Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV
Twitter Facebook

5:14:00 π.μ.
«Ξύνονται στην γκλίτσα του τσοπάνη» οι της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να εμπλέξουν το ΚΚΕ στα μικροκομματικά παιχνίδια και τα παρασκηνιακά παζάρια που έχουν στήσει με επίκεντρο τις προωθούμενες αλλαγές στον εκλογικό νόμο. Τα οποία μάλιστα καλά κρατούν ακόμα και στο παρά 5 της κατάθεσής του στη Βουλή, εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα που έχει ορίσει η ίδια η κυβέρνηση.
Πριν από λίγες μέρες ήταν το Μέγαρο Μαξίμου που διερωτόταν με προσποιητή άγνοια ποια είναι η θέση του ΚΚΕ για τον εκλογικό νόμο: «...Η κριτική του ΚΚΕ προς την κυβέρνηση είναι γνωστή και σεβαστή. Το επί της ουσίας ερώτημα είναι, αν στο θέμα της απλής αναλογικής το ΚΚΕ θα είναι συνεπές με τις πάγιες θέσεις του»!!!
Μετά, τη σπέκουλα ανέλαβε να συνεχίσει ο υπουργός Περιβάλλοντος, Π. Σκουρλέτης, ο οποίος δήλωσε:«Είναι μια τεράστια ευκαιρία να υπάρξει πραγματικά μία τομή στα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα. Και σε αυτή την ευκαιρία, μία ακόμα ευκαιρία, το ΚΚΕ γυρνάει την πλάτη»! Προσπαθώντας, μάλιστα, να αιτιολογήσει τους ισχυρισμούς του, πρόσθεσε: «Δεν νομίζω ότι το ΚΚΕ με τον τρόπο που πολιτεύεται θα ήθελε άλλες μικρότερες δυνάμεις, εννοώ στο χώρο του 3%, στα αριστερά του, να διευκολυνθούν ώστε να μπουν στη Βουλή»!
Χτες, η «Αυγή» κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τίτλο «Στη Βουλή μέχρι αύριο ο εκλογικός νόμος - Τώρα η ευκαιρία της απλής αναλογικής» και υπότιτλο, μεταξύ των άλλων, «Κρίσιμη η στάση του ΚΚΕ στην "επί της αρχής" ψηφοφορία»!!!
***
Αλήθεια, όμως, προς τι όλα αυτά, αν πρόθεση του Μεγάρου Μαξίμου είναι να φέρει στη Βουλή την απλή και άδολη αναλογική; Γνωρίζουν την από χρόνια διακηρυγμένη θέση του ΚΚΕ υπέρ της, άκουσαν τις παρεμβάσεις του όλο αυτό το διάστημα που η αλλαγή του εκλογικού νόμου βρίσκεται ψηλά στα θέματα της επικαιρότητας. Ηταν, άλλωστε, και οι μόνες παρεμβάσεις αυτές του ΚΚΕ που έγιναν υπέρ της απλής αναλογικής.
Προφανώς, όλα τα παραπάνω αποκτούν κάποιο νόημα εφόσον η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να μη θεσπίσει την απλή αναλογική. Κι αναζητά συνενόχους στα παιχνίδια αποπροσανατολισμού του λαού, στις μικροκομματικές σκοπιμότητες που υπηρετούνται με πολυεπίπεδα παζάρια γύρω απ' τον εκλογικό νόμο, στην κοινή επιδίωξη που διαπερνά όλα τα κόμματα της αστικής διαχείρισης να διασφαλίσουν κυβερνητική και κοινοβουλευτική σταθερότητα σε μια περίοδο κρίσιμη για το κεφάλαιο, που η ανάκαμψη της κερδοφορίας του απαιτεί την απρόσκοπτη υλοποίηση των αντιλαϊκών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.
Δεν ήταν τυχαία η αποστροφή του προέδρου της Βουλής, Ν. Βούτση, προχτές το βράδυ στον ΣΚΑΪ ότι «στη Βουλή δεν υπάρχουν ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι. Δεν έχουμε μιλήσει με τη Χρυσή Αυγή. Από εκεί και πέρα η Βουλή λειτουργεί με 300. Ποτέ δεν αφαιρέθηκε καμία ψήφος από καμία μεριά. Αυτό που σας λέω δεν αποτελεί πρόσκληση προς την Χρυσή Αυγή. Αλλά επειδή ο εκλογικός νόμος είναι ένα κορυφαίο ζήτημα και κάθε κόμμα έχει τη δική του άποψη, περιμένουμε να δούμε τι θα πει και η Χρυσή Αυγή».
***
Θα έπρεπε, ωστόσο, να γνωρίζουν ότι το ΚΚΕ δεν μπαίνει σε τέτοια παιχνιδάκια και παζάρια ούτε το αγγίζουν σπέκουλες. Το ΚΚΕ θα στηρίξει την απλή αναλογική. Και απλή αναλογική σημαίνει κανένα μπόνους, κανένα πλαφόν. Στον αντίποδα, η κυβέρνηση - αν και επιμένει να κρατά κλειστά τα χαρτιά της - προσανατολίζεται απ' ό,τι φαίνεται να διατηρήσει το όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή κι ενδεχομένως κι άλλα στοιχεία που δεν συνάδουν με την απλή αναλογική.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τα τερτίπια, αναδεικνύοντας ως μείζον ένα ζήτημα (το ζήτημα του εκλογικού νόμου) πολύ λιγότερο σημαντικό από τις περικοπές που βιώνουν αυτές τις μέρες στις τσέπες τους οι συνταξιούχοι, από την ασυδοσία της εργοδοσίας που ξεσαλώνει με τη στήριξη της κυβέρνησης στους εργασιακούς χώρους, από τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που ετοιμάζουν. Ας αφήσουν και τα κόλπα για το ζήτημα του εκλογικού νόμου και ας μιλήσουν ανοιχτά για τις προθέσεις τους.
Twitter Facebook

1:37:00 π.μ. ,
Υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης του ΟΛΠ στην COSCO. Το ΚΚΕ καταψήφισε. 
Ο υπουργός Ναυτιλίας Θεόδωρο Δρίτσα κατέθεσε νομοθετικές αλλαγές σε 7 άρθρα του νομοσχεδίου με βάση την επιστολή της COSCO. Σύμφωνα με πληροφορίες στελέχη της «COSCO» διαμήνυσαν πως είναι ικανοποιημένος ο κινεζικός όμιλος για τις αλλαγές που προχώρησε η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο.
Στην ομιλία του ο Θ. Δρίτσας επιχείρησε να υποβαθμίσει το όλο θέμα με την επιτολή της «COSCO» λέγοντας πως υπήρξε «φασαρία και αναταραχή» χωρίς «καμία ουσιώδη βάση» και πως «γεννήθηκε ένα ζήτημα κυριολεκτικά εκ του μη όντος» που το απέδωσε στην υπερβολική νομική κάλυψη που επεδίωξε ο παραχωρησιούχος.

Ομιλία της Διαμάντως Μανωλάκου

Το ΚΚΕ καταψηφίζει το νομοσχέδιο για την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης του ΟΛΠ στην «COSCO» τόνισε στην ομιλία της η ειδική αγορήτρια του Κόμματος Διαμάντω Μανωλάκου και πρόσθεσε ότι είναι «προκλητικά αντιλαϊκά και επεισοδιακό» καθώς όπως σημείωσε η «COSCO» εκβιάζει για να αποτυπωθούν ξεκάθαρα οι απαιτήσεις της. Ανέφερε πως αυτή είναι «η απληστία του κεφαλαίου» και εξήγησε ότι με απαίτηση της κινεζικής εταιρείας έκλεισαν δύο δεξαμενές στη ζώνη του Περάματος που γινόταν επισκευές και οι εργάτες «ούτε τα τελευταία μεροκάματα δεν έκαναν».
Τόνισε, πως όλες οι κυβέρνησης εξυπηρέτησαν με προνόμια την κερδοφορία του κινεζικού μονοπωλίου που δεν θα καταβάλει ΕΝΦΙΑ, θα λάβει εκατομμύρια ευρώ από το Πακέτο Γιούνκερ και πάνω από το 40% των επενδύσεών του θα είναι από κονδύλια του ΕΣΠΑ και του «Αναπτυξιακού Νόμου».
Για τα Εργασιακά χαρακτήρισε «λόγια δίχως αντίκρυσμα» τα περί διασφάλισης των εργασιακών δικαιωμάτων καθώς το νομοσχέδιο επιτρέπει στη νέα διοίκηση να αλλάξει τον κανονισμό εργασίας. Σχολιάζοντας τις προεκλογικές εξαγγελίες τόσο για τον ΟΛΠ όσο και γενικότερα, ανέφερε «τα κρατήσατε όλα και τα κάνετε αγριότερα» και πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ολοκληρώνει την ιδιωτικοποίηση που άρχισε η ΝΔ και συνέχισε το ΠΑΣΟΚ.
Η Δ. Μανωλάκου σημείωσε ότι το ΚΚΕ υπερψηφίζει το άρθρο για την παραχώρηση στο Δήμο Κερατσινίου - Δραπετσώνας περιοχής των Λιπασμάτων, ζητώντας να προστεθεί η λέξη «οριστικά» μετά τη λέξη «παραχωρείται» και σημείωσε ότι «χρειαζόταν συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα για την οριοθέτηση της περιοχής».
Επίσης, το ΚΚΕ υπερψηφίζει τα άρθρα για το Λιμενικό Σώμα εκτός του άρθρου που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο το Λιμενικό Σώμα να πάρει μέρος με τη FRONTΕX σε επιχειρήσεις εκτός συνόρων.

Ομιλία του Χρήστου Κατσώτη 

Αρνητική εξέλιξη για τα λαϊκά συμφέροντα χαρακτήρισε την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής όπου συζητείται το νομοσχέδιο για την κύρωση της παραχώρησης του λιμανιού στην «COSCO».
Όπως είπε η κυβέρνηση ήρθε για να διαχειριστεί τις ανάγκες των μονοπωλιακών ομίλων. «Τους δίνετε ότι σας ζητούν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Υπενθύμισε τα παραδείγματα της παραχώρησης του ΟΤΕ αλλά και της «Ολυμπιακής» που συνοδεύτηκαν με μειώσεις των θέσεων εργασίας, αντικατάσταση παλιών εργαζομένων με συγκροτημένα δικαιώματα, από νέους με τσακισμένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, χτύπημα της σταθερής δουλειάς, εργολαβίες, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μειώσεις μισθών κ.ά. «Είχαμε βαθύτερη εκμετάλλευση συνολικά των εργαζομένων», σημείωσε.
Σημείωσε ακόμη ότι, ούτε οι υπηρεσίες προς τα λαϊκά στρώματα θα είναι φθηνότερες γιατί, όπως ανέφερε, στις μεταφορές θα ενσωματωθεί το κόστος της λειτουργίας του λιμανιού, που δεν θα είναι μικρότερο, αλλά και αν είναι, θα είναι αποτέλεσμα της μεγαλύτερης μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης που θα απασχολεί ο επιχειρηματικός όμιλος.

Ομιλία του Νίκου Καραθανασόπουλου

«Η αντίθεση του ΚΚΕ είναι στρατηγικής σημασίας» στις ιδιωτικοποιήσεις που ικανοποιούν «τις στρατηγικές ανάγκες του κεφαλαίου» που αναζητά διέξοδο τοποθέτησης των συσσωρευμένων κεφαλαίων, τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος.
Σημείωσε πως οι τομείς της ενέργειας και των μεταφορών έχουν προτεραιότητα στις ιδιωτικοποιήσεις που αποτελεί βασική επιλογή της ΕΕ και της αστικής τάξης στην Ελλάδα και πρόσθεσε ότι θα είναι ραγδαία η επιδείνωση της θέση των εργαζομένων στον ΟΛΠ, καθώς μετά από κάθε ιδιωτικοποίηση έρχονται οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, οι απολύσεις και η εντατικοποίηση της εργασίας.
Τόνισε ότι τα υπόλοιπα κόμματα στηρίζουν την πολιτική της κυβέρνησης και προσπαθούν να κρύψουν τη συμφωνία τους πίσω από την κριτική περί αφερεγγυότητας και για το τίμημα της ιδιωτικοποίησης.
Σχολιάζοντας την πτώχευση του «Μαρινόπουλου» σημείωσε ότι «οι μεγαλομέτοχοι δεν πρόκειται να μείνουν στη ψάθα, έχουν διασφαλιστεί». Αντίθετα θα επιδεινωθεί η θέση των εργαζομένων που θα χάσουν τη θέση εργασίας τους. Έκανε αναφορά στα θαλασσοδάνεια, τις φοροαπαλλαγές και τα προνόμια προς τους εφοπλιστές και τους επιχειρηματικούς ομίλους, λέγοντας πως η κυβέρνηση αυτό το σύστημα υπερασπίζεται και όποιος δεν αποκαλύπτει την πραγματικότητα έχει αντιδραστική λογική όπως η Ένωση Κεντρώων που θεωρεί ότι φταίνε οι συντάξεις και όχι κεφαλαιοκράτες για την ανέχεια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών

Ως ευκαιρία να αναδείξει πως η ΝΔ είναι ικανότερη να διαχειριστεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων εξέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης την υπόθεση με τις αλλαγές που ζήτησε η «COSCO» στη σύμβαση παραχώρησης του ΟΛΠ λίγο πριν τη ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου.
Χρειαζόμαστε «μια κυβέρνηση που να κρατά σταθερό το πηδάλιο στα φουρτουνιασμένα νερά» ανέφερε ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πως η οικονομία «δεν έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση που όταν λέει άσπρο εννοεί μαύρο και νομοθετεί γκρίζο». Κατηγόρησε την κυβέρνηση διότι «αντί να κυρώνετε τη συμφωνία την ακυρώνετε ουσιαστικά πολιτικά» πως «υπονομεύετε οποιαδήποτε επενδυτική δραστηριότητα στην Ελλάδα» και ότι «διώχνετε επενδύσεις». Ανέφερε επίσης ότι «ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τα στελέχη του».
«Όταν συμφωνείς πρέπει να τηρείς τις συμφωνίες» ήταν η κατακλείδα της ομιλίας του προέδρου του Ποταμιού Σταύρου Θεοδωράκη προκειμένου να δείξει ότι διακαώς υπερασπίζεται την παραχώρηση του λιμανιού στην «COSCO».
Εξέφρασε σε όλους τους τόνους την ανησυχία του για την εικόνα της χώρας απέναντι στους επενδυτές υποστηρίζοντας ότι η καθυστέρηση της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού στοίχισε στην (καπιταλιστική) οικονομία τουλάχιστον 5,1 δισ. ευρώ επικαλούμενος στοιχεία σχετικής έκθεσης.

Οι τοποθετήσεις των κομμάτων

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πουλάει καλύτερα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ήταν η λογική που εμφάνισε στην ομιλία του ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Ηλίας Καματερός που ανέφερε ότι είναι πιο συμφέρουσα η τωρινή σύμβαση από εκείνη του 2014. Κατηγόρησε επίσης τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι σήκωσαν θόρυβο «ενάντια στη χώρα» όπως είπε σε μια περίοδο που η κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κλίμα ασφάλειας για την προσέλκυση επενδύσεων.
Στήριξη της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ και κριτική στην κυβέρνηση για αφερεγγυότητα από την εισηγήτρια τηςΝΔ Όλγα Κεφαλογιάννη με αφορμή την επιστολή της «COSCO». Έκανε λόγο για «τερατώδη ασυνέπεια λόγων και πράξεων» για «διασυρμό της ελληνικής πολιτείας» και αναρωτήθηκε, ο πρωθυπουργός «με τη μούτρα θα συναντήσει τους Κινέζους αξιωματούχος» στο ταξίδι του στην Κίνα. Εξέφρασε την ανησυχία για το πως θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις από μια «αναξιόπιστη και αφερέγγυα κυβέρνηση» και θύμισε ότι επί ΝΔ ξεκίνησε η «εξαιρετικά σημαντική επένδυση» της «COSCO» στον ΟΛΠ. Πρόσθεσε ότι η ΝΔ από την πρώτη στιγμή «στήριξε τη συμφωνία», ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ με καθυστέρηση και ανέφερε πως «στόχος ζωής» του Θ. Δρίτσα ήταν «η ακύρωση της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ».
«Δεν μπορείς να πουλάς ένα μαγαζί από τη στιγμή που οι μετοχές του είναι χαμηλά. Αυτό δεν θα το έκανε κανένας μάνατζερ ιδιωτικής εταιρείας». Σε αυτή τη φράση συμπυκνώνεται η θέση της Χρυσής Αυγής όπως εκφράστηκε από τον Νίκο Κούζηλο. Ο ειδικός αγορητής της εγκληματικής οργάνωσης σε κανένα σημείο της αγόρευσής του δεν τάχθηκε με σαφήνεια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και αρκέστηκε στο να εγκαλέσει την κυβέρνηση για το τίμημά της κατηγορώντας την ότι προχωράει σε ξεπούλημα.
Από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ), ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έκανε λόγο για «πολιτικό αυτοεξεφτιλισμό» του υπουργού Ναυτιλίας Θ. Δρίτσα, της κυβέρνησης και της χώρας και ανέφερε πως «αποδέχεστε μια εταιρεία να σας πει τι θα γράψετε». Ξεκαθάρισε πάντως ότι το κόμμα του έχει από την αρχή πει «ναι στην ιδιωτικοποίηση με παραχώρηση λειτουργιών».
Όλα για την καπιταλιστική ανάπτυξη και με ταχύτητα ήταν η κεντρική ιδέα της αγόρευσης του ειδικού αγορητήτου Ποταμιού Σπύρου Δανέλλη ο οποίος είπε ότι το κόμμα του συναινεί στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Χαρακτήρισε το δημόσιο πλούτο εργαλείο ανάπτυξης και κατηγόρησε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αλλά και τις προηγούμενες κυβερνήσεις για μεγάλες καθυστερήσεις στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού.
Από την Ένωση Κεντρώων, ο Μάριος Γεωργιάδης έκανε λόγο για «ντροπή» και πως «σας πιάσανε στα πράσα» και η κυβέρνηση έκανε τις αλλαγές που ζητήθηκαν από την «COSCO». Πρόσθεσε ότι «δεν έχετε καμία σχέση με την αγορά» και πως «χρειαζόμαστε τεχνοκράτες κύρους» διότι «πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις ιδιωτικοποιήσεις σαν μια ευκαιρία ανάπτυξης».

Διακοπή για να γίνουν οι αλλαγές που ζήτησε η COSCO

Νωρίτερα, η συζήτηση διακόπηκε πριν καν ξεκινήσει. Με την έναρξη της διαδικασίας ο υπουργός Ναυτιλίας Θ. Δρίτσας ανακοίνωσε ότι κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης θα κατατεθούν «νομοτεχνικές βελτιώσεις» οι οποίες προφανώς θα ικανοποιούσαν τις αξιώσεις της «COSCO», η οποία κατέθεσε επιστολή με την οποία διαμαρτύρεται ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι διαφορετικό από τη σύμβαση που συμφωνήθηκε.
Τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης από θέση στήριξης της σύμβασης με την «COSCO», πρότειναν να διακοπεί η συνεδρίαση μέχρι να γνωστοποιήσει η κυβέρνηση τις αλλαγές στο νομοσχέδιο. Η  κυβέρνηση αποδέχθηκε το αίτημά τους και έτσι η συνεδρίαση θα ξεκινήσει μετά από μία περίπου ώρα, αφού πρώτα ολοκληρωθεί η επεξεργασία των «νομοτεχνικών βελτιώσεων». Με την πρόταση των κομμάτων της αντιπολίτευσης διαφώνησε το ΚΚΕ, επισημαίνοντας ότι αυτές οι μεταβολές δεν αλλάζουν την ουσία του ζητήματος, στην οποία θα πρέπει να επικεντρωθεί η συζήτηση. 
Ο Θοδωρής Δρίτσας υποστήριξε ότι η γενική γραμματεία της κυβέρνησης και όχι το υπουργείο Ναυτιλίας, όταν κατατέθηκε ο νόμος προέβη σε μία σειρά αλλαγές «με κριτήριο καλής νομοθέτησης», οι οποίες «δεν έχουν καμία σχέση με ανατροπή δεδομένων». Όπως είπε, «οι αλλαγές κατά την κρίση της κυβέρνησης δεν έγιναν για να ανατρέψουν συμφωνημένα, να ανατρέψουν συμφωνία ούτε τίποτα. Παρόλα αυτά οι αλλαγές αυτές διαβιβάσθηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο έχει τη διαρκή επικοινωνία με τους διαγωνιζομένους και τον παραχωρησιούχο. Δεν έγιναν για να αιφνιδιάσουν κανένα».
Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της ΝΔ, Όλγα Κεφαλογιάννη, κάλεσε την κυβέρνηση να τηρήσει τη σύμβαση που υπέγραψε με την κινεζική εταιρεία. «Οφείλει να ξεκαθαρίσει άμεσα ο υπουργός αν υπάρχει εμπλοκή», ανέφερε προσθέτοντας πως «οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται».
«Εάν εδώ δεν έχουμε καθαρό αυτό που η κυβέρνηση υπέγραψε, δεν πρέπει να ξεκινήσει η συζήτηση», είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Λοβέρδος, υποστηρίζοντας ότι «πορτοφολάς το έκανε αυτό».

Δ. Μανωλάκου: Στο κινεζικό μονοπώλιο έχετε δώσει όλοι

«Η κωμωδία έχει πολλά πρόσωπα και στο κινέζικο μονοπώλιο τα έχετε δώσει όλα, όλοι σας», τόνισε η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ Διαμάντω Μανωλάκου.
«Η μπότα του μονοπωλίου δεν ανέχεται καμία αμφισβήτηση των προνομίων που του δίνετε, απαιτεί με τον καθαρότερο και πιο απόλυτο τρόπο τους σκληρούς όρους που συμφωνείτε όλοι σας σε βάρος των εργαζομένων, του λαού και της χώρας» πρόσθεσε, απευθυνόμενη στην κυβέρνηση και στα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης.

Δεν αλλάζει η ουσία 

To KKE δεν εξαρτά τη στάση του από τις όποιες μεταβολές φέρει η κυβέρνηση γιατί δεν αλλάζουν την ουσία που είναι η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ και οι επιπτώσεις που θα έχει στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, τόνισε ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, με αφορμή την κοκορομαχία για τις αλλαγές στο νομοσχέδιο. 
«Η κουβέντα γίνεται για να υπάρχει μια εύκολη κριτική από τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση για τις μεθοδεύσεις τις οποίες κάνει», είπε, συμπληρώνοντας ότι «συμφωνούν με την ουσία της σύμβασης παραχώρησης, με την ιδιωτικοποίηση και προσπαθούν με έναν τρόπο να διαφοροποιηθούν από την κυβέρνηση». 
Καταλήγοντας, ζήτησε να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να μπει η συζήτηση στην ουσία.

Η σύμβαση θα κυρωθεί λέει η κυβέρνηση

Η κυβερνητική εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη, δήλωσε ότι ο θόρυβος γύρω από το θέμα της κύρωσης της σύμβασης με τον «COCSO», είναι «επί ουσιαστικά ανύπαρκτου ζητήματος», προσθέτοντας πως «η κυβέρνηση, σε συνεργασία με το ΤΑΙΠΕΔ, προχώρησε ως όφειλε στις απαιτούμενες βελτιώσεις, προκειμένου να είναι νομοτεχνικά άρτιες οι διατυπώσεις του κυρωτικού νόμου».
Επίσης έκανε λόγο για «παιχνίδι εντυπώσεων» και για «απόπειρα πολιτικής εκμετάλλευσης» του ζητήματος, την παραμονή του ταξιδιού του Πρωθυπουργού στην Κίνα, διαβεβαιώνοντας ότι η σύμβαση θα κυρωθεί κανονικά.
«Οι πληροφορίες που έχουν δει το φως το δημοσιότητας για δήθεν διάβημα διαμαρτυρίας του Κινέζου Πρέσβη προς το Υπουργείο Εξωτερικών για το ζήτημα της πώλησης του πλειοψηφικού πακέτου του ΟΛΠ στην "COSCO" είναι παντελώς αναληθείς» δήλωσε ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Ευστράτιος Ευθυμίου, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου.
Twitter Facebook

4:36:00 π.μ.
Αν υπάρχει κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερο σχολιασμό σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις με την εταιρεία «Μαρινόπουλος», αυτό είναι η στάση της κυβέρνησης.
Οταν έγινε γνωστή η αίτηση για υπαγωγή της εταιρείας στον πτωχευτικό κώδικα, το υπουργείο Εργασίας εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «παρακολουθεί στενά τις διεργασίες στον κλάδο του λιανικού εμπορίου και ιδιαίτερα στην εταιρεία "Μαρινόπουλος ΑΕ" για την εξεύρεση της προσφορότερης λύσης που θα εξασφαλίζει τη βιωσιμότητά της».
Δηλαδή, η κυβέρνηση παρακολουθεί εδώ και μήνες την «Μαρινόπουλος» να κλείνει καταστήματα και να απολύει, την «Ηλεκτρονική» να βαράει «κανόνι», την πρώην «Αρβανιτίδης» να χρωστάει μισθούς και δώρα, και δεν έχει κάνει το παραμικρό για να προστατέψει τους εργαζόμενους, που όλο αυτό το διάστημα ζουν σε καθεστώς ανασφάλειας και ομηρίας!
Μάλιστα, την επόμενη ακριβώς μέρα, κι ενώ η εργοδοσία παρέμενε κρυμμένη από τους εργαζόμενους, ο γγ του υπουργείου ανέλαβε να την εκπροσωπήσει, λέγοντας σε ραδιοφωνικό σταθμό: «Δεν πρέπει να υπάρχει καμία ανησυχία. Η διαδικασία υπαγωγής στο άρθρο 99 δεν έχει να κάνει με πτώχευση, αλλά με προστασία, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε ένα συγκεκριμένο πλάνο»!
Το στέλεχος της κυβέρνησης δεν μπήκε, βέβαια, στον κόπο να εξηγήσει τι θα περιλαμβάνει αυτό το «σχέδιο», στο οποίο αναφέρεται στις ανακοινώσεις της και η εργοδοσία. Αυτό που ενδιαφέρει την κυβέρνηση - και δεν το κρύβει - είναι να κάτσουν οι εργαζόμενοι στα αυγά τους, να παραμείνουν θεατές των εξελίξεων, όσο η εργοδοσία θα κανονίζει στο παρασκήνιο τις δουλειές της.
Η κυβέρνηση λέει ψέματα στους εργαζόμενους ότι δεν πρέπει να ανησυχούν. Η υπαγωγή στον πτωχευτικό κώδικα δεν διασφαλίζει κανένα από τα συμφέροντά τους, πολύ περισσότερο που ο ανταγωνισμός στον κλάδο κάνει ακόμα δυσκολότερο να επιβιώσει μια εταιρεία τέτοιου μεγέθους χωρίς δραστικές περικοπές στα λειτουργικά της έξοδα, μέρος των οποίων είναι οι μισθοί των εργαζομένων.
Από αυτήν τη σκοπιά, ακόμα κι αν για την ώρα αποφευχθεί το «λουκέτο», είναι βέβαιο ότι θα ξεκινήσει ένας νέος γύρος επίθεσης στα δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας, ακόμα πιο σκληρός και πιο διευρυμένος από τον προηγούμενο. Αλλωστε, την ίδια καθησυχαστική τακτική ακολουθεί και η εργοδοσία, η οποία έχει το πιο άμεσο συμφέρον να αποφύγει τα «μπερδέματα» με τις διεκδικήσεις των εργαζομένων, τώρα που μεθοδεύει την υπαγωγή της εταιρείας στον πτωχευτικό κώδικα.
Γι' αυτό τα στελέχη της στα καταστήματα δεν καθησυχάζουν μόνο τους εργαζόμενους ότι οι κινήσεις της εργοδοσίας αποσκοπούν αποκλειστικά στην προστασία από τους προμηθευτές, αλλά καλλιεργούν και προσδοκίες ότι θα υπάρξει εξαγορά της εταιρείας από άλλον επενδυτή και ότι η κυβέρνηση δεν θα αφήσει να κλείσει μια επιχείρηση τέτοιου μεγέθους.
Απ' αυτό το κάδρο δεν μπορεί να λείπει η πλειοψηφία του επιχειρησιακού σωματείου, που μιλάει για αγωνιστική «επαγρύπνηση», την ίδια ώρα που τα σχέδια της εργοδοσίας βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, ενώ το προηγούμενο διάστημα κλιμακώθηκε η επίθεση σε βάρος των εργαζομένων, χωρίς το σωματείο να οργανώσει καμιά ουσιαστική απάντηση.
Μάλιστα, χτες, μετά τη συνάντηση που είχε η πλειοψηφία με τον γγ του υπουργείου Εργασίας, φρόντισε να τον «ξεπλύνει» κιόλας, ανακοινώνοντας πως «δεσμεύτηκε ότι η κυβέρνηση κάνει συνεχείς παρεμβάσεις για το θέμα και η μέχρι σήμερα επιδίωξή της ήταν και θα είναι η διασφάλιση των δίκαιων αιτημάτων μας όπως αυτά της τέθηκαν»!

Είναι φανερό ότι η οργάνωση του αγώνα των εργαζομένων σε κάθε κατάστημα και πόλη είναι το πιο επείγον ζήτημα αυτήν τη στιγμή. Κι αυτός ο αγώνας δεν μπορεί παρά να στοχοποιεί την εργοδοσία, την κυβέρνηση, αλλά και τη συνδικαλιστική πλειοψηφία, προβάλλοντας το αίτημα να καταβληθούν μισθοί και δώρα, να μη γίνει καμιά απόλυση, να προηγηθούν οι εργαζόμενοι έναντι των πιστωτών σε περίπτωση πτώχευσης.
Twitter Facebook

4:23:00 π.μ.
«Το βασικό σημείο είναι ότι δεν ξέρουμε, επακριβώς, ποια θα είναι τα αποτελέσματα - συνέπειες του δημοψηφίσματος για το Brexit (...) Ομως, στο τέλος της μέρας σαφώς θα υπάρχουν επιπτώσεις στη σχετική ανταγωνιστικότητα, στο εμπόριο, στις αποφάσεις για το πού γίνονται επενδύσεις και οπωσδήποτε η μελλοντική συμφωνία (με τη Βρετανία) για τον κλάδο των υπηρεσιών θα είναι αποφασιστικής σημασίας».
Την επισήμανση αυτή κάνει ο επικεφαλής της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ, Τ. Βίζερ, διατυπώνοντας ανοιχτά τις αυξημένες αβεβαιότητες του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και της Ευρωζώνης γύρω από την πορεία της καπιταλιστικής ανάκαμψης στην ΕΕ, σε συνδυασμό, βέβαια, και με τους οξυμένους μονοπωλιακούς ανταγωνισμούς για την απόσπαση μεριδίων από την επιχειρηματική πίτα και για την προσέλκυση κερδοφόρων επενδύσεων.
Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις στο εσωτερικό της ΕΕ θα αφήσουν το «αποτύπωμά» τους και στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται και στην Ελλάδα από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
***
«Ενα το κρατούμενο» είναι η επιτάχυνση στους ρυθμούς κλιμάκωσης με την εμπροσθοβαρή εφαρμογή των επόμενων αντιλαϊκών μέτρων. Χαρακτηριστικές είναι οι πρώτες τροχιοδεικτικές βολές που εκτοξεύονται από τα επιτελεία της Κομισιόν: «Μετά το Brexit υπάρχουν πιο πολλοί λόγοι να εφαρμόσει πιο γρήγορα η Ελλάδα το πρόγραμμα», τόνιζε χαρακτηριστικά υψηλόβαθμος παράγοντας της Ευρωζώνης, σύμφωνα με τον οποίο «η Ελλάδα είναι η πιο προστατευμένη χώρα του Νότου λόγω του προγράμματος»,προσθέτοντας πως «η υπομονή θα είναι μικρότερη», ενώ οι «θεσμοί» «δεν υπάρχει περίπτωση να συζητήσουν για προσαρμογές, αν το πρόγραμμα δεν είναι σε τροχιά εφαρμογής». Σε αυτό το αντιλαϊκό σκηνικό «δεν υπάρχει λόγος τα προαπαιτούμενα του Σεπτεμβρίου να μη γίνουν τον Ιούλιο ή έστω τον Αύγουστο, δεν υπάρχει δικαιολογία αν δεν γίνουν», επισήμαναν οι ίδιοι παράγοντες της ΕΕ αναφορικά με το πακέτο που συνδέεται με την εκταμίευση της υποδόσης ύψους 2,8 δισ. ευρώ.
Εξίσου αποκαλυπτικές είναι και οι δηλώσεις στελεχών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, οι οποίες φέρνουν στην επιφάνεια μια σειρά από στρατηγικού χαρακτήρα συμπλεύσεις και ταυτίσεις με την Ευρωζώνη και γενικότερα με τους «θεσμούς» του κουαρτέτου. Σε αυτό το επίπεδο, ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, μιλώντας τις προάλλες στο συνέδριο του «Εκόνομιστ» στην Αθήνα, υπογράμμισε ότι «δεν υπάρχει περιθώριο για χάσιμο χρόνου» και ακόμη ότι «κατά τη δεύτερη αξιολόγηση», που περιλαμβάνει και τα νέα χτυπήματα στα Εργασιακά, «θα πρέπει όλες οι πλευρές να επιδείξουν την αντίστοιχη δέσμευση, ώστε να αποφύγουμε φαινόμενα και πρακτικές καθυστερήσεων που υπονομεύουν τη δυναμική της ανάκαμψης»...
***
Την ίδια ώρα, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, έστελνε το ισχυρό μήνυμα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την ολόπλευρη στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής, χωρίς παλινωδίες και «αστερίσκους». Σε αυτό το πλαίσιο, ο κυβερνητικός παράγοντας, χαρακτηριστικά, τόνισε πως «στόχος είναι να κρατήσουμε το μομέντουμ και να κλείσουμε τον δεύτερο έλεγχο έως το τέλος Οκτωβρίου»...
Σε κάθε περίπτωση, η δεύτερη «αξιολόγηση», πέρα από το ζήτημα των νέων χτυπημάτων στα Εργασιακά, περιλαμβάνει ένα μπαράζ από αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις με νομοσχέδια που είναι βγαλμένα από τα «κιτάπια» του εγχώριου κεφαλαίου. Σε αυτά συγκαταλέγονται οι παρεμβάσεις που έρχονται να «κουμπώσουν» με το νέο λεγόμενο αναπτυξιακό νόμο, όπως οι νομοθετικές ρυθμίσεις για τις «στρατηγικές επενδύσεις», την «εφοδιαστική αλυσίδα» (logistics), τις «απελευθερώσεις» στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, τις διαδικασίες για τη διαχείριση των «κόκκινων» τραπεζικών δανείων, το νέο κανονισμό για παροχή υπηρεσιών ύδρευσης (συνδέεται με τις ιδιωτικοποιήσεις στον κλάδο), τον «οδικό χάρτη» για την πλήρη «απελευθέρωση» επαγγελμάτων, νέα νομοθεσία για την «κινητικότητα» στο δημόσιο τομέα, αναμόρφωση της νομοθεσίας για την «Επιτροπή Ανταγωνισμού». Την ίδια ώρα, η εφαρμογή των προγραμμάτων για το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» συνδέεται με την «αξιολόγηση των κοινωνικών παροχών», για τις οποίες φαίνεται να σχεδιάζεται και νέο σφαγείο.

Σε ό,τι αφορά το γενικότερο κάδρο, σήμερα, με αφορμή το Brexit, σε συνδυασμό με τις αβεβαιότητες και τους τριγμούς που αυτό συνεπάγεται για τις οικονομίες της ΕΕ και τους οξυμένους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς, η αντιλαϊκή επίθεση ενάντια στους ευρωπαϊκούς λαούς προσλαμβάνει το χαρακτήρα πολεμικού χρονοδιαγράμματος.
Twitter Facebook

10:25:00 π.μ.
Ποια πραγματικότητα διαμορφώνεται σε ΕΕ - Ευρωζώνη μετά το Brexit; Δύσκολο να απαντήσει κανείς, αλλά φαίνεται να ενισχύονται οι φυγόκεντρες δυνάμεις. Με φόντο τους ανταγωνισμούς που οξύνονται περισσότερο, όπως θα δούμε παρακάτω.
Ξεκινάμε με την είδηση πως το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας αποφάσισε ότι «το πρόγραμμα επείγουσας αγοράς ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) δεν υπερβαίνει τις αρμοδιότητές της. Επιπλέον, αν εφαρμόζεται σύμφωνα με τους κανόνες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (σ.σ. είχε πάρει τη γνώμη του), δεν συνιστά συνταγματική απειλή για τη Γερμανία». Το δικαστήριο αποφάσισε ότι η ΕΚΤ επιτρέπεται, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, με γερμανική συμμετοχή, να στηρίζει χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν οξύ πρόβλημα χρηματοδότησης, αγοράζοντας κρατικά ομόλογά τους, στηρίζοντας έτσι το ευρώ. Η απόφαση αφορούσε προσφυγή 35.000 Γερμανών, με επικεφαλής πολιτικούς και ακαδημαϊκούς, στο Συνταγματικό Δικαστήριο, που υποστήριζαν ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα της ΕΚΤ συνιστούσε παράνομη νομισματική χρηματοδότηση.
Διαφορές για την τραπεζική ένωση
Δεν είναι πρώτη φορά που τμήματα του κεφαλαίου της Γερμανίας εναντιώνονται σε ΕΚΤ και Κομισιόν. Για παράδειγμα, η Γερμανία αμφισβητεί το δικαίωμα της ΕΚΤ, που προκύπτει από αρμοδιότητά της, για πλήρη έλεγχο στις γερμανικές τράπεζες. Μάλιστα, έχει ψηφιστεί νόμος γι' αυτό.
Σε πρόσφατη παρέμβασή του, από το Λουξεμβούργο, ο Β. Σόιμπλε είπε ότι η Γερμανία είναι πρόθυμη να συμφωνήσει σε ένα σχέδιο από τις Βρυξέλλες σχετικά με την προστασία των καταθέσεων στις προβληματικές τράπεζες μέσω ενός πανευρωπαϊκού σχήματος, λέγοντας: «Για την ενίσχυση της τραπεζικής ένωσης δεν θα ξεκινήσουμε με το (ευρωπαϊκό) σχήμα εγγύησης καταθέσεων, αλλά αντί αυτού θα αρχίσουμε να μειώνουμε τους υφιστάμενους κινδύνους του τραπεζικού κλάδου βήμα βήμα». Η Κομισιόν επιζητεί λύση στο ποιος πληρώνει τις ζημίες των τραπεζών σε περίπτωση χρεοκοπίας, αναζητώντας συμβιβασμό μεταξύ των διαφορετικών κανονιστικών πλαισίων που έχουν ήδη υιοθετήσει Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία («Financial Times»).
Η Γερμανία έχει αλλάξει τη νομοθεσία ώστε να είναι ευκολότερη η επιβολή ζημιών σε κάθε είδους ομόλογα υψηλής εξασφάλισης. Η επιλογή των Γάλλων ήταν να δημιουργήσουν μια νέα κατηγορία τραπεζικού χρέους. Η ιταλική κυβέρνηση προτίμησε να προτάξει την προστασία των καταθετών έναντι των ομολογιούχων (μετά και το πολιτικό φιάσκο πέρυσι, όταν αρκετές ιταλικές τράπεζες είχαν επιβάλει «κούρεμα» σε μικροκαταθέτες, τους οποίους οι τραπεζίτες είχαν πείσει να μετατρέψουν τις καταθέσεις τους σε ομόλογα με δέλεαρ λίγο υψηλότερη απόδοση). Φιλοδοξία της Κομισιόν είναι να συμφωνηθεί μια κοινή σειρά με την οποία θα επιβάλλονται ζημίες στους επενδυτές των τραπεζών. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η Κομισιόν προτιμάει το γαλλικό και το ιταλικό μοντέλο. Το γερμανικό μοντέλο θα μπορούσε να προκαλέσει αρκετές «αρνητικές επιπτώσεις», συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του κόστους χρηματοδότησης των τραπεζών μεσοπρόθεσμα.
Επίθεση στην ΕΚΤ...
Τον Απρίλη του 2016, υπήρξαν ρεπορτάζ για την επίθεση του Β. Σόιμπλε στον Μ. Ντράγκι, με περιεχόμενο το πρόγραμμα νομισματικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Ο Β. Σόιμπλε επιτέθηκε στον Μ. Ντράγκι για τα χαμηλά επιτόκια της ΕΚΤ, που πλήττουν, όπως έλεγε, τις συνταξιοδοτικές παροχές και τις αποταμιεύσεις των Γερμανών, κατηγορώντας τον ως υπαίτιο για το ότι δεν αυξάνεται το εισόδημα των συνταξιούχων λόγω χαμηλών επιτοκίων, προβάλλοντας μάλιστα κινδύνους φτωχοποίησης. Ουσιαστικά, τα χαμηλά επιτόκια δυσκολεύουν τα κέρδη των τραπεζών.
Στις επιθέσεις απάντησε ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης, Γ. Βάιντμαν, στηρίζοντας τον Ντράγκι. Ο δε σοσιαλδημοκράτης Γερμανός υπουργός Οικονομίας, Ζ. Γκάμπριελ, είπε ότι «πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο παιχνίδι κατηγοριών εις βάρος της ΕΚΤ (...) Το πρόβλημα δεν είναι η ΕΚΤ και ο κ. Ντράγκι αλλά η άρνηση να παραιτηθεί κανείς από την μονόπλευρη πολιτική της λιτότητας».
Η Γερμανία, όπως έχει δηλώσει ο Β. Σόιμπλε, εναντιώνεται στην αρμοδιότητα ελέγχου των κρατικών προϋπολογισμών των κρατών - μελών της Ευρωζώνης από την Κομισιόν, και προτείνει τη δημιουργία ανεξάρτητης αρχής ελέγχου. Ουσιαστικά, το πρόβλημα έχει σχέση με την αυστηρή τήρηση των δεικτών του Συμφώνου Σταθερότητας ως μέσο που συμβάλλει στην καπιταλιστική οικονομική ανάπτυξη. Δηλαδή, την τήρηση του 3% στα ελλείμματα των προϋπολογισμών και του 60% του ΑΕΠ στο κρατικό χρέος. Είναι μέρος της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής.
...και στην Κομισιόν
Σε άρθρο του «Spiegel» για τον Ζ. Κ. Γιούνκερ γραφόταν: «Για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ο κ. Γιούνκερ φαίνεται να πιστεύει ότι δεν ισχύει πλέον. "Επειδή είναι η Γαλλία", απάντησε πρόσφατα, όταν ρωτήθηκε γιατί επιτρέπει στη χώρα αυτή πρόσθετες εξαιρέσεις από τους κανόνες του χρέους, σπάζοντας επί της ουσίας ένα ταμπού, μιλώντας για "εξαιρετικά προβληματική" συμπεριφορά του Ζ. Κ. Γιούνκερ. Μερικοί από τους πολιτικούς συμμάχους (Juncker από το γερμανικό κόμμα CDU της Α. Μέρκελ) έχουν επίσης εκφράσει την ανησυχία τους. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, είπε πρόσφατα στην επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι ανησυχεί πολύ για το πώς η Κομισιόν ως θεματοφύλακας των Ευρωπαϊκών Συνθηκών θα πρέπει να "ενεργήσει με σαφείς, διαφανείς και αντικειμενικούς λόγους", έτσι ώστε να αποφευχθεί η εντύπωση ότι αντιμετωπίζει μεγαλύτερες χώρες με διαφορετικό τρόπο από ό,τι τις μικρότερες. Ανάλογη κριτική δέχεται ο Γιούνκερ και για την καθυστέρηση των κυρώσεων σε Ισπανία και Πορτογαλία, για τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματά τους» («Ημερησία», 19/6/2016).
Να αλλάξει, αλλά σε ποια κατεύθυνση;
Σύμφωνα με ρεπορτάζ σε αστικά ΜΜΕ τη βδομάδα που πέρασε, ο Β. Σόιμπλε, μιλώντας σε οικονομικό συνέδριο στο Βερολίνο, είπε ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να αλλάξει, είτε η Βρετανία ψηφίσει να παραμείνει είτε ψηφίσει να αποχωρήσει από την ΕΕ, αναφέροντας συγκεκριμένα: «Η Ευρώπη δεν είναι σε καλή κατάσταση». Οποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, είπε, «δεν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε όπως κάναμε μέχρι τώρα».
Τα ίδια είπε και ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Π. Μοσκοβισί, λέγοντας ότι «ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στις 23 Ιουνίου, θα πρέπει να αναλάβουμε δράση. Η ΕΕ δεν θα είναι η ίδια μετά την ψηφοφορία, ασχέτως του αποτελέσματος, δεν θα πρέπει να αποτρέψει άλλους να προχωρήσουν περαιτέρω... πρέπει να προχωρήσουμε».
Την ίδια ώρα, σε άρθρο τους στο «Βήμα» στις 18/6/2016, οι Ζ. Κ. Γιούνκερ και Μαρκ Ρούτε, πρωθυπουργός της Ολλανδίας, πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αντίστοιχα, έγραφαν:
«Επισημάναμε μερικές από τις πλέον επείγουσες προτεραιότητες για την ενιαία αγορά της Ευρώπης, ώστε αυτή να λειτουργήσει για όλους...
Οταν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα συναντηθούν στο τέλος αυτού του μήνα, τους καλούμε να υποστηρίξουν πλήρως τις προτάσεις αυτές και πολλές άλλες που υπέβαλε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ζητούμε να κάνουν δύο πράγματα επειγόντως: Να αναλάβουν σαφή δέσμευση έγκρισης όλων των νομοθετικών πράξεων για την ενιαία αγορά πριν από το τέλος του 2018 και να υποβάλλουν κάθε χρόνο κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου απολογισμό της προόδου σχετικά με την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς της ΕΕ. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν τα δύο επόμενα χρόνια, αλλά οι πολίτες και οι επιχειρήσεις της Ευρώπης δεν μπορούν να περιμένουν».
Αλήθεια, σε ποια ρότα θα προχωρήσουν, με δεδομένους τους οξύτατους ανταγωνισμούς σε ΕΕ και Ευρωζώνη, όπως φαίνεται απ' όλες τις πιο πάνω αναφορές; Με τη Γερμανία να εναντιώνεται σε ΕΚΤ - Κομισιόν (εκφράζεται με επίθεση σε Ντράγκι - Γιούνκερ), με την Κομισιόν να συμφωνεί με προτάσεις των Γαλλίας - Ιταλίας για την «καρδιά» της οικονομίας, τις τράπεζες, και βεβαίως να επιμένει ότι οι προτάσεις της για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς της ΕΕ πρέπει να ψηφιστούν;
Υπαρκτά τα ρήγματα
Αυτό που τους δυσκολεύει αφάνταστα είναι η αδύναμη ανάκαμψη και οι κίνδυνοι νέας κρίσης. Αυτή η κατάσταση ωθεί κάθε κράτος - μέλος να ενδιαφέρεται πρωτίστως για τους δικούς του καπιταλιστές και την ενίσχυσή τους, γεγονός που οξύνει τους ανταγωνισμούς, αποδυναμώνει την τάση ενοποίησης και προκαλεί διαφορετικούς προβληματισμούς ως προς την πορεία των Ευρωζώνης - ΕΕ. Ουσιαστικά, τα ρήγματα στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη μεγαλώνουν. Δεν είναι μόνο η Βρετανία που με το δημοψήφισμα αποφάσισε την έξοδο από την ΕΕ ή η διαίρεση Βορρά - Νότου, ή τα κράτη του Βίσεγκραντ, (Πολωνία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Τσεχία), με επικεφαλής την Πολωνία, που διεκδικούν θέση ως ένας ακόμη πόλος. Υπάρχουν βαθιές αντιθέσεις μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου στο εσωτερικό των κρατών - μελών. Πρώτ' απ' όλα φαίνεται ανάγλυφα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία. Φαίνεται επίσης στη Γερμανία όταν ο Β. Σόιμπλε εναντιώνεται στον Μ. Ντράγκι, ενώ οι Βάιντμαν και Γκάμπριελ τον υπερασπίζονται, ή με την ενδυνάμωση του Afd, (Εναλλακτική για τη Γερμανία) που θέλει επιστροφή στο μάρκο ως νόμισμα. Φάνηκε στην Πολωνία όταν αστικά κόμματα οργάνωσαν τεράστιες διαδηλώσεις υπεράσπισης της ΕΕ, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση της χώρας δρα περισσότερο εθνικιστικά απέναντι στην ΕΕ. Και στη Γαλλία υπάρχουν ανάλογες διαιρέσεις, στην Ιταλία κ.α.. Υπάρχουν τμήματα του κεφαλαίου που τα συμφέροντά τους δεν εξυπηρετούνται πλέον εντός της ΕΕ, προσπαθούν δε να αξιοποιήσουν την οξυμένη λαϊκή δυσαρέσκεια από τις συνέπειες της κρίσης και την πολιτική διαχείρισής της σε όφελος του κεφαλαίου.
Το Brexit ενισχύει τέτοιες αντιθέσεις. Για παράδειγμα, οι ηγέτες των ισχυρών κρατών της ΕΕ, λένε οτι πρέπει να προχωρήσει γρήγορα η έξοδος, προβάλλοντας το ενιαίο των 27 πλέον, προβάλλοντας το «περισσότερη Ευρώπη».Τα κράτη του Βίζενγκραντ θέλουν, αντίθετα, αλλαγές χαλάρωσης, «λιγότερη Ευρώπη», δηλαδή ενίσχυση των εθνικών κυβερνήσεων. Για ανάλογο δημοψήφισμα μιλά η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και τα σύμμαχά της κόμματα σε Ολλανδία, Αυστρία, Δανία.
Στην «Καθημερινή», στις 16/06/2016 αναφερόταν πως το ΔΝΤ στην Εκθεσή του για την Ευρωζώνη «εκτιμά ότι για την τόνωση της ανάπτυξης και την προώθηση της ενοποίησης εντός της Ευρωζώνης απαιτείται ένα πιο ισορροπημένο μείγμα πολιτικής. Επισημαίνει ότι απαιτείται να αναληφθούν σε κεντρικό επίπεδο πρωτοβουλίες για τη στήριξη της ζήτησης και του καταμερισμού του κινδύνου, προκειμένου να καταστήσουν τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη περισσότερο ελκυστική, τη συνέχιση της χαλαρής νομισματικής πολιτικής και την επιτάχυνση της εξυγίανσης των τραπεζών που θα διευκολύνει την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης». Πλαίσιο που βρίσκει αντίθετη τη Γερμανία. Σ' αυτό το πλαίσιο βεβαίως πασχίζει και η ελληνική οικονομία να ανακάμψει, με αβέβαιη αυτήν την προοπτική.
Η απ' εδώ και πέρα πορεία των Ευρωζώνης - ΕΕ, όποια και αν είναι, θα εκφράζεται με άκρατη επιθετικότητα του κεφαλαίου στην εργατική τάξη, στους λαούς της ΕΕ, σε συνδυασμό με ρωγμές στο αστικό πολιτικό σύστημα. Το ΔΝΤ στην Εκθεσή του αναφέρει ότι οι εντεινόμενες πολιτικές διαιρέσεις εντός της Ευρωζώνης και ο αυξανόμενος ευρωσκεπτικισμός έχουν αποδυναμώσει τις προοπτικές για την ανάπτυξη συλλογικών δράσεων. Το αποτέλεσμα είναι η Ευρωζώνη να γίνεται ολοένα και πιο ευάλωτη σε μια σειρά από κινδύνους, σε μια εποχή μάλιστα που τα περιθώρια πολιτικών παρεμβάσεων στενεύουν.

Η εργατική - λαϊκή πάλη χρειάζεται να μεγαλώνει τέτοιες ρωγμές. Πάλη για την ικανοποίηση εργατικών - λαϊκών αναγκών σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή ρότα, με ανασύνταξη του κινήματος, λαϊκή συμμαχία, για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Twitter Facebook

9:49:00 π.μ.
Οι αλλαγές που ετοιμάζουν στα Εργασιακά, κατοχυρώνουν ένα μηχανισμό αυτόματης προσαρμογής μισθών και δικαιωμάτων στις ανάγκες των επιχειρήσεων
Η πρόσκληση που απηύθυνε την περασμένη Τρίτη ο Αλ. Τσίπρας από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ «στο σύνολο των κοινωνικών φορέων να συμμετάσχουν σε ένα γόνιμο και δημιουργικό διάλογο για τη βελτίωση και την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τη μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, που δεν μπορεί παρά να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό του ρόλου των παραγωγικών φορέων», ούτε συμβολική είναι ούτε τυχαία.
Η παρέμβαση του πρωθυπουργού, σε συνδυασμό με τις γενικότερες εξελίξεις, ένα πράγμα επιβεβαιώνουν: Οτι οι εργαζόμενοι, παλιότεροι και νέοι, βρίσκονται μπροστά σε μια νέα επίθεση στα δικαιώματά τους, με την οποία κυβέρνηση και εργοδοσία θα επιχειρήσουν να κατοχυρώσουν τις ανατροπές που έγιναν έως τώρα, κυρίως στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης και να τις επεκτείνουν, προκειμένου να κεφαλαιοποιήσουν τα οφέλη τους στην ανάκαμψη της οικονομίας.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι, επίσης, τυχαία. Πέρα από το γεγονός ότι οι ανατροπές στα Εργασιακά προβλέπονται από το τρίτο μνημόνιο και συνιστούν προαπαιτούμενο της δεύτερης «αξιολόγησης», τα μέτρα που θα επιχειρήσει να νομοθετήσει η κυβέρνηση μονιμοποιούν και επεκτείνουν τις ανατροπές που έγιναν έως τώρα.
Στην πραγματικότητα, στόχος τους είναι να προσαρμόσουν το εργατικό δίκαιο στη μετά την κρίση εποχή, να ξεμπερδεύουν με ό,τι απέμεινε όρθιο από τη νομοθέτηση έκτακτων τάχα μέτρων στην περίοδο της κρίσης και να κατοχυρώσουν ένα μηχανισμό αυτόματης προσαρμογής των μισθών και των εργασιακών δικαιωμάτων στις ανάγκες του κεφαλαίου, που μεταβάλλονται ραγδαία, εννοείται σε βάρος των εργαζομένων και του λαού.
Για παράδειγμα, από 1/1/2017 προβλέπεται να μπει σε εφαρμογή ονέος νόμος για τον καθορισμό του κατώτερου μισθού (άρθρο 103 του Ν. 4172/2013), ο οποίος έρχεται να αντικαταστήσει την ΠΥΣ 6/2012 (μετέπειτα συμπεριλήφθηκε στο νόμο για την έγκριση του μεσοπρόθεσμου 2013 - 2016), με την οποία έγινε η αναστολή της τελευταίας ΕΓΣΣΕ και για πρώτη φορά καθορίστηκε από το κράτος ο κατώτερος μισθός.
Τώρα η κυβέρνηση σηκώνει κουρνιαχτό με την αποκατάσταση δήθεν των συλλογικών διαπραγματεύσεων, όταν από το ίδιο το μνημόνιο προβλέπεται ότι στις αλλαγές που θα γίνουν στα Εργασιακά, «θα πρέπει να αποφευχθεί επιστροφή σε πολιτικές του παρελθόντοςπου δεν είναι συμβατές με τους στόχους της προώθησης μιας ανάπτυξης βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς».
Οι «βέλτιστες πρακτικές» στον κατώτερο μισθό
Από αυτή τη σκοπιά, είναι πρόκληση τα όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, επικαλούμενος τις «αξίες της ΕΕ», οι οποίες «αντανακλώνται στη μεγάλη παράδοση των εργασιακών κεκτημένων και στην προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων», η υπεράσπιση των οποίων «περνάει μέσα από την ανάπτυξη και τη φυγή προς τα μπρος, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη».
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου 4172/2013, με τον οποίο ορίζεται στο εξής ο κατώτερος μισθός, «στην ευρωπαϊκή και διεθνή πρακτική ο καθορισμός του νομοθετημένου κατώτατου μισθού γίνεται είτε με διάταξη νόμου ή με Υπουργική Απόφαση που εκδίδεται έπειτα από νομοθετική εξουσιοδότηση ή με απόφαση συλλογικού οργάνου της διοίκησης, που έχει συγκεκριμένη αρμοδιότητα για το σκοπό αυτό μέσω νόμου.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, προηγείται διαβούλευση μεταξύ της κυβέρνησης και εκπροσώπων των Κοινωνικών Εταίρων, η οποία, ναι μεν δεν είναι δεσμευτική για την κυβέρνηση, ασκεί όμως υψηλή πολιτική επιρροή στα σημεία για τα οποία οι Κοινωνικοί Εταίροι έχουν σύμφωνη άποψη.
Σε 20 από τις 27 χώρες της Ευρώπης, ο κατώτατος μισθός καθορίζεται από την κυβέρνηση έπειτα από διαβούλευση με τους Κοινωνικούς Εταίρους (ενδεικτικά Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βουλγαρία, Ιρλανδία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία και Τσεχία). Με συλλογικές συμβάσεις μόνο, ο κατώτατος μισθός καθορίζεται στο Βέλγιο, την Εσθονία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Ουγγαρία, καθώς και στην Ελλάδα μέχρι την ψήφιση του Ν.4093/2012 (σ.σ. Εγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 - 2016).
(...) Σε πολλές χώρες ορίζεται χαμηλότερος νομοθετημένος μισθός για νέους, όπως συμβαίνει στο Βέλγιο, στον Καναδά, στη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο κ.λπ. Ακολουθώντας την ευρωπαϊκή και διεθνή πρακτική, με το Ν.4093/2012 θεσπίστηκε ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός και ημερομίσθιο, με αντίστοιχο περιορισμό της έκτασης εφαρμογής των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ στους εργαζόμενους που απασχολούνται από επιχειρήσεις εκπροσωπούμενες από τις συμβαλλόμενες εργοδοτικές οργανώσεις».

Σ' αυτά συνίστανται επομένως «η μεγάλη παράδοση των εργασιακών κεκτημένων» της ΕΕ και «η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων» από το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, εν ολίγοις οι «βέλτιστες πρακτικές» που επικαλείται τώρα η κυβέρνηση για να νομοθετήσει στα Εργασιακά. Κι αυτές τις «πρακτικές» δεν τις ανακάλυψε βέβαια η ίδια, αλλά αποτέλεσαν τον «οδηγό» όλων των μέχρι τώρα αντεργατικών ανατροπών στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες.
Η διαδικασία καθορισμού του κατώτερου μισθού

Τι προβλέπει ο νόμος 4172/2013, τον οποίο ο υπουργός Εργασίας δεσμεύεται να τον εφαρμόσει ...δυο χρόνια αργότερα
Την περασμένη βδομάδα, υπήρξε ένα γαϊτανάκι δηλώσεων για το πώς σκοπεύει η κυβέρνηση να ρυθμίσει το ζήτημα του κατώτερου μισθού.Από τα λεγόμενα του υπουργού Εργασίας, προκύπτει ότι η «μάχη» που σκοπεύει να δώσει η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση με το κουαρτέτο, πίσω από τις φανφάρες περί «αποκατάστασης των συλλογικών διαπραγματεύσεων», είναι να αρχίσει η εφαρμογή του νόμου 4172/2013 όχι από την 1/1/2017, όπως προβλέπεται έως τώρα, αλλά μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, δηλαδή από το τέλος του 2018.
Οπως είπε ο Γ. Κατρούγκαλος, ενημερώνοντας την περασμένη Πέμπτη τους δημοσιογράφους, σε περίπτωση που από τη διαπραγμάτευση του Σεπτέμβρη δεν προκύψει επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την ΕΓΣΣΕ, τότε θα εφαρμοστεί ο νόμος 4172/2013, αλλά από το τέλος του 2018. Με άλλα λόγια, από το 2012 μέχρι και το 2018, για μια ολόκληρη επταετία, ο κατώτερος μισθός θα παραμείνει καθηλωμένος στα 586 και 511 ευρώ μεικτά,κάτω ακόμα και από τα όρια της φτώχειας, ενώ παραμένει άγνωστο σε ποια επίπεδα θα διαμορφωθεί μετά την έναρξη της εφαρμογής του νόμου.
Ας δούμε, όμως, συνοπτικά τι προβλέπει ο νόμος 4172/2013 για τον κατώτερο μισθό. Κατά το Αρθρο 103, «έπειτα από διαβούλευση, που διεξάγεται σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρούσα, ορίζεται ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός και το νομοθετημένο κατώτατο ημερομίσθιο, για πλήρη απασχόληση, ήτοι μηνιαίος μισθός για εργασία 25 ημερών μηνιαίως και ημερομίσθιο για εργασία 8 ωρών ημερησίως, για τους υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες όλης της χώρας, των οποίων η αμοιβή δεν ρυθμίζεται από συλλογική σύμβαση εργασίας».
Στο τέλος αυτής της πρώτης παραγράφου, προστέθηκε με τον νόμο4254/2014 η φράση «και ως τέτοιος νοείται μια μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς». Η προσθήκη αυτή δεν έγινε τυχαία. Στην πραγματικότητα, η ερμηνεία της οδηγεί σε κατώτερο μισθό απαλλαγμένο πλήρως από επιδόματα και τριετίες, το οποίο θα φέρει νέες δραματικές απώλειες για χιλιάδες εργαζόμενους, που σήμερα αμείβονται με τα κατώτερα όρια, προσαυξημένα με τις τριετίες, αλλά και με το επίδομα γάμου, το οποίο υποτίθεται ότι διασφαλίζεται από την ισχύουσα ΕΓΣΣΕ.
Γκολ από τα αποδυτήρια στους εργαζόμενους
Κατά τα άλλα, οι βασικότερες διατάξεις του ίδιου νόμου ορίζουν τα εξής:
-- «Το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου ημερομισθίου θα πρέπει να καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών, και της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης, του ποσοστού της ανεργίας, των εισοδημάτων και μισθών».Είναι σαφές το ασφυκτικό πλαίσιο στο οποίο θα καθορίζεται στο εξής ο κατώτερος μισθός. Το ίδιο πλαίσιο, συνεπικουρούμενο από έναν κατώτερο μισθό διαμορφωμένο στα σημερινά επίπεδα και ακόμα πιο κάτω, θα αποτελεί τον μπούσουλα των εργοδοτικών απαιτήσεων και στις κλαδικές συμβάσεις, όπως γίνεται και σήμερα.
-- «Για τον ορισμό του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου κατώτατου ημερομισθίου διεξάγεται διαβούλευση μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και της κυβέρνησης με την τεχνική και επιστημονική υποστήριξη, εξειδικευμένων επιστημονικών, ερευνητικών και συναφών φορέων και εμπειρογνωμόνων, σε θέματα οικονομίας και ιδίως οικονομίας της εργασίας, κοινωνικής πολιτικής καθώς και εργασιακών σχέσεων και το συντονισμό από επιτροπή, που ορίζεται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου.
(...) Η διαβούλευση συντονίζεται από τριμελή Επιτροπή αποτελούμενη από τον Πρόεδρο του ΟΜΕΔ, ως Πρόεδρο, ένα πρόσωπο κύρους ως εκπρόσωπο του Υπουργού Οικονομικών και ένα πρόσωπο κύρους ως εκπρόσωπο του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, με τη γραμματειακή υποστήριξη των υπηρεσιών του ΟΜΕΔ».Και μόνο ο επιτελικός ρόλος, που αναγνωρίζεται στον ΟΜΕΔ, πρέπει να χτυπήσει καμπανάκι για τους εργαζόμενους, κρίνοντας από τις συμβάσεις που κατοχύρωσε ο Οργανισμός μόνο τους τελευταίους μήνες στην Παιδική Στέγη και στην ιδιωτική Υγεία.
-- Επιπλέον, στη «διαπραγμάτευση» θα παίρνονται υπόψη τα σχετικά πορίσματα φορέων όπως η Τράπεζα Ελλάδος, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ (ΙΝΕ - ΓΣΕΕ), το Ινστιτούτο ΙΜΕ - ΓΣΕΒΕΕ, το Ινστιτούτο Βιομηχανικών και Οικονομικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), το Ινστιτούτο του ΣΕΤΕ (ΙΝΣΕΤΕ), το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), που θα συντάσσουν έκθεση για την προσαρμογή του κατώτερου μισθού «στις επίκαιρες οικονομικές συνθήκες».
Πάνω σ' αυτήν την έκθεση, θα συζητάνε οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων και στη συνέχεια, μέσα από μια δαιδαλώδη διαδικασία, θα συντάσσεται ένα Σχέδιο Πορίσματος Διαβούλευσης, που θα παραδίνεται στην Επιτροπή Συντονισμού της διαβούλευσης και από εκεί ολοκληρωμένο θα υποβάλλεται στον υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Εργασίας.
-- Μετά απ' όλα αυτά, «εντός του τελευταίου δεκαπενθημέρου του μηνός Ιουνίου κάθε έτους ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας εισηγείται στο Υπουργικό Συμβούλιο, τον κατώτατο μισθό υπαλλήλων και το κατώτατο ημερομίσθιο των εργατοτεχνιτών, λαμβάνοντας υπόψη το Πόρισμα Διαβούλευσης, όπως αυτό υποβλήθηκε και συντάχθηκε κατά την ανωτέρω διαδικασία», και εκδίδει απόφαση «μετά από την σύμφωνη γνώμη του Υπουργικού Συμβουλίου».

«Μαγειρέματα» σε ομαδικές απολύσεις και συνδικαλιστικό νόμο

Αλλαγές σε βάρος των εργαζομένων ετοιμάζονται και στα άλλα δύο μέτωπα που κρατούν ανοιχτά κυβέρνηση και κουαρτέτο στο τραπέζι της διαβούλευσης, δηλαδή οι ομαδικές απολύσεις και οσυνδικαλιστικός νόμος. Πρόκειται για ζητήματα που έχουν απασχολήσει και στο παρελθόν τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην προηγούμενη κυβέρνηση και τους «εταίρους» της.
Ειδικά για τις ομαδικές απολύσεις, ομολογείται πλέον ανοιχτά ότι η διαβούλευση αφορά την αύξηση ή και την κατάργηση των ορίων που προβλέπει σήμερα ο νόμος για τους εργαζόμενους που μπορεί να απολύει μια επιχείρηση κάθε μήνα, ανάλογα με τον αριθμό του προσωπικού που απασχολεί. Με τον τρόπο αυτό, ανοίγει επί της ουσίας ο δρόμος για την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν εμποδίζεται από τη «διοικητική έγκριση» του υπουργού, που ακόμα ισχύει τυπικά, αλλά με βεβαιότητα θα καταργηθεί.
Σε ό,τι αφορά τέλος το συνδικαλιστικό νόμο, η κυβέρνηση φαίνεται να επικεντρώνει στη θέσπιση νέων εμποδίων για την κήρυξη απεργίας από τα συνδικάτα, με πρόσχημα τη «μεγαλύτερη δημοκρατία» στη λήψη των αποφάσεων. Συγκεκριμένα, πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε η προηγούμενη συγκυβέρνηση, μελετάει να νομοθετήσει ότι για να παρθεί απόφαση για απεργία σε μια επιχείρηση, θα πρέπει να την εγκρίνει το 50+1% των εργαζομένων σε αυτή και όχι η πλειοψηφία των παρόντων στη γενική συνέλευση, όπως γινόταν έως τώρα.
Μελετάει, επίσης, να βάλει ζήτημα χρηματοδότησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων, θεωρώντας δικά της λεφτά τις εισφορές που δίνουν οι εργαζόμενοι στην Εργατική Εστία, από την οποία χρηματοδοτούνται τα συνδικάτα. Πρόκειται για πρόκληση, που στόχο έχει να συκοφαντήσει τη συνδικαλιστική δράση, αξιοποιώντας και τα φαινόμενα εκφυλισμού που υπάρχουν με ευθύνη του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, τον οποίο πάντως ενισχύει και δεν αποδυναμώνει με τα σενάρια που διακινεί για τη χρηματοδότηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

ΠΑΜΕ
Το πλαίσιο πάλης στο μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων
Τη Δευτέρα 6 Ιούνη, το ΠΑΜΕ οργάνωσε μια πλατιά συνδικαλιστική σύσκεψη, με θέμα τις εξελίξεις στο μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων, την αποτελεσματικότερη οργάνωση και το συντονισμό της πάλης. Τα συμπεράσματα και το πλαίσιο πάλης που καθορίστηκε στη σύσκεψη αποκτούν ξεχωριστή σημασία για τα σωματεία και τους εργαζόμενους κάτω από το φως των εξελίξεων.
Θυμίζουμε ότι στο πλαίσιο πάλης που παρουσιάστηκε εισηγητικά στην Ημερίδα, σημειώνονταν τα εξής: «Με κριτήριο τις ανάγκες των εργατικών και λαϊκών οικογενειών για μια αξιοπρεπή ζωή, είχαμε παλιότερα υπολογίσει ως ελάχιστη βάση τα 1.400 ευρώ. Εχει αξία αυτή η υπογράμμιση, γιατί δείχνει το πλήγμα που έχει δεχτεί σήμερα το εργατικό εισόδημα, αλλά και την προοπτική που έχουμε καθήκον να χαράξουμε στις διεκδικήσεις μας.
Πρώτο και βασικό μέτωπο είναι η αποκατάσταση των κατώτερων μισθών και μεροκάματων. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, στη γραμμή της κάλυψης των απωλειών, απαιτούμε και παλεύουμε για κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ για όλους, μέσα από Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, ως αφετηρία. Να καταργηθεί η διάκριση για τους νέους.
Το αίτημα αυτό χρειάζεται να γίνει καθολικό, όλης της εργατικής τάξης, όλων των κλάδων, όλων των Σωματείων.
Η πάλη για την κατάκτησή του είναι κριτήριο για τη στάση κάθε συνδικάτου και συνδικαλιστικής παράταξης, αν είναι με το μέρος των εργατών ή της εργοδοσίας.
Δεύτερο μέτωπο είναι η κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου για τις ΣΣΕ. Είναι βασική διεκδίκηση απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και την εργοδοσία. Η πάλη αυτή θα συνδυάζεται με τη διεκδίκηση αυξήσεων στους κλαδικούς μισθούς. Κάθε κλάδος εδώ είναι ανάγκη να επεξεργαστεί συγκεκριμένο πλαίσιο, να υπολογίσει τις απώλειες που είχε από το 2009 και να προσδιορίσει τις διεκδικήσεις του.
Ενιαίο καθήκον είναι η αποκατάσταση του νομικού πλαισίου των ΣΣΕ, όπως: Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, που δεσμεύει όλες τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα αν είναι μέλη ή όχι σε εργοδοτικές οργανώσεις, καθολική ισχύς της ευνοϊκότερης σύμβασης που υπάρχει στον κλάδο, με κατάργηση της δυνατότητας να υπογράφονται επιχειρησιακές με μικρότερους μισθούς και εργασιακούς όρους από αυτές που προβλέπει η κλαδική Σύμβαση, εφαρμογή της μετενέργειας της ΣΣΕ μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ και κατάργηση του νόμου που αφορά τον ΟΜΕΔ και τις Ενώσεις Προσώπων.
Επιπλέον, διεκδικούμε:

  • Επαναφορά όλων των οικογενειακών, κλαδικών και άλλων επιδομάτων.
  • Υπολογισμό της αμοιβής της υπερωριακής απασχόλησης (που πρέπει να δικαιολογείται και να περιορίζεται η πραγματοποίησή της με πολύ αυστηρές προϋποθέσεις και σε εξαιρετικές περιπτώσεις, π.χ. αποκατάστασης ζημιών που δημιουργούν κινδύνους), με βάση τον κλαδικό μισθό και τις προσαυξήσεις που ίσχυαν πριν την ψήφιση των αντεργατικών νόμων. Σε αυτήν την περίπτωση, επιπλέον και άμεσα να χορηγείται άδεια ανάπαυσης (με χρονικό όριο τη βδομάδα που πραγματοποιήθηκαν οι υπερωρίες) και τέτοια που θα εξασφαλίζει την πενθήμερη εργασία στη βδομάδα και το σταθερό ημερήσιο χρόνο δουλειάς, δηλαδή το 8ωρο ή το 7ωρο για ορισμένους κλάδους.
  • Κατάργηση των Προεδρικών Διαταγμάτων που ισοπέδωσαν τις αποζημιώσεις.
  • Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν αύξηση του ορίου των απολύσεων.
  • Κατάργηση κάθε ελαστικής μορφής εργασίας. Μόνιμη, σταθερή δουλειά με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο. Στην προοπτική των αγώνων μας πρέπει να μπει ως σταθερός στόχος η παραπέρα μείωση του εργάσιμου χρόνου, υπολογίζοντας την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας και μια σειρά άλλους παράγοντες».
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ © 2014-2017. All Rights Reserved.
Powered by Blogger

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget