ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Με διαρροές στον Τύπο για την «αξιολόγηση» και την πορεία της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, η κυβέρνηση προαναγγέλλει ένταση της αντεργατικής - αντιλαϊκής επίθεσης το επόμενο διάστημα και διεύρυνσή της με νέα μέτωπα σε βάρος του λαού.

Ετσι, δίπλα στο Ασφαλιστικό, που κυριάρχησε τους προηγούμενους μήνες, προστίθεται τώρα το Φορολογικό. Για τους μεν αγρότες και ελευθεροεπαγγελματίες, η φοροαφαίμαξη που τους ετοιμάζει και αυτή η κυβέρνηση είναι γνωστή και ψηφισμένη από τις προηγούμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Για τους δε εργαζόμενους, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φαίνεται πως κρύβει επώδυνες εκπλήξεις, που θα πλήξουν κι άλλο το ήδη «μαδημένο» λαϊκό εισόδημα.

Και βέβαια, κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι από τις βασικές προβλέψεις του μνημονίου είναι η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου προς το χειρότερο, η παραπέρα ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας και η απελευθέρωση των απολύσεων.

Ειδικά γι' αυτό το «πακέτο μέτρων» που αφορά στα Εργασιακά, η κυβέρνηση, η ΕΕ και η μεγαλοεργοδοσία έχουν ήδη δείξει τα δόντια τους. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση μαζί με τα άλλα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης ψήφισαν πρόσφατα την αναθεωρημένη «Κοινωνική Χάρτα» της ΕΕ, που θεσμοθετεί τη δυνατότητα της ανταπεργίας (lock out).

Μόλις χτες, εξάλλου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απαντώντας σε Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τους απασχολούμενους στα «πεντάμηνα», επιβεβαίωσε ότι η ΕΕ δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στη σταθερή δουλειά!

Σε ό,τι αφορά το Ασφαλιστικό, που προβάλλεται και σαν προαπαιτούμενο για να ολοκληρωθεί η «αξιολόγηση», είναι πλέον εμφανές ότι το σχέδιο που διαμορφώνεται, θα είναι πολύ χειρότερο από το έκτρωμα που παρουσίασε με την πρότασή της η κυβέρνηση.

Από αυτή τη σκοπιά, ελάχιστη αξία έχει η προσπάθεια που κάνει να ελιχθεί με προσκλήσεις για διάλογο, όταν είναι βέβαιο ότι στη διαπραγμάτευση με την τρόικα συζητάει και καταλήγει σε ακόμα πιο δραστικά μέτρα αύξησης των εισφορών και μείωσης των παροχών, ανεξάρτητα από τους ρυθμούς προσαρμογής που θα επιλεγούν στο τέλος, για να διασκεδαστούν οι λαϊκές αντιδράσεις.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αυτά που η κυβέρνηση παρουσιάζει σαν «βελτιωτικά» τάχα μέτρα, είναι «αέρας κοπανιστός» και δείχνουν τα περιορισμένα περιθώρια που έχει να ελιχθεί απέναντι στο λαό, στην προσπάθειά της να υπηρετήσει τις επείγουσες και αδιαπραγμάτευτες για κάθε κυβέρνηση ανάγκες του κεφαλαίου, σε συνθήκες μάλιστα που η οικονομία δυσκολεύεται πολύ να ανακάμψει.

Επομένως, η περίοδος που διανύουμε, σε καμιά περίπτωση δεν είναι περίοδος «νηνεμίας» σε ό,τι αφορά τις αντιλαϊκές διαθέσεις της κυβέρνησης. Το αντίθετο συμβαίνει. Στο παρασκήνιο, όχι μόνο ενισχύονται με νέα μέτρα μέτωπα που είναι ανοιχτά, όπως το Ασφαλιστικό, αλλά ανοίγουν κι άλλα.

Κάθε παραίτηση, αναμονή ή καθυστέρηση στην καλύτερη οργάνωση της πάλης μπορεί να φέρει τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα σε χειρότερη θέση, στην αντιπαράθεση με τα μέτρα της κυβέρνησης.

Με σχέδιο, δουλειά στους κλάδους, οργάνωση και διεύρυνση της συσπείρωσης στα σωματεία, με νέες πρωτοβουλίες και δυνάμωμα της συμβολής των εργαζομένων στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση των αποφάσεων, τα συνδικάτα χρειάζεται να κατοχυρώσουν τα βήματα που έκαναν το προηγούμενο διάστημα, να προετοιμαστούν για κλιμάκωση με όλες τις μορφές.

Σ' αυτή την κατεύθυνση, ο χρόνος που τώρα «τρέχει» είναι πολύτιμος και πρέπει να αξιοποιηθεί. Αν η κυβέρνηση τολμήσει να φέρει στη Βουλή το Ασφαλιστικό παρά τη γενικευμένη κατακραυγή, η απάντηση με 48ωρη γενική απεργία πρέπει κυριολεκτικά να τραντάξει τα πάντα!

Τρεις μέρες μετά τη συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην «Αυγή», στην οποία ο πρωθυπουργός στοχοποιούσε ουσιαστικά τις ταξικές δυνάμεις στο κίνημα, κατηγορώντας «κάποιους» ότι «χειραγωγούν» τις κινητοποιήσεις σε «γραμμή αδιαλλαξίας», ήρθε χτες ο Ν. Χατζηνικολάου, μιλώντας στον «Real FM», να αναπαραγάγει την εν λόγω θεωρία, μιλώντας για «αδιαλλαξία» του ΚΚΕ που εξυπηρετεί τις «πολιτικές του επιδιώξεις».

Συγκεκριμένα, αφού πρώτα αναπαρήγαγε τη... γραμμή Μάρδα, τη γνωστή λογική, δηλαδή, του «κοινωνικού αυτοματισμού», ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις «επιβαρύνουν πάρα πολύ την οικονομία» και αφού η «ευθύνη» που καταλόγισε στην κυβέρνηση ήταν ότι... «πρέπει να κινηθεί πιο γρήγορα στο διάλογό της με τους αγρότες», πέρασε και στο «ψητό»:

«Βεβαίως», είπε, «υπάρχουν ευθύνες και απ' την άλλη πλευρά, για παράδειγμα είναι φανερό ότι το ΚΚΕ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, στα μπλόκα που εκείνο ελέγχει, έχει δώσει έναν τόνο αδιαλλαξίας, που δεν είναι χρήσιμος ούτε για τη χώρα ούτε για την υπόθεση των αγροτών (...) Δεν μπορεί να λέει ο πρωθυπουργός "ελάτε για συζήτηση" και να μην προσέρχονται οι κοινωνικές ομάδες που αντιδρούν στο Ασφαλιστικό (...) Ο μη διάλογος είναι αδιέξοδο εκ των προτέρων. Δεν καταλαβαίνω ποιον εξυπηρετεί, αν εξαιρέσω βέβαια το ΚΚΕ και τις πολιτικές του επιδιώξεις».

Να ενημερώσουμε τον κ. Χατζηνικολάου ότι οι αγρότες που κινητοποιούνται έχουν τις δικές τους συλλογικές διαδικασίες, τις συσκέψεις και τις συνελεύσεις τους, εκεί αποφασίζουν τις μορφές και τους στόχους της πάλης τους, τη στάση τους απέναντι στους διάφορους κυβερνητικούς ελιγμούς. Μέσα εκεί - και όχι από τα κανάλια και τα ραδιόφωνα - κρίνεται και εκτιμάται από τους ίδιους τους αγρότες η δράση των κομμουνιστών και η συμβολή τους στην ανάπτυξη των αγώνων. Σημειώνουμε, επίσης, ότι στα μπλόκα των μεσαίων αγροτών συμμετέχουν χιλιάδες αγρότες που έχουν ψηφίσει όλα τα πολιτικά κόμματα.

Να υπενθυμίσουμε, επίσης, ότι ο πρωθυπουργός δε λέει «ελάτε για συζήτηση»: Η κυβέρνησή του όχι μόνο δεν απαντά στα πολύ συγκεκριμένα αιτήματα που έχει προτάξει η αγωνιζόμενη μικρομεσαία αγροτιά, αλλά λέει ότι θα υλοποιήσει κατά γράμμα το μνημόνιο που υπέγραψε, στο οποίο και περιγράφονται χαρτί και καλαμάρι τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα που βγάζουν τους αγρότες στο δρόμο. Πάνω σε αυτήν τη βάση καλεί σε ένα «διάλογο» - απάτη, λανσάροντας μάλιστα ως «βελτιώσεις» μέτρα που θα επιταχύνουν ακόμα παραπέρα το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών.

Οσο για τις... «πολιτικές επιδιώξεις», που «ανακαλύπτει» ο κ. Χατζηνικολάου, το ίδιο το ΚΚΕ δηλώνει καθαρά και ξάστερα ότι το σχέδιο - λαιμητόμος της κυβέρνησης δεν παίρνει από «διορθώσεις», ότι η μόνη λύση για το λαό είναι να αποσυρθεί οριστικά και τελεσίδικα και σε αυτήν την κατεύθυνση δίνει και θα δώσει όλες του τις δυνάμεις.

Με αφορμή τα δημοσιεύματα για «νέες» προτάσεις της κυβέρνησης η Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων σημειώνει:

«Το τελευταίο διάστημα βλέπουν το φως της δημοσιότητας διάφορα "σενάρια" σύμφωνα με τα οποία:

1. Η μεταβατικότητα της πλήρους εφαρμογής του νέου ασφαλιστικού (20% για την κύρια σύνταξη), αντί να γίνει το 2019, θα ολοκληρωθεί το 2020, ενώ παραμένει η ίδια μεταβατικότητα ως προς το χρόνο, για την επιβολή του 7,45% εισφορά για την Υγεία.

2. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, (δηλαδή τις διαρροές της κυβέρνησης), δημιουργούνται τρεις ασφαλιστικές κατηγορίες για την κύρια σύνταξη, στο 12%, 14% ή 20% του "καθαρού φορολογητέου εισοδήματος" από την αγροτική δραστηριότητα. Έτσι όσοι διαλέξουν να πληρώνουν εισφορά στο 12% του εισοδήματός, θα δικαιούνται τα 12/20 της Εθνικής Σύνταξης, δηλαδή 230 ευρώ, ενώ θα έχουν αντίστοιχη μείωση και στο ανταποδοτικό τμήμα. Όσοι πληρώνουν εισφορές στο 14% του εισοδήματός τους, θα παίρνουν 14/20 της Εθνικής Σύνταξης, δηλαδή 268 ευρώ συν το ανταποδοτικό κομμάτι από τις εισφορές τους. Η υλοποίηση αυτής της πρότασης θα γίνει σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, από το 2017.

Άλλωστε κυβερνητική επιδίωξη είναι η απαλλαγή του προϋπολογισμού από τη χρηματοδότηση των συντάξεων που αποτελεί υποχρέωση του 3ου μνημονίου που ψήφισαν οι 222 βουλευτές των κομμάτων του ευρωμονόδρομου.

3. Βασικό ρολό για όποια "ευνοϊκότερη" ρύθμιση θα έχει ο ορισμός "κατά κύριο επάγγελμα αγρότης"

4. Ο ΟΓΑ διατηρεί την αυτονομία του ως ασφαλιστικός φορέας, για ένα μεταβατικό διάστημα που θα είναι όμως μέσα στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ). μέχρι την κατάργησή του. Όμως αυτόνομος ή όχι ο ΟΓΑ, η αύξηση των εισφορών και η μείωση των συντάξεων είναι δεδομένη.

5. Θα γίνει συμψηφισμός των ασφαλιστικών εισφορών (παλιών και νέων) με τις επιδοτήσεις. Δηλαδή θα κρατούνται οι ασφαλιστικές οφειλές και θα παίρνουμε το υπόλοιπο από τις ενισχύσεις όπως πρότεινε και ο νέος αρχηγός της ΝΔ, Κ. Μητσοτάκης.

Οι "προτάσεις" αυτές δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει γράψει "στα παλιά της τα παπούτσια" το πλαίσιο αιτημάτων των μικρομεσαίων αγροτών που αποφασίσαμε στις 7 Φλεβάρη στην Πανελλαδική Σύσκεψη των Μπλόκων στη Νίκαια και αποτέλεσε κοινό αίτημα με όλους τους εργατοϋπαλλήλους και τα άλλα λαϊκά στρωματά στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Αθήνας.

Δηλώνουμε για άλλη μια φορά προς στην κυβέρνηση, κάθε είδους συνεταίρους της και γνωστά "παπαγαλάκια" ότι η κυβερνητική προσπάθεια δημιουργίας συγχύσεων και αποπροσανατολισμού της ξεσηκωμένης μικρομεσαίας αγροτιάς δεν θα πιάσει.

Ενημερώνουμε τους "πρόθυμους", "λαγούς" κλπ, που συνωστίζονται στους "διαδρόμους του Μαξίμου" για διαλόγους απατή, ότι οι "παραχωρήσεις" της κυβέρνησης οδηγούν στο ξεκλήρισμα και τη φτώχεια τους μικρομεσαίους αγρότες και ευνοούν τους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες που τα συμφέροντα τους, μαζί με την κυβέρνηση, εξυπηρετούν. Τέτοιες "συμφωνίες" σας τις χαρίζουμε.

Τα μπλόκα των μικρομεσαίων αγροτών, του οργανωμένου αγροτικού κινήματος, συνεχίζουμε τον αγώνα μας.

Θα νικήσουμε».

Η «κανονικότητα» του 1950... και τα «γλέντια» του 2021

Τι άλλο θα σκαρφιστούν άραγε, πόσο πιο χαμηλά θα πέσουν τα διάφορα φιλοκυβερνητικά επιτελεία, για να πουν στο λαό ότι δεν πρέπει να αντιδρά στην πολιτική που τον τσακίζει, αλλά να κάτσει στα αυγά του και... να «περιμένει ως το 2021»!

Χαρακτηριστικά, για να καταλήξει στο παραπάνω διά ταύτα, η χτεσινή «Εφημερίδα των Συντακτών», με άρθρο στο οπισθόφυλλό της, ξεκινά... από το 1950: Δείχνοντάς μας μια φωτογραφία από χωριό της Δυτικής Μακεδονίας, όπου απεικονίζεται να χορεύει μια ομάδα αντρών, αγκαλιά με έναν χωροφύλακα και μπροστά από τα ερείπια γκρεμισμένων σπιτιών του χωριού, μας λέει πως παρότι «νωπά ήταν εκείνη την άνοιξη τα τραύματα της Κατοχής και του Εμφυλίου», οι άνθρωποι τότε ήξεραν «ότι τα χαλάσματα βρίσκονται πίσω τους, στο παρελθόν και όχι μπροστά τους», αλλά και ότι «ο χωροφύλακας ανάμεσά τους δεν είναι μόνο η εγγύηση της εθνικοφροσύνης, αλλά και η υπόσχεση της κανονικότητας, της επιστροφής στην κανονική ζωή»!

Το διά ταύτα του άρθρου είναι βέβαια αμέσως μετά, αλλά δεν θα αντέξουμε στον πειρασμό να σχολιάσουμε και όσα σημειώνει μέχρι τώρα: Ποιοι ευθύνονταν, αλήθεια, για τα χαλάσματα στις ζωές και τα σπίτια του ελληνικού λαού; Δε βαριέσαι... Με ένα «πολλοί οι θύτες και τα θύματα, άγρια τα πάθη...», η αρθρογράφος ξεμπερδεύει.

Ποια «κανονικότητα», άραγε, συμβόλιζε η παρουσία του χωροφύλακα το 1950; Μήπως την «κανονικότητα» των δεκάδων χιλιάδων πολιτικών προσφύγων, της Μακρονήσου και των άλλων τόπων εξορίας, των φυλακών και των εκτελέσεων αγωνιστών;

Ποια ακριβώς χαλάσματα «βρίσκονταν πίσω και όχι μπροστά» για το λαό; Μήπως τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, μήπως οι χαφιέδες και οι φάκελοι, μήπως η φτώχεια, μήπως η κρατική καταστολή σε κάθε προσπάθεια οργάνωσης και αντίστασης;

Και πάλι δε βαριέσαι... Ψιλοπράγματα κι αυτά!

Ομως, όπως είπαμε, το ζήτημα με το εν λόγω άρθρο δεν είναι τόσο στα παραπάνω... Εχουμε δει και έχουμε διαβάσει πολύ χειρότερα!

Το θέμα είναι κυρίως το «άλμα» που κάνει στο σήμερα, για να καταλήξει να μας πει ότι όπως και το 1950 οι εικονιζόμενοι στη φωτογραφία χόρευαν αγκαλιά με τον χωροφύλακα μπροστά από τα ερείπια, έτσι και εμείς σήμερα «ας θυμηθούμε τι είπε ο πρωθυπουργός στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του και ας έχουμε υπομονή», μέχρι... το 2021 (!) και τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του '21 (σ.σ. πριν από τον Τσίπρα, το ίδιο ακριβώς είχε πει και ο Σαμαράς, αλλά... ψιλοπράγματα και αυτό!), οπότε, λέει, «θα χορέψουμε και θα μεθύσουμε με το αθάνατο κρασί του '21, όταν πια τα ερείπια θα βρίσκονται πίσω μας, όπως σε εκείνη τη φωτογραφία»...

Τα... ερείπια, βέβαια, είναι το μόνο σίγουρο της υπόθεσης, αν ο λαός δε δυναμώσει σήμερα την πάλη του ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και των λυκοσυμμαχιών του, αν δεν κάνει πέρα όλα αυτά τα επιτελεία που του λένε σήμερα, όπως και όλα τα προηγούμενα χρόνια, να κάτσει στα αυγά του και να περιμένει... «φως στην άκρη του τούνελ», μέσα από την πολιτική που κάνει χαλάσματα τα δικαιώματα και τις ανάγκες, για να πατήσουν πάνω τους τα κέρδη του κεφαλαίου.

«

Φως στον ορίζοντα» μπορούν να δουν και θα δουν οι εργαζόμενοι και ο λαός μόνο μέσα από την ενίσχυση της πάλης τους σήμερα, την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, με νέες δυνάμεις, αλλά και με γραμμή σύγκρουσης, ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου και των λυκοσυμμαχιών του.

Χορό πραγματικό - και χωρίς τους εκάστοτε χωροφύλακες του κεφαλαίου - θα στήσει ο λαός όταν θα γίνει ο ίδιος αφεντικό του πλούτου που παράγει!

Λεφτά για τις συντάξεις και για την επιβίωση της μικρομεσαίας αγροτιάς δεν υπάρχουν, αλλά περισσεύουν για τη στήριξη από το κράτος της επιχειρηματικότητας και των μεγάλων επενδύσεων. Το καταλαβαίνει κανείς διαβάζοντας τα είδη των ενισχύσεων που προβλέπονται στο νέο αναπτυξιακό νόμο και οι οποίες μπορεί να δοθούν μεμονωμένα ή συνδυαστικά. Μεταξύ άλλων, προβλέπονται φορολογικές απαλλαγές, όπως η μερική απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής φόρου εισοδήματος, δωρεάν επιχορήγηση από το Δημόσιο για την κάλυψη τμήματος του επενδυτικού σχεδίου, επιδότηση έως και 7 χρόνια της χρηματοδοτικής μίσθωσης για την απόκτηση καινούργιου μηχανολογικού εξοπλισμού, επιδότηση του κόστους της απασχόλησης, μέσω της κάλυψης από το κράτος του μισθολογικού κόστους των νέων θέσεων εργασίας, σταθερός φορολογικός συντελεστής για 12 χρόνια, ταχεία αδειοδότηση με διαδικασίες fast track, χρηματοδότηση επιχειρηματικού κινδύνου ή παροχή εγγυήσεων για την κάλυψη των ζημιών από τις επενδύσεις, κ.ά. Οι ενισχύσεις αυτές και τα προνόμια θα δίνονται κλιμακωτά, ανάλογα με το μέγεθος της επένδυσης, που σημαίνει ότι οι πλέον ωφελημένοι θα είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που θα κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα. Αν όλα αυτά συνδυαστούν με τους τσακισμένους μισθούς και μεροκάματα, τη γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και την επερχόμενη επέλαση στο δικαίωμα στην απεργία, αντιλαμβάνεται κανείς ποιες είναι οι προϋποθέσεις της καπιταλιστικής ανάκαμψης, για την οποία πασχίζουν το κεφάλαιο και τα κόμματά του.

Διαδέχονται η μία την άλλη οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις στο μεγάλο κεφάλαιο και τους «θεσμούς», δηλαδή στους εκπροσώπους συμμαχιών και μηχανισμών του κεφαλαίου, ότι θα υλοποιηθούν μέχρι κεραίας τα όσα αντιλαϊκά προβλέπει το τρίτο μνημόνιο. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει για το σταθερά αντιλαϊκό προσανατολισμό της, με δράσεις στοχευμένες στη διαμόρφωση όρων ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας στην Ελλάδα. Το αστείο είναι πως την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση διαβεβαιώνει το λαό ότι δεν θα κάνει ούτε μισό βήμα πίσω από την εφαρμογή της αντιλαϊκής συμφωνίας του καλοκαιριού, υπονοώντας ότι δεν θα υποχωρήσει στις απαιτήσεις των δανειστών που είναι χειρότερες. Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι ότι κάθε διαπραγμάτευση οδηγεί και στην επιδείνωση των αντιλαϊκών μέτρων και όχι στη βελτίωσή τους. Αυτό δείχνει η όλη προηγούμενη πείρα. Το επιχείρημα ότι με την εφαρμογή των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο 3, θα ανοίξει ο δρόμος για μια οικονομική ανάκαμψη που θα ωφελήσει το λαό, δεν είναι καινούργιο, δεν είναι καμιά ανακάλυψη της σημερινής κυβέρνησης. Αυτά έλεγαν όλες οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την κρίση για λογαριασμό του κεφαλαίου. Είναι η ψευδαίσθηση που φτιάχνουν για να πείσουν το λαό να συναινέσει σε αυτή την πολιτική.

Ηταν χαρακτηριστικά τα όσα δήλωσε προχτές η κυβερνητική εκπρόσωπος, Ολγα Γεροβασίλη, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών: «Σε αυτή την προσπάθεια, όμως, φωνές που αμφισβητούν όχι απλώς την τήρηση της συμφωνίας από την πλευρά της Ελλάδας, αλλά και την ίδια τη συμφωνία του Ιουλίου - Αυγούστου, δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στην Ευρώπη και στην προσπάθεια να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, για άλλη μια φορά: Η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να τηρήσει τη συμφωνία που υπέγραψε τον Ιούλιο του 2015, αλλά δεν είναι διατεθειμένη να πάει ούτε μισό βήμα πέρα από αυτή. Τηρούμε τη συμφωνία, πράγμα που αναγνωρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των εταίρων, και ταυτόχρονα θέτουμε ως προτεραιότητα την προστασία των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων».

Βεβαίως, η τήρηση της συμφωνίας εγγυάται διεύρυνση και βάθεμα της φτώχειας για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, προϋπόθεση για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ο στόχος που υπηρετεί η συμφωνία, εγγυάται αντιλαϊκά μέτρα διαρκείας, τα οποία προαναγγέλλουν εμμέσως πλην σαφώς εκπρόσωποι των «θεσμών» σε δημόσιες παρεμβάσεις τους, προεξοφλώντας όχι μισό, αλλά πολλά βήματα πέρα απ' την παρούσα συμφωνία.

Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί ότι μετά απ' αυτή τη συμφωνία τα αντιλαϊκά μέτρα τελειώνουν, αποσκοπεί στο να αποσπάσει τη συναίνεση του λαού στα όσα αντιλαϊκά προβλέπει: Εκ βάθρων ανατροπές στο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης και «μαχαίρι» στις συντάξεις. Κάλυψη των δημοσιονομικών κενών για το 2016 και τα επόμενα χρόνια, με νέες περικοπές δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα που θα επιδεινώσουν την ήδη άσχημη κατάσταση σε κρίσιμους για το λαό τομείς, όπως π.χ. Υγεία, Πρόνοια κ.ά. Ιδιωτικοποιήσεις. Διευθέτηση «κόκκινων» δανείων σε βάρος των χρεωμένων εργατικών - λαϊκών οικογενειών. Προχώρημα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων π.χ. απελευθέρωση αγοράς Ενέργειας. Νέο φορολογικό νομοσχέδιο για αγρότες και μισθωτούς - συνταξιούχους. Ολα αυτά «πακέτο» με μέτρα στήριξης των καπιταλιστικών επενδύσεων που ήδη «τρέχουν», εν αναμονή και του νέου «αναπτυξιακού νόμου».

Σ' αυτά προσπαθεί να εκμαιεύσει την ανοχή έστω του λαού η κυβέρνηση, με κάλπικες προσδοκίες ότι η λεηλασία του θα λάβει τέλος αν υλοποιηθεί το μνημόνιο, αλλά και με εκβιασμούς.

Στις αυταπάτες και τους εκβιασμούς ο λαός να γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη. Καλύτερες μέρες μπορεί να εγγυηθεί μόνο ο αγώνας του, που θα προσανατολίζεται σε σύγκρουση με τις αιτίες των προβλημάτων του και θα διαμορφώνει όρους ανάκαμψης της ζωής του.