ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Πρόκληση δίχως τέλος...

Ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά 53 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ υπογράφουν Ερώτηση που προετοιμάζει το έδαφος για τη νέα προκλητική παρέμβαση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπέρ του κεφαλαίου...

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση τσακίζει το λαό (και) με την παραπέρα απογείωση της φοροληστείας σε βάρος του, με τις νέες αυξήσεις στον ΦΠΑ και συνολικότερα το νέο μπαράζ έμμεσων φόρων, με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου για μισθωτούς και συνταξιούχους κ.ο.κ., οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν και με τα δυο χέρια όλα τα παραπάνω αντιλαϊκά μέτρα, με Ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή, ζητούν να απαλλαχθούν οι εξαγωγικές επιχειρήσεις από τον ΦΠΑ στο ηλεκτρικό ρεύμα που χρησιμοποιούν για την παραγωγή των προϊόντων τους, προκειμένου να μπορούν να ανταποκριθούν στο «παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον»!

Λίγο μετά την ψήφιση της κατάργησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο για βιομηχανίες ηλεκτροπαραγωγής, λίγο μετά την ψήφιση του ίδιου του «αναπτυξιακού νόμου» με την πληθώρα των νέων φοροαπαλλαγών και κρατικών ενισχύσεων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, η νέα αυτή παρέμβαση έρχεται να επιβεβαιώσει ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο της περιβόητης «δίκαιης ανάπτυξης» που ευαγγελίζονται κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ:

Εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής κρατικής στήριξης στο κεφάλαιο, στο έδαφος των μόνιμων μέτρων σε βάρος του λαού, στον οποίο τάζουν μερικά ψίχουλα για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας...

Για να γίνει, μάλιστα, κατανοητό το μέγεθος του νέου προκλητικού δώρου που ετοιμάζει η κυβέρνηση στο κεφάλαιο, είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που επικαλούνται οι ίδιοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην Ερώτησή τους, σημειώνοντας ότι το ηλεκτρικό ρεύμα παραγωγής «σε ορισμένους κλάδους, όπως των πλαστικών, μπορεί να συμμετέχει έως και 30% στο συνολικό κόστος»...

Εξίσου χαρακτηριστικό είναι και το ότι οι κυβερνητικοί βουλευτές «υπενθυμίζουν» στην Ερώτησή τους ότι «η τόνωση της εξωστρέφειας και των εξαγωγών αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση», επικαλούμενοι μάλιστα σχετικές δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Οικονομίας, Αλ. Χαρίτση, κατά τη συνάντησή του με το Σύνδεσμο Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος, ενώ σπεύδουν να προσθέσουν με νόημα ότι «για την ανάκαμψη της οικονομίας απαιτείται ένα δημοσιονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον σταθερότητας και εμπιστοσύνης εν τοις πράγμασι και όχι απλώς σε επίπεδο διακηρύξεων».

Φυσικά, θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν επικαλεστεί και τον ίδιο τον πρόεδρό τους, τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, ο οποίος μιλώντας στα μέσα Ιούνη σε κυβερνητική εκδήλωση για τη «δίκαιη ανάπτυξη», επαναλάμβανε την προσήλωση της κυβέρνησης στην «αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων», στη «δημιουργία εξωστρεφών, δυναμικών επιχειρήσεων», με έμφαση στους «διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς»...

Στην πραγματικότητα, βέβαια, όπως και η προσπάθεια προσέλκυσης ξένων επενδύσεων για την ανάκαμψη των κερδών των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων, η στήριξη της «εξωστρέφειας» του ντόπιου κεφαλαίου προωθείται 100%... «εν τοις πράγμασι» και πάει χέρι - χέρι με τα ίδια αντιλαϊκά «προαπαιτούμενα»:

Κρατική στήριξη των επενδύσεων του κεφαλαίου με κάθε τρόπο, με το λογαριασμό να φορτώνεται σε κάθε περίπτωση στις πλάτες του λαού, επιλογή κλάδων με βάση τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» του κεφαλαίου, με κριτήριο δηλαδή όχι τις λαϊκές ανάγκες αλλά το πού εκτιμά το κεφάλαιο ότι μπορεί να εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή κερδοφορία, διαμόρφωση «ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος» με μονιμοποίηση των αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων της προηγούμενης περιόδου και προσθήκη νέων με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου, στο φόντο και των «αβεβαιοτήτων» που εντείνονται στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, σιγή νεκροταφείου στο εργατικό - λαϊκό κίνημα και ενίσχυση του κατασταλτικού πλαισίου απέναντί του...

Γι' αυτό και οι εργαζόμενοι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα, ούτε από την «τόνωση της εξωστρέφειας» του εγχώριου κεφαλαίου ούτε από τις «επενδυτικές ευκαιρίες» που διαφημίζει η κυβέρνηση στα κεφάλαια άλλων κρατών. Αντίθετα, κόντρα σε όσους επιχειρούν να τους στρατεύσουν πίσω από τις ανάγκες και τις «αγωνίες» των επιχειρηματικών ομίλων, στο πλαίσιο του «παγκόσμιου ανταγωνιστικού περιβάλλοντος», οι εργαζόμενοι και ο λαός έχουν κάθε συμφέρον να αντιπαρατάξουν την πάλη τους για την ικανοποίηση των δικών τους σύγχρονων αναγκών!

Τα απομεινάρια μιας θερινής μέρας

Η Ουρά για τη σύνταξη αρκετά μεγαλύτερη απ' αυτές που σχηματίστηκαν πέρυσι το καλοκαίρι για τα capital controls. Πολύ περισσότερο φορτισμένη. Στην ατμόσφαιρα η οσμή απ' το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου δικαιωμάτων. Ενας ξεστρατίζει, τρεκλίζει, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον άγνωστο συμπάσχοντα ευρωέλληνα που δεν έχει ακόμα φτάσει στο μηχάνημα ανάληψης ψίχουλων και μονολογεί: «Εγώ τώρα πώς θα ζήσω; μου κόψανε 260 ευρώ. Εγώ τώρα πώς θα ζήσω; Πες μου πώς;...». Ο παραλήπτης του ερωτηματικού στέκεται κάγκελο, κάτι ανάμεσα σε σκιάχτρο και ακίνητος από μηχανής θεός. Δεν απαντάει. Βήμα - βήμα σα να γυρνάει η μπίλια σε ρουλέτα πασχίζει να φτάσει στο μηχάνημα να αποκρυπτογραφήσει τα απομεινάρια της εργάσιμης ηλικίας του.

Αθήνα 2016 με κλειστά σύνορα, ακριβές ξαπλώστρες, χιλιάδες μετανάστες, εδώ όπου κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και γίνεται της Cosco...

Κι όμως ο αρχάγγελος Γκάμπριελ ήρθε. Με σαράντα επενδυτικά εξαπτέρυγα. Στρογγυλοκάθισε απέναντι απ' τον Αλέξη και βγάλαν να μετράνε τους ριζοσπαστισμούς τους, ποιος τον έχει μεγαλύτερο. Αλλωστε το μάξιμουμ των αναγκών δεν έφτασε ποτέ ως μήνυμα λαού σε κανένα Μαξίμου. Κάπου εκεί ανάμεσα στις οδούς και τις λεωφόρους της ανάπτυξης, όταν διασταυρώνεται με την αφανή φτώχεια κι εξαθλίωση, οι νεφροπαθείς βγαίνουν στο κυνήγι της αιμοκάθαρσης με 40 βαθμούς και θανατηφόρα αναμονή, λες και κάποιος τους καταδίκασε να παίζουν το γύρο του θανάτου σε μια Επίδαυρο χωρίς θεατές. Και στη Βουλή ο εκλεγμένος εγχώριος ναζί να ξερνάει θανατολάγνα χαιρεκακία για τις βόμβες στο τούρκικο αεροδρόμιο, εκδηλώνοντας την ικανοποίηση του συλλέκτη διαμελισμένων πτωμάτων που κοστίζουν λιγότερο γιατί δε χρειάζονται φούρνο...

Εχει κάτι από κόλαση αυτό το καλοκαίρι που τεμαχίζεται από παράξενες χαλαζοπτώσεις που εντάσσονται αρμονικά στη σταδιακή σαδιστική σμίκρυνση του κόσμου στο μέγεθος της τσέπης λίγων, ελάχιστων κεφαλαιοκρατών. Η ανθρωπιά υποκαταστάθηκε από τη δημοσιοσχετίστικη ανθρωπίλα. Κι έχει γιούρο το θέρος, αλλά όχι ευρώ. Εχει και την Ολυμπιάδα της φαβέλας. Εχει κι απλή αναλογική. Σαν υγιεινό τζατζίκι χωρίς σκόρδο, ένα πράγμα ικανό να ξεγελάει τους τουρίστες των κομμάτων. Ας μην πάμε πουθενά. Ας μείνουμε εδώ. Να βράζουμε ο ένας στο ζουμί του άλλου, ώσπου να εκραγούν τα καζάνια. Μόνον τότε θα ξενηστικωθούν όσοι περιμένουν τη βασίλισσα της Αγγλίας να τους πει πως είναι ακόμα ζωντανή.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ Ενάντια στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία 8 - 9 Ιούλη

Με το σύνθημα «ΝΑΤΟ και ΕΕ μόνιμη απειλή για τους λαούς. Η διέξοδος βρίσκεται στην πάλη για ειρήνη, κοινωνικά δικαιώματα, το σοσιαλισμό», ηΕυρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία οργανώνει σημαντική παρέμβαση - παρουσία στη Βαρσοβία τις μέρες της διεξαγωγής τηςΣυνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στο πλαίσιο πολύμορφης δράσης σε κάθε χώρα ενάντια στην ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ και τη σύναξη της στην πρωτεύουσα της Πολωνίας.

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στις 8 και 9 Ιούλη ετοιμάζεται να επισημοποιήσει τα νέα σχέδια του ΝΑΤΟ για ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία και πολεμική δράση σε όλο τον πλανήτη, για την προάσπιση των ευρωατλαντικών μονοπωλιακών συμφερόντων. Στο πλαίσιο της αντιπαράθεσής τους με τη Ρωσία για τη διείσδυση στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες κι ενώ υποβόσκει πάντα η ένταση με την Κίνα οι κυβερνήσεις προσέρχονται στη ΝΑΤΟική Σύνοδο, αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στους επικίνδυνους για τους λαούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο καθεμιά για την αστική της τάξη. Από όσα μέχρι τώρα έχουν δει το φως της δημοσιότητας στην αντιλαϊκή Ατζέντα της Συνόδου του ΝΑΤΟ περιλαμβάνονται:

-- Η αναβαθμισμένη συνεργασία ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, στη Β. Αφρική. Με προσαρμογή της επιχείρησης του ΝΑΤΟ «Αctive Endeavour» στην Ανατολική Μεσόγειο, από επιχείρηση ενάντια στην τρομοκρατία και την πειρατεία, σε μια «ευρύτερη επιχείρηση ναυτικής ασφάλειας» σε συντονισμό και με τη στρατιωτική επιχείρηση «Σοφία» στα ανοικτά της Λιβύης.

-- Η ανάπτυξη τεσσάρων ταγμάτων στις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία με μονάδες που θα ανέλθουν πιθανότατα σε περίπου 40.000 στρατιώτες, έχοντας πάντα ως στόχο μεταξύ άλλων τον έλεγχο της κατάστασης στην Ουκρανία.

-- Επίσης, θα τεθούν σε συζήτηση οι επικίνδυνες για τους λαούς διεργασίες στη συνεχιζόμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΝΑΤΟ και των συμμάχων του στη Συρία και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, η ενίσχυση της εμπλοκής του με την παρουσία του Αιγαίο της ΝΑΤΟικης αρμάδας όπως και στη Μαύρη Θάλασσα.

Στις συζητήσεις περιλαμβάνεται η περαιτέρω διείσδυση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια με αιχμή την υπό συζήτηση ένταξη του Μαυροβουνίου.

Στόχος τους είναι η ταχύτητα στη λήψη των επικίνδυνων για τους λαούς αποφάσεών του και η ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας του ΝΑΤΟ με τους λαούς να πληρώνουν και πάλι το μάρμαρο της κούρσας των εξοπλισμών, την ώρα που οι λαοί οδηγούνται στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Με βάση τα παραπάνω, έχει ιδιαίτερη σημασία η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας και των ΚΚ που συμμετέχουν σε αυτή, για να αποκαλυφθούν στους λαούς αυτοί οι αντιδραστικοί σχεδιασμοί όπως και ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ως αντίπαλοι των λαών. Πρόκειται για παρέμβαση - κάλεσμα σε ένταση της πάλης των λαών της Ευρώπης.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι, εξάλλου, η μαχητική στάση και η πάλη που διεξάγει το ΚΚ Πολωνίας, κόμμα που συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία, σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, σε συνθήκες οξυμένου αντικομμουνισμού, απαγορεύσεων και συνεχών διώξεων σε βάρος των μελών και στελεχών του.

Την Παρασκευή 8/7 το πρωί η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία θα διοργανώσει εκδήλωση ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σε κεντρικό ξενοδοχείο της Βαρσοβίας, ενώ το Σαββάτο το μεσημέρι οι εκπρόσωποι των ΚΚ θα συμμετέχουν στις διαδηλώσεις ενάντια στο ΝΑΤΟ μαζί με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης.

Στη Βαρσοβία, θα συμμετάσχει αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, με επικεφαλής τονΓιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Στις εκδηλώσεις στη Βαρσοβία έχουν δηλώσει συμμετοχή 11 κόμματα:

ΚΚΕ

Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας

ΚΚ Λαών Ισπανίας

ΚΚ Ιταλίας

Κίνημα «Αντίσταση» Μολδαβία

ΚΚ Νορβηγίας

Εργατικό Κόμμα Ουγγαρίας

ΚΚ Πολωνίας

ΚΚ Σλοβακίας

Σουηδικό ΚΚ

ΚΚ Τουρκίας

ΣΥΡΙΖΑ - ΚΕΑ - ΕΕ Ορκίζονται στην «ισόρροπη» εκπροσώπηση στα «κέντρα λήψης αποφάσεων

«Δεν είναι μια υπόθεση των γυναικών του κόμματος, είναι μια υπόθεση δημοκρατίας για το κόμμα μας. Και δεν μπορεί να είμαστε δημοκράτες και δημοκράτισσες α λα καρτ. `Η είμαστε ή δεν είμαστε». Το ζήτημα της «ισότητας» και της «δημοκρατίας» στο κόμμα, για το οποίο γίνεται λόγος, έχει να κάνει με την «ισόρροπη συμμετοχή» γυναικών και ανδρών στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ. Η παραπάνω φράση προέρχεται από την ομιλία της Μαρίας Γκασούκα, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν, στα μέσα του Ιούνη, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου του ΣΥΡΙΖΑ, το Ινστιτούτο «Νίκος Πουλαντζάς» και το Ιδρυμα «Ρόζα Λούξεμπουργκ».

«Η θέση των γυναικών στα κόμματα της αριστεράς: Συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων, στη δράση και στη λειτουργία των κομμάτων. Καταστατική αποτύπωση των πολιτικών για την ισότητα». Αυτός ήταν ο ακριβής τίτλος της εκδήλωσης, στην οποία πήραν μέρος και άλλα κόμματα - μέλη του ΚΕΑ, μερικά από τα οποία διατηρούν ακόμα τον τίτλο του Κομμουνιστικού Κόμματος, έχουν όμως εγκαταλείψει εδώ και δεκαετίες τα κομμουνιστικά χαρακτηριστικά. Η αναδρομή στην ιστορική τους πορεία και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτή, δεν αποτελούν όμως αντικείμενο του παρόντος κειμένου.

Στη συζήτηση περίσσεψαν οι επισημάνσεις για τη σημασία της συμμετοχής των γυναικών στα λεγόμενα «κέντρα λήψης των αποφάσεων» και τη μάχη ενάντια στην «πατριαρχική κοινωνία», ζητήματα που δε λείπουν από την προπαγάνδα μιας σειράς κομμάτων με διαφορές στην πολιτική τους φυσιογνωμία, από σοσιαλδημοκρατικά μέχρι φιλελεύθερα κόμματα, όσο και της ίδιας της ΕΕ. Ολοι τους διακηρύττουν, ακόμα και χρησιμοποιώντας τα ίδια λόγια, πως η «ισόρροπη» εκπροσώπηση και συμμετοχή των γυναικών σε όργανα και θεσμούς είναι «ζήτημα δημοκρατίας».

«Φρεσκάρουν» και ανανεώνουν τις αυταπάτες

Η εκδήλωση παρουσιάστηκε ως η πρώτη πρωτοβουλία που εντάσσεται στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του ΣΥΡΙΖΑ, στην πορεία προς το συνέδριό του, που έχει οριστεί για τον προσεχή Οκτώβρη. «Αν αυτή η εκδήλωση είναι η πρώτη του προσυνεδριακού διαλόγου (...), νομίζω ότι είναι μια εντυπωσιακή έναρξη με ένα σημαντικό θηλυκό "παρών" στο κόμμα», είπε η Μ. Γκασούκα, ενώ επιχειρηματολόγησε για τους λόγους για τους οποίους επιλέχθηκε το συγκεκριμένο ζήτημα, ως εξής: «Το κάναμε αυτό γιατί θεωρούμε πως ένα καταστατικό είναι το Σύνταγμα ενός κόμματος. (...) Ενα καταστατικό αποτυπώνει θέτοντας τα ζητήματα της ισότητας και της άρσης κάθε αποκλεισμού που συνδέεται με φύλα, φυλετικές ταυτότητες, σεξουαλικότητα, την εμβάθυνση της εσωκομματικής δημοκρατίας, την ισοκατανομή της εσωκομματικής εξουσίας».

Οσον αφορά τις σχετικές καταστατικές προβλέψεις, η ομιλήτρια στάθηκε στην αντίφαση που υπάρχει στο σημερινό καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ, που από τη μια κάνει λόγο για «ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στις διαδικασίες του κόμματος», αλλά στη συνέχεια προβλέπει ποσόστωση της τάξης του 1/3. Πρόσθεσε, ακόμα, ότι αυτή η ποσόστωση ισχύει μόνο για τα όργανα του κόμματος που χαρακτηρίζονται «βουλευόμενα» και δεν έχει εφαρμογή στα «μη βουλευόμενα» όργανα. Πρόκειται για μια διάκριση που, σύμφωνα με την ίδια, αποτελεί «μια κατασκευή» χωρίς πραγματική βάση, που στην πράξη συμβάλλει στο να παρακάμπτεται η προβλεπόμενη ποσόστωση.

Ανάμεσα σε δυο «πακέτα» αντεργατικών νομοθετικών ρυθμίσεων, ένα ήδη ψηφισμένο και ένα που προετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες, ενώ η καθημερινότητα που ζουν τα λαϊκά στρώματα και οι γυναίκες που ανήκουν σε αυτά περιλαμβάνει προβλήματα που συνεχώς μεγαλώνουν, ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρατεύει κάθε ζήτημα που θα μπορούσε να «φρεσκάρει» τις αυταπάτες για το χαρακτήρα του και την πολιτική που εφαρμόζει. Ετσι, δίπλα στη συζήτηση για τις αλλαγές στον εκλογικό νόμο τη θέση τους παίρνουν και οι διακηρύξεις για την «ισόρροπη εκπροσώπηση» των γυναικών και τον πόλεμο ενάντια στην «πατριαρχία».

Στο στόχαστρο η «πατριαρχία»...

Το υπόβαθρο πάνω στο οποίο χτίζεται η συζήτηση για τη συμμετοχή των γυναικών στα «κέντρα λήψης των αποφάσεων», είναι η εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ και των συνοδοιπόρων του στο ΚΕΑ πως η κοινωνία στην οποία ζούμε σήμερα είναι «πατριαρχική» κοινωνία. Είναι η αντίληψη πως τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις, που είναι ασφαλώς υπαρκτά, αποτελούν την αιτία της ανισότιμης θέσης των γυναικών. Στο φόντο αυτό, οι εκπρόσωποι των κομμάτων δεν παρέλειψαν να αναφερθούν και από το βήμα της εκδήλωσης στα αποσπάσματα των καταστατικών τους που αναφέρονται στη μάχη που δίνουν «κατά της πατριαρχικής κοινωνίας».

Στο κείμενο των θέσεων που είχε στο παρελθόν καταθέσει προς διαβούλευση το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου, κείμενο το οποίο βρίσκεται αναρτημένο και στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρεται: «Σε αντίθεση με τη νέα εκδοχή της πατριαρχίας, η οποία προσφέρει ελάχιστες οδούς στις γυναίκες για πολιτική παρέμβαση και εκδημοκρατισμό των τυπικών θεσμών του κράτους, ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να κατοχυρώσει την ενεργητική συμμετοχή των γυναικών στο σχεδιασμό και τη χάραξη πολιτικών, διότι θεωρεί την ισόρροπη συμμετοχή των γυναικών ως το αυτονόητο και αναγκαίο βήμα για ανάπτυξη δημοκρατικών θεσμών πολιτικής».

Ας υπενθυμίσουμε πως πρόσφατα, λίγες μόνο μέρες μετά την εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΕΑ, εφημερίδες και δελτία ειδήσεων μας κατέκλυσαν, με αφορμή τις δημοτικές εκλογές στην Ιταλία, με ρεπορτάζ για την ανάδειξη δύο γυναικών στη δημαρχία της Ρώμης και του Τορίνο. Αν και πρόκειται για τις υποψήφιες του λεγόμενου «Κινήματος των Πέντε Αστέρων», ο πολιτικός προσανατολισμός του οποίου κινείται σε σαφώς φιλελεύθερη κατεύθυνση, το «περιτύλιγμα» είναι το ίδιο: «Πρόκειται για ιστορική στιγμή. Είναι η πρώτη φορά που στην ιταλική πρωτεύουσα εκλέγεται γυναίκα δήμαρχος, σε μια φάση κατά την οποία η ισότητα απέχει ακόμη πολύ από το να εφαρμοστεί πραγματικά» δήλωσε η νεοεκλεγείσα δήμαρχος της Ρώμης.

...στο απυρόβλητο η εκμετάλλευση

Το γεγονός ότι οι λαθεμένες αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο αναπαράγονται όχι μόνο μέσω της στάσης των εργοδοτών στους χώρους εργασίας, αλλά και μέσω της στάσης, της συμπεριφοράς ανδρών σε όργανα του αστικού κράτους, μέσω των ΜΜΕ, της Εκπαίδευσης, μέσα από τα θρησκευτικά δόγματα, δεν αναιρεί ότι η πηγή της γυναικείας ανισοτιμίας είναι η διαίρεση της κοινωνίας σε εκμεταλλευτές και σε όσους υφίστανται την εκμετάλλευση. Επικεντρώνοντας σε ζητήματα νοοτροπίας, συμπεριφοράς των ανδρών προς τις γυναίκες, αθωώνουν την ανισότιμη, ταξική κοινωνία και καλούν τις γυναίκες να στοιχηθούν πίσω από στόχους που υπηρετούν ξένα προς το λαό συμφέροντα. Κρύβουν ότι τα προβλήματα στη σχέση των δύο φύλων - επικοινωνίας, συμπεριφοράς - έχουν τη ρίζα τους χιλιάδες χρόνια πίσω, στην πρώτη ταξική κοινωνία.

Οι απόψεις που αποδίδουν την ανισοτιμία των γυναικών στην «πατριαρχική κοινωνία» είναι χρήσιμες για τη χειραγώγηση των γυναικών. Δεν τις χρησιμοποιεί μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ για να μοιράζει υποσχέσεις για «εκδημοκρατισμό» του κράτους και των θεσμών του. Τις θεωρίες της «πατριαρχίας» πρώτη και καλύτερη προβάλλει η ίδια η ΕΕ, στα όργανα και τους θεσμούς της οποίας κόβεται και ράβεται το κοστούμι της αντιλαϊκής πολιτικής. Στο βαθμό που το πρόβλημα της ανισοτιμίας γίνεται αντιληπτό σαν ένα ζήτημα που αφορά τα κοινωνικά στερεότυπα, τις «πατριαρχικές» αντιλήψεις και τις διακρίσεις που απορρέουν από αυτά, τότε είναι επόμενο να θεωρείται πως είναι ένα πρόβλημα που αφορά εξίσου όλες τις γυναίκες, ανεξάρτητα από την κοινωνική τους προέλευση και την τάξη στην οποία ανήκουν. Οσο για τη λύση του, αυτή μπορεί να έρθει, ακολουθώντας το ίδιο σκεπτικό, σύμφωνα με την αντίληψη αυτή, από την ανάδειξη περισσότερων γυναικών στα «κέντρα λήψης αποφάσεων».

Η συζήτηση για τη συμμετοχή των γυναικών στα λεγόμενα «κέντρα λήψης αποφάσεων», από τα Διοικητικά Συμβούλια των επιχειρήσεων μέχρι τα όργανα της αστικής εξουσίας, εντάσσεται στην προσπάθεια της αστικής τάξης να διαμορφώσει μία γυναικεία πρωτοπορία, η οποία θα περνάει τις αστικές αξίες και ιδέες στις γυναίκες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Προβάλλονται συστηματικά γυναίκες, από αστές πολιτικούς μέχρι επιχειρηματίες, καλλιεργώντας τη λογική της ενότητας στη βάση του φύλου, θολώνοντας τον ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής. Με το μανδύα του προοδευτισμού, παρουσιάζουν στις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων το δρόμο της ανάθεσης της λύσης των προβλημάτων τους σε άλλες γυναίκες, διαφορετικής ταξικής προέλευσης και ένταξης, να τις εκπροσωπήσουν - υποτίθεται - σε πολιτικά και οικονομικά «κέντρα αποφάσεων».

Ο αντιλαϊκός απολογισμός της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, όπως και των κυβερνήσεων που προηγήθηκαν, δεν οφείλεται στο χαμηλό βαθμό εκπροσώπησης των γυναικών στις κοινοβουλευτικές ομάδες, τα υπουργικά συμβούλια, τα όργανα των κομμάτων που συμμετέχουν στις κυβερνήσεις. Εχει το ταξικό πρόσημο της στρατηγικής υπεράσπισης των συμφερόντων της αστικής τάξης.

Απάντηση για τις μισθωτές και αυτοαπασχολούμενες εργαζόμενες, για τις άνεργες, τις αγρότισσες, για τις νέες γυναίκες, είναι να πάρουν τη θέση τους στην κοινωνική και πολιτική ζωή, εκεί που οι αποφάσεις που λαμβάνονται αφορούν τον αγώνα για τις ανάγκες τους, την οργάνωση της πάλης για τα δικαιώματά τους, δηλαδή στα σωματεία και τους μαζικούς φορείς. Αντί να προσβλέπουν στην κατάργηση της «πατριαρχικής» κοινωνίας, ας παλέψουν για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, για να μπει τέρμα στη βαρβαρότητα που ζουν σήμερα.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΠΛΟΚΩΝ Αμεσες και βαριές οι επιπτώσεις από τα μέτρα που μπαίνουν σε εφαρμογή

Καλεί τους μικρομεσαίους αγρότες σε αγωνιστική εγρήγορση και συνεδριάζει το άλλο Σάββατο στη Βέροια

Για τις άμεσες και βαριές επιπτώσεις που θα έχει για τα αγροτικά νοικοκυριά το ξεκίνημα της εφαρμογής των νέων, σκληρών μέτρων που περιλαμβάνονται στο νόμο για το Ασφαλιστικό - Φορολογικό, ενημερώνει τους αγρότες η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων και καλεί σε συνεδρίαση το Σάββατο 9 Ιούλη, στις 6 μ.μ., στη Βέροια. Ο νόμος στον οποίον αναφέρεται, ψηφίστηκε στις αρχές του περασμένου Μάη και αποτελεί συνέχεια και συνέπεια της ψήφισης των προαπαιτούμενων του τρίτου μνημονίου, πέρσι το καλοκαίρι, από την κυβέρνηση, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Στην ανακοίνωσή της, η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων σημειώνει (οι υπότιτλοι και οι υπογραμμίσεις δικές μας): «Οι ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΓΑ αυξήθηκαν ήδη κατά 3% από το δεύτερο εξάμηνο του 2015 και θα ακολουθήσουν απανωτές αυξήσεις στα επόμενα χρόνια, ώστε το 2022 οι εισφορές για την Ασφάλιση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την Αγροτική Εστία να φτάσουν στο 27,20% του εισοδήματός μας.

Φέτος, για το εισόδημα του 2015, συνεχίζουμε να πληρώνουμε φόρο από το πρώτο ευρώ, με συντελεστή 13%. Από του χρόνου θα ισχύει και για τους αγρότες αφορολόγητο όριο εισοδήματος - το πετύχαμε με το σκληρό κι ανυποχώρητο αγώνα μας στα μπλόκα, τον περασμένο χειμώνα, που κράτησε 40 μερόνυχτα - που όμως είναι χαμηλό, καθώς η κυβέρνηση όχι μόνο δεν δέχτηκε τις 12.000 ευρώ, με προσαύξηση 3.000 για κάθε παιδί που διεκδικούσαμε στα μπλόκα, αλλά κουτσούρεψε κι αυτό που ίσχυε για τους εργατοϋπαλλήλους και τους συνταξιούχους κι από τις 9.500 ευρώ που ήταν, το κατέβασε στις 8.670 ευρώ.

Δεν δέχτηκε, επίσης, να ικανοποιήσει τα άλλα δίκαια αιτήματά μας για το Φορολογικό, όπως να μην ισχύει η φορολόγηση με τα λεγόμενα τεκμήρια διαβίωσης, να μην κρατούν λογιστικά βιβλία - και, άρα, να μην πληρώνουν λογιστή κι άλλα έξοδα - όσοι έχουν τζίρο κάτω από 40.000 ευρώ το χρόνο, το μεγάλο κεφάλαιο και στον αγροτικό τομέα να πληρώσει φόρο με συντελεστή 45% κ.ά.

«Βροχή» από περικοπές και χαράτσια

Αρχίζει, επίσης, να υλοποιείται η πρόβλεψη του νόμου για διαχωρισμό των αγροτών σε "κατά κύριο επάγγελμα ή μη" - "κατά κύριο επάγγελμα αγρότες" λογίζονται όσοι το εισόδημά τους από την αγροτική απασχόληση είναι πάνω από το 50% του συνολικού - που σημαίνει ότι κι άλλοι πολλοί μικροκαλλιεργητές και μικροεισοδηματίες αγρότες που αναγκάζονται να κάνουν κι άλλες δουλειές, επειδή το αγροτικό τους εισόδημα είναι πολύ μικρό και δεν μπορούν να ζήσουν μ' αυτό τις οικογένειές τους, θα αποκλειστούν από τις επιδοτήσεις/ενισχύσεις κι όλα τα άλλα υποβοηθητικά για τους αγρότες μέτρα.

Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, με τους αγώνες του στα μπλόκα, αντιπάλεψε αυτόν το διαχωρισμό, τον οποίο προωθούν η ΕΕ και η κυβέρνηση και πρόβαλλαν ως βασικό τους αίτημα τα άλλα μπλόκα που εκπροσωπούσαν τα συμφέροντα των μεγαλοαγροτών - μεγαλοεπιχειρηματιών, γιατί αποτελεί εργαλείο για πιο μαζικό και πιο γρήγορο ξεκλήρισμα μικρομεσαίων αγροτών. Στόχος είναι να προχωρήσει η συγκέντρωση της γης, της παραγωγής και της εμπορίας των αγροτικών προϊόντων σε λίγα χέρια μεγαλοεπιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό τομέα.

Υπέρ αυτού του διαχωρισμού έχει ταχθεί πολλές φορές η ΝΔ - το συμπεριέλαβε και στις 11 προτάσεις της για τους αγρότες - κι είναι ψεύτικη και υποκριτική η τωρινή "κριτική" της προς την κυβέρνηση γι' αυτό το ζήτημα. Οι μεγάλες περικοπές στις επιδοτήσεις/ενισχύσεις που ξεκίνησαν με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ της ΕΕ 2015 - 2020, που ήδη στα πρώτα δυο χρόνια ξεπέρασαν το 23%, συνεχίζονται και στο τέλος του 2019 θα αγγίξουν το 60%, αποδεκατίζοντας το αγροτικό εισόδημα.

Σε εφαρμογή μπαίνει και το μέτρο της περικοπής κατά 60% της σύνταξης όσων συνταξιούχων αγροτών εξακολουθούν ν' απασχολούνται στη γεωργία και την κτηνοτροφία και εισπράττουν επιδοτήσεις/ενισχύσεις. Πρόκειται για ένα μέτρο που θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα σε χιλιάδες συνταξιούχους του ΟΓΑ, που αναγκάζονται να συνεχίζουν να δουλεύουν, αφού η σύνταξη που παίρνουν τώρα - αλλά κι αυτή που θα πάρουν με το νέο ασφαλιστικό νόμο - είναι πολύ μικρή και δε φτάνει να καλύψει ούτε τις βασικές ανάγκες επιβίωσης.

Ο ΕΝΦΙΑ που θα πληρώσουμε από το ερχόμενο φθινόπωρο για το σπίτι, το οικόπεδο στο χωριό - για το οικόπεδο θα είναι αυξημένος - τους αχυρώνες, τους στάβλους και τα χωράφια, αποτελεί ένα ακόμα βαρύ κι ασήκωτο χαράτσι, ενώ παραμένουν τα χαράτσια για τις δηλώσεις ΟΣΔΕ, τις αρδευτικές γεωτρήσεις, τους ΓΟΕΒ και ΤΟΕΒ, τα ψεκαστικά, τις σταβλικές εγκαταστάσεις, την ηλεκτρονική σήμανση των ζώων κ.ά.

Τελειωτικό χτύπημα οι ζημιές από την κακοκαιρία

Μαζί με όλα αυτά ήρθαν φέτος - όπως και κάθε χρόνο, άλλωστε, μιας και "το αγροτικό μαγαζί είναι ξεσκέπαστο" - και καταστροφές στην παραγωγή από αντίξοες καιρικές συνθήκες να δώσουν πρόσθετο ισχυρό πλήγμα στο ισχνό και συνεχώς μειούμενο εισόδημά μας. Τον περασμένο Μάρτη ήταν ο παγετός που χτύπησε τα δέντρα, μετά ήρθαν οι σφοδρές βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες κι ύστερα το χαλάζι, που προκάλεσαν πολύ μεγάλες ζημιές στην παραγωγή, σε αρκετές περιπτώσεις ολοκληρωτικές.

Η κυβέρνηση και ο ΕΛΓΑ, στον οποίο οι αγρότες πληρώνουμε πολύ υψηλά ασφάλιστρα, επικαλούμενοι τον αναχρονιστικό και άδικο κανονισμό του Οργανισμού και τις οικονομικές δυσκολίες του κράτους, αρνούνται ετσιθελικά και πεισματικά να ικανοποιήσουν τα δίκαια και ζωτικά αιτήματα των πληγέντων παραγωγών για άμεσες και δίκαιες αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά η διοίκηση του ΕΛΓΑ, που διορίζεται από την κυβέρνηση, γυρίζει "από χωρίου εις χωρίον" και προκαλεί τον αγροτικό κόσμο,ζητώντας από τους πληγέντες παραγωγούς επιπλέον ασφάλιστρα για ζημιές που δεν καλύπτονται από τον ισχύοντα κανονισμό του ΕΛΓΑ, προωθώντας, και μ' αυτό τον τρόπο, τη "λογική" της ιδιωτικοποίησης της αγροτικής ασφάλισης.

Ταυτόχρονα, οι αγρότες έχουμε να αντιμετωπίσουμε την κερδοσκοπική επίθεση που εξαπολύουν εναντίον μας οι εμποροβιομήχανοι, επιχειρώντας ν' αγοράσουν όσο το δυνατόν φθηνότερα τα προϊόντα μας και, πουλώντας τα όσο το δυνατόν ακριβότερα στους καταναλωτές, ν' αυγαταίνουν συνεχώς τα κέρδη τους.

Αυτό ακριβώς κάνουν τώρα οι έμποροι των σιτηρών - το ίδιο και οι Ενώσεις Συνεταιρισμών που λειτουργούν με καθαρά εμπορικά, ιδιωτικοοικονομικά, κερδοσκοπικά κριτήρια - που παίρνουν τη σοδειά σε "ανοιχτές τιμές", με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε στα τέλη του αλωνισμού και να μην ξέρουμε ακόμα ούτε πόσο πουλάμε ούτε αν και πότε θα πληρωθούμε. Αυτό δεν θα συνέβαινε - ή, εν πάση περιπτώσει, αν γινόταν, θα είχε λιγότερη οικονομική ζημιά στους αγρότες - αν ίσχυε ο καθορισμός ικανοποιητικής, κατώτερης, εγγυημένης τιμής για όλα τα αγροτικά προϊόντα, όπως διεκδικούμε με τους αγώνες μας.

Δεν το βάζουμε κάτω!

Οι αγρότες έχουμε απέναντί μας, αντιπάλους και εχθρούς μας, τους εμποροβιομήχανους και τα μονοπώλια,που με την εκμετάλλευσή μας και την κερδοσκοπία απομυζούν το μόχθο μας, τους τραπεζίτες με τα πανάκριβα δάνεια και το κράτος με τους βαρείς φόρους που ρουφούν το αίμα μας, την ΕΕ, την κυβέρνηση και τα κόμματα που με την πολιτική την οποία εφαρμόζουν και στηρίζουν, μας οδηγούν στο ξεκλήρισμα, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.

Θα συνεχίσουμε να ορθώνουμε κοινό αγωνιστικό μέτωπο σ' όλους αυτούς τους αντιπάλους μας, σεσυμμαχία με τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, κάνοντας, ταυτόχρονα, ό,τι μπορούμε για την ανασύνταξη, την ανασυγκρότηση, τη μαζικοποίηση και το δυνάμωμα του οργανωμένου αγροτικού κινήματος.

Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, που δημιουργήθηκε μέσα στο καμίνι του αγώνα, καλεί όλους τους αγρότες να βρίσκονται σε συνεχή αγωνιστική επιφυλακή και εγρήγορση, για να οργανώσουμε νέες μάχες, με στόχο να ανατρέψουμε τα μέτρα που πέφτουν σαν χοντρές μπάλες χαλαζιού στα κεφάλια μας και την πολιτική που μας καταστρέφει».

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Τότε που παίχτηκε ένα χοντρό παιχνίδι στις πλάτες του λαού...

«Το ΚΚΕ καλεί το λαό να αξιοποιήσει το δημοψήφισμα ως ευκαιρία, για να δυναμώσει η αμφισβήτηση στην ΕΕ, να δυναμώσει η πάλη για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα, που έχει μόνο ένα περιεχόμενο: ΡΗΞΗ - ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ, ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Με τη δράση και την επιλογή του, να απαντήσει στην κοροϊδία του κάλπικου ερωτήματος που θέτει η κυβέρνηση και να απορρίψει τόσο την πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ, όσο και την πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. (...)

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα θα μεταφραστεί από την ελληνική κυβέρνηση ως έγκριση της δικής της αντιλαϊκής πρότασης των 47+8 σελίδων. Το ΝΑΙ θα μεταφραστεί ως συγκατάθεση στα βάρβαρα μέτρα της τρόικας και "παραμονή στην ΕΕ με κάθε θυσία", όπως λένε η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι. Και οι δύο απαντήσεις οδηγούν στο ΝΑΙ στην ΕΕ και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Ο λαός να μην επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.

Να σηκώσει το ανάστημά του και να εκφράσει, με όλα τα μέσα και τους τρόπους, στο δημοψήφισμα την αντίθεσή του στην ΕΕ και τα μνημόνια διαρκείας της.

Να "ακυρώσει" αυτό το δίλημμα, ψηφίζοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ».

***

Με αυτά τα λόγια ξεκινούσε, πέρσι τέτοια εποχή, η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για το δημοψήφισμα, μια μόλις βδομάδα πριν τη διεξαγωγή του στις 5 του Ιούλη. Σήμερα, με την «άνεση» του ενός χρόνου από τη στιγμή εκείνη, κάθε πρόταση από τις κρυστάλλινες θέσεις του ΚΚΕ που εκφράστηκαν εκείνες τις μέρες, με μια πολύ μεγάλη εξόρμηση στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, με μαζικές συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις, όπως και τις παρεμβάσεις του Κόμματος στη Βουλή, μοιάζει πιο αληθινή και επίκαιρη, επιβεβαιωμένη από τη ζωή.

«Ναι» στην εξαπάτηση

Τότε, όμως, ένα μεγάλο κύμα «σάρωνε» την Ελλάδα απ' άκρη σ' άκρη: Στις πλατείες κυμάτιζαν όλο πάθος οι πολύχρωμες σημαίες των διαφόρων τμημάτων της αστικής τάξης και των «αντίπαλων» εκδοχών της αστικής διαχείρισης.

Το ΚΚΕ, που πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα καλούσε το λαό να ακυρώσει το ψευτοδίλημμα, ήταν «εκτός τόπου και χρόνου». Δεν κατανοούσε ότι τώρα δινόταν ο «νυν υπέρ πάντων αγών» που θα οδηγούσε το λαό στο «ξέφωτο», ρίχνοντας σφαλιάρα στους «τοκογλύφους εκβιαστές» και στους συμμάχους τους, ακυρώνοντας τους σχεδιασμούς τους, κάνοντας τους λύκους της ΕΕ αρνάκια και ξαναδίνοντας πίσω τη χαμένη στη «μνημονιακή εποχή» «εθνική αξιοπρέπεια».

Οι αυταπάτες μοιράζονταν με τη σέσουλα. Ο κυβερνητικός και φιλοκυβερνητικός Τύπος ξεσάλωνε με αγωνιστικές κορΟνες. Ο Τύπος των αντιπολιτευόμενων αστικών δυνάμεων έσπερνε τον τρόμο και το «χάος».

Το ένα χέρι ένιβε τ' άλλο, σε μια μεγάλη, μαζική επιχείρηση καλλιέργειας αυταπατών αλλά και τρομοκρατίας, που κι από τη μια και από την άλλη μπάντα έδινε αέρα στα πανιά του «μονόδρομου» της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Πολλοί οι εγκλωβισμένοι στα ψευτοδιλήμματα και στις παγίδες που έστηνε γι' ακόμη μια φορά η αστική τάξη, με τη βοήθεια και των κάθε λογής «προθύμων», οπορτουνιστών κ.ά. που έπαιζαν εκείνες τις μέρες τα ρέστα τους. Οι ναζί χρυσαυγίτες επαύξαναν σε πατριδεμπορία και «εθνική περηφάνια».

Στις συγκεντρώσεις του «Οχι» και του «Ναι», χιλιάδες βρέθηκαν κάτω από ξένες για τα συμφέροντά τους σημαίες, «θυμίζοντας μέρες Αγανακτισμένων», όπως γλαφυρά έγραφε μια αστική εφημερίδα τις μέρες εκείνες. Εξάλλου, ήταν εκείνες οι «μέρες», το 2011, που ξεφούσκωσαν τη λαϊκή δυσαρέσκεια, φουσκώνοντας τις αυταπάτες για τους κυβερνητικούς διαχειριστές - «σωτήρες» των λαϊκών στρωμάτων. Ολα, δηλαδή, όσα βρίσκονταν στο «ζενίθ» τους τις μέρες του δημοψηφίσματος.

«Σκληρή διαπραγμάτευση» και «συνταγές»

Η λεγόμενη «σκληρή διαπραγμάτευση», την οποία έκλινε ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις πτώσεις, πριν αλλά και μετά την ανάληψη της αστικής διαχείρισης, έφτανε στο απόγειό της. Φυσικά, όσοι μέχρι σήμερα διακινούν το εν λόγω παραμύθι, όπως έκαναν και όλο εκείνο το διάστημα στήνοντας έως και φιλοκυβερνητικές συγκεντρώσεις για τη στήριξή της, «ξεχνάνε» να πουν ότι η διαπραγμάτευση αυτή δεν έγινε ούτε για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού ούτε βέβαια για το «σκίσιμο» των μνημονίων και των υπόλοιπων αντιλαϊκών μέτρων, όπως κόμπαζαν στις πλατείες. Ηταν μια διαπραγμάτευση, αυστηρά, απ' την αρχή έως το τέλος, για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Αυτούς αφορούσε το κάλεσμα για τερματισμό της λιτότητας και μια πιο «χαλαρή δημοσιονομική πολιτική», ώστε να ξαναμπουκώσουν ζεστό χρήμα και νέα προνόμια οι επιχειρηματικοί όμιλοι, να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας, να ξαναπάρει μπρος η μπουκωμένη από τα κέρδη μηχανή της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτούς διευκόλυναν και τα μέτρα - «κόλαση» που περιλαμβάνονταν στην πρόταση των 47+8 σελίδων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, του «δίδυμου αδερφού» του μνημονίου που πρότειναν εκείνες τις μέρες οι «θεσμοί», η ΕΕ, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ.

Για το λαό, η καπιταλιστική ανάκαμψη και οι σκληρές αντιπαραθέσεις για τους όρους της, για τους χαμένους και κερδισμένους από αυτή, δε σήμαινε και δεν μπορούσε να σημαίνει τίποτα παραπάνω από νέους γύρους επίθεσης στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, όπως αποδεικνύεται και σήμερα που η «δίκαιη» καπιταλιστική ανάκαμψη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ περνάει πάνω από τα αποκαΐδια των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Τις μέρες του δημοψηφίσματος όπως και μετά, αποδείχτηκε γι' ακόμη μια φορά το μέγεθος της ψευδαίσθησης ότι τάχα τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα μπορεί κάπου και κάποτε να συμβιβαστούν με αυτά του κεφαλαίου, ότι υπάρχουν τάχα και φιλολαϊκές «συνταγές διαχείρισης» και «μΕίγματα», μέσα στον τσελεμεντέ της καπιταλιστικής οικονομίας και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

«Ισοι» ανάμεσα σε λύκους

«Είμαι βέβαιος ότι από αύριο θα έχουμε ανοίξει ένα δρόμο για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Ενα δρόμο επιστροφής στις ιδρυτικές αξίες της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης στην Ευρώπη, στέλνοντας ένα μήνυμα ισχυρής αποφασιστικότητας, όχι μόνο να μείνουμε, αλλά (...) να δουλέψουμε ως ίσοι απέναντι σε ίσους».

Το παραπάνω «ξέπλυμα» της ΕΕ που έκανε ο πρωθυπουργός, την ώρα που ψήφιζε στις 5 Ιούλη, ήταν ένα ακόμα στοιχείο της επιχείρησης εξαπάτησης που στήθηκε τις μέρες εκείνες, ώστε να κρυφτεί, όπως έλεγε και το ΚΚΕ, ότι «οι αντιπαραθέσεις στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη δεν είναι για να γίνει η "ΕΕ των λαών", αλλά για να είναι πιο ενιαία και αποτελεσματική η αντιδραστική πολιτική της ενάντια στους λαούς (...) Τόσο τα "αντιπολιτευτικά" συλλαλητήρια όσο και τα φιλοκυβερνητικά έχουν στόχο να υπονομεύσουν το κίνημα, να κάνουν το λαό χειροκροτητή της ΕΕ».

Το απατηλό αυτό σύνθημα της φιλολαϊκής αλλαγής της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν ήταν βέβαια και τόσο πρωτότυπο: Τα ίδια με «αμπαλάζ» επαναλάμβαναν στις πλατείες και τα στελέχη του, τότε που μαζικά έσπερναν την ιδέα ότι την «καλή» μας την ΕΕ την έχουν «απαγάγει» κάτι «εμμονικοί» νεοφιλελεύθεροι και προς βοήθειά της πρέπει να τρέξουν οι λαοί, συγκροτώντας «αντιμνημονιακές» συμμαχίες του Νότου. Και τα ίδια, βέβαια, λέει και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή π.χ. το Brexit, διαβεβαιώνοντας ότι η ΕΕ δεν κινδυνεύει από την (ευρωενωσιακή) «αριστερά», που θέλει την ενίσχυση και «εμβάθυνση» της ιμπεριαλιστικής ένωσης.

Αλλη μια «γεύση» για το αν σε μια ιμπεριαλιστική ένωση όπως η ΕΕ, όπου τα πάντα καθορίζονται από τα συμφέροντα των μονοπωλίων, από τη θέση των καπιταλιστικών κρατών στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα και από τις αλληλοδιαπλεκόμενες σχέσεις τους, μπορεί να υπάρξουν και ισότιμες σχέσεις, αρχές «αλληλεγγύης» και «δημοκρατίας», πήραν εκείνες τις μέρες οι εργαζόμενοι. Αποκαλύπτοντας και τα παραμύθια και τους παραμυθάδες, που με τις κραυγές περί «χούντας» και «εκβιαστών» παλεύουν να κρύψουν το ταξικό περιεχόμενο της ιμπεριαλιστικής ένωσης και τη διέξοδο για το λαό.

Πατριωτικές κορόνες, μεγάλοι ανταγωνισμοί

«Πίσω από τις πατριωτικές κορόνες του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων, κρύβεται σήμερα η διαπάλη ανάμεσα στη Γερμανία, στο ΔΝΤ, στις ΗΠΑ, σε τμήματα της αστικής τάξης, για το μέλλον της Ευρωζώνης και τη θέση της καπιταλιστικής Ελλάδας σε αυτήν, αλλά και για τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή που οδηγούν το λαό σε νέες περιπέτειες». Αυτά έλεγε τις μέρες εκείνες το ΚΚΕ.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά, τα γεγονότα μιλάνε. Από το Brexit που αποτυπώνει τις πολύ χοντρές ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που τροφοδοτούν και τον αστικό ευρωσκεπτικισμό, την αντιπαράθεση - όλων εναντίον όλων - στη Συρία, το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο με πρόσχημα το Προσφυγικό και με πρόσκληση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το τεράστιο μέτωπο που έχει στηθεί από τη Βόρεια Θάλασσα έως τη Μ. Ανατολή, με την εμπλοκή και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το ΚΚΕ έπεσε έξω; Ποιος μπορεί στα σοβαρά να ισχυριστεί ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου η εκτίμηση του ΚΚΕ ότι οι λαοί έχουν μόνο να χάσουν από τις ιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις και από τη στοίχιση με τη μια ή την άλλη πλευρά; Οτι πρέπει να χαράξουν τη δική τους γραμμή πάλης και νίκης, απέναντι σε όλους ανεξαιρέτως τους καπιταλιστές και τις κάθε λογής συμμαχίες τους; Κι όμως. Τότε, σύμφωνα με διάφορα «μεγάλα μυαλά», «το ΚΚΕ δεν μπορούσε να κατανοήσει» τις διεθνείς εξελίξεις και «το ευρύτερο παιχνίδι»... Αλλοι, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, αγκαλιά φυσικά με τα κάθε λογής φασιστοειδή, μίλαγαν μέχρι και για «προδοτικό» ΚΚΕ, που αρνούνταν να στηρίξει τη «σταυροφορία» της αστικής τάξης της χώρας για «γεωστρατηγική αναβάθμιση», να μπει δηλαδή με τα μπούνια στη φωτιά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, για να κόψει κανά κομματάκι από τη «λεία» των κερδών.

Κινήματα - «πλαστελίνη» και «προδοσίες»...

Κι όμως, κάποιες δυνάμεις, με πρωταγωνιστές όσους πρώτα συνέβαλαν τα μέγιστα - και από υπουργικές θέσεις - στη βρώμικη δουλειά της εξαπάτησης, συγκροτώντας ύστερα το οπορτουνιστικό ανάχωμα της ΛΑΕ, ή άλλες δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, διακινούσαν τις μέρες εκείνες το παραμύθι του «Οχι» που «ριζοσπαστικοποιεί συνειδήσεις», που «ανοίγει το δρόμο», που θα οδηγήσει στην «έξοδο απ' το ευρώ» για το «επόμενο βήμα», το «Οχι που σημαίνει ρήξη με την ΕΕ και τα μνημόνια». Πλειοδοτούσαν μάλιστα στην εξαπάτηση, λέγοντας ότι το περιεχόμενο του «Οχι» στο δημοψήφισμα θα το καθορίσει ο λαός, ότι «πρώτα θα ψηφίσουμε "Οχι" και μετά βλέπουμε», λες και το λαϊκό κίνημα είναι ταξίδι με ωτοστόπ πάνω στο «πούλμαν» της αστικής τάξης. Ηταν το αποκορύφωμα και τα αδιέξοδα, όπως αποκαλύφτηκε λίγο αργότερα, των κινημάτων που στο όνομα του «ρεαλισμού» μένουν εγκλωβισμένα εντός των τειχών της καπιταλιστικής οικονομίας και αστικής εξουσίας, ψάχνοντας μεταβατικά σχέδια και «έξυπνα κόλπα» με τα οποία δήθεν θα ξεγελάσουν τον ταξικό αντίπαλο και τελικά καταλήγουν χειροκροτητές των εκάστοτε κυβερνητικών διαχειριστών και της λογικής του «μικρότερου κακού». Των κινημάτων που ανεξάρτητα από τις ανά καιρούς ταμπέλες, αποτελούν πραγματική «πλαστελίνη» στα χέρια τμημάτων της αστικής τάξης. Τώρα που διαμαρτύρονται σαν απατημένες παρθένες, στολίζουν με τη δράση τους την αριστερή πτέρυγα του αστικού ευρωσκεπτικισμού.

***

Γνωστά τα γεγονότα που ακολούθησαν, το πώς σε λίγες μόλις ώρες το «Οχι» έγινε «Ναι», όπως ακριβώς προειδοποιούσε το ΚΚΕ, που μόνο αυτό δε δέχτηκε να μπει στο παζάρι που στήθηκε ήδη από το επόμενο πρωί, στη συνάντηση των κομμάτων με θέμα το νέο, τρίτο μνημόνιο που υπογράφτηκε λίγες μέρες μετά.

Τα σημάδια των αυταπατών, της μοιρολατρείας και της ηττοπάθειας που ακολούθησε την προδιαγεγραμμένη «ηχηρή» ματαίωσή τους, ο χαμένος για την ανασύνταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος χρόνος, βαραίνουν έως και σήμερα, παρ' ότι το ΚΚΕ μπήκε από την πρώτη στιγμή στη μάχη, για να σπάσουν μια ώρα αρχύτερα, να οργανωθεί η πάλη ενάντια στη θύελλα των αντιλαϊκών μέτρων που συνεχίζεται, να μείνει ανοιχτός ο πραγματικά ελπιδοφόρος δρόμος, της ρήξης με την εξουσία και την οικονομία του κεφαλαίου.

Ομως, η πείρα πρέπει να αξιοποιηθεί. Το κάλεσμα για να σηκώσει ο λαός το ανάστημά του, να διεκδικήσει να ζήσει σύμφωνα με τις σύγχρονες δυνατότητες, αντί να μετράει νέες απογοητεύσεις και ήττες σε μάχες που δε θα έχει δώσει, το κάλεσμα για αποδέσμευση από την ΕΕ με εργατική - λαϊκή εξουσία και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων παραμένει επίκαιρο.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News