ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ - ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΙ ΟΜΙΛΟΙ Ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας με εφαλτήριο την αντιλαϊκή πολιτική

Η επιχείρηση προσέλκυσης νέων κερδοφόρων επενδύσεων, η τόνωση της ανταγωνιστικότητας του εγχώριου κεφαλαίου και βέβαια η μεγαλύτερη συγκέντρωση της επιχειρηματικής «πίτας» και των κερδών, βρίσκονται στον πυρήνα των διαβουλεύσεων και της νέας «σοδειάς» με τα αντιλαϊκά μέτρα που δρομολογούνται στο πλαίσιο της 3ης «αξιολόγησης» και πέραν αυτής. Αυτά βρίσκονται και στον πυρήνα του κυβερνητικού «αφηγήματος» για την «Ελλάδα που επέστρεψε».

Σε αυτήν τη φάση, ζήτημα άμεσης προτεραιότητας αποτελούν τα δεκάδες νέα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα, όπως η «αναθεώρηση» των κοινωνικών παροχών - όποια προνοιακά και άλλα επιδόματα έχουν απομείνει στις λαϊκές οικογένειες - τα επόμενα χτυπήματα στα Εργασιακά και τα νέα εμπόδια στην κήρυξη απεργιών, την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τα «κόκκινα» δάνεια στις τράπεζες, τις «απελευθερώσεις» στην αγορά Ενέργειας, τις ιδιωτικοποιήσεις κ.ά. Σε αυτό το έδαφος και με εφαλτήριο αυτήν την πολιτική, τα τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου βάζουν στο μάτι τα νέα πεδία κερδοφορίας, με την κυβέρνηση, από την πλευρά της, σε ρόλο «ντελάλη» να διαφημίζει τα «ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα», που προσφέρονται στους ενδιαφερόμενους «επενδυτές».

Σε αυτό το φόντο, εξελίσσονται τα παζάρια με τα υψηλόβαθμα κλιμάκια της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ, τα οποία αναχώρησαν χτες από την Αθήνα, προκειμένου να επανέλθουν περί τα τέλη Νοέμβρη, ενώ στο μεσοδιάστημα οι συνεννοήσεις θα συνεχιστούν εξ αποστάσεως. Μεταξύ άλλων, στο επίκεντρο βρίσκεται ο εντοπισμός των λεγόμενων «δημοσιονομικών κενών» για το 2018, που θα συμπληρωθούν με πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα, πέρα και πάνω από αυτά που ήδη έχουν ενσωματωθεί στο προσχέδιο.

Υπό εξέταση βρίσκεται και ο βαθμός απόδοσης των αντιλαϊκών μέτρων στον φετινό κρατικό προϋπολογισμό, εν αναμονή τόσο των στοιχείων σχετικά με τη μάζα των αντιλαϊκών φόρων και των άλλων χαρατσιών που θα συγκεντρωθούν στην προσεχή περίοδο, όσο και των «Φθινοπωρινών Προβλέψεων» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σχετικά με τους αναμενόμενους ρυθμούς ανάκαμψης στις οικονομίες των κρατών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής οικονομίας.

Νευραλγικής σημασίας ζήτημα αποτελεί και αυτό της διαχείρισης των «κόκκινων» τραπεζικών δανείων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, για τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια προωθούνται και νέες αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με στόχο την «απλοποίηση» των διαδικασιών σχετικά με την αποβολή των παλαιών μετόχων από υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, την ταχύτερη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων και την επιτάχυνση των δικαστικών διαδικασιών. Παράλληλα, «προ των πυλών» βρίσκεται και η έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, ζήτημα που αφορά και στο «κεραμίδι» της λαϊκής οικογένειας.

Σπρώχνουν την ιδιωτική ασφάλιση με τη «βούλα» της ΕΕ

Σε αυτό το φόντο, οι εγχώριοι τραπεζικοί όμιλοι βλέπουν νέα πεδία κερδοφορίας από την κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης που προωθούν κυβέρνηση και «θεσμοί».

Σε ειδική παρουσίαση από την «Τράπεζα Πειραιώς» αναφορικά με «μια πρόταση ανάπτυξης και διαγενεακής δικαιοσύνης 2017 - 2060» (!), χαρακτηριστικά επισημαίνουν: «Οι αγορές γνωρίζουν ότι μαζί με το επίσημο δημόσιο χρέος, η χώρα πρέπει να εξυπηρετήσει και το ακόμα μεγαλύτερο αφανές χρέος του υφιστάμενου συστήματος συντάξεων» (!).

Οι ίδιοι προτείνουν ένα «μεταβατικό» διάστημα (για τους ασφαλισμένους πριν από το 1992) με την όποια κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό να φτάνει «μέχρι το 2045», ενώ στη συνέχεια «η ανάγκη για κρατική χρηματοδότηση τερματίζεται», όπως επισημαίνεται στη μελέτη.

Μάλιστα, όπως οι ίδιοι ομολογούν, τα εφιαλτικά αυτά σενάρια συνδέονται ευθέως με τα παζάρια κυβέρνησης - δανειστών για «ευκολίες πληρωμής» του χρέους που θα πληρώσει ο λαός, αφού αν προχωρήσουν «η κυβέρνηση της χώρας αποκτά σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας τόσο στη διαπραγμάτευση της επιμήκυνσης της διάρκειας του χρέους, όσο και στην ουσιαστική εξυπηρέτηση του επίσημου (σ.σ. κρατικού) χρέους»...

Ανοίγοντας τις εργασίες της ημερίδας, ο διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, Χ. Μεγάλου,επεσήμανε ότι «το θέμα της διαχείρισης των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων αποτελεί μια μεγάλη στρατηγική πρόκληση με δημοσιονομικό, οικονομικό, θεσμικό και βέβαια κοινωνικό περιεχόμενο».

Βέβαια, ειδική έμφαση δίνεται στο ζήτημα της ανάπτυξης «επαγγελματικών ταμείων». Αυτά, με τη σειρά τους, αποτελούν γέννημα - θρέμμα της αντιλαϊκής πολιτικής, της κατακρεούργησης των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών.

Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα της διαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους αποδεικνύεται βασικός μοχλός για την επιτάχυνση των αντιλαϊκών διεργασιών και μάλιστα σε ορίζοντα πολλών δεκαετιών, μέχρι το 2060, όπως άλλωστε προβλέπεται και από τη σχετική απόφαση - συμφωνία, στο Γιούρογκρουπ της 15ης του Ιούνη 2017, σχετικά με το κλείσιμο της 2ης «αξιολόγησης».

Πρόκειται για άλλη μια επιβεβαίωση ότι η «κανονικότητα» του κεφαλαίου θα απαιτεί διαδοχικά αντιλαϊκά μέτρα και παρεμβάσεις, είτε σε φάση στασιμότητας ή πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας και του ΑΕΠ είτε σε φάση ανάκαμψης.

Τα παραπάνω έρχονται να «δέσουν» με την πρόσφατη δέσμη προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,σχετικά με την προώθηση νέας κατηγορίας «συνταξιοδοτικών προϊόντων πανευρωπαϊκής εμβέλειας», προγραμμάτων ιδιωτικής ασφάλισης, τα οποία, όπως οι ίδιοι επισημαίνουν, θα παρέχουν στους Ευρωπαίους πολίτες «περισσότερες επιλογές όσον αφορά την αποταμίευσή τους με σκοπό το σχηματισμό ενός κεφαλαίου κατά τη συνταξιοδότησή τους».

Η εν λόγω «πραμάτεια» βγαίνει στις αγορές στο έδαφος των διαρκών περικοπών, αλλά και των αλλεπάλληλων αξιολογήσεων στα ασφαλιστικά συστήματα της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια (pan-European personal pension product) «εθελοντικής» ατομικής σύνταξης θα πωλούνται σε ολόκληρη την ΕΕ και θα προσφέρονται από ασφαλιστικές εταιρείες, τράπεζες, ταμεία επαγγελματικής συνταξιοδότησης, επιχειρήσεις επενδύσεων και διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων.

Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, «τα νέα προϊόντα θα ενισχύσουν επίσης, σε τελική ανάλυση, το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια Ενωση Κεφαλαιαγορών, βοηθώντας να διοχετεύονται οι αποταμιεύσεις σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην ΕΕ», δηλαδή για τη διοχέτευση φτηνής χρηματοδότησης προς τους επιχειρηματικούς ομίλους της ΕΕ.

Μπίζνες με γεωστρατηγικές «κολιγιές»

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομίας, Δ. Παπαδημητρίου, με φόντο την κυβερνητική αποστολή στις ΗΠΑ, επανέλαβε ότι η «χώρα μας παρουσιάζει μερικά χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στις αναδυόμενες οικονομίες, όπως η πολύ υψηλότερη πιθανότητα κερδοφορίας σε σύγκριση με τις ήδη αναπτυγμένες χώρες», ενώ «η Ελλάδα σε αυτήν την περιοχή γεωστρατηγικά δίνει τη δυνατότητα για πολλές επενδύσεις, γιατί υπάρχει πολιτική και νομισματική σταθερότητα».

Επιχειρώντας δε να αναδείξει τις «ικανότητες» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στην κατεύθυνση διεκπεραίωσης των υποθέσεων του κεφαλαίου, το πήγε και παραπέρα, τονίζοντας ότι «πολιτική σταθερότητα σημαίνει πάρα πολλά», καθώς, όπως είπε, «όλοι έχουν καταλάβει ότι δεν πρόκειται να γίνουν εκλογές πριν από τη λήξη της θητείας αυτής της κυβέρνησης»...

Αναφορικά με το αμερικανικό επενδυτικό ενδιαφέρον, εστίασε, μεταξύ άλλων, στα Ναυπηγεία Σύρου και στο Καζίνο του Ελληνικού, που «βρίσκονται στα επενδυτικά πρότζεκτ που συζητούνται». Οπως είπε, υπάρχει ενδιαφέρον για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης,«κυρίως λόγω της δυνατότητας μεταφόρτωσης υγροποιημένου φυσικού αερίου» καθώς και για το λιμάνι του Αστακού, σχετικά με την «ανάπτυξη ενός logistic center», ενώ «συζητήσεις γίνονται για την ανάπτυξη ξενοδοχειακών μονάδων τουρισμού υψηλού εισοδήματος σε Κρήτη και Πελοπόννησο» κ.ά.

Η «επιστροφή»... στο παρόν της βαρβαρότητας

Με το αφήγημα του «come - back», της «επιστροφής» της χώρας, πορεύεται από την περασμένη βδομάδα και την επίσκεψη στις ΗΠΑ η κυβέρνηση, σε μια προσπάθειά της να πείσει τα λαϊκά στρώματα ότι με λίγη ακόμα υπομονή και ανοχή στην αντιλαϊκή πολιτική, με «λίγα ακόμα», 95 για την ακρίβεια, «προαπαιτούμενα» μέτρα που σκοπεύει να περάσει στο πλαίσιο της τρίτης «αξιολόγησης», του χρόνου τέτοια εποχή θα «ανασαίνει λέφτερος» και εκτός μνημονίων. Αλλά για ποια επιστροφή μιλάνε; Και τι έχει τάχα να περιμένει ο λαός από αυτή;

«Επιστροφή» στην εργασιακή ζούγκλα...

Μήπως η επιστροφή σε ρυθμούς ανάκαμψης, στις «αγορές» και στον «κόσμο των επενδυτών», που για το κεφάλαιο σημαίνει ζεστό χρήμα και κεφάλαια για την αναθέρμανση της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας, σημαίνουν για το λαό «επιστροφή» των όσων έχασε μαζεμένα στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης για να ανασάνει το κεφάλαιο; Κάθε άλλο.

Ο ΣΕΒ δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο αποκαλυπτικός ως προς αυτό, ανοίγοντας τη βδομάδα που πέρασε το «διάλογο» για το «μέλλον της εργασίας μετά το μνημόνιο»: «Η επιστροφή στο καθεστώς εργασιακών ρυθμίσεων που ίσχυε πριν την κρίση είναι μια ανιστόρητη ουτοπία, που δεν έχει καμία σχέση με την οικονομική πραγματικότητα της χώρας μας».

Δεν πάει άλλωστε ούτε μήνας απ' όταν η Eurobank διαπίστωνε σε μελέτη της (και ο υπουργός Οικονομίας επαναλάμβανε στους «επενδυτές») ότι βασικό «ανταγωνιστικό πλεονέκτημα» για την προσέλκυση επενδυτών είναι το «ανταγωνιστικό κόστος εργασίας», αφού οι συνεχείς μειώσεις, το σμπαράλιασμα μισθών και Συλλογικών Συμβάσεων, συνολικά το τσάκισμα της τιμής της εργατικής δύναμης οδήγησαν τις «ονομαστικές αποδοχές περίπου στο μισό του μέσου όρου της ΕΕ».

Οσο περισσότερο πλησιάζουμε στην «επόμενη μέρα», τόσο περισσότερες θα είναι οι επιβεβαιώσεις ότι η ένταση της εκμετάλλευσης αποτελεί όρο της ανάκαμψης για λογαριασμό του κεφαλαίου. Οσα ιδεολογήματα κι αν εφεύρει η κυβέρνηση περί «δίκαιης ανάπτυξης» σε ένα άδικο εκμεταλλευτικό σύστημα, προκειμένου να στρατεύσει το λαό στους στόχους του κεφαλαίου, η συντήρηση και επέκταση του αντεργατικού οπλοστασίου που έχουν στα χέρια τους οι καπιταλιστές, είναι το βασικό «κρατούμενο» για το νέο γύρο καπιταλιστικής συσσώρευσης.

Η ευελιξία που σπάει κόκαλα, οι συμβάσεις της μιας μέρας και τα δουλεμπορικά, οι «απελευθερωμένες» απολύσεις, η εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς ως η «άλλη όψη» της γενικευμένης ανεργίας, η απληρωσιά και τα δεκάδες εργατικά «ατυχήματα» (μόνο 25 νεκροί εργάτες το τελευταίο τρίμηνο σύμφωνα με την καταγραφή του «Ριζοσπάστη»), το τσάκισμα συνδικαλιστικών δικαιωμάτων όπως αυτό της απεργίας, που κατακτήθηκαν με αίμα και παζαρεύει η κυβέρνηση στην τρίτη «αξιολόγηση»: Να ποιο είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει η εργατική τάξη, για να επιστρέψει το κεφάλαιο σε υψηλούς ρυθμούς κερδοφορίας.

...στο ξεζούμισμα...

Δεν είναι το μόνο. Το ξεζούμισμα των λαϊκών στρωμάτων και το τσεκούρι στις συντάξεις, η φοροληστεία και η «διεύρυνση» της φορολογικής βάσης με «εισοδηματίες» των 400 ευρώ, οι «αυτόματοι κόφτες» στις δαπάνες για Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, συνολικά η «δημοσιονομική πειθαρχία», που διασφαλίζεται άλλωστε από τα ευρωπαϊκά εξάμηνα και τα άλλα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, πλάι στις πρόσφατες δεσμεύσεις της κυβέρνησης ότι ο λαός θα πληρώσει μέχρι δεκάρας όσα χρωστάει το κεφάλαιο, αποτελούν την «εγγύηση» ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μπορεί να υλοποιήσει και τις υπόλοιπες δεσμεύσεις της στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Δεσμεύσεις που δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν τα κυβερνητικά στελέχη στις «αναπτυξιακές» φιέστες που στήνουν ανά την Ελλάδα και αφορούν τις ακόμα μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές των επιχειρηματικών ομίλων και τις εισφοροαπαλλαγές της εργοδοσίας, τα χρηματοδοτικά «εργαλεία» και «πακέτα», τις κρατικές «πλάτες» για τη μείωση του κόστους, όπως π.χ. της Ενέργειας για τους βιομήχανους, το «ζεστό» δηλαδή χρήμα που με διάφορους τρόπους θα κατευθυνθεί στις τσέπες των καπιταλιστών.

Οπως «μοχλός» για την επιστροφή κεφαλαίων της τάξης των 100 δισ., που λένε τα αστικά επιτελεία ότι χρειάζονται να πέσουν στην εγχώρια καπιταλιστική οικονομία, ώστε αυτή να «συνέλθει», αποτελούν και το «μεγάλο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων» αλλά και η λεγόμενη «απελευθέρωση» της αγοράς σε μια σειρά κρίσιμους κλάδους.

Ο λαός έχει πείρα για να κρίνει τι σημαίνουν όλα αυτά για τη δική του ζωή και πόση σχέση έχουν με τις δικές του σύγχρονες ανάγκες. Η «απελευθέρωση» σε μια σειρά κλάδους, η επιτάχυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης, αποδείχτηκε ξανά και ξανά «απελευθέρωση» του κεφαλαίου από τα όποια δικαιώματα των εργαζομένων, «απελευθέρωση» και από τη μάζα των χιλιάδων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων στους κλάδους αυτούς, προκειμένου να βρουν πρόσφορο έδαφος τα μονοπώλια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Αποδείχτηκε ότι το κίνητρο του καπιταλιστικού κέρδους όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, αλλά εξ ορισμού τις αντιστρατεύεται: Η άλλη όψη της «απελευθέρωσης» και των ιδιωτικοποιήσεων σε κλάδους όπως η Ενέργεια και οι Μεταφορές (π.χ. βλέπε πώληση λιγνιτικών και άλλων μονάδων της ΔΕΗ, λιμανιών και αεροδρομίων) είναι η ενεργειακή φτώχεια για το λαό, οι πανάκριβες μεταφορές, οι μεγάλοι κίνδυνοι για την υγεία και το περιβάλλον.

...στην εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

Πολύ περισσότερο, οι στόχοι της αστικής τάξης για την προσέλκυση κεφαλαίων στους κλάδους αυτούς, με «χαρτί» τη γεωγραφική θέση και τη συμμετοχή στην ΕΕ, αντικειμενικά κάνουν τη χώρα «κόμβο» των αντιθέσεων ιμπεριαλιστικών κέντρων και ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, «κόμβο» των αντιτιθέμενων επιχειρηματικών σχεδίων μονοπωλίων και ενεργειακών «κολοσσών».

Οποιος διαβάσει πίσω από τις προπαγανδιστικές γραμμές των αστικών επιτελείων περί τάχα «αμοιβαία επωφελών» επιχειρηματικών συμφωνιών, μπορεί να διακρίνει το νόημα παρεμβάσεων όπως π.χ. του Αμερικανού πρέσβη για το Νεώριο της Σύρου, ότι τα ναυπηγεία «δεν μπορούν να πάνε σε μη ΝΑΤΟική χώρα», ότι στην Ενέργεια χρειάζεται «περισσότερος ανταγωνισμός» απέναντι στο φυσικό αέριο που προμηθεύεται η ΕΕ από τη Ρωσία.

Μπορεί να δει «τα κορμιά που πέφτουν» πίσω από τις «προσεκτικές διατυπώσεις» Ρώσων και Κινέζων αξιωματούχων, όπως αυτές στο πρόσφατο συνέδριο του «Economist» για τη σημασία των υποδομών της Ελλάδας στους σχεδιασμούς τους και τις προοπτικές για την ανάπτυξη των διεθνών εφοδιαστικών αλυσίδων, που κολλάνε όμως στους «φραγμούς» και περιορισμούς που βάζει η ΕΕ.

Να και γιατί η λεγόμενη «επιστροφή» της χώρας πηγαίνει χέρι - χέρι με την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, όπως αυτή «σφραγίστηκε» από το ταξίδι του πρωθυπουργού και του μισού Υπουργικού Συμβουλίου στις ΗΠΑ την περασμένη βδομάδα. Να και γιατί ο «πυλώνας σταθερότητας» και η «ασφάλεια» που χρειάζονται τα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων για να «τρέξουν», σημαίνουν τη μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη ΝΑΤΟική βάση, ορμητήριο πολέμων και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων κατά των λαών της περιοχής, σημαίνουν εξοπλισμούς και δαπάνες δισεκατομμυρίων για την «αναβαθμισμένη παρουσία» στους σχεδιασμούς και τις αποστολές του ΝΑΤΟ την ώρα που ο λαός στενάζει.

Οπως επίσης σημαίνει ενεργότερη εμπλοκή σε όλα τα επίπεδα στους επικίνδυνους σχεδιασμούς, με την κυβέρνηση να σπεύδει, άμα τη επιστροφή της από τις ΗΠΑ, με νέα «ορμή» να κλείσει μια σειρά από «ανοιχτά» ζητήματα, όπως δείχνει και η επίσκεψη Κοτζιά στην Τουρκία, να διεκδικεί ρόλους «διαμεσολαβητή» στα Βαλκάνια όπου οι ανταγωνισμοί οξύνονται και έχουν ήδη ανάψει το φιτίλι επικίνδυνων εξελίξεων, να στήνει σχήματα «εμπέδωσης» της ιμπεριαλιστικής σταθερότητας.

Προετοιμασία για σκληρή αναμέτρηση

Να τι σηματοδοτεί για το λαό το «come back», η επιστροφή της καπιταλιστικής οικονομίας σε ρυθμούς ανάκαμψης, η «επιστροφή» της χώρας σε αναβαθμισμένους ρόλους στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Γιατί το ζήτημα δεν είναι βέβαια το αν μια καπιταλιστική οικονομία, μετά από 8 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης και ύφεσης, μπορεί να επιστρέψει σε μια αναιμική και επίφοβη σύμφωνα με τους ίδιους ανάκαμψη.

Το ζήτημα για το λαό είναι ότι όπως και την κρίση έτσι και την ανάκαμψη των καπιταλιστών θα την πληρώσει ο ίδιος. Γιατί, όντως, αποτελεί «ανιστόρητη ουτοπία» η αντίληψη ότι το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα και οι κυβερνήσεις που το υπηρετούν θα επιστρέψουν «οικειοθελώς» όσα έχασαν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα τα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης. Αποτελεί ουτοπία η μάταιη προσμονή ότι το εκμεταλλευτικό σύστημα μπορεί να δώσει κάτι περισσότερο στην εργατική τάξη πέρα από νέα βάσανα, φτώχεια, εκμετάλλευση και πολέμους.

Τα αντιλαϊκά παζάρια και σχέδια, όπως και η προσπάθεια των αστικών επιτελείων και της κυβέρνησης να στρατεύσουν το λαό στους στόχους των καπιταλιστών, πρέπει και θα πάρουν απάντηση με τη μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ στις 9 Νοέμβρη.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Μαζικό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ ενάντια στον νέο γύρο της αντιλαϊκής επίθεσης (VIDEO)

Μαζικό και μαχητικό συλλαλητήριο ενάντια στο νέο γύρο σφαγής των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων που ετοιμάζουν κυβέρνηση, βιομήχανοι, ΕΕ και ΔΝΤ, ενάντια στη θηλιά των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων αλλά και τα σχέδια της κυβέρνησης να χτυπήσει το δικαίωμα στην απεργία, πραγματοποιήθηκε σήμερα στη Θεσσαλονίκη, μετά από κάλεσμα της Γραμματείας Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ.

Μέσα από το συλλαλητήριο των ταξικών συνδικάτων, ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία της πόλης έδωσαν αγωνιστική απάντηση στο παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που στόχο έχει τον εγκλωβισμό των εργαζομένων στους στόχους του κεφαλαίου. Διαδήλωσαν την απόφασή τους να δυναμώσουν τον αγώνα για κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, για την κάλυψη των απωλειών σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές, για δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Στη συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου, μίλησε ο Κώστας Κατσιμένης, πρόεδρος του Σωματείου Βιομηχανικού Επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας (για την ομιλία, βλ. αναλυτικότερα παρακάτω).

Από το βήμα της συγκέντρωσης ανακοίνωσε την επόμενη αγωνιστική δράση του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη: Με αιχμή την προστασία των λαϊκών οικογενειών από τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς, διοργανώνει παράσταση διαμαρτυρίας στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης, την Τετάρτη 25/10, στις 3.30 μ.μ.

Ακολούθησε μαχητική πορεία στους δρόμους της πόλης. Με συνθήματα όπως «Των εργατών δικαίωμα είναι η απεργία, με αγώνες κατακτήθηκε, με αίμα και θυσία», «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», «Μέτρα και αντίμετρα, δουλειά τις Κυριακές, δούλοι δεν θα γίνουμε στις πολυεθνικές», σάλπισαν αγωνιστικό ξεσηκωμό και κάλεσαν σε οργάνωση παντού για να 'ρθουν τα πάνω κάτω.

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζόμενων της «Καρυπίδης»

Η πορεία ολοκληρώθηκε έξω από το πρώην κατάστημα της επιχείρησης «ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ» στην οδό Βενιζέλου, που από την επόμενη Δευτέρα θα ξεκινήσει να λειτουργεί ως κατάστημα της «ΜΑRΚΕΤ ΙΝ». Αλλο ένα κατάστημα που στο πλαίσιο της διαδικασίας διαδοχής επανέρχεται σε λειτουργία, χωρίς όμως τους εργαζόμενους της «ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ»...

Εκεί μπροστά στο κατάστημα, η Νόπη Μουστακίδου, πρόεδρος του Πανελλαδικού Σωματείου των εργαζομένων στην «ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ» (πρώην Αρβανιτίδης), σημείωσε: «Επί δύο χρόνια, οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι από την επιχείρηση "ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ" και η διάδοχος εταιρεία, η "ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ" αρνείται να πάρει στην εργασία τους παλιούς εργαζόμενους γιατί θέλει εργαζόμενους νέους, φθηνούς, χωρίς δικαιώματα. Δύο χρόνια παλεύουμε και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τις θέσεις εργασίας μας και την καταβολή των δεδουλευμένων μας. Σύμμαχοι των εργοδοτών, το υπουργείο Εργασίας και η κυβέρνηση που μας δείχνει το δρόμο της απόλυσης για να έχουμε λέει έστω ένα ελάχιστο εισόδημα. Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για καταβολή των δεδουλευμένων, για να επιστρέψουμε στις θέσεις εργασίας μας με όλα μας τα δικαιώματα».

Εκ μέρους του ΠΑΜΕ ο Κυριάκος Τσιαούσης, πρόεδρος του ΣΕΤΕΠΕ έκφρασε την αλληλεγγύη του ταξικού κινήματος. «Οι εργαζόμενοι της "ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ", δεν είναι μόνοι τους. Είμαστε στο πλάι τους, στηρίζουμε τον δίκαιο αγώνα τους, τα δίκαια αιτήματά τους, για σταθερή εργασία μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις που να κατοχυρώνουν όλα τα δικαιώματά τους, με ανάκτηση όλων των απωλειών που έχουν υποστεί. Αυτά είναι τα αιτήματα που βάζει στο προσκήνιο το ταξικό εργατικό κίνημα».

Η ομιλία στην συγκέντρωση

Νωρίτερα, στην ομιλία του στην συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου, ο Κ. Κατσιμένης, μεταξύ άλλων, τόνισε:

«Τη "δίκαιη ανάπτυξη" οι εργαζόμενοι την έχουν ζήσει στο πετσί τους. Με μείωση των νέων συντάξεων έως και 35%, διατήρηση των κατώτερων μισθών στα 586 και 511 ευρώ μεικτά, διεύρυνση της "ευελιξίας" στην αγορά εργασίας. Με τους ανελέητους φόρους και τα χαράτσια, πλειστηριασμούς και κατασχέσεις για χρέη στο Δημόσιο, με ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση του συστήματος Υγείας, πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, δημοσιονομικές περικοπές χωρίς τέλος.

Την "ανάπτυξη" γνώρισαν οι εκατοντάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι στον "Καρυπίδη", οι συνάδελφοι στο Εμπόριο που πλέον δεν έχουν δικαίωμα για ξεκούραση ούτε τις Κυριακές, στον Τουρισμό που δεν τους επιτρέπεται ούτε μια μέρα άδεια. Οι εργαζόμενοι στην ΕΛΒΟ και τη Βιομηχανία Ζάχαρης που οδεύουν προς την ανεργία, στο Δημόσιο που "απολαμβάνουν" συνεχείς μειώσεις μισθών, "αξιολόγηση", κινητικότητα και περιστολή δικαιωμάτων.

Η "δίκαιη ανάπτυξη για όλους" πέρασε από τα εργοδοτικά κάτεργα με δεκάδες νεκρούς συναδέλφους.

(...) Όμως δεν σταματάνε εδώ. ΣΕΒ, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, ΕΕ απαιτούν όλο και νέες θυσίες από την εργατική τάξη, ως τον απώτερο στόχο να έχουν στα χέρια όλους τους όρους εργασίας που να τους επιτρέπουν να παίρνουν στη δουλειά όσους θέλουν, όποτε θέλουν, να τους πληρώνουν όσο θέλουν και αν θέλουν, να τους απολύουν όποτε θέλουν και χωρίς κόστος.

(...) Ταυτόχρονα με την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, το βάθεμα της εκμετάλλευσης κατ' απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων, προχωράνε στο χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος και των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Η αντεργατική επίθεση δεν είναι μόνο οικονομική, ποτέ δεν ήταν μόνο τέτοια, αλλά και ιδεολογικοπολιτική για να κρύψουν ότι για λογαριασμό τους, για την κερδοφορία τους παίρνονται και θα είναι διαρκείας τα μέτρα, και πάνε χέρι χέρι με το χτύπημα της οργάνωσης των εργαζομένων.

(...) Η ανάπτυξη για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων προϋποθέτει την επέκταση της εργασιακής ζούγκλας και τη θωράκισή της απέναντι στην πάλη και τη διεκδίκηση των εργαζομένων για δουλειά με δικαιώματα, μόνιμη και σταθερή, Συλλογικές Συμβάσεις, κοινωνική ασφάλιση. Η δέσμευση της κυβέρνησης ότι θα νομοθετήσει την αύξηση της απαρτίας για την προκήρυξη απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων δείχνει ξεκάθαρα το σχεδιασμό τους για παρεμπόδιση της δράσης και της λειτουργίας των σωματείων.

(...) Τους το λέμε καθαρά. Το απεργιακό δικαίωμα των εργαζομένων κατακτήθηκε με ποταμούς αίματος. Δεν κάνουμε βήμα πίσω από την υπεράσπιση και διεκδίκηση των συμφερόντων των εργαζομένων κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες».

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΛΟΥ Ο λαός δεν δίνει συχωροχάρτι στις ΗΠΑ (VIDEO)

«Έχει τα χαρακτηριστικά της ξεφτίλας, της ντροπής, της προσβολής ενός λαού, της προσβολής των αγώνων ενός λαού», τόνισε η Αλεξάνδρα Μπαλού, στέλεχος του ΚΚΕ, αναφερόμενη στην επίσκεψη του πρωθυπουργού και τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση με τον Τραμπ.

«Μπορεί ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του να προσπαθεί να ξεπλύνει την πολιτική της Αμερικής, όμως αυτό το συχωροχάρτι δεν το δίνει ο λαός, γιατί η μνήμη δεν σβήνεται, ούτε η ιστορία ξεχνιέται», σημείωσε, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό «Κontra», το βράδυ της Πέμπτης 19 Οκτώβρη.

Η Αλεξάνδρα Μπαλού προειδοποίησε για τους κινδύνους που δημιουργούνται από τα όσα συμφωνήθηκαν στις ΗΠΑ, καθώς σημαίνουν μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην περιοχή. Πρόσθεσε ότι η «σταθερότητα» για την οποία μιλάει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι να γίνει η χώρα ορμητήριο για τις επιθέσεις τους.

«Ο λαός πρέπει να επαγρυπνεί», είπε, επισημαίνοντας πως χρειάζεται «να αντιδράσει σε αυτές τις συμφωνίες, μαζικά και μαχητικά».

Με αφορμή τη συζήτηση για το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, σημείωσε πως τα πλεονάσματα είναι «ματωμένα» γιατί έχουν βγει από την πλάτη του λαού.

Οι καβγάδες των συνενόχων Νέο γύρο στον αποπροσανατολιστικό καβγά

Νέο γύρο στον αποπροσανατολιστικό καβγά τους έστησαν προχτές στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα, με αφορμή τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης του ΠΑΣΟΚ για το Ασφαλιστικό. Με τα ίδια προκλητικά «επιχειρήματα», με τα ίδια ψευτοδιλήμματα, προσπαθούν να βάλουν το λαό να συγκρίνει ποια κυβέρνηση τον έχει πετσοκόψει περισσότερο, η σημερινή ή οι προηγούμενες, προκειμένου να «κουκουλώνεται» το γεγονός ότι όλες οι αστικές κυβερνήσεις υλοποιούν την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου, όλες μαζί κλιμακώνουν την επίθεση διαρκείας σε βάρος των εργαζομένων και του λαού για να αυγατίζουν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Μετά τις «ευέλικτες» εργασιακές σχέσεις και την κατρακύλα των μισθών, σειρά σε αυτήν την κάλπικη αντιπαράθεση πήρε προχτές το Ασφαλιστικό: Ποιος έκοψε περισσότερο τις συντάξεις, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ή οι προηγούμενες; Ποιος καθυστερεί περισσότερο την απονομή συντάξεων, οι νυν ή οι προηγούμενοι; Ποιος επιτίθεται περισσότερο στους ασφαλισμένους;

Η κοροϊδία τους δεν έχει τέλος... Ας αφήσουν τα σάπια! Και οι δύο πετσόκοψαν τις συντάξεις, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πήρε τη σκυτάλη και συνέχισε την βρώμικη δουλειά ακριβώς από εκεί που την άφησαν οι προηγούμενοι. Είναι συνένοχοι στο ίδιο έγκλημα!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κατηγορεί για το «θεαθήναι» τις προηγούμενες κυβερνήσεις, όταν όχι μόνο άφησε ανέγγιχτο όλο το αντιασφαλιστικό οικοδόμημα των προηγούμενων χρόνων, αλλά το καλοκαίρι του 2015 ψήφισε το τρίτο μνημόνιο με το οποίο κλιμακώθηκε η επίθεση σε βάρος των συνταξιούχων και όλων των ασφαλισμένων, «απογείωσε» την αντιασφαλιστική επίθεση με το νόμο Κατρούγκαλου, και με το πολυνομοσχέδιο που ψήφισε φέτος την άνοιξη φέρνει νέες μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις!

Και ενώ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι ψήφισαν από κοινού με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ το 3ο μνημόνιο που περιλάμβανε τις νέες ανατροπές, σήμερα τους εγκαλούν για το «χάος» στο Ασφαλιστικό και την «ταλαιπωρία» των ασφαλισμένων. Οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι γνωρίζουν βέβαια «από την καλή και την ανάποδη» και τα δικά τους έργα... Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλάει για το νόμο - λαιμητόμο του ΣΥΡΙΖΑ και του χρεώνει ότι έγινε «χωρίς προετοιμασία και μελέτη»! Αποκρύπτει ότι ο νόμος Κατρούγκαλου αντέγραψε όλη τη φιλοσοφία και τη δομή του νόμου 3863/2010 του ΠΑΣΟΚ, που οδηγούσε στα ίδια βάναυσα αποτελέσματα.

Κομπορρημονεί την ίδια ώρα η υπουργός Εργασίας για το νόμο Κατρούγκαλου, πανηγυρίζει προκλητικά για το ότι φέτος ο ΕΦΚΑ αντί για έλλειμμα θα έχει και πλεόνασμα...

Πράγματι, μετά από 11 περικοπές στις συντάξεις από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, μετά από αύξηση των εισφορών από τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά από τις δικές του νέες αιματηρές μειώσεις από το 2015, με τις οποίες μέχρι το 2021 θα αφαιρέσει από τους συνταξιούχους και τους ασφαλισμένους πάνω από 16 δισ. ευρώ, ο ΕΦΚΑ θα έχει πλεόνασμα. Μόνο που θα είναι πλεόνασμα από το αίμα των συνταξιούχων και των ασφαλισμένων! Είναι πλεόνασμα φτώχειας, αγωνίας και ανασφάλειας για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους.

Οι κοινοβουλευτικές κορόνες των δύο πλευρών, ο χαρτοπόλεμος που εκτοξεύουν από τα έδρανα της Βουλής, δεν μπορούν να αποκρύψουν την πλήρη σύμπλευσή τους στη στρατηγική του κεφαλαίου, που επιτάσσει την κλιμάκωση της αντιασφαλιστικής επίθεσης.

Το «ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον» που έταξαν ξανά στο μεγάλο κεφάλαιο οι αρχηγοί του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, κατά την παρουσία τους στην ΔΕΘ, προϋποθέτει την απαλλαγή των μονοπωλίων και του κράτους τους από το «κόστος» της Κοινωνικής Ασφάλισης, προϋποθέτει την ένταση της επίθεσης στους εργαζόμενους και το λαό.

Οσο περισσότερο «βγάζει μάτι» η αντιλαϊκή στρατηγική σύμπλευση των αστικών κομμάτων, τόσο θα δυναμώνουν και οι αποπροσανατολιστικοί καβγάδες... Εχει μπόλικη πείρα όμως ο λαός, μπορεί και πρέπει να την χρησιμοποιήσει!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Το «μείγμα» της εκμετάλλευσης...

Η αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ με αφορμή τα όσα ειπώθηκαν από τον Κυρ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και από τον πρωθυπουργό στο υπουργικό συμβούλιο, για την αναλογία των περικοπών και των φόρων στο «μείγμα» της δημοσιονομικής πολιτικής, δύο πράγματα φανερώνει:

Πρώτον, τη στρατηγική τους σύμπλευση σε ό,τι αφορά τα ζητούμενα του κεφαλαίου, όπως είναι η «δημοσιονομική σταθερότητα» και τα κίνητρα στους επενδυτές, για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Δεύτερον, την «αγωνιώδη» προσπάθεια να διαφοροποιηθούν έστω και στα επιμέρους, για να παίζεται «αξιοπρεπώς» το παιχνίδι εγκλωβισμού του λαού στη λογική της κυβερνητικής εναλλαγής.

Ετσι, η κυβέρνηση από τη μια παίρνει την «μπουκιά απ' το στόμα» της ΝΔ και των άλλων αστικών κομμάτων, οδηγώντας τους σε αντιπολιτευτική «αμηχανία» και μια απλή πλειοδοσία για το ποιος είναι ικανός να εφαρμόσει πιο αποτελεσματικά την αντιλαϊκή πολιτική για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, κι απ' την άλλη επιτίθεται στη ΝΔ, με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα που έστρεφαν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ τα άλλα αστικά κόμματα, τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του.

Για παράδειγμα, ο «φιλοκυβερνητικός» Τύπος κατηγορεί τη ΝΔ ότι έχει «συνταγή δημοσιονομικού εκτροχιασμού», ότι οι οικονομικές εξαγγελίες του προέδρου της ΝΔ είναι «έωλες», αφού οδηγούν σε απώλεια εσόδων για το αστικό κράτος και παραβίαση των «συμφωνηθέντων» με τους δανειστές.

Οτι, δηλαδή, οι εξαγγελίες της ΝΔ - που βρίθουν από κίνητρα στο κεφάλαιο και στους «επενδυτές», έχοντας στην προμετωπίδα τους τη μείωση της φορολογίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους - βάζουν σε κίνδυνο τους αντιλαϊκούς στόχους και τη «δημοσιονομική σταθερότητα», την επιχείρηση ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας και την προσπάθεια του αστικού κράτους να τη στηρίξει, εξασφαλίζοντας «δημοσιονομικό χώρο» από το ξεζούμισμα του λαού.

Οχι τυχαία, εξάλλου, από την αντιπαράθεση αυτή, που γίνεται από τη σκοπιά του κεφαλαίου, «εκτός κάδρου» μένουν η ισοπέδωση των Συλλογικών Συμβάσεων και των εργασιακών δικαιωμάτων, η γενίκευση της μερικής απασχόλησης και της δουλειάς - λάστιχο, η ένταση της εκμετάλλευσης, το τσάκισμα φτωχών αγροτών και αυτοαπασχολούμενων. Δηλαδή, όλα όσα συνθέτουν τη «ραχοκοκαλιά» της ανάπτυξης του κεφαλαίου και από κοινού στηρίζουν τα αστικά κόμματα.

Στο φόντο μιας τέτοιας κριτικής (πολύ περισσότερο των αντιλαϊκών πεπραγμένων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ), αποκαλύπτεται ακόμη περισσότερο το μέγεθος της υποκρισίας του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλάει για «ταξική» πολιτική υπέρ του λαού και προσπάθεια άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, σε αντιπαράθεση υποτίθεται με τη ΝΔ, που στην προσπάθειά της να διαφοροποιηθεί από την κυβέρνηση και να δώσει διαπιστευτήρια στο κεφάλαιο, φτάνει να αναπαράγει τις πλέον αντιδραστικές θεωρίες, τύπου Μένγκελε, για τις κοινωνικές ανισότητες που βρίσκονται «στην ανθρώπινη φύση».

Η υποκρισία και η απάτη, τα καλέσματα για ένα «δικαιότερο» άδικο σύστημα και μια ταξική κοινωνία... χωρίς ανισότητες, για μια καπιταλιστική ανάπτυξη στην οποία θα κερδίζουν μαζί εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι, πλάι στον κυνισμό των εκπροσώπων του συστήματος, αποτελούν απαραίτητα συνοδευτικά της αντιλαϊκής πολιτικής, των ατελείωτων αντεργατικών νόμων, της πολιτικής που στηρίζει το κεφάλαιο και την εξουσία του, συνολικά το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που υπηρετούν και οι δύο και που όσο υπάρχει θα γεννάει τις κοινωνικές ανισότητες, την ταξική εκμετάλλευση και τη φτώχεια, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις.

Ολα, δηλαδή, όσα πρέπει να βάλουν στο στόχαστρο η λαϊκή πάλη και η συμμαχία της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα, για να απαλλαγούν από τους καπιταλιστές - κηφήνες και τις συμμαχίες τους, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες τους.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News