ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Παρεμβάσεις του κεφαλαίου στον Πολιτισμό

παράδειγμα του Κέντρου Πολιτισμού «Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος»

Στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης ένα πλήθος επιχειρηματικών ομίλων επιδιώκουν με χορηγίες και δωρεές - σταγόνες στον ωκεανό του πλούτου που έχουν συσσωρεύσει από την εκμετάλλευση των εργαζομένων - να αποκαταστήσουν την αιματοβαμμένη φύση του κεφαλαίου στη λαϊκή συνείδηση, καλλιεργώντας ταυτόχρονα μέσα από κάθε λογής προγράμματα την αντίληψη ότι κοινωνική πρόοδος χωρίς το κεφάλαιο είναι αδύνατον να υπάρξει. Αναφερόμενοι στον τομέα του Πολιτισμού δε θα μπορούσε να παραλειφθεί το παράδειγμα της Κίνησης Πολιτών «Διάζωμα», που έχει αναλάβει την προστασία των αρχαίων θεάτρων μέσω χορηγιών από ιδιωτικές οργανώσεις (όπως τα ιδρύματα Ωνάση, Μποδοσάκη, «Στ. Νιάρχος», ΣΕΒ κ.λπ.), επιχειρηματικούς ομίλους (τράπεζες, βιομηχανίες τροφίμων και ποτών, φαρμακοβιομηχανίες, επιχειρήσεις τηλεπικοινωνίας κ.ά.), δημόσιους φορείς, ειδικά της Τοπικής Διοίκησης, και απλούς πολίτες και η οποία διασυνδέεται άμεσα με τα σχολεία. Για τους πραγματικούς στόχους ανάλογων παρεμβάσεων μιλάει το παράδειγμα των μαθητών ενός σχολείου που εμπνεόμενοι από το κοινωνικό όραμα μιας βιομηχανίας - εταιρικού μέλους του «Διαζώματος» - έγραψαν σενάριο για τη συμβολή της στην αποκατάσταση και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ως ανταμοιβή, είχαν την ...τύχη να συνομιλήσουν με τον πρόεδρο της εταιρείας και να διδαχτούν από την πείρα της ζωής και της σταδιοδρομίας του «κατάλληλες στάσεις ζωής», σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του σχολείου...

Με λίγα λόγια, καπιταλιστικό κράτος και επιχειρηματικοί όμιλοι συνεργάζονται αγαστά για να επιτευχθεί η ταξική συνεργασία και συναίνεση στη διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, υλικής και πνευματικής. Ετσι και η ναυαρχίδα του Ιδρύματος «Στ. Νιάρχος», το Κέντρο Πολιτισμού στο Φαληρικό Δέλτα, έρχεται επάξια να εκπροσωπήσει την κυρίαρχη αστική αντίληψη για το ρόλο της Τέχνης να κατευνάζει, να παρηγορεί και ευχάριστα να αποκοιμίζει συμφιλιώνοντας ταξικά τους καταπιεσμένους με τους καταπιεστές τους. Οι μέχρι σήμερα ανοιχτές στους πολλούς δραστηριότητές του, όπως το γιορταστικό πρόγραμμά του για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά με τις συναυλίες κλασικής μουσικής, τα γκαλά όπερας από τη Λυρική, τις αναγνώσεις χριστουγεννιάτικων ιστοριών από επώνυμους καλλιτέχνες, το στολισμένο περιβάλλον, τις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις, τη λίμνη, τα βεγγαλικά, πρόσφεραν απλόχερα στο λαϊκό κόσμο που συνέρρεε με τα παιδιά του μια γεύση από το λαμπερό και πολυτελή κόσμο της τάξης των αστών, στον οποίο μπορεί να συμμετέχει και ο απλός λαός, μια αίσθηση σφρίγους και ακμής ενός συστήματος που κάτω από το λούστρο του σπαράζεται από ανταγωνισμούς και σαπίζει.

Ενας ιδιωτικός οργανισμός που θα απολαμβάνει τα προνόμια του Δημοσίου χωρίς τις υποχρεώσεις του

Δεν είναι πλέον μακριά η ημερομηνία που θα ολοκληρωθεί η παράδοση του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» (ΚΠΙΣΝ) στο ελληνικό κράτος. Ηδη το έργο βρίσκεται στο τελικό στάδιο των δοκιμαστικών χρήσεων για να διαπιστωθεί η καλή λειτουργία του. Σύσσωμος ο αστικός Τύπος πανηγυρίζει για το καινούργιο πολιτιστικό κέντρο, επισημαίνοντας τη «μεγάλη προσφορά» του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» (ΙΣΝ), τις αρχιτεκτονικές του αρετές και τη σπουδαία αναβάθμιση του αστικού τοπίου της περιοχής. Ελάχιστες μέχρι τώρα είναι οι φωνές που αμφισβητούν το πόσο δωρεάν είναι η «δωρεά» και επισημαίνουν την παρέμβαση που γίνεται από το ΙΣΝ, ενός ιδιωτικού φορέα, στη διάρθρωση και λειτουργία όχι μόνο του οργανισμού του ΚΠΙΣΝ αλλά και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) και της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ελλάδος (ΕΒΕ). Για τους διαφημιστές όμως του μύθου περί καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο και αγαθοποιά οράματα, τέτοια θέματα πρέπει να αποκρύβονται από το φτωχό λαό. Το μόνο που τους προβληματίζει είναι το κατά πόσον το ελληνικό κράτος θα μπορέσει να διαχειριστεί αποτελεσματικά ένα τέτοιο έργο, υπαινισσόμενοι πως θα ήταν προτιμότερο να μείνει στα χέρια του Ιδρύματος «Στ. Νιάρχος».

Από μια πρώτη ματιά στο νόμο που κυρώνει τη σύμβαση ανάμεσα στο Ελληνικό Δημόσιο (ΕΔ) και το Ιδρυμα αποκαλύπτονται οι ασφυκτικοί όροι με τους οποίους το δεύτερο επιβάλλει τις απαιτήσεις του και ελέγχει την υλοποίησή τους. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 29 της σύμβασης, αν αυτή λυθεί για μια σειρά λόγους - ανάμεσά τους και η μη συμμόρφωση με τους κανόνες που επιβάλλει το ΙΣΝ - τότε αυτό δικαιούται να πάρει πίσω όλα τα χρήματα που έχει «δωρίσει» και μάλιστα προσαρμοσμένα ετησίως με βάση το ποσοστό αύξησης του τιμάριθμου και εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών μηνών. Μετά την πάροδο της προθεσμίας τρέχουν τόκοι υπερημερίας.
Η διατυμπανιζόμενη αποξένωση του Ιδρύματος από το Κέντρο Πολιτισμού μετά από την παράδοση του έργου στο Δημόσιο είναι λόγια του αέρα. Το ΙΣΝ θα είναι τόσο αποξενωμένο ώστε θα διατηρεί ακέραιο το δικαίωμά του να ελέγχει όποτε θέλει τα οικονομικά και τη λειτουργία του Κέντρου Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος», επεκτείνοντας μάλιστα την παρέμβασή του - μέσω του Κέντρου Πολιτισμού - στη λειτουργία της Λυρικής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης, εφόσον προηγουμένως διαπιστώσει ότι οι δύο οργανισμοί πληρούν τους όρους για να εγκατασταθούν σε αυτό. Ανάμεσα στους όρους είναι και η αναπροσαρμογή των κανονισμών λειτουργίας τους σύμφωνα με τις υποδείξεις του Ιδρύματος. Μάλιστα, στη σύμβαση της δωρεάς υπάρχουν προσαρτημένα σχετικά σχέδια και για τους δύο οργανισμούς, που δεν κατατέθηκαν στη Βουλή.
Με βάση τη σύμβαση το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» είναι μια ανώνυμη εταιρεία, η οποία δεν υπάγεται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στο δημόσιο λογιστικό, στις εθνικές διατάξεις περί εκπόνησης μελετών, παροχής υπηρεσιών, εκτέλεσης έργων και διενέργειας προμηθειών του Δημοσίου και τις διατάξεις για την πρόσληψη προσωπικού στο δημόσιο τομέα και θα λειτουργεί ως φορέας ιδιωτικού δικαίου. Με άλλα λόγια, έχουμε ένα φορέα που ανήκει στο κράτος, ο οποίος όμως είναι πλήρως εκτός κανόνων λειτουργίας του Δημοσίου. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο ιδιωτικός αυτός οργανισμός απολαμβάνει όλα τα προνόμια των κρατικών φορέων - χωρίς τις υποχρεώσεις τους - και ακόμη περισσότερα, αφού απαλλάσσεται από κάθε φορολογική επιβάρυνση, πλην ΦΠΑ. Μάλιστα, αν κάποιος τρίτος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, αποφασίσει να κάνει δωρεά προς το ΚΠΙΣΝ, την ΕΛΣ ή την ΕΒΕ, απαλλάσσεται επίσης από κάθε φόρο για τη συγκεκριμένη δωρεά, το ποσόν της δωρεάς αφαιρείται από το εισόδημα του δωρητή και ο δωρητής «απαλλάσσεται από τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων» (άρθρο 28).
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά η ΕΛΣ όσο και η ΕΒΕ θα πληρώνουν για τη χρήση του χώρου και τον εξοπλισμό που θα τους παραχωρηθεί, καθώς και για τη συντήρησή τους. Σε απλά ελληνικά, η ΕΛΣ και η ΕΒΕ θα πληρώνουν νοίκι με ετήσια μάλιστα αναπροσαρμογή του. Μετά την 68η συνάντηση της ειδικής συμβουλευτικής επιτροπής του Ελληνικού Δημοσίου με το Ιδρυμα «Στ. Νιάρχος», που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 12/12/16 και με βάση τα όσα επισήμανε ο πρόεδρος της ΕΛΣ, Αθανάσιος Θεοδωρόπουλος, η ΕΛΣ θα πρέπει να καταβάλει στο ΚΠΙΣΝ για τη χρήση του χώρου το ποσό των 5,6 εκατομμυρίων ευρώ, ποσό που είναι αδύνατο να καλυφθεί από τον προϋπολογισμό του ΥΠΠΟΑ, ο οποίος για το 2017 προβλέπει τη διάθεση μόλις 95,8 εκατομμυρίων για το σύνολο των 60 περίπου εποπτευόμενων από αυτό φορέων. Αντικειμενικά, η ΕΛΣ εξωθείται στην ανάπτυξη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και στην αναζήτηση κεφαλαιούχων «χορηγών» - επενδυτών με τα ανάλογα ανταλλάγματα, που συνήθως δεν είναι μόνο οικονομικά.

Συμβολή στην αποτελεσματικότερη επιχειρηματική λειτουργία δημόσιων οργανισμών

Ειδικότερα στην περίπτωση του Ιδρύματος «Στ. Νιάρχος» εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς, ποιο είναι τελικά το όφελος που θα αποκομίσει το ίδιο το Ιδρυμα από αυτήν την ακριβή επένδυση των 617 εκατομμυρίων ευρώ στο Φαληρικό Δέλτα; Η απάντηση δεν είναι εύκολη, καθώς οι ουσιαστικότερες πλευρές του όλου εγχειρήματος δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί. Οσοι ωστόσο έχουν υπόψη τους την κατά καιρούς κρίσιμη ιδεολογική και πολιτική παρέμβαση ανάλογων «ευαγών ιδρυμάτων» του κεφαλαίου στην κοινωνική ζωή διαφόρων χωρών (με πρώτο το ίδρυμα Φορντ, παράρτημα - βιτρίνα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου με πολιτιστική δράση και στην Ελλάδα την περίοδο της δικτατορίας) δεν μπορεί παρά να είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε τέτοιου είδους «ευεργεσίες».

Σε ένα πρώτο επίπεδο το Ιδρυμα «Στ. Νιάρχος» έρχεται να εξυπηρετήσει την κατεύθυνση μονοπωλιακών ενώσεων, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση, για τοποθέτηση μέρους των κερδών σε κοινωνικούς τομείς του κράτους, όπως ο Πολιτισμός. Η διείσδυση του κεφαλαίου σε δομές και υπηρεσίες του αστικού κράτους με την ανάληψη πρωτοβουλιών άμεσα απ' αυτό, αποτελεί μάλιστα μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να προσαρμοστεί ο κρατικός τομέας στις τρέχουσες ανάγκες του κεφαλαίου. Αλλωστε, όλα αυτά τα χρόνια το Ιδρυμα «Στ. Νιάρχος» εκτός από την κατασκευή των νέων εγκαταστάσεων της Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης έχει χρηματοδοτήσει πολλές άλλες μικρότερες ή μεγαλύτερες δράσεις στους τομείς του Πολιτισμού, της Παιδείας, της Υγείας και της Πρόνοιας ασκώντας καθοδηγητικό ρόλο στον αναπροσανατολισμό κρατικών οργανισμών, ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα «επιχειρηματικά», με μικρότερο δηλαδή κόστος και μεγαλύτερα οφέλη για τα γενικότερα ιδεολογικά - πολιτικά κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα. Βασικά στοιχεία αυτής της αναδιάρθρωσης των κρατικών κοινωνικών υπηρεσιών είναι η εισαγωγή νέων τεχνολογιών στην οργάνωσή τους, η αξιοποίηση νέων τεχνικών προσέλκυσης «πελατών», η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και η εξοικείωση των εργαζομένων σε αυτές με την ελαστική και την «εθελοντική» εργασία, προπαντός όμως η αποτελεσματικότερη συνεισφορά τους στην ιδεολογική χειραγώγηση, στην προσαρμογή και την υποταγή πλατιών λαϊκών στρωμάτων - ειδικά της νεολαίας - στις στρατηγικές προτεραιότητες της αστικής τάξης, μέσα και από τη συγκρότηση κοινωνικών δικτύων.

Κοινωνικές δικτυώσεις με στόχο τη νεολαία που γεννούν πολλά ερωτήματα

Ανάλογους στόχους φαίνεται να υπηρετεί και η ΜΚΟ του Ιδρύματος «Στ. Νιάρχος» Future Library με αντικείμενο την «προώθηση της καινοτομίας, της δημιουργικότητας και της κοινωνικής δικτύωσης». Στο πρόγραμμά της - στο οποίο εντάσσονται 150 διασυνδεδεμένες μεταξύ τους δημόσιες και δημοτικές Βιβλιοθήκες της χώρας, ανάμεσά τους και η Εθνική Βιβλιοθήκη - ορίζεται ως σκοπός της «η ενίσχυση στη συνείδηση των πολιτών της σπουδαιότητας των βιβλιοθηκών ως κέντρων μάθησης, χώρων δημιουργικότητας και αλληλεπίδρασης ιδεών». Ενα ευπρόσδεκτο θα σκεφτεί κανείς εγχείρημα, αφού το δίκτυο των βιβλιοθηκών μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της φιλομάθειας, διευκολύνοντας την πρόσβαση στη γνώση και το βιβλίο ενός ευρύτερου και προπαντός νεανικού κοινού μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή και του διαδικτύου. Δυστυχώς, όμως, όλα αυτά τα πλεονεκτήματα αφορούν ένα περιορισμένο, με υψηλά μορφωτικά εφόδια αναγνωστικό κοινό.

Για τον πολύ κόσμο οι βιβλιοθήκες μετατρέπονται σε χώρους ανάπτυξης μιας σειράς άλλων δραστηριοτήτων για κάθε ηλικία, φαινομενικά θετικών, που ωστόσο συγκλίνουν στη διαμόρφωση της βολικής για την αστική εξουσία στάσης ζωής και συνείδησης του ημιμαθούς και διά βίου ημιαπασχολούμενου κυνηγού δεξιοτήτων, ενός προσαρμοστικού και αφοσιωμένου στα κάλπικα αστικά ιδεώδη πολίτη, όπως π.χ. οι δράσεις για το περιβάλλον, που καθόλου άσχετες δεν είναι με την προώθηση της πράσινης οικονομίας. Από το όλο πρόγραμμα δε λείπουν οι οργανωμένες συζητήσεις ή τα σεμινάρια προβολής των ιμπεριαλιστικών στρατηγικών επιδιώξεων και προπαγάνδας αστικών ιδεολογημάτων πάνω σε επίμαχα θέματα, όπως το Προσφυγικό, ο πόλεμος, η Ευρωπαϊκή Ενωση κ.ά. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα αγώνων ρητορικής (debate) για νέους που οργάνωσε η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Ηλιούπολης με θέμα: «Είναι ευθύνη της Δύσης να επιβάλει τις ανθρωπιστικές αξίες της στον υπόλοιπο κόσμο». Στο περίγραμμα αυτό αναπροσαρμόζεται και το αντικείμενο εργασίας των βιβλιοθηκονόμων, που χρησιμοποιούνται πια ως εμψυχωτές και οργανωτές προγραμμάτων, ενώ οι αποτελεσματικότεροι από αυτούς στέλνονται για σεμινάρια στο εξωτερικό. Μια ανάλογη «κοινωνική δικτύωση» στον τομέα της Παιδείας αυτή τη φορά προωθεί και το επίσης χρηματοδοτούμενο από το Ιδρυμα «Στ. Νιάρχος» πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων «Ανοιχτά σχολεία», σύμφωνα με το οποίο ορισμένα σχολεία παραμένουν ανοιχτά τις απογευματινές ώρες και τα Σαββατοκύριακα με σκοπό να προσελκύσουν με την ανάπτυξη διαφόρων προγραμμάτων τους μαθητές, τους γονείς και τους κατοίκους της γειτονιάς.

Οσα μέχρι εδώ αναφέρθηκαν συνιστούν βέβαια ορισμένες όψεις του ζητήματος, που η εικόνα του δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Πολλά ερωτήματα παραμένουν ακόμη αναπάντητα. Είναι οπωσδήποτε θέμα που προκαλεί ανησυχία για την τύχη του θησαυρού της συγκεντρωμένης στις βιβλιοθήκες μας πνευματικής μας κληρονομιάς, οι σχέσεις που κατά καιρούς αναπτύσσει η ΜΚΟ Future Library με ορισμένους μονοπωλιακούς κολοσσούς στους τομείς της επικοινωνίας και του διαδικτύου που εκδηλώνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας ως πάροχοι ή χρήστες περιεχομένου, όπως η «Google» ή η «Vodafone», αλλά και η σύνδεσή της με το ίδρυμα των ιδιοκτητών της «Microsoft», Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς.

Ισως ακόμη πιο σοβαρό ζήτημα είναι το ότι μια σειρά ιδιωτικές οργανώσεις, που αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί το Ιδρυμα «Στ. Νιάρχος», συγκροτούν κοινωνικά δίκτυα, κατευθύνουν δραστηριότητες και συζητήσεις, συγκεντρώνουν και οργανώνουν εργατικά, λαϊκά στρώματα με ειδική στόχευση στη νεότερη γενιά τους και όλα αυτά με τη σφραγίδα του αστικού κράτους, στρατολογώντας μάλιστα ειδικευμένους εργαζόμενους σε αυτό. Για το πώς χρησιμοποιούνται σε κρίσιμες πολιτικές φάσεις τα ανθρώπινα αυτά δίκτυα υπάρχει ήδη μια πείρα στη χώρα μας. Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ καλούσε τους ακροατές του να εκτονωθούν στο κίνημα των πλατειών.

Οσοι παρ' όλα αυτά εξακολουθούν να μαγεύονται από το θαυμαστό κόσμο του Πάρκου και να θεωρούν το Ιδρυμα «Στ. Νιάρχος» πηγή φωτός και πολιτισμού, ας αναρωτηθούν, γιατί από τις εγκαταστάσεις του ο Ομπάμα απηύθυνε τον ύμνο του για την αστική Δημοκρατία ενάντια στον «ολοκληρωτισμό» και το «σιδηρούν παραπέτασμα», που στο όνομά της και χάρη σ' αυτήν διογκώνονται οι ταξικές ανισότητες και γίνονται τα μεγαλύτερα εγκλήματα και οι ωμότερες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, όπως αυτές που πληθαίνουν στη γύρω μας περιοχή;

Ντόναλντ Τραμπ: Το παραμύθι της «προστασίας» του λαού

Καπιταλιστική ανάπτυξη που τάχα θα ωφελήσει και το λαό και θα θέσει «την Αμερική πάνω από όλα, θα την κάνει σπουδαία ξανά», πως και «επαναφορά» του ελέγχου της εξουσίας «πίσω στο λαό» ήταν το παραμύθι που πλάσαρε ο Ντόναλντ Τραμπ στην πρώτη ομιλία του ως Πρόεδρος.

Ο μεγιστάνας καμώθηκε τον «αγωνιστή του λαού» και τον εγγυητή ανάκτησης του διεθνούς κύρους και της ισχύος των ΗΠΑ, ενώ την ίδια ώρα επέκρινε τις προηγούμενες κυβερνήσεις που έδωσαν «τρισεκατομμύρια δολάρια για την προστασία ξένων συνόρων και όχι για τα σύνορα της Αμερικής». Διαβεβαίωσε πως είναι έτοιμος «να ενώσει όλο τον κόσμο», για να εξαλειφθεί η ισλαμική τρομοκρατία, ανοίγοντας την πόρτα για κλιμάκωση παλιών επεμβάσεων ή την εξαπόλυση νέων...

Υπογράμμισε πως θα επαναδιαπραγματευτεί συμφωνίες προς όφελος των αμερικανικών μονοπωλίων που στήριξαν την εκλογή του και έκλεισε το μάτι σε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, επαναλαμβάνοντας την υπόσχεσή του για εκσυγχρονισμό των υποδομών της χώρας. Είπε σε χαρακτηριστικό σημείο της ομιλίας του: «Θα κτίσουμε νέους δρόμους, νέες γέφυρες, νέα αεροδρόμια, σήραγγες, σιδηροδρόμους σε αυτό το μεγάλο έθνος. Θα ανοικοδομήσουμε τη χώρα, θα χρησιμοποιήσουμε αμερικανικά εργατικά χέρια. Θα ακολουθήσουμε δύο απλούς κανόνες: Από τους Αμερικάνους και με τους Αμερικάνους. Αγόρασε αμερικανικά κάνε προσλήψεις με αμερικάνικο τρόπο. Είναι δικαίωμα κάθε έθνους να βάζει πρώτο το δικό του συμφέρον!» Με άλλα λόγια, ο Τραμπ αξιοποίησε το υπαρκτό πρόβλημα και των πεπαλαιωμένων υποδομών και της ανεργίας για να συσπειρώσει γύρω του ένα μέρος των Αμερικανών εργαζομένων.

Από την άλλη, δεν ξέχασε και τα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στους τομείς της εξερεύνησης του Διαστήματος, της τεχνολογίας και της επιστήμης, λέγοντας: «Θα ξεκλειδώσουμε το Διάστημα και θα επωφεληθούμε από τα επιτεύγματα τεχνολογίας στο μέλλον».

Και κατέληξε, λέγοντας: «Εσείς ποτέ δεν θα αγνοηθείτε ξανά στο μέλλον! Η φωνή σας, οι ελπίδες και τα όνειρά σας θα καθορίσουν το δικό μας αμερικανικό πεπρωμένο. Από κοινού θα καταστήσουμε τις ΗΠΑ σπουδαίες ξανά. Θα καταστήσουμε την Αμερική περήφανη και πιο ασφαλή ξανά!».

Ο Τραμπ προσπάθησε ακολούθως να δείξει πως δεν μένει μόνον στα λόγια. Ελάχιστη ώρα μετά την ορκωμοσία του, κάθισε στο οβάλ γραφείο και υπέγραψε προεδρικά διατάγματα κυρίως για ζητήματα εσωτερικής πολιτικής, ενώ το τελευταίο 48ωρο και ιδιαίτερα από αύριο Δευτέρα αναμένεται να προωθήσει την υπογραφή και άλλων δεκάδων προεδρικών διαταγμάτων.

Σε εκκρεμότητα ο διορισμός των περισσότερων υπουργών...

Εάν εξαιρέσει κανείς τους στρατηγούς ε.α. Τζον Κέλι (που αναλαμβάνει υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας) και Τζέιμς Μάτις (που αναλαμβάνει υπουργός Αμυνας), κανείς άλλος υπουργός δεν είχε πάρει έως την Παρασκευή την έγκριση του διορισμού του από τη Γερουσία!

Οι βασικοί λόγοι σχετίζονται με τις συνεχιζόμενες, πολυεπίπεδες ενδοαστικές κόντρες που αντανακλώνται σαφώς και στο Κογκρέσο και οι οποίες έχουν καθυστερήσει σημαντικά την έγκριση του διορισμού του 80% του υπουργικού συμβουλίου.

Οι κόντρες αυτές γίνονται από Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους ενάντια στη νέα κυβέρνηση. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση «εισπράττει» παράλληλα και το αποτέλεσμα των διαφωνιών που έχουν ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ανάμεσα σε «μετριοπαθείς» και ακροδεξιούς του λεγόμενου «κόμματος του τσαγιού».

Πολλοί Αμερικανοί πολιτικοί σχολιαστές σημειώνουν πως οι γερουσιαστές (Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί) έκαναν «δύσκολη τη ζωή» στις ακροάσεις των περισσότερων υπουργών, περνώντας από κόσκινο δηλώσεις που είχαν κάνει στο παρελθόν για διάφορα θέματα, αλλά και τα προσωπικά περιουσιακά και φορολογικά τους στοιχεία. Από χίλια κύματα πέρασε ιδιαίτερα η περίπτωση του υποψήφιου υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, μεταξύ άλλων, και λόγω των σχέσεων που είχε αναπτύξει με τη ρωσική κυβέρνηση, όταν διατελούσε πρόεδρος της πετρελαϊκής «Exxon Mobil». Ο Τίλερσον, λένε οι πληροφορίες από το Κογκρέσο, στην καλύτερη περίπτωση θα πετύχει έγκριση του διορισμού του το νωρίτερο στα μέσα της βδομάδας.

Ενδιαμέσως, η μετάβαση εξουσίας από την παλιά στη νέα κυβέρνηση θα εξακολουθήσει να γίνεται μέσω περίπου 50 ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων, κυρίως υφυπουργών, που θα αναλάβουν τη διεκπεραίωση κρατικών υποθέσεων μέχρι την έγκριση του διορισμού των νέων υπουργών.

Ο Οχτώβρης που συγκλόνισε τον κόσμο

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης του Οχτώβρη του 1917 (Νοέμβρης με το σημερινό ημερολόγιο) στη Ρωσία.

Εκατό χρόνια από εκείνον τον Οχτώβρη, που στην κυριολεξία συγκλόνισε τον κόσμο και έβαλε τη σφραγίδα του σε όλο τον 20ό αιώνα και στην πορεία εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Μετά από την Κομμούνα του Παρισιού, η Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση έφερε για πρώτη φορά την εργατική τάξη νικηφόρα στην εξουσία. Τσακίστηκε ο κρατικός μηχανισμός της αστικής τάξης και του τσαρισμού, καταργήθηκε η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τέθηκαν οι βάσεις για την οικοδόμηση των σοσιαλιστικών - πρώιμων κομμουνιστικών - σχέσεων παραγωγής. Αμεσο αποτέλεσμα της Οχτωβριανής Επανάστασης υπήρξε η δημιουργία της Σοβιετικής Ρωσίας και, στη συνέχεια, της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ), του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο. Η επανάσταση, με τα ιστορικά δεδομένα της εποχής, έλυσε προβλήματα των εργαζομένων, πραγματοποίησε τεράστια βήματα στην άνοδο του επιπέδου της λαϊκής ευημερίας.

Οι κατακτήσεις για τους εργαζόμενους στην ΕΣΣΔ ήταν πρωτόγνωρες: Ηδη από το 1918 κατοχυρώθηκε η 8ωρη εργάσιμη μέρα, ενώ το 1956 πάρθηκε απόφαση από το προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ για τη γενική καθιέρωση 7ωρης εργάσιμης μέρας και 6ωρης για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων. Η εργαζόμενη γυναίκα βγήκε στο προσκήνιο της Ιστορίας και της κοινωνικής δράσης, κόντρα στις προλήψεις αιώνων. Το πρώτο Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων είχε στη σύνθεσή του την Αλεξάνδρα Κολοντάι (πρώτη γυναίκα υπουργό στον κόσμο).

Από τις πρώτες μέρες της, η σοβιετική εξουσία αξιοποίησε τον συσσωρευμένο πλούτο που αφαίρεσε από τους καπιταλιστές για την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής τάξης σε Παιδεία, Υγεία, αντιμετώπιση άμεσων αναγκών, ανάπαυση κ.ά. Αυτά συνέβησαν στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της εποχής και σε αφάνταστα δύσκολο περιβάλλον, αφού τα πρώτα χρόνια είχε ν' αντιμετωπίσει τις καταστροφές του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, του εμφυλίου και της ιμπεριαλιστικής επέμβασης που ακολούθησε από 14 καπιταλιστικά κράτη.

Με το στερέωμα της σοβιετικής εξουσίας και τη δημιουργία των βάσεων της σοσιαλιστικής οικονομίας (κοινωνική ιδιοκτησία και Κεντρικός Σχεδιασμός), δόθηκε η δυνατότητα για την παραπέρα ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών σε τομείς όπως: Λαϊκή κατοικία, Κοινωνική Ασφάλιση, Υγεία, μόρφωση, Πολιτισμό και ελεύθερο χρόνο. Η σοβιετική οικονομία στη δεκαετία του 1930 πέτυχε τη ραγδαία εκβιομηχάνιση και τον πολλαπλασιασμό της παραγωγής, τη στιγμή που η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία κατακρημνιζόταν στην οικονομική κρίση, που είχε ξεκινήσει με το κραχ του 1929 και συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1930.

Η σοβιετική εξουσία είχε ν' αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα, όπως την ανισομετρία και την καθυστέρηση στην ανάπτυξη και στο επίπεδο του πολιτισμού που κληρονόμησε από την τσαρική Ρωσία. Ενδεικτικά και μόνο, ο αναλφαβητισμός άγγιζε το 70% του πληθυσμού, ενώ στις αγροτικές περιοχές ξεπερνούσε ακόμα και το 90%. Με κινητοποίηση όλων των δυνάμεων, επιτεύχθηκε τεράστια μείωσή του σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ετσι, το 1926, οι εγγράμματοι ενήλικες ήταν στις πόλεις 80,9% και στον αγροτικό πληθυσμό 50,6% (πλήρης εξάλειψη του αναλφαβητισμού επιτεύχθηκε το 1959).

Η νίκη της Οχτωβριανής Επανάστασης αποτέλεσε αφετηρία και πανηγυρική επιβεβαίωση της δυνατότητας (με δεδομένη την καθυστέρηση και την ανισομετρία στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στη Ρωσία της εποχής) του περάσματος μιας συγκεκριμένης χώρας από τον καπιταλισμό στο νέο, ανώτερο κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό. Σημειώθηκαν τα πρώτα βήματα στο έδαφος της πρώτης ανώριμης και ασταθούς ακόμα φάσης του κομμουνισμού - το σοσιαλισμό. Σήμερα, βέβαια, οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για το πέρασμα στο σοσιαλισμό, όσον αφορά την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, είναι πολύ πιο ώριμες συγκριτικά με την εποχή της Οχτωβριανής Επανάστασης.

Η νίκη της Οχτωβριανής Επανάστασης απέδειξε ότι η εργατική τάξη, ως η μοναδική πρωτοπόρα τάξη, μπορεί ν' απελευθερώσει όχι μόνο τον εαυτό της από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά και όλες τις καταπιεσμένες κοινωνικές δυνάμεις, με την οικοδόμηση του εργατικού - σοσιαλιστικού κράτους. Ο Οχτώβρης του 1917 έδειξε, ταυτόχρονα, τον αναντικατάστατο ρόλο του καθοδηγητικού παράγοντα της σοσιαλιστικής επανάστασης, του Κομμουνιστικού Κόμματος, και την τεράστια δύναμη του προλεταριακού διεθνισμού.

Το παράδειγμα της Οχτωβριανής Επανάστασης ενέπνευσε τους εργάτες σε όλο τον κόσμο, καθώς και πρωτοπόρους διανοούμενους που τάχτηκαν με το μέρος της. Ενέπνευσε την επαναστατική δράση και έδωσε ώθηση στο να ιδρυθούν Κομμουνιστικά Κόμματα σε όλο τον κόσμο, ενώ το 1919 ιδρύθηκε η Κομμουνιστική Διεθνής.

Η ΕΣΣΔ και ο Κόκκινος Στρατός κατάφεραν να συντρίψουν τη ναζιστική Γερμανία κατά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεγονός που, επίσης, καταδεικνύει πως οι εργαζόμενοι της ΕΣΣΔ, με τα πάνω από 20.000.000 νεκρούς, υπεράσπισαν όχι μόνο μια εδαφική επικράτεια, αλλά το σοσιαλισμό, το αποτέλεσμα του Οχτώβρη. Η ίδια η νίκη του Κόκκινου Στρατού βασίστηκε στα πλεονεκτήματα του Κεντρικού Σχεδιασμού, στην ίδια τη σοσιαλιστική παραγωγή.

Η ΕΣΣΔ τη στιγμή της διάλυσής της, το 1991, καταλάμβανε στη γήινη σφαίρα έκταση 22.402.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όπου κατοικούσε πληθυσμός 293 εκατομμυρίων. Ο Οχτώβρης του 1917 και η διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης απέδειξαν για πρώτη φορά στην Ιστορία πως οι εργαζόμενοι μπορούν να παράγουν πλούτο, να δημιουργούν και να ευημερούν δίχως καπιταλιστές. Ταυτόχρονα, το ίδιο το γεγονός της ανατροπής του σοσιαλισμού και της καπιταλιστικής παλινόρθωσης σήμερα έχει αρνητική επίδραση στη ζωή και στις συνειδήσεις των λαϊκών μαζών σε όλο τον κόσμο.

Η επίδραση του αρνητικού αποτελέσματος στην κοινωνική συνείδηση συνεπικουρείται και από την τεράστια συνειδητή πολεμική των αστών να διαστρεβλώσουν το χαρακτήρα της αντεπανάστασης, τα πραγματικά αίτιά της, καθώς και το κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο της σοσιαλιστικής επανάστασης. Σε αυτό το αρνητικό ιδεολογικό - πολιτικό έδαφος, ανθίζουν όλων των ειδών οι οπορτουνιστικές ερμηνείες, που εξίσου αποπροσανατολίζουν και καλλιεργούν την απογοήτευση, την ηττοπάθεια, τον μηδενισμό.

Η Οχτωβριανή Επανάσταση και το αποτέλεσμά της, η ΕΣΣΔ, αποτέλεσαν ένα σημαντικό βήμα στον ιστορικό χρόνο που δεν ολοκληρώθηκε. Αυτό, όμως, δεν αναστέλλει την ιστορική κίνηση.

Το χρονικό του Γενάρη του 1917

Στην αρχή του 1917 ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος διάνυε ήδη την 130ή βδομάδα του. Τα 3 χρόνια ασταμάτητων μαχών και φρίκης χωρίς αποτέλεσμα δεν άφηναν κανέναν ασυγκίνητο. Ολο και περισσότερος κόσμος αντιτασσόταν με διάφορες μορφές στον πόλεμο. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 1916 πάνω από 1,5 εκατομμύριο Ρώσοι στρατιώτες λιποτάκτησαν.

Την κατάσταση για την εργατική τάξη και τους άλλους εργαζόμενους χειροτέρευε ο σκληρός χειμώνας, ο οποίος, σε συνδυασμό με τον πόλεμο, οδηγούσε σε άνοδο των τιμών και σ' ελλείψεις προϊόντων. Ολα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την άνοδο των διαθέσεων των μαζών ενάντια στην τσαρική εξουσία. Η τελευταία, όσο και αν προσπαθούσε πότε με το καρότο και πότε με το μαστίγιο, δεν μπορούσε να εμποδίσει την ανάπτυξη μαζικών εκδηλώσεων εναντίον της. Ο τσαρισμός σκεφτόταν ακόμα και πιθανή συνθηκολόγηση στον πόλεμο με την υπογραφή μονομερούς ειρήνης, ώστε απερίσπαστος να καταπνίξει το επαναστατικό κίνημα που διαφαινόταν ότι θα ξεσπάσει. Στις 19 (6) του Γενάρη ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ διέταξε την αναβολή των εργασιών της Κρατικής Δούμας μέχρι τις 27 (14) του Φλεβάρη.

Σε αυτές τις συνθήκες, μεγάλωσε απότομα η μαζική κινητοποίηση του προλεταριάτου. Συνολικά, μόνο το Γενάρη απέργησαν 270.000 εργάτες, από τους οποίους 177.000 στην Πετρούπολη. Το Κόμμα των Μπολσεβίκων, το οποίο ήταν στην παρανομία, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Σε αυτήν την ιστορική στιγμή αποδείχτηκε πόσο σημαντική παρακαταθήκη ήταν η στάση του ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και υπέρ της μετατροπής του σε ένοπλη ταξική αναμέτρηση για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της εργατικής εξουσίας. Παρά τις σκληρές διώξεις και την τρομοκρατία, οι μπολσεβίκοι κατόρθωσαν ν' ανασυγκροτήσουν τις Οργανώσεις τους σε όλη τη χώρα.

Με πρωτοβουλία των μπολσεβίκων, στις 22 (9) του Γενάρη, στη 12η επέτειο της «Ματωμένης Κυριακής» του 1905, οπότε και κατεστάλη άγρια η εργατική διαδήλωση στην Πετρούπολη, οι εργάτες της Πετρούπολης και της Μόσχας προχώρησαν σε απεργία και σε μαζικές μαχητικές διαδηλώσεις. Στη Μόσχα πάνω από 30.000 εργάτες συμμετείχαν στην απεργία και στη διαδήλωση. Στην Πετρούπολη πήραν μέρος περίπου 145.000 εργάτες, καθιστώντας αυτήν τη διαδήλωση τη μεγαλύτερη που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ανάλογες διαδηλώσεις εργατών έγιναν και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας.

Ταυτόχρονα, με την άνοδο του εργατικού κινήματος, παρατηρήθηκε άνοδος της μαζικής δραστηριότητας της φτωχής αγροτιάς και των καταπιεζόμενων από την τσαρική απολυταρχία εθνοτήτων. Η θύελλα ερχόταν να συνταράξει τη Ρωσία.

Με ευθύνη της συγκυβέρνησης η παραπομπή του δημάρχου Πατρέων

Ανακοίνωση εξέδωσε η Τομεακή Επιτροπή Πάτρας του ΚΚΕ, με αφορμή τη δίκη του δημάρχου στις 13 Φλεβάρη. Στην ανακοίνωση σημειώνεται:

«Στο "σκαμνί" στέλνουν τον κομμουνιστή δήμαρχο Πάτρας, Κώστα Πελετίδη, στις 13 Φλεβάρη του 2017, οι μηχανισμοί του αστικού κράτους (Σώμα Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης που υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης, Αποκεντρωμένη Διοίκηση που υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών), με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, επειδή ο Δήμος δεν παραχώρησε χώρους στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, για να προπαγανδίσουν τις φασιστικές τους αντιλήψεις και να στάξουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο, για τις βουλευτικές εκλογές του 2015.

Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, της επίθεσης των φασιστοειδών κατά των στελεχών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ στο Πέραμα, καθώς και των Αιγυπτίων ψαράδων και ενώ οι δολοφόνοι - τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής κυκλοφορούν ελεύθεροι, η «τυφλή» αστική Δικαιοσύνη και οι μηχανισμοί του αστικού κράτους, διώκουν τον δήμαρχο Πάτρας, διότι ο Δήμος Πατρέων με πολιτική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ουδεμία σχέση θέλει να έχει με τη ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και με κανέναν τρόπο δεν διευκολύνει την κοινοβουλευτική ή άλλη δραστηριότητά της, άρα και την εγκληματική της δράση, με οποιονδήποτε τρόπο.

Η δίωξη του Δημάρχου είναι εξέλιξη επικίνδυνη για όλο το λαό και στην Πάτρα και είναι τεράστιες οι ευθύνες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τη δυνατότητα δίωξης είχε περιγράψει ο ίδιος ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και νυν Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, απαντώντας σε Ερώτηση των φασιστών της Χρυσής Αυγής το καλοκαίρι του 2015, για το αν θα αποδοθούν ποινικές ευθύνες στον δήμαρχο Πάτρας.

Συνεχίζοντας να βάζει πλάτη στους εγκληματίες χρυσαυγίτες, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μέσω της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (μηχανισμού του αστικού κράτους με γραμματέα διορισμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση), έθεσε ζητήματα νομιμότητας των αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου που κρατά πολιτική θέση αρχής που απορρέει από το χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, ως μιας καθαρά ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, με το αιτιολογικό ότι δεν έχει έλθει σε γνώση της κάποια δικαστική απόφαση που να την χαρακτηρίζει εγκληματική οργάνωση!

Αυτές οι εξελίξεις μπορεί να μοιάζουν παράδοξες αλλά δεν είναι. Δεν είναι η πρώτη φορά που μηχανισμοί του αστικού κράτους βρίσκονται απέναντι σε κομμουνιστές δημάρχους, επειδή πήραν μια φιλολαϊκή απόφαση. Στην Πάτρα, πριν από μερικούς μήνες η δημοτική αρχή εγκαλούνταν, είτε γιατί μείωσε τα δημοτικά τέλη και θέσπισε εκπτώσεις, είτε γιατί δεν έδωσε τα ταμειακά διαθέσιμα του δήμου στην κυβέρνηση, είτε γιατί αρνήθηκε να απολύσει εργαζόμενους.

Εκτός από τις πολιτικές ευθύνες της συγκυβέρνησης για την παραπομπή σε δίκη του Κ. Πελετίδη, αποκαλύπτεται και ο χαρακτήρας του αστικού κράτους, κομμάτι του οποίου είναι και η Τοπική Διοίκηση και μάλιστα με τις ανάλογες βαθμίδες που επιτρέπουν να "διορθώνει" τυχόν "αστοχίες" που σημειώνονται σε περίπτωση που υπάρξει δημοτική αρχή που πάρει μια απόφαση κόντρα στους νόμους του. Το γεγονός αυτό κάνει φανερό το γιατί η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής πρέπει να γίνει υπόθεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, γιατί δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη για το αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του, πολύ περισσότερο που υπάρχουν, όπως αποδεικνύεται, ορατά και αόρατα νήματα που συνδέουν τη φασιστική οργάνωση με κρατικούς μηχανισμούς, με τμήματα του κεφαλαίου ως γνήσιο τέκνο του συστήματος.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, λαέ της Πάτρας,

Αποτελεί πρόκληση για τις οικογένειες των θυμάτων, των εργαζόμενων και μεταναστών που έχουν δεχτεί επιθέσεις από τους φασίστες - ναζιστές της Χρυσής Αυγής η συγκεκριμένη στάση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και ας αφήσουν ορισμένοι τα κροκοδείλια δάκρυα.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που διατήρησε όλα τα αντιλαϊκά νομοσχέδια των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, τα οποία ενίσχυσε με το 3ο μνημόνιο (που ψήφισαν από κοινού) και έρχεται να τα ενισχύσει με μια σειρά νέα (στα εργασιακά δικαιώματα και όχι μόνο), προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της καπιταλιστικής ανάπτυξης με τους εργαζόμενους και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα τσακισμένους και στη γωνία, είναι η ίδια που δίνει αέρα στα πανιά των εγκληματιών χρυσαυγιτών. Αλλωστε, και η δράση των τελευταίων, εκτός των τραμπούκικων επιθέσεων κατά βασανισμένων μεταναστών ή συνδικαλιστών, ως γνήσιο μόρφωμα του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, επικεντρώνεται στο πώς θα δοθούν μεγαλύτερα προνόμια στο κεφάλαιο (γι' αυτό και στη Βουλή έχουν καταθέσει πάνω από 100 ερωτήσεις για την υπεράσπιση των εφοπλιστών) και στο πώς θα χτυπηθεί κάθε εργατική αντίδραση.

Τα σχέδιά τους δεν πρέπει να περάσουν. Χρειάζεται και πρέπει να βρουν τη σθεναρή αντίσταση όλων των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων και της Πάτρας, μέσα από τα συνδικάτα, τα σωματεία, τις Επιτροπές Αγώνα, τις Λαϊκές Επιτροπές, σε κάθε χώρο δουλειάς, μόρφωσης και λαϊκή γειτονιά.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να δυναμώσει και η πάλη ενάντια στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει, η αποκάλυψη της εγκληματικής δράσης των χρυσαυγιτών, η απομόνωσή τους, η απαίτηση και επαγρύπνηση για καταδίκη της Χρυσής Αυγής στη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Καλούμε σε αγωνιστική ετοιμότητα και επαγρύπνηση, σε κινητοποίηση όλων των εργατικών, λαϊκών δυνάμεων, να παρθεί πίσω η δίωξη που ετοιμάζουν κατά του δημάρχου και συνολικά της δημοτικής Αρχής, για τη θέση αρχής που κρατά. Να μην μπορούν να σταθούν πουθενά οι φασίστες, τσιράκια των αφεντικών χρυσαυγίτες. Να μπει ταυτόχρονα μπλόκο στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που ετοιμάζει η συγκυβέρνηση, να διεκδικήσουμε με όπλο μας τη λαϊκή συμμαχία και στόχο την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τη ζωή που μας αξίζει, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας».

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ Ετοιμη να αναλάβει «ρόλους»

Από παλιότερη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά στο Κόσσοβο

Ετοιμη να αναλάβει ρόλο για διάφορες «διευθετήσεις» στα Βαλκάνια εμφανίζεται η ελληνική κυβέρνηση, διεκδικώντας, άλλωστε, τέτοιο πόστο στο σχετικό καταμερισμό εντός ΝΑΤΟ και ΕΕ. Με βασική έγνοια της, βέβαια, την εδραίωση και παραπέρα προώθηση των θέσεων ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων στη Βαλκανική και με στόχο, ανάμεσα στα άλλα, την «ανάκτηση του χαμένου εδάφους» κατά τη διάρκεια της καπιταλιστικής κρίσης, στον ανταγωνισμό της με άλλα κεφάλαια στην περιοχή.

Διόλου τυχαία, και σε απότοκο της τέτοιας πρεμούρας, ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, συνδύασε πρόσφατα σε δηλώσεις του από τη Γενεύη, όπου βρισκόταν μετέχοντας στα παζάρια για το πώς θα προχωρήσουν νέα διχοτομικά σχέδια για τη νήσο, το Κυπριακό με τα Βαλκάνια. Εδειξε και με αυτόν τον τρόπο το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της κυβέρνησης για την ευρύτερη περιοχή.

Συγκεκριμένα, παραλλήλισε τη στάση που κρατάει η κυβέρνηση στο Κυπριακό, απέναντι στην Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους, με τον τρόπο που χειρίζεται τις διαφορές της με την Αλβανία και τα Σκόπια. Είπε ο Ν. Κοτζιάς: «Το λέω αυτό, γιατί με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουμε τα θέματα που συνδέονται με τους βόρειους γείτονές μας, τα Σκόπια και την Αλβανία, αφού έχουμε μακρόχρονες στρατηγικές και έχουμε θέσει θέματα στην ημερήσια διάταξη (...) Θέλουμε να λύσουμε τα προβλήματα που ήταν αδρανή, γιατί τα αδρανή προβλήματα συσσωρεύουν και άλλα προβλήματα, δεν λύνουν ζητήματα. Πρέπει - εφόσον η θέλησή μας και η γνώση μας υπάρχει - να στρέψουμε την ελληνική διπλωματία ακόμα περισσότερο προς τους σχεδιασμούς του μέλλοντος».

Αυτή η πρεμούρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να αναλάβει «ρόλους» στο πλαίσιο της προώθησης των ευρωΝΑΤΟικών σχεδίων στην περιοχή και αξιοποιώντας το «χαρτί» της συμμετοχής της στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις που και άλλα καπιταλιστικά κράτη της περιοχής βρίσκονται σε πορεία ένταξης, αποτυπώνεται και στην προώθηση π.χ. των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης με τα Σκόπια, για την ανάπτυξη δικτύων Ενέργειας, μεταφοράς, διαμετακόμισης, που θα προσθέσουν κι άλλα κέρδη στα κεφάλαια των δύο μερών.

Προοπτικές που σε μια πορεία «ξαναζεσταίνουν» και «παλιές φιλίες» ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη της περιοχής, όπως δείχνουν και οι δηλώσεις εσχάτως της σερβικής ηγεσίας που δηλώνει «μετανιωμένη» επειδή αναγνώρισε την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία». Ούτε περνά απαρατήρητο ότι λίγο μετά τις τέτοιες δηλώσεις, από το Μέγαρο Μαξίμου ανακοινώθηκε ότι στις 30 Γενάρη ο Ελληνας πρωθυπουργός θα επισκεφθεί το Βελιγράδι, όπου θα συναντηθεί με την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Φυσικά, τα τέτοια σχέδια περνάνε μέσα από αντιφατικές σχέσεις συνεργασίας και ανταγωνισμών, ενώ διέπονται από τα αντιτιθέμενα συμφέροντα και τα σχέδια των καπιταλιστικών κρατών στην περιοχή, όσο και ισχυρότερων καπιταλιστικών δυνάμεων και ιμπεριαλιστικών ενώσεων που παρεμβαίνουν.

Ανεξαρτήτως, για παράδειγμα, του τι λέει ο Ελληνας ΥΠΕΞ, η αλβανική πλευρά συνεχίζει να «σηκώνει» θέματα όπως αυτό των λεγόμενων Τσάμηδων, με τις πλάτες μάλιστα του αρμόδιου κοινοτικού επιτρόπου, για τη Διεύρυνση της ΕΕ, Γ. Χαν, ο οποίος μιλούσε πρόσφατα για «επίλυση των εκκρεμών διμερών ζητημάτων (σ.σ. μεταξύ Αθήνας και Τιράνων). Σε αυτά περιλαμβάνονται η οριοθέτηση της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών, τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες και τοτσαμικό ζήτημα».

Για την υφαλοκρηπίδα θυμίζουμε ότι η Αλβανία χαρακτήρισε μονομερή κίνηση της Ελλάδας την «Ανακοίνωση» της ελληνικής κυβέρνησης, με αριθμό 2014/C 400/03, για προκήρυξη «οικοπέδων» προς έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο. Υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει οριστική συμφωνία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας, Αλβανίας, Ιταλίας, αλλά και ότι οι γεωγραφικές συντεταγμένες του «Οικοπέδου 1» (ΒΔ της Κέρκυρας), που προκήρυξε η Ελλάδα για έρευνες, εισέρχονται εντός αλβανικών χωρικών υδάτων...

ΝΑΤΟ Ξεδιπλώνει σχέδια με το βλέμμα στη Ρωσία

ΝΑΤΟική αποστολή στο Κοσσυφοπέδιο

Μέσα σε αυτό το κουβάρι των ανταγωνισμών που ξεδιπλώνονται στα Βαλκάνια, ιδιαίτερη σημασία έχει και μια ματιά στις θέσεις που κατέχει ή που προωθεί στην περιοχή το «σιδερένιο χέρι» των ευρωατλαντικών μονοπωλίων, το ΝΑΤΟ. Ιδιαίτερα, μάλιστα, στο φως των αποφάσεων της τελευταίας Συνόδου του ΝΑΤΟ που ακριβώς περιγράφει το σχέδιο της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας για τη στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας, στον ανταγωνισμό βέβαια για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων, δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και δικτύων διαμετακόμισης.

Κατ' αρχάς, βασικό προπύργιο του ΝΑΤΟ στην περιοχή ήταν και είναι η Ελλάδα, με όλες τις κυβερνήσεις, φυσικά και την τωρινή, σταθερά ενταγμένες στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, με σημαντικές βάσεις και υποδομές, όπως η Σούδα, το Ακτιο, το ΝΑΤΟικό στρατηγείο στη Θεσσαλονίκη κ.ά.

Στο προτεκτοράτο του Κοσσόβου, με τον πόλεμο του ΝΑΤΟ εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και τον παραπέρα διαμελισμό της, το ΝΑΤΟ εδραίωσε την παρουσία του μέσω της ΝΑΤΟικής στρατιωτικής δύναμης KFOR.

Στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η παρουσία ΝΑΤΟικών δυνάμεων έρχεται μέσα από την ανάπτυξη εκεί της στρατιωτικής επιχείρησης «ασφαλείας» της ΕΕ, ALTHEA.

Στη Σερβία, και καθώς η σερβική αστική τάξη έχει βάλει πλώρη, σε πρώτη φάση, για πλήρη εναρμόνισή της με τα ευρωατλαντικά πρότυπα, όλο και πιο συχνά τελευταία αντιπροσωπείες ανώτερων ΝΑΤΟικών αξιωματούχων μεταβαίνουν στο Βελιγράδι, για συζητήσεις με Σέρβους ανώτατους στρατιωτικούς πάνω στην παραπέρα προώθηση της μεταξύ τους «συνεργασίας» τα επόμενα χρόνια.

Στην Αλβανία, αντίστοιχα, η εκεί αλβανική τάξη πέρα από την προθυμία της να φιλοξενήσει ΝΑΤΟικές αντιπροσωπείες, φρουρές και ασκήσεις, φροντίζει να μετάσχει σε ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις και αποστολές. Τελευταίο τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ένταξη του αλβανικού σκάφους «ORINOΚU» στη ΝΑΤΟική αρμάδα SNMG2, η οποία περιπολεί στο Αιγαίο με πρόσχημα το Προσφυγικό, στην πράξη ελέγχοντας τον πλου ρωσικών πολεμικών πλοίων προς τη Συρία.

Το Μαυροβούνιο προαλείφεται για να γίνει το 29ο κράτος - μέλος της λυκοσυμμαχίας, με την ένταξή του στους κόλπους της να σηματοδοτεί το παραπέρα σφίξιμο της ΝΑΤΟικής τανάλιας στην Αδριατική και την Κεντρική Μεσόγειο.

Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί, στο πλαίσιο των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών, η Βουλγαρία, όπως και η αποστολή της Αθήνας στον τέτοιο καταμερισμό εντός της λυκοσυμμαχίας, να συνδράμει στρατιωτικά τη Σόφια, που υπολείπεται ακόμα σύγχρονων αεροσκαφών, τουλάχιστον τέτοιων που να ανταποκρίνονται στα πρότυπα και τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Τι σημαίνει στην πράξη; Στο πλαίσιο της Τεχνικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για διασυνοριακές επιχειρήσεις εναέριας επιτήρησης, η οποία υπογράφτηκε το Μάρτη του 2014, λέγεται ότι τουλάχιστον μία φορά ελληνικά μαχητικά απογειώθηκαν από εδώ για να αναχαιτίσουν αεροσκάφη «αγνώστων ιχνών» (σ.σ. «φωτογραφίζεται» η Ρωσία) που εισήλθαν στο βουλγαρικό FIR χωρίς να καταθέσουν σχέδια πτήσης. Οπως έλεγαν, άλλωστε, αρμόδιοι παράγοντες κατά την υπογραφή της συμφωνίας, επρόκειτο για «ενοποίηση των διασυνοριακών επιχειρήσεων». Αναλυτές εξηγούσαν από τότε ότι ελληνικά μαχητικά θα αναλαμβάνουν αποστολές αναγνώρισης και αναχαίτισης αεροσκαφών «αγνώστων ιχνών» τα οποία εισέρχονται στο βουλγαρικό FIR.

Αντίστοιχα, στη Ρουμανία, όπως αποφασίστηκε και στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλη στη Βαρσοβία, συγκροτείται πολυεθνική ταξιαρχία, με άμεση υποστήριξη από Βουλγαρία, για τον έλεγχο στη Μαύρη Θάλασσα. Η ίδια Σύνοδος αποφάσισε, εξάλλου, την ολοκλήρωση της εγκατάστασης και τη λειτουργία της λεγόμενης «Πυραυλικής Ασπίδας» με βάσεις στη Ρουμανία, στην Πολωνία, με τη ναυτική στήριξη και γενικότερες υποδομές που συνδέονται με τη χρήση πυρηνικών όπλων στην προοπτική μιας καταστροφικής για τους λαούς αναμέτρησης με τη Ρωσία.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News