Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV

Την ενίσχυση των μέτρων καταστολής για την ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών απ' την Αφρική, αλλά και την αξιοποίησή τους προκειμένου η ΕΕ να «πατήσει πόδι» στην περιοχή, όπου διακυβεύονται κρίσιμα συμφέροντα των μονοπωλίων της, επιβεβαίωσε η άτυπη Σύνοδος Κορυφής χτες στη Μάλτα.
Στην κοινή Δήλωση του πρώτου μέρους των εργασιών που αφορούσε στο συγκεκριμένο θέμα - οι απογευματινές εργασίες αφορούσαν το «κυρίως μενού» της «νέας γεωπολιτικής κατάστασης» που διαμορφώνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και τον αντίκτυπό τους στη συνοχή της ΕΕ - σημειώνεται η ανάγκη διασφάλισης αποτελεσματικού ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, με λήψη πρόσθετων μέτρων, αυτή τη φορά επικεντρωμένα στην Κεντρική Μεσόγειο και τη Λιβύη.
Η Δήλωση θέτει ως προτεραιότητα μια σειρά δράσεων που προϋποθέτουν την ενεργή παρουσία των μηχανισμών καταστολής της ΕΕ στη Βόρεια Αφρική, όπως την εκπαίδευση, εξοπλισμό και υποστήριξη της Λιβυκής Ακτοφυλακής, την ανάπτυξη συμπληρωματικών προγραμμάτων εκπαίδευσης από την ΕΕ, με αφετηρία όσα ήδη ξεδιπλώνονται στο πλαίσιο της επιχείρησης SOPHIA, την αυξημένη παρουσία και ενίσχυση της επιχειρησιακής δράσης μηχανισμών όπως η Europol, η Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, με αποστολές και επιχειρήσεις ΚΠΑΑ, την ενίσχυση των μέτρων εγκλωβισμού μεταναστών σε τοπικές κοινότητες της περιοχής και των προγραμμάτων «οικειοθελούς επιστροφής», την παρακολούθηση των εναλλακτικών διαδρομών και της πιθανής εκτροπής των δραστηριοτήτων των διακινητών. Οι στόχοι αυτοί μάλιστα θα υποστηριχτούν από τους απαραίτητους πόρους, από την επίσημη «αναπτυξιακή βοήθεια» της ΕΕ προς την Αφρική, που ανέρχεται σε 31 δισεκατομμύρια ευρώ για την τρέχουσα χρηματοδοτική περίοδο και άλλους πόρους.
Με το βλέμμα στη Ρωσία
Τα όσα αποφασίστηκαν είναι αποκαλυπτικά για το πώς η ΕΕ επιχειρεί να αξιοποιήσει το ζήτημα του Προσφυγικού, που οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις έχουν προκαλέσει, για να πατήσει ακόμα πιο γερά «πόδι» στη Λιβύη αλλά και συνολικά στη Β. Αφρική, όπου τα συμφέροντα των ευρωενωσιακών μονοπωλίων συγκρούονται με αυτά άλλων καπιταλιστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών κέντρων.
Χαρακτηριστικά ως προς αυτό είναι και τα όσα δήλωσε διπλωματική πηγή στο Sputnik, που σημείωνε χτες ότι «οι ηγέτες της ΕΕ αναμένεται να συζητήσουν την επέκταση των συμφερόντων της Μόσχας στη Λιβύη (...) στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης στην ΕΕ», επεσήμανε η πηγή.
Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι ο διοικητής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ, που δεν αναγνωρίζει τη λεγόμενη κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» με έδρα την Τρίπολη, διορίζοντας στρατιωτικούς κυβερνήτες και επεκτείνοντας τον έλεγχό του στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στα ανατολικά της Λιβύης, είχε πρόσφατα επαφές με Ρώσους αξιωματούχους, ενώ τον περασμένο Νοέμβρη συναντήθηκε με τους υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας, καθώς και με τον επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας.
«Απαισιόδοξος» ο Αλ. Τσίπρας
Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, προσπαθούσε να αξιοποιήσει τις ενδοαστικές αντιθέσεις που εκδηλώνονται στο εσωτερικό της ΕΕ για να προωθήσει τους στόχους της αστικής τάξης, ξανασερβίροντας στο λαό το παραμύθι της «καλής» και της «κακής» ΕΕ, ανάλογα με το μείγμα διαχείρισης που επιλέγεται κάθε φορά. Εχοντας προηγηθεί οι συναντήσεις του με Μέρκελ και Γιούνκερ, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι αν η ΕΕ «συνεχίσει στην ίδια πορεία, είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσει πολλαπλά προβλήματα», καθώς «δεν μπορεί να παράγει περισσότερες εσωτερικές κρίσεις απ' όσες μπορεί να καταναλώσει, να συνεχίσει να πορεύεται με προγράμματα λιτότητας που εξοντώνουν τους λαούς και τους θέτουν σε πλήρη συναισθηματική αντίθεση με τις ηγεσίες τους και με την Ευρώπη ως έννοια και ως όραμα».
Σε αυτό το πλαίσιο, υπέδειξε τη Σύνοδο της Ρώμης σαν μια ευκαιρία «επαναπροσδιορισμού» της ΕΕ, συγκαλύπτοντας ότι η ταξική της φύση δεν αλλάζει, και ζήτησε αλλαγή πορείας, δηλαδή αλλαγή στο μείγμα διαχείρισης προκειμένου να στηριχτεί πιο αποφασιστικά η ανάκαμψη του κεφαλαίου στην Ελλάδα και άλλα κράτη της ΕΕ. Διαφορετικά, πρόσθεσε, «αν η ΕΕ δεν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα των στιγμών και δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής ατζέντας και πορείας, μπορεί να βρεθεί μπροστά σε πολύ κρίσιμα διλήμματα το επόμενο διάστημα». Ωστόσο, όπως είπε, «δεν είμαι αισιόδοξος ότι αυτό μπορεί να συμβεί άμεσα».

Ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στα ελληνοτουρκικά, λέγοντας ότι παρατηρείται τελευταία αυξημένη προκλητικότητα και στρατιωτική δραστηριότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο και ότι πρόκειται για «δρόμο που δεν οδηγεί πουθενά», μίλησε για Ελλάδα «αποφασισμένη» να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα «στο πλαίσιο του διεθνούς και ευρωπαϊκού Δικαίου». Απεφάνθη δε ότι «γκρίζες ζώνες δεν υπάρχουν στο Αιγαίο», την ίδια ώρα που το «γκριζάρισμα» προχωράει κανονικά εντός του ΝΑΤΟικού πλαισίου, ενώ επανέλαβε τα γνωστά ψέματα ότι οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις διασφαλίζουν τάχα τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, επαναλαμβάνοντας ότι «τα ελληνικά σύνορα είναι ευρωπαϊκά».

Ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Τ. Πετρόπουλος, μιλώντας χτες στη Βουλή ισχυρίστηκε πως με την ανάρτηση των ειδοποιητηρίων για τις εισφορές των αγροτών στο νέο ΕΦΚΑ, «μπαίνει ένα τέλος στην παραπληροφόρηση», καθώς σύμφωνα με αυτά προκύπτει μείωση των ασφαλιστικών τους εισφορών στον ΟΓΑ και μάλιστα αυτό συμβαίνει στο 90% των αγροτών.
Η παρέμβαση αυτή, βέβαια, δεν είναι άσχετη με το γεγονός ότι δυναμώνει η δυσαρέσκεια και τα μπλόκα της αγωνιζόμενης αγροτιάς, η οποία μεταξύ άλλων παλεύει για τα ασφαλιστικά της δικαιώματα.
Ο υπουργός υποστηρίζει ότι το 90% των αγροτών θα καταβάλλουν μηνιαία εισφορά 87 ευρώ, ποσό μικρότερο σε σύγκριση με τις εισφορές που πλήρωσαν το 2016 (π.χ. 100 ευρώ και 113 ευρώ στη β' και γ' κλάση αντίστοιχα). Αν όμως κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι οι αλχημείες και η παραπληροφόρηση παραμένουν μόνιμο στοιχείο στην κυβερνητική προπαγάνδα.
***
Ο υφυπουργός πλαστογραφεί και αξιοποιεί επιλεκτικά τα στοιχεία, συγκρίνοντας τα σημερινά ποσά εισφορών των αγροτών στον ΕΦΚΑ, όχι με τις εισφορές που ίσχυαν μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2015, αλλά με τις νέες αυξημένες εισφορές του 2016, οι οποίες ήταν το προανάκρουσμα για τις παραπέρα αυξήσεις και στους αγρότες με τη δημιουργία του ΕΦΚΑ.
Θυμίζουμε ότι μέχρι το 2015 (α' εξάμηνο), οι αγρότες πλήρωναν μηνιαία εισφορά στην γ' ασφαλιστική κλάση όχι 113 ευρώ - που ισχυρίζεται ο υπουργός - αλλά 79,5 ευρώ, δηλαδή ποσό μικρότερο και από την κατώτερη εισφορά των 87 ευρώ που τους επιβάλλεται σήμερα. Μάλιστα, στη β' κλάση πλήρωναν το μήνα 70,9 ευρώ και στην πρώτη 62,75 ευρώ. Κατά συνέπεια, ακόμα και η κατώτερη σημερινή εισφορά είναι μεγαλύτερη από τις προηγούμενες εισφορές.
Δεύτερον και σημαντικό: Η εισφορά των 87 ευρώ, που σε ετήσια βάση μεταφράζεται σε 1.044 ευρώ, είναι μόνο για το 2017. Το ποσό αυτό θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια και το 2022 θα διαμορφωθεί ετησίως στα 1.339 ευρώ, δηλαδή στο 27,2% του ετήσιου φορολογητέου εισοδήματος. Αυτό σημαίνει ότι με την πλήρη ωρίμανση του συστήματος και μέχρι να τερματίσει τον εργάσιμο βίο του, ο αγρότης θα πληρώνει τουλάχιστον 111,6 ευρώ μηνιαία εισφορά στον ΕΦΚΑ. Κι αυτό αφορά, μάλιστα, το ελάχιστο φορολογητέο εισόδημα, μέχρι τα 4.923 ευρώ το χρόνο, που σημαίνει ότι οι εισφορές αυξάνονται παραπέρα όταν πρόκειται για μεγαλύτερα εισοδήματα.
Ακόμα κι αν ένας αγρότης δεν έχει εισόδημα ή έχει μικρότερο των 4.923 ευρώ, έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να καταβάλει τα 1.339 ευρώ ετησίως (μετά το 2022). Μάλιστα, στην περίπτωση ενός ζευγαριού το ποσό αυτό διπλασιάζεται! Αντίστοιχα, αυξάνονται οι εισφορές στα αγροτικά νοικοκυριά που έχουν φορολογητέο εισόδημα άνω των 4.923 ευρώ το χρόνο.
***
Αν κάτι, πάντως, αποδεικνύουν τα στοιχεία που παρουσίασε ο υπουργός - και στο βαθμό που αυτά ισχύουν - είναι το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών έχουν εισόδημα στα όρια της επίσημης φτώχειας, παρά το γεγονός ότι εργάζονται σκληρά. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι η αγωνία της επιβίωσης είναι αυτή που οδηγεί τη φτωχή και μεσαία αγροτιά στα μπλόκα και είναι κόλαφος για την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.
Επιπλέον, με τη δημιουργία του ΕΦΚΑ, αλλάζει και ο τρόπος καταβολής της εισφοράς, καθώς γίνεται μηνιαίος και από την αρχή του χρόνου. Δηλαδή, ο αγρότης εξαναγκάζεται να προπληρώνει τις εισφορές του στον ΕΦΚΑ, πριν ακόμα έχει εισόδημα, δυσκολεύοντας ακόμα παραπέρα τις συνθήκες παραγωγής. Και επειδή η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα μπορεί να καταβάλει από την αρχή του χρόνου τις εισφορές - τη στιγμή που εξαναγκάζεται να δανείζεται για τα καλλιεργητικά εφόδια - θα πληρώνει και τόκους εξαιτίας της καθυστέρησης.

Μάλιστα, ειδικά για το 2017, πέραν των μηνιαίων αυξημένων καταβολών από την αρχή του χρόνου, οι αγρότες θα πρέπει μέσα στο καλοκαίρι να πληρώσουν και τις εισφορές του δεύτερου εξαμήνου του 2016. Αυτή είναι η αλήθεια για τις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών, την οποία συσκοτίζει η κυβέρνηση για να ξεγελάσει τους ίδιους και να παρουσιάσει αδικαιολόγητο τον αγώνα τους στα μάτια των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Τις ευθύνες της ΕΕ και της κυβέρνησης για το γεγονός ότι στους καταυλισμούς προσφύγων σε όλη τη χώρα κάνουν κουμάντο οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ο «Ριζοσπάστης» τις αναδεικνύει καθημερινά. Τα ρεπορτάζ αποκαλύπτουν το «χοντρό» παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες των προσφύγων, αλλά και των εργαζομένων σε αυτές. Την περασμένη Κυριακή, σε σχετικό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» σε Ελληνικό, Χίο, Σάμο, δείξαμε τι συμβαίνει με τις διάφορες ΜΚΟ και τους εργαζόμενους. Σήμερα, παραθέτουμε ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι καταυλισμοί είναι γνωστοί για τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι πρόσφυγες - μετανάστες (ήδη οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους πέντε τους τελευταίους μήνες). Ομως υπάρχουν κι άλλες, λιγότερο ορατές πλευρές. Μέσα σ' αυτούς τους χώρους απασχολούνται δεκάδες εργαζόμενοι. Σε καταυλισμούς όπως της Λέσβου, της Χίου, στην Κω, στη Θεσσαλονίκη κ.λπ., οι εργαζόμενοι είναι όμηροι στις διαθέσεις των ΜΚΟ, που μαζί με την εκμετάλλευση του δράματος των προσφύγων, εκμεταλλεύονται και τους εργαζόμενους που απασχολούν.
* * *
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «PRAKSIS». Μια ΜΚΟ που, όπως αναφέρει, δραστηριοποιείται στο «σχεδιασμό, εφαρμογή και υλοποίηση προγραμμάτων ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης» και είναι συνεργάτης του υπουργείου και της υπηρεσίας πρώτης υποδοχής. Σε αυτήν εργάζονται κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχίατροι, γιατροί γενικών καθηκόντων, δάσκαλοι κ.λπ. Το τελευταίο διάστημα, με διάφορα προσχήματα και κυρίως επικαλούμενη την αναμονή για ανανέωση της σύμβασής της με το υπουργείο, άλλαξε τις συμβάσεις εργασίας σε όλους τους εργαζόμενους που απασχολούνται στους καταυλισμούς, εκμεταλλευόμενη βέβαια το νομικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί από τις πολιτικές των κυβερνήσεων διαχρονικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους μισθούς και τα εργασιακά τους δικαιώματα. Οι συμβάσεις, από Ιδιωτικού Δικαίου (κυρίως οχτάμηνης διάρκειας) άλλαξαν σε εργολαβικές - μπλοκάκι (διάρκειας δύο μηνών) με τους εργαζόμενους να περνάνε το μαρτύριο της σταγόνας κάθε φορά που πλησιάζει η μέρα λήξης της σύμβασης. Το «αλεπουδάκι» βέβαια απ' την «αλεπού» θα μάθει, μιας και το υπουργείο που έχει κάνει αντίστοιχες προσλήψεις κάνει ακριβώς το ίδιο. Περιμένει, δηλαδή, μέχρι την τελευταία μέρα για να ανανεώσει άλλους δύο μήνες τη σύμβαση.
***
Το αντεργατικό πλαίσιο κάτω από το οποίο δουλεύουν οι εργαζόμενοι και της συγκεκριμένης ΜΚΟ, δεν σταματά εδώ. Για παράδειγμα, αν έρθει βάρκα με πρόσφυγες, μπορεί να δουλέψουν ακόμα και Κυριακή χωρίς να πληρωθούν, απλά τους δίνονται δυο μέρες ρεπό. Στην καθημερινότητα της δουλειάς, οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με περιπτώσεις χειρισμού εξειδικευμένων υποθέσεων (π.χ. χειρισμό αυτοκτονιών, επαναπροσδιορισμοί ηλικίας, θύματα βιασμών, άλλοι χειρισμοί εργασιακού τύπου κ.λπ. ) πάνω στον προσφυγικό - μεταναστευτικό πληθυσμό, ο οποίος έχει ιδιομορφίες και απαιτεί ιδιαίτερους - εκ φύσεως του φαινομένου - χειρισμούς. Στους εργαζόμενους, όμως, δεν παρέχεται ούτε η κατάλληλη επιμόρφωση απ' την υπηρεσία, σαν σύνολο, ούτε τα απαραίτητα και επιστημονικά ολοκληρωμένα εργαλεία για την εξέταση και ολοκληρωμένη εκτίμηση των υποθέσεων. Κατά καιρούς, μάλιστα, υπάρχει έλλειψη φαρμάκων ακόμη και πολύ σοβαρών, αλλά και ιατρονοσηλευτικού εξοπλισμού - εφοδίων και επαρκούς χώρου για εξέταση, ενώ δεν υπάρχει χώρος έστω και για μια απλή «βραχεία νοσηλεία».
***

Για όλα τα περιστατικά που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν με την αρμόδια υπηρεσία της ΜΚΟ, το κάνουν από τα ατομικά τους τηλέφωνα, μιας και υπηρεσιακά δεν υπάρχουν. Οι ελλείψεις δεν περιορίζονται μόνο στην υλικοτεχνική υποδομή, αλλά και στο έμψυχο δυναμικό που είναι απαραίτητο σε αυτές τις δομές, όπως ψυχίατροι, παιδοψυχίατροι, παιδοψυχολόγοι, αλλά και επιπλέον ιατρικό προσωπικό, μιας και σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει μόνο ένας ή δύο εργαζόμενοι για χιλιάδες πρόσφυγες. Τέλος, λόγω των περιπτώσεων μαζικών διαμαρτυριών από τους πρόσφυγες, αυτοκτονιών κ.λπ., το επάγγελμά τους είναι υψηλής επικινδυνότητας, αλλά παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει σταθερή εποπτεία και ψυχολογική υποστήριξη του προσωπικού (από ψυχολόγο της υπηρεσίας), ώστε να βοηθιούνται, ενώ δεν υπάρχουν και τα απαραίτητα εμβόλια, τα οποία είναι υποχρεωμένοι να τα αγοράζουν μόνοι τους. Ανάλογες είναι οι συνθήκες δουλειάς και σε άλλες ΜΚΟ, σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων, που φανερώνουν μια πιο σκοτεινή πλευρά της δράσης των ΜΚΟ και της πολιτικής των αστικών κυβερνήσεων, παράλληλα με αυτήν της διαχείρισης του Προσφυγικού, με κριτήριο τα συμφέροντα και τις επιταγές του κεφαλαίου.

Σκηνικό εκβιασμού του λαού συνέχιζαν να στήνουν και χτες η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, προκειμένου να αποδεχτεί δίχως αντιδράσεις το αντιλαϊκό πακέτο που «αμπαλάρουν» τις μέρες αυτές κυβέρνηση και δανειστές. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιούν και διάφορα σενάρια και «δεύτερες σκέψεις», που αντανακλούν ανησυχίες και προβληματισμούς της αστικής τάξης, με δεδομένες τις υπαρκτές αντιθέσεις ανάμεσα στο ΔΝΤ και την ΕΕ, αλλά και στο εσωτερικό της ΕΕ, και τις αβεβαιότητες για την πορεία της οικονομίας. Ταυτόχρονα, σε αυτό το φόντο, συνεχίστηκαν και οι διάφορες «τροχιοδεικτικές βολές» από τη μεριά της κυβέρνησης, ώστε η «ευρύτερη συναίνεση» όλων των αστικών κομμάτων στον στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης να εκφραστεί και στην πράξη, με τη στήριξη των νέων μέτρων.
Από το Βελιγράδι, όπου πραγματοποιεί επίσκεψη ο Αλ. Τσίπρας, δήλωσε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι ενόψει των κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων, και προτεραιότητα πρέπει να είναι το «συλλογικό συμφέρον της Ευρώπης και όχι το πρόσκαιρο πολιτικό συμφέρον σε κάθε χώρα χωριστά». Ταυτόχρονα, δίνοντας και το στίγμα των προθέσεων της ελληνικής κυβέρνησης για την «αξιολόγηση», έλεγε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Politica»: «Είμαι πεπεισμένος ότι θα κλείσει άμεσα αυτή η εκκρεμότητα, τόσο διότι είναι κοινός τόπος ότι η ελληνική οικονομία υπεραποδίδει και περνά σε φάση ανάκαμψης, αλλά και ότι δεν συμφέρει κανέναν στην Ευρώπη μια πιθανή αναθέρμανση του ελληνικού ζητήματος».
Tην ίδια στιγμή η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Ράνια Σβίγκου, διαβεβαίωνε (ρ/σ Παραπολιτικά) ότι «αυτήν τη στιγμή το μόνο που υπάρχει στη δημόσια σφαίρα είναι οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης για ολοκλήρωση της "αξιολόγησης"», κοροϊδεύοντας ότι αυτή δεν θα περιέχει νέα μέτρα.
Ταυτόχρονα, ο υπουργός Ναυτιλίας, Π. Κουρουμπλής, καλούσε σε ευρύ πολιτικό μέτωπο προκειμένου να κλείσει η «αξιολόγηση», που αποτελεί άλλωστε πρόταγμα του εγχώριου κεφαλαίου κοινό για το πολιτικό του προσωπικό. Σε συνέντευξή του στον Real fm, παραδεχόμενος ότι έρχονται νέα μέτρα, δήλωσε: «Από εκεί και πέρα, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα, πλέον, για το οποίο θα πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας όλοι. Δηλαδή, δεν είναι μόνο ευθύνη της κυβέρνησης η υποχρέωση να ληφθούν αυτά τα μέτρα. Είναι μια ανάγκη να συγκροτηθεί επιτέλους σε 1-2-3 ζητήματα, όπως είναι το Προσφυγικό, όπως είναι το ζήτημα αυτό, ένα ευρύτερο μέτωπο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας».
Στο μεταξύ ο Ν. Ξυδάκης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, συντηρούσε τα περί Grexit, που τις τελευταίες μέρες ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια, ως ενδεχόμενο σε περίπτωση που δεν κλείσει η β' «αξιολόγηση», δηλώνοντας ότι η συζήτηση περί δραχμής δεν μπορεί να είναι ταμπού. Αργότερα με δήλωσή του εξήγησε ότι «ο ίδιος ποτέ δεν υποστήριξε την επιστροφή στη δραχμή», αλλά ότι η δήλωση αφορούσε την ανάγκη να «συζητάμε δημόσια, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, τις ιστορικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, αναζητώντας τις πιο πρόσφορες συνθέσεις», δεδομένου και ότι «κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι η Ευρωζώνη σε μερικά χρόνια από τώρα». Αποτυπώνοντας δηλαδή και τις ανησυχίες της αστικής τάξης για το τι στάση πρέπει να κρατήσει σε περίπτωση που οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ οδηγήσουν σε άλλες εξελίξεις.
Ενώ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Σιμορέλης, μιλώντας στη ραδιοφωνική λέσχη Τρικάλων, δήλωνε ότι «δεν πρόκειται να πάμε σε εκλογές αυτή τη στιγμή» και ότι «υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να πάμε στον ελληνικό λαό να ζητήσουμε τη σύμφωνη γνώμη του (...) όπως το δημοψήφισμα. Είναι μια από τις λύσεις...».
ΝΔ: Να τρέξει πιο γρήγορα η κυβέρνηση
Να τρέξει την «αξιολόγηση» πιέζει η ΝΔ την κυβέρνηση, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στον εκβιασμό του λαού να δεχτεί και τα νέα επώδυνα μέτρα.
Ενδεικτικά, ο αντιπρόεδρος του κόμματος, Αδ. Γεωργιάδης, μιλώντας χτες στο Κανάλι της Βουλής, αναπαρήγαγε από τη μεριά του τα εκβιαστικά διλήμματα για το ότι αν «η διαπραγμάτευση συνεχίσει με τη δύναμη της αδράνειας, παρέλθει η 20ή Φλεβάρη και δεν έχει προχωρήσει το κλείσιμο της "αξιολόγησης", τότε οι πιθανότητες να πάμε στη δραχμή αυξάνονται. Ο κ. Τσίπρας δεν πρέπει να πάρει την Ελλάδα στο λαιμό του», και καλώντας τον πρωθυπουργό «να επωμιστεί και το κόστος», είτε «ψηφίζοντας όλα τα μέτρα» είτε παραιτούμενος και πηγαίνοντας σε εκλογές ώστε «αν ο ελληνικός λαός ψηφίσει ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης να κάνει αυτό που πρέπει».

Εξάλλου ο τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ, Χρ. Σταϊκούρας, τοποθετούμενος στις εργασίες της Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Εβδομάδας, και στο πλαίσιο συζήτησης ακριβώς για το μέλλον της ΟΝΕ, επιβεβαίωσε ουσιαστικά ότι λίγα και επιμέρους χωρίζουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, δεδομένης της στρατηγικής τους σύμπλευσης στα βασικά ζητούμενα του κεφαλαίου: «Η ΟΝΕ χρειάζεται αναδιάρθρωση και απαιτεί αλληλεγγύη. Αν και βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση έχουν ήδη γίνει, χρειάζεται να γίνουν πολύ περισσότερα, σε νομισματικό και δημοσιονομικό επίπεδο», θέτοντας ως προτεραιότητες την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών, «με την Κυβέρνηση στο κάθε κράτος-μέλος να διατηρεί την ιδιοκτησία της διαδικασίας και με τη Δημόσια Διοίκηση να είναι σε θέση να τις υλοποιήσει», την ενίσχυση της ρευστότητας στην «πραγματική οικονομία», και τη διατήρηση «υπεύθυνων» δημοσιονομικών πολιτικών «λαμβάνοντας υπόψη τον οικονομικό κύκλο και εφαρμόζοντας το κατάλληλο μίγμα πολιτικής. Με την υιοθέτηση ρεαλιστικών δημοσιονομικών στόχων και τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δίνοντας έμφαση στην αξιολόγηση των δαπανών».
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ο λαός να γυρίσει την πλάτη στους εκβιασμούς, να διεκδικήσει ζωή με δικαιώματα
Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει για τις διαπραγματεύσεις: «Τόσο οι παρεμβάσεις στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και αυτές των άλλων κομμάτων - συνεταίρων του 3ου μνημονίου, στήνουν σκηνικό εκβιασμού του λαού, προκειμένου αυτός να αποδεχτεί ως μονόδρομο τα νέα βάρβαρα μέτρα της β' αξιολόγησης, καθώς και τα επόμενα που παζαρεύουν για μετά το 2018.
Ο λαός έχει μεγάλη εμπειρία για να μην πέσει στην παγίδα "της Σκύλλας ή της Χάρυβδης". Να γυρίσει την πλάτη στους νέους, φανερούς και κρυφούς εκβιασμούς, και να διεκδικήσει ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια».

Με αιχμές τα επόμενα χτυπήματα στα Εργασιακά, στο Ασφαλιστικό και στα προνοιακά επιδόματα, την ενίσχυση της φοροληστείας του λαού, καθώς και τα ζητήματα που σχετίζονται με την Ενέργεια και άλλες διαρθρωτικές παρεμβάσεις για την καπιταλιστική ανάκαμψη, εξελίσσονται τα παζάρια και οι συνεννοήσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σχετικά με το κλείσιμο της δεύτερης «αξιολόγησης».
Το αντιλαϊκό πακέτο που «αμπαλάρεται» μετά και το Γιούρογκρουπ της περασμένης Πέμπτης, συμπληρώνεται από την αναβάθμιση και την παράταση του δημοσιονομικού «κόφτη», από τη διατήρηση των στόχων για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» πέραν του 2018 και την προγραμματισμένη τυπική λήξη του τρέχοντος μνημονίου.
Την ίδια ώρα, αποφασιστικό εργαλείο στην πορεία κλιμάκωσης της αντιλαϊκής πολιτικής αποτελεί το ζήτημα της διαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους, γύρω από το οποίο εκδηλώνονται οι ανταγωνισμοί της Ευρωζώνης με την πλευρά του ΔΝΤ, ενώ γύρω από μια σειρά θέματα (π.χ. Ενεργειακό), συγκρούονται τμήματα του κεφαλαίου εντός και εκτός συνόρων.
Παζάρια για Εργασιακά, Φορολογικό, Ενέργεια, αναδιαρθρώσεις
«Οι μεταρρυθμίσεις αφορούν την αγορά εργασίας και προϊόντων της Ελλάδας, τον ενεργειακό της τομέα και άλλους τομείς. Αναμένεται επίσης μια συμφωνία για τη μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική της Ελλάδας, για το 2018 και έπειτα», αναφέρεται στην επίσημη ανακοίνωση του συμβουλίου Γιούρογκρουπ, στο πλαίσιο της συνεδρίασης την Πέμπτη στις Βρυξέλλες.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Γ. Ντάισελμπλουμ, εξετάζεται «το βάθος των μεταρρυθμίσεων σε Ασφαλιστικό, αγορά εργασίας και φορολογικό σύστημα» και η ανάγκη για δημοσιονομικά μέτρα τα επόμενα έτη, με βάση το κατά πόσο η καλύτερη επίδοση του 2016 θα διαρκέσει και θα είναι «δομικής φύσης», δηλαδή βασίζεται σε αντιλαϊκά μέτρα μόνιμου χαρακτήρα.
Σχετικά με το ρόλο του ΔΝΤ, ο Γ. Ντάισελμπλουμ ξεκαθάρισε πως «η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα είναι αδιαπραγμάτευτη», ενώ απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση σχετικά με την προκαταβολική θεσμοθέτηση αντιλαϊκών μέτρων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο υπουργός Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτος, για λογαριασμό βέβαια της κυβέρνησης, στις εναλλακτικές προτάσεις σχετικά με τους στόχους και το χρονικό ορίζοντα των πρωτογενών πλεονασμάτων, πρότεινε: στόχο στο 3,5% του ΑΕΠ, για μία ακόμη τριετία μετά την προγραμματισμένη λήξη του τρέχοντος μνημονίου, δηλαδή έως και το 2021, ή ως «εναλλακτικό» αντιλαϊκό ισοδύναμο 5ετές χρονοδιάγραμμα, μέχρι και το 2023, με «πλεονάσματα» στο 3% του ΑΕΠ. Παράλληλα, η κυβερνητική πρόταση περιέχει τη χρονική επέκταση του δημοσιονομικού «κόφτη» έως το 2020, με μείωση συντάξεων, μισθών, επιβολή νέων αντιλαϊκών φόρων κ.ά. σε περίπτωση αποκλίσεων από τους στόχους. Μάλιστα, η εν λόγω κυβερνητική πρόταση αποτελεί τη νέα αφετηρία και θα συμπληρωθεί στη συνέχεια στο πλαίσιο του λεγόμενου «έντιμου συμβιβασμού».
«Τρέχουν» τη δεύτερη «αξιολόγηση»
Ταυτόχρονα, από την πλευρά της Ευρωζώνης και του Γιούρογκρουπ, αναλαμβάνονται νέες πρωτοβουλίες σχετικά με το «ξεκλείδωμα» και την επιτάχυνση των αντιλαϊκών διεργασιών. Στόχος, σύμφωνα με τις πληροφορίες, είναι η επάνοδος των υψηλόβαθμων κλιμακίων του κουαρτέτου στην Αθήνα, στο επόμενο 10ήμερο και αφού, βέβαια, διαπιστωθούν οι περαιτέρω συγκλίσεις στο εσωτερικό του κουαρτέτου, όσο και με την πλευρά της κυβέρνησης, που αναζητά τρόπους παρουσίασης του νέου αντιλαϊκού πακέτου.
Ταυτόχρονα, σύμφωνα με πληροφορίες, τα επιτελεία της Ευρωζώνης αναζητούν την κατάλληλη νομική «φόρμουλα» που θα έχει ο νέος αναβαθμισμένος δημοσιονομικός «κόφτης», ενώ άλλες πηγές μεταφέρουν «κλίμα αισιοδοξίας» για το κλείσιμο της δεύτερης «αξιολόγησης», ενδεχομένως και στο πλαίσιο του επόμενου Γιούρογκρουπ, στις 20 Φλεβάρη.
ΔΝΤ: «Μη βιώσιμο» το κρατικό χρέος
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με «διαρροές», το ΔΝΤ στην έκθεσή του για τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού κρατικού χρέους, που θα συζητηθεί από το ΔΣ του ιμπεριαλιστικού οργανισμού στις 6 Φλεβάρη, το χαρακτηρίζει «εξαιρετικά μη βιώσιμο» και θεωρεί «ανεπαρκείς» τις παρεμβάσεις που έχουν ανακοινώσει η Ευρωζώνη και ο ESM.
Προβλέπει ότι με τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο υφιστάμενο πρόγραμμα, το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2018 θα διαμορφωθεί στο 1,5%. Το Ταμείο απαιτεί νέα αντιλαϊκά μέτρα ύψους 4,5 δισ. ευρώ, προτείνοντας νέες περικοπές στις σημερινές συντάξεις και στα προνοιακά επιδόματασύνθλιψη του αφορολόγητου ορίου κ.ά. Ζητήματα τα οποία ήδη βρίσκονται στο τραπέζι και με τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς».
Ουσιαστικά, το ΔΝΤ εκτιμά ότι χωρίς νέα αναδιάρθρωση το κρατικό χρέος δεν θα καταστεί «βιώσιμο», ενώ βέβαια επιχειρεί να μετακυλήσει τη «χασούρα» και τις όποιες παρεμβάσεις «διευκόλυνσης» στην πλευρά της Ευρωζώνης. Ενδεικτικά, σύμφωνα με το ΔΝΤ, το χρέος δεν μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμο, ακόμη κι αν υιοθετηθεί η πρόταση της γερμανικής κυβέρνησης για πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% για περίοδο 10 ετών, δηλαδή μέχρι και το 2028.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το ΔΝΤ προτείνει:
-- Επέκταση της περιόδου χάριτος και αναβολές καταβολής τόκων έως το 2040.
-- Επέκταση των ωριμάνσεων αποκλειστικά για τα δάνεια της Ευρωζώνης έως το 2070.
-- Μείωση των επιτοκίων όλων των δανείων (πάντα της Ευρωζώνης) σε επίπεδα χαμηλότερα του 1,5%.
Επιπλέον, καταγράφονται και τεράστιες αποκλίσεις σε σχέση με τις προβλέψεις του ESM. Ενα από τα σενάρια του ΔΝΤ προβλέπει τη διόγκωση του κρατικού χρέους μέχρι το 275% του ΑΕΠ για το έτος 2060, επισημαίνοντας ότι το κόστος του χρέους θα αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, καθώς ο δανεισμός από τις χρηματαγορές θα αντικαθιστά τα χαμηλότοκα δάνεια των Ευρωπαίων δανειστών.
Ο ESM, αντίθετα, βλέπει το κρατικό χρέος στο 104,9% του ΑΕΠ για το 2060, με προϋπόθεση τη «συνεχή εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων από την ελληνική κυβέρνηση», όπως τόνισε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Κλ. Ρέγκλινγκ, με αφορμή την πρόσφατη απόφαση σχετικά με τις βραχυπρόθεσμες ρυθμίσεις για τη διαχείριση του ελληνικού κρατικού χρέους.
Βιομήχανοι: «Σπρώχνουν» τις εκκρεμότητες της «αξιολόγησης»
Την ίδια ώρα, ο ΣΕΒ στο «εβδομαδιαίο δελτίο» του λέει: «Χρειαζόμαστε ένα "Ελληνικό Μνημόνιο Plus", που θα ξεπερνάει το manual (σ.σ. το εγχειρίδιο) των δανειστών (...)» και πως η «συνεχιζόμενη διελκυστίνδα» κυβέρνησης - δανειστών «μεγαλώνει την αβεβαιότητα και απομακρύνει τη βιώσιμη επανεκκίνηση της οικονομίας».
Παράλληλα, καταθέτει πακέτο «προτάσεων» για τα ζητήματα της «αξιολόγησης» και για «διαρθρωτικές παρεμβάσεις» που στοχεύουν στην προσέλκυση κερδοφόρων επενδύσεων, όπου μεταξύ άλλων περιλαμβάνει:
-- «Μείωση του αφορολόγητου στο επίπεδο που ορίζεται από το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης». Τη φορολόγηση δηλαδή λαϊκών εισοδημάτων που ξεκινούν από τα 4.800 ευρώ το χρόνο, ή 342 ευρώ το μήνα!
-- «Εμπροσθοβαρής δημοπράτηση όλων των ιδιωτικοποιήσεων με αυστηρή καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης το συντομότερο δυνατό».
-- «Μείωση του συνολικού συντελεστή φορολόγησης της εργασίας», δηλαδή των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλει η εργοδοσία.
-- «Περικοπές λειτουργικών δαπανών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα κατά 1 μονάδα του ΑΕΠ, δηλαδή κατά 1,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση» και εισαγωγή προγραμμάτων «βελτίωσης της παραγωγικότητας σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείται το Δημόσιο».

-- Σύστημα φορολογικών «υπεραποσβέσεων» για τις επενδύσεις των καπιταλιστών.

«Οικογενειακή» φωτογραφία της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στα σκαλιά της Βουλής
Αν μια φορά διαψεύστηκε η ελπίδα ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έφερνε ουσιαστική ανακούφιση στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, ακόμα περισσότερο πρέπει να χρεοκοπήσει η αυταπάτη ότι μια κυβερνητική εναλλαγή στο πλαίσιο του σημερινού καπιταλιστικού συστήματος μπορεί να σηματοδοτήσει φιλολαϊκές εξελίξεις. Το συμπέρασμα αυτό, μετά τα δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να είναι «ένα το κρατούμενο» και να κατασταλάξει σε όλο και περισσότερες εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις.
Η βδομάδα αυτή είναι βδομάδα απολογισμού για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς «κάνει ταμείο» της κυβερνητικής του διαχείρισης. «Η ελπίδα παραμένει αριστερά», μας πληροφόρησε η «Αυγή» στις 25 Γενάρη, ακριβώς δύο χρόνια από την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. «Τα πράγματα θα ήταν χειρότερα με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση», επαναλαμβάνουν τα κυβερνητικά στελέχη, γιορτάζοντας τα «γενέθλιά» τους και κλιμακώνοντας τον εμπαιγμό απέναντι στα εργατικά - λαϊκά στρώματα.
Οι εργαζόμενοι, σήμερα, μπορούν να κάνουν το δικό τους «ταμείο» και να αξιολογήσουν την πείρα που απέκτησαν, για να μπει τέλος στην απογοήτευση και στη μιζέρια, στο «τίποτα δεν αλλάζει» και στο «όλοι ίδιοι είναι». Σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που νιώθουν απογοητευμένοι, προδομένοι, θυμωμένοι από την κυβερνητική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία είχαν εναποθέσει αυταπάτες για ανάκτηση ορισμένων έστω από αυτά που έχασαν από το 2009 - 2015.
Τι αποδείχθηκε τα δύο αυτά χρόνια;
Ορισμένοι που διετέλεσαν στελέχη της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από τον Γενάρη μέχρι τον Αύγουστο του 2015 όπως στελέχη της ΛΑΕ, η Ζ. Κωνσταντοπούλου, αλλά και δυνάμεις που με τη στάση τους συνέβαλαν σε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες για τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.ά.) υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρόδωσε το πρόγραμμά του και συμβιβάστηκε το καλοκαίρι του 2015. Ολοι αυτοί πασχίζουν να κρατήσουν ζωντανή την ψευδαίσθηση ότι μπορεί μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού να φέρει τη διέξοδο για το λαό, ακόμα και να ανοίξει το δρόμο για ριζικές ανατροπές. Το όλο θέμα ανάγεται σε υπόθεση προσώπων, «αντιστάσεων» και επιλογών, φταίει ο Τσίπρας και το περιβάλλον του κ.λπ.
Η αλήθεια είναι παρ' όλο το φιλολαϊκό καμουφλάζ που είχε περίτεχνα υφάνει όλα τα προηγούμενα χρόνια, ο πυρήνας της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και πριν και μετά τις εκλογές παρέμεινε ίδιος, δηλαδή η στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης, η στήριξη της εξόδου από την κρίση για λογαριασμό του κεφαλαίου. Βεβαίως, αυτό το υπηρέτησαν όλοι οι προηγούμενοι, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, και αυτοί είναι οι ίδιοι που σήμερα λένε ότι μπορούν να το υπηρετήσουν καλύτερα απ' τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, «πήρε κεφάλι», και στηρίχθηκε γι' αυτό από το κεφάλαιο, επειδή ακριβώς κατάφερε να καμουφλάρει αυτόν τον πυρήνα πίσω από φιλολαϊκές - αντιμνημονιακές διακηρύξεις, πίσω από υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, προσδοκώντας βεβαίως ότι ορισμένες αλλαγές στο μείγμα διαχείρισης μπορεί να του δώσουν περισσότερα περιθώρια ελιγμών.
Αξιοποίησε, επίσης, τη μεγάλη συρρίκνωση των απαιτήσεων και των προσδοκιών του λαού κάτι για το οποίο δούλεψε συστηματικά ο ίδιος ως κόμμα από το 2012 μέχρι το 2015, φτάνοντας σε αυτά που έντεχνα αναπαρήγαγαν τα προπαγανδιστικά επιτελεία του στιλ: «Και ένα να κάνει απ' αυτά που λέει πρέπει να τον στηρίξουμε».
Αυτό, λοιπόν, που ξέφτισε αυτά τα 2 χρόνια είναι το φιλολαϊκό καμουφλάζ και έμεινε ατόφιος, πεντακάθαρος ο πυρήνας της πολιτικής του. Ο στόχος στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης έχει τους δικούς του νόμους και κανόνες. Απαιτεί την πτώση της τιμής της εργατικής δύναμης, απαιτεί μέτρα στήριξης των επενδύσεων του κεφαλαίου, απαιτεί στήριξη της ανταγωνιστικότητας, απαιτεί δημοσιονομική πειθαρχία, απαιτεί «άνοιγμα νέων αγορών». Αποδείχθηκε, επίσης, ότι, παρά τους προβληματισμούς και τα διάφορα σχέδια β' για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, η κυρίαρχη επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης είναι ο ευρωατλαντικός προσανατολισμός. Η ενεργός συμμετοχή στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ αποτελεί, άλλωστε, και χαρτί για την περίφημη γεωστρατηγική αναβάθμιση που πάει χέρι - χέρι με το στόχο της ανάκαμψης.
Οι ράγες είναι συγκεκριμένες...
Η πραγματικότητα, λοιπόν, παρά την προπαγάνδα του «μικρότερου κακού» που παπαγαλίζουν τα κυβερνητικά στελέχη, είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ συνέχισε από εκεί που σταμάτησε η προηγούμενη. Και δεν είναι καθόλου τυχαία αυτή η «συνέχεια». Η καπιταλιστική οικονομία έχει τις δικές της νομοτέλειες, που απορρέουν από το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους κι αυτές οι νομοτέλειες θα βρουν τρόπο να εκφραστούν όποιος κι αν είναι στο τιμόνι της αστικής κυβερνητικής διαχείρισης. «Οι ράγες είναι συγκεκριμένες, άσχετα με το ποιος είναι ο μηχανοδηγός», έλεγε χαρακτηριστικά το ΚΚΕ, όταν καλούσε το λαό να μην εγκλωβιστεί στην επιλογή τιμονιέρη της αστικής διαχείρισης.
Συνεπώς η εργατική - λαϊκή πάλη πρέπει να κατευθύνεται ενάντια στην αστική τάξη, στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, στα αστικά κόμματα όλων των αποχρώσεων. Οσο εγκλωβίζεται ενάντια σε συγκεκριμένα μόνο κόμματα, ή στη φθορά στελεχών και υπουργών, γίνεται ευάλωτη στην ενσωμάτωση και στον εκφυλισμό, στην υλοποίηση αστικών σχεδιασμών για την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού. Οσο η πάλη δεν κατευθύνεται ενάντια στην αστική εξουσία, αλλά σε συγκεκριμένους θεσμούς της, οι εργαζόμενοι παραμένουν εκτεθειμένοι στα πλασαρίσματα «φρέσκων» και «άφθαρτων» προσώπων που βγαίνουν στη σέντρα για να υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς της τάξης τους και να δώσουν ανάσα στο σύστημα, εκτονώνοντας τη συσσωρευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια. Αποδείχθηκε, για παράδειγμα, ότι ο «αντιγερμανισμός», για τον οποίο πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις (εθνικιστικές κ.λπ.), κυρίως στις πλατείες των αγανακτισμένων, έστρεψε τη λαϊκή οργή σε μονοπάτια που τελικά αποδείχθηκαν ανώδυνα για την ελληνική αστική τάξη. Δηλαδή, αυτός ο προσανατολισμός λειτούργησε προστατευτικά για την τάξη που έχει την εξουσία στην Ελλάδα και που για λογαριασμό της η αντιλαϊκή επίθεση κλιμακώνεται.
Γενικεύοντας την πείρα τόσο από την Ελλάδα όσο και διεθνώς αποδείχθηκε ότι η κακοδαιμονία των εργαζομένων και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων τα τελευταία χρόνια δεν είναι μια παραφωνία στο καπιταλιστικό σύστημα, που τάχα δεν βρέθηκαν ακόμα οι ικανοί πολιτικοί για να τη διορθώσουν. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, όπως προσπάθησε να μας πείσει ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά πήραν τη σκυτάλη στον ίδιο ντορό διάφοροι ανανήψαντες «αντικαπιταλιστές», τότε πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα: Πώς γίνεται να μην έχει βρεθεί ποτέ σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο μια κυβέρνηση, ένας ηγέτης που να κατάφερε να αντιμετωπίσει επαρκώς την αδικία, την εκμετάλλευση, την ανεργία και τη φτώχεια; Πώς εξηγείται ότι καμιά κυβέρνηση ή διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση στον κόσμο δεν εξουδετέρωσε τις καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις; Επομένως, και τα δύο τελευταία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που προστίθενται στα πολλά «πειράματα» εξανθρωπισμού του καπιταλισμού σε διάφορες χώρες, επιβεβαιώνουν ότι αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι παραφωνίες, αλλά το DNA του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Δεν πρόκειται να ξεριζωθούν χωρίς να ανατραπεί η αιτία που τα γεννά και τα αναπαράγει, δηλαδή η παραγωγή με σκοπό το κέρδος και όχι την ικανοποίηση των διευρυμένων κοινωνικών αναγκών.
Πολιτική χρεοκοπία
Για άλλη μια φορά χρεοκόπησαν τα σχήματα και οι λογικές των μεταβατικών προγραμμάτων, που δήθεν επιταχύνουν τις διεργασίες για την επαναστατική ανατροπή, των δήθεν «έξυπνων», «εύκολων» και «γρήγορων δρόμων» για την εργατική εξουσία, το σοσιαλισμό. Οσοι είδαν στην ανάδειξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ τέτοιες δυνατότητες και προοπτικές και υποστήριζαν ότι μπορούν να τον πιέσουν να μετατοπιστεί ακόμα πιο αριστερά πελαγοδρομούν σήμερα μέσα στην αμηχανία και τη σύγχυση. Στο βάθος τους αυτές οι λογικές αναδεικνύουν ψευδαισθήσεις και αυταπάτες για τη δυνατότητα αξιοποίησης κοινοβουλευτικών διαδικασιών και αστικών κυβερνητικών εναλλαγών στην πάλη για την εξουσία. Ολες αυτές οι δυνάμεις, ανεξάρτητα από προθέσεις, έβαλαν ουσιαστικά πλάτη σε αστικούς σχεδιασμούς και έχουν ευθύνη για την απογοήτευση που υπάρχει σε εργαζόμενους, νέους των λαϊκών στρωμάτων που τα προηγούμενα χρόνια είχαν πάρει μέρος σε κινητοποιήσεις, απεργίες κ.λπ.
Η πείρα πλέον είναι αρκετή για την εργατική τάξη και μπορεί νηφάλια να αξιολογήσει όσα έλεγε έγκαιρα το ΚΚΕ, όπως ότι η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να διαχειριστεί την καπιταλιστική οικονομία ήταν καταδικασμένη εκ των προτέρων να προσθέσει νέα βάσανα στην πλάτη της. Οτι πραγματική αντίθεση στα μνημόνια δεν μπορεί να πάει πακέτο με την υπεράσπιση της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου, με τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και με κόμματα που ορκίζονται πίστη στο σημερινό δρόμο ανάπτυξης.
Δικαιώθηκε η στάση του ΚΚΕ
Αν χρεοκόπησε κάτι αυτά τα δύο χρόνια είναι η αντίληψη ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική με την αστική τάξη στην εξουσία. Ακριβώς γι' αυτό το ΚΚΕ δεν προέβλεψε τυχαία αυτήν την εξέλιξη, πληρώνοντας μάλιστα με την εκλογική του αποδυνάμωση. Το ΚΚΕ σήκωσε το βάρος της αποκάλυψης και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων για να παραμείνει η φλόγα της πάλης αναμμένη. Για να μην περάσει σαν οδοστρωτήρας η απογοήτευση πάνω από το εργατικό - λαϊκό κίνημα, όπως έγινε σε μια σειρά χώρες όπου αναδείχθηκαν τέτοιου είδους κυβερνήσεις.
Το ΚΚΕ προέβλεψε σωστά γιατί στηρίζει την πολιτική του στην ταξική ματιά, στο ότι την πορεία της οικονομίας την καθορίζουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Στις 27 Φλεβάρη του 2015, το ΚΚΕ με συλλαλητήριό του στο Σύνταγμα προειδοποιούσε για τη νέα αντιλαϊκή συμφωνία που ετοίμαζε η «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση». Ηταν μόλις ένας μήνας με τη νέα κυβέρνηση και μερικές μέρες μετά την επέκταση της δανειακής σύμβασης που αποφάσισε.
Σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα, αν και το ΚΚΕ είχε πέσει σε αυτήν την παγίδα και είχε γίνει μέρος της στήριξης ή ανοχής αυτής της κυβέρνησης. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, το ίδιο το εργατικό κίνημα θα ήταν ακόμα πιο πίσω. Το Κόμμα θα είχε προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στο αστικό πολιτικό σύστημα που εναγωνίως προσπαθεί να διαμορφώσει το έδαφος για την αναμόρφωσή του.

Σήμερα, στηριγμένοι στη στρατηγική μας, μπορούμε να συμβάλλουμε ώστε η πείρα που έχει συσσωρευθεί να μπολιαστεί με την πάλη για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για το στέριωμα της Κοινωνικής Συμμαχίας, που αποτελεί την πραγματική ελπίδα για κάθε εργάτη, λαϊκό άνθρωπο, νέο και νέα. Η συσπείρωση με το ΚΚΕ στην πάλη σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση είναι αυτό που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για την πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο, την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου μακριά από αυταπάτες κυβερνητικών εναλλαγών στο πλαίσιο του συστήματος.

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget