Latest Post
20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΒΙΝΤΕΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΥΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Δ.Ν.Τ. ΔΑΝΕΙΑ ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΕΣ ΕΒΕ ΕΕΔΥΕ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΩΤΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ ΛΙΑΝΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΚΕ ΚΝΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΜΕΠ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ν.Δ ΝΑΤΟ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΑΕΔ ΟΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΣΕΒΕ ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΕ-ΟΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΩΣΙΑ ΣΕΒ ΣΕΡΒΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΤΑΤΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΥΓΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΙΟΜΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ TV

Δε θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι σε αυτές τις εκλογές υπάρχουν κόμματα που κατεβαίνουν με κοινό προεκλογικό πρόγραμμα. ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ ψήφισαν το τρίτο αντιλαϊκό μνημόνιο, το οποίο περιλαμβάνει μέτρα σε βάρος του λαού, σε βάθος 10ετίας και παραπάνω. Κάθε μέρα, πηγαίνοντας προς τις κάλπες της 20ής Σεπτέμβρη, αυτά τα κόμματα δεσμεύονται ότι θα εφαρμόσουν κατά γράμμα το μνημόνιο, θα υλοποιήσουν δηλαδή το σχέδιο που οδηγεί το λαό στη σφαγή του. Ταυτόχρονα, όμως, δοκιμάζονται στο πώς θα καταφέρουν να ενσωματώσουν τους εργαζόμενους διά της ψήφου σε αυτήν την πολιτική. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτήν την προσπάθεια ο ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνιστεί.
Αυτό ακριβώς επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ με το κυβερνητικό πρόγραμμά του, που παρουσιάστηκε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του κόμματος. Αυτό το κυβερνητικό πρόγραμμα σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητεί ότι θα τσακίσει το λαό. Από τις πρώτες σελίδες, γίνεται σαφές ότι το μνημόνιο θα υλοποιηθεί, όπως συμφωνήθηκε με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Ομως, την ίδια στιγμή, για να χρυσώσει το χάπι, επιχειρεί να παρουσιάσει ορισμένα «παράλληλα μέτρα» που θα παρθούν στην κατεύθυνση της άμβλυνσης των επιπτώσεων, τα οποία δήθεν θα αντισταθμίσουν τη χασούρα από τα μέτρα που προβλέπει το μνημόνιο.
Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια προσπάθεια να ξαναζωντανέψει η λογική της φιλολαϊκής διαχείρισης μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και μάλιστα σε συνθήκες που η καπιταλιστική ανάκαμψη απαιτεί μνημόνια και αντιλαϊκά μέτρα. Ολο αυτό μοιάζει με τον περίφημο παπατζή που κρατά τρία τραπουλόχαρτα και πείθει τον ανυποψίαστο περαστικό να παίξει για να κερδίσει. Μόνο που γύρω από τον ανυποψίαστο περαστικό που πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει, είναι στημένοι πέντε - έξι τσιλιαδόροι, δύο - τρεις «κράχτες», μερικοί «στημένοι παίχτες» που ήδη έχουν παίξει κι έχουν «κερδίσει», για να πείσουν τον ανυποψίαστο... Και το αποτέλεσμα είναι πάντα προδιαγεγραμμένο και σε βάρος του ανυποψίαστου.
Το να λες στο λαό, αφού έχεις φέρει μνημόνιο, ότι θα του δώσεις κάποια αντισταθμιστικά μέτρα για να ανακουφιστεί, είναι η μεγαλύτερη κοροϊδία. Το να παραμυθιάζεις τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους ότι θα τους κόψεις μεν το μισθό και τη σύνταξη, αλλά υπάρχει και η πρόνοια για να έχουν ένα πιάτο φαΐ, είναι η χειρότερη πρόκληση. Είναι, όμως, ντροπή να λες στο λαό ότι αυτό είναι η φιλολαϊκή πολιτική της μνημονιακής εποχής. Αυτό ακριβώς κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στις εκλογές. Μόνο που την ίδια στιγμή, το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα φέρνει καλά νέα για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Επιδιώκει να φέρει μια καπιταλιστική ανάκαμψη που θα ωφελήσει τους μονοπωλιακούς ομίλους, για να ανοιχτούν σε νέα πεδία κερδοφορίας. Αυτή είναι η ουσία. Ηταν, όμως, προδιαγεγραμμένο ότι ο «αντιμνημονιακός» ΣΥΡΙΖΑ θα εξελισσόταν σε «μνημονιακό», αφού ο στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης απαιτεί αντιλαϊκά μέτρα. Έχουν, λοιπόν, τη δική τους ευθύνη όσοι προσπαθούσαν ως «αριστερό ρεύμα» του, ως υπουργοί στην κυβέρνησή του, αλλά και σήμερα ως «Λαϊκή Ενότητα», να καμουφλάρουν με ριζοσπαστική χρυσόσκονη την αυταπάτη της φιλολαϊκής λύσης μέσα στον καπιταλισμό.
Ο λαός πρέπει να γυρίσει την πλάτη σε αυτή την κοροϊδία. Δεν πρέπει να πιστέψει τα ίδια ψέματα, τους ίδιους μύθους, τις ίδιες αυταπάτες. Δεν πρέπει να είναι και πάλι το ανυποψίαστο θύμα των πολιτικών παπατζήδων που υπηρετούν το καπιταλιστικό σύστημα με ευλάβεια. Τα συμφέροντα τα δικά του και των παιδιών του υπηρετούνται μόνο με ένα ΚΚΕ δυνατό, που θα είναι το στήριγμα του λαού στην πάλη του για να ανατραπούν οι αιτίες που γεννάνε τα αντιλαϊκά μνημόνια.

1872 Πραγματοποιείται στη Χάγη το 5ο Συνέδριο της Α’ Διεθνούς (2-7/9/1872), που χαρακτηρίστηκε από τη σφοδρή σύγκρουση σοσιαλιστών (Κ. Μαρξ) και αναρχικών (Μ. Μπακούνιν) και το οποίο έληξε με νίκη των σοσιαλιστών και την αποβολή του Μπακούνιν από τη Διεθνή. Ως συνέπεια, οι αναρχικοί ανακήρυξαν το συνέδριο άκυρο και προχώρησαν στη σύγκληση χωριστού συνεδρίου λίγες μέρες αργότερα στο Σεν Ιμιέρ.
1877 Πεθαίνει ο μπουρλοτιέρης της Επανάστασης του 1821 Κωνσταντίνος Κανάρης, κατόπιν ναύαρχος και πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.
1901 Γεννιέται ο σημαντικός υπερρεαλιστής ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος.
1918 Η Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή κηρύσσει τη Σοβιετική Δημοκρατία ενιαίο πολεμικό στρατόπεδο. Συγκροτείται Επαναστατικό Πολεμικό Συμβούλιο της Δημοκρατίας.
1920 Με τη νίκη της επανάστασης στην περιοχή ιδρύεται η Λαϊκή Σοβιετική Δημοκρατία της Μπουχάρας (που αργότερα ενσωματώθηκε κυρίως στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν).
1944 Οι δυνάμεις κατοχής και οι ντόπιοι ταγματασφαλίτες συνεργάτες τους δολοφονούν 149 κατοίκους του Χορτιάτη Θεσσαλονίκης (Ολοκαύτωμα Χορτιάτη).
1944 Σχηματίζεται κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Σε αυτή το ΕΑΜ και η ΠΕΕΑ εκπροσωπούνται με 5 υπουργούς (τους Α. Σβώλο – Οικονομικών, Γ. Ζέβγο – Γεωργίας, Μ. Πορφυρογένη – Εργασίας, Ν. Ασκούτση – Δημοσίων Έργων και Η. Τσιριμώκο – Εθνικής Οικονομίας) και 1 υφυπουργό (τον Α. Αγγελόπουλο – Οικονομικών). Η κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» ήταν προϊόν της Συμφωνίας του Λιβάνου (Μάης 1944) και αντικατόπτριζε το πρόβλημα στρατηγικής του ΚΚΕ την περίοδο της Κατοχής και της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Ως αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής δεν αξιοποιήθηκε το γεγονός ότι ο λαός ήταν ένοπλος, ενώ είχαν διαμορφωθεί φύτρα εξουσίας (Λαϊκή Αυτοδιοίκηση, Δικαιοσύνη, Παιδεία, κ.ά.), που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε πυρήνες της επαναστατικής δράσης για την καθολική σύγκρουση, με στόχο την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.
1945 Το Βιετνάμ ανακηρύσσεται Λαοκρατική Δημοκρατία, με πρώτο πρόεδρο τον κομμουνιστή ηγέτη Χο Τσι Μινχ.
1945 Υπογράφεται πάνω στο αμερικανικό θωρηκτό «Μισούρι», που ναυλοχούσε στον κόλπο του Τόκιο, η πράξη για την άνευ όρων συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας. Με την υπογραφή της πράξης αυτής ολοκληρώθηκαν οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Άπω Ανατολή και στη λεκάνη του Ειρηνικού Ωκεανού, σηματοδοτώντας τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
1969 Πεθαίνει ο Χο Τσι Μινχ (ψευδώνυμο του Νγκουέν Τατ Τχαν). Επιφανής προσωπικότητα του βιετναμέζικου και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής της ΕΣΣΔ (όπου είχε φοιτήσει μεταξύ άλλων και ο Νίκος Ζαχαριάδης), υπήρξε αντιπρόσωπος στο 5ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1924, ενώ διατέλεσε για χρόνια Α’ Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ. Ο Χο Τσι Μινχ ηγήθηκε του κινήματος κατά της γαλλικής αποικιοκρατίας και της ιαπωνικής κατοχής. Μετά τη νίκη της επανάστασης, τον Αύγουστο του 1945, εκλέχτηκε πρωθυπουργός και στη συνέχεια πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Υπό την καθοδήγησή του, ο λαός του Βιετνάμ διεξήγαγε το σκληρό αγώνα κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ και κατήγαγε περιφανή νίκη.
1973 Πεθαίνει ο Βρετανός συγγραφέας Τζον Τόλκιν.

Οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις όλης της προηγούμενης περιόδου επιβεβαιώνουν πεντακάθαρα ότι το ΚΚΕ είπε την αλήθεια στο λαό, αποκάλυψε την πραγματική ουσία των εξελίξεων όλου αυτού του διαστήματος και δικαιώθηκε για τη στάση του.
Τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, η νεολαία μπορούν, πλέον, με την ίδια τους την πείρα να δουν ότι η στάση του ΚΚΕ όλο το προηγούμενο διάστημα, μια στάση που κράτησε αταλάντευτα και κόντρα στις κάθε είδους πιέσεις του συστήματος και των επιτελείων του, όχι μόνο δικαιώνεται από τις ίδιες τις εξελίξεις, αλλά είναι αυτή που μπορεί σήμερα να αποτελέσει το σημείο αναφοράς πάνω στο οποίο μπορεί να πατήσει η πείρα του λαού ώστε να γίνει δύναμη αγώνα και ανατροπής:
- Δικαιώνεται η ανυποχώρητη στάση του ΚΚΕ ενάντια στη συμμετοχή σε κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης, όπως και αν αυτοπροσδιορίζονται αυτές, «αριστερές» ή «δεξιές», «μνημονιακές ή αντιμνημονιακές», «εθνικής ενότητας» ή «ειδικού σκοπού» κ.ο.κ... Επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις η προειδοποίηση του ΚΚΕ ότι στο πλαίσιο του καπιταλιστικού μονόδρομου και των λυκοσυμμαχιών του κεφαλαίου καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική, αντίθετα είναι υποχρεωμένη να τηρήσει τους σιδερένιους και αντιλαϊκούς τους νόμους, που επιβάλλουν το ξεζούμισμα του λαού για να ενισχυθούν η ανταγωνιστικότητα, η κερδοφορία, οι επενδύσεις του κεφαλαίου.
- Επιβεβαιώνεται η έγκαιρη πρόβλεψη του ΚΚΕ για την κατάληξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στη βάση των δεσμεύσεών της απέναντι στο κεφάλαιο και απέναντι στον αντιλαϊκό στόχο της ίδιας της καπιταλιστικής ανάκαμψης, δεσμεύσεις οι οποίες χαρακτήριζαν ξεκάθαρα τον ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, όσο και αν προσπαθούσε να το κουκουλώσει με ριζοσπαστική τάχα φρασεολογία και εξαγγελίες για ορισμένα ψίχουλα, που τελικά ούτε αυτά «χώρεσαν» στις «αντοχές» της καπιταλιστικής οικονομίας.
- Δικαιώνεται το κάλεσμα του ΚΚΕ ήδη από την επομένη των βουλευτικών εκλογών του Γενάρη του 2015 στο λαό για καμιά αναμονή, καμία ανοχή απέναντι στη νέα κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, όταν κάποιοι έσπερναν αυταπάτες, διαβεβαίωναν με στόμφο ότι «αυτή η Βουλή μνημόνια δεν θα ψηφίσει». Σκεφτείτε πού θα ήταν σήμερα το εργατικό - λαϊκό κίνημα, ποιο θα ήταν το αποκούμπι για τους αναγκαίους αγώνες του λαού ενάντια στην εκμετάλλευση, αν το ΚΚΕ είχε δεχτεί να γίνει το ...αριστερό δεκανίκι στην κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά», αν έτρεχε στις κινητοποιήσεις στήριξης της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφαλαίου ...για να την πιέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά της!
Επιβεβαιώνεται ότι η πραγματική αιτία των μνημονίων, όπως έγκαιρα αποκάλυψε το ΚΚΕ, είναι η ίδια η στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου, για να ξεπεραστεί η καπιταλιστική οικονομική κρίση με νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο, με ακόμη πιο φτηνή εργατική δύναμη. Με κριτήριο ακριβώς τη δέσμευσή τους σε αυτήν την αντιλαϊκή στρατηγική, «μνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί», ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ψήφισαν παρέα το νέο μνημόνιο. Στην αντίπερα όχθη, η στάση του ΚΚΕ στη Βουλή και στο κίνημα επιβεβαίωσε ότι είναι το κόμμα που λέει το πραγματικό και ανυποχώρητο ΟΧΙ στα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, ακριβώς γιατί αντιπαλεύει την ίδια τη στρατηγική του κεφαλαίου και των λυκοσυμμαχιών του που τα υπαγορεύουν.
Επιβεβαιώνεται ότι ο καπιταλισμός και οι διεθνείς ενώσεις του, όπως η λυκοσυμμαχία της ΕΕ, δεν αλλάζουν χαρακτήρα, δεν γίνονται φιλολαϊκά με δήθεν αριστερές κυβερνήσεις, με δημοψηφίσματα και διαπραγματεύσεις που στην πραγματικότητα διεξάγονται για λογαριασμό της κάθε αστικής τάξης. Το βάθεμα της αντιλαϊκής επίθεσης σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, είτε έχουν μεγάλο είτε μικρότερο ποσοστό κρατικού χρέους, είτε έχουν ευρώ είτε εθνικό νόμισμα, η εμβάθυνση των μνημονίων διαρκείας στο πλαίσιο της συζήτησης των καπιταλιστών και των κυβερνήσεων της ΕΕ και της Ευρωζώνης για την «επόμενη μέρα» της λυκοσυμμαχίας τους, επιβεβαιώνουν ότι οι υπαρκτές αντιθέσεις και οι τσακωμοί όλων αυτών καμία σχέση δεν έχουν με τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά αφορούν το πώς θα μοιράσουν μεταξύ τους τα κέρδη και τις ζημιές του κεφαλαίου.

Από πολλούς ανθρώπους των λαϊκών στρωμάτων, που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, ακούγεται το εξής επιχείρημα: «Αφού δεν τα κατάφεραν αυτοί, τότε τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει». Είναι πράγματι έτσι;
Είναι φανερή η απογοήτευση που έχει σπείρει σε μεγάλο μέρος των λαϊκών ανθρώπων ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του. Όχι μόνο η ελπίδα δεν ήρθε, αλλά υπονομεύεται ακόμα και η δυνατότητα του λαού να ελπίζει, να προσδοκά κάτι διαφορετικό. Αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες προσφορές του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα: Έσπειρε την απογοήτευση και τη μοιρολατρία σ' ένα τμήμα των λαϊκών στρωμάτων και έκανε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να εμφανίζονται δικαιωμένοι για την αντιλαϊκή πολιτική τους, παρουσιάζοντάς την μάλιστα σαν μονόδρομο για το λαό. Με τον τρόπο αυτό, αν δεν υπάρξει καθοριστική παρέμβαση του λαού, είναι τώρα ευκολότερο να περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα και οι εφαρμοστικοί του 3ου μνημονίου, που ψήφισαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι. Είναι ευκολότερο να αποδεχτούν τις επιθέσεις της εργοδοσίας που έχει ξεσαλώσει τους τελευταίους μήνες.
Η απογοήτευση αυτή μπορεί να έχει εξήγηση, σε καμιά περίπτωση όμως δεν πρέπει να «παίρνει από κάτω» το λαό. Η υιοθέτηση και υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί στα μάτια εκείνων που τον ψήφισαν να φαίνεται σαν συνθηκολόγηση κάτω από το βάρος των «εκβιασμών» που δέχτηκε από τους δανειστές, στην πραγματικότητα όμως ήταν η κατάληξη μιας προδιαγεγραμμένης πορείας που καθορίστηκε από την ίδια τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος που αποδέχεται τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ΕΕ. Τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά; Ότι θα διαπραγματευτεί εντός της ΕΕ για την αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης σε «αναπτυξιακή» κατεύθυνση, με στόχο να υποβοηθήσει την ταχύτερη επάνοδο της οικονομίας σε ρυθμούς ανάκαμψης.
Το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων ήταν λοιπόν εκ των πραγμάτων προδιαγεγραμμένο. Η κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν για το λαό, αλλά για την εξασφάλιση των όρων στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους ήθελε τη χαλάρωση της λιτότητας και την απομείωση του κρατικού χρέους. Για το λαό υποσχόταν μόνο λίγα ψίχουλα, τα οποία, κάτω από το βάρος των περικοπών από τα προηγούμενα δύο μνημόνια, τα εμφάνιζε -λάθρα- σαν παροχές που ανοίγουν τάχα το δρόμο για την ανάκτηση των απωλειών, ακόμα και για ριζικές αλλαγές προς όφελός του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ παγίδευσε το λαό, λέγοντας συνειδητά ψέματα ότι δεν χρειάζεται ρήξη, σύγκρουση, ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας για να δει ο λαός άσπρη μέρα. Αρκεί ο Τσίπρας να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι, να διαπραγματευτεί «σκληρά». Παραμύθιασε το λαό ότι στην καπιταλιστική ΕΕ, όπου η ανισομετρία στην ανάπτυξη και ο διαφορετικός βαθμός εκδήλωσης της κρίσης αναπαράγουν και βαθαίνουν τις σχέσεις ανισοτιμίας ανάμεσα στα κράτη - μέλη, μπορεί η καπιταλιστική οικονομία της Ελλάδας να σταθεί στο ίδιο σκαλοπάτι με αυτήν της Γερμανίας και άλλων χωρών, μόνο και μόνο επειδή αυτό διακηρύττουν οι ...ιδρυτικές αξίες της ΕΕ! Πουλούσε προεκλογικά στο λαό «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», καλλιεργώντας φρούδες προσδοκίες που τώρα σκάνε σαν φούσκα και οδηγούν στην απογοήτευση.
Ο λαός πρέπει να διαβάσει «ανάποδα» τις εξελίξεις. Να αντιστρέψει το επιχείρημα του «τίποτε δε γίνεται» και στη θέση του να βάλει το εξής: Τώρα τους δοκίμασα όλους. Από άλλο δρόμο, φάνηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με πήγε εκεί που με οδηγούσαν και οι προηγούμενοι. Η «αποτυχία» του ΣΥΡΙΖΑ να ανακουφίσει τα λαϊκά στρώματα, παρά τις προεκλογικές του διακηρύξεις, είναι επιβεβαίωση ότι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης δεν γίνεται φιλολαϊκός. Είναι απόδειξη ότι η ΕΕ δεν αλλάζει προς όφελος του λαού. Ότι όσο κουμάντο κάνουν τα μονοπώλια στην οικονομία και κρατούν την εξουσία, διέξοδος για το λαό δεν μπορεί να υπάρξει. Ότι γι' αυτό η λύση βρίσκεται έξω από αυτό το σύστημα και σε ρήξη μαζί του, στο δρόμο της ανατροπής του.
Αυτά τα συμπεράσματα πρέπει να καθορίσουν την πολιτική στάση των λαϊκών στρωμάτων στις εκλογές και μετά από αυτές. Με αισιοδοξία να φτάσουν στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Να ενισχύσουν το μόνο κόμμα που την άλλη μέρα θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να εκφραστεί στο κίνημα η ανεξάντλητη δύναμη του λαού, για να ανοίξει ο δρόμος της πραγματικής ανατροπής.

Με copy - paste επιχειρήματα από το αλησμόνητο δικομματικό παρελθόν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ πορεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ και για τις ιδιωτικοποιήσεις.
Θυμήθηκε τις «καλές» και «κακές» ιδιωτικοποιήσεις, για να καμουφλάρει την ευθεία προσχώρηση στη λογική των ιδιωτικοποιήσεων των φιλέτων του Δημοσίου, για να διαφοροποιηθεί από τις ιδιωτικοποιήσεις του «παλιού πολιτικού συστήματος».
Σε non paper αναφέρει πως με το μνημόνιο Τσίπρα θα γίνουν 9 ιδιωτικοποιήσεις στα επόμενα τρία χρόνια και όχι 23 που προέβλεπε το προηγούμενο μνημόνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται να ιδιωτικοποιήσει: 1) Περιφερειακά Αεροδρόμια. 2) Ελληνικό. 3) Αστέρας Βουλιαγμένης. 4) Αφάντου, Ρόδου. 5) Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ). 6) Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ). 7) Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ). 8) ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ & ΕΕΣΣΤΥ ΑΕ (ROSCO) και 9) Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (Ελευθέριος Βενιζέλος).
Όσο για το υπερταμείο των ιδιωτικοποιήσεων, ύψους 50 δισ. ευρώ, στο οποίο θα ενταχθούν έως και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, το non paper του ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνει τα ψευδοεπιχειρήματα περί μάχης που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να «έχει έδρα την Ελλάδα, η διοίκηση και η διαχείρισή του θα γίνεται από τις ελληνικές αρχές, με τους θεσμούς να περιορίζονται σε ρόλους εποπτείας και χορήγησης τεχνικής βοήθειας»!  Πρόκειται για κραυγαλέα ψέματα. Το μνημόνιο αναφέρει αυτό το Ταμείο ως «ανεξάρτητο», καθώς ουσιαστικά κουμάντο θα κάνει μια «ανεξάρτητη Ομάδα Δράσης», για τη στελέχωση της οποίας τον τελικό λόγο θα έχουν οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM). 
Ο ΣΥΡΙΖΑ και κάθε κόμμα που υπηρετεί το καπιταλιστικό κέρδος είναι αναγκασμένο να καταφύγει σε προσχήματα περί «καλών και κακών» ή «περισσότερων και λιγότερων» ιδιωτικοποιήσεων. Οι ιδιωτικοποιήσεις -με κάθε μορφή- γίνονται για ένα και μόνο λόγο για να παραχωρηθούν νέα πεδία κερδοφορίας στους επιχειρηματικούς ομίλους που είναι αναγκασμένοι συνεχώς να αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες για περισσότερα κέρδη.

Βρε λες να είπε το ΚΚΕ ότι αν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμνημονιακός θα συνεργαστεί μαζί του; Ακόμα και κατά λάθος ωρέ να σου έβαλαν την ερώτηση μπροστά σου, χρειάζεται τόση φαιά ουσία για να διακρίνεις σε ποιον απευθύνεσαι; Και κείνο το… να κοιταχτούμε στα μάτια οι αριστεροί και να… προχωρήσουμε από κοινού… Τι πίνετε εκεί στην ΕΡΤ και δεν μας δίνετε κι εμάς, μπας και καταφέρουμε να σας αντέξουμε; Τζάμπα πήγε τόσο ξεροστάλιασμα, εκεί απ’ έξω, στη Μεσογείων; Για ποιον φωνάζαμε μωρέ;…
Επί της -βαθύτερης- ουσίας:  
Αλ. Μπαλού: Η ενίσχυση του ΚΚΕ θα προκαλέσει φόβο στο σύστημα (πηγή: 902)
Η ενίσχυση του ΚΚΕ θα δώσει τη δυνατότητα στο λαό να βγει στο προσκήνιο και θα προκαλέσει φόβο στο σύστημα και στους εργοδότες, τόνισε η Αλεξάνδρα Μπαλού, στέλεχος του ΚΚΕ μιλώντας στην ΕΡΤ1, το βράδυ της Δευτέρας 31 Αυγούστου  2015.

Επισήμανε ότι ο λαός έχει ψηφίσει όλα τα κόμματα, έχει δοκιμάσει τις ψεύτικες ελπίδες και τις υποσχέσεις. Πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να επιλέξει ποιος θα του στείλει το λογαριασμό των μέτρων, ούτε να παγιδευτεί σε νέα αναχώματα.


Αναφερόμενη στη Λαϊκή Ενότητα, σημείωσε ότι τα στελέχη της συνέβαλαν στο να αποκοιμηθεί ο λαός και το κίνημα, γιατί όταν ήταν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ότι με τη διαπραγμάτευση θα σκίσουν τα μνημόνια.

MKRdezign

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget