσπευσαν να αξιοποιήσουν τις εξελίξεις στην Ελλάδα

Για «εξέγερση» ενάντια στις ευρωπαϊκές προσταγές μιλούν δυνάμεις που προκρίνουν άλλες ενδοϊμπεριαλιστικές συνεργασίες

Τροφή στις διεργασίες που οξύνονται, γύρω από τις συμμαχίες που η αστική τάξη πρέπει να προκρίνει σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα, δίνουν οι εξελίξεις στην Ελλάδα, όπως επιταχύνονται μετά από το κάλπικο δίλημμα που επιβλήθηκε στο λαό μας, για να διαλέξει τη μία ή την άλλη αντιλαϊκή συνταγή.

Είναι ενδεικτική η δήλωση που έκανε, μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου (Front National - FN) της Γαλλίας, Μαρίν Λεπέν, μιλώντας για νίκη «ενάντια στην ολιγαρχία της ΕΕ» και «εξέγερση ενάντια στις ευρωπαϊκές προσταγές, που θέλουν να επιβάλουν το ενιαίο νόμισμα με κάθε τίμημα, μέσω της πιο απάνθρωπης και της πιο αντιπαραγωγικής λιτότητας». Μιλώντας εκ μέρους εκείνων των τμημάτων της γαλλικής πλουτοκρατίας που εκτιμούν ότι μια έξοδος από την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά θα τα ωφελούσε πολλαπλά, δυνάμεις όπως το FN καλούν τους λαούς να εναντιωθούν στην ΕΕ, αλλά όχι στη στρατηγική που υπηρετεί, για να συστρατευθούν με άλλες, το ίδιο επικίνδυνες για τα λαϊκά συμφέροντα, ενδοϊμπεριαλιστικές συνεργασίες και να βάλουν πλάτη να περάσουν πολιτικές λιτότητας, που όμως θα είναι «παραγωγικές», δηλαδή ευνοϊκές για τα σχέδια που προωθούν τα αντίστοιχα μονοπωλιακά συμφέροντα.

«Αυτό το "όχι" του ελληνικού λαού πρέπει να επιτρέψει μια αλλαγή σωτήριας προσέγγισης. Οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να επωφεληθούν από αυτή την εξέλιξη, για να καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι, να συνειδητοποιήσουν τη ριζική αποτυχία του ευρώ και της λιτότητας και να οργανώσουν τη συνεργατική διάλυση του κοινού νομίσματος, ως απαραίτητο όρο για την αληθινή επιστροφή της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της μείωσης του χρέους» υπογραμμίζει η Λεπέν, που μεταξύ άλλων καταλήγει: «Απόψε μια χώρα έσπασε τις αλυσίδες, μια χώρα λέει "όχι" στην ευρω-λιτότητα! Το ευτυχές αυτό φαινόμενο θα παρασύρει ως χιονοστιβάδα αύριο και άλλες χώρες προς την ίδια απελευθέρωση. Η διάλυση της νομισματικής ένωσης ξεκίνησε».

Παρέμβαση έσπευσε να κάνει και το ηγετικό στέλεχος του βρετανικού Ukip και επικεφαλής της ευρωομάδας «Ευρώπη της Ελευθερίας και της Αμεσης Δημοκρατίας», Νάιτζελ Φάρατζ,υποστηρίζοντας ότι «το ευρωπαϊκό σχέδιο πεθαίνει» και ότι «είναι υπέροχο να βλέπει κανείς το θάρρος του ελληνικού λαού απέναντι στην πολιτική και οικονομική επίθεση των Βρυξελλών».

ΣΥΡΙΑ - ΙΡΑΚ Αυξημένα στρατεύματα στη συρο-τουρκική μεθόριο

Ιδιαίτερα τεταμένη παραμένει η κατάσταση στη συρο-τουρκική μεθόριο, όπου έχουν παραταχθεί περίπου 54.000 Τούρκοι στρατιώτες και μέλη των Ειδικών Δυνάμεων με πρόσχημα την αντιμετώπιση πιθανού νέου κύματος Σύρων προσφύγων. Πρόσχημα που σύμφωνα με μερίδα του τουρκικού Τύπου ενδέχεται να χρησιμοποιήσει η τουρκική πλευρά για να πραγματοποιήσει χερσαία επέμβαση δημιουργώντας στο συριακό έδαφος «ουδέτερη ζώνη» μήκους 110 χλμ.

Πληροφορίες του αντικυβερνητικού Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στο Λονδίνο, ανέφεραν χτες το απόγευμα πως σημειώθηκαν «σφοδρές συγκρούσεις» ανάμεσα σε Κούρδους μαχητές των δυνάμεων «ΥPG» της Συρίας και Τούρκους στρατιώτες κοντά στο Ταλ Αμπιάντ, το οποίο ανακατέλαβε η κουρδική πλευρά πριν από μερικές βδομάδες διώχνοντας τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» («ΙΚ»). Η ίδια πηγή υποστήριξε ότι κατά τις «σφοδρές συγκρούσεις» σκοτώθηκαν «αρκετοί Κούρδοι μαχητές». Ωστόσο, οι πληροφορίες αυτές δεν επιβεβαιώθηκαν από άλλη πηγή.

Παράλληλα, εκπρόσωπος του τουρκικού στρατού διέψευσε τις προχτεσινές πληροφορίες της εφημερίδας «Χουριέτ» ότι ορίστηκε έκτακτη συνάντηση των διοικητών του τουρκικού στρατού στην Αγκυρα εντός της βδομάδας. Διέψευσε επίσης τα σενάρια πιθανής επέμβασης του τουρκικού στρατού στο συριακό έδαφος.

Οσον αφορά στη συριακή βορειοανατολική πόλη Αΐν Ισα, τον έλεγχο της οποίας ανέκτησαν οι Κούρδοι των δυνάμεων «YPG» πριν από περίπου δύο βδομάδες, επιβεβαιώθηκε από δυτικά ειδησεογραφικά δίκτυα πως έπεσε ξανά χτες στα χέρια των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» έπειτα από σφοδρές συγκρούσεις.

Στη Μόσχα, πάντως, ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών, Γκενάντι Γκατίλοφ, προέβλεπε ως πιθανή την πραγματοποίηση και τρίτου γύρου ενδο-συριακών ειρηνευτικών συνομιλιών στη ρωσική πρωτεύουσα, δίχως να ανακοινώσει ημερομηνία.

Συναντήσεις Ομπάμα στο Πεντάγωνο

Το ίδιο 24ωρο, στην Ουάσιγκτον ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, πραγματοποίησε μία σπάνια (για τα δεδομένα του αξιώματός του) επίσκεψη στο Πεντάγωνο, όπου επρόκειτο να ενημερωθεί για τις τελευταίες επιχειρήσεις σε βάρος των τζιχαντιστών «του "Ισλαμικού Κράτους" στη Μέση Ανατολή». Στη συνέχεια είχε προγραμματιστεί συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας παρουσία του Προέδρου Ομπάμα, ο οποίος αργότερα σκόπευε να προχωρήσει σε δημόσιες ανακοινώσεις σχετικά με τα αποτελέσματα της έως τώρα στρατηγικής και τα σχέδια για την περαιτέρω αντιμετώπιση των τζιχαντιστών σε Συρία, Ιράκ και την ευρύτερη περιοχή.

Πριν ένα μήνα ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε υποστηρίξει πως οι ΗΠΑ «δεν έχουν μία συνολική, πλήρη στρατηγική» όσον αφορά στην αντιμετώπιση του «ΙΚ» και ότι αντιμετωπίζουν αδυναμίες στην εκπαίδευση δυνάμεων του ιρακινού στρατού αλλά και Σύρων «αντικαθεστωτικών».

Σύμφωνα με στοιχεία του Πενταγώνου, το ημερήσιο κόστος των αεροπορικών επιδρομών που κάνουν οι ΗΠΑ εναντίον τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ είναι περίπου 9.200.000 δολάρια και το συνολικό τους κόστος έως τις 18 Ιούνη υπολογιζόταν σε περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πριν από την επίσκεψη του Ομπάμα στο Πεντάγωνο ο υπουργός Αμυνας, Αστον Κάρτερ, επρόκειτο να καταθέσει στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της αμερικανικής Γερουσίας προκειμένου να παρουσιάσει τα έως τώρα «αποτελέσματα» των επιχειρήσεων κατά των τζιχαντιστών του «ΙΚ».

Κατά λάθος βομβαρδισμός στο κέντρο της Βαγδάτης

Στο Ιράκ, πάντως, προκάλεσε σάλο η είδηση πως ο πιλότος ενός ρωσικού μαχητικού τύπου «Sukhoi» έριξε λόγω τεχνικών προβλημάτων μία βόμβα ενώ βρισκόταν πάνω από προάστιο της Βαγδάτης προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 12 ανθρώπων (τα τρία παιδιά) και τον τραυματισμό άλλων 25.

Η ρίψη της βόμβας στο ανατολικό προάστιο «Νέα Βαγδάτη» προκάλεσε πανικό και κατάπληξη αλλά και σοβαρές υλικές ζημιές σε δεκάδες σπίτια. Σύμφωνα με Ιρακινούς αξιωματούχους, το αεροσκάφος αντιμετώπισε «τεχνικό πρόβλημα» ενώ επέστρεφε από αποστολή βομβαρδισμού θέσης τζιχαντιστών.

Το Ιράκ πήρε πέρυσι αεροσκάφη «Sukhoi Su-25» από τη Ρωσία και το Ιράν για να ενισχύσει τις δυνάμεις της Πολεμικής του Αεροπορίας οι οποίες πολεμούν κατά του «Ισλαμικού Κράτους», το οποίο έχει καταλάβει μεγάλα τμήματα εδάφους στη χώρα αυτή και στη Συρία.

Οι ΗΠΑ έχουν συμφωνήσει στην πώληση 36 μαχητικών «F-16» στο Ιράκ αλλά έως σήμερα δεν έχουν παραδώσει κανένα καθώς Αμερικανοί αξιωματούχοι εκφράζουν ανησυχίες ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στις συγκρούσεις μεταξύ Ιρακινών σιιτών και σουνιτών.

ΚΥΠΡΙΑΚΟ Την Παρασκευή η επόμενη συνάντηση των δύο ηγετών

Εντείνεται η επιχείρηση παραπλάνησης των λαϊκών στρωμάτων, ώστε να επενδύσουν τις ελπίδες τους σε «παζάρια» με οδηγό μονοπωλιακά συμφέροντα

Την Παρασκευή θα γίνει η επόμενη συνάντηση ανάμεσα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον ηγέτη του ψευδοκράτους Μουσταφά Ακιντζί, ενώ καθημερινά συνεχίζονται οι επαφές των δύο διαπραγματευτικών ομάδων. Χτες, οι δύο ομάδες συναντήθηκαν για πάνω από τέσσερις ώρες, με την ατζέντα να περιλαμβάνει το περιουσιακό, το εδαφικό και τον τρόπο διακυβέρνησης.

Στο μεταξύ, είναι διαρκή τα δημοσιεύματα που εμφανίζουν πολύ πιθανό το ενδεχόμενο οι διαπραγματεύσεις να οδηγήσουν σε αποτέλεσμα μέχρι το τέλος του έτους και τη διενέργεια δημοψηφίσματος τους επόμενους μήνες, αφενός αναδεικνύοντας την ένταση των διεργασιών γύρω από ένα ζήτημα που συνδέεται με πολλούς ανταγωνισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, αφετέρου ενισχύοντας τις αυταπάτες του λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ότι είναι δυνατόν να προκόψει η πατρίδα του μέσα από διαπραγματεύσεις που καθορίζουν ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και αφορούν «εναλλακτικές» αντιλαϊκές συμμαχίες στη σφυρηλάτηση των οποίων πρωτοστατεί και η κυπριακή αστική τάξη.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Ακιντζί δήλωσε από την κατεχόμενη Λευκωσία ότι γίνεται προσπάθεια να βρεθεί λύση για «μόνιμη ειρήνη», που θα βασίζεται στην εμπιστοσύνη και την ισότητα των δύο πλευρών στην Κύπρο. Ο ίδιος υπογράμμισε πως οι Τουρκοκύπριοι, όπως ακριβώς και οι Ελληνοκύπριοι, έχουν δικαίωμα να υπάρχουν στην Κύπρο ως ισότιμοι εταίροι, κάτι που πρέπει να αναγνωριστεί από διεθνείς φορείς. Η παράταση της μη λύσης δεν ωφέλησε κανέναν, πρόσθεσε ο Ακιντζί, υποστηρίζοντας ότι οι διαπραγματεύσεις, που είναι σε εξέλιξη με την υποστήριξη της Τουρκίας, θα ολοκληρωθούν με επιτυχία, σε μια περίοδο που μια σειρά επιχειρηματικά επιτελεία στέλνουν συνεχή μηνύματα για τις προοπτικές που θα ανοίξει σε διάφορες μπίζνες μια «επανενωμένη» Κύπρος.

Στην Αγκυρα, κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωναν, αυτή τη φορά στη «Μιλιέτ» (πάλι ανώνυμα), πως οι διαπραγματεύσεις γίνονται έτσι ώστε να καταλήξουν το αργότερο στις αρχές της επόμενης χρονιάς. «Η πραγματικότητα είναι με το μέρος της τουρκοκυπριακής πλευράς, η νομιμότητα με το μέρος της ελληνοκυπριακής πλευράς, σχολίασε ο ίδιος αξιωματούχος, αλλά αυτά δεν είναι δυνατόν να τα κρατά κανείς ξεχωριστά επ' αόριστον». «Στην Κύπρο, αν δε συζητείται μια λύση ενός κράτους, θα συζητείται μια λύση δύο κρατών. Ο Αναστασιάδης το βλέπει αυτό και άρχισε διαπραγματεύσεις στη βάση της ισότητας των δύο κοινοτήτων. Μπήκαν στα θέματα ουσίας και προχωρούν. Οι διαπραγματεύσεις θα επιταχυνθούν προς το φθινόπωρο και μέχρι το τέλος του χρόνου θα γίνει το τελικό πάρε - δώσε» ανέφερε ο ίδιος αξιωματούχος. Παράλληλα, η «λύση» του Κυπριακού συνδέεται σταθερά με τη βελτίωση των σχέσεων Αγκυρας - Βρυξελλών και γενικά της Δύσης, ζήτημα που η Τουρκία «σταθμίζει» με όλο και μεγαλύτερη προσοχή, δεδομένων των σχεδιασμών της να εξελιχθεί σε ενεργειακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή, στο φόντο ανακατατάξεων που κυοφορεί η κρίση στην Ουκρανία, η όξυνση των σχέσεων Ρωσίας - Δύσης κ.τ.λ.

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Κασουλίδης,πραγματοποιεί από σήμερα 7 Ιούλη μέχρι και τις 9 Ιούλη επίσημη επίσκεψη στην Ιαπωνία. Σύμφωνα με το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της κυπριακής κυβέρνησης, «η επίσκεψη εντάσσεται στις προσπάθειες της Κυπριακής Δημοκρατίας για ενίσχυση και εμβάθυνση των διμερών της σχέσεων με τις χώρες της Ασίας, καθώς και την περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας με αυτές τις χώρες σε πολυμερές επίπεδο για αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων, στο πλαίσιο των προσπαθειών της Κυπριακής Δημοκρατίας για εμβάθυνση των διμερών σχέσεων με χώρες της Ασίας καθώς και την περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας σε πολυμερές επίπεδο για αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων». Στις επαφές με τους εκπροσώπους της ιαπωνικής κυβέρνησης, θα συζητηθούν και οι σχέσεις Ιαπωνίας - ΕΕ, αλλά και περιφερειακά θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Οι ΗΠΑ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωζώνη και οι πολύπλευροι ανταγωνισμοί

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζος Ερνεστ, είπε ότι «τόσο οι ηγέτες της Ελλάδας όσο και οι ηγέτες των χωρών της Ευρωζώνης έχουν όλοι δείξει την ισχυρή προτίμησή τους να παραμείνει η Ελλάδα μέρος της νομισματικής τους ένωσης. Υπάρχουν πολλά στοιχεία της κοινής γνώμης που δείχνουν επίσης ότι Ελληνες συμμερίζονται αυτήν την άποψη, πάρα πολύ (...) είναι προς το συμφέρον όλων η Ελλάδα να επανέλθει στο δρόμο της ανάπτυξης και της βιωσιμότητας του χρέους», ηλεκτρονική «Καθημερινή» 2/7/2015,

Την ίδια ώρα, το ΔΝΤ έδινε στη δημοσιότητα την έκθεσή του για βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, εκτιμώντας ότι δεν είναι βιώσιμο και χρειάζεται μεγάλη αναδιάρθρωση.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το κρατικό χρέος της Ελλάδας θα φτάσει στο 149,9% του ΑΕΠ το 2020, αντί για 124% του ΑΕΠ και στο 142,2% του ΑΕΠ το 2022, αντί για 110% του ΑΕΠ όπως εκτιμούσαν το Νοέμβρη του 2012. Στη μελέτη του συνεκτιμά τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, αν ισχύσουν όπως καταλήχθηκε στις συζητήσεις θεσμών - κυβέρνησης δηλαδή 1% του ΑΕΠ για φέτος, 2% το 2016, 3% το 2017, 3,5% το 2018 και όλα τα επόμενα χρόνια και την πρόβλεψή του για την ανάπτυξη που δίνει ύφεση 1,2% του ΑΕΠ για το 2015, ανάπτυξη 2,8% το 2016, 4,4% το 2017 και 4,5% το 2018.

«Το Ταμείο προβλέπει ότι η Ελλάδα θα αντικαθιστά το φθηνό δανεισμό από την Ευρωζώνη με ακριβό δανεισμό από τις αγορές (6,5% επιτόκιο "για τις επόμενες δεκαετίες", όπως σημειώνει). "Δεδομένης της εύθραυστης δυναμικής του χρέους, περαιτέρω παραχωρήσεις είναι απαραίτητες για την ανάκτηση της βιωσιμότητας του χρέους", σημειώνει και προτείνει:

Διπλασιασμό της περιόδου χάριτος στα 20 χρόνια (από 10 που είναι τώρα) των δανείων από την Ευρωζώνη.

Διπλασιασμό του χρόνου αποπληρωμής των δανείων αυτών στα 40 έτη (από 20 που είναι σήμερα).
Διατήρηση των υφιστάμενων χαμηλών επιτοκίων δανεισμού για τα νέα δάνεια ύψους 51,9 δισ. ευρώ που χρειάζεται η Ελλάδα έως το τέλος του 2018.

Με αυτά τα μέτρα, αν και το χρέος δε θα μειωθεί στα επίπεδα που προέβλεπε η απόφαση του Νοέμβρη του 2012 (124% του ΑΕΠ το 2020 και κάτω του 110% του ΑΕΠ το 2022), οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα είναι κατά μέσο όρο στο 10% του ΑΕΠ ετησίως στην περίοδο 2015 - 2045, που διασφαλίζει την εξυπηρέτηση του χρέους. Γι' αυτό και κατά το ΔΝΤ υπάρχουν "μεγάλες πιθανότητες" να είναι βιώσιμο».(«Καθημερινή», 3/7/2015).

Φινλανδοί και Γερμανοί διαφώνησαν με τη δημοσιοποίηση της μελέτης, γιατί εκτιμά ότι χρειάζεται γενναία αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους από τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης, ενώ δεν έχουν συμφωνηθεί τα μέτρα του προγράμματος και βέβαια δεν έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, και λένε ότι θα περιπλέξει τις συζητήσεις για την Ελλάδα. Τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ υποστήριξε ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΔΝΤ.

Η υπόθεση του χρέους...

Το θέμα δεν είναι καινούριο.Υπάρχει οξύτατη αντιπαράθεση ΔΝΤ - Κομισιόν γύρω από τη βιωσιμότητα του κρατικού χρέους της Ελλάδας και επιμονή από το ΔΝΤ για γενναία αναδιάρθρωση, (είναι μια μορφή «κουρέματος» και γίνεται με μείωση των επιτοκίων και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής).

Η κυβέρνηση επιμένει ότι χωρίς τη γενναία αναδιάρθρωση του χρέους το πρόγραμμα δεν είναι βιώσιμο. Πολύ περισσότερο, λένε, δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη. Καπιταλιστική ανάπτυξη εννοούν, δηλαδή κρατική χρηματοδότηση των επιχειρηματικών ομίλων για επενδύσεις, (χωρίς κρατική χρηματοδότηση δύσκολα γίνονται επενδύσεις για να δώσουν ώθηση στην ανάκαμψη), όπως βεβαίως και δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές κυρίως, οι οποίες θα αξιοποιηθούν από τους καπιταλιστές, για να ανακάμψουν, να κερδοφορήσουν.

Επομένως, αυτή η στάση του ΔΝΤ για μη βιώσιμο χρέος και ότι χρειάζεται αναδιάρθρωση ταυτίζεται με την εκτίμηση της κυβέρνησης και τη διεκδίκησή της για αναδιάρθρωση του χρέους. Αλλά όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, εν μέσω διαπραγματεύσεων, η κυβερνητική προπαγάνδα ήταν άκρως επιθετική κατά του ΔΝΤ. Αντιφατικό φαίνεται αλλά δεν είναι. Γιατί το ΔΝΤ επιμένει για γενναίες επίσης καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, δηλαδή νέα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα όπως μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις κ.λπ., (αυτό ήδη το έχει πει πολλές φορές και ο πρόεδρος της Κομισιόν), δηλαδή κι άλλο φτήνεμα της εργατικής δύναμης, φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, σε συνδυασμό με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, δηλαδή απελευθερώσεις κ.λπ; Είναι μέτρα που συμβάλλουν στην αύξηση του ποσοστού κέρδους. Αλλά στη δοσμένη στιγμή η κυβέρνηση έχει αποφασίσει έμμεση μείωση του εργατικού εισοδήματος με αύξηση των έμμεσων φόρων (π.χ. ΦΠΑ), γιατί τη διευκολύνει να προπαγανδίζει ότι σταμάτησε τις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και να έχει αληθοφανή επιχειρήματα υποταγής των εργαζομένων στην πολιτική του κεφαλαίου. Θα 'θελε να χρησιμοποιήσει ως σύμμαχο το ΔΝΤ, αλλά «δεν την παίρνει».

...η συνθετότητα των διεθνών καπιταλιστικών σχέσεων...

Στην προκειμένη περίπτωση, εμφανίζεται ένα πιο σύνθετο ζήτημα στην οξυμένη αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΔΝΤ και Ευρωζώνη, με αφορμή την Ελλάδα, αλλά και την προοπτική των συζητήσεων με την κυβέρνηση για νέα συμφωνία.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα euro2day 3/7/2015, το ΔΝΤ με τη δημοσιοποίηση της έκθεσης για το χρέος της Ελλάδας, «επί της ουσίας λέει ότι για να δεχθεί να συμμετέχει σε μελλοντικό πρόγραμμα (κάτι το οποίο θέλει η Γερμανία) πρέπει να γίνουν δεκτοί οι δικοί του σκληρότατοι όροι. Η κ. Λαγκάρντ δείχνει πλέον ξεκάθαρα στην κ. Μέρκελ ότι δεν μπορεί να ζητεί τη συμμετοχή του Ταμείου και ταυτοχρόνως να αποφεύγει τη συζήτηση για το χρέος.

Η έκθεση του ΔΝΤ αναφέρεται στην αναποφασιστικότητα της ΕΕ να λειτουργήσει αποτελεσματικά και ξαναβάζει στο τραπέζι ακόμα και το "κούρεμα" των δανείων που έχουν δώσει τα κράτη - μέλη της ΕΕ στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο έχει απορριφθεί κατηγορηματικά από την ΕΕ και δη από το Βερολίνο». Γιατί καταστρέφονται κεφάλαια των κρατών της ΕΕ.

Το παραπάνω απόσπασμα δείχνει οξύτατους ανταγωνισμούς ΔΝΤ - Ευρωζώνης που αντανακλούν ανταγωνισμούς ΗΠΑ - Γερμανίας.

Φαίνεται όμως ότι αυτοί οι ανταγωνισμοί διαπλέκονται με τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς μέσα στις ΗΠΑ και μέσα στη Γερμανία. Για παράδειγμα, ενώ οι ΗΠΑ θέλουν την Ελλάδα μέσα στην Ευρωζώνη, εντούτοις η δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για το χρέος εναντιώνεται στην Ευρωζώνη. Επίσης, έχουν αυξηθεί τα δημοσιεύματα στον αστικό Τύπο που από τη μια μεριά λένε ότι η Αν. Μέρκελ πασχίζει για να μείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Από την άλλη, διάφορα τραπεζικά στελέχη, ο ίδιος ο πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων τάσσονται υπέρ του Grexit.

Αυτή η πραγματικότητα εκφράζεται και μέσα στο ΔΝΤ, αλλά αντανακλά και γενικότερους διεθνείς ανταγωνισμούς.

Σε άρθρο της «Καθημερινής», 1/7/2015, με αφορμή την μη πληρωμή των δόσεων του χρέους της Ελλάδας στο ΔΝΤ, αναφέρονται τα εξής: «Το κλίμα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ανάστατο (...) μεταξύ των στελεχών αλλά και στο εκτελεστικό συμβούλιο υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς έφτασαν εδώ. Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος Πόουλ Τόμσεν, που χειρίζεται προσωπικά τα ελληνικά προγράμματα από την έναρξή τους, βρίσκεται στο στόχαστρο - και μαζί του η φήμη του ίδιου του οργανισμού. Ο διευθυντής διεθνών οικονομικών του αμερικανικού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων (CFR), Μπεν Στάιλ, τονίζει ότι η μη πληρωμή του ΔΝΤ από την Ελλάδα δοκιμάζει την αξιοπιστία του Ταμείου και αναμένεται να επιταχύνει τη στροφή των αναπτυσσόμενων χωρών προς εναλλακτικές λύσεις. Η αμερικανική κυβέρνηση πιέζει το Ταμείο να επιδείξει ευελιξία, αντιμέτωπη και με τα δικά της προβλήματα: Οι Ρεπουμπλικανοί μπλοκάρουν την αλλαγή των ποσοστώσεων στο ΔΝΤ επικαλούμενοι μείωση της επιρροής των ΗΠΑ σε αυτό (...) η μη πληρωμή του ΔΝΤ από την Ελλάδα είναι μια αποτυχία ολόκληρης της Ευρωζώνης».

Τι δείχνουν τα παραπάνω; Κόντρες μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Οι Ρεπουμπλικανοί μπλοκάρουν την αλλαγή των ποσοστώσεων που συζητούν οι Δημοκρατικοί. Τα δύο κόμματα εκφράζουν και ιδιαίτερα συμφέροντα διαφορετικών τμημάτων του αμερικάνικου κεφαλαίου. Αντιθέσεις μέσα στο ίδιο το εκτελεστικό συμβούλιο εκφράζουν οι διαφορετικές απόψεις για την Ελλάδα, που σημαίνει έκφραση αντίθετων καπιταλιστικών συμφερόντων διεθνώς. Κόντρες με την Ευρωζώνη με κάθε αφορμή, (η Ευρωζώνη ευθύνεται για τη μη πληρωμή του ΔΝΤ από την Ελλάδα, ο Τόμσεν ευθύνεται κ.λπ.).

Εχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία η εκτίμηση του διευθυντή διεθνών οικονομικών του αμερικανικού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων (CFR), περί αξιοπιστίας του Ταμείου και στροφή των λεγόμενων αναπτυσσόμενων χωρών σε άλλες λύσεις. Ηδη η 6η Σύνοδος των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική) που, στη Φορταλέζα της Βραζιλίας, αποφάσισε τη δημιουργία Αναπτυξιακής Τράπεζας, αλλά και Αποθεματικού Ταμείου.

Οι BRICS προχώρησαν σ' αυτό το βήμα λόγω έλλειψης συμμετοχής τους στην παγκόσμια διακυβέρνηση, ιδιαίτερα στην Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δήλωσε ο Αρβιντ Σουμπραμανιάν, υψηλόβαθμος εταίρος στο Ιδρυμα Πέτερσον για τη Διεθνή Οικονομία.

...και η διεθνής οικονομία που δε λέει να ανακάμψει

Εκτός όλων των παραπάνω, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία δεν εξελίσσεται καλά. Τα «δικά τους προβλήματα» που λένε οι Ρεπουμπλικάνοι στις ΗΠΑ είναι τα σημάδια επιβράδυνσης της οικονομίας τους. Επίσης, η οικονομία της Κίνας επιβραδύνεται, το ίδιο και των Ρωσίας, Βραζιλίας, Νότια Αφρικής, αλλά και στην Ευρωζώνη η κατάσταση δεν είναι καλή. Η ανάκαμψη υπολογίζεται σε 1% για το 2015, η μεταποίηση, βασικά η βιομηχανία σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία είναι στάσιμη, το δε χρέος και της Γαλλίας και της Ιταλίας είναι πάνω από 2 τρισ. ευρώ καθεμιάς. Στη δε Ελλάδα η ανάκαμψη 0,6% το 2014 έχει πισωγυρίσει σε ύφεση. Το ΔΝΤ εκτιμά την κατάσταση της οικονομίας της Ελλάδας, (για υποβάθμισή της μιλά), ως τον κυριότερο παράγοντα για τη μη βιωσιμότητα του χρέους και έχει δίκιο.

Βεβαίως και η Ευρωζώνη προωθεί αλλαγές στη λειτουργία της έτσι ώστε να θωρακιστεί όσο μπορεί απέναντι στις οικονομικές κρίσεις σε συνδυασμό με τη δυνατότητα να δρα ως ενιαία οντότητα στους διεθνείς ανταγωνισμούς σε όφελος του ευρωενωσιακού κεφαλαίου. Ετσι προχωρά σε οικονομική και πολιτική εμβάθυνση. Είναι και αυτός ένας λόγος τόσο στην όξυνση των ανταγωνισμών με ΔΝΤ και ΗΠΑ, αλλά και της τακτικής της απέναντι στην Ελλάδα. Για «σφίξιμο» πάει και όχι για «χαλάρωση». Σκληρό πυρήνα συγκροτεί και δεν είναι σίγουρο ότι τώρα η Ελλάδα χωρά σ' αυτόν.

Σε τέτοιες συμπληγάδες δοκιμάζονται λύσεις για την καπιταλιστική Ελλάδα και πιθανότητες της μιας (παραμονή στην Ευρωζώνη) ή της άλλης, (Grexit, διπλό νόμισμα κ.λπ.), λύσεις για την καπιταλιστική ανάκαμψη.

Οποιαδήποτε λύση υπάρξει μετά το δημοψήφισμα, είτε συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις και καταλήξουν σε συμφωνία, είτε τα «σπάσουν» οριστικά και γίνει το Grexit, σε όλες τις περιπτώσεις και εκδοχές, αυτοί που χάνουν και χρεοκοπούν είναι η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα. Καμιά απ' αυτές τις εκδοχές δεν είναι σε όφελος του λαού, δε συνιστούν φιλεργατική - φιλολαϊκή λύση. Ακριβώς γιατί δεν υπάρχει διέξοδος, λύση σε όφελος του λαού, αφού όλες είναι μέσα στα τείχη του καπιταλιστικού δρόμου.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News