ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ω, τι Δύση, μαμά!

Τι σου είναι, βρε παιδάκι μου, αυτή η Δύση! Τι ήθος! Τι ύφος! Τι υψηλή αισθητική! Τι αξίες, να τις πιεις στο ποτήρι και να μεθάς με μια περίεργη νέα καινοτομική αγία κοινωνία, όπου χάριν των αποκατεστημένων ενεργειακών - πυρηνικών σχέσεων με το Ιράν το αίμα γίνεται και νερό να μεταλαμβάνουν τα συμφέροντα... Συγκινήθηκα. Απ' την ευαισθησία να καλυφθούν τ' αχαμνά των αγαλμάτων για να μην ενοχληθούν οι Πέρσες. Στον 21ο αιώνα την κέρδισαν τη μάχη του Μαραθώνα, γιατί είχε λίμνη του γλυκού νερού, όπου βαπτίστηκε κι ο Διόνυσος και πάει και το κρασάκι από το δισκοπότηρο. Αυτοί οι λευκοί ταμπλάδες, που, ας σημειωθεί, ούτε τους ζήτησαν, ούτε τους απαίτησαν οι Ιρανοί επίσημοι στο Βατικανό, ήρθαν να δικαιώσουν την αναγεννητική πολιτισμική ευρωπαϊκή παρθενοραφή.

Αμ το άλλο; Το υπέροχο, το κολοσσιαίο δανέζικο έπιπλο - κάσα που τώρα εξάγεται και σ' άλλες γειτονικές τευτονικές ευρωχώρες, το μυθικό νομοσχέδιο; Καλέ αυτό, που θέλει τη βέρα ως καθαγιασμένο υπερσύμβολο, υπεράνω χρημάτων. Η βέρα θεωρείται ιερό τιμαλφές που δεν μπορεί να βαπτισθεί ακόμη κι αν είναι από διαμάντια, αντίτιμο προσφυγιάς! Μετά τους Δανούς, έρχονται κι οι Γερμανοί να κατάσχουν ό,τι έχει ο εξαθλιωμένος πρόσφυγας των πολέμων των ημερών ως πρώτα έξοδα φυλάκισης. Το σχέδιο είναι τόσο δημοκρατικό που κλείνει προσωρινά, κατά τους ευρωπαϊκούς υπολογισμούς, μέρος της τρύπας του ελληνικού χρέους. Μας το υποδεικνύουν και δεν το βλέπουμε εμείς οι χαζοί: 1.000.000 πρόσφυγες επί ένα πεντακοσάρικο σε μη τιμαλφή κάνει μισό δισ. χαζοβιόληδες. Δε θα γίνεις αποθήκη. Αριστερός Αστέρας Βουλιαγμένης θα γίνεις. Και για να μη συρρικνωθεί αυτή η καταπληκτική δυτική ευαισθησία απέναντι στον Ευρωπαίο φορολογούμενο, έρχεται και η τιτάνια στήριξη των F.Τ. δηλαδή των «Financial Times». Των οικονομικών καιρών.

Η πρόταση της εφημερίδας να μας κόψουν το χρέος έναντι των προσφύγων δεν συγκλόνισε τον ΣΥΡΙΖΑ τόσο όσο ο Πρετεντέρης, η Τρέμη κι ο Ρογκάκος. Δεν τους επιτέθηκε κανείς. Δεν τους άδειασε κανείς. Μήτε ο Παππάς, μήτε η άλλη Ολγα, η πιστή κι η καλή, δεν αξιώθηκαν να πετάξουν στον κολοσσό της οικονομικής ενημέρωσης ένα βιντεάκι, ρε παιδί μου, έτσι, για να σωθούν τα προσχήματα. Η επικοινωνιακή αντίσταση για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι μπρελόκ. Την αξία του την παίρνει απ' τα κλειδιά. Αλλο το μέγκα κι άλλο οι μεγάλοι Financial Times.

Ο Ευρωπαίος βασιλιάς είναι γυμνός και κατακρεουργημένος. Τα πριγκιπόπουλα κάνουν ό,τι μπορούν κι ίσως στο τέλος με ελληνική φαντασία και πρωτοβουλία να δούμε τα γλυπτά του ευρωχώρου να φοράνε γραβάτες με τον ίδιο τρόπο που οι πλουτοκράτες πριν από μερικά χρόνια χορηγούσαν ζωγραφιστές αγελάδες ως υπενθύμιση του κλέους των καπιταλιστών.

Επί ξυρού ακμής, μπουσουλάμε. Σε λίγο τα παρανοϊκά διλήμματα θα τα βάζουν οι εξαγνισμένες πρεσβείες. Αυτές που λογοκρίνουν τα πτώματα, τα τιμολογούν και καταλήγουν στο υπέροχο συμπέρασμα πως όλοι οι κανίβαλοι δεν είναι ίδιοι. Τους ξεχωρίζεις μόνον από το περιεχόμενο του στομάχου τους μετά τη διενέργεια της απαραίτητης νεκροψίας.

Στο διεθνές επικοινωνιακό στερέωμα, προβολείς των δυτικών αξιών τα τιμαλφή κρύβουν τα πολύτιμα. Ετσι ελάχιστος λόγος έγινε για τον κακοήθη εκβιασμό των αιτούντων άσυλο που συνίσταται στο να δυσκολευτούν αφάνταστα ή να μην μπορέσουν και καθόλου να ενωθούν με τις οικογένειές τους, έτσι ώστε οι πρόσφυγες να αποθαρρύνονται ύπουλα και βασανιστικά, σαν τρόφιμοι ενός απέραντου ευρωπαϊκού Γκουαντάναμο.

Η πολιτική μετατρέπεται ραγδαία σ' ένα θέατρο βίτσιων, που ανάγονται σε θέαμα. Κι όμως, τα φώτα θα πέφτουν μόνο για να τυφλώσουν στους 150 ΑΔΕΔΥ, και ΛΑΕ, και ΑΝΤΑΡΣΥΑ μαζί «πρωταγωνιστές» του έργου των ασφαλιστικών ημερών, και οι χιλιάδες του ΠΑΜΕ και των ταξικών σωματείων θα μένουν εκτός πλάνου σαν κομπάρσοι του έργου που κατεβαίνει εσπευσμένα γιατί απειλεί, πριν καλά - καλά γραφτεί. Κι όλα τα μη αριστερά αντιστεκόμενα γνωστής ταυτότητας αντικείμενα θα βαφτίζονται σταλινικοί ιπτάμενοι δίσκοι που απειλούν την ανθρωπότητα, την τέχνη, τον πολιτισμό, την ψυχολογία και την υγεία των χρηματιστηρίων.

Ω, τι κόσμος, μαμά! Ω, τι Δύση, μαμά!

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Το κράτος «πληρώνει» τους καπιταλιστές για να κάνουν επενδύσεις

Το κράτος «πληρώνει» τους καπιταλιστές για να κάνουν επενδύσεις, δίνοντας στους εργαζόμενους ελάχιστες κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας

Πάνω από τα 300.000 ευρώ έφτασε το ύψος της κρατικής επιδότησης ανά νέα «θέση απασχόλησης» των επιχειρήσεων που εντάχτηκαν στον προηγούμενο «αναπτυξιακό νόμο».

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από το υπουργείο Οικονομικών:

Στον προηγούμενο αναπτυξιακό νόμο (3908/2011) εντάχθηκαν 1.276 επενδύσεις συνολικού ύψους 6,02 δισ. ευρώ (κρατική ενίσχυση, ίδια συμμετοχή, τραπεζική χρηματοδότηση), ενώ οι νέες θέσεις εργασίας διαμορφώθηκαν μόλις σε 6.167. Οπως προκύπτει, κατά μέσο όρο, το ύψος των επενδύσεων για κάθε νέα θέση απασχόλησης πλησιάζει στο 1 εκατ. ευρώ.

Σε περίπου 2 δισ. ευρώ έφτασε το ύψος της κρατικής ενίσχυσης των επενδύσεων, μέσω του «αναπτυξιακού νόμου», που ισοδυναμεί με κρατική ενίσχυση, σε μέσους όρους, στις 323.000 ευρώ ανά θέση απασχόλησης.

Παράλληλα, το μέσο ύψος της επένδυσης, από τον προηγούμενο «αναπτυξιακό νόμο», έφτασε στα 4,7 εκατ. ευρώ, με τη «δημιουργία» μόλις 4,8 θέσεων εργασίας ανά επιχειρηματικό σχέδιο...

Σε αυτό το πλαίσιο, «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» αποτελούν οι υποσχέσεις και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, περί αύξησης της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας, μέσω του νέου «αναπτυξιακού νόμου», που αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή στο προσεχές διάστημα.

Επιπλέον, η απόδοση των κρατικών ενισχύσεων της «επόμενης μέρας» με αιχμή τους κλάδους «υψηλής προστιθέμενης αξίας», «καινοτομίας» κ.λπ. είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα απογειώσει την αναλογία της κρατικής επιδότησης σε ακόμη μεγαλύτερα ύψη. Σε κάθε περίπτωση, η προσέλκυση κερδοφόρων επενδύσεων, παράλληλα και σε συνδυασμό με τις κρατικές ενισχύσεις, προϋποθέτει τη θωράκιση του αντεργατικού οπλοστασίου με νέα μέτρα, μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας, την ολοκλήρωση σε πρώτη φάση των προαπαιτούμενων της πρώτης «αξιολόγησης». Σε αυτό το πλαίσιο, ο νέος «αναπτυξιακός νόμος» έρχεται να κουμπώσει με το υπό διαμόρφωση νέο «πρότυπο παραγωγικής ανασυγκρότησης» (ανακοινώνεται φέτος το Μάρτη), με ειδική έμφαση σε σειρά από διαρθρωτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις και μάλιστα στοχευμένα σε τμήματα του κεφαλαίου και σε «δυναμικούς» τομείς της οικονομίας και της παραγωγής, στη γραμμή του «συγκριτικού πλεονεκτήματος», της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, της μεγάλης παραγωγικότητας και προστιθέμενης αξίας - όπως ζητά και ο ΣΕΒ - και βέβαια της διευρυμένης κερδοφορίας τους στην κλίμακα της παραγωγής.

Οι διατάξεις του σχεδίου νόμου

Για την «αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και τη στρατηγική της έξυπνης εξειδίκευσης», η συγκυβέρνηση εστιάζει στους παρακάτω 8 «βασικούς άξονες»: Αγρο-διατροφή, βιοεπιστήμες - Υγεία - φάρμακα, τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, Ενέργεια - περιβάλλον και βιώσιμη ανάπτυξη, μεταφορές, υλικά - κατασκευές, τουρισμός - πολιτισμός - «δημιουργικές βιομηχανίες».

Χαρακτηριστικές είναι διατάξεις του σχεδίου νόμου, σύμφωνα με τις οποίες:

-- Παρέχεται φορολογική απαλλαγή, ως ποσοστό επί της αξίας των κρατικών ενισχύσεων του επενδυτικού σχεδίου. Μάλιστα, αυτή θα υπολογίζεται επί του συνόλου των κερδών του επιχειρηματικού ομίλου, δηλαδή και για τυχόν άλλες δραστηριότητες, πέρα από αυτές που εντάσσονται στον «αναπτυξιακό νόμο».

-- Κρατική επιδότηση στο «κόστος της δημιουργούμενης απασχόλησης». Μέσω αυτής, το κράτος επιδοτεί και τις «νέες θέσεις απασχόλησης» που «δημιουργούνται και συνδέονται με το επενδυτικό σχέδιο».

-- Επιπλέον, προβλέπεται η επιδότηση του επιτοκίου που καταβάλλεται στις τράπεζες κ.ά.

-- «Κατ' εξαίρεση» των γενικών διατάξεων, μπορούν να υπαχθούν επιχειρηματικές δραστηριότητες, όπως υδατοδρόμια, μαρίνες, logistics, τουριστικές μονάδες Υγείας κ.ά. Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται οι ιχθυοκαλλιέργειες και βέβαια έχει τη σημασία του το γεγονός ότι πρόκειται για κλάδο που συνολικά χαρακτηρίζεται για το μεγάλο όγκο των προβληματικών δανείων προς τις τράπεζες, που με τη σειρά τους έχουν τον πρώτο λόγο στην πορεία της αναδιάρθρωσής τους. Ζητήματα όπως τα παραπάνω θα διευκρινιστούν στη συνέχεια, μέσω της έκδοσης υπουργικών αποφάσεων.

-- «Ειδικές ενισχύσεις» προβλέπονται για επιχειρήσεις «εξαγωγικού προσανατολισμού», σε αυτές που προχωρούν σε διαδικασίες συγχωνεύσεων (αύξηση του επιχειρηματικού μεγέθους), σε αύξηση της απασχόλησης (συνδέεται με την αύξηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας), καθώς και σε συνεταιρισμούς, κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις, ομάδες παραγωγών, αγροτικές συμπράξεις, σε κλάδους πληροφοριών - επικοινωνίας, αγροδιατροφής, καθώς και σε όσες αφήνουν «οικολογικό αποτύπωμα» (π.χ. διαχείριση αποβλήτων).

-- Προβλέπεται η ενίσχυση τουριστικών εγκαταστάσεων «ειδικής υποδομής», όπως συνεδριακών κέντρων, θαλασσοθεραπείας, τουριστικών λιμένων, τουρισμού Υγείας, χιονοδρομικά κέντρα, αυτοκινητοδρόμια κ.ά. Η ενίσχυση των ξενοδοχειακών μονάδων (ίδρυση ή επέκταση) έχει ως προϋπόθεση την αναβάθμισή τους τουλάχιστον στην κατηγορία των τριών αστέρων.

-- Για τις «μεγάλες επενδύσεις» καταβάλλεται 100% της προβλεπόμενης περιφερειακής ενίσχυσης (από 10% μέχρι και 45% ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή), για ποσά μέχρι 50 εκατ. ευρώ. Για τα ποσά που ξεπερνούν τα 100 εκατ. ευρώ, προβλέπονται ενισχύσεις μετά από σχετική έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Να σημειωθεί ότι τα μονοπώλια και οι ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι θα έχουν στη διάθεσή τους και άλλα εργαλεία κρατικής ενίσχυσης, πέρα και πάνω από αυτά του «αναπτυξιακού νόμου».

-- Διαμόρφωση «σταθερού φορολογικού καθεστώτος» για 7 χρόνια (πιθανόν για επενδύσεις πάνω από 20 εκατ. ευρώ), στη ρότα που έχουν ήδη υποδείξει οι εγχώριοι βιομήχανοι, προκειμένου να εμπεδωθεί κλίμα «επιχειρηματικής εμπιστοσύνης». Και βέβαια, με το «σταθερό φορολογικό καθεστώς» εννοούν ότι δεν μπορεί να υπάρξει αύξηση του συντελεστή επί των κερδών, ενώ αντίθετα μπορεί να υπάρξει και περαιτέρω μείωση.

Παράλληλα, η κυβερνητική επιχειρηματολογία προσπαθεί να εστιάσει γύρω από τη δυνατότητα ενίσχυσης μικρότερου μεγέθους επιχειρήσεων, όπως, για παράδειγμα, αυτών της λεγόμενης «κοινωνικής οικονομίας», άλλων «συνεταιριστικών εταιρειών» και «αγροτικών συμπράξεων». Στην πραγματικότητα, στις προς ένταξη επιχειρήσεις συγκαταλέγονται αποκλειστικά και μόνο αυτές που μπορούν να ανταποκριθούν στην κούρσα της ανταγωνιστικότητας, που είναι σε θέση να υποβάλουν και αποδείξουν ότι έχουν τα κατάλληλα επιχειρηματικά πλάνα, που να διασφαλίζουν επάρκεια κερδοφορίας σε βάθος χρόνου. Και βέβαια, απαραίτητη προϋπόθεση γι' αυτό είναι η πρόσβασή τους σε φτηνή τραπεζική χρηματοδότηση, μέσω της οποίας θα συμπληρωθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για την αρχική εγκατάσταση ή την αναβάθμιση του πάγιου εξοπλισμού, για τα κεφάλαια κίνησης κ.ο.κ.

Υποκρισία και θράσος

Πώς το είπε ο πρωθυπουργός την περασμένη Κυριακή στο Τάε Κβον Ντο; «Αγωνιζόμαστε κάθε μέρα και κάθε ώρα που περνά να ελαφρύνουμε τα βάρη του λαού. Γι' αυτόν τον κόσμο παλεύουμε...». Να, λοιπόν, ένα ακόμα αποτέλεσμα αυτού του ...αγώνα. Από αύριο, Δευτέρα 1η Φλεβάρη, οι εργαζόμενοι για να πάνε στη δουλειά τους θα πρέπει να πληρώνουν 1,4 ευρώ το εισιτήριο στις αστικές συγκοινωνίες από 1,2 ευρώ. Η 6μηνιαία κάρτα θα κοστίζει 5 ευρώ παραπάνω, δηλαδή 170 από 165 και η ετήσια 330 από 320 ευρώ. Είναι μία από τις πολλές αυξήσεις τα τελευταία χρόνια που έχουν κάνει όλες οι κυβερνήσεις και βέβαια και η σημερινή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ χτυπά το λαό σε όλα τα μέτωπα. Και την ίδια στιγμή δουλεύει για τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η «βιωσιμότητα», η «αναδιανομή», η «δικαιοσύνη» και άλλες ιστορίες για αγρίους...

Η τοποθέτηση του Αλ. Τσίπρα την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή και ειδικά η τριτολογία του επιβεβαίωσαν την πλήρη υιοθέτηση εκ μέρους της κυβέρνησής όλου του προπαγανδιστικού οπλοστασίου με το οποίο οι προηγούμενες κυβερνήσεις, για λογαριασμό του κεφαλαίου, σφυροκόπησαν τα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Ακόμα και εκεί που εμφανίστηκε να αντιπαρατίθεται στη ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης, αυτό έγινε με τρόπο που να δικαιώνει τις αντιδραστικές πολιτικές επιλογές της σημερινής κυβέρνησης και κυρίως να εξασφαλίζει στην πράξη τη νομιμοποίηση των παλιών και την προώθηση των νέων ανατροπών.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι παρά τις φραστικές κορόνες που αντάλλαξαν με τον Κυρ. Μητσοτάκη, ο πρωθυπουργός αναγνώρισε στο τέλος της συζήτησης πως «υπήρξε μια συμφωνία των περισσοτέρων στη διαπίστωση ότι δεν μπορεί να μην προχωρήσουμε σε ρυθμίσεις, σε μέτρα, σε μεταρρυθμίσεις για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος».

Κατά συνέπεια, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει σημαία της μεταρρύθμισης τη βιωσιμότητα του συστήματος, δηλαδή λέει ό,τι έλεγαν και όλοι οι προηγούμενοι, χωρίς καμιά πρωτοτυπία, αφού αυτή είναι η στρατηγική που καθοδηγεί τις αντιασφαλιστικές ανατροπές σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Ομως η επίκληση γενικά της «βιωσιμότητας των Ταμείων» ως ένα πρόβλημα «εισροών και εκροών» στο σύστημα, η απογύμνωση από το ταξικό της περιεχόμενο, από το γεγονός ότι η εργοδοσία και το κράτος της όχι μόνο λεηλάτησαν τις εισφορές των ασφαλισμένων, αλλά συνεχίζουν και σήμερα να μην εκπληρώνουν και να αποσύρονται από τις υποχρεώσεις τους, το έγκλημα της εισφοροδιαφυγής που συνεχίζεται - χωρίς καμιά τιμωρία - γίνονται για να «βγει λάδι» το κεφάλαιο και το αστικό κράτος.

Το ζήτημα είναι ποιος θα πληρώσει

Κυρίως γίνεται για να συνεχίσουν να πληρώνουν για την Ασφάλιση μόνο οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου, μισθωτοί, μικρομεσαίοι ΕΒΕ, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες και όχι αυτοί που έχοντας στα χέρια τους τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, καρπώνονται τον ξένο ιδρώτα. Η εκμετάλλευση του κοινωνικού πλούτου από μια χούφτα μονοπωλιακών ομίλων, που ξεζουμίζουν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού, αυτό είναι το μεγάλο και διογκούμενο πρόβλημα του Ασφαλιστικού και όχι η «βιωσιμότητα».

Αυτό, άλλωστε, ήταν πάντα το πρόβλημα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Γι' αυτό, ακόμα και σε περιόδους υψηλών ρυθμών αύξησης του ΑΕΠ στην Ελλάδα, ακόμα και τότε που το «σύστημα» δεν είχε ωριμάσει και που η σχέση ασφαλισμένων/συνταξιούχων ήταν πολλαπλάσια υπέρ των πρώτων, το σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης απέδιδε και τότε μικρές συντάξεις, πενιχρές παροχές και πάντα πολύ κάτω από τις ανάγκες αυτών που συνεισέφεραν.

Ηταν η «χρυσή εποχή» που οι εισφορές των Ταμείων μετατρέπονταν σε προνομιακά δάνεια προς τις επιχειρήσεις, για να χτιστεί η «εύρωστη» οικονομικά Ελλάδα. Για να στηθεί το «θαύμα» της μεταπολεμικής ανάπτυξης. Γι' αυτό ακόμα και οι πιο ισχυρές οικονομικά χώρες, ακόμα και αυτές που δεν αντιμετωπίζουν οξυμένο το ζήτημα «βιωσιμότητας» και των «ελλειμμάτων», τόσο στην ΕΕ όσο και στον ΟΟΣΑ, προχώρησαν και προχωρούν στα ίδιας κοπής μέτρα: Μείωση παροχών και συντάξεων, αύξηση ορίων ηλικίας, περικοπές στη συμμετοχή του κράτους στα δημόσια συστήματα.

Αλλωστε, για ποια «βιωσιμότητα» της Ασφάλισης μπορεί να γίνεται λόγος, ακόμα και μέσα στα σημερινά πλαίσια, όταν η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα στην πράξη για να περιοριστεί έστω το αίσχος της εισφοροδιαφυγής των επιχειρήσεων, όταν ο κατώτερος μισθός παραμένει καθηλωμένος στα 586 και 511 ευρώ για τους νέους, με νόμο του κράτους, όταν η «ευελιξία» επεκτείνεται και τείνει να γίνει κυρίαρχη μορφή απασχόλησης; Οταν, δηλαδή, κανονικά και με το νόμο, το ίδιο το κράτος αποστερεί πόρους από τα Ταμεία;

Μήπως όλα αυτά δε γίνονται για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των επιχειρήσεων; Οταν, όμως, επιδιώκεις την αύξηση των καπιταλιστικών κερδών μέσω και της μείωσης του «μη μισθολογικού κόστους», το οποίο βιομήχανοι και τραπεζίτες θεωρούν βάρος απ' το οποίο πρέπει να απαλλαχτούν, πώς θα γίνει «βιώσιμο» το σύστημα;

Το ίδιο ισχύει και για την κρατική συμμετοχή στο σύστημα, που συρρικνώνεται διαρκώς, για να μπορεί η κυβέρνηση από τον κρατικό προϋπολογισμό να ξοδεύει περισσότερα για επιδοτήσεις και προνόμια στο κεφάλαιο και να στηρίζει μ' αυτόν τον τρόπο το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Αναδιανομή της κοροϊδίας

Μιλώντας, επίσης, στην τριτολογία του για το τι θέλει να κάνει, ο πρωθυπουργός πρόσθεσε: «Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να πάμε σε μια δομική μεταρρύθμιση για τη βιωσιμότητα του συστήματος. Ομως, θέλουμε να πάμε σε ένα αναδιανεμητικό σύστημα και όχι σε ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Πιστεύουμε ότι είναι δίκαιο να μοιράζει κανείς τα βάρη και να δίνει τη δυνατότητα προστασίας, μιας ελάχιστης προστασίας, ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας, σε όλους τους Ελληνες και τις Ελληνίδες. Δεν πιστεύουμε ότι η λύση είναι ο πυλώνας της ιδιωτικής ασφάλισης. Είναι η λογική που λέει ότι αυτοί που θα επιβιώσουν θα είναι αυτοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα...».

Ο Αλ. Τσίπρας υπεραμύνεται - υποτίθεται - του «αναδιανεμητικού συστήματος» έναντι του κεφαλαιοποιητικού. Ομως, ποια είναι η αλήθεια; Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με το Πόρισμα της «Επιτροπής σοφών» που της ανατέθηκε να εκπονήσει, έδειξε ότι καθόλου δεν απέκλειε το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Αντίθετα, το Πόρισμα της Επιτροπής άνοιγε το δρόμο σε αυτή ακριβώς την κατεύθυνση.

Οι αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν μετά τη δημοσιοποίησή του, φρέναραν προσωρινά αυτή την προσπάθεια, χωρίς να σημαίνει ότι το σχέδιο εγκαταλείπεται. Βέβαια, ο κύριος λόγος της προσωρινής απόσυρσης ήταν άλλος. Ηταν το πρόβλημα μετάβασης από το σημερινό «αναδιανεμητικό» σύστημα στο κεφαλαιοποιητικό, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, καθώς οι εισφορές των σημερινών ασφαλισμένων δε θα πήγαιναν στο σύστημα και δε θα υπήρχαν οι πόροι για να καταβληθούν ούτε οι γλίσχρες σημερινές συντάξεις.

Ομως, τι «αναδιανεμητικό» σύστημα ευαγγελίζεται ο πρωθυπουργός; Ευαγγελίζεται ένα σύστημα που ενώ επιβάλλει υπέρογκες υποχρεωτικές εισφορές στους πάντες, μισθωτούς, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους, επιστήμονες, θα δίνει στο τέλος του εργάσιμου βίου «μια ελάχιστη προστασία» (!) Δηλαδή συντάξεις πτωχοκομείου. Και μάλιστα, «ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας». Ξανά οι «αντοχές», δηλαδή τα κέρδη τα καπιταλιστικά, θα είναι το κριτήριο για την απόδοση των όποιων συντάξεων.

«Λίπασμα» στην ιδιωτική Ασφάλιση

Η κατά ΣΥΡΙΖΑ αναδιανομή είναι αναδιανομή μεταξύ φτωχών και πιο φτωχών. Το κεφάλαιο και τα κέρδη του δεν περιλαμβάνονται στην εξίσωση. Οπως και όλα τα προηγούμενα χρόνια, ήταν και είναι εκτός του κάδρου της κυβερνητικής «μεταρρύθμισης» και ταυτόχρονα είναι το μόνο που πάντοτε ωφελείται από τα μέτρα που παίρνονται.

Γι' αυτό είναι αστείο και ταυτόχρονα προκλητικό να προσπαθεί η κυβέρνηση να οριοθετηθεί απέναντι στη ΝΔ, καταγγέλλοντάς την για «ταξικό μίσος» απέναντι στις συντάξεις, ενώ το δικό της σχέδιο είναι τάχα «ταξικά μεροληπτικό» υπέρ των αδυνάτων και ταυτόχρονα δίκαιο. Η αλήθεια είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση επικυρώνει και επεκτείνει την ταξική πολιτική των προηγούμενων, σε βάρος των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων.

Γι' αυτό νομιμοποιεί τις 11 μειώσεις στις συντάξεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Γι' αυτό ρίχνει ακόμα πιο κάτω τις συντάξεις για τους μελλοντικούς δικαιούχους, ενώ με τις ενοποιήσεις περιορίζει στο ελάχιστο για όλους και τις παροχές. Γι' αυτό κατοχυρώνει τις αυξήσεις που έκαναν οι προηγούμενοι στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και έφερε νέες για μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων και αυτοαπασχολούμενων.

Σε τελική ανάλυση, αυτό που εγγυάται το κράτος και με το νέο σύστημα, δεν είναι παρά τα ελάχιστα, μια σύνταξη - βοήθημα και το μίνιμουμ των παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ίσα για να σχοινοβατεί στο στατιστικό όριο της φτώχειας η πλειοψηφία των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Μετά απ' όλα αυτά, ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι δεν πιστεύει στην «ιδιωτική ασφάλιση» είναι σκέτη κοροϊδία. Διότι ακριβώς οι συντάξεις πείνας του δημόσιου «αναδιανεμητικού συστήματος» και οι πενιχρές παροχές είναι το καλύτερο «λίπασμα» για να φυτρώσουν και να θεριέψουν τα συστήματα ιδιωτικής ασφάλισης, για συντάξεις και Υγεία.

Ως εκ τούτου, θιασώτες της ιδιωτικής Ασφάλισης δεν είναι μόνο η ΝΔ, ούτε μόνο η Ευρωπαϊκή Ενωση που την προωθούν ασμένως. Στις ίδιες γραμμές κινείται και ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το σχέδιό του για το Ασφαλιστικό είναι ο καλύτερος σπόνσορας των ιδιωτικών ασφαλίσεων!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Με απολύσεις και περικοπές εκβιάζει η ΛΑΡΚΟ τους εργαζόμενους

Σε ανοιχτό εκβιασμό καταφεύγει, για άλλη μια φορά, η εργοδοσία της ΛΑΡΚΟ, στη μετοχική σύνθεση της οποίας συμμετέχει το Δημόσιο. Οι άλλοι δυο μεγαλομέτοχοι της εταιρείας είναι η ΔΕΗ και η Εθνική Τράπεζα.

Με πρόσχημα την έλλειψη ρευστότητας, η εταιρεία, σε πρόσφατη ενημέρωση που έκανε στους εκπροσώπους των σωματείων, ζήτησε να αποδεχτούν μείωση των μισθών κατά 20% (κατάργηση επιδόματος παραγωγής) και έναν αριθμό απολύσεων, γιατί διαφορετικά θα προχωρήσει σε σταμάτημα της παραγωγής και μαζική μείωση του προσωπικού ή διαθεσιμότητες. Δηλαδή, εκβιάζει τους εργάτες να διαλέξουν μεταξύ «Σκύλλας» και «Χάρυβδης», για να διατηρήσει η επιχείρηση την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία της.

Θυμίζουμε ότι η ΛΑΡΚΟ είναι o μεγαλύτερος παραγωγός σιδηρονικελίου στην Ευρώπη και ένας από τους πέντε μεγαλύτερους παραγωγούς παγκοσμίως. Δραστηριοποιείται σε επτά νομούς της χώρας και απασχολεί 1.200 άμεσα και 1.500 έμμεσα εργαζόμενους, μέσω των εργολάβων. Το σύνολο της παραγωγής της εταιρείας αντιστοιχεί περίπου στο 2% της παγκόσμιας παραγωγής και εξάγεται με τη μορφή κράματος σιδηρονικελίου στις ευρωπαϊκές βιομηχανίες ανοξείδωτου χάλυβα. Η μονάδα μεταλλουργίας βρίσκεται στη Λάρυμνα της Φθιώτιδος.

ΑΥΓΗ ΦΟΥΛ ΤΟ ΨΕΜΑ!!!

Με απλό, κατανοητό τρόπο και με την απαραίτητη τεκμηρίωση, οι αγρότες που βρίσκονται στα μπλόκα ζητάνε ανάμεσα σε άλλα την απόσυρση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, για να μπορούν να συζητήσουν με την κυβέρνηση από μηδενική βάση.

«Ανέφικτη και επικίνδυνη» χαρακτηρίζει η «Αυγή» με το κύριο άρθρο της αυτήν την πρόταση, αλλά για να μη στραπατσάρει την κάλπικη έκκληση για διάλογο που υποτίθεται πως απευθύνει η κυβέρνηση στους αγρότες, χρεώνει την πρόταση σε Μητσοτάκη - Γεννηματά, για να περάσει την άποψη ότι πρόκειται για πρόταση που γίνεται για αντιπολιτευτικούς λόγους.

Σε άλλη σελίδα, αναφέρει ότι το μπλόκο της Νίκαιας «αποτελείται από αγρότες που πρόσκεινται στο ΚΚΕ», για να προβάλει έτσι την εικόνα μιας κυβέρνησης που βάλλεται από μια ετερόκλητη πολιτική συμμαχία. Προβοκατσιούλα επιπέδου Κουρή.

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης και η «Αυγή» γνωρίζουν πως τα πραγματικά δεδομένα είναι άλλα: Μητσοτάκης και Γεννηματά καταγγέλλουν την κυβέρνηση για καθυστέρηση στην εφαρμογή μιας πολιτικής που εντάσσεται σε μια ενιαία στρατηγική, αυτή που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για την ανάκαμψη των κερδών του και την οποία έχουν υιοθετήσει οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Γνωρίζουν, επίσης, ότι στο μπλόκο της Νίκαιας συσπειρώνονται μικρομεσαίοι αγρότες που, ενώ στην πλειοψηφία τους έχουν ψηφίσει στις εκλογές τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, βγήκαν στο δρόμο γιατί πλέον γνωρίζουν πως με την εφαρμογή αυτής της πολιτικής δε θα μπορέσουν καν να σπείρουν τα χωράφια τους για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Ας αφήσει, λοιπόν, η «Αυγή» τα σάπια. Η κυβέρνηση βιάζεται να εφαρμόσει μια αντιλαϊκή πολιτική που δεν της επιβλήθηκε, είναι όλη δική της, όπως διακηρύσσουν και τα δικά της στελέχη. Για να την εφαρμόσει, καταφεύγει και σε προβοκάτσιες. Εισπράττει τα εύσημα από τους συνεταίρους της στην ΕΕ (χτες ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις, ανέφερε πως η πρόταση της ελληνικής πλευράς για το Ασφαλιστικό είναι αρκετά ολοκληρωμένη και πως η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί υπό την προϋπόθεση πως θα είναι επιτυχής η εφαρμογή των μέτρων του μνημονίου). Θα εισπράξει και τη δίκαιη λαϊκή οργή, όσους Λεβέντηδες κι αν επιστρατεύσει.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Labels

Technology

Breaking News