Top Menu
▼
Main Menu
▼
Τρίτη 29 Μαρτίου 2016
ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ: Απάντηση στα ψεύδη του βουλευτή του Ποταμιού Ιάσονα Φωτήλα
Ανακοίνωση
- απάντηση στον βουλευτή του Ποταμιού
Ιάσονα Φωτήλα, που κατά τη διάρκεια
τηλεοπτικής εκπομπής δήλωσε, μεταξύ
άλλων, πως «(...) στην Πάτρα, για παράδειγμα,
ο δήμαρχος είναι αριστερός και πάρα
ταύτα βγήκε και είπε ότι εμείς εδώ δεν
τους δεχόμαστε, θα τους δώσουμε δυο
κουβέρτες, θα τους δώσουμε και λίγο φαΐ,
και θα τους στείλουμε στην Ειδομένη
(...)», εξέδωσε ο Δήμος Πάτρας.
Οπως
σημειώνεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση,
«το ότι ψεύδεται ο κ. Φωτήλας είναι το
λιγότερο που μπορούμε να του καταλογίσουμε!
Είναι γνωστή και κρυστάλλινη η θέση του
Δήμου Πατρέων, που αποτελεί και απόφαση
πρόσφατα του Δημοτικού Συμβουλίου μας
και στην οποία σας παραπέμπουμε. Ο εν
λόγω βουλευτής γνωρίζει καλά τις θέσεις
μας. Ισως έχει πληροφορηθεί και την
αλληλεγγύη που έχουν επιδείξει ο δήμος
και ο λαός της Πάτρας σε πρόσφυγες και
μετανάστες, στα θύματα του ιμπεριαλιστικού
πολέμου που διαχρονικά υποδαυλίζουν
και ξεδιπλώνουν ΝΑΤΟ και ΕΕ, ακρογωνιαίοι
πυλώνες "της εθνικής γραμμής", την
οποία και υποστηρίζει. Σαν βουλευτής
της ''εθνικής γραμμής" για το Προσφυγικό
προσπαθεί να παρουσιάσει το άσπρο
μαύρο».
Στη
συνέχεια, ο δήμος ξαναδίνει στη δημοσιότητα
μέρος της απόφασης του Δημοτικού
Συμβουλίου για το ζήτημα, που αποδεικνύει
τους ψευδείς ισχυρισμούς του Ι. Φωτήλα.
Το απόσπασμα της απόφασης έχει ως εξής:
«(...) Η θέση μας εξακολουθεί να είναι
η δημιουργία ανοιχτών και δημόσιων,
προσωρινών χώρων υποδοχής και φιλοξενίας
μεταναστών - προσφύγων, που θα λειτουργούν
με ευθύνη αποκλειστικά του κράτους, του
υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Σε αυτές τις δράσεις να μην υπάρχει
καμία εμπλοκή ΜΚΟ, που και ο ρόλος μερικών
είναι τουλάχιστον ύποπτος. Δημιουργεί
ερωτηματικά το τελεσίγραφο της
Αποκεντρωμένης Διοίκησης, που ζητά από
τους δήμους να καταγράψουν και να
αποστείλουν τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται
στην περιοχή τους.
Σε
αυτά τα κέντρα, να παρέχονται
ιατροφαρμακευτική φροντίδα, δωρεάν
σίτιση και στέγαση, διερμηνεία και
νομική αρωγή. Ειδική μέριμνα από κρατικούς
φορείς για ασυνόδευτους ανήλικους
πρόσφυγες και μετανάστες, μητέρες και
παιδιά, εγκύους, ΑμεΑ, θύματα κυκλωμάτων
διακίνησης ανθρώπων και εμπορίας
οργάνων (...)
Για
τον σκοπό της προσωρινής φιλοξενίας
μπορούν να αξιοποιηθούν και να
μετασκευαστούν υποδομές του κράτους,
του δημοσίου, του υπουργείου Αμύνης και
άλλων οργανισμών, όπως π.χ. αχρησιμοποίητα
κτίρια του Δημοσίου, ξενοδοχεία, ανενεργά
στρατόπεδα, κατασκηνώσεις που δεν
χρησιμοποιούνται, με κριτήριο πάντα
την ικανοποίηση των αναγκών των προσφύγων
αλλά και των κατοίκων της περιοχής.
Με
έναν τέτοιο προσανατολισμό θα μπορούσε
να λειτουργήσει χώρος προσωρινής
φιλοξενίας στην περιοχή μας, ώστε να
φιλοξενηθούν οι πρόσφυγες σε ανθρώπινες
συνθήκες και να τους παρασχεθεί κάθε
δυνατή βοήθεια (...)».
Βαρέλι χωρίς πάτο τα νέα μέτρα για την κοινωνική ασφάλιση!!!
Η
κατακρεούργηση της Κοινωνικής Ασφάλισης
και των συντάξεων, ταυτόχρονα και σε
συνδυασμό με την παραπέρα απογείωση
της φοροληστείας απέναντι στα λαϊκά
στρώματα, βρίσκεται στο επίκεντρο της
αντιλαϊκής διαβούλευσης και των νέων
αντιλαϊκών μέτρων, που αφορούν στην
ολοκλήρωση της πρώτης «αξιολόγησης»
του μνημονίου. Τα παραπάνω αποτελούν
τον όρο και την προϋπόθεση για την
επίτευξη των ήδη συμφωνημένων στόχων
για μόνιμα πρωτογενή πλεονάσματα στους
κρατικούς προϋπολογισμούς και μάλιστα
με έμφαση στην περίοδο και μετά το 2018,
που αναμένεται η τυπική ημερομηνία
λήξης του μνημονίου με τη σημερινή μορφή
του. «Ενα το κρατούμενο» είναι η
μονιμοποίηση και ο παραπέρα εμπλουτισμός
του αντεργατικού οπλοστασίου της
προηγούμενης μνημονιακής περιόδου,
συμπεριλαμβανομένου βέβαια και του
έργου, που, για την ώρα, έχει να επιδείξει
και η πλευρά της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ
- ΑΝΕΛ.
Στον
ίδιο άξονα και αναπόσπαστα συνδεδεμένες
με την ενιαία στρατηγική του κεφαλαίου
και τις μνημονιακές στοχεύσεις κινούνται
και οι κάθε είδους αναδιαρθρώσεις που
προκρίνονται στην προοπτική προσέλκυσης
νέων κερδοφόρων επενδύσεων και ανάκαμψης
των κερδών για τους εγχώριους
επιχειρηματικούς ομίλους και τις ισχυρές
επιχειρήσεις. Σε αυτό το επίπεδο, η
διόγκωση και η μονιμοποίηση των πρωτογενών
πλεονασμάτων «μεταφράζονται» σε
δημοσιονομική ευχέρεια, που με τη σειρά
της σηματοδοτεί την πολιτική ενίσχυσης
του κεφαλαίου με ζεστό κρατικό χρήμα,
επιδοτήσεις, φοροελαφρύνσεις και
απαλλαγές.
Δεν
είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός ότι
στις επόμενες «προαπαιτούμενες» δράσεις
συγκαταλέγεται και αυτή που αφορά στην
εκπόνηση του λεγόμενου νέου «προτύπου
της παραγωγικής ανασυγκρότησης», πάνω
στο οποίο θα «κουμπώσει» ο νέος
«αναπτυξιακός νόμος», στη βάση βέβαια
των προτάσεων που έχουν διατυπώσει ο
ΣΕΒ και άλλα τμήματα του εγχώριου
κεφαλαίου.
Την
ίδια ώρα, στον κρατικό προϋπολογισμό
του 2016, η κυβέρνηση ήδη έχει ενσωματώσει
νέα αντιλαϊκά μέτρα ύψους 5,7 δισ. ευρώ,
τα οποία, σε κάθε περίπτωση, σχεδιάζουν
να πολλαπλασιάσουν από φέτος και στα
επόμενα χρόνια, με γνώμονα τους στόχους
για τα ματοβαμμένα «πρωτογενή πλεονάσματα».
Σήμερα, οι διαβουλεύσεις στο πλαίσιο
της «αξιολόγησης» αφορούν στην εξειδίκευση
τμήματος των μέτρων και βέβαια για τη
συμπλήρωσή τους σε συνέχεια αυτών που
ήδη πρωτοεφαρμόστηκαν από τη συγκυβέρνηση
ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Σε πρώτο πλάνο προβάλλει
η καρατόμηση των κρατικών κονδυλίων
για τις συντάξεις και γενικότερα για
την Κοινωνική Ασφάλιση. Ταυτόχρονα,
μεγάλο τμήμα των πρωτογενών πλεονασμάτων
θα καλυφθεί από τα νέας κοπής αντιλαϊκά
μέτρα, μέσω του νέου Φορολογικού. Σε
αυτό το πλαίσιο, «προ των πυλών»
εμφανίζεται η συμπίεση του σημερινού
άτυπου αφορολόγητου για μισθωτούς και
συνταξιούχους, η διόγκωση της μάζας των
αντιλαϊκών φόρων μέσω των φορολογικών
συντελεστών, οι παραπέρα ανατιμήσεις
σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως
στις βενζίνες και στα καύσιμα κίνησης,
στα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων κ.ά.
Παράλληλα,
οι αβεβαιότητες και οι κίνδυνοι που
εξαπλώνονται στις οικονομίες της
Ευρωζώνης σχετικά με την καπιταλιστική
ανάπτυξη και με πρόσθετο πρόβλημα τη
διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και
των νέων ζητημάτων που προκύπτουν από
αυτή, φέρνουν ξανά στην επιφάνεια τους
«προβληματισμούς» γύρω από τους
μελλοντικούς ρυθμούς που θα εμφανιστούν
και στην εγχώρια οικονομική δραστηριότητα
και το ΑΕΠ, ζήτημα που με τη σειρά του
ανοίγει νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από
το βαθμό «αποδοτικότητας» των αντιλαϊκών
μέτρων (νέων και παλαιότερων) που
αποσκοπούν στην κάλυψη των δημοσιονομικών
κενών.
Σε
αυτό το πλέγμα, οι «κόκκινες γραμμές»
που επιχειρούσε να εμφανίσει η συγκυβέρνηση
του ΣΥΡΙΖΑ, αποδείχτηκαν βαθιά «πράσινες»,
σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των πάγιων
αξιώσεων που προβάλλουν και τα τμήματα
του ελληνικού κεφαλαίου. Σε αυτό το
πλαίσιο, παρά και τις αντιθέσεις τους
και τις διαφορές τους, συναντιούνται
όλα τα αστικά κόμματα κάθε απόχρωσης
(«δεξιά», «κεντρώα» ή «αριστερά»), ως
διαχειριστές ενός εκμεταλλευτικού
συστήματος που δεν παίρνει από γιατριά
υπέρ του λαού, ίσα - ίσα το αντίθετο, τον
τσακίζει.

