ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Συνέχισε χτες την περιοδεία του στη Βραζιλία ο πρωθυπουργός της Κίνας Λι Κετσιάνγκ, με επίσκεψη στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, όπου μίλησε σε επιχειρηματικό φόρουμ και αναφέρθηκε στη σημασία των 35 συμφωνιών που τελικά υπογράφτηκαν με την Πρόεδρο της χώρας Ντίλμα Ρούσεφ. Ο Λι επισκέφτηκε και έκθεση με προϊόντα που παράγονται στη χώρα του, όπως και το μετρό της πόλης, όπου μια επέκτασή του κατασκευάζεται από κινεζικές εταιρείες.

Την Τρίτη, υπογράφτηκαν σημαντικές διακρατικές συμφωνίες και ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους, που έχουν στόχο την ενίσχυση των εμπορικών δεσμών των δύο χωρών, στο πλαίσιο και της ευρύτερης προσπάθειας των κινεζικών μονοπωλίων να διεισδύσουν στη Λατινική Αμερική. Από τις συμφωνίες αυτές ξεχωρίζουν: το μνημόνιο κατανόησης για μελέτες για την κατασκευή διηπειρωτικής σιδηροδρομικής γραμμής, που θα συνδέει την ακτή στον Ατλαντικό από την πλευρά της Βραζιλίας με την ακτή του Ειρηνικού από την πλευρά του Περού, έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος της μεταφοράς προϊόντων και των εξαγωγών από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής προς την Κίνα. Το έργο αυτό υπολογίζεται να στοιχίσει 10 δισ. δολάρια και θα διασχίζει τμήμα των Ανδεων και της περιοχής του Αμαζονίου, ζήτημα που θα εξεταστεί και για τις περιβαλλοντικές του επιπτώσεις.

Μαζί με αυτή και άλλες επενδύσεις σε υποδομές και όχι μόνο, υπολογίζεται ότι 53 δισ. δολάρια θα είναι τα κεφάλαια που θα διαθέσει η Κίνα. Στις συμφωνίες που υπογράφηκαν, περιλαμβάνεται συνεργασία στην έρευνα, στις τηλεπικοινωνίες, στην αγροτική παραγωγή και ιδιαίτερα την εξαγωγή βοδινού κρέατος, στη βιομηχανία (μεταλλουργία, ναυπήγηση πλοίων, την Ενέργεια κλπ). Επίσης, κλείστηκε η αγορά 22 αεροσκαφών από την Κίνα από το βραζιλιάνικο κολοσσό «Embraer» όπως και η χρηματοδότηση της «Ρetrobras» από κινεζικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.

Κίνα και Βραζιλία, που συμμετέχουν μαζί με τη Ρωσία, την Ινδία και τη Νότια Αφρική στη διακρατική καπιταλιστική ένωση τωνBRICS, ιδιαίτερα στη σημερινή φάση της συγχρονισμένης καπιταλιστικής κρίσης, επιχειρούν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους στον ανταγωνισμό με άλλες δυνάμεις στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Ο Κινέζος Πρόεδρος αναμένεται σήμερα στην Κολομβία, με επιδίωξη να συνάψει με τη χώρα συμφωνία ελεύθερου εμπορίου (η Κίνα αυτή τη στιγμή έχει με τη Χιλή και την Κόστα Ρίκα). Αύριο θα μεταφερθεί στο Περού και θα κλείσει την περιοδεία του στη Λατινική Αμερική με επίσκεψη στη Χιλή ως τις 26 Μάη.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Το καλοκαίρι του 1935 το Ηράκλειο της Κρήτης έγινε τόπος αιματηρών συγκρούσεων μεταξύ απεργών και των δυνάμεων καταστολής του κράτους. Επτά νεκροί και δεκάδες τραυματίες ήταν το αποτέλεσμα της επίθεσης που εξαπέλυσε στρατός και αστυνομία, για να καταστείλουν τους αγώνες των απεργών, κυρίως σταφιδεργατών, που διεκδικούσαν καλύτερα μεροκάματα και ανθρώπινα ωράρια.

Διεκδικούσαν, επίσης, ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού Τύπου και κατάγγελλαν προσπάθειες παλινόρθωσης της μοναρχίας. Για να αντιμετωπίσει τους απεργούς, η κυβέρνηση Τσαλδάρης είχε αποφασίσει να αποστείλει ακόμα και πολεμικά πλοία και σμήνος βομβαρδιστικών (!), χωρίς τελικά να υλοποιήσει την απόφασή της.

Ο βασικός όγκος των απεργών αποτελούνταν από σταφιδεργάτες, οι οποίοι, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, στο Ηράκλειο έφθαναν εκείνη την εποχή τους 2,5 χιλιάδες, από τους οποίους το 80% ήταν γυναίκες.

Στο φύλλο του «Ριζοσπάστη», στις 25 Ιούλη 1935, το ρεπορτάζ με τον τίτλο «Οι σταφιδεργάτες του Ηρακλείου στο πόδι. Σκλαβική δουλειά και πείνα. Αισχρές μανούβρες των σταφιδέμπορων», αναφερόταν στις κινητοποιήσεις που είχαν προηγηθεί στις 4 και 24 Ιούλη. Οι σταφιδέμποροι αρνούνταν να συζητήσουν με το Σωματείο τους, όπως συνέβαινε κάθε χρόνο, για τους όρους εργασίας.

Οι εργοδότες, γράφει ο «Ριζοσπάστης», «δεν τους παραχωρούν το 8ωρο, ούτε τους δίνουν το 100-120 δραχμές μεροκάματο και 30-45 δραχμές στις γυναίκες που απαιτεί το σωματείο. Ακόμα αρνούνται να αναγνωρίσουν το σωματείο τους και έχουν την απαίτηση να τους έχουν 15 ώρες στο 24ωρο στη δουλειά και να τους βασανίζουνε για τιποτένια αμοιβή που τους δίνουν.

(...) η διοίκηση του σωματείου τους ανεβοκατεβαίνει τα σκαλιά του Νομάρχη και του επιθεωρητή εργασίας και καμιά λύση δεν δίνεται στα ζητήματά τους. Το τραστ των σταφιδεμπόρων Ακράτου, Φλώρου, Κωνσταντινίδη, Τζουλάκη, Διαλενά και Τζωρτζάκη, αυτοί που γδύνουν κυριολεκτικά τους φτωχούς σταφιδοπαραγωγούς με τις φετινές τιμές, δηλώνουν ότι θα κηρύξουν λοκ-άουτ».

Στις 2 Αυγούστου ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει τα αιτήματα των σταφιδεργατών: Καθιέρωση 8ωρου, μεροκάματο σύμφωνα με το κόστος ζωής, ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού Τύπου, γενική αμνηστία, κατά της μοναρχικής παλινόρθωσης. Οι αρχές είπαν ότι θα εξετάσουν τα ζητήματα, ενώ «για τον εργατικό Τύπο είπαν πως κυκλοφορεί μόνο στην Αθήνα!»

Την Κυριακή 4 Αυγούστου, οι σταφιδεργάτες ξεκινούν νέα απεργία. Γίνονται αιματηρές συγκρούσεις εργατών και ενόπλων της χωροφυλακής και του στρατού. Μέχρι να έρθουν ενισχύσεις, οι απεργοί γίνονται κύριοι της κατάστασης. Στο «Ριζοσπάστη» στις 6 Αυγούστου αναφέρεται η εκτίμηση της κυβέρνησης ότι η κινητοποίηση «πήρε χαρακτήρα επαναστατικό και ότι είναι ακόμα άγνωστο αν κρύπτονται πίσω από την απεργία επαναστατικοί σκοποί».

Ο μέραρχος Μπακόπουλος, που είχε σταλεί για να καταστείλει τον αγώνα, τηλεγράφησε από το Ηράκλειο «ότι η πόλη αναρχείται και ότι ένοπλοι ομάδες διασχίζουν τους δρόμους». Στις συμπλοκές, ο στρατός χρησιμοποιεί πολυβόλα, δολοφονώντας εργάτες.

Στο ίδιο φύλλο του «Ριζοσπάστη» δεσπόζει ο τίτλος: «Η γενική απεργία του Ηρακλείου βάφτηκε στο αίμα. Οι εργάτες ζήτησαν ψωμί και η κυβέρνηση τους έδωσε σφαίρες. Ανάστατοι για τις δολοφονίες οι εργάτες διαδήλωσαν και έγιναν κυρίαρχοι των δρόμων. Κηρύχτηκε στο Ηράκλειο ο στρατιωτικός νόμος, στάλθηκε στρατός και πολεμικά».

Στις 7 Αυγούστου, ο «Ριζοσπάστης», παρά τις δυσκολίες (η κυβέρνηση είχε ουσιαστικά απαγορέψει την επικοινωνία με το νησί), παρουσίασε λεπτομερή εξέλιξη των γεγονότων:

«Την Κυριακή (σ.σ. 4 Αυγούστου) το μεσημέρι κηρύχθηκε πανεργατική απεργία σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους απεργούς σταφιδεργάτες. Στις 2 με 3 το απόγευμα έγινε συγκέντρωση πάνω από 3 χιλιάδων εργατών στο λιμάνι. Ο νομάρχης Θεοτόκης κατέβηκε στο Λιμεναρχείο, όπου δέχθηκε επιτροπή των απεργών. Κατά τις 5.30 μ.μ. ο διοικητής της χωροφυλακής Παπαευσταθίου, ο ίδιος που ματοκύλισε και τους εργάτες της Καλαμάτας στις 9 του Μάη του 1934, επικεφαλής διμοιρίας στρατού και δύναμης χωροφυλάκων κατέβηκε στο λιμάνι να διαλύσει τους απεργούς που καθόντουσαν και ακούγανε τους ομιλητές τους (...)

Ο Παπαευσταθίου διέταξε αμέσως τη διάλυση των καθήμενων εργατών με τους υποκόπανους. Οι εργάτες, μπροστά στην πρόκληση αυτή, εξαγριώθηκαν μόλις έγινε η επίθεση της χωροφυλακής, άρπαξαν καρέκλες, κεραμίδια, σωλήνες και αμύνθηκαν κατά των αστυνομικών δυνάμεων. Μπροστά στην εξέγερση των εργατών οι χωροφύλακες το έβαλαν στα πόδια, παρατώντας τα τουφέκια τους στα χέρια των εργατών. Οι εργάτες πήραν με αυτόν τον τρόπο 30 όπλα, που τα παραδώσανε αμέσως στο Λιμεναρχείο. Αφού έδιωξαν τους χωροφύλακες οι εργάτες γύρισαν και κάθισαν στις θέσεις τους».

Μπροστά στην πίεση των συγκεντρωμένων, ο νομάρχης ακολούθησε παρελκυστική τακτική. Καθησύχασε τους εργάτες ότι δεν πρόκειται να ασκηθεί κανένα περαιτέρω τρομοκρατικό μέτρο εναντίον τους και ότι θα πάει στη νομαρχία να υποχρεώσει τους εργοδότες να υπογράψουν σχετικό πρωτόκολλο. Ομως στην πράξη ετοιμαζόταν να εξαπολύσει νέα δολοφονική επίθεση, που, όπως αποδείχτηκε, ήταν προσχεδιασμένη.

Το βράδυ της Κυριακής «στις 8 μ.μ. πάνω από 4 χιλιάδες εργάτες με επικεφαλής την απεργιακή τους επιτροπή ανέβηκε από το λιμάνι στη νομαρχία περιμένοντας την υπογραφή του πρωτοκόλλου για να λύσουν την απεργία τους. Οταν όμως έφτασαν εκεί πληροφορήθηκαν με αγανάκτηση ότι οι σταφιδέμποροι δεν προσήλθαν καθόλου. Οι εργάτες ζήτησαν τότε από το νομάρχη να τους δοθεί μια σαφής και συγκεκριμένη απάντηση. Ο νομάρχης βγήκε τότε στον εξώστη και αντί άλλης απαντήσεως τους κάλεσε να διαλυθούν μέσα σε 10 λεπτά, γιατί αλλιώτικα θα μεταχειριζόταν βία. Συγχρόνως έδιωξε την απεργιακή επιτροπή από τη νομαρχία».

Πριν περάσουν πέντε λεπτά, «διέταξε τη βιαία διά των όπλων διάλυσή τους και έδωσε στους επικεφαλής του στρατού και της χωροφυλακής τη διαταγή να πυροβολήσουν. Πραγματικά αμέσως ακούστηκε ομοβροντία πυροβολισμών με όπλα και οπλοπολυβόλα που έστησαν στην ταράτσα της νομαρχίας στον δημοτικό κήπο και σε άλλα σημεία.

Ερρίφθησαν 10.000 πυροβολισμοί περίπου. Ολόκληρη η πόλη αναστατώθηκε. Ο κόσμος που βρισκόταν στην πλατεία πανικοβλήθηκε. Οι εργάτες διαλύθηκαν. Πολλές σφαίρες πέσανε και μέσα στα καταστήματα και στα καφενεία, όπως στο καφενείο Χανιωτάκη κι αλλού.

Από τους πυροβολισμούς αυτούς τραυματίστηκαν 25 περίπου. Από αυτούς, τρεις ξεψύχησαν αργότερα. Πολλοί από τους τραυματίες ήταν ανήξεροι διαβάτες, όπως ο Πριβελάκης, υπάλληλος της Εμπορικής Τράπεζας. Τους τραυματίες τους μάζευαν οι εργάτες, αλλά οι χωροφύλακες τους κυνηγούσαν κι αυτούς. Ενώ το πλήθος διαλυόταν και έτρεχε προς την πλατεία Νικηφόρου Φωκά, καινούρια ομοβροντία πυροβολισμών ρίχτηκε από το αστυνομικό τμήμα.

(...) Οι εργάτες διαλύθηκαν για μια στιγμή. Αλλά το φοβερό μακελειό που έγινε προκάλεσε τη γενική αγανάκτηση του λαού. Αρχισαν να χτυπάν οι καμπάνες των εκκλησιών. Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στην πλατεία Αγίου Μηνά και να καταφέρεται κατά των δολοφόνων. Η αστυνομία έκαμε καινούργια επίθεση, αλλά δεν κατόρθωσε να τη διαλύσει. Ετσι πέρασε ολόκληρη η νύχτα. Οι καμπάνες χτυπούσαν, ο κόσμος είχε ξεχυθεί στους δρόμους, οι γυναίκες έκλαιγαν ζητώντας τους δικούς των.

Οι αρχές θέσανε σε επιφυλακή στρατό και χωροφυλακή, φρούρησαν τα δημόσια κτίρια, τις σταφιδαποθήκες και το ηλεκτρικό εργοστάσιο. Επίσης, στήσανε οπλοπολυβόλα στα επίκαιρα σημεία. Ο νομάρχης επικοινωνεί με τα Χανιά και ζητά ενισχύσεις, προετοιμάζοντας νέο αιματοκύλισμα. Πράγματι στάλθηκαν αμέσως 100 στρατιώτες από τα Χανιά και 150 από το Ρέθυμνο και ανεχώρησαν αμέσως ο στρατηγός Μπακόπουλος και ο αρχηγός της χωροφυλακής, που φτάσανε το πρωί στο Ηράκλειο.

Στις 6.30 το πρωί της Δευτέρας άρχισαν και πάλι οι κωδωνοκρουσίες. Πάνω από 5.000 λαού συγκεντρώθηκε στο Καμαράκι. Αμέσως, στάλθηκαν ένοπλες δυνάμεις να τους διαλύσουν. Επακολούθησε σύγκρουση και οι χωροφύλακες και ο στρατός πυροβόλησαν. Κατά τη σύγκρουση πολλοί χωροφύλακες αφοπλίσθησαν από το εξαγριωμένο πλήθος, που αντιμετώπισαν θαρραλέα τη νέα δολοφονική επίθεση.

Εν τω μεταξύ χωροφύλακες συγκεντρώθηκαν στο φούρνο του Τσουβαλίδη και άρχισαν να πυροβολούν κατά του πλήθους. Εκεί διεξάχθηκε πραγματική μάχη επί ώρες. Επίσης έγιναν κι άλλες συμπλοκές σε πολλά σημεία της πόλης και τον τραυματισμό πολλών. Δύο εργάτες έμειναν επί τόπου. Ο ένας ήταν ένα παιδί που περνούσε από το πεζοδρόμιο.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι συνολικά οι τραυματισμένοι είναι 50 περίπου και οι νεκροί 6 ή 7. Πάντως, οι αρχές αρνούνται να δώσουν ονόματα και ούτε επιτρέπουν σε κανένα να επισκεφθεί τους τραυματίες στις κλινικές που είναι στοιβαγμένοι».

Στη δολοφονική επίθεση φαίνεται να έδρασαν και φασίστες, εκτός του στρατού και της αστυνομίας. Εργάτης που κάνει τον ανταποκριτή για λογαριασμό του «Ριζοσπάστη», γράφει στις 7 Αυγούστου (το κείμενό του δημοσιεύεται στις 9 Αυγούστου): «Τα θύματα του μακελειού, που έγινε εδώ στην πόλη μας είναι πολύ περισσότερα από κείνα που ανακοινώνουν οι αρχές. Εδώ ο κόσμος υπολογίζει σε 15 τους σκοτωμένους και 40 και πάνω τους βαρειά τραυματισμένους (...) Από κείνη την ώρα ως την άλλη μέρα (σ.σ. από την Κυριακή έως τη Δευτέρα) έπεφταν χάμω κορμιά εργατών. Ας σημειωθεί κι αυτό το χαρακτηριστικό: Διάφοροι φασίστες είχαν πιάσει τις στέγες των σπιτιών και με πιστόλια πυροβολούσαν πάνω στους εργάτες».

Στο πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη», στις 7 Αυγούστου, σε ξεχωριστό πλαίσιο δημοσιεύονται τα ονόματα των νεκρών: «Ελευθέριος Βλαντάκης, Ιωάννης Αδαμάκης, Νικόλαος Ανδρουλάκης, Αιμίλιος Σταμπολής, Αθανασ. Αντωνογιαννάκης, Δημήτριος Σταμπολής. Εργάτες απεργοί του Ηρακλείου σκοτωμένοι από τις δολοφονικές σφαίρες των οργάνων της πλουτοκρατίας, επειδή ζήτησαν το δίκιο τους, το ψωμί τους». Στις 8 Αυγούστου, ο «Ριζοσπάστης» σημειώνει ότι πέθανε ακόμα ένας, που ήταν τραυματίας, ο Γ. Βλαντάκης.

Παρόλο που η απεργία εμφανίζεται να λήγει στις 5 Αυγούστου, η πόλη του Ηρακλείου συνεχίζει να βρίσκεται σε πολιορκία. Στις 8 Αυγούστου ο «Ριζοσπάστης» γράφει: «Ο στρατιωτικός νόμος εξακολουθεί να ισχύει, ομαδικές συλλήψεις άρχισαν, ομαδικοί εκτοπισμοί αποφασίστηκαν από τις τοπικές αρχές. Στις ντόπιες εφημερίδες εφαρμόζεται λογοκρισία. Η τηλεγραφική επικοινωνία με το υπόλοιπο νησί απαγορεύεται. Ολοι οι δρόμοι προς τα χωριά έχουν καταληφθεί από στρατό και χωροφυλακή. Τα τηλεγραφήματα που στέλνονται από το Ηράκλειο στον αθηναϊκό τύπο λογοκρίνονται».

Η Ενωτική ΓΣΕΕ, αντιδρώντας στα γεγονότα καλεί τη ΓΣΕΕ και την Πανελλαδική Συνομοσπονδία Εργασίας, όπως και όλα τα συνδικάτα να απαντήσουν με πανελλαδική απεργία. Στην ανακοίνωσή της σημειώνει: «Αν η εργατική τάξη αφήσει αναπάντητο το χτύπημα αυτό της μοναρχοφασιστικής αντίδρασης (...) κάθε φορά που θα ζητούμε ψωμί θα μας δίνουν καυτό μολύβι στα στήθια».

Παράλληλα, θέτει το εξής πλαίσιο αιτημάτων: Αρση όλων των τρομοκρατικών μέτρων, άμεση απομάκρυνση των Ενόπλων Δυνάμεων από το Ηράκλειο Κρήτης. Σύλληψη και αυστηρή τιμωρία του νομάρχη Ηρακλείου και των επικεφαλής των τοπικών αστυνομικών αρχών, αποζημίωση των θυμάτων δολοφονικής επίθεσης, ικανοποίηση των αιτημάτων εργατών σιδηροβιομηχανίας Πειραιώς, εργατών Ηρακλείου και όσων άλλων εκκρεμούν.

Η ΓΣΕΕ δεν παίρνει απόφαση και τελικά, σε συνεννόηση με την Πανελλαδική Συνομοσπονδία Εργασίας, η Ενωτική ΓΣΕΕ κηρύσσει πανελλαδική απεργία στις 13 Αυγούστου. Ομως και η Πανελλαδική Συνομοσπονδία κάνει πίσω και η όποια αγωνιστική αντίδραση του συνόλου των εργαζομένων εξαντλείται σε μια δίωρη στάση εργασίας...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Συνεχίζονται οι διεργασίες στα εσωκομματικά, με πιέσεις για «επαναδιατύπωση πρότασης»

Ζήτημα έλλειψης ενημέρωσης από πλευράς της κυβέρνησης, για το πώς πορεύεται στα αντιλαϊκά παζάρια με τους δανειστές, βάζει η ΝΔ. Ταυτόχρονα, την κατηγορεί για «πρωτοφανή προχειρότητα» στους χειρισμούς, αλλά και ψέματα.

Σε αυτή τη βάση, ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Κ. Καραγκούνης, δήλωσε για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις: «Υπάρχει πρόβλημα και ευθύνη ενημέρωσης από την πλευρά της κυβέρνησης. Δεν είναι μόνο ηπρωτοφανής προχειρότητα με την οποία διαπραγματεύονται, όπως για παράδειγμα στο ζήτημα του ΦΠΑ, είναι και τα ψέματα που λένε και για τα οποία δε λογοδοτούν, λες και βρισκόμαστε σε μονοκομματικό κράτος. Πρέπει να τους θυμίσουμε ότι η Ελλάδα είναι δυτική κοινοβουλευτική δημοκρατία».

Στην πραγματικότητα, η ΝΔ επιχειρεί, με την τέτοια κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση, να απαντήσει στις πιέσεις που της ασκούν μια σειρά κέντρα του συστήματος να στηρίξει στη Βουλή την όποια συμφωνία καταλήξει ο ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να αποκατασταθούν οι γραμμές χρηματοδότησης των ντόπιων μονοπωλίων.

Η ηγεσία της ΝΔ έχει αφήσει ανοικτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ κεντρικά στελέχη της παράταξης επιμένουν το κόμμα να υπερψηφίσει στη Βουλή μια τέτοια συμφωνία, με το σκεπτικό ότι έστω και μια «κακή συμφωνία» θα είναι καλύτερη από μια «μη συμφωνία». Ωστόσο, η ηγεσία Σαμαρά επιλέγει προσώρας να θέτει ζήτημα υπερφορολόγησης και φοροεπιδρομής από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ανταποκρινόμενη στις σχετικές επισημάνσεις διαφόρων τμημάτων της ελληνικής αστικής τάξης, χαρακτηρίζει τους σχεδιαζόμενους επιπλέον φόρους ως υφεσιακό μέτρο.

Στο εσωκομματικό πεδίο, ο εμφανιζόμενος ως «δελφίνος», Ν. Δένδιας, μιλώντας στο ραδιοσταθμό «Παραπολιτικά», είπε αναφορικά με τη δημοσκοπική καθήλωση της ΝΔ: «Η παράταξη δεν μπορεί να πορεύεται προς την κοινωνία μόνο με αίτημα δικαίωσης για το χτες (...) Δε συμφωνώ με το ύφος των περισσότερων ανακοινώσεων (...) Αυτό που περιμένει η κοινωνία είναι αυτοκριτική για να δούμε τι κάναμε λάθος κι όχι μόνο τι κάναμε σωστά. Το λάθος δεν είναι μόνο επικοινωνιακό.Κάναμε πολλά και ουσιαστικά λάθη, όπως και πολλά σωστά.

Σε δεύτερο επίπεδο, πρέπει να εκφράσουμε τη νέα μας πρόταση, εφόσον έχουμε ενσωματώσει σαν κεκτημένο την απόρριψη της προηγούμενης πρότασής μας από την ελληνική κοινωνία, που είναι και ο ύπατος κριτής (...) Αν δεν το κάνουμε, η κοινωνία θα αδιαφορεί συνεχώς περισσότερο για εμάς. Εχουμε χάσει 11 μονάδες από την εκλογική επίδοσή μας, που ήταν εξαιρετικά χαμηλή ούτως ή άλλως».

Υπογραμμίζοντας, ουσιαστικά, την ανάγκη άμεσης ευθυγράμμισης της πολιτικής της ΝΔ στην ανάγκη του εγχώριου κεφαλαίου για προσαρμογές στο μείγμα διαχείρισης, προειδοποίησε ακόμα πως «αν δεν το κάνουμε, απλώς θα εξαφανιστούμε. Δε θα συντριβούμε, διότι ήδη έχουμε συντριβεί. Η επαναδιατύπωση πρότασης είναι αναγκαίος όρος πολιτικής επιβίωσής μας! Εάν θεωρούμε πως με ανακοινώσεις, όπως αυτές που εκδίδουμε, μπορούμε να επιβιώσουμε πολιτικά και να περιμένουμε ν' αλλάξουν τα πράγματα, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα πέσει σε ανυποληψία, κάνουμε μεγάλο λάθος. Η ζωή θα δημιουργήσει κάτι καινούργιο και διαφορετικό από εμάς. Τότε θα πάμε στον κάλαθο των αχρήστων, παθαίνοντας όσα συνέβησαν στο ΠΑΣΟΚ και σε κάθε κόμμα όταν παρέρχεται η ιστορική συγκυρία που επέτρεψε την ύπαρξή τους».

Επέμεινε ότι για να συζητηθούν αυτά, «δεν υπάρχει άλλος τρόπος από μία ανοικτή συνεδριακή συζήτηση, διότι θα έχει και το στοιχείο της απόφασης στο τέλος. Με τις διαδικασίες που γίνονται τώρα, που θα έχετε παρατηρήσει πόσο τις έχει απαξιώσει η ελληνική κοινωνία, δεν ασχολείται κανείς. Αν θέλουμε εν κρυπτώ και παραβύστω να μαζευόμαστε 100-150 άτομα και να λέμε πράγματα μεταξύ μας πουαφορούν εμάς και χωρίς να αποφασίζουμε στο τέλος, θα είναι ο πολιτικός μας επίλογος».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Σε πρώτο πλάνο η διεύρυνση της αντιλαϊκής φοροληστείας μέσω του ΦΠΑ, ανεξάρτητα από την «κοπτοραπτική» με τους συντελεστές

Σε ολόκληρη την γκάμα της αντιλαϊκής πολιτικής που θα εφαρμοστεί την «επόμενη μέρα» επεκτείνεται πλέον η υπό εξέλιξη διαβούλευση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους «θεσμούς» της τρόικας (Κομισιόν - ΔΝΤ - ΕΚΤ). Τα παζάρια σε επίπεδο «Brussels Group» αναμένεται να συνεχιστούν μέχρι και το τέλος της βδομάδας, με τη συγκυβέρνηση να προσβλέπει στη σύγκληση έκτακτου συμβουλίου Γιούρογκρουπ, μέχρι τα τέλη Μάη, προκειμένου να καταγραφούν οι συγκλίσεις και η «πρόοδος» που έχει επιτευχθεί.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η ατζέντα της διαπραγμάτευσης περιλαμβάνει τα ζητήματα του ΦΠΑ, ταΕργασιακά, το συνταξιοδοτικό, τα «κόκκινα» δάνεια, τοδημοσιονομικό κενό σε συνδυασμό με τους στόχους για ταπρωτογενή πλεονάσματα, καθώς και την «ανάλυση βιωσιμότητας» του κρατικού χρέους.

Είναι φανερό ότι η επίθεση του κεφαλαίου είναι απόλυτα ενταγμένη σε ένα ενιαίο πλαίσιο και στρατηγική, ανεξάρτητα από το όποιο χρονοδιάγραμμα των ανακοινώσεων και της εφαρμογής των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Ταυτόχρονα, η «ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους» αποτελεί το προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή ή όχι της πλευράς του ΔΝΤ στο επόμενο πρόγραμμα χρηματοδοτικής στήριξης προς το ελληνικό αστικό κράτος και βέβαια με το νέο μνημόνιο που θα το συνοδεύσει, ανεξάρτητα από την ονομασία που θα δοθεί σε αυτό.

Ειδικότερα:

-- Σε πρώτο πλάνο, προβάλλει η μάζα των αντιλαϊκών φόρων που συγκεντρώνονται μέσω του ΦΠΑ. Ανεξάρτητα από την «κοπτοραπτική» και τα σενάρια για τη διαμόρφωση των συντελεστών και τις μετατάξεις των εμπορευμάτων, απόλυτα δεδομένη είναι η παραπέρα απογείωση των φόρων στη λαϊκή κατανάλωση, όπως απόλυτα δεδομένη είναι και η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ που ισχύουν σήμερα σε νησιά του Αιγαίου. Σύμφωνα με ένα ορισμένο σενάριο, θα διαμορφωθούν οι εξής συντελεστές: 7%, 14% και 23%.Μάλιστα, τα σενάρια προβλέπουν, εκτός από τις αναπροσαρμογές στους συντελεστές, και μετατάξεις αγαθών και υπηρεσιών στη νέα κλίμακα.

-- Σε ό,τι αφορά το συνταξιοδοτικό, οι κυβερνητικές πηγές, προλειαίνοντας το έδαφος, κάνουν λόγο για τον περιορισμό των λεγόμενων «πρόωρων συνταξιοδοτήσεων», σηματοδοτώντας, επί της ουσίας, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, που βρίσκεται μόνιμα στην ατζέντα με τις προτεραιότητες και της Κομισιόν.

-- Δεδομένη θεωρείται - άλλωστε ομολογείται πλέον και από τη συγκυβέρνηση - η μονιμοποίηση και όλων των αντιλαϊκών μέτρων της προηγούμενης, «μνημονιακής», περιόδου. Σε αυτό το πλαίσιο, αλώβητο διατηρείται το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ, ενώ για το λεγόμενο «τέλος αλληλεγγύης» εξετάζεται ακόμη και το ενδεχόμενο περαιτέρω διόγκωσης, ως «εφεδρεία» για το κλείσιμο του δημοσιονομικού κενού.

Σε ό,τι αφορά τα «κόκκινα» δάνεια των λαϊκών νοικοκυριών, είναι βέβαιο ότι αποσύρονται οι όποιες υποσχέσεις για προστασία από πλειστηριασμούς. Παράλληλα, η «διαχείριση με αποτελεσματικό τρόπο των μη εξυπηρετούμενων δανείων» αφορά στους τρόπους αποδέσμευσης των τραπεζών από επισφαλή δάνεια, προκειμένου να κατευθυνθούν κεφάλαια στις προτεραιότητες που αφορούν στη χρηματοδότηση των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων.

Στο μεταξύ, στη χτεσινή του συνεδρίαση το ΔΣ τηςΕυρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) αποφάσισε την αύξηση του ορίου χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών, μέσω του «έκτακτου μηχανισμού ρευστότητας» (ELA),μόλις κατά 200 εκατ. ευρώ, στα 80,2 δισ. ευρώ (από 80 δισ. προηγουμένως). Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το αίτημα από την Τράπεζα της Ελλάδας ήταν η αύξηση του ορίου κατά 1 δισ. ευρώ, προκειμένου να καλυφθούν οι εκροές καταθέσεων.

Παράλληλα, η ΕΚΤ διατήρησε αμετάβλητο (χωρίς «κούρεμα») το ύψος των εγγυήσεων επί των οποίων χορηγεί ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, επισημαίνοντας ότι «θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε εκ του σύνεγγυς την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών».

Εξάλλου, ο αμερικανικός «οίκος αξιολόγησης» «Moody's»υποβάθμισε σε «αρνητική» από «σταθερή» την προοπτική του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Εκτιμά πως οιεκροές καταθέσεων στο τελευταίο πεντάμηνο ξεπέρασαν τα30 δισ. ευρώ, καθώς και ότι δεν αναμένεται να περιοριστούν τους επόμενους 12 - 18 μήνες. Ακόμη, αναφέρεται σε «μεγάλη πιθανότητα» επιβολής κεφαλαιακών περιορισμών και «παγώματος» των καταθέσεων.

«Δεν μπορώ να αποκλείσω μια ελληνική χρεοκοπία», δήλωσε από την πλευρά του ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε, σε κοινή συνέντευξή του στη «Wall Street Journal» και τη «Les Echos». Παράλληλα, σημείωσε ότι «η Ελλάδα δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει το (υφιστάμενο) πρόγραμμα, δεν έχει το πρωτογενές πλεόνασμα που είχε πέρυσι, ενώ έχει πει πολλές φορές πως δεν επιθυμεί νέο πρόγραμμα», υπενθυμίζοντας δηλαδή προγενέστερες δηλώσεις στελεχών της συγκυβέρνησης - και του Γ. Βαρουφάκη - ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από νέα δανειακή σύμβαση.

Την ίδια ώρα, ο Γ. Βαρουφάκης, μιλώντας στους «Νew York Times», υποστήριξε ότι έχει καταγράψει τις συνομιλίες στο Γιούρογκρουπ στη Ρίγα της Λετονίας. Ερωτηθείς χτες σχετικά με το εν λόγω δημοσίευμα, περιορίστηκε να απαντήσει ότι «ο σεβασμός μου στην εμπιστευτικότητα των συνομιλιών μου με τους εταίρους μου, με τους ομολόγους μου, με τους θεσμούς, είναι παραδειγματικός και νομίζω ότι όλοι τον έχουν καταγράψει και τον κατανοούν»...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ